Μέσα
στην κατήφεια που αισθάνομαι αυτές τις μέρες, λόγω της τραγωδίας στα Τέμπη, έτυχε να ξαναβρώ ένα ξεχασμένο αλλά
αγαπημένο τραγούδι, που κατάφερε όμως να μου φτιάξει το κέφι γιατί παρά το
γεγονός ότι με τους στίχους του περνάει μπροστά από τα μάτια μας όλη η
αθλιότητα της πρόσφατης ιστορίας μας η σάτιρα που περικλείουν, σε κάνει να
χαμογελάς πικρά.
Το τραγούδι Η ιστορία της Μαρίας, είναι του Βασίλη Νικολαΐδη και είναι από τον δίσκο του Ελλάς του 1984.
Το τραγούδι Η ιστορία της Μαρίας, είναι του Βασίλη Νικολαΐδη και είναι από τον δίσκο του Ελλάς του 1984.
Οι δύο πρώτοι του δίσκοι Οδός Σανταρόζα 1982 και Ελλάς 1984, έχουν εκδοθεί από την Μίνος ενώ ο τρίτος του Η Νύχτα Ήταν Πάλι Κάπου Αλλού 1989 εκδόθηκε από τον Σείριο του Μάνου Χατζηδάκι .Δυστυχώς και οι 3 δεν έχουν κυκλοφορήσει έκτοτε σε CD.
Από τον δίσκο αυτόν είναι και το Αστείο που πριν λίγα χρόνια τραγούδησε και ο Πάνος Μουζουράκης.
Συμμετείχε επίσης στιχουργικά και ερμηνευτικά σε δίσκους των Χάνομαι γιατί Ρεμβάζω και έγραψε τους στίχους του δίσκου της Έλλης Πασπαλά "Το νησί των λωτοφάγων" (1990) και μουσική του Στάμου Σέμση.
Το
2017, σε συνέντευξη του 35 χρόνια μετά την
οδό Σανταρόζα
ρωτήθηκε:
Δεν
έχει κυκλοφορήσει προσωπικός σας δίσκος από το 1993. Σε τι οφείλεται αυτό;
Υπάρχει ακυκλοφόρητο υλικό ή κάτι στα σκαριά;
Υπάρχει. Ακυκλοφόρητο αλλά όχι πια καινούργιο. Από την άλλη μεριά, η δισκογραφία βρίσκεται σε κρίση. Δεν εννοώ εμπορική μόνο, εννοώ υπαρξιακή, των δημιουργών. Αν ακόμη κυκλοφορούν σιντί και δίσκοι, είναι επειδή οι δίσκοι έχουν αναχθεί σε αντικείμενα φετίχ, υποκαθιστούν την πραγματική αξία της μουσικής που μεταφέρουν, το μόνο που προσφέρουν στον καλλιτέχνη είναι μία ψευδαίσθηση κύρους. Η μουσική μετακόμισε στο διαδίκτυο και έχει και εξοχικό στο λάιβ. Οπότε κι εγώ δεν επιδιώκω πρόσφατα να κυκλοφορήσω τα τραγούδια μου σε δίσκο.
Εδώ υπάρχουν οι
στίχοι από όλα τα τραγούδια του.
Τα
σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
Υπάρχει. Ακυκλοφόρητο αλλά όχι πια καινούργιο. Από την άλλη μεριά, η δισκογραφία βρίσκεται σε κρίση. Δεν εννοώ εμπορική μόνο, εννοώ υπαρξιακή, των δημιουργών. Αν ακόμη κυκλοφορούν σιντί και δίσκοι, είναι επειδή οι δίσκοι έχουν αναχθεί σε αντικείμενα φετίχ, υποκαθιστούν την πραγματική αξία της μουσικής που μεταφέρουν, το μόνο που προσφέρουν στον καλλιτέχνη είναι μία ψευδαίσθηση κύρους. Η μουσική μετακόμισε στο διαδίκτυο και έχει και εξοχικό στο λάιβ. Οπότε κι εγώ δεν επιδιώκω πρόσφατα να κυκλοφορήσω τα τραγούδια μου σε δίσκο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου