Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

ΟΤΑΝ ΣΤΑ 35 ΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ "ΔΕΥΤΕΡΗ ΝΕΟΤΗΤΑ" ΚΑΙ ΣΤΑ 40 "ΓΕΡΩΝ"!





Μερικές φορές σερφάροντας στο ιντερνέτ βρίσκεις μερικά κείμενα πραγματικά διαμαντάκια.
Ένα από αυτά είναι το  Μια φορά και έναν καιρό Του ΝΙΚΟΥ ΑΜΜΑΝΙΤΗ ο οποίος διαθέτει μια πραγματικά γνήσια σατιρική  πένα. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ΠΑΡΟΝ της 21-1-2007 
Το παραθέτω ολόκληρο για να το απολαύσετε.


Τη νύχτα της 17ης Μαΐου του σωτηρίου έτους 1908, ο κύριος Αλέξανδρος Παπαρδελόπουλος του Γεωργίου, ετών 26, επάγγελμα έμπορος, αισθάνθηκε κάτι απροσδιόριστα φουντώματα που τον αφύπνισαν και τα οποία απέδωσε στην ποσότητα της παλαμίδας που έφαγε το βράδυ. Επειδή όμως η ώρα παρήρχετο, όχι όμως και το φούντωμα, αντί ν' αρχίσει να μετρά προβατάκια, όπως συνήθιζε σε παρόμοιες περιστάσεις για να ξανακοιμηθεί, επροτίμησε να επιδοθεί σε διαγνώσεις για τα πιθανά αίτια της αδιαθεσίας του, μη αποκλειομένων των παθολογικών. Εν πρώτοις άρχισε να ανατρέχει στο ιστορικό του θανάτου των γονέων του, μήπως ανακαλύψει κάποια κληρονομική προδιάθεση.
Δυστυχώς, η προσφιλής του μητέρα δεν απέθανε λόγω γήρατος, αλλά αρκετά νέα, από επιλόχιο πυρετό κατά την ενάτη γέννα της, ως γνωστόν δε «οι επιλόχιοι πυρετοί» δεν κληρονομούνται από τους άρρενας απογόνους. Αντιθέτως ο πατέρας του απεβίωσεν από τροχαίο. Γέρος άνθρωπος, στα σαράντα του, χούφταλο δηλαδή, εβάδιζε αφηρημένος στην οδό Πινακωτών*, κι ένα λαντώ** που ερχόταν με φρηνήρη καλπασμό τον παρέσυρε και Θεός σχωρέσ' τον.
Έγραψαν τότε οι εφημερίδες «Ακρόπολις» του Βλ. Γαβριηλίδη και «Χρόνος» του Ι. Διάκου: «Άμαξα από ρυτήρος*** ελαύνουσα παρέσυρε τεσσαρακοντούτη γέροντα. Ο ατυχής γέρων, μεταφερόμενος εις το νοσοκομείον, εξέπνευσεν…» Άρα, ούτε εδώ υπήρχε θέμα κληρονομικότητος. Υπήρχε κι ένας θείος του, ο Βενιαμίν της οικογενείας της μάνας του, συνομήλικός του περίπου, χρυσό παλικάρι.
Αυτόν τον πυροβόλησαν για «λόγους τιμής». Το αστυνομικόν δελτίον ήταν σαφές: -»περιφερόμενος ασκόπως έξωθι οικίας δυνάστου πατρός, όστις υπέθεσεν ότι «έκαμε εργολαβίας» μετά της θυγατρός του, τον επυροβόλησε και τον άφησεν άπνου…» Με την ανάμνηση αυτού του γεγονότος ο κ. Αλέξανδρος ανεφώνησε: «Εύρηκα» με τον ίδιο τρόπο που ανεφώνησε το «Εύρηκα» και ο Αρχιμήδης στο μπάνιο του, με μόνη διαφορά ανάμεσά τους ότι το σπίτι του κ. Αλέξανδρου δεν είχε μπάνιο εκ κατασκευής. Οι «λόγοι τιμής του δυνάστου πατρός» έδωσαν τη λύση στο πρόβλημα του φουντώματος, του φουσκώματος και των άλλων κατά καιρούς φουσκωμάτων του άγρυπνου Αλέκου: Ήταν ερωτευμένος με μία θεσπέσια νεάνιδα την οποίαν έβλεπε καθημερινώς στον ύπνο του και σπανίως στον ξύπνιο του, όταν δε τη συναντούσε καθ' οδόν εκείνη κατέβαλε το βλέμμα (το μισό) διότι η μητέρα της την είχε συμβουλεύσει να κοιτάζει στη γη όταν συναντιέται με άνδρες. Ενίοτε συμπλήρωνε: «Δεν ξέρεις τι σου είναι αυτοί!» Έτσι ο κύριος Αλέξανδρος πήρε τη μεγάλη απόφαση: Θα την ενυμφεύετο! Επειδή κατά τα άλλα ήταν σοβαρός άνθρωπος, επήγε αξημέρωτα εις τον εν Αθήναις «εκδοτικόν οίκον Γεωργίου Φέξη» και αγόρασε «επιστολάριον περιέχον υποδείγματα επιστολών» δηλαδή οδηγό αλληλογραφίας, διότι την πρότασι γάμου θα την έκανε γραπτώς προς τον πατέρα της, με τη σκέψη πώς η καλλιέπεια της επιστολής θα τον διέθετε ευμενώς απέναντί του, διότι αν μουλάρωνε ο γέρος σαν χταπόδι να χτυπιότανε την κλωτσιά θα την έτρωγε. Φυσικά της κοπέλας δεν της έπεφτε λόγος. Πήρε τον κονδυλοφόρο, βούτηξε την πένα «Χ» στο μελάνι «Μενούνου» κι άρχισε να αντιγράφει από το υπόδειγμα που είχε τίτλο: «Εραστής προς πατέρα εξομολογούμενος το προς τη θυγατέρα του πάθος»:



«Κύριε, απαξιών να μετέλθω μέσα ανάξια εμού τε και της οικογενείας μου και συνάψω μυστικάς σχέσεις αναρμόστους εις έντιμον άνδρα, λαμβάνω το θάρρος να σας εξομολογηθώ φανερώς το προς τη θυγατέραν σας αίσθημά μου και σας υποβάλω ταπεινώς τας περί γάμου προτάσεις μου, ευελπιστώ δε ότι δεν θέλετε κρίνει ανάξια υμών την οικογένειάν μου και την κοινωνικήν θέσιν μου». Καταλήγει δε το γράμμα του με την εξής δήλωση νομιμοφροσύνης: «ότι ουδαμώς επεζήτησα να προσελκύσω τας συμπαθείας φοβούμενος μήπως τούτο προσκρούει εις την πατρικήν θέλησιν. Διατελώ κύριε, ταπεινός υμών θεράπων…»

Μόλις έλαβε την επιστολή ο πατέρας, πλήρης οργής, έριξε ένα «μπερτάκι» σε μάνα και κόρη για όσα βυσσοδομούν πίσω από τη ράχη του, κι αφού τις πέρασε από ανάκριση για το πώς, το πού, και πότε, πήρε την πένα κι απάντησε:
«Κύριε, ουδόλως αμφιβάλλω περί της αληθείας των λεγομένων σας ως προς υμάς, τον χαρακτήρα και τους συγγενείς σας επειδή όμως φρονώ ότι η ηλικία της θυγατρός μου δεν επιτρέπει εις αυτήν ν' αναλάβη τοσούτω σοβαράς υποχρεώσεις, αδυνατώ να ικανοποιήσω το αίσθημά σας. Όλως υμέτερος…»
Όλα συνέβησαν όπως είχαν διατυπωθεί στις σελίδες 63 και 65 του «επιστολαρίου» των εκδόσεων Γεωργίου Φέξη.



Όμως, εκατό χρόνια αργότερα, το 2007 ο δισέγγονος του Αλέξανδρου, ξενυχτώντας κι αυτός σ' ένα… μπαράκι, συνάντησε μίνι φορούσα «τρισέγγονη».
Της είπε λακωνικά: - Είσαι;
Κι εκείνη απήντησε λακωνικότερα: - Πάμε…



Μπορεί να μας προκαλεί σήμερα θυμηδία η αναφορά στις εφημερίδες στις αρχές του προηγούμενου αιώνα για γέροντα 40 ετών γιατί οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι ή μέση διάρκεια ζωής των Ελλήνων τον 19ο αιώνα ανέρχονταν στα 36 έτη!
Το 1960 όμως είχε ανέλθει στα 68 χρόνια και το 2010  στα 80.
Αντίστοιχα λοιπόν και με την εποχή που ζουν οι άνθρωποι αισθάνονται νέοι ή γέροι.
Το 1943, ένα χρόνο πριν να πεθάνει, ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης έγραφε σε ηλικία 55 ετών για τον Καραγάτση που ήταν τότε 35:
αυτός, τώρα, στη δεύτερη νεότητα ….. και εγώ από την άλλη τη μεριά, στη δύση μου ή στην τετάρτη μου νεότητα, αν θέλετε!
Αντίστοιχα επίσης τότε  οι εγκυμοσύνες στην ηλικία των 35-40 χρόνων αποτελούσαν το 2,5% όλων των κυήσεων, ενώ σήμερα αποτελούν πλέον το 10-20%. 
Έτσι ο παλιότερος χαρακτηρισμός των γυναικών που κάνουν το πρώτο τους παιδί σε ηλικία μεγαλύτερη των 30 ετών ως παρήλιξ πρωτοτόκος και όσων είναι άνω των 35 ως υπερήλιξ πρωτοτόκος, μάλλον ακούγεται σήμερα λίγο αστείος.
Προφανώς δε όλες αυτές οι σημερινές γυναίκες δεν συμφωνούν με τον Βίκτωρα Ουγκώ που είχε πει: Τα σαράντα είναι τα γηρατειά της νεότητας και  τα πενήντα η νεότητα των γηρατειών, αλλά συμφωνούν με τον Αριόστο ότι οι άνδρες είναι τόσο γέροντες, όσο αισθάνονται, οι δε γυναίκες όσο φαίνονται !
Αγλαές παράδειγμα οι παρακάτω κυρίες που το αποδεικνύουν σε πρόσφατες μάλιστα φωτογραφίες τους !


Τελικά όμως μια πικρόχολη  βέβαια  αλήθεια , είναι του Maurice Chevalier που είχε πει :
Τα γηρατειά δεν είναι και τόσο άσχημα αν σκεφτείς τις εναλλακτικές λύσεις που έχεις!



*οδός Πινακωτών ήταν η Χαριλάου Τρικούπη
**κλειστή άμαξα παλιάς εποχής, για τέσσερα άτομα, την οποία έσερναν δύο  άλογα.
***χωρίς χαλινάρια

9 σχόλια:

  1. Τι λες τώρα??40 χρονών και υπερήλικας τον προηγούμενο αιώνα??
    Φαντάζεσαι τον επόμενο αιώνα αν ανέβει κιάλλο το προσδόκιμο ηλικίας πόσα χρόνια
    θα πρέπει να δουλεύουν για να βγούν στη σύνταξη στα 80 πλέον :))

    Αλλά και οι υπερήλικες που έχεις βάλει τύφλα να'χουν οι νεανίδες!

    Υπέροχο το κείμενο με τον 26χρονο έμπορο και την επιστολή του.
    Για φαντάσου και στην εποχή μας 30χρονών μπορεί να μην έχουν κάνει ουτε μεροκάματο

    Που πάμε??? Τα χάλια μας!!!

    Καλό μήνα!!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι οι σημερινοί τριαντάρηδες δεν μπορούν καν να φανταστούν ότι στην ηλικία τους ο Μεγας Αλέξανδρος ,που πέθανε 33 ετών, πρόλαβε να βασιλεύσει για 13 χρόνια και να φτάσει στην Ινδία.

      Διαγραφή
  2. Αγαπητέ μου, οι άνθρωποι πάντα ζούσαν 70 με 80 χρόνια. Εκείνο που επηρέαζε τον μέσο όρο ήταν η παιδική θνησιμότητα και οι ασθένειες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι σωστό.
      Όμως λόγω των ασθενειών που θέριζαν και τις μέσες ηλικίες και της νοσηρότητας που δημιουργούσαν αλλά και των μέσων που διέθετε η τότε ιατρική πολλά χρόνια νοσήματα που σήμερα αντιμετωπίζονται επαρκώς τότε οδηγούσαν πολλά ατομα σε πρόωρο γήρας.

      Διαγραφή
  3. Ο ανώνυμος που έστειλε ένα σχόλιο εδώ που αφορά το ποστ μου για τον παππού μου μπορεί να μου γράψει στο e-mail που έχω στο πλάι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αθεοφοβε δεν ειναι δυνατον να γραψω στο ε μαιλ σου και δεν ξερω γιατι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. To mail λειτουργεί κανονικά. Πιθανώς δεν έχεις προσέξει ότι η παύλα είναι κάτω παύλα.
      Ποιό εύκολο βέβαια είναι να κάνεις copy- paste.

      Διαγραφή
  5. Aφ ης στιγμής οι οφθαλμοί μου είδον τους γλυκυτάτους οφθαλμούς της θυγατρός σας, ετρώθην υπο αισθήματος το οποίον με οδήγησεν εις την απόφασιν της προς υμάς περι αυτής αιτήσεώς μου. Δι' ο και προσαιτούμαι την χείραν της δεσποινίδος κόρης σας , επί τω τέλει της μετ' αυτής μονίμου και ισοβίου διαβιώσεως......
    Το πιό πάνω είναι απόσπασμα από χρονογράφημα της δεκαετίας του 50 και έγραφε τον τρόπο που ζητούσε το χέρι της αγαπημένης του ενας φιλόλογος!!!! Ζητώ συγνώμη για ενδεχόμενα ορθογραφικά λάθη..... Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή