Εξ αιτίας αυτού του αισθήματος συμπάθειας μερικοί πολιτικοί τρέχουν αμέσως να συμπαρασταθούν στον απεργό, για να εκμεταλλευτούν την πρόσκαιρη επικαιρότητα, μπας και κερδίσουν μερικά ψηφαλάκια .
Όταν ο Κουφοντίνας έκανε απεργία πείνας για να μπορεί να διαλέγει ο ίδιος την φυλακή του (!), είχε ταχθεί έντονα υπέρ της ικανοποίησης του αιτήματός του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού, κατηγορώντας την τότε κυβέρνηση για εκδικητική στάση και παραβίαση του Κώδικα Μεταγωγών.
Ευτυχώς τελικά ο απεργός πείνας για τα προσφυγικά ανέστειλε την απεργία του μετά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο.
Κοίταξα να δω πόσες μέρες απεργίας πείνας οδήγησαν στον θάνατο τον διασημότερο απεργό πείνας Μπόμπι Σάντς.
Ο Σαντς πέθανε στις 5 Μαΐου 1981 έπειτα από 66 ημέρες απεργίας πείνας στη φυλακή του Μέιζ στη Βόρεια Ιρλανδία.
Δηλαδή σε μικρότερο χρόνο από τον μισό χρόνο από αυτόν που επιζεί (139 μέρες ) ο καταληψίας των προσφυγικών!
Σύμφωνα με τα δεδομένα που υπάρχουν, κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας, ο απεργός πείνας χάνει από 450-900 gr την ημέρα. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της απώλειας οφείλεται στην απώλεια νερού, καθώς το σώμα μεταβαίνει σε λειτουργία εξοικονόμησης ενέργειας. Μετά την πρώτη εβδομάδα, ο απεργός πείνας θα χάνει περίπου 230-450gr την ημέρα.
Ο μηχανισμός επιβίωσης λειτουργεί σταδιακά με τα παρακάτω στάδια:
Ημέρες 1-3: Ο οργανισμός καταναλώνει τα αποθέματα γλυκόζης.
Ημέρες 3-15: Ξεκινά η κέτωση, όπου το σώμα καίει το αποθηκευμένο λίπος.
Επόμενες εβδομάδες: Όταν εξαντληθεί το λίπος, ο οργανισμός καταναλώνει μυϊκό ιστό και πρωτεΐνες από τα ζωτικά όργανα.
Τελικό στάδιο: Ο θάνατος συνήθως επέρχεται όταν το άτομο χάσει το 40% - 50% του αρχικού του βάρους, συνήθως λόγω αφυδάτωσης, καρδιακής αρρυθμίας ή ανεπάρκειας οργάνων.
Κανένα πολιτισμένο κράτος δεν θέλει να έχει νεκρούς από απεργία πείνας και ευτυχώς στην χώρα μας δεν είχαμε ποτέ κανέναν μέχρι σήμερα νεκρό και πάντα, με κάποιο τρόπο ακόμα και εκβιαστικές απεργίες σταμάτησαν, όπως του Κουφοντίνα αλλά και του κατηγορούμενου για ποινική υπόθεση Χρήστου Ρούσσου όπως επίσης των αντιεξουσιαστών Κώστα Σακκά, Νίκου Ρωμανού, Κωνσταντίνου Γιατζόγλου, Χριστόφορου Μαρίνου.
Αυτό, σε αντίθεση με την Αγγλία, όπου τον Μπόμπι Σαντς ακολούθησαν άλλοι 9 μέλη του IRA και της INLA, καθώς η βρετανική κυβέρνηση ήταν αδιάλλακτη, γιατί ο IRA προέβαινε σε τρομοκρατικές επιθέσεις μέχρι το 2005, που σταμάτησαν την ένοπλη δράση.
Μια άλλη χώρα που υπήρξαν αρκετοί νεκροί από απεργία πείνας είναι η Τουρκία.
Την διετία 2000-2002, πολιτικοί κρατούμενοι ξεκίνησαν απεργίες πείνας με το σύνθημα «θάνατο μέχρις εσχάτων», αντιδρώντας στη μεταφορά τους σε απομονωμένα κελιά των νέων φυλακών «Τύπου F»
Τον Δεκέμβριο του 2000, ο στρατός επέδραμε στις φυλακές στην επιχείρηση «Επιστροφή στη Ζωή», προκαλώντας τον θάνατο δεκάδων κρατουμένων.
Οι απεργίες όμως συνεχίστηκαν για μήνες. Συνολικά, περισσότεροι από 100 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους (κρατούμενοι και υποστηρικτές τους εκτός φυλακής), καθιστώντας τη μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του είδους παγκοσμίως.
Το 2020, μια νέα σειρά από παρατεταμένες απεργίες πείνας, μελών της αριστερής αντιπολίτευσης και καλλιτεχνών, συγκλόνισε ξανά την επικαιρότητα, με νεκρούς την τραγουδίστρια Χελίν Μπολέκ, του δημοφιλούς πολιτικού συγκροτήματος Grup Yorum και τον μπασίστα του συγκροτήματος Ιμπραχίμ Γκιοκτσέκ.
Ο Μουσταφά Κοτσάκ πέθανε επίσης διαμαρτυρόμενος για την καταδίκη του σε ισόβια κάθειρξη, η οποία βασίστηκε αποκλειστικά σε καταθέσεις μυστικών πληροφοριοδοτών, ζητώντας μια δίκαιη δίκη, ενώ η 42χρονη δικηγόρος Εμπρού Τιμτίκ που είχε φυλακιστεί με κατηγορίες περί τρομοκρατίας, πέθανε διεκδικώντας το δικαίωμα σε μία δίκαιη και ανεξάρτητη δίκη.
Την μεγαλύτερης διάρκειας απεργία πείνας στον κόσμο έχει κάνει στην Ινδία η Ιρόμ Σαρμίλα , γνωστή ως η «Σιδηρά Κυρία του Μανιπούρ» .Ξεκίνησε απεργία πείνας το 2000, διαμαρτυρόμενη για έναν νόμο που έδινε ασυλία στον ινδικό στρατό να πυροβολεί αμάχους.
Η πιο ιδιόρρυθμη όμως έγινε όταν ο πρόεδρος της Ισπανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, Λουίς Ρουμπιάλες, έδωσε ένα μη συναινετικό φιλί στην ποδοσφαιρίστρια Τζένι Ερμόσο κατά τη διάρκεια της απονομής του Μουντιάλ Γυναικών τον Αύγουστο του 2023 οπότε και τον κυνήγησαν Η ηλικιωμένη μητέρα του κλειδώθηκε μέσα σε μια εκκλησία στην πόλη Μοτρίλ και αρνιόταν να φάει, διαμαρτυρόμενη για το «απάνθρωπο κυνήγι μαγισσών» εναντίον του γιου της. Μετά 3 μέρες την μετέφεραν στο νοσοκομείο.
https://www.protagon.gr/epikairotita/to-neo-ergo-me-ta-prosfygika-tis-aleksandras-44343393163




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου