Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

Ο ΤΗΛΕΝΟΜΑΡΧΗΣ ΚΑΙ Η ΑΥΤΑΠΟΔΕΙΚΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ



Υπάρχουν μερικοί κακοήθεις που γέλασαν όταν άκουσαν τον τηλενομάρχη να λέει στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής:
Δεν έχω σχέση με κανένα έγγραφο, καλώς ή κακώς .
Εξήγησε δε με πλήρη πειστικότητα ότι :ο ίδιος ενημερώθηκε για την υπόθεση από τον δήμαρχο Μίκρας και όχι από τις υπηρεσίες του, οι οποίες διεκπεραιώνουν, ήδη από την προηγούμενη διοίκηση της νομαρχίας, ανάλογες υποθέσεις, μονάχες τους.
Η αλήθεια των λόγων του είναι προφανής.
Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες με την αυταπόδεικτη αλήθεια.








Όπου γάμος και γιορτή η Κοντύλω πρώτη.
Νομίζετε ότι μένει χρόνος να ασχοληθεί με την Νομαρχία;
Πότε λοιπόν περιμένατε να έχει δει τα έγγραφα αυτά;
Έχει δε επιπροσθέτως την μαρτυρία όλων των Έλλήνων που βλέπουν τηλεόραση και ακούν ραδιόφωνο. Ο άνθρωπος εμφορούμενος από γνήσιες δημοκρατικές αρχές δεν έχει ποτέ αρνηθεί να εμφανιστεί σε τηλεοπτικό σταθμό ή και σε ραδιοφωνική εκπομπή ακόμα και του σταθμού της Άνω Κακοράχης.

.

Ένα μικρό ποτ πουρί από τηλεοπτικές εμφανίσεις.
http://www.youtube.com/watch?v=KyCBsnaoNDk 2:11


Είδαμε ότι είναι Ζορό όχι όμως και Σούπερμαν για να τα προλαβαίνει όλα!
Επιτέλους σήμερα αποκαθιστούμε την αλήθεια με τα παραπάνω φωτογραφικά ντοκουμέντα.
Για τα πάντα λοιπόν είναι σαφές ότι φταίνε οι υπάλληλοι της Νομαρχίας ,αφού αυτοί είναι εκεί και πρέπει να προσέχουν τα έγγραφα που υπογράφουν.
Τι περιμένουν οι αντίπαλοι του να αφήσει την Πανελλήνια προβολή της Νομαρχίας του και να τρέχει για πουρνάρια ;
Ε, όχι βέβαια!
Δόξα και τιμή λοιπόν στους Θεσσαλονικείς που ο ένας στους 2 τον ψήφισε και έτσι μπορούμε και εμείς να απολαμβάνουμε τις μέρες και τα έργα του μοναδικού Πανίκα άσχετα αν μερικοί κακοήθεις τον επιβραβεύουν με αυτόν τον τρόπο.


Εάν δε θέλετε να τον απολαύσετε εν δράσει, δείτε και αυτά τα βίντεο.
.
http://www.youtube.com/watch?v=2jl-_gIBFwA Μια μοναδική επιλογή των σημαντικών δραστηριοτήτων του πολυτάλαντου Νομάρχη 3:43
.
http://www.youtube.com/watch?v=CDO3hXw6y6I Εξίσου καλό συμπλήρωμα με δείγματα της λεκτικής του ευφράδειας ! 6:30
.
http://www.youtube.com/watch?v=T1yAmXwzmAA Εδώ πολεμάει το σύστημα ,τραγουδάει και κουβεντιάζει με ένα κομμάτι της ψυχής του ,τον Λιάνη που όμως τον περνάει γενεές 14! 2:41
.
http://www.youtube.com/watch?v=2SYihPs1yBs Μοναδικές στιγμές σε γιορτή για τα καρπούζια ! (είναι δυνατόν να λείπει από εκεί;) 0:38

.
http://www.youtube.com/watch?v=Hlxz1qmUdCM Πετώντας χαρταετό ! 1:25
.
http://www.youtube.com/watch?v=SiEyI36yWFc&feature=related Απολαυστική συνομιλία Καλαμούκη με τον εκπρόσωπό του για μια στολή κολομπίνας για τον Νομάρχη .! 3:56
.
Εδώ με σημαντικές προσωπικότητες της πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής του τόπου.

.
Με Λιακόπουλο 0:35



.
Και η προσωπική του συμβολή στον πολιτισμό και την τέχνη (προσφορά από τον Αταίριαστο)

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΠΩΣ ΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟ ΕΓΙΝΕ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟ



Ο Εφραίμ έφερε πολύ βαρέως το δούλεμα που του έκαναν οι καλόγεροι στην μονή Κουτλουμουσίου, το προηγούμενο μοναστήρι που μόναζε και από το οποίο τον ξαπόστειλαν κακήν κακώς .
-Που θα πάς τώρα ; τον ρώτησαν πονηρά.
-Στο Βατοπέδιο ,απάντησε απονήρευτος.

-Εκείνο το αιδοίο πως γράφεται ; τον ρώτησαν και έσκασαν στα γέλια.
-Δεν ντρέπεστε βρε θεομπαίχτες ,τους απάντησε αγανακτισμένος κάνοντας τον σταυρό του ενώ μια γλυκιά ανατριχίλα διέτρεξε την ραχοκοκαλιά του με το άκουσμα αυτής της λέξης.
Εκείνοι όμως του την είχαν στημένη και του πέταξαν την επόμενη ατάκα.
-Καλά , του απάντησαν, ένα αθώο αστείο που μας είχε πει ο Μακαριστός ήταν, αλλά πες μας γιατί ονομάστηκε Βατοπέδιον ;
-Ε τώρα μην μου πείτε ότι δεν ξέρετε ότι εκεί η περιοχή ,δηλαδή το πεδίον είναι γεμάτη βάτα.
-Και πεδίον τι σημαίνει;
-Αφού είστε αγράμματοι ορίστε τι σημαίνει από το Μέγα λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης του Δημητράκου:έκταση γής αναπεπταμένη ,οριζοντία και ομαλή κατά το μάλλον ή ήττον ,πεδιάς κάμπος ,τους απάντησε θριαμβευτικά στρώνοντας προς τα κάτω την γενειάδα του πάνω από το λεξικό που κρατούσε.
-Για διάβασε όμως και την έννοια της λέξης με αριθμό 4 στο ίδιο λήμμα ,του είπαν και αυτοί σαρκαστικά.
Εκεί κόντεψε να του έρθει κόλπος ,αλλά ο προστάτης άγιος των κτηματομεσιτών τον προστάτευσε.
Το άθλιο λεξικό έγραφε:
4-Το γυναικείον αιδοίον : Αριστοφ.Λυσ 88 και ον γ’ έχουσα το πεδίον



Δηλαδή αυτός θα πήγαινε σε μια μονή που θα μπορούσε ο κάθε θεοκατάρατος να του λέει ότι το μοναστήρι του είναι ένα αιδοίο γεμάτο βάτα!
Ο Εφραίμ όμως είναι πολυμήχανος άνθρωπος τόσο της δράσης όσο και του βιβλίου.
Έτσι σαν μοντέρνος καλόγερος μπορεί να μετακινείται μεν με ελικόπτερο και όχι επί πώλου όνου, αφότου βγήκαν τα ελικόπτερα και οι Mercentes, αλλά αυτό το κάνει, όπως εξήγησε στους κακόπιστους, για να του μένει χρόνος για προσευχή και κτηματομεσιτικές εργασίες αλλά και για διάβασμα .
Αφού λοιπόν μια μέρα έκανε πρώτα την προσευχή του στον θεό να ρίξει στο πυρ το εξώτερον σε όλους τους εχθρούς του, που είναι ως εκ τούτου και εχθροί της μονής και κατ΄ επέκτασιν της ορθοδοξίας, διάβασε στην συνέχεια τον Κόσμο του Επενδυτή, την Εξπρές και την Ισοτιμία εφημερίδες που τις έχει πάντα μαζί με το συναξάρι και το κομποσκοίνι του.
Τελειώνοντας με τις βασικές αυτές δουλειές και μέχρι να έρθει το ελικόπτερο να πάει να δει κάτι οικόπεδα φιλέτο που τον είχε ειδοποιήσει ένας υπουργός, πνευματικό του τέκνον ,άρχισε να διαβάζει για τους διάφορους μύθους που υπάρχουν για την μονή.
Εκεί λοιπόν αντί να ανάψει ένας γλόμπος στο κεφάλι του ,όπως ανάβει στα κόμικ στα κεφάλια των κοινών θνητών όταν κατεβάζουν μια φαεινή ιδέα , στο θρησκευόμενο κεφάλι του άναψε μια καιομένη βάτος, όταν διάβασε την ιστορία με το βασιλοπαίδι που η Παναγία το έσωσε από ναυάγιο και το απέθεσε στην περιοχή με τα βάτα.
Βέβαια κράτησε για τον εαυτό του την απορία γιατί αφού το΄κανε που το΄κανε το θαύμα η Παναγία δεν άφηνε το κακόμοιρο το παιδάκι δίπλα σε μία ωραία πηγή κάτω από πλατάνια αλλά πήγε και το πέταξε μέσα σε ένα βατοπέδιο να καταγδαρθεί.
Φώναξε αμέσως τον κολλητό του Αρσένιο και του είπε θριαμβευτικά !

-Από εδώ και στο εξής την μονή θα την λέμε Βατοπαίδιον και θα πλασάρουμε την ιστορία με το παιδί σαν εξήγηση ,άλλωστε εδώ τόσα και τόσα θαύματα έχουν πιστέψει και μάλιστα από δεύτερης διαλογής αγίους, μέχρι και Βησσαρίωνες , το θαύμα της Παναγίας που έκανε στο περιβόλι της δεν θα πιστέψουν;
Πρόσεξε δε κακομοίρη μου στα νέα έγγραφα της μονής που θα παραγγείλεις μην πέσεις σε κανένα τυπογράφο Κουτλουμουσιανόφιλο και σου τυπώσει το όνομα της μονής ως Βατοπαίδοιον ,οπότε αυτοί θα γελάνε μέχρι Δευτέρας Παρουσίας αλλά συ θα κλαις γιατί θα σε στείλω να μονάσεις στην μονή Εσφιγμένου λέγοντας τους ότι είσαι κολλητός του Πατριάρχη.
Μην ξεχάσεις δε να βάλεις και την ονομασία
Μεγίστη πριν το Ιερά μονή για να μπούμε στο μάτι και σε κείνους τους εξολέστατους της Μεγίστης Λαύρας που θέλουν να έχουν την αποκλειστικότητα.
-Μην στεναχωριέσαι του απάντησε ο Αρσένιος .Θα πάω στον τυπογράφο που μου τύπωνε τις προκηρύξεις την εποχή που ήμουνα στην ΚΝΕ. Θα φτιάξω και μερικές χιλιάδες prospectus με το καινούργιο λογότυπο της Μεγίστης Ιεράς μονής και στα οποία θα εκθειάζω και τις βασικές αρχές του μοναχισμού που τηρούνται στην μονή μας, όπως κυρίως η εγκατάλειψη των εγκοσμίων και η ακτημοσύνη.
Χάρις δε στις γνωριμίες του με παλαιούς ανανήψαντες κνίτες που είδαν το φως το αληθινόν, αυτοί μοίρασαν τα φυλλάδια , όπως παλιά το Ριζοσπάστη ,σε όλη την επικράτεια με αντάλλαγμα τριήμερη φιλοξενία φούλ πανσιόν στις 5 αστέρων σουίτες της μονής .
Έτσι από τότε έγινε ευρύτερα γνωστό το νέο όνομα και οι μεν πιστοί χριστιανοί, όπως οι γράφοντες στο ΒΗΜΑ που έχει και θρησκευόμενο Διευθυντή, διατελέσαντα και διοικητή του Αγίου Όρους, γράφουν Βατοπαίδι ,ενώ δυστυχώς όλοι οι άλλοι, σαν γνήσιοι αντίχριστοι επιμένουν να γράφουν Βατοπέδι. .


Ένα εξαιρετικό σατιρικό κείμενο, το Βατοπεδινόν συναξάριον, γραμμένο στο ύφος της Πάπισσας Ιωάννας του Ροΐδη βρίσκεται εδώ.
Αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε !
.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ




.........................................ΒΡΑΔΥΝΗ 19-11-1973
......................................... ΤΟ ΒΗΜΑ 17-11-1973
.
Οι άνθρωποι της γενιάς μου που έζησαν τις μέρες του Πολυτεχνείου έχουν ο καθένας μας τις δικές του αναμνήσεις, εμπειρίες και πολλές φορές τραύματα στην ψυχή τους και μερικοί και στο σώμα τους .
Πέρυσι κατέθεσα την προσωπική μου μαρτυρία για εκείνες τις μέρες και έκτοτε είχα πει μέσα μου ότι δεν θα ξανασχοληθώ με αυτή την ιστορία και όλο αυτό το πανηγύρι που γίνεται κάθε 17 Νοέμβρη .Όμως όψιμος αναγνώστης του περσινού κειμένου έθεσε το ερώτημα πόσοι ήταν οι νεκροί του Πολυτεχνείου ενώ ταυτόχρονα διάβασα και το συγκλονιστικό κείμενο της demetrat , που ο επίλογος του με εκφράζει απόλυτα, οπότε με την ανάλογη συναισθηματική φόρτιση βρέθηκα να ψάχνω στο διαδίκτυο σχετικά με τους νεκρούς.

                ΒΗΜΑ-REPORTAGE 1973-2003 ΦΑΚΕΛΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 9-11-2003 Σελ 2-3

.........................................ΒΡΑΔΥΝΗ 19-11-1973
.Αμέσως μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου κυκλοφόρησαν διάφορες λίστες με διάφορα ονόματα και διαφορετικούς αριθμούς νεκρών οι οποίες όμως δεν έγινε κατορθωτό να επαληθευθούν.
Η λίστα που διαβάζεται κάθε χρόνο στην επέτειο του πολυτεχνείου περιλαμβάνει 88 ονόματα μέσα στην οποία περιλαμβάνονται τα θύματα της χούντας από την 21/5/1967 έως και την 23/7/1974 και είναι τα εξής:

Πεσλής Βασίλης, Ελής Παναγιώτης, Μανδηλαράς Νικηφόρος, Καλαντζής Δημήτρης, Ρίζος Τάκης, Καλαβρού Μαρία, Παναγούλης Γιώργος, Τσαρουχάς Γιώργος, Θεοδωρίδης Γιώργος, Κατσικογιάννης, Τζαβαλάς Καρούσος, Γεωργάκης Κώστας, Αντωνίου Ζήσης, Τσιτσιρίγκος Φώτης, Κούλης Γεώργιος, Πετρόπουλος Παναγιώτης, Βασιλόπουλος Γιάννης, Κωνσταντίνου Γιώργος, Αλβάνογλου Θεόδωρος, Σινόπουλος Πέτρος, Κομνηνός Διομήδης, Παντελεάκης Κυριάκος, Βάρσος Ιωάννης, Εγκελμαν Ντόρις Μαριέτε, Γεριτσίδης Γιώργος, Γεωργαράς Μαρίνος - Σπύρος, Παπαϊωάννου Δημήτρης, Καραμανής Μάρκος, Φαμέλης Βασίλης, Μαρκούλης Νίκος, Σαμούρης Γιώργος, Μυρογιάννης Μιχάλης, Καραγεωργίου Στέλιος, Φιλίνης Γιάννης, Δικάλφα Καλλιόπη, Τζιάνος Λάμπρος, Σταυρέλης Γιάννης, Αργυροπούλου Αικατερίνη, Δασκάλου Στέλιος, Θεοδώρας Δημήτρης, Σίμος Γεώργιος, Κυριακόπουλος Σάκης, Καζέπης Κώστας, Καΐλης Γιάννης, Αναγνωστόπουλος, Αντάρογλου, Αντζελόνι Ελενα Μαρία, Αργυρίου, Βρυώνης, Βυθούλκας, Γαλάτης Νίκος, Γιαννόπουλος, Γρέλλος, Δημόπουλος, Διαμαντάκος, Ευαγγελινός, Ζησιμόπουλος, Ηλιόπουλος, Ιωαννίδης, Ιωάννου, Κούμπουλος, Κρητικάκη, Λαγαριώτης, Μαντζώρος, Μαυρογιάννης, Μέξης, Μικρώνης, Μιχαηλίδης, Μπονάτος Χρήστος, Μώμος, Νικολάου, Παπαγεωργίου, Παπαδόπουλος, Ρακιτζής Αλέξανδρος, Ράμμος Βασίλειος, Σαρμαλής, Σπαρτίδης, Σταυρόπουλος, Σχίζας, Σωτηρόπουλος Ιωάννης, Τορίλ - Τεκλέτ (Αίγυπτος), Τσιγκούνης, Τσικουρής, Φραγκόπουλος Θεόφιλος, Χαλκίδης Γιάννης, Χαραλαμπίδης Γιώργος, Χατζηβασιλείου, Κατής Κώστας. Η πρώτη επίσημη ανακοίνωση ονομάτων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου έγινε στις 19/11/1973 και ανέφερε 9 νεκρούς και αρκετούς τραυματίες.
Αναφέρει επίσης ότι στο ΚΑΤ μεταφέρθηκαν 43 τραυματίες την νύκτα της Παρασκευής (16/11) ,το Σάββατο παρέμειναν προς νοσηλεία 38 και διακομίστηκαν άλλοι 5 την Κυριακή.
Στο Ρυθμιστικό μεταφέρθηκαν 22 και εξήλθαν αμέσως οι 12.
Στον Ευαγγελισμό είχαν μεταφερθεί 22.


.......................................................ΒΡΑΔΥΝΗ 19-11-1973
.
Η πρώτη και ουσιαστικότερη διερεύνηση του θέματος έγινε από τον εισαγγελέα Πρωτοδικών Τσεβά μετά την πτώση της χούντας και στο πόρισμα του της 14/10/1974 αναφέρει ονομαστικώς 18 νεκρούς και άλλους 16 τουλάχιστον βασίμως προκύπτοντες, οίτινες, τονιστέον και πάλιν, ουδεμίαν έχουν, ως προς την ταυτότητα, σχέσιν με τους επισήμως ανακοινωθέντας».(ολόκληρο το πόρισμα εδώ)
Μετά το 1981 η κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου δίνει εντολή στον Αστυνομικό Διευθυντή Α΄ Γεώργιο Σαμπάνη (που είχε αποταχθεί από το καθεστώς Παπαδόπουλου και επανήλθε με τη μεταπολίτευση) να ερευνήσει το θέμα με τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.
Την 8/2-1982 ο Σαμπάνης αναφέρει 12 νεκρούς φονευθέντες είς τους πέριξ του Πολυτεχνείου χώρους κατά τα γεγονότα της 17/11/1973.
......................ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΣΑΜΠΑΝΗ
.Η πρώτη επίσημη έρευνα για το Πολυτεχνείο από τον διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Ιδρύματος Λεωνίδα Καλλιβρετάκη πραγματοποιήθηκε ύστερα από 30 χρόνια το 2003, για να διαπιστωθεί ο ακριβής αριθμός των θυμάτων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Την έρευνα παρουσιάζει στο περιοδικό ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ (15/11/2003 τεύχος 194) ο Πάνος Μπαϊλης και γίνεται μια πληρέστερη καταγραφή των νεκρών.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ 13-12-2013
Η μελέτη του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, “Πολυτεχνείο ’73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες,” στο  Πολυτεχνείο ’73: ρεπορτάζ με την Ιστορία, vol. 2, Αθήνα: Eκδόσεις Φιλιππότη, 2004, pp. 38-55. υπάρχει εδώ:
Από αυτήν έχω προσθέσει τα στοιχεία στο κατάλογο των θυμάτων με το ίδιο χρώμα.
Επίσης από αυτήν την μελέτη είναι και οι φωτογραφίες των νεκρών (πλην των Σωκράτη Μιχαήλ, Σπύρου Μαρίνου και Ευστάθιου Κολινιάτη) και από την ίδια μελέτη είναι και ο χάρτης με τις τοποθεσίες που έγιναν οι δολοφονίες.
Βάσει αυτού του πίνακα και με στοιχεία και από τις άλλες καταγραφές και μέρικές πρόσθετες πληροφορίες έφτιαξα τον παρακάτω πίνακα που αναφέρονται οι νεκροί ανάλογα με την ημέρα θανάτου ή την μέρα που τραυματίστηκαν σοβαρά με αποτέλεσμα τον επακόλουθο θάνατο τους.
Ο δεύτερος αριθμός είναι ο αριθμός που αναφέρονται στο πόρισμα Τσεβά ως επισήμως ανακοινωθέντες νεκροί και όσοι αριθμοί είναι σε παρένθεση είναι οι βασίμως προκύπτοντες νεκροί σύμφωνα με το ίδιο πόρισμα.
Με Χ είναι οι νεκροί που ανακοινώθηκαν από την χούντα στις 19-11-1973 και
με Σ όσοι αναφέρονται στο πόρισμα Σαμπάνη.
Αναγράφονται στην συνέχεια κατά σειράν το ονοματεπώνυμο, η ηλικία, η ώρα που δολοφονήθηκαν και το επάγγελμα τους από διάφορες πηγές .
Με πλάγια αναγράφεται το σχόλιο από το πόρισμα Τσεβά στο οποίο αναφέρεται και ο τόπος δολοφονίας τους.
.
OI 24 ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
.
16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973
.
1. (1)Σπυρίδων Κοντομάρης (ετών 57, 20.30) δικηγόρος, πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου . Απεβίωσεν τας απογευματινάς ώρας της 16.11.73 ευρισκόμενος επί της οδού Γεωργίου Σταύρου, συνέπεια θανατηφόρου επενέργειας των ριπτομένων υπό της αστυνομίας αερίων.
Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
2. 1-Χ-Σ-Διομήδης Κομνηνός (ετών 17, 21.30)  κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα.
Εφονεύθη έξωθι του Πολυτεχνείου περί ώρα 22.15' της 16.11.73. Βασίμως πιθανολογείται ότι δράστης του φόνου τούτου είναι ο προεκτεθείς Συνταγματάρχης.Προς τιμήν του το 9ο Δημοτικό Σχολείο Πετρούπολης ονομάστηκε "9ο Δημοτικό Σχολείο Πετρούπολης ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ"
Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έρριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).


................................................... ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
.
3. Σωκράτης Μιχαήλ (ετών 57, μεταξύ 22.30 -23.00) εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας. Μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια .
Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (Γ΄ Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
4. 2-Χ-Σ-Βασίλειος Φάμελλος (ετών 26, 23.30) Ιδιωτικός υπάλληλος από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα.Εφονεύθη εγγύς του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως περί ώρα 22.30' της 16.11.73, βληθείς προφανώς υπό τίνος των εκ του υπουργείου πυροβολούντων. (Τότε 3ης Σεπτεμβρίου και Μάρνη)Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

5. 3-Χ-Σ-Torill Engeland Magrette (ετών 22, 23.30) Σπουδάστρια φοιτήτρια από το Μόλντ της Νορβηγίας. Εφονεύθη εις την πλατείαν Αιγύπτου περί ώρα 23.30' της 16.11.1973 παρ' αγνώστου δράστου.
Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

6. 4- Χ-Σ-Γεώργιος Σαμούρης (ετών 22, 24.00)Σπουδαστής Παντείου από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. .Εφονεύθη υπ' αγνώστου εις άγνωστον σημείον εξ επαφής περί το μεσονύκτιον της 16.11.1973 και το πτώμα του μετεφέρθη και απερρίφθη εις την διασταύρωσιν των οδών Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων
Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος (βραδυνή ώρα - κατέληξε 19/11/73) οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής.
Ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια χτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε από οξεία ρήξη αορτής, τρεις μέρες αργότερα στις 19/11/1973.

8. Σπύρος Μαρίνος (Γεωργαράς) (ετών 35, βραδυνή ώρα) στην περιοχή του Πολυτεχνείου, -31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου.
 Χτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακωσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε.
Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.

.
17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973
.
9. 11-Σ-Νικόλαος Μαρκούλης (ετών 24 , πρωινή ώρα, κατέληξε 19/11/73) εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα.
Εφονεύθη παρά την πλατείαν Βάθης περί ώραν 11.00'της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος μάχης.Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.

10. (2)Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76, 10.00, κατέληξε Μάϊο '74) Ετραυματίσθη σοβαρώς ενώ ευρίσκετο εις την εν Αγ. Αναργύροις οικίαν της περί ώραν 11.00' της 17.11.1973, δεχθείσα αδέσποτον βλήμα άρματος και απεβίωσεν κατά μήνα Μάιον 1974
Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο
 11. 12-Στυλιανός Καραγεωργής (ετών 19, 10.15) εργάτης. Ετραυματίσθη θανασίμως επί της οδού Πατησίων, έμπροσθεν του κινηματογράφου ΕΛΛΗΝΙΣ, περί ώρα 10.00 της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος και απεβίωσεν εις το ΚΑΤ την 30.11.1973.

12. 6-Χ-Σ-Μάρκος Καραμανής (ετών 23, 10.30) Ηλεκτροτεχνίτης από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω.Εφονεύθη ευρισκόμενος εις την επί της οδού Πατησίων και Αιγύπτου ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1  την 10.30 ώραν της 17.11.1973, βληθείς ομοίως υπό στρατιωτών εκ του κτιρίου του ΟΤΕ. (ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης 573ου Τάγματος Πεζικού)
Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
Ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης καταδικάστηκε από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών στην δίκη που έγινε από 16-10 έως 30-12-1975 για τις δολοφονίες του Αλέξανδρου Σπαρτίδη και του Μάρκου Καραμανή:
 «εις πρόσκαιρον κάθειρξιν 20 ετών δι' εκάστην ανθρωποκτονίαν και πρόσκαιρον κάθειρξιν 12 ετών διά την απόπειραν ανθρωποκτονίας» και όρισε «σύνολον ποινής προσκαίρου καθείρξεως κατά συγχώνευσιν το κατά νόμον ανώτατον όριον 25 ετών, αποστέρησιν δε πολιτικών δικαιωμάτων διαρκείας 10 ετών».

Σχετικά εδώ και εδώ.

13. 5-Χ-Σ-Αλέξανδρος Σπαρτίδης (ετών 16, 10.30-11.00) μαθητής από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα.  Εφονεύθη επί της οδού Κότσικα (παρόδου Πατησίων) την 10.20 ώραν της 17.11.1973, βληθείς υπό στρατιωτών εκ του κτιρίου του ΟΤΕ.
Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

..........................................ΤΑΦΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΠΑΡΤΙΔΗ
.
14. (3)Δημήτριος Παπαϊωάννου (ετών 60, 11.30) ιδιωτικός υπάλληλος.Διευθυντής Ταμείου Αλευροβιομηχανων κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα.Απεβίωσεν την μεσημβρίαν της 17.11.1973 εκ προσφάτου εμφράγματος του μυοκαρδίου κατά την ιατροδικαστικήν έκθεσιν σοβαρώς όμως, υπό της συζύγου του αμφισβητούμενης και υποστηριζούοης ότι ο σύζυγος της απεβίωσεν είτε βληθείς δι' όπλου, είτε υποστάς συγκοπήν εκ των ριπτομένων αερίων, καταθεσάσης δε ότι μόνον εις το Νεκροταφείον της επετράπη να πλησιάσει απλώς και να ατενίσει το πρόσωπον του νεκρού συζύγου της.
Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.

15. 10-Σ-Γεώργιος Γεριτζίδης (ετών 48, 11.30) εφοριακός υπάλληλος. Εφονεύθη ευρισκόμενος εν Ν. Λιοσίοις προς εκτέλεσιν υπηρεσίας περί ώραν 12.15' της 17.11.1973 δεχθείς ομοίως βλήμα αδέσποτον άρματος μάχης εις την κεφαλήν.
Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

16. 9-Χ-Σ-Βασιλική Μπεκιάρη (ετών 17, 12.00) εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Εφονεύθη ευρισκομένη εις την ταράτσα της επί της οδού Μεταγένους 8 - Νέος Κόσμος οικίας της περί ώρα 12.30' της 17.11.1973, δεχθείσα εις την κεφαλήν της βλήμα αδέσποτον άρματος.
Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.

17. 8-Χ-Σ-Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2, 13.00) Εφονεύθη επί της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας Ζωγράφου περί ώραν 13.30 της 17.11.1973, βληθείς υπό στρατιώτου ευρισκομένου έμπροσθεν του Ναού του Αγίου Θεράποντος
Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.


18. 7-Χ-Σ-Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας (ετών 43, 13.00)Τούρκος υπήκοος από το Αφγανιστάν καλλιτέχνης ταχυδακτυλουργός .κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Εφονεύθη εις την πλατείαν Αιγύπτου περί ώραν 13.00' της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος μάχης.
Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.


.
18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973
.
19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου (ετών 59, 10.00) συνταξιούχος εφοριακός από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 10.00 στις 18/11/1973, ενώ βρισκόταν με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύνθου, απέναντι από το ΙΣΤ΄Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή.
 Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του. 

20. 13-Ανδρέας Κούμπος (ετών 63, 11.00) Βιοτέχνης από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός.  Ετραυματίσθη σοβαρώς διερχόμενος την οδό Καποδιστρίου περί ώρα 14.00' της 18.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος και απεβίωσε την 30.1.1974.
Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.

21. 14-Σ-Μιχαήλ Μυρογιάννης (ετών 20, 12.00) ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα.Εφονεύθη εις την διασταύρωσιν των οδών Πατησίων και Στουρνάρα περί ώραν 13.30' της 18.11.73, βληθείς δια περιστρόφου εις την κεφαλήν.
Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλςος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
 Ο ταγματάρχης Ντερτιλής βρίσκεται με το υπηρεσιακό τζιπ έξω από την κατεστραμμένη πύλη του Πολυτεχνείου. Απέναντι, Πατησίων και Στουρνάρα, οι αστυφύλακες χτυπούν ένα νεαρό, που προς στιγμήν τους ξεφεύγει. Ο Ντερτιλής βγάζει από το μπουφάν το περίστροφο και πυροβολεί. «Ο νεαρός έπεσε σαν κοτόπουλο», περιγράφει στην κατάθεσή του ένα χρόνο αργότερα ο οδηγός του Ντερτιλή - ο 21 ετών τότε Αντώνης Αγριτέλης - και συνεχίζει: «Μετά το φόνο ο Ντερτιλής σαν να μη συνέβαινε τίποτα μπήκε στο τζιπ και χτυπώντας με στην πλάτη μου είπε: "Με παραδέχεσαι ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μία στο κεφάλι!"»...
Στις 30 Δεκεμβρίου του 1975 το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, μετά από ακροαματική διαδικασία δυόμισυ μηνών και διάσκεψη 6 ημερών, εξέδωσε απόφαση με την οποία κήρυξε τον ταξίαρχο Ντερτιλή, ένοχο ανθρωποκτονίας από πρόθεση του διερχόμενου Μιχάλη Μυρογιάννη και τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη και διαρκή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. (από εδώ)

.........................................-ΤΑΦΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΜΥΡΟΓΙΑΝΝΗ
.
22. 15-Κυριάκος Παντελεάκης (ετών 43, 12.00-12.30) δικηγόρος από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα.. Ετραυματίσθη σοβαρώς επί της οδού Γλάδστωνος περί ώραν 12.40' της 18.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου επί της οδού Πατησίων άρματος και απεβίωσεν την 18.12.1973.
Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.


23. Ευστάθιος Κολινιάτης 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικοπόλεως 4, Καματερό Αττικής.Χτυπήθηκε στις 18/11/1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21/11/1973.

Ο επόμενος νεκρός δεν είναι σαφές εάν τραυματίστηκε στην Αθήνα ή στην Πάτρα.

24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα. Σε ορισμένους καταλόγους νεκρών αναφέρεται ανακριβώς ως «Κώστας Μικρώνης».

Στο πόρισμα του ο Τσεβάς καταλήγει ότι :
Εκ των εκτεθέντων δήλον καθίσταται ότι εις τους καταλόγους των επισήμως ανακοινωθέντων δέκα πέντε (15) νεκρών και υπό της ερεύνης βεβαιωθέντων τριών (3) τοιούτων δέον να προστεθούν και έτεροι δέκα έξι (16) τουλάχιστον βασίμως προκύπτοντες, οίτινες, τονιστέον και πάλι, ουδεμίαν έχουν, ως προς την ταυτότητα, σχέσιν με τους επισήμως ανακοινωθέντος.Το συμπέρασμα αυτό το βασίζει σε διάφορες μαρτυρίες που καταθέτουν τα εξής:
1-..θανάσιμου τραυματισμού μικράς κορασίδος, ηλικίας 9 περίπου ετών, εις την γωνίαν των οδών Πατησίων και Κλωναρίδου περί ώραν 14.00 της 17.1.1.1973 εκ βλημάτων διερχομένου άρματος…
2-..θανάσιμου τραυματισμού νεαράς μαθήτριας, εντός του χώρου του Πολυτεχνείου ευρισκόμενης, περί ώρα 11.45' της 16.11.1973, δια βλήματος ριφθέντος εκ του εκτός του Πολυτεχνείου χώρου ..3-..προ του μεσονυχτίου της Παρασκευής 16.11.1973, ….ιδίοις όμμασιν αντελήφθη την ύπαρξιν (3) τριών νεκρών και μιας γυναικός θανασίμως τραυματισθείσης, τα τραύματα των οποίων σαφώς περιγράφει. Προσθέτει δε ότι εκ μελών της Συντονιστικής Επιτροπής Φοιτητών έλαβε την πληροφορίαν ότι είχαν και οκτώ (8) εισέτι νεκρούς, τα πτώματα των οποίων είχον τοποθετηθεί και εφυλάσσοντο εις παρακείμενον χώρον ίνα μη υποπέσουν εις αντίληψιν των σπουδαστών και προκληθή πανικός4-..Και ούτω κατά την τραγικήν εκείνην νύχτα των γεγονότων, 16 προς 17 Νοεμβρίου 1973, ένδεκα (11) πτώματα αγνώστων νέων διακομίζονται εις το Ρυθμιστικόν Κέντρον Αθηνών, άτινα, όμως, πλην ενός (κατά τα επίσημα στοιχεία του Νοσοκομείου) ουδαμού εμφανίζονται, ούτε καταχωρίζονται
5-…εβεβαιώθη η εν ψυχρώ δολοφονία νέου ανδρός εις το Ρυθμιστικόν Κέντρον Αθηνών υπό των αυτόθι υπηρετούντων, κατά την τραγικήν αυτήν νύκτα, αστυνομικών.
6-…δευτέρα τοιαύτη θανατώσεως τραυματίου συνεπεία ξυλοδαρμού…
Γράφει σχετικά στο πόρισμα του το 1974 πλέον ο Τσεβάς:«Παραμένει βεβαίως πάντοτε το ερώτημα: Τι εγένοντο τα πτώματα των νεκρών τούτων και διατί οι οικείοι των εξακολουθητικώς σιωπούν; Δεν είναι εύκολος η απάντησις εις τον χαράσσοντα τας γραμμάς ταύτας. Είναι υποχρέωσις, όμως, η έναντι του προβλήματος θέσις και η κατανόησις των ανερμηνεύτων ή αδυνάτων».
Η πιθανότερη κατά την άποψη μου εκδοχή είναι ότι στο χάος που επικρατούσε εκείνες τις ημέρες ίσως τα πτώματα αυτά είναι από αυτά που αναγνωρίστηκαν μετά, άλλα μπορεί να είναι αλλοδαπών ή τέλος ορισμένα να έχουν δηλωθεί με άλλη αιτία θανάτου στους συγγενείς.
Την υπόνοια να έχουν ταφεί σε ομαδικό τάφο την θεωρώ μάλλον απίθανη γιατί μετά 35 χρόνια κάποιος από αυτούς που θα συμμετείχαν στην ταφή θα είχε υποδείξει τον τάφο όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο.





Σύμφωνα με την έρευνα του 2003 από τα σώματα ασφάλειας (αστυνομία και χωροφυλακή ) έγιναν 13 φόνοι και 83 απόπειρες ανθρωποκτονίας.
.Από τον στρατό έγιναν 11 φόνοι και 45 απόπειρες ανθρωποκτονίας .
Σύμφωνα με το πόρισμα Τσεβά :οι επισήμως γνωσθέντες τραυματίαι του από 16ης μέχρι και 19ης Νοεμβρίου 1973 αιματηρού τριημέρου ανέρχονται εις χίλιους εκατόν τρεις (1.103) πολίτας και 61 αστυνομικούς. Εις τούτους δέον να προστεθούν και ανεξακρίβωτον πλήθος ετέρων πολιτών οίτινες ή εφυγαδεύοντο υπό των ιατρών ή ενοσηλεύοντο οίκοι, ή και ουδαμού προς νοσηλείαν κατέφευγαν, φοβούμενοι προφανώς δυσάρεστους δι' αυτούς ή τας οικογενείας των εξελίξειςΣύμφωνα με την έρευνα του 2003 έγιναν 866 συλλήψεις (716 άντρες & 150 γυναίκες) και ειδικότερα:
456 εργάτες - οικοδόμοι
49 φοιτητές του Πολυτεχνείου
268 φοιτητές άλλων σχολών
74 μαθητές/τριες γυμνασίων

Στους νεκρούς του Πολυτεχνείου πιστεύω ότι πρέπει να προστεθούν και όσοι δολοφονήθηκαν στις πορείες για το Πολυτεχνείο και είναι οι εξής:
16-8-1980 Ιακώβος Κουμής Κύπριος φοιτητής της Νομικής 26 ετών.Ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τα ΜΑΤ
16-8-1980 Ματούλα Κανελλοπούλου 21 ετών εργάτρια Ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τα ΜΑΤ
17-11-85 Μιχάλης Καλτεζάς 15 ετών μαθητής Πυροβολήθηκε από τον αστυνομικό Μελίστα από απόσταση 20 μέτρων στο κεφάλι.
Η έρευνα του κ. Καλλιβρετάκη απαντά και σε ένα ακόμα ερώτημα. Αν υπήρχαν νεκροί μέσα ή έξω από το ΕΜΠ. Όπως προκύπτει, νεκροί υπήρχαν, αλλά είχαν χτυπηθεί στους γύρω δρόμους και μεταφέρονταν στο πρόχειρο ιατρείο που είχε στηθεί από τους φοιτητές.
Από διάφορους χουντικούς γίνεται η προσπάθεια να υποτιμηθεί η εξέγερση του Πολυτεχνείου αναγράφοντας διάφορες ανοησίες ότι οι ονομασίες που έχουν δοθεί , ηρώων Πολυτεχνείου κτλ είναι άνευ νοήματος γιατί δεν υπάρχουν ήρωες Πολυτεχνείου επειδή δεν σκοτώθηκε κανείς μέσα σε αυτό και γιατί δεν επαληθεύτηκε ο αρχικός αριθμός νεκρών που είχε κυκλοφορήσει.
Ο αρχικός λοιπόν αριθμός νεκρών που είχε κυκλοφορήσει ήταν από στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από αδιασταύρωτες πληροφορίες από στόμα σε στόμα γιατί αμέσως μετά το Πολυτεχνείο επιβλήθηκε στρατιωτικός νόμος που καθιστούσε αδύνατη την οποιαδήποτε συλλογή πληροφοριών.
........................................................ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ 18-11-1973.
Δημοσίευμα στο ΒΗΜΑ, 16-11-1973 δύο μέρες πριν τον στρατιωτικό νόμο με τον οποίο έπεσαν οι μάσκες !
.
Ήρωες δε είναι όλοι αυτοί που αψήφησαν και πολέμησαν άοπλοι όλο αυτό τον ένοπλο κατασταλτικό μηχανισμό μιας δικτατορίας και κατάφεραν να ζήσουν 56 ώρες ελευθερίας (19.00 της 14/11/1973 με 03.00 της 17/11/1973) με πολύ ακριβό τίμημα την ζωή μερικών και τον τραυματισμό πολύ περισσοτέρων από τους δηλωθέντες γιατί ο προφανώς ο αριθμός των τραυματιών είναι σαφώς κατά πολύ μεγαλύτερος γιατί πολλοί δεν εμφανίστηκαν πουθενά φοβούμενοι να μην συλληφθούν.
Το τραγικότερο όμως της όλης ιστορίας δεν ήταν η αναμενόμενη συμπεριφορά της αστυνομίας ,ήταν η διαπίστωση του πόσο εύκολα ένα απλό παιδί που πάει να υπηρετήσει την θητεία του μπορείς να το μεταβάλεις σε δολοφόνο αθώων ανθρώπων. Οι ριπές από τα άρματα έγιναν από φαντάρους που με ένα όπλο στο χέρι αισθάνονταν ότι έχουν αποκτήσει ένα δικαίωμα ζωής και θανάτου απάνω στους ανυπεράσπιστους πολίτες.
Όπως λέει χαρακτηριστικά ο μετανιωμένος σήμερα οδηγός του τανκ: «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!Και όταν πλέον έχει ρίξει την πόρτα ένας και ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω του και του είπε: "Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;". Αφήνιασα. Εβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: "Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω". Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή... Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ενας φασίστας».
16 ΒΗΜΑ-REPORTAGE 1973-2003 ΦΑΚΕΛΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 9-11-2003 Σελ 19
.
Ευτυχώς από όλο τον κρατικό μηχανισμό οι μόνοι που κράτησαν την ανθρωπιά τους και έκαναν το καθήκον τους ήταν το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό του τότε Ρυθμιστικού (Γενικό Κρατικό) μέσα σε μια ατμόσφαιρα αποχαλινωμένων και αποκτηνομένων αστυνομικών και του διοικητή Μπουκλάκου, τέως στρατιωτικού, που περιφερόταν έξαλλος στο νοσοκομείο με ένα περίστροφο στο χέρι.
Εβλεπες :Αστυνομικούς με μπλούζες ιατρικές να ορμάνε στους θαλάμους και να ξηλώνουν τους ορούς των ασθενών, να δέρνουν τραυματίες πάνω στα φορεία, να τους σέρνουν στους διαδρόμους. Μέχρι τον Μπουκλάκο, τον διοικητικό διευθυντή του νοσοκομείου, είδε να χτυπάει με ένα βούρδουλα τον κόσμο».Μπροστά σε ένα αποτρόπαιο σκηνικό ξυλοδαρμού φοιτητή στο προαύλιο του νοσοκομείου, ο διευθυντής της Ορθοπαιδικής Κλινικής Βενιζέλος Σουρμελής, επίκουρος καθηγητής Ορθοπαιδικής, θα αντιδράσει με θαρραλέο τρόπο. Μετά τις κραυγές απελπισίας του νεαρού, διέκοψε το χειρουργείο, βγήκε στο παράθυρο και φώναξε στους αστυνομικούς: «Καλά, δεν ντρέπεστε; Δεν είστε Ελληνες εσείς; Δεν έχετε λίγο φιλότιμο; Τι είναι αυτά τα πράγματα»! H φωνή του ηλικιωμένου πανεπιστημιακού γιατρού, δυνατή, στεντόρεια, σαν ηλεκτρικό φορτίο θα φτάσει στα αφτιά των αφιονισμένων αστυνομικών που έμειναν να τον κοιτούν αποχαυνωμένοι. «Οι αστυνομικοί πάγωσαν από τη φωνή του Βενιζέλου Σουρμελή. Ηταν ένας γιγαντόσωμος άνθρωπος, προχωρημένης ηλικίας που το έλεγε μως η καρδιά του» λένε σήμερα οι συνάδελφοί του.Για να γλιτώσουν τους ασθενείς τους οι γιατροί, οι νοσηλευτές και οι διοικητικοί υπάλληλοι του νοσοκομείου ανέλαβαν δράση. Κάτω από τη μύτη των αστυνομικών, «εφυγάδευον τους τραυματίας ή κατεχώρουν ψευδώς τα στοιχεία της ταυτότητός των, ίνα αποφύγουν ούτοι τας εν συνεχεία βεβαίας κακοποιήσεις των».Επειδή οι αστυνομικοί έλεγχαν τα αρχεία οι γιατροί : Μόλις είδαμε τι συνέβαινε, αποφασίσαμε - κι αυτά εν ριπή οφθαλμού, όχι με το ραχάτι μας - να γράφουμε άλλα αντ' άλλων στα βιβλία»Αυτό βέβαια δημιούργησε μετά την πτώση της χούντας μεγάλο πρόβλημα σε όσους πήγαν στο νοσοκομείο και ζήτησαν πιστοποιητικά τα οποία όμως δεν ήταν δυνατόν να τους χορηγηθούν γιατί είχαν γραφτεί άλλα στοιχεία από τα δικά τους.
Παράλληλα οι γιατροί φρόντιζαν να απαλλάξουν τους ασθενείς τους από κάθε επιβαρυντικό στοιχείο που έκρυβαν στις τσέπες τους. «Τους ρωτάγαμε εάν έχουν μαζί τους προκηρύξεις. Οσοι είχαν, τις παίρναμε και τις πετάγαμε μέσα στον κάδο με τις ματωμένες γάζες, τα ρυπαρά υλικά και τους μισοτελειωμένους ορούς. Γιατί οι αστυνομικοί έρχονταν ακόμη και μέσα στα χειρουργεία και έψαχναν. Εκεί όμως ούτε το μάτι τους δεν έριχναν γιατί σιχαίνονταν τα αίματα».Είναι επίσης συγκλονιστική είναι η περιγραφή της μετάβασης των ασθενοφόρων με τους γιατρούς στο Πολυτεχνείο και τους κινδύνους που αντιμετώπισαν σε αυτή την αποστολή.
ΒΗΜΑ-REPORTAGE 1973-2003 ΦΑΚΕΛΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 9-11-2003 Σελ 25
Οι γιατροί του Ρυθμιστικού που είχαν μεταβεί στο Πολυτεχνείο για τις πρώτες βοήθειες πριν την εισβολή.
.
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ
.

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΑΝ




Από το ΒΗΜΑ 2.
Μια φωτογραφία τα λέει όλα. Μετρημένοι στα δάχτυλα θεατές σε κεντρική αίθουσα της Αθήνας για να παρακολουθήσουν βραδινή παράσταση καθημερινής του «Αυστηρώς κατάλληλο» των Μιχάλη Ρέππα - Θανάση Παπαθανασίου. Σε 47 αθηναϊκές αίθουσες και σε διάστημα δύο εβδομάδων η ταινία έχει φθάσει τις 73.000 εισιτήρια, σύμφωνα με την εταιρεία διανομής της
Στον ίδιο κινηματογράφο είδα και το Αθήνα-Κωνσταντινούπολη του Νίκου Παναγιωτόπουλου στην παράσταση 9-11 μαζί με καμιά 10 άλλους θεατές.
...
..
Την πρώτη επανάσταση που πέτυχα απέναντι στην πατρική εξουσία ήταν σε ηλικία 14 ετών. Κατέκτησα τότε το δικαίωμα να πηγαίνω στον κινηματογράφο μόνος μου χωρίς τη συνοδεία γονέων ή γιαγιάδων. Σημειωτέον ότι και οι δύο γιαγιάδες ήσαν αρκούντως κινηματογραφόφιλες . Η γιαγιά από τη μεριά της μάνας μου με αλέγκρο χαρακτήρα και άνθρωπος της καλοπέρασης ήταν η πιο φανατική σε σημείο που θυμάμαι εμένα και την εξαδέλφη μου παιδιά να προσπαθούμε να την ξεκολλήσουμε και να την τραβάμε για να φύγουμε έχοντας δει πλέον την ταινία πάνω από δυόμισι φορές!
Η γιαγιά από την μεριά του πατέρα μου ήταν ακριβώς ο αντίθετος τύπος, άνθρωπος του καθήκοντος. Ενώ ψόφαγε και αυτή να πάει στον κινηματογράφο ο χαρακτήρας της δεν της επέτρεπε να το παραδεχθεί ευθέως. Έτσι γινόταν πάντα η εξής κωμική σκηνή με τον πατέρα μου. Πήγαινε και το έλεγε: Ξέρεις το παιδί θέλει να πάει κινηματογράφο τι να κάνω; οπότε και εκείνος ξέροντας πολύ καλά ότι γούσταρε πολύ να πάει, αλλά χωρίς να το παραδεχθεί, της έλεγε: άμα θέλεις εσύ να πας να πάτε, για να εισπράξει την μόνιμη και κλασική απάντηση: θα πάμε, όχι για μένα, αλλά για το παιδί!
Έτσι λοιπόν από τότε έγινα φανατικός κινηματογραφόφιλος.
Έβλεπα τα πάντα από ταινίες ποιότητος μέχρι Φράνκο και Τσίτσο.
Ως φοιτητής δε ήμουνα γραμμένος στην κινηματογραφική λέσχη και έτσι είδα όλη την πρωτοπορία από τις ταινίες που έχουν μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου από την Αμερική, τη Ρωσία, τη Γαλλία και μέχρι την Ιαπωνία.
Η γυναίκα μου, άνθρωπος που από παιδικής ηλικίας μέχρι σήμερα με δυσκολία αποχωρίζεται το κρεβάτι του άμα καταφέρει να ξυπνήσει , ακόμα θυμάται με φρίκη ότι την Κυριακή το πρωί έπρεπε να ξυπνήσει πουρνό-πουρνό για να βρίσκεται στις δέκα το πρωί στο Άστυ που ήταν η κινηματογραφική λέσχη και την περίμενε εκείνος ο Αθεόφοβος κινηματογραφόφιλος κουλτουριάρης συμφοιτητής της που από την πρώτη στιγμή που τον είδε είχε αποφασίσει ότι αυτόν ήθελε να παντρευτεί και τελικά το κατάφερε!
Έτσι λοιπόν, μαζί με την επίτευξη του τελικού στόχου που κέρδισε, απέκτησε και μια πλήρη κινηματογραφική παιδεία βλέποντας όλες τις κλασικές ταινίες από τον Αϊζενστάιν μέχρι τους σύγχρονους σκηνοθέτες.
Σαν φοιτητές λοιπόν, σχεδόν επί καθημερινής βάσης, είχαμε διατρίψει σε όλες τις κινηματογραφικές αίθουσες της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας, έχοντας γνωρίσει όλους τους εξώστες των κινηματογράφων, λόγω του φθηνότερου εισιτήριου και της δυνατότητας που σου προσφέρουν τα τελευταία καθίσματα όταν η ταινία δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να προβείς σε ερωτικές διαχύσεις χωρίς τα βλέμματα των περίεργων.
Σήμερα πλέον που δεν υπάρχει εξώστης ,καθόμαστε σεμνά στο κινηματογράφο με μια θέση μεταξύ μας κενή για να ακουμπάμε με άνεση τα χέρια μας χωρίς να δίνει αγκωνιές ο ένας στον άλλο!
Με την πάροδο των ετών και τις καθημερινές υποχρεώσεις η κινηματογραφική απόλαυση αναγκαστικά περιορίστηκε σε δύο με τρεις φορές την εβδομάδα και κυρίως στους κινηματογράφους της περιοχής των Αμπελοκήπων, Αλεξάνδρας και Ιλισίων που ήταν από παλιά μια πολύ καλή κινηματογραφική πιάτσα.
Όμως η τηλεόραση και στη συνέχεια η εμφάνιση των κινηματογραφικών σουπερμάρκετ ήταν καταστροφική για τους ανεξάρτητους κινηματογράφους.
Μπορεί τα σουπερμάρκετ να διαθέτουν καλά μηχανήματα προβολής δυστυχώς όμως το κοινό που προσελκύουν βρίσκεται εκεί τις περισσότερες φορές για να βρεθεί με την παρέα του και όχι για να παρακολουθήσει μια συγκεκριμένη ταινία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μπαίνουν σε οποιαδήποτε αίθουσα αρχίζει εκείνη την ώρα και αν η ταινία ξεφεύγει λίγο από τη συνήθη αμερικανική αισθητική που έχουν συνηθίσει, τότε καθιστούν με τη φασαρία που κάνουν αδύνατη την παρακολούθηση της. Για τους λόγους αυτούς πάντα προτιμούσα να βλέπω ταινίες σε ανεξάρτητες αίθουσες.
Η περιοχή λοιπόν των Αμπελοκήπων και της λεωφόρου Αλεξάνδρας διέθετε αρκετούς ανεξάρτητους κινηματογράφους ,πολλοί δε από αυτούς ανήκουν στο δίκτυο των ευρωπαϊκών κινηματογράφων και έτσι προβάλλουν και Ευρωπαϊκές ταινίες που έχουν αποκλεισθεί από το κυρίαρχο αμερικανικό σύστημα διανομής που κυριαρχεί στους υπόλοιπους.
Στο δίκτυο αυτό ανήκουν οι κινηματογράφοι Δαναός, Ααβόρα, Ανδόρα, Απόλλων, Αστυ, Ιντεάλ, Τριανόν, Μικρόκοσμος και από τα θερινά η Ριβιέρα και το Βοξ. Μπορεί να φαίνονται λίγοι αλλά αν δει κανείς τι γίνεται στην υπόλοιπη Ελλάδα μόνο θλίψη μπορεί να τον πιάσει. Στο δίκτυο ανήκουν ΕΝΑΣ μόνο κινηματογράφος και αυτός συνήθως είναι δημοτικός και θερινός, μόνο σε άλλες 6 πόλεις της Ελλάδας και στην Κύπρο. Η μόνη πόλη που διαθέτει πάνω από ένα είναι η Θεσσαλονίκη (Απόλλων, Ολύμπιον και θερινά Αύρα και Δημοτικός Ευόσμου)
Από τους υπόλοιπους λοιπόν κινηματογράφους της περιοχής, και αναφέρομαι μόνο στους χειμερινούς, τα πρώτα κακά μαντάτα ήρθαν όταν αρχικά οι κινηματογράφοι άρχισαν να μετατρέπονται σε θέατρα. Στην αρχή το ΟΝΤΕΟΝ στην Μεσογείων έγινε το θέατρο ΠΟΡΤΑ, ακολούθησαν τα ΙΛΙΣΙΑ στην Παπαδιαμαντοπούλου και το 2003 η ΑΝΕΣΙΣ και πρόσφατα η ΖΙΝΑ στην Αλεξάνδρας. Το ίδιο διάστημα έκλεισε η ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ δίπλα από το γήπεδο του Παναθηναϊκού και το ΑΛΕΞ στα Ιλίσια.
Μερικοί από τους υπάρχοντες για να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό των σουπερμάρκετ και στην γενικότερη μείωση των εισιτηρίων, ανακαινίστηκαν και απέκτησαν και δεύτερη μικρότερη αίθουσα. Έτσι έγιναν διπλοί το ΑΘΗΝΑΙΟΝ, ο ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ο ΔΑΝΑΟΣ και το ΠΛΑΖΑ.
Όμως φέτος παρά την ανακαίνιση έκλεισαν το ΠΛΑΖΑ (που ανήκε στο δίκτυο Ευρωπαϊκών κινηματογράφων) και το ΑΣΤΡΟΝ ένας από τους μεγαλύτερους της Αθήνας ,750 θέσεων, και ο μοναδικός που είχε την πρώτη θέση στον εξώστη,όταν υπήρχε ακόμη ο εξώστης στους κινηματογράφους .
Έκλεισε επίσης και το ΑΛΦΑΒΙΛ που και αυτός ανήκε στο δίκτυο Ευρωπαϊκών κινηματογράφων .
Θεώρησα λοιπόν επιβεβλημένο καθήκον να γράψω αυτό το ποστ για να μείνουν τουλάχιστον σαν ανάμνηση μέσα στο αχανές διαδίκτυο έστω τα ονόματα αυτών των κινηματογράφων μέσα στους οποίους η γυναίκα μου κι εγώ έχουμε ζήσει πάρα πολλές ώρες, άλλοτε γελώντας, άλλοτε δακρύζοντας, άλλοτε προβληματιζόμενοι με τις ταινίες που βλέπαμε.
Θα μου πουν μερικοί ότι σήμερα μπορεί να απολαύσεις μια ταινία αναπαυτικά στο σπίτι σου βλέποντας την στο Home cinema.
Στην ανάγκη μπορεί να το κάνεις αυτό, αλλά ποτέ δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει όλη τη διαδικασία από την επιλογή της ταινίας, την επιλογή της παράστασης, τη μετάβαση στον κινηματογράφο και την παρακολούθηση μιας ταινίας μαζί με άγνωστους δίπλα σου που όμως είχαν την ίδια επιλογή με σένα και φεύγοντας φεύγουν τις περισσότερες φορές με τα ίδια συναισθήματα που σου δημιούργησε η ταινία που είδατε.
.
ΥΓ. Είχα ήδη γράψει αυτό το ποστ όταν στο ΒΗΜΑ 2 της 9-11-08 διάβασα ένα σχετικό άρθρο που εξηγεί και αναλύει γιατί φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση. Γράφει χαρακτηριστικά ότι Υπάρχει μια πτώση στα εισιτήρια της τάξεως του 40% συγκριτικά με την ίδια περίοδο πέρυσι».
Γράφει επίσης και για άλλες αίθουσες που έκλεισαν στο λεκανοπέδιο όπως η Καλυψώ, μία από τις ιστορικότερες αίθουσες της Καλλιθέας. Επίσης λουκέτο μπήκε στη Ζέα του Πειραιά. Πληροφορίες λένε ότι αίθουσες όπως η Μαργαρίτα του Χαλανδρίου και ο Φοίβος του Περιστερίου κινδυνεύουν με εξώσεις. Ο Φοίβος και το Cine City είναι οι μοναδικές αίθουσες του Περιστερίου που εξακολουθούν να λειτουργούν σε μια περιοχή όπου κάποτε υπήρχαν 20 κινηματογράφοι. Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα στο Αιγάλεω: από τα 16 σινεμά, χειμερινά και θερινά, που λειτουργούσαν κάποτε δεν έχει απομείνει κανένα.
Αλλά και στα σουπερμάρκετ τα πράγματα δεν πάνε καλύτερα. Τα Village του Αμαρουσίου, ο πρώτος πολυκινηματογράφος στην Ελλάδα, αποτελεί από πέρυσι παρελθόν, την ώρα που οι απογευματινές παραστάσεις στα Village του Ρέντη, του Φαλήρου και του Παγκρατίου γίνονται για δυο-τρεις ανθρώπους.
Διάβασα επίσης ένα αντίστοιχο άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 12-11-08,ότι παρελθόν αποτελεί και το μίνιπλεξ «Οντεόν Μαρούσι Σινεφίλ» (τρεις αίθουσες) στη λεωφόρο Κηφισίας, στο ύψος του Κτήματος Συγγρού.

Στο αξιόλογο μπλογκ «ωχ το μάτι μου» ,που αναφέρει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, διάβασα και ένα αντίστοιχο ρέκβιεμ για το κλείσιμο του ΠΛΑΖΑ από όπου και πήρα τις φωτογραφίες με τις καρέκλες του στο πεζοδρόμιο.
Το ΠΛΑΖΑ αποτελούσε ένα από τους πιο αγαπημένους μου κινηματογράφους και ο αντίστροφος συνδυασμός του άρτος και θεάματα, με πρώτα το θέαμα στον κινηματογράφο και μετά τον άρτο με την παρέα στον γειτονικό ΦΛΟΚΑ αποτελούσε για χρόνια κλασσική Σαββατιάτικη απόλαυση.
Στα τραπεζάκια του ΦΛΟΚΑ έχουν γίνει εκτενείς αναλύσεις ταινιών, πολιτικής, κοινωνικών θεμάτων κτλ με συχνές ζωηρές διαφωνίες αλλά και με μια πλήρη ομοφωνία, ότι το παγωτό γίγας ΜΠΕΜΠΕ που είχε ήταν μια ιδιοφυής κατασκευή !
Ο λόγος ήταν απλός. Ξεκινούσες με μια μαρέγκα στην αρχή και προς τον πάτο της κούπας , που πήγαινες να λιγωθείς από τα μπαλάκια του παγωτού, είχε μια δροσερή φρουτοσαλάτα!

Στοιχεία για τους κινηματογράφους πήρα από το βιβλίο του Χαρίλαου Πατέρα Κινηματογράφοι της Αθήνας(1896-2006) Έκδοση «Συλλογές» Αθήνα
..

ΕΠΙΚΑΙΡΟ
Για το Πολυτεχνείο είχα καταθέσει την προσωπική μου μαρτυρία πέρσι.
Όμως ένα καταπληκτικό κείμενο με τα προσωπικά της βιώματα ,καλύτερο από το δικό μου, έχει γράψει η demetrat με τίτλο ένα δύο τρία πολλά Πολυ - τεχνείαα . Μην το χάσετε!
.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

ΠΟΙΟΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ;














Στη διάρκεια της ζωής μου έχω δει να καταρρέουν δύο πολύχρονες φασιστικές δικτατορίες, του Φράνκο και του Σαλαζάρ, ένα ολόκληρο κοινωνικοπολιτικό σύστημα, όπως ο κομμουνισμός, στις χώρες του Ανατολικού μπλοκ να διαλύεται στα εξ ων συνετέθη, ένα τείχος που χώριζε 28 χρόνια μια πόλη στα δύο να πέφτει, ένα ρατσιστικό καθεστώς που από την ίδρυσή του οι μαύροι βρίσκονταν υπόδουλοι μιας λευκής μειοψηφίας να καταρρέει και η χώρα να εκλέγει Πρόεδρο της ένα μαύρο αγωνιστή φυλακισμένο για 27 χρόνια, μια υπερδύναμη να χάνει έναν πόλεμο από ένα λαό, όπως οι Βιετναμέζοι, αποφασισμένο να αγωνιστεί και να πεθάνει για την ελευθερία του, και μια σωρεία άλλα ιστορικά γεγονότα που πριν γίνουν, πολύ λίγοι πίστευαν ότι η πραγματοποίησή τους θα ήταν εφικτή.
Για όλους αυτούς λόγους πιστεύω ότι η ιστορία μπορεί να κάνει πισωγυρίσματα αλλά τελικά η ανθρωπότητα προχωρά πάντα προς τα εμπρός.
Οι σκέψεις αυτές μου ήρθαν στο μυαλό μετά την εκλογή του Ομπάμα στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Το γεγονός αυτό από μόνο του αποτελεί μια σημαντική ιστορική εξέλιξη στην πορεία προς τα εμπρός όλης της ανθρωπότητας λόγω της δεσπόζουσας θέσης που κατέχουν οι Ηνωμένες πολιτείες εδώ και πολλά χρόνια σε ολόκληρο τον κόσμο.
Σαφώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν θα καταφέρει να εκπληρώσει τις προσδοκίες και τις ελπίδες που έχουν στηρίξει σ’ αυτόν τόσο εκατομμύρια κόσμου.
Γνωρίζω καλά ότι πολλές φορές η απόσταση από τα λόγια στα έργα είναι τεράστια.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πριν καν αναλάβει την εξουσία πρέπει οι διαφορές Κασσάνδρες να προβλέπουν ότι δεν πρόκειται να πετύχει τίποτα το ιδιαίτερο γιατί τα πράγματα ελέγχονται από διάφορες σκοτεινές δυνάμεις και κέντρα εξουσίας τα οποία ελέγχουν τα πάντα και μαζί το νέο πρόεδρο.
Αν τα πράγματα ήταν έτσι όλα αυτά που έγραψα στην αρχή δεν θα είχαν γίνει.
Ιδιαίτερα στην Ελλάδα που η συνωμοσιολογία είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και υπάρχει γενικότερα η αντίληψη ότι πάντα κάποιοι άλλοι επιδιώκουν το κακό μας, ενώ εμείς ποτέ δεν φταίμε, οι απόψεις αυτές βρίσκουν πάντα πρόσφορο έδαφος.
Θα έλεγα ότι μας διακατέχει ένα σύνδρομο εθνικής μιζέριας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα να αποκαλούμε τη χώρα μας, Ψωροκώσταινα.
Διαβάζοντας τον τύπο ή βλέποντας τηλεόραση διαπιστώνει κανείς ότι οι θετικές ειδήσεις για την Ελλάδα καταλαμβάνουν ελάχιστο χώρο, τίποτα δεν γίνεται σωστό σ΄ αυτόν το τόπο και η χώρα κατοικείται από απατεώνες κλέφτες και καταστροφείς άλλα κατά κάποιο περίεργο τρόπο έχει καταφέρει να βρίσκεται στην 24η θέση παγκοσμίως στην διεθνή ανάπτυξη! (Με την Γερμανία στην 22η !)
Αλλά ας επιστρέψω στο επίκαιρο θέμα της εκλογής του Ομπάμα για να δούμε ποιοι τον στήριξαν και ποιες σκοτεινές δυνάμεις κρύβονται πίσω του.
Διαβάζω λοιπόν στο ΒΗΜΑ ότι :πάνω από 46 εκατ. bloggers βρέθηκαν εθελοντικά στην «υπηρεσία» του Ομπάμα ή ότι 11 εκατ. άτομα ηλικίας 12-15 ετών συγκέντρωσαν μέσα σε περίπου έξι μήνες περί τα 12 εκατ. δολάρια για την εκλογική εκστρατεία του χρησιμοποιώντας το Internet αλλά πηγαίνοντας πολλές φορές και από πόρτα σε πόρτα.
Οι αναλυτές συμφωνούν ότι η θριαμβευτική νίκη του Ομπάμα οφείλεται αποκλειστικά σχεδόν στο ότι μπόρεσε «να περάσει ιδέες και ουσία» στο κάθε σπίτι, στο κάθε γραφείο που διέθετε Internet - περί τα 80 εκατ. υπολογίζονται
Και ασφαλώς είναι μοναδική περίπτωση ο ένας μόνο υποψήφιος, ο Ομπάμα, να συγκεντρώσει από εισφορές πάνω από 700 εκατ. δολάρια. Άλλα 250 εκατ. δολάρια συγκέντρωσε ο Μακ Κέιν, εκ των οποίων μόνο 85 εκατ. δολάρια ήταν κρατικά. Στις προεδρικές του 2000 μόνο το 0,4% των ενηλίκων είχε συμβάλει οικονομικά στον εκλογικό αγώνα, σήμερα όμως το ποσοστό αυτό έφθασε στο 6%. Και ίσως είναι ακόμη πιο σημαντικό το ότι το 40% του συνολικού ποσού που συγκεντρώθηκε για τις εκλογές ήταν εισφορές κάτω των 200 δολαρίων.
Όπως γράφει χαρακτηριστικά η Ελευθεροτυπία :Για να συγκεντρωθούν αυτά τα χρήματα ο νεοεκλεγείς πρόεδρος επιδίωξε να συγκεντρώνει χρήματα από μικρές δωρεές και από μέσους ψηφοφόρους, παρά από λίγους και μεγάλους χρηματοδότες (προτίμησε δηλαδή να δημιουργήσει ένα «σουπερμάρκετ» δωρητών και όχι μια «μπουτίκ»).
Είναι χαρακτηριστικό δε το γεγονός που γνωρίζω,ότι προσφορά χρημάτων από την Ελλάδα στην προεκλογική εκστρατεία του Ομπάμα δεν έγινε δεκτή γιατί ο διαθέτης δεν ήταν ψηφοφόρος στην Αμερική.
Στις αμερικανικές εκλογές όλες οι χρηματικές ενισχύσεις των υποψηφίων είναι πλήρως καταγεγραμμένες και είναι χαρακτηριστικές οι διαφορές μεταξύ των δύο κομμάτων στους υποστηρικτές τους. Στον πίνακα εδώ μπορείτε να δείτε αναλυτικά ποιοι είναι οι αντίστοιχοι χρηματοδότες και τι αντιπροσωπεύει ο καθένας από αυτούς.
Με μια ματιά βλέπει κανείς την σαφή υποστήριξη των εργατικών ενώσεων και των ενώσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους Δημοκρατικούς με την αντίστοιχη ενίσχυση από τα πετρέλαια, την φαρμακοβιομηχανία και τις ενώσεις οπλοκατοχής στους Ρεπουμπλικάνους.
Είναι λοιπόν προφανές ότι ο Ομπάμα διαθέτει ένα σαφές λαϊκό έρεισμα και δεν είναι δημιούργημα κάποιων σκοτεινών κύκλων που αυτή την ώρα του κλυδωνισμού του καπιταλιστικού συστήματος αναγκάσθηκαν να τον δημιουργήσουν για να μπορέσουν να ξελασπώσουν .
Όσο για μας τους Έλληνες πιστεύω ότι είναι αναγκαίο να πάψουμε να ελπίζουμε ότι θα εκλεγεί κάποιος Αμερικανός πρόεδρος, ο οποίος θα προωθήσει τα δικά μας συμφέροντα πάνω τα συμφέροντα της χώρας του, αλλά να κοιτάξουμε να αξιοποιήσουμε όλες τις δυνατότητες που υπάρχουν για να προωθήσουμε τις θέσεις μας μέσα τις νέες πολιτικές προοπτικές που διανοίγονται μπροστά μας.
Είναι πάντως ευτύχημα και ένδειξη ωριμότητας ,όταν το πάθημα γίνεται μάθημα, ότι τουλάχιστον αυτή τη φορά με την εκλογή του Ομπάμα δεν χτύπησαν οι καμπάνες των εκκλησιών στην Κύπρο, όπως τότε με την εκλογή του Κάρτερ!
Τέλος ας ελπίσουμε ότι η γυναίκα του Ομπάμα μετά την εκλογή του θα του επανέλαβε αυτό που του είχε πει το 2004,προτού ξεκινήσει την ομιλία του στο συνέδριο των Δημοκρατικών : ΜΗΝ ΤΑ ΣΚΑΤΩΣΕΙΣ !

ΟΙ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ από πάνω προς τα κάτω:
1-2-3 Στάθης
4- Ιωάννου
5-Παπαγεωργίου
6-Γρηγοριάδης
7-Καμμένος
8-9-Αναστασίου

UPDATE 15-11-08: Δύο πολύ ενδιαφέροντα και σχετικά άρθρα διάβασα χθες στην Ελευθεροτυπία .
Στο πρώτο η Τέτα Παπαδοπούλου γράφει μεταξύ άλλων:
Στη γαλάζια μας χώρα, ωστόσο, αμέσως μόλις έγιναν γνωστά τα εκλογικά αποτελέσματα άρχισε το κόψιμο και το ράψιμο του Μπαράκ Ομπάμα. Μεμψιμοιρία. Αλλοι προσπαθούν να τον φέρουν στα μέτρα τους. Αλλοι μειώνουν τις διαστάσεις του γεγονότος. Αλλοι, πάλι, δεν βρίσκουν διαφορά μεταξύ Μπους και Ομπάμα· είναι αυτοί που βλέπουν με τα αντιιμπεριαλιστικά γυαλιά της γνωστής μάρκας «τι λάχανα, τι μπρόκολα»
...…Λες και αυτό που απασχολεί τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο και τους συνεργάτες του είναι, αντιλαμβάνεστε, εάν ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος. Ο επαρχιωτισμός πάει μαζί με την αυταπάτη. Και μάλιστα, όσο μεγαλύτερος είναι ο επαρχιωτισμός τόσο περισσότερο κανείς νομίζει ότι είναι το κέντρο του κόσμου.
Θα είναι «φιλέλληνας ο Ομπάμα;» αγωνιούν πολλοί. (Ως γνωστόν ο πλανήτης χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τους «φιλέλληνες» και τους «ανθέλληνες».) Αλλά και τι σημασία έχει αυτό; Δηλαδή, εάν ο Ομπάμα θεωρηθεί «φιλέλληνας», δεν θα τον πούμε «φονιά των λαών»;
…Ο ειδικός, λοιπόν, απεφάνθη: «Δεν λέω, είναι χαρισματικός ο Ομπάμα, αλλά χαρισματικός ήταν και ο Χίτλερ». Χαρακτηριστικό παράδειγμα μιζέριας, απλοϊκότητας και αδυναμίας πολιτικής σκέψης. Δεν θέλουμε να δούμε τι συνέβη στις ΗΠΑ. ..
Στο δεύτερο ο Πέτρος Μανταίος καταλήγει:
…Το τι απολαμβάνω την «αχνιστή» εκλογή Ομπάμα δεν περιγράφεται. Και λυπάμαι με τους λογής «δυσκοίλιους» που την μυρίζουν από 'δώ, την ψειρίζουν από 'κεί και περιμένουν να «κρυώσει», για να αποφασίσουν αν πρέπει να χαρούν ή να... μαυροφορέσουν. Ποτέ δεν γούσταρα τις «καραμπίνες». Που έρχονται μετά, έμπλεοι αυταρέσκειας, και λένε -εσένα του ηλίθιου...- «Εγώ σου τα 'λεγα...». Μικρόχαροι...