ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ;

Πρόσφατα (27-6-12) διάβασα στα ΝΕΑ μια πολύ ενδιαφέρουσα είδηση για μια πολύ έξυπνη πρωτοβουλία που μπορεί, αν λειτουργήσει ο πατριωτισμός των Ελλήνων απανταχού της υφηλίου αλλά και του εδώ επιχειρηματικού κόσμου και των καταναλωτών , να οδηγήσει στην σημαντική μείωση ή και ακόμα στην ολοκληρωτική εξάλειψη του δημόσιου χρέους της χώρας.

Αλλά είναι προτιμότερο να σας μεταφέρω αυτούσια την ειδησεογραφία.

Πρωτοβουλία για τη μείωση του ελληνικού χρέους με τη συμμετοχή απλών πολιτών, αλλά και επιχειρηματιών, έχει αναλάβει ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Greece Debt Free (Ελλάδα Χωρίς Χρέος). Η πρωτοβουλία ανήκει στον 33χρονο Πέτρο Νομικό, γόνο της εφοπλιστικής οικογένειας, ο οποίος έχει επικεντρώσει το ενδιαφέρον του στην προσπάθεια ανάπτυξης στρατηγικών που θα βοηθήσουν στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. 

Ήδη, όπως αναφέρουν Τα Νέα, μέσω της πρωτοβουλίας που μετρά μόλις τέσσερις ημέρες ζωής, έχουν συγκεντρωθεί από εισφορές 2.200.000 ευρώ συνολικής αξίας χρέους.
Το GDF δέχεται δωρεές με σκοπό την αγορά ελληνικών κρατικών ομολόγων στις χαμηλότερες τιμές στις οποίες διαπραγματεύονται στις διεθνείς αγορές. Το GDF στη συνέχεια βοηθά στη μείωση του χρέους μέσω της ακύρωσης των εν λόγω ομολόγων. Μάλιστα δεν αγοράζει ομόλογα από το ελληνικό κράτος και δεν χρηματοδοτεί το ελληνικό κράτος, αλλά αγοράζει τίτλους από τρίτους στις διεθνείς αγορές.
Επίσης, σύμφωνα με τον κ. Νομικό, το GDF επιτρέπει σε κάθε Έλληνα πολίτη ή όποιον θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα να ψηφίσει online και να επιλέξει προϊόντα να φέρουν το λογότυπο του GDF και να συνεισφέρουν το 50% της αξίας των κερδών τους για τη μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους με τον ίδιο τρόπο. Μάλιστα, για να διατηρήσει το λογότυπο του GDF, κάθε προϊόν που θα ενταχθεί στο πρόγραμμα δεσμεύεται να διαθέτει το 50% της αξίας των κερδών του για τη μείωση του ελληνικού χρέους. Εάν ένα προϊόν παύσει να ακολουθεί τον κανόνα του 50%, η άδεια συμμετοχής του στο GDF ανακαλείται δημοσίως, ενώ οι χρήστες θα ειδοποιούνται σχετικά μέσω του facebook, του twitter και του GreeceDebtFree.com.
«Νομίζω ότι μπορεί η προσπάθεια αυτή να βοηθήσει την Ελλάδα. Θέλω να βοηθήσω τη χώρα μου. Η κρίση είναι το πιο ισχυρό εθνικό κάλεσμα» λέει ο κ. Νομικός.
Ο ίδιος προσέφερε για τη δημιουργία του GDF περίπου 300.000 δολάρια, εκτός της δικής του εισφοράς για την αποπληρωμή του χρέους, ενώ όπως λέει οι άνθρωποι που τον πλαισιώνουν στην προσπάθεια αυτή είναι όσοι αγαπούν την Ελλάδα και θέλουν να προσφέρουν.
Όλες οι διαδικασίες του μη κερδοσκοπικού οργανισμού λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους της Πολιτείας του Ντέλαγουερ και υπόκειται στη νομοθεσία Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων των ΗΠΑ που αποκλείουν κάθε πολιτική επιρροή. Δεν έχει εργαζομένους, διοικείται από εθελοντές και δεν έχει λειτουργικό κόστος, ενώ οι εισφορές πάνε εξ ολόκληρου στην αποπληρωμή του ελληνικού χρέους, εκτός ενός ελάχιστου ποσού που αφορά τις προμήθειες για την αγορά των ομολόγων. 

Είμαι σίγουρος πως όσες ελληνικές επιχειρήσεις δηλώσουν συμμετοχή στο Greece Debt Free θα έχουν σημαντική αύξηση των πωλήσεων τους από την ένθερμη στήριξη του καταναλωτικού κοινού.

Ηδη, μόλις μετά 6 ημέρες ζωής, έχουν συγκεντρωθεί από εισφορές 2.296.300 ευρώ συνολικής αξίας χρέους, μέρος των οποίων έχει συνεισφέρει η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού και ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης. Το ποσό που δόθηκε από τον Πρόεδρο του Ολυμπιακού  είναι 168.590 ευρώ και με αυτό έγινε  δυνατή η επαναγορά ομολόγων ονομαστικής αξίας περίπου 1,4 εκατ. ευρώ.

Χρήσιμο θα είναι να γίνει ευρύτερα γνωστή μέσα από το διαδίκτυο η πρωτοβουλία αυτή με την αναδημοσίευση κειμένων και ειδήσεων που την αφορούν.

Το site του Greece Debt Free είναι http://www.greecedebtfree.org/index_gr.html

Ο Πέτρος Νομικός σε συνέντευξη στην ΝΕΤ 30-6-12

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ;

Η πιο τραυματική εμπειρία της νιότης μου ήταν τα χρόνια που έζησα με την χούντα στον σβέρκο μας.

 Τα γεγονότα της Νομικής και μετά του  Πολυτεχνείου, απετέλεσαν μια ανάσα ελευθερίας στο αίσθημα της καταπίεσης που μας πλάκωνε για 6 χρόνια, αλλά και αυτή η ανάσα κράτησε τελικά πολύ λίγο και δεν κατάφερε να κινητοποιήσει ευρύτερα στρώματα του λαού ώστε να δώσει ένα καθοριστικό χτύπημα για να πέσει η δικτατορία.

Σχετικά για εκείνη την μέρα έχω γράψει  στο 17 ΝΟΕΜΒΡΗ –ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ,

 Η δεύτερη χούντα του παράφρονα  Ιωαννίδη που ακολούθησε, πέτυχε την πλήρη καταστολή κάθε λαϊκής αντίδρασης και αν δεν έκανε τότε το παρανοϊκό πραξικόπημα στην Κύπρο, με την συνεπακόλουθη καταστροφή του νησιού, ίσως να είχε κάτσει και αυτή στον σβέρκο μας άλλα τόσα χρόνια σαν του  Παπαδόπουλου .

Βέβαια ένα μεγάλο μέρος του λαού έτρεφε αισθήματα μίσους και απέχθειας για την χούντα, αλλά παρά την μετέπειτα εμφάνιση πολλών ως αντιστασιακών, στην πραγματικότητα η αντίσταση σε αυτήν ποτέ δεν απέκτησε ουσιαστική  λαϊκή συμμετοχή και δυναμική, εκτός από  μεμονωμένες και  σποραδικές περιπτώσεις,  με ουσιαστικό όμως αποκορύφωμα την Νομική και το Πολυτεχνείο από συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα  που αποτελούσαν οι φοιτητές .  

Έτσι ο γιορτασμός της 17 Νοέμβρη  στην μεταπολίτευση, συμβόλιζε στο καθολικό υποσυνείδητο του λαού την γενικότερη μεν διάθεση για απαλλαγή από την χούντα που υπήρχε τα προηγούμενα  χρόνια,  αφ΄ετέρου δε  με την  συμμετοχή στις πορείες απενοχοποιούσε τους περισσότερους από μας για την αδράνεια μας  τον καιρό  της χούντας.

Δυστυχώς  όμως με τα χρόνια η πορεία αυτή έχει μετατραπεί  σε πορεία επίδειξης κομματικών δυνάμεων ενώ ταυτόχρονα  αντιπαραθέσεις  με συγκρούσεις και τραυματισμούς  άρχισαν ήδη από προχθές έξω από το Πολυτεχνείο   με την ταυτόχρονη επίσης περιχαράκωση του χώρου από κομματικές νεολαίες.

Από την άλλη μεριά με την ευκαιρία του εορτασμού μερικοί πανεπιστημιακοί βρήκαν  την ευκαιρία να κάνουν μικροπολιτική και επίδειξη ανέξοδης αγωνιστικότητας, όπως ο πρύτανης του ΑΠΘ που δήλωσε, κακοποιώντας και την γλώσσα,  στο πρότυπο του - νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, πως το άσυλο είναι πάνω από τον νόμο (!!):

«Κανείς δεν είναι παραπάνω (sic) από το νόμο, παρά μόνο οι παραδόσεις μας. ... «Για μας, ανεξάρτητα από τη νομοθεσία, το πανεπιστημιακό άσυλο υπάρχει»
(Σχετικό  καυστικό άρθρο του Γιώργη Γιατρομανωλάκη, υπάρχει στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ – Παραδόσεις του ελληνικού λαού – γνώμες )

Όλη αυτή η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια με οδήγησε πέρσι να γράψω το ποστ  ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ από το οποίο και μεταφέρω εδώ την τελευταία παράγραφο:

Προσωπικά πιστεύω πως σήμερα μια σεμνή τελετή στο Πολυτεχνείο χωρίς πανό και κομματικούς διαχωρισμούς, όπως ήτανε και τότε, με όλο τον κόσμο ενωμένο θα ξαναέφερνε πίσω όσους σαν και μένα απέχουμε από την πορεία αλλά στην μνήμη μας το Πολυτεχνείο εξακολουθεί να ζει.
Μέχρι τότε απλά θα τιμώ από το σπίτι μου όλο αυτό τον κόσμο που αγωνίστηκε τότε, και θα υπενθυμίζω σε όσους δεν ξέρουν τους νεκρούς εκείνης της εποχής που μπορεί να τους διαβάσει κανείς σε ένα παλιότερο ποστ που έχω γράψει.
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ

ΥΓ. Νομίζω ότι ένα από τα συγκλονιστικότερα βιωματικά κείμενα που έχουν ποτέ γραφτεί για εκείνες τις μέρες είναι  της Δήμητρας που κάθε χρόνο αυτή την μέρα το διαβάζω, και καταφέρνει κάθε φορά να μου φέρνει τα ίδια δάκρυα στα μάτια σαν την πρώτη φορά. 

ΤΑ ΦΟΥΜΑΡΑ ΤΩΝ ΦΟΥΓΑΡΩΝ

Φαίνεται ότι στον χαρακτήρα των Ελλήνων είναι σύμφυτη η αμετροέπεια , η παπαρολογία και ο εγωκεντρισμός.
Πριν λίγες μέρες μαζεύτηκαν στον Ιανό αρκετοί "αγωνιστές", από το συντονιστικό επαγγελματιών Cafe - Bar - Resto, ενάντια στην καθολική απαγόρευση του καπνίσματος για να εκφράσουν την αντίθεση τους στον αντικαπνιστικό νόμο και έμπλεοι αγωνιστικού μένους, όπως διαβάζω, δεν άφησαν τασάκι άδειο.
Εκεί λοιπόν ακούστηκε το βασικό σύνθημα «Όπου υποχρεωτική η συνάθροιση του κόσμου, απαγόρευση του καπνίσματος. Όπου προαιρετική, το δικαίωμα της επιλογής».
Δηλαδή μεθερμηνευόμενον εμείς επιλέγουμε προαιρετικώς να καπνίζουμε και εσείς οι άκαπνοι υποχρεωτικώς θα εισπνέετε τον καπνό μας !
Αρχικά ο Δημήτρης Αρβανίτης, ιδιοκτήτης καφέ- μπαρ που συμμετέχει στο Συντονιστικό Επαγγελματιών Καφέ- Μπαρ- Εστιατορίων αναρωτήθηκε «πώς γίνεται να είναι παράνομος ο χρήστης και όχι το προϊόν;».
Στο βαθυστόχαστο αυτό ερώτημα άμεση ήταν η απάντηση σχολιαστή στα ΝΕΑ on line :
Και η αφόδευση και τα προιόντα της είναι νόμιμα, το να τα φέρεις όμως μέσα σε ένα κοινόχρηστο χώρο και να τα βάλεις δίπλα στο τραπέζι του άλλου δεν είναι νόμιμο.
Ο καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιάννης Πανούσης απεφάνθη από το βάθρο της επιστημονικής του αυθεντίας:«Δεν καπνίζω, αλλά δεν είμαι αντικαπνιστής. Το μέτρο εκφράζεται σε έμμεσους περιορισμούς της ελευθερίας. Είναι καθαρά κατασταλτικό. Όποτε στην Ιστορία εμφανίστηκε ο νομοθέτης να θέλει το καλό μας, ήταν αυταρχικό καθεστώς».
Δηλαδή η ελευθερία μεταφράζεται ως ελευθερία του καπνίζειν που δεν μπορούν να μας την αφαιρέσουν οι αυταρχικώς δρώντες άκαπνοι, που αν θέλουν ας φροντίσουν να καταστείλουν την τάση τους να πνίγονται, όταν με απόλαυση τους φυσάμε τον καπνό μας στα μούτρα τους!

Άλλωστε η συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη μας το δήλωσε :¨Το τσιγάρο είναι απόλαυση. Επιτρέψτε μας να έχουμε κάποιες αδυναμίες διότι το να ζούμε σαν άρρωστοι για να πεθάνουμε υγιείς δεν βρίσκω να έχει κάποιο νόημα», και συνέχισε αφού τράβηξε μια γερή ρουφηξιά «Είναι δυνατό να πάει κάποιος να ακούσει τον Μικρούτσικο, τον Κραουνάκη και να μην μπορεί να καπνίσει; Είναι γάμος χωρίς γαμπρό ή νύφη».
Τώρα γιατί ζούν σαν άρρωστοι όσοι είναι άκαπνοι και γιατί απολαμβάνω εγώ χωρίς τσιγάρο και τον Μικρούτσικο και τον Κραουνάκη, δεν ήμουνα εκεί να την ρωτήσω!
Ήταν όμως εκεί ο Θάνος Μικρούτσικος ο οποίος για να ενισχύσει τα επιχειρήματα των καπνιστών τα επένδυσε και με ολίγη επίκαιρη και πιασάρικη αντιπανδρεϊκή ρητορεία λέγοντας: Δεν επιτρέπω σε κανέναν να με σώσει. Ούτε στην κυβέρνηση ούτε σε κανέναν. Να δοθεί η δυνατότητα της επιλογής, ώστε όλοι να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε τα λάθη μας. Πρόκειται για μέτρο απολυταρχικό, μέτρο φασιστικό, ένα μέτρο που -τουλάχιστον στην Ελλάδα- πάρθηκε σε κάποια διαδρομή με κανό. Και επειδή γνωρίζω τον πρωθυπουργό μας και είναι τύπος της γυμναστικής, περιμένω το επόμενο νομοσχέδιο να κάνουμε υποχρεωτικά όλοι pilates.

Εκεί καπάκι ήρθε και ο έτερος καππαδόκης, που δεν μπορεί να ακούσει η Ζατέλη χωρίς τσιγάρο, ο Κραουνάκης, τον οποίο σίγουρα θα ήμουν διατεθειμένος και να πληρώσω για να τον δω να κάνει pilates, που αρχικά τον έπιασε ο πόνος για την γεροντική ηλικία και είπε με σπαραγμό ψυχής πως «δεν μπορεί να κοπεί το τσιγάρο στον γέροντα που πάει στο καφενείο και το έχει ως μοναδική παρηγοριά», ενώ στην συνέχεια δήλωσε εμμέτρως πως : «τόσο καπνό που πίνω μέσα μου άμα τον είχα ταξιδέψει, θα 'χα γυρίσει όλη τη Γη» και στην συνέχεια τραγούδησε «καπνίζω, σφυρίζω, μουγκρίζω και βρίζω που ένα τσιγάρο που είχα το κόψαν και αυτό...».
Βέβαια από την συγκέντρωση δεν μπορούσε να λείπει και ο Γρηγόρης Ψαριανός που εμφανίστηκε «συγκινημένος» για το ενδιαφέρον του κράτους να προστατεύσει την υγεία μας. Αυτός σε πιο μελοδραματικό τόνο δήλωσε πως η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους του θύμισε: «Αδόλφο Χίτλερ που απαγόρευσε το κάπνισμα και κάπνιζε ανθρώπους μέσα στους φούρνους».
Δυστυχώς από την συγκέντρωση έλειπε η Λιάνα (ε, όχι και ποιά είναι η Λιάνα!) που αντιπροσωπεύει όλους μαζί τους αγωνιστές της αριστεράς και γι΄ αυτό και φουμάρει αγωνιστικά σε κάθε τηλεοπτική της εμφάνιση για να μας αποδείξει ότι ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική νίκη, παρά το ότι το ΚΚΕ από την εποχή του Ζαχαριάδη έβαλε μεν τα όπλα παρά πόδας όχι όμως και το τσιγάρο !
Αυτός όμως που έθεσε το θέμα με απόλυτη σαφήνεια ήταν ο συγγραφέας Ηρακλής Λογοθέτης.
«Προφανώς δεν πρόκειται για το τσιγάρο», είπε «Πρόκειται για μια επιχείρηση εξορθολογισμού των παθών. Γνωρίζουμε ότι σε όλα τα αυταρχικά προτάγματα επιβάλλονται καθολικοί νόμοι. Η ίδια η καθολίκευση είναι εκ φύσεως άδικη γιατί πλήττεται η ιδιαιτερότητα, η ανορθογραφία, το πάθος, η εξτρεμιστική απόλαυση. Πλήττει τους ακροβολιστές της ύπαρξης».
Τώρα ποιοί είναι οι ακροβολιστές της ύπαρξης και ποιά είναι τα αυταρχικά προτάγματα δεν μας τα εξήγησε διότι προφανώς τα θεωρεί ως αυτονόητα.
Καθώς είμαι λίγο αδύνατος στα ελληνικά κοίταξα και εγώ το Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσης για να δώ τι ακριβώς είναι το πρόταγμα και εκεί διαπίστωσα πώς σημαίνει την εμπροσθοφυλακή, ή το προπορευόμενο τάγμα ή τέλος την πρώτη γραμμή της μάχης.
Έτσι έμεινα με την απορία τι θέλει να πει ακριβώς ο ποιητής που υποψιάζομαι πως η νικοτίνη του έχει δημιουργήσει μικροεμφράγματα στα αγγεία του εγκέφαλου του .
Φαίνεται πως οι προαναφερθέντες που μίλησαν για "φασιστικό" χαρακτήρα του νόμου επισκέπτονται συχνά δημοκρατικά κράτη που το κάπνισμα είναι ελεύθερο όπως το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Περσία κτλ γιατί σε όλο τον άλλο πολιτισμένο κόσμο φαίνεται ότι έχει επικρατήσει πλήρης φασισμός.
Χαρακτηριστικά δε στο φασιστικό Σαν Φραγκίσκο, το κάπνισμα επιτρεπόταν 7 μέτρα μακριά από την είσοδο του ξενοδοχείου!
Έχοντας φροντίσει για χρόνια για την ανοδική πρόοδο των μετοχών των καπνοβιομηχανιών, μπορώ να καταλάβω την ψυχολογία του καπνιστού, που δεν του απαγορεύουν μεν το κάπνισμα, αλλά δεν θα μπορεί ασύδοτος από δω και πέρα να εκπληρώνει το πάθος του σε δημόσιους χώρους αδιαφορώντας για όλους τους άλλους που ενοχλούνται από αυτό.
Από την άλλη μεριά παρά το ότι εμένα προσωπικά δεν με ενοχλεί όταν καπνίζουν σε μια παρέα, η ερίτιμος σύζυγος μου από χρόνια αποφεύγει τα κλειστά κέντρα γιατί μόλις εισπνεύσει καπνό παθαίνει βρογχόσπασμο και αν δεν έχει μαζί της βρογχοδιασταλτικό, κινδυνεύει να πάει συναντήσει τον άγγελο του Αρκά και εγώ να μείνω απαρηγόρητος(;) χήρος!
Τελικά όλη αυτή η παπαρολογία περί φασιστικών μέτρων σύντομα θα σταματήσει γιατί η εξέλιξη δεν γυρίζει πίσω, όπως σταμάτησε και η αντίστοιχη προ ετών, τότε που απαγορεύτηκε το κάπνισμα σε όλες τις αεροπορικές πτήσεις, ακόμα και τις πολύωρες.
Οι καπνιστές αναγκαστικά έκτοτε πέρασαν καλά και εμείς καλύτερα!

Σχετικά με το κάπνισμα είναι τα παρακάτω ποστ μου:

ΚΑΠΝΙΣΕ ΑΦΟΒΑ, ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΡΚΙΝΟ! 2-6-07
ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΧΑΘΗΚΕ…… 21-1-08
ΠΩΣ ΕΝΑΣ ΘΕΡΙΑΚΛΗΣ ΕΚΟΨΕ ΤΟ ΡΗΜΑΔΙ 30-5-09

ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ ΕΙΧΑ ΒΑΛΕΙ ΤΑ ΛΙΝΚ ΑΠΟ ΤΟ ATHEOFOBOS ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΜΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.
ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ATHEOFOBOS2 ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ.

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΜΑΛΑΚΙΑ

Όταν υπάρχει φαντασία , για την προβολή των αιτημάτων σου κάνεις μια πρωτότυπη εκδήλωση και παίρνεις τον κόσμο με το μέρος σου αναγκάζοντας την εξουσία να σε ακούσει και πιθανόν να σου λύσει τα προβλήματα που έχεις.(από εδώ)

.

Η διάσημη παρισινή λεωφόρος Σανζ Ελιζέ μεταβλήθηκε σε οικολογικό παράδεισο για ένα διήμερο, χάρη στην αυθεντική πρωτοβουλία 600 γεωργών που εγκατέστησαν σε έκταση 1,2 χλμ. έναν γιγάντιο κήπο για «να ακουστεί η φωνή της γεωργίας».

Τα Ηλύσια Πεδία, από την Αψίδα του Θριάμβου μέχρι την πλατεία Ομόνοιας, απαλλαγμένα από αυτοκίνητα, μεταβλήθηκαν σε εξοχικό τοπίο, στο πλαίσιο μιας επιχείρησης γοητείας για την παρουσίαση της γεωργίας και των προβλημάτων του κλάδου στο πλατύ κοινό.

Οι γεωργοί μετέφεραν και εγκατέστησαν τη νύχτα του Σαββάτου ένα φυτεμένο χαλί με πάνω από 100 είδη καλλιεργειών, δέντρα, λουλούδια, σιτηρά, αμπελώνες, φρουτόδεντρα. Σε ειδικούς χώρους τοποθετήθηκαν ζώα, πρόβατα και βόδια. Στην πλατεία Rond Point σε πυραμίδα 7 μέτρων, εκτέθηκαν φρούτα και λαχανικά προς πώληση. Η όλη επιχείρηση βαφτίστηκε «Nature Capitale».

Η επιτυχία της ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Την Κυριακή και χθες πάνω από δύο εκατομμύρια άτομα επισκέφθηκαν και φωτογράφησαν το γιγάντιο χάπενινγκ.

Ο πρόεδρος Σαρκοζί, που έχει αντιμετωπίσει έντονες επικρίσεις των γεωργών, πραγματοποίησε επίσκεψη-έκπληξη με τη σύζυγό του Κάρλα στη γιγάντια φάρμα των Ηλυσίων Πεδίων. Αντάλλαξε φιλοφρονήσεις με το κοινό και υποσχέθηκε στους οργανωτές ότι κάνει ό,τι είναι δυνατόν για την υποστήριξη του κλάδου. «Η επίσκεψη του προέδρου μάς ευχαριστεί, αλλά πρέπει να ακούσει τα αιτήματά μας», δήλωσαν οι γεωργοί.

Αντίθετα όταν δεν έχεις ίχνος από φαντασία κάνεις μια κλασσική πλέον νεοελληνική μαλακία και με μερικούς ακόμα "συναγωνιστές" πετυχαίνεις ακριβώς το αντίθετο από αυτό που επιδιώκεις ,δηλαδή να στρέψεις εναντίον σου όλο τον κόσμο που χωρίς λόγο ταλαιπωρείς(από εδώ)

.

Την εθνική οδό Τρικάλων - Ιωαννίνων απέκλεισαν συμβολικά οι κάτοικοι της Βασιλικής, διαμαρτυρόμενοι για τον «Καλλικράτη»

.

Κλειστό επ' αόριστον θα παραμείνει από σήμερα το λιμάνι της Κυλλήνης από τους κατοίκους και τους φορείς της περιοχής που διαμαρτύρονται για την αλλαγή του ονόματος του νέου «καλλικρατικού» δήμου, από Δήμο Κυλλήνης σε Δήμο Ανδραβίδας...

.

Εκατοντάδες δημότες απέκλεισαν για μία ώρα το λιμάνι της Κυλλήνης προκαλώντας δυσφορία στους πολίτες που είχαν προορισμό τη Ζάκυνθο και την Κεφαλονιά.

.

«Μπλόκο» στην Πατρών-Κορίνθου, στο ύψος της Πούντας, έστησαν χθες το μεσημέρι (12.30 μ.μ. - 2.40 μ.μ.) απροειδοποίητα κάτοικοι και φορείς της Αν. Αιγιαλείας, αντιδρώντας στη συνένωση των Δήμων Αιγείρας, Ακράτας και Διακοπτού με το Αίγιο. Τα οχήματα σχημάτισαν ουρές χιλιομέτρων, καθώς στην περιοχή είναι υπό εξέλιξη και τα έργα για τον νέο αυτοκινητόδρομο.

.

Σε δίωρο αποκλεισμό της σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ της Αμφίκλειας και της Τιθορέας προχώρησαν χθες το απόγευμα κάτοικοι της περιοχής, μετέχοντας στις κινητοποιήσεις της Επιτροπής Αγώνα του Δήμου Αμφίκλειας ενάντια στον «Καλλικράτη». Λόγω των κινητοποιήσεων σημειώθηκαν καθυστερήσεις σε τρία δρομολόγια του ΟΣΕ.

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ………..

Α-ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ………
Όσοι έχετε δει την ταινία Fahrenheit 451 του François Truffaut, έχετε συνειδητοποιήσει ότι τα απολυταρχικά καθεστώτα θεωρούν σαν βασικό εχθρό τους τον γραπτό λόγο γιατί αυτός παραμένει για πάντα με τα βιβλία και μεταδίδει και στις επόμενες γενιές τις επαναστατικές ιδέες του.
Για τον λόγο αυτό στην ναζιστική Γερμανία αλλά και στην Ελλάδα του Μεταξά καίγαν βιβλία, όπως πχ τον Επιτάφιο του Ρίτσου, σε τελετουργικές πυρές.
Τα τελευταία όμως χρόνια το μίσος που έχουν όλες οι φασιστικές ομάδες για τα βιβλία έχει αρχίσει να μεταδίδεται, σαν ιός ,σε αριστερίστικα γκρουπούσκουλα που θεωρούν, όπως οι φασίστες, ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια οπότε καίνε επανειλημμένα βιβλιοπωλεία, σαν του Γεωργιάδη, με ακροδεξιά βιβλία με την σιωπηρή δυστυχώς ανοχή ή και επικρότηση ενός μέρους της κοινής γνώμης.
Ενθαρρυμένοι δε από αυτήν την ανοχή άρχισαν και τις επιθέσεις και σε ανθρώπους της αριστεράς που τυχαίνει να μην συμφωνούν με τις απόψεις τους.

Είναι γνωστή η επίθεση που έγινε στην Σώτη Τριανταφύλλου πρόσφατα στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της.
Επειδή πάντα πίστευα ότι τα βιβλία ,όσο και να διαφωνούμε με το περιεχόμενο τους ,πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα, είχα γράψει το 2007 το ποστ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΜΠΛΟΓΚΟΣΦΑΙΡΑΣ όταν δικαζόταν ο πατήρ Πλεύρης για το εμετικό κατασκεύασμα που είχε γράψει για τους Εβραίους που κατάληξε τελικά πρόσφατα στην αθώωση του.
Με ιδιαίτερη ικανοποίηση λοιπόν είδα να γράφει αυτά που πιστεύω για τα θέματα αυτά, πολύ καλύτερα από ότι θα τα έγραφα εγώ, ο Στάθης ,και γι΄ αυτό και σας μεταφέρω ένα μεγάλο μέρος από το κείμενο του.
(Τα έντονα γράμματα είναι δική μου υπογράμμιση.) Προ οδυνηρής έκπληξης βρέθηκαν πολλοί αριστεροί (η Αριστερά και τα κόμματά της είναι άλλο) με την επίθεση εσχάτως εναντίον της κυρίας Σώτης Τριανταφύλλου από φασίστες που αυτοπροσδιορίζονται ως αντιεξουσιαστές.
Οι τύποι αυτοί μπούκαραν ακριβώς όπως μπούκαραν τις προάλλες και οι μπάτσοι (υπό μορφήν αστυνομικών) πάλι στο «Φλοράλ» (γεια σου, Γιώργο), πάλι στα Εξάρχεια για να εμποδίσουν, οι αντιεξουσιαστές, ακριβώς όπως και τα όργανα της εξουσίας, την παρουσίαση ενός βιβλίου, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.
Θύμα αυτή τη φορά η κυρία Σώτη Τριανταφύλλου, ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά στη χώρα μας, μια ταλαντούχα συγγραφέας, μια αγωνίστρια των ιδεών της -με όποιες απ' τις οποίες όσον κι αν διαφωνεί κανείς, όχι μόνον παραμένουν σεβαστές, αλλά η αντίκρουσή τους μόνον μέσα από γόνιμο διάλογο μπορεί να γίνεται, οδηγώντας μάλιστα ενίοτε σε νέες ενδιαφέρουσες σκέψεις.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μελανόφρονες μαγκίτες προπηλακίζουν την κυρία Τριανταφύλλου, την οποίαν άλλωστε παλιότερα είχαν απειλήσει ότι θα «γίνει Κούνεβα απ' τα αριστερά»!
Δεν υπάρχει «αριστερά» στον φασισμό.
Και ήταν για μένα απορίας άξια όλα αυτά τα χρόνια η αιδήμων σιωπή της Αριστεράς κάθε φορά που καιγόταν το βιβλιοπωλείο του κ. Αδωνη Γεωργιάδη φέρ' ειπείν ή σπάζονταν τα κεφάλια (προφανώς για να βάλουν σωστό μυαλό) πιτσιρικάδων ακροδεξιών ή και φασιστών που έκαναν το έγκλημα να εκθέτουν τα βιβλία τους στην Εκθεση Βιβλίου.
Δεν καταλαβαίνω γιατί αντιδρούμε ως αριστεροί στην επίθεση κατά των δικών μας, όπως στην περίπτωση του Δημήτρη Παπαχρήστου (γεια σου, Δημήτρη), ενώ ποιούμε την νήσσαν όταν καίγεται ο κ. Γεωργιάδης ή σύρεται στα δικαστήρια προκειμένου να φιμωθεί ο κ. Πλεύρης.
Από πότε η Αριστερά αντιμετωπίζει τη σύγκρουση των ιδεών με δικαστικές αποφάσεις;
Μήπως από τότε που η πολιτικώς ορθή Αριστερά στη Δύση (από την Ακρα Αριστερά ώς τους Σοσιαλιστές), υιοθετώντας πάσης φύσεως αμερικανιές, καταφεύγει στα δικαστήρια για να καθ-ιερώσει τις ιδέες της στην κοινωνία με αποφάσεις... πρωτοδικείων;
Οτι ο φασισμός και οι ιδέες του προτρέπουν στη βία εναντίον όποιων θέλουν κάθε φορά, είναι πασίγνωστον. Κι όταν εκδηλώνονται εγκληματικές συμπεριφορές πρέπει να αντιμετωπίζονται απ' τον νόμο. Τον έστω δυσλειτουργούντα κι επιλεκτικό νόμο. Από πότε όμως μπορεί η Αριστερά να παίρνει τον νόμο στα χέρια της, να κάνει δίκη προθέσεων και προληπτικώς να εφαρμόζει καταστολή (εμποδίζοντας συγγραφείς να μιλούν, καίγοντας βιβλιοπωλεία, δέρνοντας αντιφρονούντες); Κι από πότε πρέπει η Αριστερά να καταφεύγει στον νόμο για να λογοκρίνει δικαστικώς αυτό το οποίο η ίδια θα όφειλε να συντρίβει ιδεολογικώς;
Δημοκρατική Αμυνα για την Αριστερά απέναντι στον φασισμό είναι οι ιδέες της, οι διαδηλώσεις της, οι οργανώσεις της, η σχέση της με τον λαό και το καλό, όχι οι τραμπουκισμοί και οι δίκες, είτε τις διεξάγει ως εξουσία η ίδια (σταλινικές) είτε διαθέτει τον σταλινισμό των επιγόνων που χρειάζεται για να σέρνει στα δικαστήρια τους άλλους.

Β-ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ……
Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο διάβασα εδώ (όλο το κείμενο) και πιστεύω ότι πρέπει να το διαβάσουν όλοι οι Ελληνοκύπριοι που έχασαν τις περιουσίες τους στα κατεχόμενα.
Τρείς απλοί ΕλληνοΚύπριοι η Μαρούλα Τουμάζου, ο Νικόλαος Καντιλάρης κάτοικοι της Βόρειας κατεχόμενης Κύπρου και ο Μιχάλης Τουμάζος από την πολιτεία Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ τόλμησαν να κάνουν αυτό που θα έπρεπε να είχαν κάνει νωρίτερα κάθε Κυπριακής καταγωγής Αμερικανός πολίτης που ζει και έχει δικαιώματα στις ΗΠΑ.

Κατέθεσαν αγωγή στο ομοσπονδιακό δικαστήριο εναντίον της Τουρκικής δημοκρατίας διεκδικώντας σε πρώτη φάση ελάχιστη αποζημίωση ύψους 400.000.000.000$ για τις ζημιές που υπέστησαν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους διαχρονικά από την εισβολή του Αττίλα το 1974 μέχρι και σήμερα στην σημερινή κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο!
Βασικό επιχείρημα στο σκεπτικό της αγωγής που καταθέτουν οι τρεις Κύπριοι, εκτός των άλλων ομοσπονδιακών νόμων και αποφάσεων της γερουσίας και του Κογκρέσου που παραθέτουν στην αγωγή οι εγκαλούντες επικαλούμενοι την παραβίαση τους στις ΗΠΑ βασίζεται κυρίως σε προηγούμενη απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου του Κογκρέσου του 1961 βάση της οποίας απαγορεύεται, η αποστολή στρατιωτικής και μη στρατιωτικής βοήθειας που δίδεται σε άλλες χώρες, να χρησιμοποιείται για παραβίαση των κανόνων διεθνούς δικαίου (παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατοχή και μαζική βία κτλ). Αυτή η απόφαση του Κογκρέσου είναι το γεγονός που δίδει το δικαίωμα αγωγής στους ενάγοντες αφού τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στην εισβολή αλλά και σήμερα, στην συνεχιζόμενη κατοχή είναι αμερικανικής κατασκευής κάτι που απαγορεύει η παραπάνω απόφαση του Κογκρέσου.
Μερικές φορές τα αμερικανικά δικαστήρια εκδίδουν αποφάσεις που είναι σαφώς αντίθετες από την κυβερνητική πολιτική.

Ας ελπίσουμε πως και εδώ θα υπάρξει μια τέτοια απόφαση.

Γ-ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ…
Ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Περικλής Κοροβέσης κάνει μερικές ουσιαστικές παρατηρήσεις που θα προκαλέσουν συζήτηση ,στο άρθρο του με τίτλο-Η Αριστερά δεν μένει πια εκεί που ξέραμε- στο οποίο καταλήγει γράφοντας:
Και λογικά μπαίνει το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γιώργος Γιαννουλόπουλος («Ε» 23.10.09) εύστοχα χαρακτήρισε τον ΣΥΡΙΖΑ σαν Δουνκέρκη. Και έχει απόλυτο δίκιο. Η ιστορική Αριστερά είναι ένα ναυάγιο είτε με τη μορφή του ΚΚΕ είτε με τη μορφή του ΣΥΝ (για να μη μιλήσουμε για τους μικρότερους σχηματισμούς). Ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΝ, ο αγαπητός συνάδελφος Βασίλης Μουλόπουλος, μίλησε για ευθανασία της Αριστεράς στην οποία οφείλουμε να συνεισφέρουμε όλοι. Με άλλα λόγια να αφήσουμε τους νεκρούς να θάψουν τον εαυτό τους. Και μετά η ανακύκλωση της ζωής θα δημιουργήσει την Αριστερά του 21ου αιώνα που δεν θα έχει σχέση ούτε με τη Σοσιαλδημοκρατία ούτε με τον Κομμουνισμό - Σταλινισμό του 20ού αιώνα. Και πιθανότατα θα πρέπει να εγκαταλείψει και αυτούς τους όρους που πια δεν έχουν κανένα νόημα. Βάζουμε δύσκολα θέματα. Αλλά η Αριστερά δεν είναι δεδομένη. Και το ερώτημα δεν είναι αν η Αριστερά είναι γυμνή. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει η Αριστερά που χρειαζόμαστε για τον 21ο αιώνα που θα κρίνει αν θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε από την καταστροφή του περιβάλλοντος. Μπορούν να το καταλάβουν αυτό οι γραφειοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ;

Επειδή τα ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ έπιασαν αρκετό χώρο τα ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ από βδομάδα.


Η συνέχεια με το ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ εδώ.

Σταματήστε την βία…

Δεν χρειάζεται να γράψω και εγώ ένα ποστ για την απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει με την ηλίθια βία μεταξύ των οπαδων των ομάδων.
Διαβάστε το ποστ στο μπλογκ παραφωνιάδες που τα λέει όλα.

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Πριν να συνεχίσω με τις άλλες 2 ιστορίες δεν μπορώ να μην γράψω δύο λόγια για αυτό που ζούμε την τελευταία εβδομάδα. Το μπάσκετ.
Όπως έχω γράψει και στο πρώτο μου πόστ δεν έχω κανένα φίλαθλο πνεύμα και η μόνη άσκηση που έχω υποβάλλει τον εαυτό μου, εκτός από το ποδήλατο μέχρι την εφηβεία και το ψαροντούφεκο μέχρι σήμερα, είναι η εκγύμναση των μασητήρων.
Πιθανώς αυτό να οφείλεται στο ότι από την εποχή της γυμναστικής του σχολείου απέκτησα μια φαιδρή εικόνα για τον αθλητισμό από τον γυμναστή που είχαμε.
Μας έκανε επάνω- κάτω τα χεράκια φορώντας το κοστούμι του με γραβάτα(!)και μετά προσπαθούσε να μας μάθει Ελληνικούς χορούς χωρίς μουσική(!) με το 1-2-3.!
Καταλαβαίνει κανείς το κωμικοτραγικό θέαμα μαντραχαλαίων με σορτσάκια να προσπαθούν να χορέψουν καλαματιανό!
Μέχρι την εποχή του Γκάλη ούτε το μπάσκετ μου κινούσε το ενδιαφέρον.
Όταν είδα όμως τον Γκάλη να παίζει μπάσκετ έμεινα έκθαμβος.
Η ικανότητα αυτού του ανθρώπου να αλλάζει μέσα σε δέκατα του δευτερολέπτου πολλές φορές στον αέρα θέση και κίνηση ήταν μοναδική. Χωρίς να παραγνωρίζω την συμβολή του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών, και εκείνες τις καθοριστικές βολές του Καμπούρη η βασική ψυχή της ομάδας ήταν το φαινόμενο Γκάλης.
Έτσι έμαθα και τους κανόνες του μπάσκετ οπότε εκτίμησα ακόμη περισσότερο αυτό το παιχνίδι που συνδυάζει ικανότητα με συλλογική και ατομική ευφυΐα μέσα σε καθορισμένο χρόνο.
Φθάνοντας στο σήμερα έχουμε μια σημαντική διαφορά η οποία οφείλεται σαφώς στους παίκτες αλλά κυρίως στον προπονητή τους.
Γιατί τώρα δεν υπάρχει Γκάλης αλλά υπάρχει κάτι σημαντικότερο από αυτόν-υπάρχει ομάδα!
Χαίρεσαι να βλέπεις αυτά τα παιδιά να παίζουν σαν μια καλοκουρντισμένη μηχανή ,χωρίς προσπάθειες προβολής κανενός, με την εικόνα μιας παρέας που διασκεδάζει για αυτό που κάνει. Και δίπλα τους ένα Γιαννάκη έξυπνο, εφευρετικό και προνοητικό μηχανοδηγό αυτής της καλά ρυθμισμένης μηχανής να στέλνει τους παίκτες τους στο γήπεδο με μια τρυφερή κωλιά σαν τον πατέρα που είναι σίγουρος για τα παιδιά του.
Αυτή είναι η άλλη Ελλάδα που προχωράει μπροστά ,κόντρα στη μιζέρια και την κακομοιριά αυτής που αντιστέκεται ακόμα αλλά σιγά σιγά αργοπεθαίνει .
Ο τελικός δεν είναι τίποτα άλλο από την επιβεβαίωση αυτής της πραγματικότητας.
Δεν έχει σημασία η νίκη η οποία μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας συγκυρίας της στιγμής, όπως έγινε με την Ισπανία-Αργεντινή.
Έχει όμως σημασία όμως το ότι έφτασες εδώ αντιμετωπίζοντας ομάδες ολκής ,από χώρες με πολλαπλάσιο μέγεθος από σένα χάρις σε αυτό που κάνει τις χώρες να προοδεύουν –την συλλογική προσπάθεια.

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ

Προχθές στο Λαύριο στα πλαίσια των θερινών εκδηλώσεων του Δήμου έδωσε μια συναυλία ο Κώστας Μακεδόνας με την Μελίνα Ασλανίδου και άλλη μια κοπέλα που δεν θυμάμαι το όνομα, με τραγούδια του Απόστολου Καρδάρα.
Ο χώρος που έγινε η συναυλία είναι ένα μέρος ανοικτό με πρόχειρες κερκίδες και καρέκλες στη μέση, αλλά όλη η γοητεία του είναι ένα, πίσω από την σκηνή πέτρινο κτήριο και τα χαλάσματα τοίχων στη συνέχεια από αυτό ,υπολείμματα παλιών βιομηχανικών κτηρίων.
Μέσα στη νύχτα με τους εναλλασσόμενους φωτισμούς της σκηνής η όλη εικόνα σαν φόντο ήταν μαγική.
Το κοινό λόγω και του δωρεάν της συναυλίας ήταν από 8 μηνών έως 80 ετών με μία ηχηρότατη, ενθουσιώδη και όλο ζωντάνια ομάδα από κοριτσόπουλα που τα είχαν φέρει από μια κατασκήνωση.
Η συναυλία κράτησε 2 ½ ώρες συνεχώς με εναλλαγή η και όλων μαζί των τραγουδιστών στην σκηνή.
Ποτέ μου δεν είχα φανταστεί ότι όλα αυτά τα τραγούδια τα οποία έλεγαν, και είναι πασίγνωστα, ήταν του Καρδάρα. Mόνο άλλη μια φορά είχα αισθανθεί την ίδια έκπληξη σε μία σπάνια εμφάνιση του Άκη Πάνου πρίν να κάνει τον φόνο, που για πάνω από 3 ώρες τραγουδούσε μόνο δικά του κομμάτια και ήταν όλα επιτυχίες.
Αλλά αν γράφω το κείμενο αυτό δεν είναι για να περιγράψω μια συναυλία.
Είναι γιατί όλο το κοινό τραγουδούσε μαζί με τους τραγουδιστές γιατί αυτά τα τραγούδια ήταν η ζωή του,οι πίκρες του η ξενητιά του,οι έρωτες του.
Πως μπορείς να αντισταθείς και να μην τραγουδήσεις από τις πρώτες στροφές το -Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι το σκοτάδι είναι βαθύ…η -Δεν φταίς εσύ η φαντασία μου τα φταίει..
Δίπλα μου μία παχουλή κυρία με γυαλιά τραγουδούσε έξω καρδιά από την αρχή όλα τα τραγούδια, το ίδιο και μια άλλη μπροστά μου ενώ μία τρίτη σκούπιζε διακριτικά τα μάτια της σ’ ένα τραγούδι που προφανώς της θύμιζε προσωπικά βιώματα
Αυτές τις στιγμές σκέφτομαι πάντα ότι ό μεγάλος Σαββόπουλος τα έχει πει όλα αυτά με δύο κουβέντες:
Των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν άλλο γαλαξία….
Όλη αυτή η μουσική, που πολλές φορές στην εποχή της απαξιώθηκε, έχει μπει πλέον στο DNA των Ελλήνων και αποτελεί κοινό στοιχείο της κουλτούρας τους και περνάει από γενιά σε γενιά.
Τα κοριτσόπουλα της κατασκήνωσης διασκέδαζαν το ίδιο με τους μεγαλύτερους επεκτείνοντας κι’ αυτά τον ίδιο γαλαξία ενσωματώνοντας όλο αυτό το παρελθόν.
Πριν να φύγω σκέφτηκα την ίδια συναυλία, με κοινό πχ Ελβετούς ή Γάλλους η Εγγλέζους που μπορεί να τους άρεσαν σαν τραγούδια αλλά δεν θα τους έλεγαν τίποτα σαν βιώματα. Θα ήταν μιά ξενέρωτη κατάσταση.
Θα ήταν σαν να βλέπεις μια ταινία σε DVD αντί σε κινηματογράφο.
Μετά το τέλος της συναυλίας ,έχοντας ικανοποιήσει το συναίσθημα , πήγα με την παρέα μου ευχαριστημένος όπου πηγαίνουν των Ελλήνων οι κοινότητες μετά την πνευματική τροφή, δηλαδή για σουβλάκια.