Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ ΔΕΝ ΗΣΑΝ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ...





Το τελευταίο διάστημα βρισκόμαστε σε ένα κατακλυσμό ειδήσεων για τον τάφο στην Αμφίπολη σε βαθμό μάλιστα που έχουν αρχίσει και μπαίνουν και στοιχήματα για το ποιος είναι ο νεκρός του τάφου!  
Ο  δήμαρχος Θεσσαλονίκης, δικαιολογημένα, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την έκταση που έχει λάβει το θέμα πριν γίνουν οι τελικές ανακοινώσεις από τους αρχαιολόγους και δήλωσε :«Όταν ο Ανδρόνικος έκανε τις σημαντικές ανακαλύψεις στη Βεργίνα, ο τότε πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Καραμανλής, έκανε έναν χρόνο να επισκεφτεί τη Βεργίνα. Εδώ ξαφνικά ανακαλύπτουμε ιστορίες. Σαν τούρκικο σίριαλ είναι η Αμφίπολη. Αναρωτιόμαστε τί θα βρούμε κάθε μέρα. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά». 
Εκτός από την εποχή της Βεργίνας, τα ευρήματα των πολλών  αρχαιολογικών χώρων της χώρας σπανίως αξιώνονται της τιμής να βρίσκονται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.
Κάνοντας ένα πρόχειρο  έλεγχο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. από την έκδοση της το 1944 έως την δικτατορία που έκλεισε, βρίσκουμε για πρώτη και μοναδική φορά την Αμφίπολη να κατέχει ένα μονόστηλο στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας στις 10-10-1956 λόγω των σημαντικών ευρημάτων  που υπήρξαν στις ανασκαφές που είχαν ξεκινήσει στις 18 Σεπτεμβρίου


Η επόμενη είδηση σχετική με την Αμφίπολη είναι μετά ενάμιση χρόνο στις 25-1-1958 με ένα μικρό ειδησάριο στην 5η σελίδα.


Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου σημαντικά ευρήματα από τις ανασκαφές στην Αμφίπολη αξιώνονται 2 μικρά ειδησάρια στην 6η σελίδα.(11 και 18-10-1958)


Στις 15-1-1961 δημοσιεύεται επιτέλους στην εφημερίδα ένα σημαντικό άρθρο που μας ενημερώνει  σχετικά με ευρήματα των ανασκαφών της Αμφίπολης αλλά μας δίνει και πληροφορίες για τους τάφους που επεξηγούν πολλά από τα σημερινά ευρήματα .
Είναι γραμμένο από την συνεργάτιδα της εφημερίδας, αρχαιολόγο Αθηνά Καλογεροπούλου, μια σημαντική γυναίκα με αντιστασιακή δράση και συμμετοχή  στην ομάδα που έκρυψε τις αρχαιότητες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου την περίοδο '40-'41 για να  προστατευθούν  από τους ναζί.
Το κείμενο έχει κατατμηθεί σε μικρά κομμάτια για να είναι ευανάγνωστο.








Τον Μάιο του ίδιου χρόνου (7-5 και 9-5-1961) υπάρχουν άλλα δύο άκρως πληροφοριακά άρθρα για την Αμφίπολη από την Καλογεροπούλου  και ένα 4ο μετά δύο χρόνια στις 6-10-63 με την ευκαιρία του 8ου Διεθνούς Συνεδρίου Κλασσικής Αρχαιολογίας και τις ανακοινώσεις που έγιναν σε αυτό για την Αμφίπολη.
Όλα τα άρθρα της Καλογεροπούλου είναι καλογραμμένα και περιέχουν ένα πλήθος από πληροφορίες, γι΄αυτό και τα μετέφερα εδώ ολόκληρα.

Το άρθρο της 7-5-1961 έχει εκτενή αναφορά για τον λέοντα  της Αμφίπολης και αναφορά για την πιθανότητα ύπαρξης νεκρικού θαλάμου κάτω από την βάση του και αρκετά στοιχεία για την αρχαία πόλη.








Το άρθρο της 9-5-1961 είναι αφιερωμένο στην ζωή της Αρχαίας Αμφίπολης, όπως συνάγεται από τα ευρήματα των τάφων και στην περιγραφή των διαφόρου τύπου τάφων που βρέθηκαν εκεί.




Τέλος από το άρθρο της 6-10-1963 έχω μεταφέρει όσα ανακοίνωσε για τα μέχρι τότε ευρήματα του ο ανασκαφέας του χώρου καθηγητής Λαζαρίδης.






Τέλος ένα ιστορικό των  ερευνών μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει  η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Η φωτογραφία στην αρχή είναι τραβηγμένη το 1979, από τον ίδιο τον Δ. Λαζαρίδη, που απεικονίζει ομάδα αρχαιολόγων που δούλευαν μαζί του. Η δεύτερη αριστερά είναι η Κ. Περιστέρη και είναι παρμένη από εδώ που υπάρχουν και άλλες πληροφορίες για την ιστορία των ανασκαφών.


8 σχόλια:

  1. http://apouro.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html

    Καλημέρα..... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλύτερη διακωμώδηση της σημερινής ιλαροτραγωδίας από αυτήν που κάνεις δεν έχει υπάρξει!

      Διαγραφή
  2. Η ποιότητα των άρθρων της Καλογεροπούλου μου ήταν γνωστή από τις δημοσιεύσεις της στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ μετά την δικτατορία, γιατί λόγω ηλικίας δεν έχω προλάβει την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο συγγραφικό της έργο περιλαμβάνονται μελέτες κυρίως για τη γλυπτική, αλλά και η αποφασιστική συμβολή της στην ανανέωση της διδακτέας ύλης της ιστορίας για τη Μέση Εκπαίδευση.
      Συνεργάστηκε με όλους τους σημαντικούς αρχαιολόγους της γενιάς της, όπως με τους Χρήστο και Σέμνη Καρούζου, με τους οποίους δούλεψε στην επανέκθεση της συλλογής των γλυπτών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και εργάστηκε στη Διεύθυνση Δημοσιευμάτων του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. Εκεί έμεινε μέχρι τη δικτατορία του '67 και επαναδιορίστηκε με τη μεταπολίτευση.

      Διαγραφή
  3. "κι έτσι, με τρόπο απίθανο, ο θάνατος φωτίζει την ζωή"
    Πόσο όμορφη φράση της κυρίας Καλογεροπούλου!!! Αν την συγκρίνω με τις σημερινές ανακοινώσεις τύπου του υπουργείου και της συμβούλου επικοινωνίας των ανασκαφών, θα προσβάλλω την εξαιρετική κάλυψη που μας προσφέρεις με αυτα τα αποσπάσματα της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.
    Προσωπικά, πολύ σ' ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρά το ότι είχε αρκετή δουλειά για να πάρω τα κείμενα αυτά σε κομμάτια για να είναι αναγνώσιμα, θεώρησα ότι άξιζε τον κόπο γιατί είναι καλογραμμένα και παρά τα 50 χρόνια τους παραμένουν σύγχρονα και ενδιαφέροντα.

      Διαγραφή
  4. Φίλος μου μου έστειλε με e-mail ένα ανώνυμο κείμενο αρχαιολόγου με τίτλο: "Το χώμα εκδικείται" που παρουσιάζει μια διαφορετική προσέγγιση για την ανασκαφή στην Αμφίπολη και τη δημοσιότητα που έχει πάρει. Το μεταφέρω λόγω του ενδιαφέροντος που παρουσιάζει χωρίς να μπορώ να πάρω θέση ως μη ειδικός.

    Λόγω του μεγέθους του το έχω μοιράσει σε δύο συνεχόμενα σχόλια.

    «Στην αρχαιολογία ό,τι είναι λογικό δεν είναι και πραγματικό» έλεγε σπουδαίος δάσκαλος στο πανεπιστήμιο, σημειώνει η αρχαιολόγος που αποφάσισε να γράψει ένα κείμενο για την περίπτωση της Αμφίπολης με εξηγήσεις, απορίες, διευκρινήσεις και την υπόμνηση «ένα μνημείο “φορτώθηκε” με τόσες προσδοκίες που στο τέλος κινδυνεύει το ίδιο κοινό που ως χτες ξεροστάλιαζε στις οθόνες, να “απογοητευτεί” από το μνημείο».
    Στο πανεπιστήμιο οι καθηγητές μου με δίδαξαν ότι στη διάρκεια μιας ανασκαφής διατυπώνουμε πολλές υποθέσεις και πολλά ερωτήματα, που τα αφήνουμε ανοιχτά μέχρι να τελειώσει η ανασκαφή ή έστω να χουμε επαρκή δεδομένα. Δεν προσπαθούμε να «φορτώσουμε» αυτό που σκάβουμε με την «υποχρέωση» να επιβεβαιώσει τις αρχικές υποθέσεις μας. (Κι ας μην το τηρούν βέβαια κάποιοι από αυτούς τώρα, αλλά αυτά θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή...)
    Ένας άλλος μεγάλος δάσκαλος, που δεν τον πρόλαβα, είχε πει ότι «στην αρχαιολογία ό,τι είναι λογικό δεν είναι και πραγματικό» (πλέον η ρήση ισχύει και για τη σύγχρονη ζωή, γιατί μη μου πείτε ότι είναι λ.χ. λογικό να μας κυβερνάνε αυτοί που μας κυβερνάνε, αλλά κι αυτό είναι άλλο θέμα).
    Με οδηγό αυτά τα δύο, ας πάμε στον τάφο της Αμφίπολης. Για να πούμε την αλήθεια μεταξύ μας: με τις σημερινές μας γνώσεις αρχαιολογίας, αν αυτές τιςΚαρυάτιδες μας τις έφερναν στο γραφείο από κατάσχεση, οι περισσότεροι θα τις τοποθετούσαμε στην αρχαϊστική γλυπτική του 1ου αι. π.Χ. και εξής. Το νωρίτερο να λέγαμε 2ο αι. π.Χ.
    Αν μας έλεγαν για ένα μνημείο που έχει μαρμάρινη επένδυση σε πώρινους τοίχους, θα λέγαμε ότι σε αυτή την τεχνική επιδόθηκαν κατεξοχήν οι Ρωμαίοι.Αν μας λέγανε για ένα κυκλικό τύμβο τέτοιου μεγέθους, θα σκεφτόμασταν ότι είναι πολυάνδριο.Αν μας λέγανε ότι βρίσκουν ταφικούς θαλάμους γεμάτους χώμα, θα λέγαμε ότι είναι συλημένοι είτε τώρα είτε στην αρχαιότητα -πόσο μάλλον αν βρίσκουμε τρύπες από τις οποίες χωράει ένας άνθρωπος σε κάθε διαφραγματικό τοίχο.

    Αν μας έβαζαν σε προφορική άσκηση στο πανεπιστήμιο τάφο που έχει τη μορφή μακεδονικού, αλλά αποτελείται από 3 ή περισσότερους θαλάμους που καθένας έχει το δικό του πρόπυλο με Σφίγγες και Καρυάτιδες, μαρμάρινη οροφή και μαρμάρινες επενδύσεις, θα λέγαμε ότι ίσως κάποιος σημαντικός ντόπιος, που δεν έζησε την εποχή που φτιαχνόταν το μακεδονικό στυλ, αλλά αργότερα, θέλησε να παραγγείλει έναν τάφο που να μιμείται τους μακεδονικούς για λόγους μεγαλοπρέπειας, ενσωματώνοντας ετερόκλητα στοιχεία -και αυτός ο συγκρητισμός από μόνος του θα μας οδηγούσε σε νεότερη χρονολόγηση.
    Αν μας έλεγαν ότι ο τάφος έχει μεγαλοπρεπείς θύρες χωρίς θυρώματα (σαν να είναι στοά με πρόπυλα ανοιχτή για να την επισκεφτείς), αλλά μπροστά από κάθε τέτοια θύρα έχει έναν στιβαρό τοίχο που δεν επιτρέπει την πρόσβαση σε αυτήν, θα σκεφτόμασταν κατευθείαν ότι πρόκειται για τοίχους που φτιάχτηκαν σε δεύτερη φάση, για να το σφραγίσουν ή για να στηρίξουν, κι όχι όταν πρωτοχτίστηκε το μνημείο (αν θες να κλείσεις τις θύρες, όταν πρωτοχτίζεις το μνημείο, το «λογικό» είναι να βάλεις θυρόφυλλα, όχι να φτιάξεις άλλο τοίχο).
    Αν μας τα έλεγαν όλα αυτά μαζί για ένα μνημείο, θα λέγαμε να τελειώσει η ανασκαφή και να δούμε οπωσδήποτε την κεραμική μέσα και έξω από τον τάφο! Γιατί όλα τα παραπάνω θα ήταν τα «λογικά», όμως μόνο η ανασκαφή θα μας έδειχνε αν ήταν και «πραγματικά».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί έτσι γίνεται κατανοητή η σημασία του ανασκαφικού «κόντεξτ» (που λέγαμε και στο Αθήνησι). Γίνεται κατανοητό γιατί είναι σημαντικό το μνημείο (εδώ βάζω και τον Τύμβο, γιατί πιστεύω ότι θα υπάρχουν κι άλλα σημαντικά ευρήματα αν ανασκαφεί ολόκληρος). Γιατί η «λογική» μας σε αυτή την περίπτωση καθορίζεται από τις ως τώρα γνώσεις μας, που βασίζονται στα ως τώρα ευρήματα. Κάθε ανασκαφή ενός τέτοιου μνημείου μπορεί να μας ανατρέψει όσα ως τώρα θεωρούσαμε δεδομένα. Μόνο που, πριν φτάσουμε να ξαναγράψουμε τα βιβλία αρχαιολογίας, καλό είναι πρώτα να έχει ολοκληρωθεί η ανασκαφή και να έχουν παρουσιαστεί όλα τα ευρήματά της σε μια σύνθεση.
    Στην υπόθεση της Αμφίπολης από την αρχή γίνονται δύο λάθη, που το ένα φέρνει το άλλο. Το πρώτο λάθος είναι όλες οι υποθέσεις που γίνονται, και πρέπει να γίνονται για να επιβεβαιωθούν ή να αναιρεθούν στην πορεία μιας ανασκαφικής έρευνας (συμπεριλαμβανομένης και της χρονολόγησης, της μη σύλησης κ.λπ.), βγαίνουν ως Δελτία Τύπου και αναπαράγονται ως απόλυτες αλήθειες με έναν απόλυτα αντιεπιστημονικό τρόπο (που απλώς υπογραμμίζεται από τα συνεχή λάθη των δελτίων Τύπου με την «επιστημονικοφανή» γλώσσα). Και αυτόν τον αντιεπιστημονικό τρόπο τον επιβάλλει το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού (και ο πρωθυπουργός, βέβαια, αλλά αυτά τα χουμε ξαναπεί).

    Το δεύτερο λάθος, απόρροια του πρώτου, είναι ότι η αμφισβήτηση κάποιου από αυτά τα στοιχεία (της χρονολόγησης, της απόδοσης σε ιστορικό πρόσωπο κ.λπ.) θεωρείται αυτομάτως ότι είναι αμφισβήτηση της αξίας του μνημείου! Για μας τους αρχαιολόγους, και θα πρεπε και για όλους, τα μνημεία δεν έχουν μεγαλύτερη ή μικρότερη αξία με βάση το αν είναι νεότερα, αλλά με βάση τις ιστορικές και άλλες πληροφορίες που κουβαλάνε. Κι εδώ θα επικαλεστώ την άποψη της Ο. Παλαγγιά, που είπε στα ΝΕΑ ότι, αν η άποψή της ότι το μνημείο είναι ρωμαϊκό και συνδέεται με τη μάχη των Φιλίππων είναι σωστή, το μνημείο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία, καθώς συνδέεται με τη μία από τις δύο μάχες που έκριναν το μέλλον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
    Όποιος τόλμησε να πει ότι είναι νωρίς για το σαξές στόρυ του πρωθυπουργού (Έλληνας νεκρός του 4ου αι. π.Χ. που θα αποδείξει την ελληνικότητα της Μακεδονίας), αντιμετωπίστηκε περίπου ως προδότης!
    Όποιος τόλμησε να πει ότι δεν είναι σωστό ο πρωθυπουργός να εξαγγέλλει ότι «σε 15 μέρες ανοίγει ο τάφος», αντιμετωπίστηκε ως αντιπολιτευόμενος ή σφετεριστής της ανασκαφής.
    Όποιος επέμενε να μην συντάσσεται με την «υπέροχη γλυπτική του 4ου αι. π.Χ.» και τα «προτεταμένα χέρια», ακόμη και χωρίς να μιλάει, αντιμετωπίστηκε ως ζηλιάρης. Κι όποιος επέμενε ότι «ανοιχτή ανασκαφή» δεν σημαίνει να ταΐζουμε τον κόσμο προσδοκίες και ψευτο-επιστημονισμό μέσω των μίντια, αντιμετωπίστηκε ως οπισθοδρομικός. Για αυτή την αντιστροφή της πραγματικότητας, ναι, πράγματι, χρειαζόταν «επικοινωνιακός σύμβουλος». Όμως, το χώμα εκδικείται.
    Σήμερα πού βρισκόμαστε; Οποιαδήποτε πρόβλεψη για το πότε θα τελειώσει η ανασκαφή έχει πάει περίπατο. Ο πρωθυπουργός στην τελευταία του δήλωση ξέχασε την ελληνικότητα και μίλησε για «διεθνές μνημείο». Η Γενική Γραμματέας στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, είπε στους δημοσιογράφους ότι μιλάμε για «κοσμοπολίτη ή κοσμοπολίτες» και ότι πιθανώς να υπάρχει διατάραξη από την αρχαιότητα. Η «επικοινωνιολόγος» σιωπά στο τόσο θορυβώδες μέχρι πρότινος προφίλ της.
    Ένα μνημείο «φορτώθηκε» με τόσες προσδοκίες (να είναι ο τάφος του Αλέξανδρου, να αναστηλώσει το εθνικό μας φρόνημα και άλλα πολλά), που στο τέλος κινδυνεύει το ίδιο κοινό που ως χτες ξεροστάλιαζε στις οθόνες, να «απογοητευτεί» από το μνημείο. Ποιος θα τους εξηγήσει τότε ότι δεν τους απογοήτευσε το μνημείο, αλλά οι προσδοκίες που ορθώθηκαν γύρω από αυτό για λόγους που καμία σχέση δεν είχαν με την επιστημονική έρευνα; Όλοι αυτοί που για λόγους πολιτικούς, τηλεθέασης, προσωπικής προβολής, ή κατοχύρωσης θέσης εκμεταλλεύτηκαν έτσι το μνημείο, σε ποιον θα ρίξουν τότε το φταίξιμο; Πιστέψτε με, όχι πάνω τους, είναι συνηθισμένοι να ρίχνουν το φταίξιμο σε άλλους...

    Κοντός (;) ψαλμός αλληλούια"

    ΑπάντησηΔιαγραφή