ΜΕΡΙΚΕΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 100 ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΤΩΝ.

Η ξαδέλφη μου ανασκαλεύοντας διάφορα πράγματα που έχει από την γιαγιά μας, από την πλευρά της μάνας μου, βρήκε κάτι παλιές φωτογραφίες, πολλές άνω των 100 ετών και επειδή ξέρει ότι αυτές μου αρέσουν πολύ, μου τις έφερε να τις δω.
Σκέφτηκα λοιπόν να παρουσιάσω εδώ μερικές από αυτές, γράφοντας και δυο λόγια σχετικά.
Στην πρώτη φωτογραφία αναγνώρισα αμέσως τον Κωνσταντίνο Α΄και, μετά από μια μικρή έρευνα, διαπίστωσα ότι στην φωτογραφία είναι με την κόρη του, πριγκίπισσα Ελένη και τον άνδρα της διάδοχο της Ρουμανίας Κάρολο.
Η Ελένη είχε γεννηθεί στην Αθήνα στις 2 Μάιου 1896 και είχε παντρευτεί τον Κάρολο, τότε διάδοχο, στις 10 Μαρτίου 1921 και ήταν η πρώτη Ελληνίδα πριγκίπισσα που παντρεύτηκε στην Αθήνα.
 Δεν έζησε ευτυχισμένη ζωή κοντά στον Κάρολο, με τον οποίο σύντομα χώρισε (1928). Μετά το διαζύγιό της έζησε στην Φλωρεντία στην βίλα «Σπάρτα» μαζί με τα αδέρφια της και την μητέρα τους, βασίλισσα Σοφία.
Δυστυχώς όταν ο Κάρολος έγινε βασιλιάς της Ρουμανίας το 1930,  της επέτρεπε να είναι με τον γιο της μόνο δύο φορές τον χρόνο.
Στην διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου συνέβαλε ως βασιλομήτωρ, στην διάσωση πολλών Εβραίων της Ρουμανίας από τους Γερμανούς Ναζί και για αυτό αργότερα της απέμειναν τον τιμητικό τίτλο του Δικαίου των Εθνών.
Πέθανε στις 28 Νοεμβρίου 1982.
Ο προσεκτικός θεατής θα προσέξει ότι η Ελένη έχει τα χέρια της σε ένα γούνινο πράγμα που ονομάζεται Μανσόν, που κρατούσαν οι κυρίες στα χέρια τους αντί να φορούν γάντια.
Τελευταία φορά που θυμάμαι να έχω δει μανσόν ήταν στην παιδική μου ηλικία να κρατάει η μάνα μου,  ντυμένη με τα καλά της σε επίσημη έξοδο.  
Η φωτογραφία πρέπει να είναι τραβηγμένη μεταξύ του 1920 και του 1922 και δεν είναι περίεργο το πως βρέθηκε στα πράγματα της γιαγιάς μου, καθότι ο παππούς μου ήταν βασιλόφρων και όπως έλεγε η μάνα μου, οι βενιζελικοί τον είχαν βάλει την εποχή του διχασμού κάποτε και στην φυλακή.
Για τον παππού μου έχω γράψει σχετικά στο παρελθόν το ποστ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΦΑΛΗΡΟ  και το  ΜΟΝΤΕΛΑ ΠΛΟΙΩΝ ,ΜΟΝΤΕΛΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΠ΄ ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ. στο οποίο και γράφω ότι είχε τότε και 7 φορτηγά πλοία. Σε αυτά πολλές φορές έπαιρνε μαζί του και την οικογένεια του για παρέα ακόμα και όταν τα παιδιά του ήταν πολύ μικρά.

Στην φωτογραφία αυτή είναι ο παππούς μου με την γιαγιά μου και τα δύο πρώτα παιδιά τους, προφανώς πριν να γεννηθεί η μητέρα μου το 1906.
Η φωτογραφία είναι παρμένη στην Βαλένθια της Ισπανίας. 

Σε κάποιο άλλο από αυτά τα ταξίδια έχει βγει και η φωτογραφία της θείας μου, στην Brăila της Ρουμανίας. H θεία μου ήταν η μεγαλύτερη από τα παιδιά της γιαγιάς μου και επειδή ήξερε και αγγλικά, ο παππούς μου την έπαιρνε συχνότερα μαζί του στα ταξίδια του.
 Η φωτογραφία έχει ληφθεί στο ιστορικό φωτογραφικό ατελιέ του Marco Klein, ενός από τους πιο σημαντικούς φωτογράφους της Brăila στη Ρουμανία στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ο Marco Klein (ενεργός γύρω στο 1890–1915) ήταν επίσημος φωτογράφος της ρουμανικής βασιλικής αυλής και το στούντιο του («Atelier Marco») έγινε διάσημο για δύο κυρίως πράγματα:
1-Φωτογραφίες Πορτρέτων (Cabinet Cards): Ασπρόμαυρες ή σέπια φωτογραφίες εποχής που απεικόνιζαν την αστική τάξη της πόλης με επίσημα ενδύματα.
2-Καρτ Ποστάλ & Τοπία: Ιστορικά τεκμήρια και καρτ ποστάλ που αποτύπωναν τους δρόμους, τα λιμάνια, τα πλοία στον Δούναβη, τις εκκλησίες και τα εμβληματικά κτήρια της παλιάς Brăila. 

Δεν ξέρω πότε έχει παρθεί αυτή η φωτογραφία αλλά από πίσω έχει αφιέρωση στον αδελφό της Τάκη (11-10-24) που ήταν μικρότερος, με τελευταία την μάνα μου και έχει σταλεί, προφανώς σε γράμμα, από την Νίκαια της Γαλλίας.
Μερικές ακόμα φωτογραφίες της θείας μου σε νέα ηλικία αλλά και σε μεγαλύτερη, μάλιστα από το φωτογραφείο της Νέλλης Σουγιουλτζόγλου της γνωστής ως Nelly's, έχω δημοσιεύσει στο  ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΝΕΑΝΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΜΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΜΟΥ.

Τέλος μια πολύ ωραία φωτογραφία είναι της γιαγιάς μου (η όρθια) στα νιάτα της, προφανώς ανύπαντρη ακόμα. Δεν ξέρω ποια είναι η άλλη κοπέλα στην φωτογραφία.
Αξίζει δε να προσέξει κανείς και την καλλιτεχνική εικόνα που παρουσιάζει η πίσω μεριά της φωτογραφίας από το «καλλιτεχνικόν φωτογραφείον Αρβανιτόπουλου»

Όπως διαβάζω εδώ ο Αρβανιτόπουλος εκτός από ιδιοκτήτης του φωτογραφείου «Ανάμνησις» στην Πάτρα, ήταν και εκδότης της εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας «Ενσταντανέ». Είχε λάβει μέρος ως ανεξάρτητος υποψήφιος στις εκλογές της 28ης Νοεμβρίου 1910 χωρίς να εκλεγεί.
Ήταν από τους πρώτους κινηματογραφιστές της χώρας και μετά το 1911 που απέκτησε κινηματογραφική μηχανή, κινηματογράφησε την εορτή των Θεοφανείων το 1912, τις καταστροφές από τους σεισμούς την ίδια χρονιά στην Ζάκυνθο, αλλά και σκηνές από τον Α΄Βαλκανικό πόλεμο.

Η τελευταία φωτογραφία είναι η γιαγιά μου με τα 3 παιδιά της προφανώς όταν τα είχε πάει σε κάποιο λουνα παρκ. Η μικρότερη είναι η μητέρα μου.

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση