ΜΟΡΑΛΗΣ-Η ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ

Πολλοί από όσους  κυκλοφορούν στην Αθήνα και δεν έχουν ιδιαίτερες σχέσεις με την τέχνη, δεν συνειδητοποιούν πως συχνά ο οπτικός τους ορίζοντας, έστω και άθελα τους, ομορφαίνει καθώς βλέπουν μπροστά τους έργα ενός από τους σημαντικότερους ζωγράφους της χώρας μας του Γιάννη Μόραλη, όπως πχ τα έργα του στην πλαϊνή όψη του Χίλτον ή στον σταθμό του μετρό στο Πανεπιστήμιο.

Ο Γιάννης Μόραλης γεννήθηκε το 1916, στην Άρτα. Σπούδασε, από το 1931 έως το 1936, ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), στη συνέχεια στη Ρώμη και στο Παρίσι (1937-40), ενώ στην ΑΣΚΤ διετέλεσε καθηγητής από το 1947 έως το 1982. Όπως γράφω στο ποστ μου ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΤΣΑΡΟΥΧΗ ΘΥΜΑ ΣΕΜΝΟΤΥΦΙΑΣ το 1949 μαζί με την δεύτερη γυναίκα του συμμετέχει στην ομάδα ΑΡΜΟΣ που συγκεντρώνει τους σημαντικότερους καλλιτέχνες εκείνης της εποχής.

 Έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις και συνεργαζόταν σταθερά με τις εκδόσεις Ίκαρος, και ιδιαίτερα στις ποιητικές συλλογές του Ελύτη, αλλά και του Σεφέρη. Το 1958 παρουσίασε έργα του, στην Biennale της Βενετίας. Πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου 2009.

Στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς υπάρχει μια εξαιρετική αναδρομική έκθεση 400 έργων του από την 10ετια του 1930 μέχρι αυτήν του 2000 από την Εθνική Πινακοθήκη, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, την Γκαλερί Ζουμπουλάκη και το ίδιο το μουσείο.

Πριν μερικές μέρες ξεκινήσαμε ένα πρωί Τετάρτης με την γυναίκα μου να δούμε την έκθεση και όταν μετά κάπου μια ώρα, λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης, φτάσαμε εκεί διαπιστώσαμε ότι το μουσείο είναι ανοικτό μόνο Πέμπτη  & Κυριακή, 10:00 -18:00, Παρασκευή & Σάββατο 10:00 – 22:00. Ο επιμένων όμως νικά και έτσι το περασμένο Σάββατο καταφέραμε με την κόρη μου αυτή τη φορά, να την δούμε.

Ευτυχώς η έκθεση έχει παραταθεί μέχρι τις 10 Φεβρουαρίου λόγω της μεγάλης προσέλευσης κόσμου . Το παρακάτω βίντεο προβάλλεται σε ειδικό χώρο μέσα στην έκθεση.

Στην συνέχεια  υπάρχουν μερικές από τις φωτογραφίες από πίνακες ζωγραφικής που τράβηξα στην έκθεση, γράφοντας το όνομα του έργου σε όσα το θυμόμουν, ή σε όσα βρήκα στο βιβλίο ΜΟΡΑΛΗΣ των Εκδόσεων ΑΔΑΜ (1993)

                                                      Κεφαλή γριάς, 1936

 Ο Ζωγράφος και ο φίλος του ζωγράφος Νίκος Νικολάου, Ρώμη 1937

                                                                         Γυμνό 1947

 Δύο φίλες 1946. Είναι νεαρές γλύπτριες: η Μπούμπα Λυμπεράκη, που έμελλε να γίνει η δεύτερη γυναίκα του Μόραλη, και η Ναταλία Μελά (με το κόκκινο φόρεμα) Ανήκει  στους πίνακες που εμπνέονται από την παράδοση του Φαγιούμ και τα πορτρέτα της Αναγέννησης.

                                           Ο Ζωγράφος με την γυναίκα του 1942-3

 Έγκυος γυναίκα 1948. Είναι η σύζυγός του Αγλαΐα Λυμπεράκη, έργο που ο Μόραλης είχε στο εργαστήριό του για πολλά χρόνια. Όταν τον ρωτούσαν για το μήλο που κρατάει στο χέρι της και τι συμβολίζει, τους απαντούσε :Εγώ το έβαλα εκεί για τη σύνθεση.

                           Καθισμένη μορφή1952-  Μορφή 1952- Μορφή 1951

                                        Αναπόληση 1959- Επιτύμβια σύνθεση 1958

                                                    Εδωδιμοπωλείο, Αίγινα 1950

                                                Επιτύμβια σύνθεση Γ 1958-63

                                                            Αύγουστος 1971

                                                          Κλασσική Αθήνα

                                                          Ρωμαϊκή Αθήνα 

Αποτελούν 2 από τα 5 μέρη μιας ζωοφόρου που είχε ζωγραφίσει για το σπίτι του Δοξιάδη με θέμα την Αθήνα.(Κλασσική, Ρωμαϊκή, Βυζαντινή, Νεοκλασσική και Σύγχρονη). Στην επόμενη φωτογραφία η σύνθεση στο διαμέρισμα. 

                                                            Ζευγάρι 1963

                                                     

                                                        Αύγουστος 1971

                                                           Ερωτικό 1986

                                                                 Καν καν

Το κορίτσι που ζωγραφίζει. δίπτυχο 1971 Η έμπνευση του ήταν μια συμφοιτήτρια του. Επίτηδες το πόδι της δεν συνεχίζει στην ίδια γραμμή για να ξεχωρίζει το δίπτυχο.

Στο 0:18΄του βίντεο εξηγεί γιατί έβαλε το κόκκινο μολύβι στο χέρι της.

                                                         Γεώργιος Μαύρος

                                                                     Ταπισερί

Μια ενδιαφέρουσα εργασία, από την οποία πήρα και τις φωτογραφίες για την σύνθεση του Αθήνα, αφορά την ενασχόληση του Από την ζωγραφική στην Αρχιτεκτονική