Τρίτη, 27 Ιουνίου 2006

Πάτησε και σύ μιά κουράδα, μπορείς!



Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο με τον ενθουσιασμό που είχα από την προηγούμενη μεγαλοφυή ιδέα το πόδι μου πάτησε κάτι μαλακό και με φρίκη διαπίστωσα ότι μία τεράστια κουράδα από σκύλο είχε αποκτήσει η μισή ιδιαίτερη σχέση με το παπούτσι μου, ενώ η υπόλοιπη επί του πεζοδρομίου, είχε λεπτυνθεί σαν να είχε πάει στα bodyline.
Στο σημείο αυτό και μετά την λεκτική εκτόνωση του συναισθήματος δια της χαμηλόφωνου γενετησίου ικανοποιήσεως του με την τύχη, τα καντήλια και όλα τα συμπαρομαρτούντα, θυμήθηκα τον καυγά που είχα με ζωόφιλη φίλη μου κάτοχο σκύλου και γάτας.
Κατ’αρχάς να δηλώσω ότι αγαπάω τα ζώα και θα είχα και γώ σκύλο και γάτα εάν έμενα έξω από την πόλη και σε μονοκατοικία.
Καταλαβαίνω πλήρως το συναισθηματικό δέσιμο των ανθρώπων με το κατοικίδιο και φυλάγοντας για 15 μέρες τον σκύλο ενός φίλου μου με δυσκολία τον αποχωρίστηκα.
Ο καυγάς λοιπόν ξεκίνησε με τον ευνουχισμό του γάτου της. Ο γάτος της είναι σαν τον Καστράτο του Αρκά τροφαντός, τρώει και κοιμάται και δεν έχει βγει ποτέ από το σπίτι.
Μου εξηγούσε ότι ως ευνούχος δεν θέλει να βγει από το σπίτι για να πηδήξει, είναι ευτυχισμένος και δεν κινδυνεύει να τον πατήσει κανένα αυτοκίνητο.
Της εξηγούσα ότι έτσι απλώς καλύπτει το εγωιστικό της συναίσθημα με το ζώο και ότι έχει ένα φυλακισμένο ,χορτάτο, ευνούχο ο οποίος εκτός από το χορτάτος, εάν είχε επιλογή, δεν θα ήθελε τα άλλα δύο
Την φυσιολογική σχέση με τα ζώα την είδα σε χωρίο από ένα μάστορα που μου έφτιαχνε το σπίτι. Είχε μαζί του ένα σκυλάκι γλύκα που χοροπηδούσε γύρω του ελεύθερο και ευτυχισμένο.
Σε παρατήρηση μου ότι έτσι που γυρνάει κινδυνεύει να το πατήσει κανένα αυτοκίνητο μου έδωσε μια απάντηση που δείχνει την φυσιολογική σχέση ανθρώπου-ζώου
-Θα πάρω άλλο!
Ας ξαναγυρίσουμε λοιπόν στην κουράδα.
Η φίλη μου βγάζει τον σκύλο της στον κήπο της πολυκατοικίας και μαζεύει με γάντι τα πλούσια προϊόντα της παραγωγής του, γιατί είναι και λυκόσκυλο.
Βέβαια αυτοί που μένουν στην πολυκατοικία και δεν έχουν σκύλο, αλλά παιδάκια που παίζουν εκεί, δεν αισθάνονται ιδιαίτερα ευτυχείς ιδίως με τις υδαρείς κενώσεις του σκύλου που δεν μαζεύονται εύκολα, με αποτέλεσμα αρκετούς μικροκαβγάδες.
Το χειρότερο όμως είναι ότι υπάρχει πλήθος από γαϊδούρια που βγάζουν τον σκύλο τους βόλτα στο δρόμο, χέζει το κακόμοιρο το ζώο όπου το βολεύει και αυτοί φεύγουν ατάραχοι σφυρίζοντας αδιάφορα αφού το σκατό του σκύλου τους δεν είναι έξω από την πόρτα τους αλλά την δική σας.
Αλλά ας πούμε ότι γίναμε Ευρωπαίοι και όποιος κυκλοφορεί με σκύλο έχει το σακουλάκι του και το φαρασάκι του ανά χείρας στην βόλτα του.
Που έχετε δει στις πολιτισμένες χώρες να κυκλοφορούν αδέσποτα στους δρόμους και πολλές φορές να γίνονται και επικίνδυνες αγέλες;
Παθαίνω ψυχικό ταράκουλο όταν διαβάζω η ακούω διάφορες κυρίες να λένε-
Τα μαζεύουμε ,τα στειρώνουμε και τα επιστρέφουμε στο φυσικό τους περιβάλλον.
Ρε ,από πότε το πεζοδρόμιο μου, ο δρόμος μου η η πλατεία μου είναι το φυσικό τους περιβάλλον ;
Και τι να κάνουμε λοιπόν;
Ότι κάνουν σε όλο τον κόσμο που δεν έχουν αδέσποτα.
Τα μαζεύουν ,τα κρατούν για ένα διάστημα γιατί μπορεί να έχουν χαθεί και οι φιλόζωοι τα παίρνουν και τα υιοθετούν.
Τα υπόλοιπα τα θανατώνουν με πολιτισμένο και ανώδυνο τρόπο.
Μα δεν τα λυπάσαι τα καημένα;
Τα λυπάμαι πολύ, όσο και τις κοτούλες, και τα μοσχάρια και τα αρνάκια γάλακτος που τρώμε και το κρεατάκι τους τρώνε σε κονσέρβες τα ζωντανά μας.
Λυπάμαι όμως και την γυναίκα που βλέπει στον δρόμο ένα σκύλαρο και φοβάται, όπως ακόμη και εκείνη την φουκαριάρα που μπροστά στα μάτια μου κόντεψε να σκοτωθεί πέφτοντας σε ένα χαντάκι όταν ένα αδέσποτο επιτέθηκε στο κανίς που κρατούσε.
Αν δε εφαρμοστεί το ηλεκτρονικό μαρκάρισμα των σκύλων οπότε ο ιδιοκτήτης θα είναι γνωστός, θα πάψει η εγκατάλειψη σκύλων στο δρόμο γιατί τον βαρέθηκαν, η ακόμη γιατί δεν τους βγήκε όπως το περίμεναν.
Εξαδέλφη μου βρήκε και υιοθέτησε ένα γλυκύτατο και αξιαγάπητο ντόπερμαν που το είχαν παρατήσει στο δρόμο γιατί η εγχείρηση που του είχαν κάνει στα αυτιά δεν είχε πετύχει και το ένα αυτί του έπεφτε προς τα κάτω!

12 σχόλια:

  1. Έχεις ακούσει τρισχαριτωμένο σκυλάκι να γαυγίζει όλη μέρα και να κάνει αδύνατη ακόμη και την ύπαρξή σου πάνω στον πλανήτη; Ξαφνικά γίναμε όλοι ζωόφιλοι, αλλά δεν ξέρουμε ότι τα ζώα δεν είναι μπιμπελό για την βιβλιοθήκη. Ελάντα εντώ, όβερ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εχω ενστάσεις Αθεόφοβε!!
    Λες:Ρε, από πότε το πεζοδρόμιο μου, ο δρόμος μου η η πλατεία μου είναι το φυσικό τους περιβάλλον;

    Δεν συμφωνώ καθόλου! Δεν φταίνε τα ζώα που τσιμεντώσαμε το άπαν σύμπαν και δεν έχουν που να πάνε και που να κάνουν την ανάγκη τους. Η φύση δεν είναι "μας" (των ανθρώπων) μόνο.
    Είναι για όλα τα πλάσματα που αξιώνονται να γεννηθούν. Χρειάζονται αμοιβαίες υποχωρήσεις για να ζούμε όλοι αρμονικά.

    Λες: Λυπάμαι όμως και την γυναίκα που βλέπει στον δρόμο ένα σκύλαρο και φοβάται
    Το ότι φοβάται τον σκύλαρο είναι σχετικό. Γιατί κάλλιστα μπορεί να φοβάται το σκυλάκι και την γάτα και το ποντίκι. Επίσης αντίστοιχα με αυτην την γυναίκα υπάρχει κάποιος που απλά δεν φοβάται.

    Δεν αντέχω την κυνική αντιμετώπιση του κυρίου από το χωριό για το σκυλί. Ομως και εγώ είμαι πάνω κάτω της ίδιας άποψης. Αν συμβεί το ατύχημα απλά συνέβη. Πρόκειται για άτύχημα. Και οι άνθρωποι παθαίνουν ατυχήματα και τα ζώα από μόνα τους.

    Συμφωνώ απόλυτα με το μαρκάρισμα των κατοικιδίων.

    Και μια συμπλήρωση. Ολα μα όλα τα μικρά παιδιά προτου τα δασκαλέψουν οι γονείς τους ανάλογα με τις πεποιθήσεις τους, αγαπούν και δεν φοβούνται καθόλου τα ζώα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @nemertes Δυστυχώς την έχω ζήσει αυτή την εμπειρία γιατί οι διπλανοί μας είχαν πάρει ένα χαριτωμένο κουταβάκι,έλλειπαν όλη μέρα και το έκλειναν με ανοικτό παράθυρο σε ένα προχώλ.Οταν δεν γαύγιζε έκλαιγε το φουκαριάρικο συνέχεια.
    @debby Συμφωνώ οτι η φύση δεν είναι «μας».
    Μόνο που η πόλη δεν είναι φύση.
    Το αφύσικο λοιπόν είναι να ζούν τα ζώα έξω από την φύση και όχι ο άνθρωπος στη πόλη.
    Άρα λοιπόν το πεζοδρόμιο μου,ο δρόμος μου και η πλατεία μου δεν είναι το φυσικό τους περιβάλλον όπως και να το κάνουμε.
    Και δεν έχω άντίρρηση και να συμβιώσουμε με τα ζώα στη πόλη φτάνει αυτοί που τα έχουν να σέβονται και όσους δεν έχουν.
    Λές μετά για την γυναίκα που φοβάται ένα σκύλαρο και μπορεί επίσης να φοβάται μια γάτα η ένα ποντίκι.
    Δεν είναι αδικαιολόγητο να φοβάται κανείς ένα σκύλο που δεν τον ξέρει γιατί εκτός από τις πρόσφατες επιθέσεις που έχουν γίνει σε παιδιά θυμίσου και την γυναίκα που σκότωσαν τα σκυλιά ενός παπά,αν θυμάμαι καλά στην Νέα Μάκρη.
    Γάτα δεν έχω ακούσει να έχει επιτεθεί σε άνθρωπο από μόνη της και τα πανέξυπνα ποντικάκια όλοι οι φιλόζωοι κυττάνε να τα εξοντώσουν η γιατί τα φοβούνται η γιατί τα σιχαίνονται.
    Συμφωνούμε τέλος ότι οι γονείς πρέπει να μαθαίνουν τα παιδιά τους να μην φοβούνται τα ζώα αλλά άντε να πείσεις ένα παιδί που ζει σε πολυκατοικία και βλέπει ζώο σε μια εκδρομή το καλοκαίρι η το Πάσχα ότι το πρόβατο η η κότα δεν θα το δαγκώσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. giati panta grafeis ana duo meres exhghse mou se parakalw!:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιατί όπως έχω γράψει και στο πρώτο post με τίτλο ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΝ τον Μάιο,γράφω όταν έχω κάτι να γράψω.
    Ο δεύτερος λόγος είναι ότι συνήθως έχω χρόνο και τα γράφω το ΣΚ οπότε τα μοιράζω μέσα στη εβδομάδα.
    Λύθηκε το μυστήριο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στα αστικά κέντρα τα σκυλιά τα έφεραν οι συνάνθρωποί σου. Συνεπώς, από εκείνους να ζητήσεις ευθύνες και όχι από τα τετράποδα. Να καταδικάσεις όσους τα εγκαταλείπουν, όσους δεν τα στειρώνουν με αποτέλεσμα τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό τους, όσους τους εξασφαλίζουν "βίο αβίωτο" στους αφιλόξενους δρόμους των πόλεών μας, όσους δεν τα σέβονται - ως οφείλουν -, όσους (σαν και σένα) θεωρούν πως ό, τι τους περιβάλλει τους ανήκει και είναι ανίκανοι να αντιληφθούν πως οποιαδήποτε μορφή Ζωής είναι Πολύτιμη, Σεβαστή και Απαραίτητη.
    Η στείρωση, πρέπει ακόμη να γνωρίζεις, ότι είναι η μόνη ηθικά και επιστημονικά αποδεκτή λύση για να μην οδηγούμαστε σε μια τέτοια ασυλλόγιστη "σπατάλη ζωής". Η δική σου νοσηρή (και ατεκμηρίωτη επιστημονικά) άποψη περί μη στείρωσης οδηγεί αναπόφευκτα σε λογικές μαζικών εγκλεισμών ή εξοντώσεων και αντίκειται στην ίδια την κοινή λογική. Ομοίως πράττουν και πολλοί συνάνθρωποί μας που γεννοβολούν ασταμάτητα και φέρνουν ανθρώπους στον κόσμο χωρίς να έχουν αναλογιστεί τις ευθύνες τους και χωρίς να είναι σε θέση να παράσχουν ούτε καν τα στοιχειώδη στα παιδιά τους. Τα Ιδρύματα δίπλα σου είναι γεμάτα από τα ζωντανά δίποδα "αποτελέσματα" αυτής της λογικής περί ελευθέρας διαιωνίσεως του ανθρωπίνου είδους.
    Τέλος και όσον αφορά στους "πολιτισμένους" Δυτικοευρωπαίους, μάθε ότι αδέσποτα δεν κυκλοφορούν στους δρόμους τους όχι γιατί είναι περισσότερο φιλόζωοι από εμάς αλλά γιατί τα εγκλείουν σε κυνοκομεία και τα θανατώνουν. Στον αντίποδα η Ελλάδα (και ορθώς) θεσμοθέτησε την περισυλλογή, τη στείρωση και την επανένταξη στο φυσικό τους περιβάλλον (μάθε ότι ως φυσικό μας περιβάλλον ορίζεται ο χώρος στον οποίο γεννηθήκαμε και τα αδέσποτα στο τσιμέντο γεννήθηκαν και όχι στη ζούγκλα του Αμαζονίου).
    Κλείνοντας ας προβούμε και σε μια άλλη διόρθωση. Η "σωστή σχέση ανθρώπου και ζώου" ορίζεται από τον αλληλοσεβασμό των αναγκών των "εμπλεκομένων" στη σχέση και όχι από την κυνική αντίληψη ότι ένα έμβιο ον (ιδιαίτερα ο σκύλος που εξημερώθηκε από τον άνθρωπο εδώ και αιώνες) είναι αναλώσιμο προϊόν.

    Σου γράφουμε και το λογότυπο του περιοδικού μας για να μας αναζητήσεις. Ίσως όσα διαβάσεις εκεί σε βοηθήσουν να αντιληφθείς ότι η σκέψη σου κινείται σε λάθος κατεύθυνση και αγνοείς βασικές παραμέτρους ενός, κατ΄ εξοχήν, κοινωνικού (και οξύτατου) προβλήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Οπως βλέπεις εγώ δεν προτείνω τίποτα άλλο από αυτό που γίνεται σε όλες τις πολιτισμένες χώρες.
    Η φιλοζωία σας όμως για όποία μορφή ζωής περιορίζεται μόνο στους σκύλους και όχι στα μοσχαράκια ,τα κοτοπουλάκια,τα αρνάκια και όλα τα ζώα τα οποία αποτελούν συνήθη τροφή για τα σκυλάκια!
    Όσο για την «ελευθέρα αναπαραγωγή των ανθρώπων»μήπως θα έπρεπε όσους κάποιοι(άραγε με ποιά κριτήρια επιλεγμένοι;) δεν θεωρούν ικανούς για να κάνουν παιδιά, να τους στειρώνουν;
    Όπως ακριβώς έκανε το Χιτλερικό καθεστώς;
    Αντί λοιπόν να διαιωνίζετε το πρόβλημα των αδεσπότων με την στείρωση είναι καλύτερα να υιοθετήσετε όσα μπορείτε,και να βγείτε σαν ακτιβιστές στους δρόμους να προγκάρετε όσους κυκλοφορούν με σκύλους χωρίς λουρί και χωρίς σακουλάκι στα χέρια για τα σκατά του.
    Να αναγκάσετε επίσης να εφαρμοστεί ο νόμος για την σήμανση των σκύλων έτσι ώστε να μην είναι εύκολη η εγκατάληψη του από τα διάφορα γαιδούρια που τους βαριούνται όταν αντιληφθούν ότι το ζώο θέλει φροντίδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ρε παιδιά, φιλόζωοι είναι η λέξη, όχι ζωόφιλοι...
    Το δεύτερο είναι πονηρό! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή