Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

7-ΓΕΩΡΓΙΑ-Μτσχέτα, Τζβάρι, Σβετσοσβέλι, Σάμταβρο, Ουπλιτσίκε.




Φεύγοντας 20 χιλιόμετρα βόρεια από την Τιφλίδα βρισκόμαστε στην δυσκολοπρόσφερτη για μας  Μτσχέτα, που είναι  μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Γεωργίας και βρίσκεται στην συμβολή των ποταμών Κύρου και Αράγκβι.
Λόγω της ιστορικής σημασίας της και των πολλών πολιτιστικών μνημείων, τα ιστορικά μνημεία της πόλης από το 1994 ανήκουν στην παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO.
Ως γενέτειρα του Χριστιανισμού στην Γεωργία, αλλά και ως ένα από τα πιο ζωντανά κέντρα του Χριστιανισμού στη χώρα, η Μτσχέτα ανακηρύχθηκε ως η "Ιερή Πόλη" από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας το 2014.




Αρχικά ανεβαίνουμε στο μοναστήρι Τζβάρι, του 6ου αιώνα, που βρίσκεται σε ένα λόφο που δεσπόζει στην πόλη. Η εκκλησία είναι ένα πρώιμο παράδειγμα τετράκογχου ναού και στο τύμπανο της είσοδο του υπάρχει ανάγλυφο με την Ανάληψη του Σταυρού.





Στο κέντρο της πόλης είναι ο σταυροειδής καθεδρικός ναός Σβετσοσβέλι που το σημερινό κτίσμα του είναι του 1010-1029.
Η εκκλησία περιβάλλεται από αμυντικό τείχος που κατασκευάστηκε το 1787 και διαθέτει 8 πύργους.


Εντός της εκκλησίας υπάρχει ένα  ciborium που σημαίνει  στέγασμα βωμού. Σύμφωνα με την χριστιανική μυθολογία, ένας Γεωργιανός Εβραίος βρέθηκε στην Ιερουσαλήμ όταν σταυρώθηκε ο Χριστός και πήρε από ένα Ρωμαίο στον Γολγοθά τον χιτώνα του και τον έφερε εδώ.
Τον έδωσε στην αδελφή του, η οποία αμέσως από την μεγάλη της συγκίνηση έμεινε στον τόπο, και καθώς έσφιγγε τον χιτώνα δυνατά στα χέρια της,την έθαψαν αναγκαστικά μαζί με αυτόν. Από τον τάφο της φύτρωσε ένας τεράστιος κέδρος τον οποίο αναγκάστηκαν να κόψουν, για να κτίσουν την εκκλησία και από αυτόν η Αγία  Νίνα έφτιαξε 7 κολώνες της εκκλησίας. Η μία από αυτές είχε μαγικές ιδιότητες και άρχισε να μεγαλώνει και  η Αγία  προσευχόμενη μια νύκτα κατάφερε να σταματήσει αυτήν την πολεοδομική αυθαιρεσία. Λέγεται πάντως πως από αυτή την κολώνα ρέει θαυματουργό υγρό, καλύτερο από του Καματερού, που θεραπεύει τα πάντα! Κάτω από το  ciborium είναι ο τάφος με τον χιτώνα.
Το όνομα  Σβετσοσβέλι (Svetitskhoveli)  βασίζεται σε αυτή την ιστορία γιατί στα Γεωργιανά sveti σημαίνει κολόνα και  tskhoveli σημαίνει που δίνει ζωή ή ζώσα. 




Πλήθη κόσμου επισκέπτονται τον ναό καθημερινά την πύλη του οποίου διακοσμούν δύο κεφαλές ζώων.



Η εκκλησία έχει σημαντικές αγιογραφίες, αλλά πολλές καταστράφηκαν  την εποχή της Ρωσικής αυτοκρατορίας, γιατί  πολλές ασπριστήκαν για αποκτήσει η εκκλησία μια πιο όμορφη όψη! λόγω της επίσκεψης του τσάρου Νικολάου Ι το 1830, που τελικά όμως δεν έγινε !  Μετά από προσεκτική αποκατάσταση μερικές του 13ου αιώνα διασώθηκαν, όπως η χαρακτηριστική με τον ζωδιακό κύκλο.


Στον ναό γινόντουσαν και οι στέψεις των βασιλέων της Γεωργίας αλλά και η ταφή τους, όπως και των μελών της οικογενείας τους. Ο τάφος είναι του πρίγκιπα K.A. Bagration-Mukhransky.






Δεν θα μπορούσαμε να φύγουμε από την πόλη χωρίς να επισκεφτούμε το μοναστήρι Σάμταβρο, που κτίστηκε αρχικά τον 4ο αιώνα και ανακατασκευάστηκε τον 11ο..Ο μεγάλος ναός με την περίτεχνη πύλη είναι της Μεταμορφώσεως και ο μικρός της Αγίας Νίνα, που απεικονίζεται στο ψηφιδωτό.
Η επόμενη πόλη που βρεθήκαμε είναι η γενέτειρα του Στάλιν, Γκόρι, όπου υπάρχει το μουσείο του για το οποίο θα αναφερθώ στο επόμενο μαζί με το ενδιαφέρον μυστικό του τυπογραφείο.







Δέκα χιλιόμετρα από το Γκόρι βρίσκεται η περιοχή με την υπόσκαφη πόλη του Ουπλιτσίκε που χρονολογείται από το 1500 πΧ και εκτείνεται σε μια περιοχή 8 εκταρίων. Η πρόσβαση στα σπήλαια που είναι σκαμμένα σε απότομο και ανώμαλο βράχο γίνεται με μεταλλικές σκάλες.







Στα περισσότερα σπήλαια δεν υπάρχουν διακοσμήσεις, εκτός από μερικά από τα μεγαλύτερα, που το ταβάνι έχει σκαλίσματα, σε μερικά σαν να είναι σκεπή με κούτσουρα και στα πλάγια υπάρχουν κόγχες, οι οποίες μπορεί να έχουν χρησιμοποιηθεί για τελετουργικούς σκοπούς.





Υπάρχουν επίσης χώροι με συγκεκριμένη λειτουργία όπως φαρμακείο και δεξαμενή συλλογής κρασιού.
Το μεσαίο τμήμα της συνδέεται με το νότιο τμήμα μέσω ενός στενού περάσματος και μιας σήραγγας.
Με την εισβολή των Μογγόλων τον 14ο αιώνα η πόλη εγκαταλείφτηκε και πολλά τμήματα της, τα πιο ευπαθή, καταστράφηκαν στον σεισμό του 1920. Το Ουπλιτσίκε  βρίσκεται στον προσωρινό κατάλογο, για να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO από το 2007.


ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2019

6-ΓΕΩΡΓΙΑ-Τιφλίδα




Περνώντας τα σύνορα από την Αρμενία στην Γεωργία και κατευθυνόμενοι στην πρωτεύουσα της Τιφλίδα, το τοπίο άρχισε να γίνεται πιο ωραίο μοιάζοντας σε μεγάλο βαθμό με το δικό μας.
Η Τιφλίδα είναι μια πολύ όμορφη, ευρωπαϊκού επιπέδου πρωτεύουσα.
Το πρώτο μέρος που επισκεπτόμαστε σε αυτήν είναι το Ιστορικό/Εθνικό Μουσείο στο οποίο σημαντική θέση κατέχουν τα χρυσά εκθέματα από τον θησαυρό της Κολχίδας που βρέθηκαν στις ανασκαφές του Βάνι, λατρευτικού κέντρου της.



Το αρχαίο βασίλειο της Κολχίδας είχε συνεχείς εμπορικές επαφές με τον ελληνικό κόσμο, όπως είναι εμφανές και από την αναγραφή των 9 μουσών στην παρακάτω θήκη ή στην εγγραφή στον πολύτιμο λίθο ΚΥΡΙΑ ΚΑΛΕ (όμορφη Κυρία) του 2-3 μΧ αιώνα.



Επίσης εκτίθενται νομίσματα με ελληνικά ονόματα,  όπως και νομίσματα με τον Μέγα Αλέξανδρο (στην πρώτη σειρά).




Εκτίθενται επίσης τμήματα από θρησκευτικές τοιχογραφίες, με το εικονιζόμενο κεφάλι να θυμίζει τα αντίστοιχο που βρέθηκε στην Ζεύγμα. (ΙV-ΖΕΥΓΜΑ –ΠΩΣ ΠΝΙΓΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΡΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ




Υπάρχουν πολλά άλλα ενδιαφέροντα και ποικίλα εκθέματα όπως πχ το λυχνάρι του 1ου πΧ αιώνα με τους έρωτες ή ενδυμασία για πανοπλίες ή τέλος, στην αίθουσα για την σοβιετική κατοχή, ένα διάτρητο από σφαίρες βαγόνι στο οποίο στις 30 Αυγούστου 1924 σε εξέγερση εναντίον των μπολσεβίκων σκοτώθηκαν οι εξεγερθέντες, από τσεκίστες (μυστική αστυνομία των Ρώσων)  





Στο ανθρωπολογικό τμήμα υπάρχουν ευρήματα από όλη την εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους.

Η Τιφλίδα κατοικείται από την αρχαιότητα και λόγω της θέσης της μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, όπως και το γεγονός ότι βρισκόταν ενδιαμέσως εμπορικών και ενεργειακών οδών, δέχτηκε την επίδραση πολλών πολιτισμών γεγονός που αντανακλάται στην αρχιτεκτονική της, που συνίσταται από κτίσματα μεσαιωνικά, νεοκλασσικά, Beaux Arts, Αρτ Νουβώ, σταλινικής εποχής αλλά και μοντέρνα.



Στην πόλη δεσπόζει το πολύπαθο κάστρο Narikala του 4ου αιώνα. Από αυτό πέρασαν Άραβες, Γεωργιανοί, Τούρκοι και Πέρσες και τελικά το 1827 καταστράφηκε μεγάλο μέρος μετά από έκρηξη πυρομαχικών των Ρώσων. Στο πάρκο πηγαίνει τελεφερίκ που ξεκινά από το πάρκο Rike.




Σε μια βραχώδη υψηλή προεξοχή στον ποταμό Mtkvari προβάλει επίσης στην πόλη η εκκλησία της Παρθένου Μαρίας Metekhi ενώ μπροστά της βρίσκεται το άγαλμα του βασιλιά Vakhtang Gorgasali.







Η ποικιλία των διάφορων αρχιτεκτονικών ρευμάτων είναι χαρακτηριστική στα σπίτια που βλέπουμε στον βράχο πάνω από το ποτάμι αλλά και σε διάφορες άλλες περιοχές της πόλης.





Όμως στην πόλη υπάρχουν και τελείως μοντέρνες αρχιτεκτονικές κατασκευές, όπως η Γέφυρα της Ειρήνης, το Tbilisi Public Service Hall με τις στέγες σε σχήμα μανιταριού, το κτήριο του Υπουργείου Συγκοινωνιών χαρακτηριστικό δείγμα της Ρωσικής εποχής και η ημιτελής και  εγκαταλειμμένη  πλέον αίθουσα συναυλιών και μουσικού θεάτρου. 




Ένα ενδιαφέρον μέρος στο κέντρο της πόλης είναι περιοχή Abanotubani που βρίσκονται τα θειούχα λουτρά και περπατώντας πλάι στο ποταμάκι μετά από αυτά, αρχικά βλέπουμε δεξιά μας  το τζαμί Shia και στο τέλος της βόλτας ένα μικρό καταρράκτη.


Στην παλιά πόλη, που θυμίζει Πλάκα, συναντάμε τον καθεδρικό ναό της Σιών που πρωτοκατασκευάστηκε τον 6-7ο αιώνα, καταστράφηκε πολλές φορές έκτοτε και εμείς βλέπουμε σήμερα με μερικές αλλαγές αυτόν που κτίστηκε τον 17ο αιώνα. Στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας υπάρχει αυτό το βρυσομάνι με την επιγραφή Holy water αλλά φαίνεται πως δεν το είχαν αγιάσει πρόσφατα και έτσι όλες οι βρύσες ήσαν κλειστές!



Σε διάφορα μέρη της παλιάς πόλης βλέπει κανείς μπρούτζινα αγάλματα με πιο χαρακτηριστικά το αντίγραφο του tamada δηλαδή συμποσίαρχου του 7ου πΧ και του Berikaoba δηλ. μασκαρεμένων λαϊκών θεατρίνων σε παγανιστικές γιορτές γονιμότητας και αναγέννησης.   




Τέλος ένα ενδιαφέρον αξιοθέατο είναι ένας κεκλιμένος πύργος που κατασκεύαζε για 30χρόνια ένας γνωστός παίκτης μαριονέτων, με παλιά κομμάτια εγκαταλελειμμένων κτιρίων και για να μην πέσει τον έχει στηρίξει στο πλάι.Ο Πύργος ολοκληρώθηκε μόλις το 2011.


ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ