Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ



Από την εποχή που ο Χριστόδουλος μπήκε στο Αρεταίειο και η πορεία της υγείας ήταν για όσους καταλαβαίνουν προδιαγεγραμμένη, δεν ασχολήθηκα πλέον μαζί του εξηγώντας με ένα ποστ τους λόγους.
Τώρα πια που έγινε και η κηδεία του ανήκει πλέον στην ιστορία και μπορεί κανείς να τον κρίνει σαν μια ιστορική προσωπικότητα.
Γιατί ο Χριστόδουλος ήταν μια προσωπικότητα που προκάλεσε στα 10 χρόνια που ήταν αρχιεπίσκοπος τα πιο αντιφατικά συναισθήματα .
Είχε καταφέρει να προσελκύσει ένα πολύ μεγάλο μέρος του λαού με το μέρος του χρησιμοποιώντας ένα κλασσικό μέσο: τον λαϊκισμό.
Ξεκίνησε με ένα δήθεν προοδευτικό προφίλ χρησιμοποιώντας φράσεις όπως : σας πάω! Ελάτε με σκουλαρίκι στην εκκλησία! και ανεκδοτάκια σχολικού επιπέδου αλλά τελικά δεν στένεψε ούτε και τα φαρδομάνικα των ιερέων, όπως είχε προτείνει .
Συγχρόνως έβγαζε διάφορους πύρινους λόγους από άμβωνος και με την συμβολή των καναλιών που τους κατάγραφαν για να πετύχουν μερικές ασυνήθεις μέχρι τότε για κληρικό ατάκες , μπήκε σε όλα τα σπίτια μέσω της τηλεόρασης και έγινε αγαπητός από ένα κοινό που δεν εμβαθύνει στην ουσία των λόγων αλλά εντυπωσιάζεται από την εικόνα που βλέπει όπως ακριβώς κάνει και με τους διάφορους τηλεστάρ.
Ο λόγος του για ευρύτερα κοινωνικά θέματα ήταν ένας κλασσικός λόγος ακροδεξιού ατόμου που χαϊδεύει τα αυτιά των ακροατών του προσπαθώντας να τους εγκλωβίσει σε μία κλειστή κοινωνία που η Ελληνικότητα αποτελεί από μόνη της βασικό προσόν γιατί οι ξένοι μόνο κακά απεργάζονται για την χώρα μας ,κυριαρχείται από την Ορθοδοξία και οποιαδήποτε διαφορετικότητα είναι αμαρτία.
Έτσι μιλάει για γραικύλους που θέλουν την συρρίκνωση της εκκλησίας(1), για Βρυξέλλες που μας βάζουν κριτήρια δικά τους ενώ τα κριτήρια πρέπει να καθορίζονται από την ιστορική αναγκαιότητα και την παράδοση αυτού του τόπου (2)και γι΄ αυτό και είναι ευρωλιγούρηδες (3) ενώ άλλοι είναι βάρβαροι με τους οποίους δεν μπορούμε να ζήσουμε μαζί (4),για αμαρτωλούς με κουσούρι (5), προφανώς οι ομοφυλόφιλοι, ενώ είναι εξοβελισταίος ο διαφωτισμός και τα ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία (άκουσον ,άκουσον!) επιδιώκουν να επιβάλουν ένα στυγνό και απάνθρωπο καθεστώς πάνω στις συνειδήσεις των πιστών ανθρώπων(6).
Βέβαια αυτές οι αντιλήψεις δεν εμποδίζουν την ιεραρχία επί Χριστόδουλου αλλά και πριν να τσεπώνει τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Οι οικονομικές δε ατασθαλίες στην διαχείριση 4 δισεκατ. δραχμών από την Ευρωπαϊκή Ένωση την εποχή της εκλογής πιθανώς βοήθησαν στην εκλογή του γιατί βρισκόταν τότε υπό κατηγορίαν ο συνυποψήφιος του μητροπολίτης Θηβών που αποδείχτηκε τελικά αθώος.
Προφανώς λόγω των ακροδεξιών του πεποιθήσεων προσλαμβάνεται από νέος σαν γραμματέας του χουντικού Ιερώνυμου και δεν διστάζει να απαντήσει σε σχετική ερώτηση ότι δεν ήξερε πως γίνονται βασανιστήρια και πως υπήρχε ΕΑΤ-ΕΣΑ γιατί τότε σπούδαζε!! (7)
Συνεπής στο χουντικό του παρελθόν δεν διστάζει να γράψει στον Παττακό, αφού πλέον είχε μάθει τι έκανε στην Ελλάδα η δικτατορία, για το ανυπόκριτο πατριωτικό του φρόνημα, την πηγαία του ειλικρίνεια και ότι υπήρξε εκφραστής ξεχωριστών προσόντων και αρετών ! (8)
Η αντιδημοκρατικές του δε πεποιθήσεις εκδηλώνονται απροκάλυπτα με την φράση του :Πάνω από τους νόμους και τα συντάγματα είναι η Ιστορία, ή πραγματικότητα και η βούληση του λαού, ο οποίος δεν μπορεί να υποταχθεί σε μία μειοψηφία (9).
Η παροιμία «με όποιους φίλους θα καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις» επιβεβαιώνεται πλήρως από τους νεανικούς του συντρόφους στην παραεκκλησιαστική οργάνωση Χρυσοπηγή που συμμετείχε μαζί με τα πιο οπισθοδρομικά στοιχεία της ιεραρχίας. Ο Άνθιμος ακόμα και στην κηδεία του, στον επικήδειο που έβγαλε δεν δίστασε να προσφωνήσει αμέσως μετά τον πρωθυπουργό τον εξοχότατο τέως βασιλέα, ο δε πνευματικός του αδελφός Αμβρόσιος των Καλαβρύτων όταν ακόμα ήταν στο Αρεταίειο ετοίμαζε τον διάδοχο του πριν ακόμα να γίνει γνωστή η προσπάθεια για μεταμόσχευση.

Γνήσια ζωικός ,με την χαρακτηριστική όψη του καλοζωισμένου και όχι τόσο φανατικού σε νηστείες ατόμου, με ιδιαίτερη προτίμηση σε μεταξωτά και χρυσοποίκιλτα άμφια, προτιμούσε να κάνει διακοπές σε πολυτελή ξενοδοχεία του Παρισιού όπως το 4 Seasons και όχι σε τίποτα μοναστήρια της Ελλάδας μη μπορώντας δε να κρατήσει τα συναισθήματα του δεν είχε πρόβλημα να εμφανιστεί χαμογελαστός και εύχαρις μαζί με τους άλλους συνυποψήφιους του στην κηδεία του Σεραφείμ.
Η δημοσιότητα που απέκτησε μαζί με την ευρεία λαοφιλία που είχε λόγω της έλλειψης στην εποχή του ενός χαρισματικού πολιτικού ηγέτη τον οδήγησε να επιδιώκει να παίξει εκτός του θρησκευτικού και τον ρόλο του πολιτικού ηγέτη.
Έτσι γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η μάχη είναι χαμένη αλλά έχοντας και την απαράδεκτη στήριξη πολιτών ηγετών όπως του Καραμανλή και του Μητσοτάκη ξεκίνησε την ιστορία με την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες για να κτυπήσει την κυβέρνηση του Σημίτη.

Βέβαια όταν συγκέντρωσε τις υπογραφές και πήγε στον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Στεφανόπουλο εκείνος, όπως ήταν αυτονόητο, του εξήγησε ότι «δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος » και του έβαλε πάγο με την φράση«οι πάντες έχουν υποχρέωση συμμορφώσεως προς τους κανόνες του ισχύοντος δικαίου»
Παρά όμως όλα αυτά εμπλεκόμενος στην πολιτική και έχοντας για ψηφοθηρικούς λόγους στους υπογράψαντες τους περισσότερους από τους πολιτικούς της δεξιάς, επέμενε λέγοντας πως:το θέμα των ταυτοτήτων από μόνο του τίθεται στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές. Δεν είναι δυνατόν τα κόμματα να ζητούν την ψήφο του λαού και να αγνοούν την θέληση 3000000 ψηφοφόρων (10).
Όταν δε με την βοήθεια του εκλέχτηκε κυβέρνηση της Δεξιάς αναφώνησε με αγαλλίαση σε ένα αμήχανο Καραμανλή: Οι καταστάσεις αλλάζουν, δόξα Σοι ο Θεός ! (11)
Όπως ήταν δε αναμενόμενο δεν ασχολήθηκε ξανά με την αναγραφή γιατί ήξερε και αυτός όπως και ο Καραμανλής που υπέγραφε, ότι αναγραφή δεν μπορεί να γίνει.
Στην αποκορύφωση της δόξας του αρχίζει να πιστεύει ότι έχει κατ΄ ευθείαν επικοινωνία με τον Χριστό και λέει πως προφήτης είναι εκείνος ο οποίος ομιλεί εξ ονόματος του Θεού και λέγει αυτά τα οποία λέγει ο Θεός και αυτό το νόημα έχει όταν λέμε και εμείς ότι δεν ομιλούμε από τον εαυτό μας, αλλά ομιλούμε εξ ονόματος του Ιησού … (12) Για όποιον δε δεν κατάλαβε τι εννοούσε ακριβώς, δηλαδή ότι έχει προφανώς ως προφήτης απευθείας σύνδεση με τον Θεό , το εξήγησε σύντομα λέγοντας :Έχω αναλάβει παρά του Θεού αυτήν την ευθύνη να πορεύομαι μπροστά και σεις να με ακολουθείτε. (13)
Ο χώρος της Ελλαδικής εκκλησίας του πέφτει μικρός όποτε τα βάζει με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και αρχίζει ένας πόλεμος ρασοφόρων γεμάτος χριστιανική αγάπη, αντίστοιχος με αυτούς που γίνονταν στο Βυζάντιο. Ο Πατριάρχης όμως αποδεικνύεται πολύ σκληρό καρύδι και τελικά αναγκάζεται σε τακτική υποχώρηση.
Θέλοντας να αναμιχθεί και στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στέλνει τον διαβόητο Βαβίλη με τα γνωστά αποτελέσματα.
Δεν προλαβαίνει να απολαύσει το μέγιστο της δημοτικότητας του και του σκάει ο βόθρος με τα ροζ σκάνδαλα της εκκλησίας που φτάνουν μέχρι το έτερο μέλος της Χρυσοπηγής τον Πειραιώς. Υπόσχεται κάθαρση την οποία ποτέ δεν κάνει γιατί ξέρει ότι αυτός ο λαός έχει κοντή μνήμη.
Θα αναρωτηθεί κανείς αυτός ο άνθρωπος δεν προσέφερε τίποτα σε αυτό τον τόπο;
Ανασκοπώντας τα 10 χρόνια που πέρασαν θα έλεγα ότι στα θετικά του χαρακτήρα του ήταν η κοινωνικότητα και η εξωστρέφεια του στοιχεία που προσέφεραν πολύ στην δημοτικότητα του .
Για πρώτη φορά οι πιστοί είδαν στην ενορία τους έναν αρχιεπίσκοπο να ιερουργεί ο ίδιος εκεί να τους μιλά και να τους συναναστρέφεται.
Είναι χαρακτηριστική η απάντηση που έδωσε σε ερώτηση δημοσιογράφου γιατί πήγε σε συνέδριο που είχε οργανώσει ο ακροδεξιός Στόχος. Μα εγώ παιδί μου πάω παντού. Όποιος με καλέσει πηγαίνω.

Θετική, αν και εκ των πραγμάτων επιβαλλόμενη, ήταν επίσης η στάση του κατά την έλευση του Παπα στην Ελλάδα που η παπαδίστικη σκουριά την θεωρούσε ούτε λίγο ούτε πολύ σαν την έλευση του Σατανά.
Το ότι επέλεξε να χειρουργηθεί εδώ όπως και το μην κρύψει από το τι πάσχει είναι από τα θετικά πράγματα που του χρεώνονται.
Βέβαια είμαι σίγουρος ότι αν το έκρυβε, οπότε θα είχε αναγκαστικά απομακρυνθεί από το προσκήνιο και την δημοσιότητα, θα αισθανόταν σαν τον ηθοποιό που βρίσκεται μακριά από το κοινό του.
Είναι χαρακτηριστική ή κραυγή του μόλις ξαναεμφανίστηκε δημοσίως :Είμαι ο Χριστόδουλος σας !
Τέλος δύο λογια σχετικά με την εντύπωση που προκάλεσε σε πολλούς η στάση του, αφού πλέον ήταν γνωστό και σε αυτόν και σε μας ότι ο θάνατος είναι κάπου κοντά.
Πολλοί ,μάλλον τυχεροί, δεν έχουν βρεθεί δίπλα σε ανθρώπους που πρόκειται να πεθάνουν και να το ξέρουν, οπότε τους εξέπληξε η στάση του. Είμαι περίεργος όλοι αυτοί τι περίμεναν άραγε να κάνει.
Κατά πανομοιότυπο τρόπο, όλοι όσοι γνωρίζουν ότι θα πεθάνουν , έχουν την ίδια ψυχολογική πορεία και δυστυχώς δεν έχουν και κάποιο πλούσιο φίλο για να κάνουν όσα οι δύο μελλοθάνατοι του ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ...ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ (THE BUCKET LIST) με τον Τζακ Νίκολσον και τον Μόργκαν Φρίμαν .
Τα ψυχολογικά στάδια που περνάνε αυτά τα άτομα είναι γνωστά και είναι : άρνηση και απομόνωση, θυμός, παζάρεμα, απογοήτευση και, τέλος, αποδοχή. (14)
Έτσι και ο Χριστόδουλος μετά τα αρχικά στάδια που πέρασε στο Αρεταίειο ,στο Μαϊάμι πέρασε από το παζάρεμα στην απογοήτευση για να γυρίσει πίσω στην Αθήνα στο στάδιο της αποδοχής.
Τελειώνοντας αυτό το ποστ και κάνοντας την σύγκριση δύο ιδίας προέλευσης, θέσης, αποστολής και πίστης ανθρώπων του Χριστόδουλου και του Αναστάσιου Αλβανίας θα έλεγα ότι μέσα στα τελευταία 10 χρόνια ο πρώτος άφησε μόνο την ανάμνηση από λόγια ,πολλά λόγια ,ενώ ο άλλος ακούστηκε λίγο αλλά αντίστοιχα έκανε πολλά έργα.



Τα αποσπάσματα από τις ομιλίες του προέρχονται από το αφιέρωμα που του έκανε ή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 29-1-2008 και έτσι δεν χρειάστηκε να προσφύγω στο βιβλίο Η μάστιγα του Θεού του Μαν. Βασιλάκη 2006 Εκδόσεις Γνώσεις που περιέχει πλήθος από όσα κατά καιρούς έχει πεί.
1- 27-5-1998 Αθήνα
2- 3-5-1998 Βόλος
3- 3-9-1999 Θεολογικό συνέδριο
4- 4-12-2003 Αγία Βαρβάρα Πατησίων
5- 31-10-2004 Άγιος Παντελεήμων Ιλισού.
6- 14-5-2000 Ραδιόφωνο Εκκλησίας.
7- 4-3-2001 » »
8- 31-5-2001
9- 5-6-2000 Ημαθία
10- 24-3-2002
11- 24-3- 2004
12- 2-6-2000 Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Πολυγώνου
13- 30-6-2000 Άγιοι Απόστολοι Τζιτζιφιές
14- Kοbler-Ross, E. (1970) On Death and Dying. New York. Collier Books

ΑΣΧΕΤΟ ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ
Μην χάσετε σήμερα το βράδυ (4-2) την ταινία- Τα παιδιά του Παραδείσου -στις 21οο στην ΕΤ1
Είναι από τις πιό τρυφερές ,ανθρώπινες και εξαιρετικής ευαισθησίας ταινίες και αν έχετε παιδιά κάθε ηλικίας είναι σημαντικό να την δείτε μαζί τους.
Στην καταναλωτική κοινωνία που ζούμε είναι μια γροθιά στο στομάχι και ένα από τα καλύτερα μαθήματα που μπορούν να πάρουν.
Μην την χάσετε.

38 σχόλια:

  1. Κατ αρχήν καλό μήνα ( στους ζώντες)
    κατά μετά:


    "..Με τα απαισιότερα συναισθήματα αντιμετωπίζεται συνήθως ο θάνατος. Ο πολιτισμός μας, για τον οποίο τόσο καυχόμαστε, δεν μας έχει εξοικειώσει με την μεγαλύτερη και τραγικότερη πραγματικότητα στη ζωή μας, τον θάνατο. Ούτε μας έχει συμφιλιώσει μαζί του. Γι' αυτό λείπει στη σημερινή κοινωνία μία ρεαλιστική φιλοσοφία του θανάτου. Βέβαια, σ' αυτό συντρέχουν διάφοροι λόγοι. Ο ολιγόπιστος φοβάται τον θάνατο, διότι βλέπει την ανετοιμότητά του να τον υποδεχθεί.."
    γράφει ο Γεώργιος Μεταλληνός
    (Πρωτοπρεσβύτερος και Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών )

    και συνεχίζει:
    "..Ο ορθόδοξος πιστός, όμως, ζει τις περίεργες για τον χωρίς Θεό πραγματικότητες, μετέχοντας στη ζωή του εκκλησιαστικού σώματος. Δεν αρκεί γι' αυτό το τυπικό βάπτισμα. Χρειάζεται μετοχή στην εν Χριστώ ζωή και ύπαρξη. Στα όρια αυτής της ζωής ο πιστός πεθαίνει κάθε στιγμή της ζωής του, νεκρώνεται, με την άσκηση και την πνευματική ζωή για τον κόσμο, για να ζήσει μέσα στη Χάρη του Θεού, που είναι η «αιώνιος ζωή». Γι' αυτό μας διδάσκουν οι μοναχοί μας, οι αυθεντικοί πιστοί: «Εάν πεθάνεις, πριν πεθάνεις, δεν θα πεθάνεις, όταν πεθάνεις»!..
    ..Η Ορθοδοξία, με όλη τη δομή της, προσφέρει στον πιστό τη δυνατότητα συνεχούς μετοχής στον θάνατο και την Ανάσταση του Χριστού. Τα μυστήρια λ.χ. είναι συνεχής πραγμάτωση αυτή της δυνατότητας..."


    Και τελειώνει με το :
    "..Συχνά, όταν μας υποβάλλεται το ερώτημα, τι έχει να προσφέρει η Εκκλησία στην αντιμετώπιση της κάθε κοινωνικής δυσλειτουργίας, η απάντησή μου είναι μια: η Εκκλησία, ως σώμα Χριστού, δεν μοιράζει ασπιρίνες στους πονοκεφάλους του κόσμου. Εισάγει σε μια ζωή, που δίνει τη δυνατότητα στον πιστό άνθρωπο να νικά συνεχώς τον κάθε θάνατό του και να ομολογεί όπως στον απ. Παύλο: «ως αποθνήσκοντες και ιδού ζώμεν», «φαινόμαστε σαν να πεθαίνουμε, και όμως ζούμε», (Β' Κορ. 6,9)..."

    Με όλα λοιπόν τα παραπάνω καμιά σχέση ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και αυτή είναι η δική μου η ένσταση.
    Στα εγκόσμια και πέραν του Χριστιανικού δόγματος , υπήρξε ένας πετυχημένος άνθρωπος.
    ( για τα της χούντας έκανε ότι έκαναν και τα υπόλοιπα 9 εκατομμύρια Έλληνες.
    Όσο για την διαπλοκή πάει πακέτο με την εξουσία )

    ΥΓ
    Ολόκληρο το κείμενο του Μεταλληνού εδώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαρακτηριστικά πλήρης και με πνεύμα δικαιοσύνης παρουσίαση του φαινομένου "Χριστοδουλος":
    αν μπορεσει κανεις να δει πισω απ την μυθοποίηση που σιγουρα εχει ηδη αρχίσει,θα αναγνωρίσει οτι επρόκειτο περι ενος χαρισματικού κοινωνικα(και για τα δεδομένα του κλήρου)θρησκευτικου ηγέτη που ηταν ισως ο καλυτερος μανατζερ για "το μαγαζί του".Μιλωντας με ορους αγοράς,και την υπάρχουσα "πελατεία" διατηρησε,και σιγουρα προσθεσε κι άλλη.Για το ευρυτερο ομως κοινωνικό συνολο αυτό δεν αναγνωρίζεται απαραίτητα ως καλό...Προκάλεσε με την αλαζονεία του,αλλά και ταπεινώθηκε πρόωρα με το θέμα(και την αντιμετώπιση του απ τον Τύπο των κανιβάλων)της ασθενείας του...
    Τελικα σαν ολους τους χαρισματικούς λαικιστές,προκάλεσε παθη ενθεν κι ενθεν,και σιγουρα καταφερε να μην περάσει απαρατήρητος..Ειμαι σιγουρος οτι ο φιλοδοξος και ματαιόδοξος κ.Παρασκευαιδης θα ηταν ικανοποιημενος και μόνο απο αυτό το γεγονός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλή η παρουσίαση...
    Αυτό που πρέπει να καταλάβουν ορισμένοι ότι δεν ήταν μόνος του.
    Γιατί νομίζεις ρισκάρισε με τον Κοκό ο ΆνΘιμος;
    Λέει: έτσι κι αλλιώς κανένας μετριοπαθής δεν πρόκειται να με ψηφίσει...
    Ας πάρω την ψήφο του αρτηριοσκληρωμένου μητροπολίτη παππού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ καλά τεκμηριωμένη αναδρομή (με παραπομπές που θα τις ζήλευε και επιστημονική δημοσίευση) και πολύ εύστοχο το συμπέρασμα του τίτλου/τέλους: Τι έμεινε απ' αυτόν? Άφησε μόνο λόγια.

    Κρίμα που δεν υπάρχει ελπίδα για έναν επόμενο αρχιεπίσκοπο "πάσης Ελλάδος", σαν τον Αναστάσιο, με ανεκτικότητα και σεβασμό προς εκείνους που έχουν διαφορετικά πιστεύω.

    Και μια πτυχή που δεν έτυχε της αρμόζουσας προσοχής:

    Ο Χριστόδουλος πέθανε στο σπίτι του, μια "πολυτέλεια" που δυστυχώς την έχουν λίγοι ασθενείς με ανίατα νοσήματα (πιστεύω ότι - αν μαντεύω σωστά - εσείς θα το γνωρίζετε καλά αυτό). Κρίμα να πεθαίνουν οι άνθρωποι στα νοσοκομεία, σ' έναν ξένο χώρο μεταξύ αγνώστων, και όχι στο σπίτι τους με τους δικούς τους, τα αγαπημένα τους βιβλία, τις αγαπημένες τους μουσικές ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. kapetanios-
    Ο Γεώργιος Μεταλληνός κάποτε με είχε εντυπωσιάσει με τις γνώσεις του και γι΄αυτό τον παρακολουθούσα με ενδιαφέρον όσες φορές μιλούσε.
    Δυστυχώς όμως παρά την μεγάλη του μόρφωση είναι και αυτός τόσο φανατικός και με παρωπίδες ώστε να δηλώνει στις 27-5-2001 στην Κυριακάτική Ελευθεροτυπία για την έλευση του Πάπα:
    Ὁ πάπας τὰ πῆρε ὅλα καὶ ἔφυγε. Ἡ στάση μας ἦταν οὐνιτίζουσα. Παραδεχθήκαμε τὴν ἡγεσία του. Κι αὐτὸ σημαίνει καταξίωση τοῦ πιὸ δικτατορικοῦ καὶ ἀπολυταρχικοῦ συστήματος τοῦ κόσμου. Ὁ στόχος του ἦταν νὰ ἀναγνωριστεῖ καὶ νὰ νομιμοποιηθεῖ ὑπὸ τὴ διπλή του ἰδιότητα: Ὡς ἀρχηγὸς Ἐκκλησίας (καὶ μάλιστα ὡς ἀρχηγὸς ὅλων τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου) ἀλλὰ καὶ ὡς κοσμικὸς πολιτικὸς ἄρχοντας. Ἐμεῖς τὸν καταξιώσαμε στὴν πράξη συμβολικὰ καὶ μὲ τὶς δυὸ ἰδιότητες. Οἱ κορυφὲς τῆς πολιτειακῆς μας ἡγεσίας τὸν εἶδαν μόνο μία φορὰ καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία τρεῖς φορές.
    Διοργάνωσε δε συγκέντρωση στην πλατεία Μητροπόλεως ενάντια στην επίσκεψη.
    Οταν δε του έθεταν το ερώτημα για το 666 και τους εξορκισμούς προσπαθούσε με παπαδίστικο τρόπο να καλύψει όλες αυτές τις ηλιθιότητες.

    squarelogic-
    Συμφωνώ απολύτως με το σχόλιο σου και γι΄ αυτό έγραψα και αυτό το ποστ.

    καπιταλιστικό κουμμούνι-
    Πόσοι είναι άραγε οι μετριοπαθείς στην ιεραρχία;

    irlandos-
    Δυστυχώς οι περισσότεροι ασθενείς τελικού σταδίου πεθαίνουν στο σπίτι τους γιατί δεν υπάρχουν μονάδες για να τους νοσηλεύσουν τα δε νοσοκομεία δεν μπορούν να τους κρατήσουν γιατί τα κρεββάτια τους είναι για ασθενείς που έχουν ανάγκη διάγνωσης και θεραπείας.
    Όμως ένας κατάκοιτος άνθρωπος στο σπίτι του δεν έχει 10 διάκους από δίπλα να τον φροντίζουν.
    Έχει συνήθως εργαζόμενα παιδιά ή σύζυγο που αναγκάζεται με μεγάλο κόστος να προσλαμβάνει αγράμματες αποκλειστικές για να φροντίζουν τον δικό τους άνθρωπο.
    Μακάρι οι άνθρωποι να πέθαιναν σε μία μονάδα που θα τους προσέφερε την ιατρική αγωγή και νοσηλευτική φροντίδα που έχουν άμεση ανάγκη χωρίς να επιβαρύνουν χρηματικά και ψυχολογικά τους οικίους τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Με έβγαλες φίλε μου απο τον κόπο να κάνω μια ανάλογη ανασκόπηση για το έργο του αποθάνοντος. Με κάλυψες απόλυτα. Συγχατηρήρια.

    Η προσφώνηση του τέως απο τον Ανθιμο παραπέμπει σε κινεζικές στρατηγικές του τύπου "απο την αρχή τη σκίζουμε τη γάτα".

    Η διαμάχη για τη διαδοχή, η κόντρα Θέμου-Μάκη, η Ζαχοπουλιάδα, ο δυστυχής Κούκος και το φρέσκο αίμα της Siemens εχουν προκαλέσει απότομα φρενάρισμα στην Ελλαδίτσα μας. Μάλλον θέλουμε σπρώξιμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Για αρκετά μεγάλο μέρος της 'δεκαετίας Χριστόδουλου' βρισκόμουν εκτός Ελλάδας. Έτσι δεν είχα αντιληφθεί τι γινόταν το 2000 με το θέμα των ταυτοτήτων. Βλέποντας προχθές στην τηλεόραση τις συγκεντρώσεις τότε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τρόμαξα. Αν τις είχα δει πιο πριν δεν θα είχα επιστρέψει ποτέ στην Ελλάδα. Θεοκρατικά καθεστώτα και Χομεϊνίδες νόμιζα ότι συναντούσαμε μόνο σε χώρες του μουσουλμανικού κόσμου. Διαψεύστηκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αθεόφοβε , όταν η επιστήμη επιχειρεί να εκπροσωπήσει την θρησκεία διατυπώνονται τραγελαφικές απόψεις!
    Αυτό παθαίνει ( συχνά πυκνά από ότι με ενημερώνεις ) και ο Μεταλληνός!

    gerasimos , μια απλή ματιά στα ευρωπαϊκά πολιτικοκοινωνικά δρώμενα της δεκαετίας που μας πέρασε ( εθνικισμός, σωβινισμός, ρατσισμός, θρησκευτικές προκαταλήψεις, βασιλεία, επεκτατικές πολιτικές , πόλεμοι κλπ) έχω την εντύπωση ότι θα σε έφερνε πολύ πιο γρήγορα στην Ελλάδα.
    Καλό σου μήνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καπετάνιε πάντως η οπισθοδρομική θρησκοληψία, ο χαβαλεδισμός, η αναξιοκρατία, ο ωχαδερφισμός, ο νεο-ορθόδοξος φονταμενταλισμός, ο αυτιστικός ελληνοκεντρισμός, ο κρυφορατσισμός, ο εύκολος συμπλεγματικός τσαμπουκάς σε ακόμη μικρότερα κράτη και άλλα θλιβερά που βλέπουμε στη σύγχρονη Ελλάδα δε βοηθάνε και πολύ στην αντιμετώπιση φαινομένων όπως αυτά που αναφέρεις. Καλό μήνα και σ' εσένα. Και ζητώ συγνώμη από τον αθεόφοβο αν επεκτάθηκα σε εκτός θέματος ζητήματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν βοηθάνε αλλά είναι -σε κάποιο βαθμό - αντιμετωπίσιμα ( για την χώρα μας μιλώ, γιατί στις άλλες χώρες τους καίνε ζωντανούς)
    Ευτυχώς , τα οπισθοδρομικά εθνικιστικά κόμματα , μόλις μετά βίας φάνηκαν ( για πρώτη φορά , την στιγμή που σε άλλες χώρες το ποσοστό τους τρομάζει την διεθνή κοινότητα) στην Ελληνική πολιτική σκηνή.
    Το ίδιο συμβαίνει με τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα
    Παράδειγμα μιας προσπάθειας εμπλοκής της Χριστιανικής κοινότητας στον πολιτικό στίβο ήταν και η περίοδος Χριστόδουλου η οποία όμως απέτυχε ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ!
    Αυτό είναι που πρέπει να κρατήσουμε και ΟΧΙ οτιδήποτε άλλο.
    Η Ελληνική κοινωνία έδειξε ωριμότητα ( γιατί με την φόρα που είχαν πάρει οι "παπάδες" τώρα θα φορούσες πετραχείλι ) και αυτό πρέπει να της χρεωθεί στα πολύ θετικά.
    ( δεν καταλαβαίνω που είσαι εκτός θέματος??)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ο ανθελληνισμός είναι απλώς μια διαφορετική έκφραση του συντηρητισμού
    Η άλλη είναι ο υπερπατριωτισμός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα,τα είπατε μόνοι σας όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εμένα συγχωρείστε με, αλλά καμία ανάμνηση δεν έχω, γιατί διάβαζα επί Χριστόδουλου.

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @αθεόφοβος
    «Ανασκοπώντας τα 10 χρόνια που πέρασαν θα έλεγα ότι στα θετικά του χαρακτήρα του ήταν η κοινωνικότητα και η εξωστρέφεια του στοιχεία που προσέφεραν πολύ στην δημοτικότητα του .
    Για πρώτη φορά οι πιστοί είδαν στην ενορία τους έναν αρχιεπίσκοπο να ιερουργεί ο ίδιος εκεί να τους μιλά και να τους συναναστρέφεται.»

    Από τη μία έχεις δίκιο. Από την άλλη όμως δεν μιλάμε για μωρά που τους δίνει κάποιος καραμέλες και αυτά συμπεραίνουν ότι είναι καλός άνθρωπος. Πρέπει και να σκέφτεσαι τι είναι αυτό που σου λέει και γιατί στο λέει.

    @Ιρλανδος
    «Κρίμα που δεν υπάρχει ελπίδα για έναν επόμενο αρχιεπίσκοπο "πάσης Ελλάδος", σαν τον Αναστάσιο, με ανεκτικότητα και σεβασμό προς εκείνους που έχουν διαφορετικά πιστεύω.»

    Από τη μία έχεις και εσύ δίκιο. Από την άλλη όμως επικαλείσαι έναν άνθρωπο και όχι έναν υγιή θεσμό.
    Αυτό με την Εκκλησία μου θυμίζει το θεσμό της μοναρχίας όπου κάθε 200 χρόνια υπάρχει ένας καλός βασιλιάς και 29 παπάρες βασιλιάδες. Και συντηρούνταν ένας θεσμός εξαιτίας αυτού του ένα στους 30 καλού βασιλιά. Όταν πεθάνει ο Αναστάσιος ποιος θα τον αντικαταστήσει;

    @καπετάνιος
    «μια απλή ματιά στα ευρωπαϊκά πολιτικοκοινωνικά δρώμενα της δεκαετίας που μας πέρασε ( εθνικισμός, σωβινισμός, ρατσισμός, θρησκευτικές προκαταλήψεις, βασιλεία, επεκτατικές πολιτικές , πόλεμοι κλπ) έχω την εντύπωση ότι θα σε έφερνε πολύ πιο γρήγορα στην Ελλάδα.»

    και

    «Δεν βοηθάνε αλλά είναι -σε κάποιο βαθμό - αντιμετωπίσιμα ( για την χώρα μας μιλώ, γιατί στις άλλες χώρες τους καίνε ζωντανούς)»

    Μπορείς να γίνεις πιο σαφής γιατί ανησυχώ.

    Επίσης
    «Παράδειγμα μιας προσπάθειας εμπλοκής της Χριστιανικής κοινότητας στον πολιτικό στίβο ήταν και η περίοδος Χριστόδουλου η οποία όμως απέτυχε ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ!»

    Στην Ελλάδα δεν υππάρχει ανάγκη για ξεχωριστά χριστιανοδημοκρστικά ή ακροδεξιά κόμματα Καπετάνιε. Τέτοιες αντιλήψεις διαχέοντι από τη μία στην άλλη άλλη άκρη του πολιτικού φάσματος.

    Τα χριστιανπδημοκρστικά κόμματα της Ευρώπης είναι πολύ πιο δημοκρατικά και πολύ λιγότερο θρησκοληπτικά από τα δικά μας ακόμη και της Αριστεράς. Μη ξεχνάς τη λογική του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ από τα γεννοφάσκια του. Ο πατριωτικός (;) λόγος του Παπανδρέου για ΝΑΤΟ και ΕΟΚ έπαιξε μεγάλο ρόλο στην εκλογή του.
    Κάτι τέτοιο όμως θα μπορούσε να λέει σήμερα και ο Καρατζαφέρης!!!

    Το ίδιο ισχύει και για την επιρροή της Εκκλησίας. Το γερμανικό Σύταγμα ξεκινάει με την επίκληση στο Θεό. Αλλά όχι σε κάποιον Θεό ενός συγκεκριμένου δόγματος. Σε εμάς υπάρχει επίκληση στον τριαδικό Θεό!!! Ξέρει η ελληνική Βουλή, οι ελληνικές κυβέρνησεις και τα ελληνικά υπουργικά συμβούλια κάτι τέτοιο; Το Σύνταγμα είναι πολιτικό κείμενο, όχι θεολογικό.

    Άρα λοιπόν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ωραίο ποστ αθεόφοβε. Δεν αλλάζω ούτε λέξη. τι κρίμα όμως που ο ορθόδοξος λόγος έχει εκλείψει. Πράγματι ο Αναστάσιος είναι φωτεινή εξαίρεση αλλά δεν είναι αρκετή. Με έκπληξη επίσης αντιλαμβάνομαι ότι οι Μεσογαίας και Ναυπάκτου που υποτίθεται διαφέρουν θα στηρίξουν "σκληρές" γραμμές. Όσο για τον Άνθιμο, με την προσφώνηση στον τέως άνακτα απευθυνόταν στο εκλεκτορικό σώμα που σύσσωμο προφανώς πολύ γούσταρε το γεγονός, και αναπόλησε ημέρες δόξας.
    Υπενθυμίζω ότι στην εθνική αντίσταση συμμετείχαν δύο εν ενεργεία μητροπολίτες. Ο Κοζάνης Ιωακείμ και ο Ηλίας Γερμανός. Και οι δύο διώχθηκαν από την ιεραρχία μετά την απελευθέρωση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. vassia-
    Αυτός από το διάβασμα έγινε τουλάχιστον αρχιεπίσκοπος ενώ εσένα ούτε επίτροπο δεν θα σε κάνουν!

    πάρης-
    Πρέπει και να σκέφτεσαι τι είναι αυτό που σου λέει και γιατί στο λέει.

    Μα τότε δεν θα είσαι πιστός.Το δόγμα το δέχεσαι όπως είναι ή το απορρίπτεις γιατί βάζεις το μυαλό σου να σκεφτεί.

    vassikos metoxos-
    Οταν έχεις μια παιδεία σαν του Μεσογαίας ή του Μεταλληνού και γίνεσαι παπάς είναι προφανές ότι υπερισχύει η πίστη σου στο δόγμα της λογικής, οπότε τα κριτήρια που έχεις για μια εκλογή είναι διαφορετικά από τα δικά μας.
    Όσο για τους μητροπολίτες της αντίστασης ή και τους παπάδες ακόμα σαν τον Ανυπόμονο, αποτελούσαν σταγόνα εν τω ωκεανώ στον κλήρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αθεόφοβε, μου στέρησες κάθε ελπίδα να μεγαλουργήσω.
    :-)
    Και για να σοβαρευτώ.
    Δυστυχώς, ο Χριστόδουλος δεν μου άφησε τίποτα πίσω, παρά μόνο θλίψη για το τι Εκκλησία επιθυμεί διακαώς.
    Να είναι μέσα στα πόδια της Ελλάδας και όχι στη ψυχή των πιστών της.
    Κι ο αναπαυμένος Χρισ΄τοδουλος δεν ήταν κι ούτε θα είναι ο μοναδικός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ο Χριστόδουλος πέθανε και δεν κοιμήθηκε. Οσο για το αν ηταν καλός η οχι, εγω δεν μπορώ να τον κρίνω. Το μονο που γνωρίζω ειναι πως οι παπάδες δεν ειναι Αγιοι Πατέρες. Και η Ανώτερη Δύναμη, στην οποία κατά την ταπεινή μου άποψη μπορεί ο καθένας μας να δώσει την όποια ονομασία θέλει, δεν κατοικεί στις εκκλησίες. Ουτε στις καθολικές ουτε στις ορθόδοξες ουτε πουθενά αλλού.

    Παρατηρήστε ενα πρωί τη φύση, αφουγκραστήτε την, νοιώστε την. Ξεχάστε για λίγο την καθημερινότητα και το χρήμα, που σκοτώνουν οτι καλό ισως έχουμε μέσα μας. Τότε θα καταλάβετε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Η ανάλυση σου περί το έργο Χριστοδούλου, με κάλυψε απόλυτα και μ' έκανε να αναφωνήσω: "Πες τα, χρυσόστομε!!!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. "Οι νεκροί δεδικαίωνται". Εν προκειμένω θα δικαιωθεί? Υπερύψωσε εαυτόν και τιμωρήθηκε. Και έπεται συνέχεια και πάλι τα ίδια. Αφού ο κλήρος δεν είναι ταπεινός όπως διδάσκει η θρησκεία και λίγοι είναι οι πραγματικοί πατέρες, πως θα πάει μπροστά? Αναμένομε τας εξελίξεις. Εύστοχη η ανάρτηση σας και μεστή. Τουλάχιστον να μαθαίνουν κάποιοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Εγώ αθεόφοβε να δηλώσω εξαρχής πως καμιά σχέση δεν έχω με τις θρησκευτικές δοξασίες ούτε με αυτούς που τις εκπροσωπούν και τις προπαγανδίζουν.
    Είτε Αναστάσιος λέγεται ο εκπρόσωπος του θεού στη γη,είτε χριστόδουλος,με αφήνουν εντελώς αδιάφορο.
    Δεν ανήκω σε αυτό το ευσεβές ποσοστό του 97% που ο μακαρίτης (μακαριστός για τους πιστούς) πολύ εκτιμούσε,αλλά στο υπόλοιπο 3% που αποκάλεσε γραικύλους!
    Κατλαβαίνεις την αηδία που ένοιωσα όταν ο Αλαβάνος επισκέφτηκε τον υβριστή του (και υβριστή μου) δυο φορές(!)όσο ήταν ασθενής,για να του ευχηθεί περαστικά.
    Δεν είπα να τον βρίσει αποκαλώντας τον χουντικο και ότι ¨άλλο¨ ήταν,αλλά μια και ήθελε να είναι τυπικός,ας του έστελνε...χαιρετίσματα μέσω των ΜΜΕ.
    Επειδή όμως τα είπες τόσο όμορφα και επειδή και οι σχολιαστές σου συμπλήρωσαν κάθε κενό,δεν θέλω να προσθέσω κάτι άλλο,παρά μόνο ένα:
    Πότε τελικά θα αποφασίσουν τα πολιτικά κόμματα το χωρισμό του κράτους από την εκκλησία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. vassia-
    Κι ο αναπαυμένος Χρισ΄τοδουλος δεν ήταν κι ούτε θα είναι ο μοναδικός.

    Προφανώς,γιατί ώς γνωστόν δυστυχώς όλα τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από αναντικατάστατους!

    ανώνυμος-
    Τις εκκλησίες τις έφτιαξε το ιερατείο γιατί έτσι μπορεί να έχει υπό έλεγχο το κοπάδι,δηλαδή όσους θέλουν να ανήκουν στο ποίμνιόν της.

    η ψυχή μου το ξέρει-
    Δεν τα είπα εγώ ο ίδιος τα είπε!

    zouzouna-
    Αφού ο κλήρος δεν είναι ταπεινός όπως διδάσκει η θρησκεία..

    Μα ο κλήρος έφτιαξε την θρησκεία.
    Τον θεό,σε όποιον και αν πιστεύεις τον έχεις μέσα σου,δεν χρειάζεσαι διαμεσολαβητή ούτε ειδικό χώρο διαμεσολάβησης.

    syneas-
    Η επίσκεψη Αλαβάνου μου λέει ότι δυστυχώς ακόμα και στο χώρο του θεωρεί ότι υπάρχουν άνθρωποι που επηρρεάζονται από τον οποιονδήποτε Χριστόδουλο.
    Όσο για τον χωρισμό που λές αν και θεωρητικά είμαι υπέρ, δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα πλήρως μέσα μου αν συμφέρει τον τόπο γιατί τότε θα είναι πλέον ανεξέλεγκτοι και θα λειτουργούν σαν συγκροτημένο πολιτικό κόμμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @ syneas
    @ αθεόφοβe

    Η επίσκεψη του Αλαβάνου στον Χριστόδουλο ήταν εκτός από εθιμοτυπική ( ο Κύριος Αλαβάνος είναι πρόεδρος του ΣΥΝ) και ανθρώπινη.
    Και ο ανθρωπισμός πρέπει να είναι χαρακτηριστικό των προοδευτικών κομμάτων
    Ο Χριστόδουλος δεν ήταν κανένας εγκληματίας!!!
    Σε αντίθεση με πάμπολλους απ αυτούς που κάθονται ή κάθονταν στα έδρανα της βουλής των Ελλήνων ανά καιρούς!
    Εδώ , τα Αριστερά κόμματα έδειξαν ανωτερότητα σε ανθρώπους που τους έστελναν εξορία, τους βασάνιζαν , τους σκότωναν , για τον Χριστόδουλο είναι το θέμα.
    Ακόμη και τον εχθρό σου πρέπει να σέβεσαι όταν έρθει η ώρα.
    Και ο Χριστόδουλος ήταν ένας ΘΕΣΜΙΚΟΣ αντίπαλος( ούτε καν εχθρός) και τίποτε περισσότερο.
    Ο φανατισμός δεν είναι και ο καλύτερος σύμβουλος
    απ όποια πλευρά κι αν προέρχεται.
    Η πολιτική πρέπει να παράγει πολιτισμό και όχι να αναπαράγει καφενεία
    Καφενεία είμαστε και από μόνοι μας!


    Ο χωρισμός Κράτους και Εκκλησίας θα γίνει όταν η Ελληνική κοινωνία το αποφασίσει
    Ο τυπικός δηλαδή ( φορολόγηση περιουσιακών στοιχείων , ανάληψη μισθοδοσίας, απάλειψη ενός άρθρου από το Σύνταγμα κλπ) γιατί ουσιαστικός δεν υπήρξε ΠΟΤΕ!
    Σε αντίθεση βεβαίως με τις προσπάθειες, που έγιναν κατά καιρούς από τους κόλπους της Εκκλησίας, να ταυτιστεί ή ακόμη και να γίνει συνώνυμο της θρησκείας η Ελληνική πολιτεία , που ήταν πολλές και έντονες.
    Θρησκευτικό κράτος όμως δεν γίναμε ποτέ
    Και αυτό οφείλετε σε έναν ΠΟΛΥ μεγάλο βαθμό στα κόμματα της Αριστεράς
    ( από την απελευθέρωση έως σήμερα)
    Απ την άλλη συνώνυμο του φασισμού και του καπιταλισμού ( και μάλιστα στην ποιο κακή του έκδοση ) υπήρξε αρκετές φορές αυτός ο τόπος
    Το ερώτημα το δικό μου λοιπόν είναι : πότε θα γίνει ο χωρισμός φασισμού-άκρατου καπιταλισμού και Ελληνικού κράτους????
    Φασισμός-άκρατος καπιταλισμός που καλά κρατεί απ ότι είδαμε στις από κοινού επιθέσεις αστυνομικών και Χρυσαυγητών προχθές στην τελε-βυζιών
    Μήπως τα Κόμματα της Αριστεράς θα έπρεπε να αποχωρίσουν από την βουλή, βουλή που στην συντριπτική της πλειοψειφία στηρίζει- έμμεσα ή άμεσα - αυτές τις ενέργειες?
    Καλημέρα
    (στην Ευρώπη γίνονται ακόμη χειρότερα αλλά δεν είναι το θέμα μας αυτό)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Όταν το ΚΚΕ δεν έστειλε ούτε ένα στεφάνι στην κηδεία του Γ. Φαράκου, πολλοί το κατηγόρησαν για μικροψυχία και νομίζω ότι είχαν δίκιο.
    Ο κος Αλαβάνος, με την επίσκεψή του στον Χριστόδουλο, απλώς, απέφυγε να κάνει το ίδιο λάθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Καλημέρα Αθεόφοβε μου,
    έγραψα κι εγώ μια ανάρτηση σχετικά με το Χριστόδουλο και την ακατανόητη για μένα επιβολή της αγαμίας του ανώτερου κλήρου, αλλά η δική σου (ανάρτηση) είναι ανώτερη.
    Νομίζω ότι επήλθε πια ο καιρός διαχωρισμού Κράτους - Εκκλησίας. Ακατανόητος και απαράδεκτος πλέον ο σφιχτός αυτός εναγκαλισμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. kapetanios-
    Σε οποιοδήποτε θάνατο μπορώ να καταλάβω το ανθρώπινο στοιχείο.
    Αν πχ ο Αλαβάνος είχε θείο τον Χριστόδουλο θα μπορούσα να κατανοήσω να σηκώνει ακόμα και το φέρετρο.
    Βεβαίως και έπρεπε ο ΣΥΝ να στείλει συλλυπητήρια για τον θάνατο του αρχιεπισκόπου αλλά επίσκεψη σε ασθενή κάνουν αυτοί που έχουν κάποια σχέση μαζί του.
    Δεν πας εθιμοτυπική επίσκεψη σε ένα μελλοθάνατο.

    dmast-
    Ο Φαράκος ήταν γραμματέας του κόμματος και ανήκει στην ιστορία του.
    Σαφώς ήταν μικροψυχία τους να μην στείλουν ούτε στεφάνι αλλά εδώ δεν αποκατέστησαν ούτε τον Πλουμπίδη...

    meropi-
    Για την αγαμία έχω αφήσει σχόλιο στο ποστ σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Θα απαντήσω μόνο στον τίτλο για να μη ξεθυμάνω με επαναλήψεις το εξάισιο κείμενό σου:

    πίσω του έμεινε μόνο η ενασχόληση της Εκκλησίας με την πολιτική. Κληροδότησε τη μεσαιωνική-οθωμανική αν΄τιληψη ότι η Εκκλκησία έχει το δικαίωμα να ελέγχει την πολιτική και κοινωνική ζωή βγάζοντάς την από το πνευματικό καβούκι που την είχε κλείσει ο Σεραφείμ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. δείμο , ο Χριστόδουλος μπορεί να ....διάβαζε στην εποχή της δικτατορίας αλλά ο Σεραφείμ αλώνιζε στα αλώνια των τότε «επαναστατών»
    Κάθε άλλο παρά ήταν στο πνευματικό του καβούκι!
    Καλημέρα

    Αθεόφοβε , συλλυπητήρια στείλεις μετά θάνατον! :))))))
    Στους άλλους :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Προς καπετάνιο.
    Έλα και συ τώρα.
    Ο Αλαβάνος πήγε στον Χριστόδουλο, γιατί το έλεγε το πρωτόκολλο,κιάστα αυτά τώρα περί ανθρωπισμού.
    Ψηφαλάκια είναι αυτά.
    Το άλλο βέβαια είναι, πως δεν θα κρίνουμε από ένα εθυμοτυπικό θέμα τον Αλαβάνο και το ΣΥΡΙΖΑ.
    Στό κατω κατω της γραφης ο Χριστοδουλος οπως ειπε κιο αθεόφοβος, έκανε ακριβώς ό,τι και τα υπόλοιπα 9 εκατομύρια έλληνες.
    Όσο γιά την άποψη πως εξ αιτίας της αριστεράς, η ελλλάδα γλύτωσε απ τη θρησκοληψία.......
    Μήπως η ίδια η μορφή της θρησκείας είναι τέτοια, που αφήνει περιθώρια ελευθερίας;

    δ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. "..Στό κατω κατω της γραφης ο Χριστοδουλος οπως ειπε κιο αθεόφοβος, έκανε ακριβώς ό,τι και τα υπόλοιπα 9 εκατομύρια έλληνες.."

    Καλέ Δήμητρα μας αυτό το είπα εγώ! :)
    Θα σε καταγγείλω για ....φθορά ξένης ιδιοκτησίας! :)
    Για την θρησκεία το γνωστό ανέκδοτο περί ελευθερίας που αφήνει είναι μια πρώτης τάξεως πνευματική παγίδα.
    ( και ενταγμένο πλήρως στην Ελληνορθόδοξη προπαγάνδα)
    Το πόση πραγματική ελευθερία αφήνει στους πέριξ ( πιστούς και παπάδες) του εκκλησιαστικού χώρου θα μπορούσες να το καταλάβεις πηγαίνοντας στο Άγιο όρος.
    Βέβαια και με τους κοσμικούς δεν είναι καλύτερα τα πράγματα.
    Τέτοια υποβάθμιση και υποτίμηση της ανθρώπινης τους αξιοπρέπειας δεν μπορείς να βρεις εύκολα σε κανένα άλλο χώρο.
    Μιλάμε για κανονική δουλεία
    Κάποτε ίσως γράψω κάποιο ποστ με θέμα τον εργαζόμενο παπά και την κατάσταση στις εκκλησιαστικές οργανώσεις ( μετά από 5 εκκλησιές που τους έχω φτιάξει-mo ta prosopika moy dedomena- κάτι ξέρω παραπάνω ;)
    Γι αυτό σε λέω
    Δεν μπόρεσαν
    όχι δεν ήθελαν :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Καπετάνιε.......
    καλά μαρέ, ήσανε πρώτος πρώτος και δεν είδα καλά.
    Και τέλος πάντων με το μπουρου μπουρου με μπέρδεψες.
    Γονατιστή ταπεινά σου ζητάω συγνώμη που έκανα τέτοιο πράμμα.
    Συμφωνούμε.
    Δε μπόρεσαν.
    Αλλά όχι γιατί είχαμε νταλαβέρια με την αριστερά.
    Αλλά γιατί ακόμα και οι θρησκευόμενοι έχουν μυαλό ελέυθερο.
    Δεν είναι όλοι θείτσες και γριές που ωρύονται.
    Μη νομίζεις, δεν τραβάω και κανα ζόρι.
    Σπανίως ανταμώνομαι με το παπαδαριό ,και τους έχω τοποθετημένους εκεί που τους έχεις και συ.
    Αλλά επειδή έτυχε να έχω και παππού παππά.
    Και δεν θυμάμαι να με ζόρισε ποτέ να παω στην εκκλησία,ούτε στο κατηχητικό ,σε αντίθεση με τα καθολικόπουλα,
    σου λεω πως δεν είχε να κανει πολλά πολλά η αριστερά, το ανάποδο θα έλεγα πέτυχε.
    δ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. α! και τι δουλειά έχω εγώ στο Άγιο Όρος στις 3 η ώρα το πρωί;:))
    δ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Οι Εγγλέζοι λένε όταν πάει κάποιος κάπου ότι πάει συνήθως to see and to be seen.Ο Αλαβάνος πήγε μάλλον για το δεύτερο αλλά δεν είναι από κινήσεις που θα έδινα ιδιαίτερη σημασία έτσι και αλλιώς.
    Προφανώς τα συλλυπητήρια τα στέλνεις μετά θάνατον!
    Αυτό και εννοούσα.Ότι έκανε και η Αλέκα.
    Ο Σεραφείμ αλλά και ο Δαμασκηνός στο παρελθόν δεν είχαν κανένα πρόβλημα να συνεργαστούν με την εκάστοτε εξουσία αλλά από την άλλη μεριά δεν πήγαν να χρησιμοποιήσουν την θρησκεία σαν πολιτικό όπλο.
    Όσο για περιθώρια ελευθερίας έχει δίκιο ο Καπετάνιος.Χειρότερη δικτατορία δεν υπάρχει από αυτήν που υπάρχει στο ιερατείο και στους καλόγερους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Το θέμα είναι τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Με την εκλογή του νέου προκαθήμενου θα επιστρέψει η εκκλησία στα ιερατικά της καθήκοντα ή θα συνεχίζει ακάθεκτη να είναι κάτι μεταξύ Α.Ε. και πολιτικού κόμματος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Άσχετο με το post αλλά είναι κάτι που ψάχνεις: http://etsiginetai.blogspot.com/2007/01/video-clip-blog.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Το ότι θα προσπαθήσει να είναι κάτι μεταξύ Α.Ε. και πολιτικού κόμματος είμαι σίγουρος.
    Το αν θα το πετύχει εξαρτάται από τον νέο αρχιεπίσκοπο και την πολιτική ηγεσία του τόπου.
    Ευχαριστώ για την διεύθυνση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Είχα ετοιμάσει κι εγώ προχθές ένα ανάλογο post αλλά δεν πρόλαβα να το τελειώσω (οπότε δεν το ανέβασα)& βλέπω σήμερα το δικό σου! Σαφώς πιό εμπεριστατωμένο & με αρκετά στοιχεία που δεν γνώριζα.
    Συμφωνώ απολύτως σε όλα (αν & πιστή παραμένω σκεπτόμενη) αφού ούτε εγώ έχω σε καμμία εκτίμηση τη συντριπτική πλειοψηφία των ρασοφόρων! Ενδιαφέρονται μόνον για τη συγκέντρωση χρήματος & για την εξουσία, αντί να κοιτάξουν να βοηθήσουν όσους έχουν ανάγκη τη συνδρομή της εκκλησίας, δυστυχώς. Στενομυαλιά, υποκρισία & ιδιοτέλεια μόνο βρίσκει κανείς στους κόλπους της εκκλησίας κι αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια...
    Ωστόσο, θα χαιρόμουν ιδιαίτερα εάν ο αντικαταστάτης του μακαρίτη (όποιος κι αν είναι) προχωρήσει σε βαθειές τομές εκσυγχρονισμού του "συστήματος"! Πράγμα που δεν το πιστεύω αλλά το εύχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Δεν θέλω να σε απογοητεύσω αλλά δεν υπάρχει ελπίς ,που θα έλεγε και ο Σαμαράκης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή