ΠΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΣΥ ΜΙΑ ΚΟΥΡΑΔΑ, ΜΠΟΡΕΙΣ!

Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο με τον ενθουσιασμό που είχα από την προηγούμενη μεγαλοφυή ιδέα το πόδι μου πάτησε κάτι μαλακό και με φρίκη διαπίστωσα ότι μία τεράστια κουράδα από σκύλο είχε αποκτήσει η μισή ιδιαίτερη σχέση με το παπούτσι μου, ενώ η υπόλοιπη επί του πεζοδρομίου, είχε λεπτυνθεί σαν να είχε πάει στα bodyline.
Στο σημείο αυτό και μετά την λεκτική εκτόνωση του συναισθήματος δια της χαμηλόφωνου γενετησίου ικανοποιήσεως του με την τύχη, τα καντήλια και όλα τα συμπαρομαρτούντα, θυμήθηκα τον καυγά που είχα με ζωόφιλη φίλη μου κάτοχο σκύλου και γάτας.

Κατ’αρχάς να δηλώσω ότι αγαπάω τα ζώα και θα είχα και γώ σκύλο και γάτα εάν έμενα έξω από την πόλη και σε μονοκατοικία.

Καταλαβαίνω πλήρως το συναισθηματικό δέσιμο των ανθρώπων με το κατοικίδιο και φυλάγοντας για 15 μέρες τον σκύλο ενός φίλου μου με δυσκολία τον αποχωρίστηκα.

Ο καυγάς λοιπόν ξεκίνησε με τον ευνουχισμό του γάτου της. Ο γάτος της είναι σαν τον Καστράτο του Αρκά τροφαντός, τρώει και κοιμάται και δεν έχει βγει ποτέ από το σπίτι.
Μου εξηγούσε ότι ως ευνούχος δεν θέλει να βγει από το σπίτι για να πηδήξει, είναι ευτυχισμένος και δεν κινδυνεύει να τον πατήσει κανένα αυτοκίνητο.
Της εξηγούσα ότι έτσι απλώς καλύπτει το εγωιστικό της συναίσθημα με το ζώο και ότι έχει ένα φυλακισμένο ,χορτάτο, ευνούχο ο οποίος εκτός από το χορτάτος, εάν είχε επιλογή, δεν θα ήθελε τα άλλα δύο.

 (πάντα είναι ανοικτό το εστιατόριο για τους επισκέπτες μου στο χωριό )

Την φυσιολογική σχέση με τα ζώα την είδα σε χωρίο από ένα μάστορα που μου έφτιαχνε το σπίτι. Είχε μαζί του ένα σκυλάκι γλύκα που χοροπηδούσε γύρω του ελεύθερο και ευτυχισμένο.
Σε παρατήρηση μου ότι έτσι που γυρνάει κινδυνεύει να το πατήσει κανένα αυτοκίνητο μου έδωσε μια απάντηση που δείχνει την φυσιολογική σχέση ανθρώπου-ζώου
-Θα πάρω άλλο!
Ας ξαναγυρίσουμε λοιπόν στην κουράδα.
Η φίλη μου βγάζει τον σκύλο της στον κήπο της πολυκατοικίας και μαζεύει με γάντι τα πλούσια προϊόντα της παραγωγής του, γιατί είναι και λυκόσκυλο.
Βέβαια αυτοί που μένουν στην πολυκατοικία και δεν έχουν σκύλο, αλλά παιδάκια που παίζουν εκεί, δεν αισθάνονται ιδιαίτερα ευτυχείς ιδίως με τις υδαρείς κενώσεις του σκύλου που δεν μαζεύονται εύκολα, με αποτέλεσμα αρκετούς μικροκαβγάδες.

Το χειρότερο όμως είναι ότι υπάρχει πλήθος από γαϊδούρια που βγάζουν τον σκύλο τους βόλτα στο δρόμο, χέζει το κακόμοιρο το ζώο όπου το βολεύει και αυτοί φεύγουν ατάραχοι σφυρίζοντας αδιάφορα αφού το σκατό του σκύλου τους δεν είναι έξω από την πόρτα τους αλλά την δική σας.

Αλλά ας πούμε ότι γίναμε Ευρωπαίοι και όποιος κυκλοφορεί με σκύλο έχει το σακουλάκι του και το φαρασάκι του ανά χείρας στην βόλτα του.
Που έχετε δει στις πολιτισμένες χώρες να κυκλοφορούν αδέσποτα στους δρόμους και πολλές φορές να γίνονται και επικίνδυνες αγέλες;
Παθαίνω ψυχικό ταράκουλο όταν διαβάζω η ακούω διάφορες κυρίες να λένε-
Τα μαζεύουμε ,τα στειρώνουμε και τα επιστρέφουμε στο φυσικό τους περιβάλλον.
Ρε ,από πότε το πεζοδρόμιο μου, ο δρόμος μου η η πλατεία μου είναι το φυσικό τους περιβάλλον ;
Και τι να κάνουμε λοιπόν;
Ότι κάνουν σε όλο τον κόσμο που δεν έχουν αδέσποτα.
Τα μαζεύουν ,τα κρατούν για ένα διάστημα γιατί μπορεί να έχουν χαθεί και οι φιλόζωοι τα παίρνουν και τα υιοθετούν.
Τα υπόλοιπα τα θανατώνουν με πολιτισμένο και ανώδυνο τρόπο.
Μα δεν τα λυπάσαι τα καημένα;
Τα λυπάμαι πολύ, όσο και τις κοτούλες, και τα μοσχάρια και τα αρνάκια γάλακτος που τρώμε και το κρεατάκι τους τρώνε σε κονσέρβες τα ζωντανά μας.

Λυπάμαι όμως και την γυναίκα που βλέπει στον δρόμο ένα σκύλαρο και φοβάται, όπως ακόμη και εκείνη την φουκαριάρα που μπροστά στα μάτια μου κόντεψε να σκοτωθεί πέφτοντας σε ένα χαντάκι όταν ένα αδέσποτο επιτέθηκε στο κανίς που κρατούσε.
Αν δε εφαρμοστεί το ηλεκτρονικό μαρκάρισμα των σκύλων οπότε ο ιδιοκτήτης θα είναι γνωστός, θα πάψει η εγκατάλειψη σκύλων στο δρόμο γιατί τον βαρέθηκαν, η ακόμη γιατί δεν τους βγήκε όπως το περίμεναν.
Εξαδέλφη μου βρήκε και υιοθέτησε ένα γλυκύτατο και αξιαγάπητο ντόπερμαν που το είχαν παρατήσει στο δρόμο γιατί η εγχείρηση που του είχαν κάνει στα αυτιά δεν είχε πετύχει και το ένα αυτί του έπεφτε προς τα κάτω!

Δημοσιεύτηκε με τον ίδιο τίτλο στις 27-6-2006 και είχε 12 σχόλια.

ΦΑΛΑΚΡΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ !

Η φαλάκρα αποτελεί βασικό στοιχείο της ανδρικής γοητείας.
Για τον λόγο αυτό στους προνομιούχους η φύση φροντίζει να γυμνώνει το κρανίο τους από νεανικής ηλικίας ,ενώ οι έχοντες μαλλιά αναγκάζονται σήμερα να ξυρίζουν συνεχώς το κεφάλι τους για να γίνουν και αυτοί γοητευτικοί ως οι φαλακροί.

Η φαλάκρα είναι μία διαχρονική μόδα ,κάτι σαν το ταγιέρ στις γυναίκες και ο κάτοχος είναι πάντα in.

Η φαλάκρα προσδίδει νεανικότητα στον άνδρα γιατί αν παρατηρήσετε τους φαλακρούς θα διαπιστώσετε ότι η περιφερειακή τριχοφυΐα που τους έχει παραμείνει διατηρεί συνήθως το φυσικό της χρώμα ,σε αντίθεση με όσους διατηρούν όλα τα μαλλιά τους οι οποίοι εμφανίζονται από νεανικής ηλικίας κάτασπροι ως γέροντες η αναγκάζονται να καταφεύγουν σε συνεχές βάψιμο με αποτέλεσμα να καταντούν σαν τον Ετσεβίτ.

Εκτός όμως της γοητείας η φαλάκρα εμφανίζει και χρησιμότητα η οποία έχει αποδειχθεί στην ταινία του Μαραγκού «Μάθε παιδί μου γράμματα» από τον Τσάκωνα.(στο 1:12:30 της ταινίας)

Ακόμη και εάν η φαλάκρα δεν καταλαμβάνει όλη την επιφάνεια του κρανίου ,όταν αρχίζει να εμφανίζεται δίνει συνήθως με το μεγάλο μέτωπο που αποκτά κανείς , την εικόνα ενός πνευματικού ανθρώπου σε σχέση με εκείνους τους δυστυχείς που η τριχοφυΐα ξεκινά πάνω από τα φρύδια.

Για τον λόγο αυτό είναι προφανές ότι σε ένα κατ’ εξοχήν Υπουργείο όπως του Πολιτισμού ήταν άκρως επιτυχής η τοποθέτηση Βουλγαράκη με το λαμπερό κρανίο που διαθέτει. Θα μπορούσατε να φανταστείτε στην θέση του τον Ορφανό;
Η απόδειξη δε της σχέσεως πνευματικότητας και φαλάκρας είναι οι Καπουκίνοι καλόγεροι οι οποίοι ,εάν έχουν μαλλιά ,ξυρίζουν την κορυφή της κεφαλής τους ώστε ο εγκέφαλος τους να μπορεί να επικοινωνεί με τον Θεό ελεύθερα.

Υπάρχει δυστυχώς μία μειοψηφία φαλακρών οι οποίοι ενώ το κρανίο τους είναι μεγαλοπρεπώς φαλακρό ,τους έχει μείνει μία τούφα μαλλιά σαν του Τεν-Τεν τα οποία τους καταστρέφει κάθε γοητεία. Υποχρεωτικά εδώ συνιστάται το ξύρισμα της.

Στην Ιστορία της Ανθρωπότητας δεν υπάρχει παράδειγμα φαλακρού που να είχε πρόβλημα με την φαλάκρα του.
Αντίθετα ως έκφραση απόγνωσης πολλές φορές αναφέρεται ότι «τράβηξε τα μαλλιά του»,«άσπρισαν τα μαλλιά του»,«σηκώθηκαν οι τρίχες της κεφαλής του», με ακραία παραδείγματα τα παθήματα του βιβλικού Σαμψών και του Αβεσσαλώμ.

Επίσης για τους φαλακρούς δεν μπορεί να ισχύσουν οι παροιμίες «άσπρες τρίχες στη κεφαλή, κακά μαντάτα στη ψ… »,ούτε « ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται»
Ακόμη είναι δεδομένο ότι οι φαλακροί δεν είναι δυνατόν να αποκτήσουν ψείρες στην κεφαλή τους διότι και οι ψείρες ακολουθούν τα λόγια του Λουκιανού από τους Νεκρικούς Διαλόγους « ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».
Βέβαια σε μια κοινωνία υπάρχουν και άνθρωποι που η αισθητική τους παιδεία είναι ελλιπής.

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι εξωμότες φαλακροί οι οποίοι προσπαθούν με κάτι αραιές και μακριές τρίχες που ξεκινούν πάνω από το ένα αυτί τους να καλύψουν το ωραίο κρανίο τους μέχρι το άλλο αυτί, η ακόμα χειρότερα αυτοί που φορούν περούκα.
Γι’αυτούς όλους ισχύει ο στίχος του Σαββόπουλου «..ένας φαλάκρας απ’ έξω κι’ από μέσα..»

To ΦΑΛΑΚΡΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ  είναι το δεύτερο ποστ που δημοσίευσα στις 8-5-2006 (5 σχόλια) και οι φωτογραφίες είναι σημερινές γιατί τότε δεν ήξερα ακόμα ούτε πως μπορείς να τις βάλεις !

Η απουσία μου οφείλεται στο ότι το laptop μου αποφάσισε αιφνιδίως ότι χρειάζεται άδεια και με άφησε στα ζεστά( λόγω εποχής) του λουτρού και ακόμα δεν έχει αποφασίσει να επιστρέψει! 

ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

Είναι βέβαια η επιβεβαίωση της ρήσης «η εκδίκηση είναι ένα φαγητό που τρώγεται κρύο», η αντιπαράθεση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης σχετικά με τις πυρκαγιές. Σχεδόν με τα ίδια λόγια η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση για ανικανότητα στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών όπως ακριβώς η νυν κυβέρνηση, τότε αντιπολίτευση  κατηγορούσε στο παρελθόν την τότε κυβέρνηση, νυν αντιπολίτευση!

Εδώ ισχύει απόλυτα η Αισώπεια ρήση: των οικιών ημών εμπιπραμένων υμείς άδετε!

Και αυτό γιατί δυστυχώς  οι αντιπαραθέσεις αυτές δεν σβήνουν τις πυρκαγιές ούτε εξαλείφουν τους λόγους που προκαλούνται.

Με αυτές έχω ασχοληθεί αρκετά εκτενώς στο παρελθόν και γι΄αυτό και απλά σήμερα θα μεταφέρω μερικά δεδομένα από αυτά.

Το 2007 στο ποστ μου ΚΑΙΕΙ, ΜΑΝΑΡΑΜ΄ ΚΑΙΕΙ , ΚΑΙΕΙ ΚΑΙ ΜΑΤΑΚΑΙΕΙ ! έχω μεταφέρει την προσωπική μαρτυρία του πως μια μικρή φωτιά από την Αθηνών-Κορίνθου, πριν τον Ισθμό, καταφέρνει και περνάει τον Ισθμό και επεκτείνεται στην Πελοπόννησο!

Και αυτό βέβαια χάρις στις κουκουνάρες, που όταν το είχε πει ο Ράλλης, το ΠΟΝΤΙΚΙ τον είχε τότε γελοιοποιήσει.

Η εξέλιξη αυτής της πυρκαγιάς ,που κατάφερε να περάσει τον Ισθμό με τις «κουκουνάγες», με έχει κάνει πολύ επιφυλακτικό να πιστέψω ότι όταν αναφέρονται πολλαπλές εστίες πυρκαγιάς πρόκειται πάντα για πιθανό εμπρησμό.

Είναι χαρακτηριστική ή δήλωση που έκανε στις εφημερίδες ο υπεύθυνος του κέντρου που είναι στο ναό του Σουνίου όταν είχε πιάσει μια φωτιά πριν το Λαύριο.
«Βλέπαμε την φωτιά χιλιόμετρα μακριά και δεν καταλάβαμε πότε ήρθε ξαφνικά δίπλα μας»

Όπως  γράφω στο ποστ μου ΟΤΑΝ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ…..αλλά ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΟΥTE ΚΑΙ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ... ο καθηγητής Μάργαρης είχε εξηγήσει πως οι κουκουνάρες από τα πεύκα πετάγονται σε 3πλάσια απόσταση από το ύψος του δέντρου, δηλ από ένα δέντρο 8 μέτρων θα πεταχτούν 24 μέτρα μακριά !

Επίσης από τις καύτρες η φωτιά μεταδίδεται χιλιόμετρα μακριά, όπως γράφει στην μελέτη του ο δρ δασολόγος-ερευνητής, ειδικός στις δασικές πυρκαϊές στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Ερευνας, κ Γαβριήλ Ξανθόπουλος .( Υπουργείο Γεωργίας -Γενική Γραµµατεία Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος)

 Πηγές δε της Δασικής υπηρεσίας, παρατήρησαν στις παλιότερες  φωτιές άγρια ζώα όπως αλεπούδες και λαγοί, να έχουν πιάσει φωτιά και να τρέχουν για να σωθούν. Ύστερα δε από λίγο εντόπιζαν εστίες φωτιάς σε απόσταση 2-3 χιλιομέτρων.

Στην μεγάλη φωτιά του Αγίου Όρους το 1990, ένα θερμοδυναμικό ρεύμα, από αυτά που αναπτύσσονται στις πυρκαγιές ,πήρε ένα φλεγόμενο κλαδί πουρναριού το μετέφερε σε απόσταση 800 και σε ύψος 100 μέτρων, το πέρασε από μιά... πόρτα και το κάρφωσε στην ξύλινη οροφή του τελευταίου ορόφου της μονής Σίμωνος Πέτρας. Οι καλόγεροι έσβησαν την φωτιά αλλά διατηρούν την τρύπα στην οροφή για να θυμούνται το θαύμα της σωτηρίας τους.

Αυτό εξηγεί και την εμφάνιση των πολλαπλών εστιών που εύκολα αποδίδονται σε εμπρησμό.

Διαβάζοντας το ποστ μου του 2007 ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ διαπιστώνει κανείς ότι  ο  Σταύρος Κοντονής και ο Παύλος  Πολάκης  δεν πρωτοτυπούν όταν κάνουν  λόγο για  οργανωμένο σχέδιο εμπρησμών κατά της κυβέρνησης. Και άλλοι στο παρελθόν τις ίδιες ανοησίες έλεγαν, όπως με γλαφυρό τρόπο γράφει σε επιστολή διαμαρτυρίας του, από το 1993, «άγνωστος εμπρηστής» αναφέροντας μάλιστα και τους συνεργούς του! Γι΄αυτό και  δημοσίευσα ολόκληρη αυτή την απολαυστική μεν αλλά με πικρές αλήθειες επιστολή  σε αυτό το ποστ.

Το 2009  στο ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ. έγραφα για  τα αίτια των πυρκαγιών, την μηδενική προσπάθεια πρόληψης τους  και την συνήθως ανεπαρκή αντιμετώπιση τους :

 Άσχετοι άνθρωποι μιλάνε και έχουν γνώμη για τα πάντα, κάτοικοι λένε ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του, χωρίς να υπάρχει κανένα σχέδιο πρόληψης αλλά και αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης , πυροσβεστική με κακή εκπαίδευση, ανεπαρκή εξοπλισμό, οχήματα χωρίς νερό, οδηγοί που δεν ξέρουν την περιοχή που πρέπει να κινηθούν ,χωρίς αντιπυρικές ζώνες, χωρίς δασικούς δρόμους, με ανεξέλεγκτες χωματερές , νομάρχες, δήμαρχοι ,αντιδήμαρχοι αντί να φροντίζουν για την περιοχή τους να περιμένουν να μιλήσουν στα κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, αρχές που δεν ξέρουν τι να κάνουν και πώς να κινηθούν, κάτοικοι που δεν έχουν φροντίσει να κόψουν ούτε ένα χορτάρι έξω από το σπίτι τους, και όλοι να περιμένουν από τα αεροπλάνα την σωτηρία.

Εκτός από τα γαϊδούρια που πετάνε τα τσιγάρα τους από τα παράθυρα των αυτοκινήτων, πάντα ήμουνα περίεργος οι καπνιστές οδηγοί σε όλα αυτά τα μηχανάκια, που πετάνε τα τσιγάρα τους; Προφανώς στ μεγάλο τασάκι του δρόμου.
Δεν μπορώ να ξέρω πόσες από τις φωτιές που ζούμε είναι εμπρησμός και πόσες όχι.
Προσωπικά πιστεύω ότι οι περισσότερες δεν είναι, και ο εμπρησμός είναι μια βολική δικαιολογία για να καλύψουν όλοι τις ευθύνες τους.

Σε κακόβουλο εμπρησμό (εξακριβωμένο ή πιθανό), όπως αναφέρεται στην μελέτη του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 1983-2008, οφείλονται μόνο το 11% των πυρκαγιών της χώρας οι οποίες ευθύνονται για το 18% των καμένων εκτάσεων. Πρωταγωνιστές σε εμπρησμούς είναι τα νησιά του Ιονίου με 22,3% και πρωταθλητής η Ζάκυνθος με 60%!
Η πραγματικότητα δε είναι ότι τα πευκοδάση έχουν ένα κύκλο ζωής περίπου ογδόντα ετών, θα καούν και μετά θα αναγεννηθούν από μόνα τους με την προϋπόθεση βέβαια ότι η καμένη περιοχή δεν θα βοσκηθεί, από γίδια. Ο χρόνος αναγέννησης τους είναι τα 10 χρόνια.

Στα Μεσογειακή κράτη, μια σημαντική αιτία αύξησης των πυρκαγιών είναι τα δάση στις νότιες περιοχές της Ευρώπης έχουν επεκταθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες, με τη δασική κάλυψη να έχει φθάσει στο υψηλότερο επίπεδο στη διάρκεια αιώνων όπως φάινεται και στον σχετικό πίνακα.

Το 2009 στο ποστ μου ΠΩΣ ΣΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΥΤΡΩΣΟΥΝ ΔΕΝΤΡΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ. Γράφω για   τα διαπιστωμένα αίτια μερικών από τις μέχρι τότε πρόσφατες πυρκαγιές και τα στοιχεία της Δασικής Υπηρεσίας για τα αίτια των δασικών πυρκαγιών της περιόδου 2000-2008 αλλά και για την πρωτότυπη ιδέα για αναδάσωση στην Χίο.

Σύμφωνα με  τα στοιχεία της Δασικής Υπηρεσίας για τα αίτια των δασικών πυρκαγιών της περιόδου 2000-2008, το μεγαλύτερο ποσοστό των πυρκαγιών προκαλούνται από διάφορες γεωργικές δραστηριότητες (22%).
Οι πυρκαγιές που προκαλούνται από τους εκδρομείς /ταξιδιώτες ακολουθούν με ποσοστό 14%.
Οι πυρκαγιές με άγνωστα αίτια κατέχουν το ίδιο ποσοστό (15%) στο σύνολο των δασικών πυρκαγιών της περιόδου.
Οι πυρκαγιές που προκλήθηκαν από κακόβουλες ενέργειες κατέχουν ένα σημαντικό ποσοστό (14%).
Ακολουθούν διάφορες άλλες αιτίες πρόκλησης δασικών πυρκαγιών σε μικρότερα ποσοστά όπως, το κάψιμο σκυβάλων, διάφορες στρατιωτικές δραστηριότητες, δραστηριότητες σε εξοχικές κατοικίες, δραστηριότητες κυνηγών και το βραχυκύκλωμα καλωδίων υψηλής τάσης.
Tο ποσοστό των πυρκαγιών που προκλήθηκαν από κεραυνούς ανέρχεται στο 11% επί του συνόλου των δασικών πυρκαγιών της περιόδου.

Και κατέληγα:
Αυτό λοιπόν που θα πρέπει όμως να γίνει κατανοητό από όλους είναι ότι είτε από εμπρηστές είτε από άλλες αιτίες οι πυρκαγιές είναι και θα είναι μια υπαρκτή πραγματικότητα τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα όπως και στις άλλες χώρες όπως πχ οι τεράστιες πυρκαγιές  στην Καλιφόρνια αλλά ακόμα και στην Αυστραλία λόγω του ζεστού χειμώνα.
ΟΥΣΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΕΙ Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ.

           13-7-2009 ώρα 2:15΄την νύχτα. Η εικόνα  πυρκαγιάς από την βεράντα μου. 

ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ !

 Όταν ήμουν παιδί τρία πράγματα μου την έσπαγαν τελείως.
Πρώτο ήταν ένα χέρι που απειλητικά μου χαλούσε την επιμελώς φτιαγμένη χωρίστρα μου (είχα μαλλιά τότε), ανακατεύοντας τα, δήθεν χαϊδεύοντας τα , η το χέρι αυτό σου τσιμπούσε το αυτί, το μάγουλο η και τη μύτη λέγοντας –τι ωραίο παιδάκι έχετε! ,στους υπερήφανους γονείς (το ωραίο μου άρεσε, το χέρι δεν μου άρεσε).
Το δεύτερο ήταν η άκρως ανόητη και συνήθης ερώτηση:
Πώς πάει το σχολείο;
Τι ρωτάς βρε ηλίθιε, τι περιμένεις να σου πω –πάει χάλια λέω να το κόψω;
Η τρίτη και συνήθως με την παραπάνω σειρά ένδειξη ενδιαφέροντος προς το πρόσωπο μου ερώτηση ήταν:
Τι θέλεις να γίνεις άμα μεγαλώσεις;
Τι να θέλω βρε ανεγκέφαλε να γίνω όταν μεγαλώσω;
Σάμπως στα 5 μου χρόνια ξέρω όλα τα επαγγέλματα;

Αλλά ξέρω τι περιμένεις να σου πω, κάτι εντυπωσιακό πχ αστροναύτης για να πεις και συ :α! τι έξυπνο παιδί θα πάει μπροστά !(λες και είχα σκοπό να πάω πίσω!) και οι γονείς να λάμψουν από την ευτυχία για το βλαστάρι που έχουν (αυτοί δεν χρειάζονταν επιβεβαίωση ότι το καμάρι τους θα καταπλήξει τον κόσμο, απλώς ήσαν σίγουροι!)
Ενθουσιάστηκα όταν σε διπλανό τραπέζι σε ταβέρνα ο πιτσιρικάς στην ερώτηση αυτή τους άφησε όλους ξερούς απαντώντας:
Πάσαρης!*

Δυστυχώς στην εποχή μου δεν υπήρχε το ηθικό παράστημα ενός Πάσαρη για να δίνω την ίδια απάντηση.
Είχα δει όμως σε Ελληνική ταινία και με είχε εντυπωσιάσει ότι ο σκουπιδιάρης που περνούσε από τις γειτονιές βάραγε ένα καμπανάκι για να βγαίνουν οι νοικοκυρές με τον σκουπιδοντενεκέ.
Οπότε το πρώτο επάγγελμα ήταν :Σκουπιδιάρης!

Μεγαλώνοντας ,κοντά στα 12 εκεί που τα αγοράκια αρχίζουν να μαγκεύουν η απάντηση προσαρμόστηκε σε κάτι που είχα ακούσει και μου φαινόταν αρκετά προβοκατόρικο με αποτέλεσμα να αποκλείει την συνέχεια της ανάκρισης:
Τοκιστής και σουλατσαδόρος!
Γύρω στα 15 ανακάλυψα το τέλειο επάγγελμα που και σήμερα δεν θα είχα αντίρρηση να εξασκήσω:
Εισοδηματίας!

Οι γονείς μου ,επιστήμονες και οι δύο, άνθρωποι με ανοικτό μυαλό ποτέ δεν με πίεσαν για οποιοδήποτε επάγγελμα , αν και μπορούσε να διαιστανθεί κανείς ότι θα ήθελαν να ακολουθήσω την δικιά τους επιστήμη.
Από παιδί βέβαια την ίδια δουλειά ήθελα και εγώ να κάνω αλλά σαν γνήσιο κωλόπαιδο τους άφηνα να βράζουν στο ζουμί τους.
Πονηρά ο πατέρας μου, που ανησυχούσε πιο πολύ, γιατί η μάνα μου καλύτερη ψυχολόγος του γιου της ήταν λίγο πολύ σίγουρη για το που θα καταλήξω, έλεγε δήθεν αδιάφορα:
Κοίταξε αν δεν θέλεις να σπουδάσεις θα σε βοηθήσω να ανοίξεις ένα συνεργείο!
Το μαρτύριο τους έλαβε τέλος όταν μια μέρα είπα στον πατέρα μου:
Θέλω λεφτά για φροντιστήριο για να δώσω.....
Ακολούθησα την επιστήμη τους και δεν μετάνιωσα αλλά δεν ρώτησα ποτέ παιδί στη ζωή μου – τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 14-7-2006 με τον ίδιο τίτλο.(8 σχόλια)

* Πάσαρης .Εκείνη την εποχή για μεγάλο διάστημα ήταν πρώτο θέμα στις τηλεοπτικές ειδήσεις,Για όσους δεν θυμούνται η δεν ξέρουν ποιος είναι μπορούν να διαβάσουν εδώ.

ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ !

 Είμαι σε ένα ταπεινό ταβερνάκι- μπαράκι και μπροστά μου είναι μια απέραντη παραλία με αμμουδιά.
Αραιός κόσμος λιάζεται και κολυμπάει σε μια θάλασσα που χάνεται στη γραμμή του ορίζοντα.
Στεγνώνω ,χωρίς να σκουπιστώ με πετσέτα στη σκιά ,από εκείνη την θαλάσσια αύρα που είναι ζεστή αλλά όχι καυτή.

Αισθάνομαι εκείνη την γλυκιά απολαυστική κούραση που σου προσφέρουν 3 ώρες ψαροντούφεκο.

Μπορεί να μην βγήκε τίποτε το ιδιαίτερο στο ψάρεμα αλλά όποιος δεν έχει γνωρίσει την ιδιαίτερη μαγεία που προσφέρει απλόχερα ο βυθός δεν μπορεί να καταλάβει το συναίσθημα που σε καταλαμβάνει.
Στη σκέψη ότι παλιότερα μετά 3 ώρες στη θάλασσα το πρώτο πράγμα που επιθυμούσα ήταν ένα τσιγάρο ενώ τώρα μου έχει μείνει μόνο η ανάμνηση χωρίς καμία επιθυμία, μια μικρή νίκη στις αδυναμίες μου, μου φτιάχνει ακόμα περισσότερο την διάθεση.
Έχω αυτό το αίσθημα της πληρότητας που μόνο ορισμένες φορές έχουμε στη ζωή μας.
Ίσως αυτές οι στιγμές να είναι και η ευτυχία .
Κάνω την κλασσική μου σκέψη σε τέτοιες στιγμές.
Είμαι τυχερός που γεννήθηκα σε αυτόν τον θείο τόπο. Δεν θα ήθελα να ζήσω πουθενά αλλού κι’ας με πληγώνει αρκετές φορές όχι ο τόπος αλλά οι άνθρωποι του και τα έργα τους.

Μετά από αυτές τις σκέψεις πάω να παραγγείλω ένα φαγκρόπουλο που είδα να φέρνει ένας ψαράς από παραγάδι!

Το ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ (11 σχόλια) είχε δημοσιευτεί την ίδια μέρα ακριβώς πριν 11 χρόνια (18-8-2006)
Όταν γράφτηκε μόλις είχαμε γυρίσει από θαυμάσιες διακοπές στο Λιμένι της Μάνης,o Δημήτρης, ο Θόδωρος  και η Άννα ζούσαν, δεν είχα σταματήσει το ψαραντούφεκο και δεν υπήρχαν στον ορίζοντα μνημόνια και capital controls.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΑΝΑΜΠΑΙΝΩ ΣΕ ΤΑΞΙ!

 Βρίσκομαι στην Κηφισίας και ψάχνω για ταξί.
Στο σήμα μου σταματάει ένα ολοκάθαρο ταξί και ένας άψογος οδηγός βγαίνει και έρχεται και μου ανοίγει την πόρτα να μπω.
Με ιδιαίτερη ευγένεια με ρωτά που πάμε. Του λέω Χαλάνδρι.
Ξεκινάει απαλά βγάζοντας φλας και με ομαλή ταχύτητα κατηφορίζει την Κηφισίας.
Σταματώντας σε φανάρι μια κυρία ζητάει να την πάρουμε μαζί μέχρι το ΥΓΕΙΑ. Με εξαιρετική λεπτότητα της απαντά ότι έχει ήδη πελάτη και λυπάται πολύ που δεν θα μπορέσει να την εξυπηρετήσει.

Περιμένει με μεγάλη υπομονή μια γριούλα να περάσει ενώ ήδη έχει ανάψει πράσινο και ενώ μόλις έχει ξεκινήσει παραχωρεί αμέσως προτεραιότητα σε μια νεαρή που την τελευταία στιγμή της ήρθε να στρίψει από την δεξιά λουρίδα που ήταν αριστερά.
Προχωρώντας προς τα κάτω βλέπουμε την Weirdo που μόλις έχει στουκάρει και ετοιμάζεται να σταματήσει να την βοηθήσει αλλά όταν την βλέπει να βγαίνει από το αμάξι και να του ρίχνει 2 μούντζες καταλαβαίνει ότι δεν έχει πάθει τίποτα και λέει ήρεμα –Το καημένο το κορίτσι !

Έχω μείνει κατάπληκτος από τον οδηγό, την οδήγηση του, την ευγένεια του και τον ρωτάω.
Είστε πολλά χρόνια οδηγός γιατί με έχετε καταπλήξει;
Οδηγώ 30 χρόνια κύριε μου και δεν είχα ποτέ μου ατύχημα.
Φθάνοντας στο στρογγυλό της Αττικής οδού επειδή βλέπω ότι πάει να μπει σε λάθος λωρίδα σκύβω τον ακουμπώ στον ώμο και ετοιμάζομαι να του πω να στρίψει αριστερά
…και εκεί γίνεται η συμφορά
του φεύγει το τιμόνι από τα χέρια ,πέφτουμε στις μπάρες, παίρνουμε δύο τούμπες και βρισκόμαστε στο The Mall.

Ευτυχώς χάρις στο Τίμιο Ξύλο που έχω στον κόρφο μου την έχουμε γλιτώσει και οι δύο με μικρογρατσουνιές.
Κατάπληκτος για ότι έγινε τον ρωτάω:
Τι έπαθες άνθρωπε μου και έγιναν όλα αυτά μόλις σε ακούμπησα στον ώμο;
Ξέρετε κύριε μου τι οδηγούσα μέχρι χθες; Νεκροφόρα!

Με τον τίτλο ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΤΑΞΙ! (4 σχόλια) δημοσιεύτηκε στις 30-5-2006

Η  Weirdo ήταν μπλόγκερ με την οποία ανταλλάσαμε τότε πειρακτικά σχόλια. 

ΟΥΣΤ ΘΕΟΜΠΑΙΧΤΕΣ !

Με την ευκαιρία του δεκαπενταύγουστου τα κανάλια πάλι ξεσάλωσαν .
Να πάλι θαυματουργές εικόνες που κάνουν παράλυτους να περπατούν ,στραβούς να βλέπουν, καρκινοπαθείς να θεραπεύονται και όλο το γνωστό αυτές τις μέρες καρακατσουλιό που προβάλουν με ιδιαίτερο δήθεν σεβασμό προς τα θεία αλλά με κανένα σεβασμό προς την νοημοσύνη μας.

Μια κατάσταση μεσαίωνα, η οποία συντηρείται μέσω της τηλεόρασης και με την δύναμη που έχει αυτή, επεκτείνεται στην κοινωνία μας ιδίως στα στρώματα με χαμηλή παιδεία και έλλειψη κριτικής σκέψης.

Από την άλλη μεριά ένα ιερατείο ασύδοτο εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο και την ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής να πιστέψει ότι είναι δυνατή η λύση των προβλημάτων του ,από κάτι υπερφυσικό και πανίσχυρο, το όποίο όμως πρέπει να το ικετεύσει για να τον βοηθήσει και όλα αυτά μπορούν να γίνουν όχι απλά με την ικεσία αλλά με αυτή που γίνεται στο μαντρί του ιερατείου και με την διαμεσολάβησή του.

Έτσι πάλι τα σαρκοβόρα κανάλια με ιδιαίτερη φροντίδα θα φροντίσουν να μας δείξουν απελπισμένους ανθρώπους να σέρνονται στα γόνατα, να περνούν κάτω από χρυσοστόλιστες εικόνες περιστοιχιζόμενες από τους τροφαντούς χρυσοποίκιλτους παπάδες στον πρωταγωνιστικό ρόλο με το κλασσικό ύφος του αφέντη που χαίρεται τον σεβασμό των υποτακτικών του.

Και ο φουκαράς ο λαός θα αγοράζει λαμπάδες στο μπόι του, θα γεμίζει τα παγκάρια ,θα κρεμάει χρυσά κοσμήματα στις εικόνες και θα βαφτίζει τα ταμένα παιδιά του στις κολυμπήθρες της Παναγίας της Τήνου. (Οργανωμένες, 7-8 στη σειρά και με αποχέτευση !! για να μην καθυστερούμε και δυσανασχετεί η πελατεία)
Αλλά και στην άλλη Παναγία, της Σουμελά ,ο μεγάλος τράγος ο Πρωταγωνιστής ,όπως λέει και Σαββόπουλος στον Μπάλο, ο Χριστόδουλος, μεγαλοπρεπής, χορτάτος, στολισμένος, με το θανατερό του χαμόγελο θα κοιτάει με οίκτο τους διάφορους πολιτικούς να στριμώχνονται να σηκώσουν την εικόνα μπας και πάρουν καμία ψήφο από το πλήθος που θα τους δει
Μετά μιλάμε για Μουσουλμανικό φονταμενταλισμό, δεν κοιτάμε τα χάλια μας.
Το δεκαπενταύγουστο έχω κλειστή την τηλεόραση.

Δημοσιεύτηκε με τον ίδιο τίτλο στις   15-8-2006 (14 σχόλια)

Την κραυγή αγανάκτησης ΟΥΣΤ ΘΕΟΜΠΑΙΧΤΕΣ ! την είχα ακούσει τον Ιούνιο  2001 να την λέει ένας Κρητίκαρος καθώς περιμέναμε  σε μια ουρά στο κιλικίο του πλοίου όταν από την τηλεόραση του πλοίου ακούστηκε πως από του Χημείο του Κράτους διαπιστώθηκε πως τα δάκρυα από την εικόνα της Παναγίας στον Άγιο Φανούρη Αργυρούπολης, στην όποια συνέρρεαν πλήθη για κόσμου για προσκύνημα, ήταν βυσσινάδα!

Μερικές ακόμα αναρτήσεις σχετικές με το Δεκαπενταύγουστο

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ !

ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ: ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ!

 ΕΠ΄ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ,Η ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ,ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗΣ