Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ-Δ΄ ΣΛΟΒΕΝΙΑ (ΜΠΛΕΝΤ-ΣΠΗΛΑΙΑ ΠΟΣΤΟΪΝΑ-ΠΙΡΑΝ)




1-ΜΠΛΕΝΤ


Την επόμενη μέρα μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη όταν επισκεφτήκαμε μια πανέμορφη λίμνη, 50 κμ από την Λουμπλιάνα, κοντά στα σύνορα με την Αυστρία, την  Bled.
Έχει μήκος πάνω από 2 χιλιομ., πλάτος 0,5-1 χιλιομ. και το καλοκαίρι η θερμοκρασία του νερού φτάνει τους  25 °C ενώ τον χειμώνα παγώνει και είναι κατάλληλη για παγοδρομίες, οπότε είναι αυτονόητη η τουριστική της ανάπτυξη ήδη από τις αρχές του περασμένου αιώνα.




Το μεσαιωνικό κάστρο του Bled είναι το παλιότερο κάστρο της Σλοβενίας και σήμερα αποτελεί από τις πιο δημοφιλείς τουριστικές ατραξιόν της χώρας.



Στην λίμνη υπάρχει και ένα μικρό νησάκι με την εκκλησία της Κοίμησης του Θεοτόκου στην οποία γίνονται συχνά γάμοι. Πριν την εκκλησία υπήρχε στο νησί ναός της σλαβικής θεότητας της αγάπης και της γονιμότητας Živa. Το νησί έχει 99 σκαλοπάτια. Υπάρχει μια τοπική παράδοση στους γάμους που γίνονται εκεί ο γαμπρός να ανεβάζει στα χέρια την νύφη και η νύφη πρέπει να καταφέρει (αρκετά δύσκολο για πολλές!) να παραμείνει σιωπηλή! 

2- ΣΠΗΛΑΙΑ ΠΟΣΤΟΪΝΑ










Από την ήπια ομορφιά της λίμνης βρεθήκαμε στην συνέχεια στην άγρια και απόκοσμη ομορφιά ενός από τα μεγαλύτερα σπήλαια της Ευρώπης, τα σπήλαια Ποστόινα με μήκος 24χιλιομ, δημιούργημα του υπόγειου ποταμού Pivka. Επισκέψιμα για το κοινό είναι 5,5 χιλιομ.
Τα σπήλαια ανακαλύφτηκαν τον 17ο αιώνα και αρκετά νωρίς, από το 1819 αξιοποιήθηκαν τουριστικά, ενώ από το 1884 ηλεκτροφωτίστηκαν πριν ακόμα αποκτήσει ηλεκτροφωτισμό η Λουμπλιάνα!


Είναι τα μοναδικά σπήλαια στα οποία υπάρχει τρενάκι με το οποίο πηγαίνεις 3,5 χιλιομ. Μέσα στο σπήλαιο, περπατάς άλλο 1,5 χιλιομ.  και επιστρέφεις ξανά με το τραίνο.
Το τραινάκι τοποθετήθηκε το 1872 και αρχικά το έσπρωχναν οι οδηγοί ενώ μετά τις αρχές του 20ου αιώνα τοποθετήθηκε ατμομηχανή που αντικαταστάθηκε το 1945 με ηλεκτρική μηχανή.


Στο σπήλαιο υπάρχουν μοναδικής ομορφιάς σταλακτίτες και σταλαγμίτες με διαφορά χρώματα ενώ σε διάφορα μέρη υπάρχουν και μεγάλα ανοίγματα, όπως η αίθουσα του Κονσέρτου που διαθέτει και εξαιρετική ακουστική για συναυλίες εκεί.
Στα σπήλαια ζει και ένα  είδος τυφλής αμφίβιας «σαλαμάνδρας» , που μπορεί να ζήσει 100 χρόνια και να παραμείνει χωρίς τροφή έως και 12 χρόνια!




3-ΠΙΡΑΝ


Φτάνοντας το απόγευμα στις ακτές της Αδριατικής επισκεπτόμαστε μια μικρή, αλλά πολύ όμορφη πόλη, με μεσαιωνική αρχιτεκτονική και γι΄αυτό και πόλο έλξης πολλών τουριστών, το Πιράν.
Η πόλη λόγω της θέσεως της άλλαξε πολλά αφεντικά. Μέχρι το 1797 ανήκε στην Δημοκρατία της Βενετίας, μετά μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην αυτοκρατορία της Αυστρίας, με ένα διάλλειμα (1806-14) που βρέθηκε στην Ναπολεόντιο Αυτοκρατορία. Από το τέλος του Α΄ μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου μαζί με την γειτονική Τεργέστη ανήκε στην Ιταλία για να καταλήξει τελικά στην Γιουγκοσλαβία.










Τόσο οι Βενετσιάνοι όσο και οι Αυστριακοί έχουν αφήσει τα ίχνη της παρουσίας τους στην αρχιτεκτονική της πόλης, σε ορισμένα δε σημεία της είναι εμφανή και τα τείχη που την προστάτευαν από τις οθωμανικές εισβολές.
Η κεντρική πλατεία του Πιράν φέρει το όνομα του γεννημένου σε αυτήν βιολιστή και συνθέτη  Giuseppe Tartini και βέβαια στην πλατειά  υπάρχει και το άγαλμα του από το 1896.





Στον λόφο πάνω από την πόλη δεσπόζει η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του 1614. Το καμπαναριό της εκκλησίας είναι αντίγραφο του καμπαναριού της εκκλησίας του Αγίου Μάρκου στην Βενετία.

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ-Γ΄ΣΛΟΒΕΝΙΑ (ΛΙΟΥΜΠΛΙΑΝΑ)




Μερικές φορές με ρωτούν γιατί μετά από ένα ταξίδι κάθομαι και γράφω για τα μέρη που είδα. Η απάντηση είναι απλή! Σε ένα ταξίδι η εναλλαγή των τοποθεσιών που βλέπεις και το πλήθος των πληροφοριών που ακούς γι΄αυτές είναι πρακτικά αδύνατο να μείνουν στην μνήμη σου εκτός αν έχεις μνήμη ελέφαντα! Το ταξίδι ολοκληρώνεται όταν εκ των υστέρων δεις τις φωτογραφίες και τα βίντεο που τράβηξες και διαβάσεις σχετικά για όλα αυτά. Έτσι τελικά οι παραστάσεις που έχεις στο μυαλό σου παύουν να είναι διάχυτες και αποκτούν μια συνέχεια ενώ ταυτόχρονα σου λύνονται και απορίες που τότε δεν προλάβαινες να βρεις την απάντηση.
Όλα αυτά τα έγραψα γιατί κατά το ταξίδι την ίδια μέρα επισκεφτήκαμε πρώτα το Ζάγκρεμπ και μετά την Λιουμπλιάνα. Βλέποντας λοιπόν τις φωτογραφίες εκείνης της μέρας στην αρχή είχα την εντύπωση ότι οι φωτογραφίες από την Λιουμπλιάνα ήσαν από το Ζάγκρεμπ!
Κοιτάζοντας λοιπόν τον ταξιδιωτικό οδηγό για το Ζάγκρεμπ δεν μπορούσα να καταλάβω πως και δεν γράφει τίποτα για τα τόσα ωραία μέρη που έχω στις φωτογραφίες μου!
Πράγματι λοιπόν η πρωτεύουσα της Σλοβενίας Λιουμπλιάνα ή κατά τους Γερμανούς Laybach, όπως αναγράφεται στην γκραβούρα του 1689,  είναι μια πανέμορφη μικρή πόλη  300.000 κατοίκων.
Το περίφημο συνέδριο του Λάιμπαχ το 1821 είχε ως στόχο τα κράτη μέλη της Ιεράς Συμμαχίας να εξετάσουν τα νέα διεθνή δεδομένα όπως αυτά είχαν την εποχή εκείνη σε σχέση με τα επαναστατικά κινήματα στην Ευρώπη.
Το 1885 ένας σεισμός 6,1 βαθμών Ρίχτερ προκάλεσε ζημιές στα κτήρια της αλλά αποτέλεσε και την ευκαιρία αναδόμησης στο στυλ του  Vienna Secession  ή του Ζετσεσιονισμού.


Η επίσκεψη στην πόλη αρχίζει από την κεντρική πλατεία Prešeren.
Ονομάζεται  έτσι προς τιμήν του εθνικού ποιητή της χώρας France Prešeren (1880-1849) και βέβαια σε αυτήν υπάρχει και το άγαλμα του.




Στην πλατεία υπάρχουν διάφορα ωραία κτήρια όπως πχ το Νέο-αναγεννησιακού ρυθμού κτήριο Kresija του 1897-1898 αλλά αυτή που αποσπά αμέσως το μάτι με το χρώμα της είναι η Φραγκισκανική Εκκλησία του Ευαγγελισμού (1646 1660) με την μπαρόκ πρόσoψη της του 1703-6.




Αλλά και πριν να φτάσουμε στην πλατεία έχουμε συναντήσει επιβλητικά κτήρια όπως την πρώτη Realschule της πόλης του 1871,το κτήριο της Τράπεζας Δημοσίου Δανείου Σλοβενίας αλλά και πιο σύγχρονα κτήρια με περίτεχνη διακόσμηση.
Το ιστορικό κέντρο είναι γεμάτο από μπαρόκ, νεοκλασικά και art nouveau κτίρια, πολλά από τα οποία φέρουν την υπογραφή του Σλοβένου αρχιτέκτονα Joze Plecnik (1872-1957) -ο οποίος είναι για τη Λιουμπλιάνα ό,τι είναι ο Gaudi για τη Βαρκελώνη.






Η πλατεία Prešeren είναι δίπλα στον ποταμό Ljubljanica και περνάει κανείς στην απέναντι όχθη από την περίφημη τριπλή γέφυρα του 1931-2 , όπου στον κατάφυτο λόφο Grajska Planota βρίσκεται το κάστρο (Ljubljanski Grad
Στις δύο πλευρές του ποταμού υπάρχουν όμορφοι πεζόδρομοι με μπαράκια και καφέ.




Μόλις περάσουμε απέναντι βρίσκουμε τον Καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου. Η αρχική εκκλησία μετά από διάφορες καταστροφές ανακατασκευάστηκε το 1701-6 σε στυλ μπαρόκ .
Η μπρούτζινη μπροστινή πόρτα που ονομάζεται Σλοβενική πόρτα είναι κατασκευή του 1996 με ανάγλυφες παραστάσεις της ιστορίας της χώρας σε ανάμνηση των 1250 ετών χριστιανισμού της Σλοβενίας.


Λίγο πιο πέρα είναι η πλατεία Mestni στην οποία υπάρχει και το Δημαρχείο και αυτό σε ρυθμό μπαρόκ.
Μπροστά του έχει τοποθετηθεί ένα αντίγραφο της πηγής Robba  με οβελίσκο στο κέντρο, από το όνομα του Ιταλού γλύπτη που την έφτιαξε το 1751, ή αλλιώς πηγή των ποταμών Carniola (LjubljanicaSava  και Krka) Η γνήσια βρίσκεται από το 2006 στην Εθνική Πινακοθήκη.




Επιστρέφοντας στην άλλη όχθη του ποταμού επισκεπτόμαστε την τεράστια και ιστορική πλατεία του Κογκρέσου, αφιερωμένη στο συνέδριο της Τριπλής συμμαχίας που φιλοξενήθηκε στην Λιουμπλιάνα το 1821,στην οποία υπάρχει το κεντρικό Κτήριο του Πανεπιστημίου της Λιουμπλιάνα, η εκκλησία της Αγίας Τριάδας των Ουρσουλινών και πιο πέρα,  το ιδιόρρυθμης αισθητικής κτήριο της Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης.






Σε αυτό το σημείο είχαμε πλέον ελεύθερη ώρα για να χαζολογήσουμε περπατώντας στην πόλη, αλλά δυστυχώς άρχισε να βρέχει.
Όποτε με την κ.Αθεόφοβου χωθήκαμε σε μια πιτσαρία ενώ  η ατρόμητη κόρη μας αποφάσισε, παρά την βροχή, να ανέβει στο κάστρο απ΄όπου και οι φωτογραφίες..
Το Κάστρο της Λιουμπλιάνα κτίστηκε αρχικά τον 11ο αιώνα αλλά ξανακτίστηκε και επεκτάθηκε αρκετές φορές μέχρι τον 17ο αιώνα.  

ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ