ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Δύο αξιόλογα κείμενα  σχετικά με την υπόθεση του πολέμου στην Ουκρανία δημοσιεύτηκαν αυτές τις μέρες και αξίζει να διαβαστούν
Αρχικά η  ανάλυση του Γιάννη Πρετεντέρη  στο κύριο άρθρο στο ΒΗΜΑ, θέτει το θέμα στις σωστές του βάσεις και για τον λόγο αυτό την αναδημοσιεύω ολόκληρη.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1938, ο βρετανός πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεν διαβεβαίωνε σε ραδιοφωνικό μήνυμα πως η χώρα του δεν προτίθεται να αναστατωθεί για «έναν καβγά σε μια μακρινή χώρα μεταξύ ανθρώπων για τους οποίους δεν ξέρουμε τίποτα».
Δύο μέρες αργότερα, στις 29 Σεπτεμβρίου 1938, η «μακρινή χώρα» που αρνιόταν να αποδεχθεί τις συνοριακές απαιτήσεις της χιτλερικής Γερμανίας εκχωρήθηκε με τη Συμφωνία του Μονάχου και τη σύμφωνη γνώμη του Τσάμπερλεν στη… χιτλερική Γερμανία.
Και διαμελίστηκε. Σε λιγότερο από έναν χρόνο, «οι άνθρωποι για τους οποίους δεν ξέρουμε τίποτα» βομβάρδιζαν το Λονδίνο.
Τους μάθαμε.
Αλλά βέβαια όπως θύμισε απερίφραστα προ ημερών ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και για την Ουκρανία (17/8):
– Δεν είναι δικός μας πόλεμος!
Δεν ξέρω πώς διαλέγει πολέμους και εχθρούς ο Ρούμπιο και μάλιστα σε αντίθεση με την προκάτοχό του αμερικανική κυβέρνηση, ούτε ποιες χώρες θεωρεί «μακρινές».
Σίγουρα όμως δεν φαίνεται να συμμερίζεται την επισήμανση του γάλλου προέδρου Εμ. Μακρόν ότι:
– Ο Πούτιν είναι ένα αρπακτικό. Ενα τέρας στις πόρτες μας. Του χρειάζεται να συνεχίσει να τρώει για να επιβιώσει.
Ο Μακρόν εξηγούσε πως «από το 2007-2008, ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν σπανίως τήρησε τις δεσμεύσεις του» ενώ «υπήρξε διαρκώς μια δύναμη αποσταθεροποίησης που επιδιώκει την αναθεώρηση των συνοριακών καθεστώτων για να επεκτείνει τη δύναμή του» (συνέντευξη LCI, 19/8).
Αν έχει δίκιο ο Ρούμπιο, τότε ίσως υπάρχει νόημα να προσφέρει η αμερικανική κυβέρνηση στον Πούτιν μια αξιοπρεπή διαφυγή για να τελειώσει ο πόλεμος.
Αν όμως έχει δίκιο ο Μακρόν, τότε η αμερικανική κυβέρνηση καταλαβαίνει τον λάθος πόλεμο με έναν λάθος εχθρό και θα επιδιώξει μια λάθος ειρήνη.
Για τον απλούστατο λόγο ότι σε έναν πόλεμο δεν χρειάζεται να τους ξέρεις όλους για να καταλάβεις τι συμβαίνει. Αρκεί να αναγνωρίζεις τον πιο επικίνδυνο.
Και έως τώρα από πουθενά κι από κανέναν δεν έχω ακούσει ότι η Ουκρανία απειλεί την παγκόσμια ειρήνη ή την ισορροπία της ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Αντιθέτως, οι περισσότεροι που έχω στο μυαλό μου συμμερίζονται (με τον έναν ή τον άλλον τρόπο…) την ανάλυση του Μακρόν.
Μόνο που τελικά στα διεθνή πράγματα είναι άλλο να έχεις δίκιο κι άλλο να το βρεις.
Η δημοκρατική Ευρώπη διατυπώνει στην προκειμένη περίπτωση τα ισχυρότερα επιχειρήματα, τα οποία όμως απέναντι σε μια αστάθμητη Αμερική δεν έχει τη δύναμη να επιβάλει.
Έτσι ο Πούτιν μπορεί και κάνει ανεμπόδιστα παιχνίδι σε έναν πόλεμο που είναι όλο και περισσότερο δικός του.

Το δεύτερο του Μανώλη Βασιλάκη, πιο εκτεταμένο, δημοσιεύτηκε στο τεύχος 174 του Athens Review  of Books στις 26-8-2025 και αναδημοσιεύω μια ενδιαφέρουσα πρόταση που κάνει σε αυτό.

 Η απάντηση των Βρυξελλών στον Πούτιν αλλά και στον Τραμπ πρέπει να είναι η ένταξη «εδώ και τώρα» της Ουκρανίας στην ΕΕ με fast track διαδικασίες. Διότι η Ουκρανία μάχεται για την Ευρώπη, για την ελευθερία και τη δημοκρατία σε όλη την γηραιά ήπειρο. Η Ουκρανία είναι η ψυχή και η καρδιά της Ευρώπης. Αν ηττηθεί η Ουκρανία θα έχει ηττηθεί η Ευρώπη, η Δύση, η ελευθερία, η δημοκρατία. Και «η ψευδαίσθηση ότι η οικονομική διάσταση από μόνη της εξασφαλίζει οποιαδήποτε μορφή γεωπολιτικής ισχύος», όπως είπε ο Μάριο Ντράγκι, όχι μόνο θα διαλυθεί, αλλά θα διαπιστώσουν σύντομα και την ραγδαία συρρίκνωση της οικονομικής ισχύος. Ούτε η αχαρακτήριστη εκ μέρους του Τραμπ αντιμετώπιση της Ευρώπης και όλης της Δύσης τους χάλασε τον quiet sleep: συνεχίζουν να κινούνται με τους γραφειοκρατικούς ρυθμούς Βρυξελλών.
Στις έκτακτες περιστάσεις όμως απαιτείται έκτακτη αντιμετώπιση. Μια μετριότητα Αντόνιο Κόστα είναι Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τη στιγμή που χρειαζόμαστε έναν πανευρωπαϊκού/διεθνούς κύρους έμπειρο ηγέτη, που είναι εδώ, αλλά δεν τον καλούμε. Ο πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεν παραιτήθηκε τον Μάιο 1940 και σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον Ουίνστον Τσώρτσιλ περιλαμβανομένου και του αντιπάλου του Κλέμεντ Άττλι. Οι μετριότητες της ΕΕ δεν καλούν λ.χ. τον Μάριο Ντράγκι να ηγηθεί, αφού οι πολιτικοί τύπου Κόστα εξασφαλίζουν την ψευδαίσθηση της διαρκούς ειρήνης και τον quiet sleep, ενώ οι ευρωδίαιτες ΜΚΟ θα συνεχίσουν να μας διδάσκουν τις ανθρώπινες αξίες. Δεν διανοούνται να εκφράσουν, με πράξεις, ένα “Whatever it takes” προς τον δικτάτορα του Κρεμλίνου. Λ.χ., δεν διανοούνται να χρησιμοποιήσουν τα δεσμευμένα στην Ευρώπη 300 δισ. κρατικών περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας για τον στρατιωτικό εξοπλισμό της Ουκρανίας και εν συνεχεία για την ανοικοδόμησή της. Δεν διανοήθηκαν να επιβάλουν τις κυρώσεις με τρόπο που θα στραγγάλιζαν την ετοιμόρροπη ρωσική οικονομία, αλλά ανέχθηκαν την συστηματική παραβίαση και ακύρωσή τους μέσω Τουρκίας! Δεν διανοούνται να συγκροτήσουν ένα έκτακτο νέο όργανο, ένα Πανευρωπαϊκό Πολεμικό Συμβούλιο (ή αν το προτιμούν Αμυντικό), στο οποίο να μετέχει οπωσδήποτε η Μεγάλη Βρετανία.

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

ΘΑ ΣΩΘΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ;

Έπρεπε να πλημμυρήσει η Θεσσαλία με τον Ντάνιελ, με αποτέλεσμα τις γνωστές καταστροφές εκεί, για να αποφασιστεί να ζητηθεί η γνώμη των Ολλανδών που έχουν τεράστια πείρα στην σωστή διαχείριση των υδάτων  αλλά και των καλλιεργειών.
Η Ολλανδία της οποίας η έκτασή της είναι μόνο όση η ελληνική Μακεδονία και η Θράκη, έχει πετύχει να είναι σήμερα ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας γεωργικών προϊόντων στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ταυτόχρονα έχει αναδειχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς γεωργικής τεχνολογίας και τεχνολογίας τροφίμων, γεγονός που την αναδεικνύει σε πρότυπο για τον εκσυγχρονισμό της γεωργίας μας.
Η Ολλανδία παράγει ετησίως 4 εκατομμύρια αγελάδες, 13 εκατομμύρια χοίρους και 104 εκατομμύρια κοτόπουλα και είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας κρέατος στην Ευρώπη. Τα θερμοκήπιά της υπερβαίνουν τα 97.000 στρέμματα, στα οποία χρησιμοποιούνται λιγότερα λιπάσματα και νερό και μπορούν να παράγουν σε ένα στρέμμα ποσότητες για τις οποίες θα χρειάζονταν 10 στρέμματα παραδοσιακής καλλιέργειας.
Πάνω από τη μισή επιφάνεια της ολλανδικής γης καλλιεργείται, γης που έχει μάλιστα δημιουργηθεί με την ύψωση φραγμάτων στην θάλασσα.
Η Ολλανδία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας κρέατος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 2020 εξήγαγε κρέας και πουλερικά αξίας 8,8 δισεκατομμυρίων ευρώ πραγματοποιώντας πωλήσεις ακόμα και στην Κίνα. Το 2021 οι ολλανδικές εξαγωγές γεωργικών προϊόντων έφθασαν τα 105 δισεκατομμύρια ευρώ.
Αν δε κάνουμε μια σύγκριση της γεωργικής παραγωγής της Ολλανδίας με μας το αποτέλεσμα μόνο κατάθλιψη μπορεί να μας προκαλέσει. 
Την ώρα που η Ολλανδία παράγει σε αξία περίπου 1.700 ευρώ ανά στρέμμα και το Ισραήλ 1.290 ευρώ, στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσό είναι μόλις 190 ευρώ. Σε ένα στρέμμα η Ολλανδία παράγει 70 κιλά ντομάτας και η ηλιόλουστη Ελλάδα μόλις 7 κιλά.  Συνολικά η αγροτική μας παραγωγή είναι 44% χαμηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ενώ το εργατικό κόστος είναι διπλάσιο. Ακόμα χειρότερα για κάθε ένα ευρώ που παράγουμε το 0,90 πάει στο εξωτερικό. Η χαμηλή παραγωγικότητα της ελληνικής γεωργίας αντανακλάται και στο γεγονός ότι σε αυτήν απασχολείται πάνω από το 10% του εργατικού δυναμικού, την ώρα που ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι μόλις 4,2%.
Αντίστοιχα όμως η ανεπτυγμένη ατομικότητα στους Έλληνες αγρότες έχει οδηγήσει ώστε  η ιπποδύναμη των ελληνικών τρακτέρ να είναι κάπου 10 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γερμανίας, όταν ληφθούν υπόψη οι διαφορές των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και οι ώρες λειτουργίας.

Όπως μπορεί κανείς να δει στον χάρτη του 1898, η Θεσσαλία είχε ένα πολύ μεγάλο υδάτινο πλέγμα που επαρκούσε για τις καλλιέργειες της, αλλά ταυτόχρονα  προκαλούσε συχνό πρόβλημα με πλημμύρες μετά από έντονες βροχοπτώσεις.
Το 1962 με την δημιουργία σήραγγας 10.150 μέτρων, έγινε η αποξήρανση της λίμνης Κάρλας, της μεγαλύτερης τότε λίμνης της χώρας, που κατελάμβανε 180-195 χιλιάδες στρέμματα και έφτανε σε βάθος τα 4-6 μέτρα. Έτσι αποδόθηκαν στην γεωργία 80.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης.

Με τον Ντάνιελ η φύση πήρε την εκδίκηση της και το νερό που έπεσε αντιστοιχούσε στην ποσότητα που έπεφτε σε μια τριετία, με αποτέλεσμα η Κάρλα να αποκτήσει ξανά το αρχικό της μέγεθος, το έδαφος να κορεσθεί  και να υπολογίζεται ότι μπορεί να χρειαστούν και 3 χρόνια για να υποχωρήσουν τα νερά. 

Το ευρύτερο λοιπόν πρόβλημα της Θεσσαλίας που εκλήθησαν να μας δώσουν λύσεις οι Ολλανδοί  είναι διπλό.
Από την μία πλευρά οι πλημμύρες και από την άλλη η έλλειψη νερού λόγω υπεράντλησης των υπογείων υδάτων.
Η Θεσσαλία αντιμετωπίζει επί του παρόντος ένα ετήσιο έλλειμμα ύδατος περίπου στα 500 εκατομμύρια m3 και αυτή η ποσότητα αναμένεται να αυξηθεί λόγω της κλιματικής αλλαγής, η οποία προβλέπεται να προκαλέσει αύξηση της θερμοκρασίας και μείωση των βροχοπτώσεων.
Στην μελέτη των 500 σελίδων που συνέταξε η ολλανδική εταιρεία HVA επισημαίνει  πως οι παρεμβάσεις πολλών μικροσυμφερόντων (βλέπε αυθαίρετες γεωτρήσεις και κατασκευή παράνομων φραγμάτων) ευθύνονται για την αναμενόμενη κρίση έλλειψης νερού, ενώ ειδικά στην περιοχή της Λάρισας βιομηχανικές και εμπορικές κατασκευές έχουν μειώσει τη ροή του Πηνειού στο 50% της δυναμικότητάς του. 

Επισημαίνουν επίσης πως η τιμολογιακή πολιτική ρεύματος προς τους αγρότες, δηλαδή το φθηνό ρεύμα, αποτελεί ένα πρόσθετο κίνητρο για την άντληση των υπογείων υδάτων της περιοχής.
Πέραν των κατεδαφίσεων κάθε παράνομου κτίσματος ή φράγματος, εισηγούνται τη μετεγκατάσταση ολόκληρων χωριών, την παραχώρηση περιοχών ώστε να δοθεί χώρος στα ποτάμια, την απαγόρευση παραγωγής ζωοτροφών στη Θεσσαλία με τις απαιτούμενες ποσότητες να εισάγονται από άλλες περιοχές της χώρας και, τέλος, την αλλαγή του μοντέλου των καλλιεργειών. Να σταματήσουν οι αγρότες να καλλιεργούν καλαμπόκι και βαμβάκι, που είναι χαμηλής αξίας και απαιτούν σημαντικές ποσότητες νερού, και να αντικατασταθούν από κηπευτικά και φρούτα.
Επίσης προτείνουν να ξαναμπεί σε προγραμματισμό η πολύπαθη εκτροπή του Αχελώου, που ξεκίνησε μεν πριν πολλά χρόνια με την εκτροπή 1,2 δισεκατ. κυβικών μέτρων νερού, προσαρμόστηκε στα 600 εκατ. και τελικά κατέληξε να παγώσει στα 250 εκατομ.  μετά από έξη αλλεπάλληλες ακυρώσεις από το ΣτΕ. 

Το πρόβλημα είναι ότι  θα πρέπει να βρεθούν κρατικοί πόροι ύψους περίπου 250 εκατ. ευρώ για την υλοποίηση του μεταφοράς υδάτων από την Αιτωλοακαρνανία στη Θεσσαλία, με δεδομένο ότι η ΕΕ δεν χρηματοδοτεί πια τέτοιου είδους έργα.
Το συνολικό κόστος των παρεμβάσεων που προτείνει η ομάδα των Ολλανδών εμπειρογνωμόνων είναι 4 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 2/3 αφορούν κυρίως έργα υποδομής και αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις. Σε αυτές συμπεριλαμβάνεται ένα δίκτυο μικρών φραγμάτων σε διάφορα σημεία στα ορεινά, προκειμένου να συγκρατείται κάποια ποσότητα νερού και να μη φθάνει άμεσα στην πεδιάδα όταν συμβαίνει έντονη βροχόπτωση.
Η αποθηκευτική ικανότητα της λίμνης Κάρλα δεν είναι επαρκής για να αποθηκεύσει την περίσσεια του νερού από μελλοντικά ακραία καιρικά φαινόμενα. Γι΄αυτό, η αποθηκευτική ικανότητα στην περιοχή πρέπει να αυξηθεί ώστε να μπορεί να συγκρατήσει τέτοιες ποσότητες. Η υφιστάμενη σήραγγα που μπορεί να εκτονώσει νερό προς τον Παγασητικό κόλπο δε σχεδιάστηκε για την αποκατάσταση από πλημμύρες. Συνεπώς, είτε πρέπει να επεκταθεί η λίμνη, είτε να δημιουργηθεί ικανότητα συγκράτησης υδάτων σε υφιστάμενες εκτάσεις στην κοιλάδα. Αύξηση της ικανότητας εκροής της σήραγγας δε συνιστάται, τουλάχιστον όχι ως μεμονωμένο μέτρο. Θα ήταν πιο εφικτό να αποσυρθούν ορισμένες γεωργικές εκτάσεις από την παραγωγή και να μετατραπούν σε φυσικές περιοχές (nature areas).
Πολύ φοβάμαι ότι όπως συνήθως αντιμετωπίζονται τα προβλήματα στην χώρα μας το μόνο που θα γίνει θα είναι να ληφθούν κάποια μέτρα απλά μπαλώματος του προβλήματος, αντί να αντιμετωπιστεί άμεσα βάσει των προτάσεων των ειδικών και αυτό για τρεις λόγους.
Ο πρώτος λόγος είναι γιατί πράγματι το κόστος των έργων που απαιτούνται είναι μεγάλο και πολλές φορές με την εκτέλεση τους πάντα προκύπτουν και πρόσθετες μη προβλεφθείσες δαπάνες.
Ο δεύτερος και ίσως ο πιο προβληματικός, είναι ότι θα θιγούν πολλά ήδη κεκτημένα συμφέροντα που θα προκαλέσουν αντιδράσεις  με διάφορες χρονοβόρες δικαστικές προσφυγές, με αντίστοιχες καθυστερήσεις και οικονομικές καθυστερήσεις του έργου. Είναι ανθρώπινο το γεγονός πχ ότι δύσκολα εγκαταλείπει κανείς το σπίτι που μεγάλωσε αυτός και τα παιδιά του για να μεταφερθεί σε ασφαλέστερο μέρος παρά τις συχνές ταλαιπωρίες που έχει υποστεί  συχνά  από τις πλημμύρες στο παρελθόν. 

Και ο τρίτος και εξ ίσου σημαντικός, είναι ότι πολύ δύσκολα πετυχαίνει κανείς να πείσει τους καλλιεργητές να αλλάξουν την καλλιέργεια που για χρόνια κάνουν, με άλλη που δεν ξέρουν και που όπως φαίνεται απαιτεί και μεγαλύτερο κόπο, άσχετα αν τελικά θα τους τους δώσει σημαντικά μεγαλύτερο εισόδημα. 
Ας ελπίσουμε ότι τώρα πια που ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι, τόσο η πολιτεία όσο και οι ντόπιοι θα συνειδητοποιήσουν ότι τα χρόνια προβλήματα του θεσσαλικού κάμπου δεν μπορεί να παραπεμφθούν για άλλη μια φορά στις «ελληνικές καλένδες»
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 
Τα στοιχεία για το άρθρο έχουν ληφθεί από τα παρακάτω άρθρα:
https://www.kathimerini.gr/society/562917706/plimmyres-ti-proteinoyn-oi-ollandoi-gia-ti-thessalia/

https://www.ot.gr/2024/03/12/kataskeyastikes/thessalia-oi-ollandoi-tis-hva-kai-to-ypourgeio-perivallontos-anoigoun-ksana-to-fakelo-tis-ektropis-tou-axeloou/

https://www.kathimerini.gr/opinion/562943776/oi-ollandoi-i-thessalia-kai-o-pol-a-porter/

https://www.euro2day.gr/specials/dr_money/article/2236597/oi-ollandoi-to-politiko-systhma-kai-h-thessalia.html

https://www.insider.gr/oikonomia/313094/thessalia-ta-trota-simeia-poy-entopisan-oi-ollandoi-oi-protaseis-kai-ta-prostima

https://www.tovima.gr/print/opinions/ollandia-protypo-gia-ti-georgia/
 
 
 

Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ. Σχόλια και προτάσεις. Β΄μέρος.

 

Συνέχεια από εδώ.

Τα προβλήματα που διαπιστώθηκαν στην αντιμετώπιση των  καταστροφικών  φετινών  πυρκαγιών του δάσους της Δαδιάς δεν ξέρω αν θα ήταν λιγότερα και η πυρόσβεση  θα ήταν καλύτερη, αν αυτή των δασών επέστρεφε στην Δασική Υπηρεσία, γιατί ειπώθηκε ότι η Πυροσβεστική ενδιαφέρεται πρωτίστως η φωτιά να μην καταστρέψει τα σπίτια.

Μια άλλη σημαντική απόφαση που νομίζω πως θα πρέπει να γίνει άμεσα, πριν να ξαναζήσουμε τις ίδιες πλημμύρες, είναι να διατηρήσουμε την λίμνη Κάρλα στις παλιές και αρχικές της διαστάσεις, όπως δηλαδή αποφάσισε από μόνη της τώρα η φύση, πλημμυρίζοντας τις αποξηραμένες εκτάσεις. 

Η σωστική λειτουργία του 112, τόσο στις πυρκαγιές όσο και στις πλημμύρες, φοβάμαι πως δεν θα μπορέσει να είναι το ίδιο αποτελεσματική αν κάποιο νέο φαινόμενο σαν τον Ντάνιελ ή και τον Ιανό εμφανιστεί σε πλήρως τσιμεντοποιημένη μεγάλη αστική περιοχή, όπως η Αθήνα ή η Θεσσαλονίκη.

Είναι άμεσης και επείγουσας προτεραιότητας τα  αντιπλημμυρικά έργα και ο καθαρισμός των δύο ποταμών της Αθήνας, του Κηφισού και του Ιλισού, που φυσιολογικά θα δεχτούν τον κύριο όγκο του νερού σε μια τέτοια περίπτωση, γιατί ήδη μελέτες που έχουν γίνει, προβλέπουν με μαθηματική ακρίβεια ότι ολόκληρες συνοικίες από τον Πειραιά μέχρι και το Φάληρο θα πλημυρίσουν. 

Μπορεί να καταλάβει κανείς το τεράστιο πρόβλημα που θα υπάρξει με τις καταστροφικές συνέπειες σε ανθρώπινες ζωές και περιουσίες, εκατονταπλάσιες από τις  πλημύρες της Θεσσαλίας. 

Επίσης η αποκατάσταση των ζημιών από τις καταστροφές πρέπει να επιστρέψει στο κράτος, που μπορεί να την κάνει ταχύτερα με fast tract διαδικασίες, αντί για τις κατά τόπους αυτοδιοικήσεις που όπως φάνηκε απέτυχαν να την κάνουν μετά τις καταστροφές του Ιανού.

Και όπως γράφει ο Παύλος Τσίμας για τους λόγους της αποτυχίας τους : Μια Περιφέρεια που παραγγέλνει μελέτες προστασίας και δεν υλοποιεί ούτε μια από τις υποδείξεις τους. Και ένα σύστημα διοίκησης όπου η αντιπλημμυρική αρμοδιότητα είναι του Δασαρχείου πάνω από τα 200 μέτρα από το ποτάμι της Περιφέρειας, κάτω από το όριο αυτό, της αποκεντρωμένης διοίκησης, αν το ποτάμι διασχίζει πολλούς νομούς.

Από τις διάφορες και ποικίλες εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ αυτές που θεωρώ σημαντικότερες και αυτές που μπορεί να αλλάξουν μερικές από τις κακοδαιμονίες που μαστίζουν την χώρα μας, είναι οι παρακάτω:

-Ανήγγειλε 10.000 προσλήψεις στο ΕΣΥ και αναδιοργάνωση του ΕΚΑΒ. Είναι πράγματι αναγκαία μέτρα, για να μπορέσει να λειτουργήσει το από χρόνια ετοιμοθάνατο ΕΣΥ, αν και άλλες φορές έχουμε ακούσει τέτοιες εξαγγελίες που δεν πραγματοποιήθηκαν. 

Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό ότι η γήρανση του πληθυσμού έχει ανάγκη ένα πλήρως λειτουργικό ΕΣΥ. Οι μισοί των Ελλήνων, ηλικίας άνω των 50 ετών, πάσχουν από τουλάχιστον ένα χρόνιο νόσημα. Στα 60 και στα 70 ένα άτομο μπορεί να βαρύνεται από δύο και τρία χρόνια νοσήματα και είναι γεγονός ότι περίπου 1.200.000 Έλληνες πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, νόσο που απαιτεί τόσο ιατρική όσο και μερικές φορές νοσοκομειακή φροντίδα.

-Πιστεύω πως έχοντας κατανοήσει το μεγάλο πρόβλημα φοροδιαφυγής που υπάρχει, θα ολοκληρωθεί πράγματι η διασύνδεση των POS με τις ταμειακές μηχανές στις αρχές του 2024

-Έχοντας πλέον φτάσει ο κόμπος στο χτένι και επειδή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης είναι ο αξιόπιστος Γιώργος Φλωρίδης, πιστεύω πως θα γίνει ουσιαστική προσπάθεια να βελτιωθεί το απαράδεκτο σήμερα σύστημα απονομής δικαιοσύνης, γιατί  στην ουσία αυτή δεν απονέμεται.

Έτσι η εξαγγελθείσα  καθιέρωση μιας και μόνης αναβολής στις δίκες θα σημάνει το τέλος της απαράδεκτης σήμερα κατάστασης με τις συνεχείς για χρόνια αναβολές στην εκδίκαση χιλιάδων υποθέσεων.

Επίσης το απαράδεκτο γεγονός να βλέπουμε καταδικασμένους σε φυλάκιση να κυκλοφορούν ελεύθεροι και να διαπράττουν συνεχώς νέα αδικήματα θα τελειώσει, αν εφαρμοστεί το μέτρο που εξήγγειλε, για φυλάκιση δίχως αναστολή από πρωτόδικα δικαστήρια για συγκεκριμένα αδικήματα όπως συμμορίες διαρρηκτών, εξ αμέλειας εμπρηστές και τραμπούκους σε ΑΕΙ – γήπεδα. 

-Η καταστροφή της Λιβύης από τον Ντάνιελ, αλλά και ο καταστροφικός σεισμός από το Μαρόκο, ήδη έχουν προκαλέσει ένα μεταναστευτικό τσουνάμι στην Λαμπεντούζα της Ιταλίας. Είναι βέβαιο ότι αυτό, σε ένα σημαντικό βαθμό θα προσπαθήσει μέσω Τουρκίας να έρθει και στην χώρα μας.
Γι΄αυτό και είμαι σίγουρος ότι η εξαγγελία του για επέκταση του φράκτη στον Έβρο είναι από αυτές που σίγουρα θα πραγματοποιηθούν.
Το ίδιο πιστεύω και για την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρος για την αναγκαία μεν αλλά αντιμέτωπη με πολλές αντιδράσεις αξιολόγηση των καθηγητών.
Τέλος πιστεύω ότι ο Μητσοτάκης θα πρέπει να έχει συνειδητοποιήσει ότι 3^η τετραετία είναι μάλλον αδύνατο να εκλεγεί, όπως έχει αποδείξει η σύγχρονη πολιτική μας ιστορία και έχω ήδη αναφέρει.
Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να εκπληρώσει τις μεταρρυθμιστικές εξαγγελίες του και αν θέλει να μείνει στην ιστορία, καθώς σήμερα έχει αλλάξει το κλίμα με την Τουρκία να προσπαθήσει να επιλύσει μέσω Χάγης τα γνωστά θέματα του Αιγαίου παραβλέποντας τις διάφορες πολεμοκάπηλες και εθνοκάπηλες  κραυγές την διάφορων υπερπατριωτών  αλλά και των ηλιθίων που πιστεύουν στις προφητείες του Παϊσιου ότι οι Ρώσοι θα μας δώσουν την Πόλη!
 
Το προηγούμενο:
Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ. Σχόλια και προτάσεις. Α΄μέρος.
https://atheofobos2.blogspot.com/2023/09/blog-post_19.html
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ. Σχόλια και προτάσεις. Α΄μέρος.

Στην πρώτη τετραετία της διακυβέρνησης από τον Μητσοτάκη, παρά τις επί μέρους αντιρρήσεις που υπήρξαν, η κυβερνητική αντιμετώπιση της πανδημίας καταγράφηκε στους περισσότερους ως αποτελεσματική και σε ένα βαθμό η εικόνα αυτή ενισχύθηκε και από την αντιπολίτευση που, στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει την κυβέρνηση, πολιτεύτηκε αλλοπρόσαλλα από τις άκαιρες και άσκοπες διαδηλώσεις σε εποχή αποφυγής δημόσιων συναθροίσεων μέχρι τον, από μερικά μέλη της, εναγκαλισμό αντιεμβολιαστικών απόψεων.
Ταυτόχρονα η σαφής βελτίωση του οικονομικού κλίματος βοήθησε τον Μητσοτάκη να αποκτήσει σαφή υπεροχή έναντι του Τσίπρα, ενώ ταυτόχρονα το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων  των τηλεφώνων, μέχρι του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, δεν είχε όπως αποδείχτηκε ιδιαίτερη επίδραση στον κόσμο, καθώς οι περισσότεροι είναι βέβαιοι από χρόνια ότι παρακολουθήσεις πάντα γίνονται και θα γίνονται. Το ίδιο έγινε και μετά την αρχική αγανάκτηση που υπήρξε μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών καθώς οι ευθύνες ήταν όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά διαχρονικές.
Η εκ των πραγμάτων αναποτελεσματική υιοθέτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ της απλής αναλογικής, οδήγησε σε δεύτερες εκλογές με αποτέλεσμα τον καταποντισμό του και την σαφή επικράτηση του Μητσοτάκη με 41%
Ταυτόχρονα έφερε στην Βουλή, εκτός της Κωνσταντοπούλου και άλλα δύο ακροδεξιά κομματικά μορφώματα που κινούνται  στον χώρο των γενικότερα ψεκασμένων μέχρι των ναζιστών.
Ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης όμως δεν προκάλεσε κανένα ενθουσιασμό , γιατί αντί ο Μητσοτάκης να χρησιμοποιήσει νέα και ικανά πρόσωπα, στην απαράδεκτα πολυπληθή κυβέρνηση του, επέλεξε να μετακινήσει  τους ήδη υπουργούς του από το ένα υπουργείο στο άλλο, το περίφημο πλέον rotation  .
Είχα ξαναγράψει στο παρελθόν ότι  το ποιο ικανό πρόσωπο να βάλεις σε μια θέση θέλει, ένα, ανάλογα και με την θέση, σημαντικό διάστημα να προσαρμοστεί σε αυτήν για να μπορέσει να αποδώσει, καθώς μόνο τότε μπορεί να αξιολογήσει τις ικανότητες αλλά και τις σκοπιμότητες που έχουν οι διάφοροι μόνιμοι υπάλληλοι που τον περιβάλλουν.
Ήδη με δύο ποστ μου,(ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΜΗΝΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.και ΤΟ ΑΥΤΟΓΚΟΛ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ) έχω επισημάνει τα πρώτα λάθη της κυβέρνησης.
Ο Μητσοτάκης πρέπει να αντιληφθεί ότι η δεύτερη τετραετία μιας κυβέρνησης είναι το σύνηθες όριο που ένα κόμμα μπορεί να παραμείνει στην εξουσία και δεν ήταν ποτέ ανέφελη για κανένα πρωθυπουργό στην χώρα μας, όπως έχει έμπρακτα αποδείξει η σύγχρονη ιστορία μας.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά το αξεπέραστο 54% του 1974 δοκιμάστηκε ιδιαίτερα από το 1977 και μετά. Το ίδιο και ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά το 48% του 1981 συνάντησε έντονα προβλήματα στην 4ετια 1985-89. Η εκσυγχρονιστική ορμή του Κώστα Σημίτη εξατμίστηκε στην δεύτερη τετραετία του.
Για να μην αναφέρω τον Ακάματο Κώστα Καραμανλή που στην ουσία παρέδωσε την εξουσία μετά την δεύτερη εκλογή του για να μην σκάσει στα χέρια του η οικονομική κρίση.
Κανένας όμως από τους προαναφερθέντες δεν είχε μέσα στους πρώτους μήνες της δεύτερης εκλογής τους την κακοτυχία να αντιμετωπίσει μια τεραστίων διαστάσεων πυρκαγιά και μια μοναδικής έντασης βροχόπτωση, με αποτέλεσμα καταστροφικές πλημμύρες στην καρδία μιας ιδιαίτερα παραγωγικής περιοχής της χώρας μας, που την έκοψε στα δύο οδικώς και σιδηροδρομικώς .
Οι δύο αυτές θεομηνίες ,που εκ των πραγμάτων καταρράκωσαν το κύρος και την αξιοπιστία της κυβέρνησης, φανερώνοντας τις διαχειριστικές αδυναμίες και τα ελλείμματα της Πολιτικής Προστασίας, στην αρχή μάλιστα της δεύτερης θητείας της ,ελπίζω να αποτελέσουν το έναυσμα να αντιληφθεί ο Μητσοτάκης ότι, αν δεν θέλει να μείνει στην ιστορία απαξιωμένος όπως ο Καραμανλής ο Μικρός, θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα πρωθυπουργών της χώρας, όπως ο Χαρίλαος Τρικούπης, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που απέκτησαν την υστεροφημία τους , χάρις στην αποφασιστικότητα τους, χωρίς να προσμετρούν το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος, γιατί ήρθαν σε ρήξη με κατεστημένες χρόνιες παθογένειες στην Ελλάδα.
Θα πρέπει αρχικά, αντί για rotation, το οποίο υποστήριξε και στην ομιλία του στην Θεσσαλονίκη, να απαλλαγεί από πολλά ανίκανα κομματικά βαρίδια της κυβέρνησης του και στην θέση τους να τοποθετήσει ικανά άτομα που ευτυχώς υπάρχουν στην χώρα μας ανεξάρτητα από το που ανήκαν πολιτικά.
Ήδη όπου το έκανε στο παρελθόν τα πρόσωπα αυτά δικαίωσαν την επιλογή του.
Η επιτυχής αντιμετώπιση των συνεχώς και σίγουρα αυξανόμενων έντονων φαινομένων λόγω της κλιματικής αλλαγής απαιτεί και την διάθεση πολύ σημαντικών οικονομικών πόρων που για να διατεθούν θα πρέπει πρώτα να αποκτηθούν.
Αυτό σημαίνει την αντιδημοφιλή μεν, αλλά αναγκαστική πλέον πάταξη της φοροδιαφυγής που σήμερα με την ψηφιοποίηση μπορεί να γίνει σε σημαντικό βαθμό εφικτή.
Δεν μπορεί οι τέσσερις στους δέκα φορολογούμενους να εμφανίζονται ότι  ζουν με 416 ευρώ τον μήνα. Ούτε επίσης δύο στους τρεις ελεύθερους επαγγελματίες να εμφανίζονται ότι ζουν με εισοδήματα κάτω των 10.000 ευρώ και αντίστοιχα έξι στα δέκα νοικοκυριά να μην  ξεπερνούν το όριο των 10.000 ευρώ.
Ελπίζω πως ο Μητσοτάκης έχει αντιληφθεί το πρόβλημα και πως πιστεύει ειλικρινά αυτό που είπε στην Θεσσαλονίκη για την φοροδιαφυγή πως είναι :μια κατάρα διπλή : είναι αντικοινωνική, είναι αντιεπιχειρηματική. Οι λέξεις «φιλελευθερισμός» και «φοροδιαφυγή» είναι πάντα λέξεις αντίθετες.
Και όπως επισημαίνει  ο Αντώνης Καρακούσης: Θα έλεγε κανείς ότι αναδεικνυόμενος ο κλιματικός παράγοντας διαμορφώνει συνολικά μια πιο απαιτητική αλυσίδα για τους ασκούντες την οικονομική πολιτική. Και όλα αυτά σε περιβάλλον πληθωριστικών πιέσεων και υψηλών επιτοκίων. Ήδη οι εγκυρότεροι των διεθνών επενδυτών προσπερνούν τα τρέχοντα επιτεύγματα της ελληνικής οικονομίας και ρωτούν επιτακτικά για τις υπεσχημένες μεταρρυθμίσεις και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της χώρας. Ιδιαιτέρως ενδιαφέρονται για την πιθανή πίεση που μπορεί να μεταφέρει η κλιματική κρίση στον τουρισμό, σε συνδυασμό με την επερχόμενη δημογραφική κρίση, τη γήρανση του πληθυσμού και την εμφανή έλλειψη τεχνικά καταρτισμένου νεανικού εργατικού δυναμικού που υπονομεύει σε μεσοπρόθεσμη βάση την πρόοδο της οικονομίας και της χώρας.
(Συνεχίζεται)
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση
 
 
 

Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ. Σχόλια και προτάσεις. Β΄μέρος.

 

ΜΕΡΙΚΕΣ ΗΡΕΜΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

Χαμός γίνεται στο διαδίκτυο από την απόφαση για το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Είναι ενδιαφέρον λοιπόν να δούμε αρχικά αν αυτή η απόφαση έχει δημιουργήσει και το αντίστοιχο ενδιαφέρον στην  κοινή  γνώμη.

Ένας ουσιαστικός δείκτης αυτού του ενδιαφέροντος, που μπορούμε να βασιστούμε,  είναι η τηλεθέαση που είχαν τα κρατικά κανάλια το βράδυ της  ανακοίνωσης του κλεισίματος τους .

Διαπιστώνει λοιπόν κανείς, πως μόλις και μετά βίας και για ένα μόνο τέταρτο η ΝΕΤ κατάφερε να αποκτήσει την συνήθη τηλεθέαση που έχουν ο Λαζόπουλος, ο Σουλεϊμάν ή η Φατμαγκούλ.

 Και δεν συζητάμε τα ποσοστά τηλεθέασης που καταφέρνει να συγκεντρώνει πχ η Γιουροβίζιον.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με την AGB, στον Τελικό της 18ης Μαΐου συντονίστηκαν 5.125.283 τηλεθεατές τουλάχιστον για ένα λεπτό. Στο 66,7% ήταν το μέσο μερίδιο τηλεθέασης με 2.674.640 τηλεθεατές να βλέπουν την μετάδοση κατά μέσο όρο ανά λεπτό. Προς το τέλος της βαθμολογίας το ποσοστό άγγιξε το 85,3%!

Από την άλλη μεριά σε διάφορες, όχι επίσημες σφυγμομετρήσεις, το ποσοστό όσων συμφωνούν με το κλείσιμο της ΕΡΤ δεν είναι αμελητέο και κυμαίνεται από 40-60% !

Προφανώς λοιπόν ο Σαμαράς είχε υπ΄όψιν του την βαρύτητα που έχει η απόφαση του σε ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης που αφ΄ ενός μεν δεν παρακολουθούσε τα προγράμματα της ΕΤ και αφ΄ ετέρου την έβλεπε σαν ένα υπερτροφικό οργανισμό που οι κυβερνήσεις διόριζαν κατά καιρούς τους διάφορους παρατρεχάμενους τους φτάνοντας σχεδόν τους 3.000 υπαλλήλους εκ των οποίων 677 δημοσιογράφοι !

 Με την κίνηση αυτή προβάλλεται στον χώρο του σαν αποφασιστικός ηγέτης παρόμοιος με την Θάτσερ ή ακόμα και τον Ρήγκαν όταν απέλυσε τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και είναι χαρακτηριστικό πως από όλα τα πολιτικά κόμματα μόνο η Χρυσή Αυγή επικρότησε την απόφαση του. Ταυτόχρονα δε γνωρίζει πως ούτε ο κόσμος άλλα ούτε οι κυβερνητικοί του εταίροι επιθυμούν εκλογές οπότε εκ των πραγμάτων είναι αναγκασμένοι τελικά να στηρίξουν, παρά τις διαφωνίες τους, την επιλογή του.

Επιπρόσθετα, όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Δημ. Μητρόπουλος στα ΝΕΑ, υπάρχουν και 3 αθέατες όψεις για το λουκέτο αυτό.

Η πρώτη ήταν η υποχρέωση που είχε αναλάβει για 2000 απολύσεις τον Ιούνιο  και οι δημοσιογράφοι είναι αρκετά αντιπαθής τάξη στην κοινωνία.

Η δεύτερη θεωρούσε πως όταν η κυβέρνηση πίστευε  πως έχει κάποια επιτυχία, όπως πχ η επίσκεψη Ολάντ τον Φεβρουάριο, η ΕΡΤ απεργούσε έχοντας μεταβληθεί σε δούρειο ίππο του ΣΥΡΙΖΑ.

Η τρίτη  ήταν ότι αισθανόταν εγκλωβισμένος ανάμεσα στην πίεση του ΠΑΣΟΚ για ανασχηματισμό και στην διάθεση της ΔΗΜΑΡ να ελέγξει την κυβερνητική ατζέντα όπως αυτή εκδηλώθηκε  με το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη. Μπορεί βέβαια με τον τρόπο αυτό να οδηγήσει τον τόπο σε εκλογές που είναι ρίσκο γι΄ αυτόν αλλά και οι συνέταιροι του, όπως ήδη ανέφερα, προφανώς δεν τις θέλουν.

Και ποια είναι η αντίδραση σε όλα αυτά; Όπως γράφει η Σώτη Τριανταφύλλου:

Η πρώτη είναι ένα αυτόματο αντανακλαστικό: η κήρυξη απεργίας. Σε οποιαδήποτε κρατική δράση, οι Έλληνες απαντούν με απεργία: το φαινόμενο απαιτεί βαθύτερη ανάλυση° μας χαρακτηρίζει άραγε έλλειψη φαντασίας, προχειρότητα, ή απλώς παρασυρόμαστε από τη συνήθεια, την επαναληπτικότητα και το στείρο πνεύμα του συνδικαλισμού; Οι απεργίες, όπως έχουμε ξανασυζητήσει, έχουν νόημα στον τομέα της παραγωγής -ως πίεση στον εργοδότη- στερούνται όμως εντελώς νοήματος όταν απευθύνονται στον κρατικό μηχανισμό, δηλαδή στο ευρύτερο κοινό ταλαιπωρώντας το ακόμα περισσότερο. Αυτό που περιγράφεται ως παράλυση της πόλης διχάζει και βλάπτει τους πολίτες, αυξάνοντας την ήδη έντονη δυσαρέσκεια. Ωστόσο, αμέσως μετά την απόφαση για το κλείσιμο της κρατικής ραδιοτηλεόρασης, το πρώτο που σκέφτηκαν οι συνδικαλιστές ήταν η απεργία. Ειδικά η απεργία των δημοσιογράφων μού φαίνεται, όχι μόνο περιττή, αλλά αυτόχρημα γελοία: ενώ καταργείται μια πηγή πληροφόρησης, καλούνται να κλείσουν όλες οι πηγές της πληροφόρησης - το αποτέλεσμα: μεγαλύτερη σύγχυση για το κοινό, αμηχανία, σκοτάδι.

Συνεχίζει δε διαπιστώνοντας  το γενικό επίπεδο του πολιτικού διαλόγου:

Θα το επαναλάβω: το χαμηλό επίπεδο των ηγεσιών ισοδυναμεί (αν δεν είναι χειρότερο) με το χαμηλό επίπεδο των “οπαδών”. Στο σύνθημα “Μην τολμήσετε να αγγίξετε την ΕΡΤ” και “Κάτω τα χέρια από την κρατική τηλεόραση” δεν συμπεριλαμβάνεται καμιά πρόταση λύσης του προβλήματος. Εκτός αν η ραδιοτηλεοπτική γραφειοκρατία δεν θεωρείται πρόβλημα. Ποιο είναι, λοιπόν, το αποτέλεσμα: από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση -και ιδιαίτερα ο κ. Σαμαράς- προβαίνει σε μάλλον σπασμωδικές ενέργειες με τεράστιο πολιτικό κόστος, ενώ από την άλλη πλευρά, ορθώνεται ένα τείχος πάνω στο οποίο φαίνεται να είναι γραμμένο το σύνθημα “αφήστε τα όλα όπως είναι”. Πλην όμως, αυτό δεν είναι δυνατόν° πολλά πρέπει να αλλάξουν, όχι επειδή επιβάλλονται από τα μνημόνια αλλά, απλούστατα, επειδή υπαγορεύονται από τη δικαιοσύνη και τη λογική. Σ’ αυτή την τέταρτη σκέψη προστίθεται η κρυφή και μαζί φανερή επιθυμία μιας μερίδας του εκλογικού σώματος που επιζητεί την επιδείνωση με σκοπό την ανατροπή. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις που πρόσκεινται σε αυτά τα κόμματα, “το χειρότερο είναι καλύτερο” εφόσον μέσω της κοινωνικής διάλυσης μπορούν να αναδειχθούν στην εξουσία. Όμως δεν είναι λογική αυτή: η αληθινή λογική απαιτεί αναζήτηση καινούργιων μορφών διεκδίκησης, καθώς και τον καθορισμό μιας δημιουργικής απόστασης από την εξουσία° μιας απόστασης που θα μπορούσε να εμπεριέχει μια μορφή συνεργασίας.

Το τραγελαφικό  δε, όπως γράφει και ο Άλκης Γαλδαδάς, επιβεβαιώνοντας την Σώτη Τριανταφύλλου είναι πως:

Στο προαύλιο της Ε.Ρ.Τ. ήλθαν από διάφορους «συνδικάλες» που έκαναν ανέξοδη και ανώδυνη περαντζάδα μέχρι και κάτι τύποι από το Ελληνικό Πατριωτικό Μέτωπο με τις σημαίες τους καθώς και από άλλα κόμματα. Ναι, μέχρι και από το Κ.Κ.Ε. εκπρόσωπος. Και βγήκε και ο κυρ-Κουτσούμπας να πει ότι δεν είναι σωστό να κλείσουν το σταθμό. Μίλησε δηλαδή το κόμμα που με τον πιο στυγνό τρόπο πριν λίγο μόλις είχε κάνει ακριβώς το ίδιο συν τις εκκαθαρίσεις στο Ριζοσπάστη. 

 Δεν υπάρχει βέβαια καμία αμφιβολία  πως  η  ΕΡΤ, όπως και η Ολυμπιακή ,αποτελούσε ένα μέρος όπου όλες οι κυβερνήσεις βόλευαν τους ευνοούμενους τους ,και είχε καταντήσει   από καιρό ένας  οργανισμός που λειτουργούσε χάρις στο μεράκι όσων δούλευαν ενώ αντίθετα ένα μεγάλο πλήθος αργόμισθων λούφαζε μεγαλοπρεπώς.

Ως εκ τούτου  ήταν διάχυτη στον κόσμο η αναγκαιότητα για περιορισμό της σπατάλης με ταυτόχρονο  συμμάζεμα και εξορθολογισμό  της λειτουργίας της.

Πως θα μπορούσε να επιτευχθεί λοιπόν αυτή;

Προφανώς όχι με την παραμονή της ως σήμερα κατάστασης και την κραυγαλέα συνθηματολογία “Μην τολμήσετε να αγγίξετε την ΕΡΤ” και “Κάτω τα χέρια από την κρατική τηλεόραση”

Άλλος τρόπος είναι η λύση που επιλέχτηκε που μπορεί να αποδειχτεί ουσιαστική αν και  προσωπικά πολύ φοβάμαι πως μπορεί να καταλήξει σε μια νέα συρρικνωμένη μεν ΕΡΤ με κάποιο όμως διευθυντή που να έχει καταφέρει να πάρει συνέντευξη όχι μόνο από  την Τζούλια Αλεξανδράτου όπως ο τέως,  αλλά και από την Ντούβλη, το δε νέο προσωπικό να μπορεί να συνδιαλέγεται άνετα στην τοπική του γλώσσα με το προσωπικό του μουσείου της Ακρόπολης!

Ιδανική, για μένα, λύση θα ήταν να αποφασιζόταν μια ουσιαστική αναδιάρθρωση της ΕΡΤ με διατήρηση ενός ενημερωτικού και ενός ψυχαγωγικού καναλιού πανελλήνιας κάλυψης και ταυτόχρονη δορυφορική μετάδοση   για όλο τον απόδημο ελληνισμό .

Σε αυτά θα ήταν ευκταίο να διατηρηθούν όλες οι αξιόλογες και  ποιοτικές εκπομπές της ΕΡΤ τις οποίες  κανένα ιδιωτικό κανάλι δεν θέλει και δεν πρόκειται να αναπληρώσει.

Το ίδιο και τα αξιόλογα ραδιοφωνικά προγράμματα, της ΕΡΑ μπορούν να μειωθούν από 7 σε 3-4, με κατάργηση ή περιορισμό των 19 περιφερειακών σταθμών .

Σαφώς δε αναγκαία είναι και η διατήρηση και επέκταση του μοναδικού αρχείου της ΕΡΤ.

Σε αυτή όμως την λύση ποια πιστεύετε πως θα ήταν η αντίδραση των εργαζομένων;

Ναι, ακριβώς αυτή που φαντάζεστε!

Η μόνη διαφορά από την σημερινή θα ήταν αντί να βλέπουμε μια μαύρη οθόνη στην τηλεόραση να βλέπουμε την κάρτα της ΠΟΣΠΕΡΤ για τους λόγους που απεργεί.

Η μαρτυρία της Λένας Διβάνη από την εμπειρία της στην ΕΡΤ είναι καταλυτική.

Δυστυχώς τελικά μου φαίνεται πως επιβεβαιώνεται ο Γιώργος Ρωμαίος που όταν το 1981 είχε αναλάβει την διεύθυνση της ΕΡΤ τον ρώτησαν οι δημοσιογράφοι πότε η ΕΡΤ θα γίνει σαν το BBC τους απάντησε:

Όταν οι Έλληνες γίνουν Εγγλέζοι!

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ;

Πρόσφατα (27-6-12) διάβασα στα ΝΕΑ μια πολύ ενδιαφέρουσα είδηση για μια πολύ έξυπνη πρωτοβουλία που μπορεί, αν λειτουργήσει ο πατριωτισμός των Ελλήνων απανταχού της υφηλίου αλλά και του εδώ επιχειρηματικού κόσμου και των καταναλωτών , να οδηγήσει στην σημαντική μείωση ή και ακόμα στην ολοκληρωτική εξάλειψη του δημόσιου χρέους της χώρας.

Αλλά είναι προτιμότερο να σας μεταφέρω αυτούσια την ειδησεογραφία.

Πρωτοβουλία για τη μείωση του ελληνικού χρέους με τη συμμετοχή απλών πολιτών, αλλά και επιχειρηματιών, έχει αναλάβει ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Greece Debt Free (Ελλάδα Χωρίς Χρέος). Η πρωτοβουλία ανήκει στον 33χρονο Πέτρο Νομικό, γόνο της εφοπλιστικής οικογένειας, ο οποίος έχει επικεντρώσει το ενδιαφέρον του στην προσπάθεια ανάπτυξης στρατηγικών που θα βοηθήσουν στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. 

Ήδη, όπως αναφέρουν Τα Νέα, μέσω της πρωτοβουλίας που μετρά μόλις τέσσερις ημέρες ζωής, έχουν συγκεντρωθεί από εισφορές 2.200.000 ευρώ συνολικής αξίας χρέους.
Το GDF δέχεται δωρεές με σκοπό την αγορά ελληνικών κρατικών ομολόγων στις χαμηλότερες τιμές στις οποίες διαπραγματεύονται στις διεθνείς αγορές. Το GDF στη συνέχεια βοηθά στη μείωση του χρέους μέσω της ακύρωσης των εν λόγω ομολόγων. Μάλιστα δεν αγοράζει ομόλογα από το ελληνικό κράτος και δεν χρηματοδοτεί το ελληνικό κράτος, αλλά αγοράζει τίτλους από τρίτους στις διεθνείς αγορές.
Επίσης, σύμφωνα με τον κ. Νομικό, το GDF επιτρέπει σε κάθε Έλληνα πολίτη ή όποιον θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα να ψηφίσει online και να επιλέξει προϊόντα να φέρουν το λογότυπο του GDF και να συνεισφέρουν το 50% της αξίας των κερδών τους για τη μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους με τον ίδιο τρόπο. Μάλιστα, για να διατηρήσει το λογότυπο του GDF, κάθε προϊόν που θα ενταχθεί στο πρόγραμμα δεσμεύεται να διαθέτει το 50% της αξίας των κερδών του για τη μείωση του ελληνικού χρέους. Εάν ένα προϊόν παύσει να ακολουθεί τον κανόνα του 50%, η άδεια συμμετοχής του στο GDF ανακαλείται δημοσίως, ενώ οι χρήστες θα ειδοποιούνται σχετικά μέσω του facebook, του twitter και του GreeceDebtFree.com.
«Νομίζω ότι μπορεί η προσπάθεια αυτή να βοηθήσει την Ελλάδα. Θέλω να βοηθήσω τη χώρα μου. Η κρίση είναι το πιο ισχυρό εθνικό κάλεσμα» λέει ο κ. Νομικός.
Ο ίδιος προσέφερε για τη δημιουργία του GDF περίπου 300.000 δολάρια, εκτός της δικής του εισφοράς για την αποπληρωμή του χρέους, ενώ όπως λέει οι άνθρωποι που τον πλαισιώνουν στην προσπάθεια αυτή είναι όσοι αγαπούν την Ελλάδα και θέλουν να προσφέρουν.
Όλες οι διαδικασίες του μη κερδοσκοπικού οργανισμού λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους της Πολιτείας του Ντέλαγουερ και υπόκειται στη νομοθεσία Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων των ΗΠΑ που αποκλείουν κάθε πολιτική επιρροή. Δεν έχει εργαζομένους, διοικείται από εθελοντές και δεν έχει λειτουργικό κόστος, ενώ οι εισφορές πάνε εξ ολόκληρου στην αποπληρωμή του ελληνικού χρέους, εκτός ενός ελάχιστου ποσού που αφορά τις προμήθειες για την αγορά των ομολόγων. 

Είμαι σίγουρος πως όσες ελληνικές επιχειρήσεις δηλώσουν συμμετοχή στο Greece Debt Free θα έχουν σημαντική αύξηση των πωλήσεων τους από την ένθερμη στήριξη του καταναλωτικού κοινού.

Ηδη, μόλις μετά 6 ημέρες ζωής, έχουν συγκεντρωθεί από εισφορές 2.296.300 ευρώ συνολικής αξίας χρέους, μέρος των οποίων έχει συνεισφέρει η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού και ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης. Το ποσό που δόθηκε από τον Πρόεδρο του Ολυμπιακού  είναι 168.590 ευρώ και με αυτό έγινε  δυνατή η επαναγορά ομολόγων ονομαστικής αξίας περίπου 1,4 εκατ. ευρώ.

Χρήσιμο θα είναι να γίνει ευρύτερα γνωστή μέσα από το διαδίκτυο η πρωτοβουλία αυτή με την αναδημοσίευση κειμένων και ειδήσεων που την αφορούν.

Το site του Greece Debt Free είναι http://www.greecedebtfree.org/index_gr.html

Ο Πέτρος Νομικός σε συνέντευξη στην ΝΕΤ 30-6-12

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ………..

Α-ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ………
Όσοι έχετε δει την ταινία Fahrenheit 451 του François Truffaut, έχετε συνειδητοποιήσει ότι τα απολυταρχικά καθεστώτα θεωρούν σαν βασικό εχθρό τους τον γραπτό λόγο γιατί αυτός παραμένει για πάντα με τα βιβλία και μεταδίδει και στις επόμενες γενιές τις επαναστατικές ιδέες του.
Για τον λόγο αυτό στην ναζιστική Γερμανία αλλά και στην Ελλάδα του Μεταξά καίγαν βιβλία, όπως πχ τον Επιτάφιο του Ρίτσου, σε τελετουργικές πυρές.
Τα τελευταία όμως χρόνια το μίσος που έχουν όλες οι φασιστικές ομάδες για τα βιβλία έχει αρχίσει να μεταδίδεται, σαν ιός ,σε αριστερίστικα γκρουπούσκουλα που θεωρούν, όπως οι φασίστες, ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια οπότε καίνε επανειλημμένα βιβλιοπωλεία, σαν του Γεωργιάδη, με ακροδεξιά βιβλία με την σιωπηρή δυστυχώς ανοχή ή και επικρότηση ενός μέρους της κοινής γνώμης.
Ενθαρρυμένοι δε από αυτήν την ανοχή άρχισαν και τις επιθέσεις και σε ανθρώπους της αριστεράς που τυχαίνει να μην συμφωνούν με τις απόψεις τους.

Είναι γνωστή η επίθεση που έγινε στην Σώτη Τριανταφύλλου πρόσφατα στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της.
Επειδή πάντα πίστευα ότι τα βιβλία ,όσο και να διαφωνούμε με το περιεχόμενο τους ,πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα, είχα γράψει το 2007 το ποστ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΜΠΛΟΓΚΟΣΦΑΙΡΑΣ όταν δικαζόταν ο πατήρ Πλεύρης για το εμετικό κατασκεύασμα που είχε γράψει για τους Εβραίους που κατάληξε τελικά πρόσφατα στην αθώωση του.
Με ιδιαίτερη ικανοποίηση λοιπόν είδα να γράφει αυτά που πιστεύω για τα θέματα αυτά, πολύ καλύτερα από ότι θα τα έγραφα εγώ, ο Στάθης ,και γι΄ αυτό και σας μεταφέρω ένα μεγάλο μέρος από το κείμενο του.
(Τα έντονα γράμματα είναι δική μου υπογράμμιση.) Προ οδυνηρής έκπληξης βρέθηκαν πολλοί αριστεροί (η Αριστερά και τα κόμματά της είναι άλλο) με την επίθεση εσχάτως εναντίον της κυρίας Σώτης Τριανταφύλλου από φασίστες που αυτοπροσδιορίζονται ως αντιεξουσιαστές.
Οι τύποι αυτοί μπούκαραν ακριβώς όπως μπούκαραν τις προάλλες και οι μπάτσοι (υπό μορφήν αστυνομικών) πάλι στο «Φλοράλ» (γεια σου, Γιώργο), πάλι στα Εξάρχεια για να εμποδίσουν, οι αντιεξουσιαστές, ακριβώς όπως και τα όργανα της εξουσίας, την παρουσίαση ενός βιβλίου, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.
Θύμα αυτή τη φορά η κυρία Σώτη Τριανταφύλλου, ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά στη χώρα μας, μια ταλαντούχα συγγραφέας, μια αγωνίστρια των ιδεών της -με όποιες απ' τις οποίες όσον κι αν διαφωνεί κανείς, όχι μόνον παραμένουν σεβαστές, αλλά η αντίκρουσή τους μόνον μέσα από γόνιμο διάλογο μπορεί να γίνεται, οδηγώντας μάλιστα ενίοτε σε νέες ενδιαφέρουσες σκέψεις.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μελανόφρονες μαγκίτες προπηλακίζουν την κυρία Τριανταφύλλου, την οποίαν άλλωστε παλιότερα είχαν απειλήσει ότι θα «γίνει Κούνεβα απ' τα αριστερά»!
Δεν υπάρχει «αριστερά» στον φασισμό.
Και ήταν για μένα απορίας άξια όλα αυτά τα χρόνια η αιδήμων σιωπή της Αριστεράς κάθε φορά που καιγόταν το βιβλιοπωλείο του κ. Αδωνη Γεωργιάδη φέρ' ειπείν ή σπάζονταν τα κεφάλια (προφανώς για να βάλουν σωστό μυαλό) πιτσιρικάδων ακροδεξιών ή και φασιστών που έκαναν το έγκλημα να εκθέτουν τα βιβλία τους στην Εκθεση Βιβλίου.
Δεν καταλαβαίνω γιατί αντιδρούμε ως αριστεροί στην επίθεση κατά των δικών μας, όπως στην περίπτωση του Δημήτρη Παπαχρήστου (γεια σου, Δημήτρη), ενώ ποιούμε την νήσσαν όταν καίγεται ο κ. Γεωργιάδης ή σύρεται στα δικαστήρια προκειμένου να φιμωθεί ο κ. Πλεύρης.
Από πότε η Αριστερά αντιμετωπίζει τη σύγκρουση των ιδεών με δικαστικές αποφάσεις;
Μήπως από τότε που η πολιτικώς ορθή Αριστερά στη Δύση (από την Ακρα Αριστερά ώς τους Σοσιαλιστές), υιοθετώντας πάσης φύσεως αμερικανιές, καταφεύγει στα δικαστήρια για να καθ-ιερώσει τις ιδέες της στην κοινωνία με αποφάσεις... πρωτοδικείων;
Οτι ο φασισμός και οι ιδέες του προτρέπουν στη βία εναντίον όποιων θέλουν κάθε φορά, είναι πασίγνωστον. Κι όταν εκδηλώνονται εγκληματικές συμπεριφορές πρέπει να αντιμετωπίζονται απ' τον νόμο. Τον έστω δυσλειτουργούντα κι επιλεκτικό νόμο. Από πότε όμως μπορεί η Αριστερά να παίρνει τον νόμο στα χέρια της, να κάνει δίκη προθέσεων και προληπτικώς να εφαρμόζει καταστολή (εμποδίζοντας συγγραφείς να μιλούν, καίγοντας βιβλιοπωλεία, δέρνοντας αντιφρονούντες); Κι από πότε πρέπει η Αριστερά να καταφεύγει στον νόμο για να λογοκρίνει δικαστικώς αυτό το οποίο η ίδια θα όφειλε να συντρίβει ιδεολογικώς;
Δημοκρατική Αμυνα για την Αριστερά απέναντι στον φασισμό είναι οι ιδέες της, οι διαδηλώσεις της, οι οργανώσεις της, η σχέση της με τον λαό και το καλό, όχι οι τραμπουκισμοί και οι δίκες, είτε τις διεξάγει ως εξουσία η ίδια (σταλινικές) είτε διαθέτει τον σταλινισμό των επιγόνων που χρειάζεται για να σέρνει στα δικαστήρια τους άλλους.

Β-ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ……
Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο διάβασα εδώ (όλο το κείμενο) και πιστεύω ότι πρέπει να το διαβάσουν όλοι οι Ελληνοκύπριοι που έχασαν τις περιουσίες τους στα κατεχόμενα.
Τρείς απλοί ΕλληνοΚύπριοι η Μαρούλα Τουμάζου, ο Νικόλαος Καντιλάρης κάτοικοι της Βόρειας κατεχόμενης Κύπρου και ο Μιχάλης Τουμάζος από την πολιτεία Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ τόλμησαν να κάνουν αυτό που θα έπρεπε να είχαν κάνει νωρίτερα κάθε Κυπριακής καταγωγής Αμερικανός πολίτης που ζει και έχει δικαιώματα στις ΗΠΑ.

Κατέθεσαν αγωγή στο ομοσπονδιακό δικαστήριο εναντίον της Τουρκικής δημοκρατίας διεκδικώντας σε πρώτη φάση ελάχιστη αποζημίωση ύψους 400.000.000.000$ για τις ζημιές που υπέστησαν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους διαχρονικά από την εισβολή του Αττίλα το 1974 μέχρι και σήμερα στην σημερινή κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο!
Βασικό επιχείρημα στο σκεπτικό της αγωγής που καταθέτουν οι τρεις Κύπριοι, εκτός των άλλων ομοσπονδιακών νόμων και αποφάσεων της γερουσίας και του Κογκρέσου που παραθέτουν στην αγωγή οι εγκαλούντες επικαλούμενοι την παραβίαση τους στις ΗΠΑ βασίζεται κυρίως σε προηγούμενη απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου του Κογκρέσου του 1961 βάση της οποίας απαγορεύεται, η αποστολή στρατιωτικής και μη στρατιωτικής βοήθειας που δίδεται σε άλλες χώρες, να χρησιμοποιείται για παραβίαση των κανόνων διεθνούς δικαίου (παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατοχή και μαζική βία κτλ). Αυτή η απόφαση του Κογκρέσου είναι το γεγονός που δίδει το δικαίωμα αγωγής στους ενάγοντες αφού τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στην εισβολή αλλά και σήμερα, στην συνεχιζόμενη κατοχή είναι αμερικανικής κατασκευής κάτι που απαγορεύει η παραπάνω απόφαση του Κογκρέσου.
Μερικές φορές τα αμερικανικά δικαστήρια εκδίδουν αποφάσεις που είναι σαφώς αντίθετες από την κυβερνητική πολιτική.

Ας ελπίσουμε πως και εδώ θα υπάρξει μια τέτοια απόφαση.

Γ-ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ…
Ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Περικλής Κοροβέσης κάνει μερικές ουσιαστικές παρατηρήσεις που θα προκαλέσουν συζήτηση ,στο άρθρο του με τίτλο-Η Αριστερά δεν μένει πια εκεί που ξέραμε- στο οποίο καταλήγει γράφοντας:
Και λογικά μπαίνει το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γιώργος Γιαννουλόπουλος («Ε» 23.10.09) εύστοχα χαρακτήρισε τον ΣΥΡΙΖΑ σαν Δουνκέρκη. Και έχει απόλυτο δίκιο. Η ιστορική Αριστερά είναι ένα ναυάγιο είτε με τη μορφή του ΚΚΕ είτε με τη μορφή του ΣΥΝ (για να μη μιλήσουμε για τους μικρότερους σχηματισμούς). Ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΝ, ο αγαπητός συνάδελφος Βασίλης Μουλόπουλος, μίλησε για ευθανασία της Αριστεράς στην οποία οφείλουμε να συνεισφέρουμε όλοι. Με άλλα λόγια να αφήσουμε τους νεκρούς να θάψουν τον εαυτό τους. Και μετά η ανακύκλωση της ζωής θα δημιουργήσει την Αριστερά του 21ου αιώνα που δεν θα έχει σχέση ούτε με τη Σοσιαλδημοκρατία ούτε με τον Κομμουνισμό - Σταλινισμό του 20ού αιώνα. Και πιθανότατα θα πρέπει να εγκαταλείψει και αυτούς τους όρους που πια δεν έχουν κανένα νόημα. Βάζουμε δύσκολα θέματα. Αλλά η Αριστερά δεν είναι δεδομένη. Και το ερώτημα δεν είναι αν η Αριστερά είναι γυμνή. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει η Αριστερά που χρειαζόμαστε για τον 21ο αιώνα που θα κρίνει αν θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε από την καταστροφή του περιβάλλοντος. Μπορούν να το καταλάβουν αυτό οι γραφειοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ;

Επειδή τα ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ έπιασαν αρκετό χώρο τα ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ από βδομάδα.


Η συνέχεια με το ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ εδώ.

ΠΩΣ ΣΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΥΤΡΩΣΟΥΝ ΔΕΝΤΡΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ.

Η φωτογραφία από το μπλογκ ΣΧΟΛΙΑΖΩ του κ ΧΡΙΣΤΟΥ ΒΑΡΔΑΚΑ
.

Όταν ξεκίνησε η τελευταία πυρκαγιά μάζεψα μερικά αποσπάσματα από παλαιότερα ποστ που είχα δημοσιεύσει σε προηγούμενες φωτιές στα οποία κατά βάση μεταφέρω εκτός από την προσωπική μου εμπειρία την εμπειρία και τις απόψεις επιστημόνων που έχουν ουσιαστική γνώση του θέματος.
Αυτό που γενικότερα ήθελα να τονίσω, είναι ότι στην Ελλάδα είναι από παλιά πολύ διαδεδομένη η αντίληψη ότι όλα γίνονται από κάποιους με κάποιο σκοπό.
Έτσι και με τις φωτιές.
Η απλουστευτική αυτή αντίληψη ότι πάντα κάποιοι σπεκουλαδόροι της γης κρύβονται πίσω από τις φωτιές υφίσταται και ως πολιτική θέση με αποτέλεσμα να αθωώνει τελικά όλους τους υπόλοιπους
Αυτό ακριβώς δήλωσε η γ.γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, όταν βρέθηκε στις περιοχές που κάηκαν από τη φωτιά. «Όταν υπάρχει οργανωμένο σχέδιο και κερδοσκοπία γης, η ίδια η πολιτική προστασία, όσο οργανωμένη και να είναι, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα»
Αλλά να αποδίδουμε πάντα τις πυρκαγιές σε εμπρηστές και να καθαρίζουμε όλοι οι άλλοι και το δημόσιο, από τις ευθύνες μας είναι η απλή λύση.
Αλλά ας δούμε τα διαπιστωμένα αίτια μερικών από τις πρόσφατες πυρκαγιές.
1981 - Κοκκιναράς Κηφισιάς 6.000 στρέμματα πρασίνου. Κάηκε ολοσχερώς η βόρεια πλευρά της Πεντέλης. Το μέτωπο πέρασε το Μαρούσι και έφτασε μέχρι το κτήμα Συγγρού. Ορισμένοι αυτόπτες έλεγαν ότι η φωτιά ξεκίνησε από στύλο της ΔΕΗ και εξαπλώθηκε εξαιτίας των ανέμων.
1992 - Αυλώνας Η πυρκαγιά ξεκίνησε από τον σκουπιδότοπο του Αυλώνα.Φωτιές κατακαίνε και τη Μαλακάσα, τα Κιούρκα, περιοχές κοντά στη λίμνη του Μαραθώνα, το Καπανδρίτι, το Γραμματικό, τον Κάλαμο, και τον Ωρωπό.
1993 - Αγιος Στέφανος Ένα στρατιωτικό ελικόπτερο που κατέπεσε ήταν η αιτία της πυρκαγιάς που κατέκαψε χιλιάδες στρέμματα. Η φωτιά ξεκίνησε από τον Άγιο Στέφανο, αλλά πολύ γρήγορα λαμπάδιασαν ακόμα το Σούνιο, ο Μαραθώνας, η Σταμάτα, ο Διόνυσος, η Μάνδρα Αττικής και η Παλλήνη.
1995 - Πεντέλη Οι φλόγες ξεκίνησαν από χωράφι κοντά στον Αγιο Πέτρο, το οποίο ήταν πολύ κοντά σε γραμμή υψηλής τάσης της ΔΕΗ. Και φυσικά την ημέρα που ξεκίνησε η πυρκαγιά, στην περιοχή έπνεαν εντονότατοι άνεμοι. Πικέρμι, Παλλήνη, Ντράφι, Ανθούσα και Πεντέλη παραδόθηκαν σχεδόν αμέσως στις φλόγες. Ολοσχερώς κάηκε το δάσος της Ραπεντώσας από τον Αγιο Πέτρο ώς το Γερμανικό Νεκροταφείο. Επί τρεις ολόκληρες ημέρες η Πεντέλη καιγόταν. ενώ έγιναν στάχτη πάνω από 100.000 στρέμματα δάσους. Η πύρινη καταστροφή έφτασε στο Ντράφι, την Καλλιτεχνούπολη και τον Νέο Βουτζά.
2007 - Πάρνηθα περισσότερα από 50.000 στρέμματα .Όλες οι ενδείξεις και μαρτυρίες κλίνουν προς την άποψη ότι η φωτιά άρχισε από σπινθήρες πυλώνων ηλεκτρικού της Δ.Ε.Η. Η μαρτυρία της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ για το πώς ξεκίνησε η πυρκαγιά της Πάρνηθας επιβεβαιώνει ακριβώς τα παραπάνω.
Η εντύπωση δε πολλών ότι η φωτιά που βλέπουν μπροστά στα μάτια τους είναι εμπρησμός λόγω των πολλαπλών εστιών που πράγματι βλέπουν, επεξήγεται πλήρως στο ποστ πως δημιουργείται άμα διαβάσει κανείς τα λινκ που παραπέμπω.
Σαφώς βέβαια και μερικές πυρκαγιές οφείλονται σε εμπρησμούς με σκοπό την οικοπεδοποίηση των καμένων.
Όμως, σύμφωνα με την τα στοιχεία της Δασικής Υπηρεσίας για τα αίτια των δασικών πυρκαγιών της περιόδου 2000-2008, το μεγαλύτερο ποσοστό των πυρκαγιών προκαλούνται από διάφορες γεωργικές δραστηριότητες (22%).
Οι πυρκαγιές που προκαλούνται από τους εκδρομείς / ταξιδιώτες ακολουθούν με ποσοστό 14%.
Οι πυρκαγιές με άγνωστα αίτια κατέχουν το ίδιο ποσοστό (15%) στο σύνολο των δασικών πυρκαγιών της περιόδου.
Οι πυρκαγιές που προκλήθηκαν από κακόβουλες ενέργειες κατέχουν ένα σημαντικό ποσοστό (14%).
Ακολουθούν διάφορες άλλες αιτίες πρόκλησης δασικών πυρκαγιών σε μικρότερα ποσοστά όπως, το κάψιμο σκυβάλων, διάφορες στρατιωτικές δραστηριότητες, δραστηριότητες σε εξοχικές κατοικίες, δραστηριότητες κυνηγών και το βραχυκύκλωμα καλωδίων υψηλής τάσης.
Tο ποσοστό των πυρκαγιών που προκλήθηκαν από κεραυνούς ανέρχεται στο 11% επί του συνόλου των δασικών πυρκαγιών της περιόδου.
Αυτό λοιπόν που θα πρέπει όμως να γίνει κατανοητό από όλους είναι ότι είτε από εμπρηστές είτε από άλλες αιτίες οι πυρκαγιές είναι και θα είναι μια υπαρκτή πραγματικότητα τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα όπως και στις άλλες χώρες όπως πχ οι τεράστιες πυρκαγιές σήμερα στην Καλιφόρνια αλλά ακόμα και στην Αυστραλία λόγω του ζεστού χειμώνα.
ΟΥΣΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΕΙ Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ.
Σχετικά με την πρόληψη μπορεί να διαβάσει κανείς τις πρακτικές προτάσεις που είχε στείλει ο Δήμαρχος Πεντέλης από τον περασμένο Μάρτιο στον Μαρκογιαννάκη και τον Παυλόπουλο οι οποίοι προφανώς τις έλαβαν υπ΄ όψιν τους για να τις εφαρμόσουν μελλοντικώς όταν θα καταφέρουν να επανιδρύσουν το καμένο κράτος !
Βέβαια ενώ δεν κάνουν τίποτα για την πρόληψη των πυρκαγιών είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα δούμε λόγω προεκλογικού κλίματος να αποζημιώσουν ακόμα και τους ιδιοκτήτες αυθαιρέτων μέσα στα δάση, που έχουν κριθεί κατεδαφιστέα
Έτσι θα πάρουν με το μέρος τους όχι μόνο αυτούς τους ιδιοκτήτες αλλά και όλο το διεσπαρμένο και πολυπληθές σε όλη την Ελλάδα σώμα των αυθαίρετων οικοπεδοφάγων εμπρηστών καταπατητών παλαιών και μελλοντικών .
Άλλωστε γι΄ αυτό φρόντισαν να ξεκινήσει το κτηματολόγιο από τα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, που κανένας δεν αμφισβητεί την ιδιοκτησία, αντί από τα δάση και τα χωράφια.
Αλλά τα αίτια και οι αίτιοι των πυρκαγιών έχουν αναλυθεί πλήρως από πολλούς οπότε είναι περιττή η εκτενέστερη αναφορά.
Σημασία λοιπόν έχει τι μπορούμε να κάνουμε από δω και πέρα για την προστασία και την ανάπλαση των καμένων περιαστικών μας δασών από την αυθαίρετη οικοδόμηση.
Σαν γνήσιος Νεοέλλην λοιπόν και εγώ, έχω να κάνω μερικές ουσιαστικές (αυτό πιστεύουν όλοι!), προτάσεις..
Αναστολή κάθε οικοδομικής αδείας για 1 έως 2 χρόνια στις εκτός σχεδίου περιαστικές περιοχές καμένες και μη μέχρι να γίνει πλήρης αεροφωτογράφηση τους και δημοσίευση των φωτογραφιών στο ιντερνετ με σήμανση των νομίμων ορίων οικοδόμησης μαζί με τον ταυτόχρονο καταρτισμό επιτέλους δασολογίου.
Επέκταση των ορίων των οικισμών ,όπου εκ των πραγμάτων υφίσταται πλέον από ετών πυκνή και συμπαγής δόμηση αυθαιρέτων, με ταυτόχρονη νομιμοποίηση τους .
Ανάπτυξη ξεχωριστής υπηρεσίας κατεδάφισης των αυθαιρέτων στα δάση και άμεση κατεδάφιση, μετά από τελεσίδικη απόφαση, όποιου νέου αυθαίρετου εμφανίζεται και δεν υπήρχε στις αεροφωτογραφίες. Η υπηρεσία αυτή υπαγόμενη στο υπουργείο Δικαιοσύνης ,να εποπτεύεται από εισαγγελέα με αποκλειστικό καθήκον την εκτέλεση των δικαστικών αυτών αποφάσεων.
Στις περιοχές που μετά επανειλημμένες πυρκαγιές δεν είναι πλέον εφικτή η φυσική αναδάσωση να προαχθεί ένας ιδιαίτερα πρωτότυπος τρόπος αναδάσωσης που είδα με ευχάριστη έκπληξη στην Χίο στον δρόμο που πηγαίνει στην Βολισσό.

Σε ένα ορεινό τελείως σεληνιακό τοπίο βλέπει κανείς ένα πλήθος από διάσπαρτες περιφραγμένες περιοχές με πυκνή βλάστηση, που είναι κατασκευασμένες από ιδιώτες ,με την βοήθεια προφανώς της Φιλοδασικής Εταιρείας της Χίου και είναι αφιερωμένες στην μνήμη κάποιου δικού τους ανθρώπου.
Νομίζω ότι αντί για ανούσια μνημόσυνα και τερατώδη μνήματα στα νεκροταφεία ,η εικόνα που βλέπετε στην φωτογραφία πραγματοποιεί με τον καλύτερο τρόπο το αιωνία τους η μνήμη.
Τέλος οργάνωση σε ομάδες και ενημέρωση από τους Δήμους που βρίσκονται κοντά σε δασικές περιοχές των πολιτών τους, για το τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση πυρκαγιάς με ταυτόχρονη σύνδεση τους με τους αρμόδιους για την πυροπροστασία.

Πάτησε και σύ μιά κουράδα, μπορείς!

Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο με τον ενθουσιασμό που είχα από την προηγούμενη μεγαλοφυή ιδέα το πόδι μου πάτησε κάτι μαλακό και με φρίκη διαπίστωσα ότι μία τεράστια κουράδα από σκύλο είχε αποκτήσει η μισή ιδιαίτερη σχέση με το παπούτσι μου, ενώ η υπόλοιπη επί του πεζοδρομίου, είχε λεπτυνθεί σαν να είχε πάει στα bodyline.
Στο σημείο αυτό και μετά την λεκτική εκτόνωση του συναισθήματος δια της χαμηλόφωνου γενετησίου ικανοποιήσεως του με την τύχη, τα καντήλια και όλα τα συμπαρομαρτούντα, θυμήθηκα τον καυγά που είχα με ζωόφιλη φίλη μου κάτοχο σκύλου και γάτας.
Κατ’αρχάς να δηλώσω ότι αγαπάω τα ζώα και θα είχα και γώ σκύλο και γάτα εάν έμενα έξω από την πόλη και σε μονοκατοικία.
Καταλαβαίνω πλήρως το συναισθηματικό δέσιμο των ανθρώπων με το κατοικίδιο και φυλάγοντας για 15 μέρες τον σκύλο ενός φίλου μου με δυσκολία τον αποχωρίστηκα.
Ο καυγάς λοιπόν ξεκίνησε με τον ευνουχισμό του γάτου της. Ο γάτος της είναι σαν τον Καστράτο του Αρκά τροφαντός, τρώει και κοιμάται και δεν έχει βγει ποτέ από το σπίτι.
Μου εξηγούσε ότι ως ευνούχος δεν θέλει να βγει από το σπίτι για να πηδήξει, είναι ευτυχισμένος και δεν κινδυνεύει να τον πατήσει κανένα αυτοκίνητο.
Της εξηγούσα ότι έτσι απλώς καλύπτει το εγωιστικό της συναίσθημα με το ζώο και ότι έχει ένα φυλακισμένο ,χορτάτο, ευνούχο ο οποίος εκτός από το χορτάτος, εάν είχε επιλογή, δεν θα ήθελε τα άλλα δύο
Την φυσιολογική σχέση με τα ζώα την είδα σε χωρίο από ένα μάστορα που μου έφτιαχνε το σπίτι. Είχε μαζί του ένα σκυλάκι γλύκα που χοροπηδούσε γύρω του ελεύθερο και ευτυχισμένο.
Σε παρατήρηση μου ότι έτσι που γυρνάει κινδυνεύει να το πατήσει κανένα αυτοκίνητο μου έδωσε μια απάντηση που δείχνει την φυσιολογική σχέση ανθρώπου-ζώου
-Θα πάρω άλλο!
Ας ξαναγυρίσουμε λοιπόν στην κουράδα.
Η φίλη μου βγάζει τον σκύλο της στον κήπο της πολυκατοικίας και μαζεύει με γάντι τα πλούσια προϊόντα της παραγωγής του, γιατί είναι και λυκόσκυλο.
Βέβαια αυτοί που μένουν στην πολυκατοικία και δεν έχουν σκύλο, αλλά παιδάκια που παίζουν εκεί, δεν αισθάνονται ιδιαίτερα ευτυχείς ιδίως με τις υδαρείς κενώσεις του σκύλου που δεν μαζεύονται εύκολα, με αποτέλεσμα αρκετούς μικροκαβγάδες.
Το χειρότερο όμως είναι ότι υπάρχει πλήθος από γαϊδούρια που βγάζουν τον σκύλο τους βόλτα στο δρόμο, χέζει το κακόμοιρο το ζώο όπου το βολεύει και αυτοί φεύγουν ατάραχοι σφυρίζοντας αδιάφορα αφού το σκατό του σκύλου τους δεν είναι έξω από την πόρτα τους αλλά την δική σας.
Αλλά ας πούμε ότι γίναμε Ευρωπαίοι και όποιος κυκλοφορεί με σκύλο έχει το σακουλάκι του και το φαρασάκι του ανά χείρας στην βόλτα του.
Που έχετε δει στις πολιτισμένες χώρες να κυκλοφορούν αδέσποτα στους δρόμους και πολλές φορές να γίνονται και επικίνδυνες αγέλες;
Παθαίνω ψυχικό ταράκουλο όταν διαβάζω η ακούω διάφορες κυρίες να λένε-
Τα μαζεύουμε ,τα στειρώνουμε και τα επιστρέφουμε στο φυσικό τους περιβάλλον.
Ρε ,από πότε το πεζοδρόμιο μου, ο δρόμος μου η η πλατεία μου είναι το φυσικό τους περιβάλλον ;
Και τι να κάνουμε λοιπόν;
Ότι κάνουν σε όλο τον κόσμο που δεν έχουν αδέσποτα.
Τα μαζεύουν ,τα κρατούν για ένα διάστημα γιατί μπορεί να έχουν χαθεί και οι φιλόζωοι τα παίρνουν και τα υιοθετούν.
Τα υπόλοιπα τα θανατώνουν με πολιτισμένο και ανώδυνο τρόπο.
Μα δεν τα λυπάσαι τα καημένα;
Τα λυπάμαι πολύ, όσο και τις κοτούλες, και τα μοσχάρια και τα αρνάκια γάλακτος που τρώμε και το κρεατάκι τους τρώνε σε κονσέρβες τα ζωντανά μας.
Λυπάμαι όμως και την γυναίκα που βλέπει στον δρόμο ένα σκύλαρο και φοβάται, όπως ακόμη και εκείνη την φουκαριάρα που μπροστά στα μάτια μου κόντεψε να σκοτωθεί πέφτοντας σε ένα χαντάκι όταν ένα αδέσποτο επιτέθηκε στο κανίς που κρατούσε.
Αν δε εφαρμοστεί το ηλεκτρονικό μαρκάρισμα των σκύλων οπότε ο ιδιοκτήτης θα είναι γνωστός, θα πάψει η εγκατάλειψη σκύλων στο δρόμο γιατί τον βαρέθηκαν, η ακόμη γιατί δεν τους βγήκε όπως το περίμεναν.
Εξαδέλφη μου βρήκε και υιοθέτησε ένα γλυκύτατο και αξιαγάπητο ντόπερμαν που το είχαν παρατήσει στο δρόμο γιατί η εγχείρηση που του είχαν κάνει στα αυτιά δεν είχε πετύχει και το ένα αυτί του έπεφτε προς τα κάτω!