ΠΙΤΣΙΡΙΚΟ, ΙΝΑ ΤΙ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΠΕΣ;

Δεν έχω μέχρι στιγμής σχολιάσει ποτέ άλλον μπλόγκερ. Σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση και αυτή θα αφορά τον γνωστό σε όλους μας Πιτσιρίκο.
Τον Πιτσιρίκο δεν τον γνωρίζω και δεν έχω καμία σχέση μαζί του εκτός από την τακτική ανάγνωση των ποστ του.
Ο Πιτσιρίκος είναι ένα χαρισματικό άτομο που έχει ένα εξαιρετικά σουρεαλιστικό χιούμορ, ακόμα και αν μερικές φορές φτάνει στην υπερβολή.
Εγώ πάντως έχω γελάσει μέχρι δακρύων με κείμενα του ,αλλά επίσης έχω συγκινηθεί όταν η σατιρική του διάθεση παραχωρεί την θέση της στο συναίσθημα.
Έχει καταφέρει να ξεπεράσει άλλοτε με σάτιρα άλλοτε με αδιαφορία ένα υπόγειο ρεύμα φθόνου, ζήλιας και κακεντρέχειας πολλών μπλόγκερ που θα επιθυμούσανε διακαώς, σαν άλλοι Ισνογκούτ να είναι Πιτσιρίκοι στην θέση του Πιτσιρίκου .
Δυστυχώς διαπιστώνει κανείς γενικότερα ότι η επιτυχία ενός μπλόγκερ δημιουργεί σε πολλούς τέτοια συναισθήματα που τα εισπράττουν με δηλητηριώδη σχόλια εκτός από τον Πιτσιρίκο κυρίως, όσοι μπλόγκερς πέτυχαν τα ποστ τους να εκδοθούν σε βιβλία,.
Η απόφαση του να γράφει σε εφημερίδες και να αναλάβει εκπομπή στο ραδιόφωνο ήρθε σαν φυσικό αποτέλεσμα της επιτυχίας που είχε στο διαδίκτυο.
Πέτυχε αυτό που θεωρώ ότι είναι ότι καλύτερο μπορεί να σου τύχει στην ζωή , δηλαδή να κάνει κανείς το χόμπυ του επάγγελμα.
Είναι δε αυτονόητο και απόλυτα θεμιτό η δουλειά αυτή να είναι με αμοιβή.
Από μερικούς αυτό θεωρήθηκε σαν ξεπούλημα της ελευθερίας του που είχε σαν μπλόγκερ να γράφει και να σατιρίζει τους πάντες και πάντα.
Αυτό είναι κάτι που μένει να αποδειχτεί στην νέα πορεία του, αν και πιστεύω ότι εάν αμβλυνθεί η σάτιρα του χάνεται μαζί και η αμεσότητα του λόγου του.
Προσωπικά άλλη είναι η αντίρρηση που έχω.
Άκουσα την πρώτη εκπομπή που έκανε και πιθανώς και από το εμφανές τρακ που είχε, ο λόγος του δεν μπορούσε να σου προκαλέσει την ίδια ευφορία ούτε καν χαμόγελο σε αντίθεση με το γραπτό του κείμενο.
Στους περισσότερους θα έχει τύχει να ακούσουν ένα έξυπνο ανέκδοτο από κάποιον που με τον τρόπο που το λέει να το σκοτώνει με τελικό αποτέλεσμα ένα συγκαταβατικό χαμόγελο, ενώ αντίθετα ακούγοντας κάποιον άλλο να λέει ένα ανέκδοτο ακόμα και γνωστό τους , να αρχίσουν γελάνε πριν καν να το τελειώσει.
Ο προφορικός λόγος λοιπόν έχει τους δικούς του κανόνες και απαιτεί τελείως διαφορετικό χειρισμό από τον γραπτό.
Ακόμα και το που και το πως εκφέρεται ο λόγος μπορεί να δημιουργεί τελείως διαφορετικά συναισθήματα.
Ένα άτομο μαγικό επάνω στην σκηνή είναι ο Γιώργος Μαρίνος .Από τον καιρό που εμφανιζόταν στην Μέδουσα δεν νομίζω ότι υπήρξε άλλος μέχρι τώρα τόσο καταπληκτικός performer σαν κι΄ αυτόν. Χαιρόσουν να τον βλέπεις να αστειεύεται και μια ολόκληρη αίθουσα να σπαρταρά στα γέλια και σε λίγο η ίδια αίθουσα να έχει πλημμυρίσει από συγκίνηση , να τραγουδά, να παίζει θέατρο και να μην τον χορταίνουν τα μάτια σου.
Ε ,τον ίδιο άνθρωπο όταν τον βλέπω να μιλάει σε συνεντεύξεις κλείνω την τηλεόραση γιατί εκεί χάνεται όλη η μαγεία που εκπέμπει στην σκηνή γιατί δεν μπορεί να αντλήσει από την άμεση ανταπόκριση που έχει με το κοινό του, που τον ενθαρρύνει και τον εμψυχώνει.
Η αμεσότητα της επικοινωνίας σκηνής με κοινό τροφοδοτεί τον καλλιτέχνη και δεν είναι τυχαίο ότι ένας επίγονος του Μαρίνου ,ο Λάκης Λαζόπουλος απογειώνεται όταν βρίσκεται μπροστά σε κοινό, η ανάγκη του δε αυτή φαίνεται από αυτό που γράφει στους τίτλους της εκπομπής του ότι τον εμψυχώνει το γέλιο της Ανθούλας !
Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς πόσο ψυχρό και απρόσωπο είναι να βρίσκεσαι ,ιδίως όταν δεν είσαι και θεατρίνος, μπροστά σε ένα μικρόφωνο και να μιλάς χωρίς να μπορείς να δεις εκείνη την στιγμή τι επίδραση έχουν τα λεγόμενα σου στο αόρατο σε σένα ακροατήριο.
Ο προφορικός δε λόγος είναι σαν την πορδή ,που λέει και ο Λαζόπουλος.
Άμα πεις μια φράση αυτή δεν ξαναγυρνάει πίσω όσο και να θέλεις . Δεν έχει ούτε delete,ούτε copy,ούτε paste που διαθέτει ο γραπτός, ώστε να μπορέσεις να γράψεις και να ξαναγράψεις μια φράση μέχρι να σε ικανοποιεί πλήρως .
Ο Πιτσιρίκος λοιπόν ,σαν ευφυές άτομο που είναι ή θα καταφέρει να μετατρέψει τον γραπτό του λόγο σε προφορικό ώστε να ακούγεται σαν να μιλάει στην παρέα του και όχι σαν να διαβάζει κείμενο ή θα επιστρέψει στο επιτυχές του γράψιμο σε έντυπα ή στο μπλόγκ του.
Προσωπικά εύχομαι να πετύχει και τα δύο .

VΙ-ΒΙΕΤΝΑΜ -ΣΑΪΓΚΟΝ ,ΚΟΥ ΤΣΙ, ΔΕΛΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΜΕΚΟΓΚ

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ

Το πρωινό που φτάσαμε στην πόλη του Χο Τσι Μινχ, το πάλαι ποτέ γνωστή ως Σαϊγκόν ,πήγαμε στην κινέζικη συνοικία Cholon , κέντρο εδώ και 3 αιώνες χρηματιστών και εμπόρων.
Εδώ η παγόδα του 19ου αιώνα,Tam Son Hoi Quan είναι αφιερωμένη στην θεά της γονιμότητας.
Είπα να αφήσω ένα σημείωμα που να ενημερώνει τις Βιετναμέζες ότι το μήλο της Χρυσοβαλάντου είναι πιο αποτελεσματικό από την θεά τους ,αλλά το αυστηρό βλέμμα της συζύγου μου με απέτρεψε.

H παγόδα του 19ου αιώνα,Tam Son Hoi Quan που είναι αφιερωμένη στην θεά της γονιμότητας.
Επάνω τα σπιράλ είναι κεριά που καίνε και στάζει το καμένο κερί στο κεφάλι σου μέχρι να το πάρεις χαμπάρι!
Κάτω είναι οι επιθυμίες των πιστών προς εκπλήρωση (σας θυμίζει τίποτα αυτό;)

Βέβαια εκτός από το όνομα η περιοχή έχει και την χάρη, γιατί εκεί υπάρχει και μία από τις πιο γραφικές αγορές της πόλης που πουλιούνται τα πάντα ,την αγορά Binh Tay που σημαίνει μεγάλη αγορά και εκτός από τους Κινέζους και Βιετναμέζους που εμπορεύονται διάφορα είδη ,έρχονται να πουλήσουν τα προϊόντα τους και οι αγρότες από όλο το Νότιο Βιετνάμ. Εδώ το γυναικείο πλήθος αγόρασε με μανία σωρεία από μαρκέ τσάντες μαϊμού !

................ Η αγορά Binh Tay στο βάθος του δρόμου.

Εικόνες από τους δρόμους της Σαϊγκόν.Εικόνες της πόλης έχετε δεί και άλλες σε προηγούμενο ποστ με τα μηχανάκια.

Συγκλονιστική ήταν επίσκεψη στο War Remnants Museum.Έχουν ενδιαφέρον οι αλλαγές του ονόματος του Μουσείου ανάλογα με την εξέλιξη των σχέσεων της χώρας με τους Αμερικανούς. Ξεκίνησε ως "The House for Displaying War Crimes of American Imperialism and the Puppet Government"(εννοούν την αμερικανόφιλη κυβέρνηση του Ν.Βιετνάμ) μετά ονομάστηκε Museum of American War Crimes, στην συνέχεια War Crimes Museum και τέλος το 1993 έλαβε την σημερινή ονομασία και έτσι ικανοποιήθηκαν τελικά οι Αμερικανοί!

Στην αυλή του υπάρχουν από ελικόπτερα μέχρι τανκ από την εποχή του πολέμου με τους Αμερικανούς, αναπαράσταση των «κελιών των τίγρεων» όπως έλεγαν τα κελιά που έβαζαν τους πολιτικούς κρατούμενους και πλήθος από φωτογραφίες από εκείνη την εποχή από τον πόλεμο του Βιετνάμ όπως τον έλεγαν οι Αμερικανοί, ή τον Αμερικανικό πόλεμο όπως τον έλεγαν οι Βιετναμέζοι και από την διεθνή συμπαράσταση που υπήρχε για τον λαό του Βιετνάμ. Μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν υπάρχει εικόνα συμπαράστασης είναι η Ελλάδα που βέβαια εκείνα τα χρόνια στέναζε από την χούντα . Περισσότερες φωτογραφίες από το μουσείο μπορείτε να δείτε εδώ.

Στον πόλεμο αυτό υπήρχαν πολλοί ελεύθεροι φωτορεπόρτερ που πλήρωσαν με την ζωή τους την τόλμη τους να βρίσκονται στο πεδίο της μάχης.

8-6-1972 Η Kim Phúc, τρέχοντας γυμνή σε δρόμο κοντά στην Trang Bang καμένη από βόμβα Ναπάλμ.

1-2-1968 Ο Αρχηγός της Νοτιοβιετναμικής Αστυνομίας Nguyen Ngoc χωρίς να διστάσει ,μπροστά στον φακό του Loan Eddie Adams(πήρε βραβείο Πούλιτζερ για αυτή την φωτογραφία) δολοφονεί τον αξιωματικό των Βιετκόγκ Nguyen Van Lem.Όταν δημοσιεύτηκε στην Αμερική αυτή η φωτογραφία επηρέασε σημαντικά την κοινή γνώμη κατά του πολέμου.

Αναπαράσταση των «κελιών των τίγρεων» με πρόπλασμα που δείχνει πως έδεναν εκεί τον κρατούμενο.

Η καρμανιόλα τους έμεινε ενθύμιο από την εποχή της Γαλλικής Αποικιοκρατίας.

Από ότι φαίνεται οι Αμερικανοί δεν τους προμήθευσαν ηλεκτρική καρέκλα για να εκσυγχρονιστούν!

Από τα αξιοθέατα είναι το Μέγαρο Επανένωσης ή της Ανεξαρτησίας. Εδώ ήταν πρώτα η έδρα του Γάλλου Κυβερνήτη και όταν χωρίστηκε ή χώρα εγκαταστάθηκε ο πρόεδρος Ντιέμ, αλλά το κτήριο καταστράφηκε το 1962 όταν η αεροπορία του σε πραξικόπημα το βομβάρδισε για να τον σκοτώσει. Ο Ντιέμ ήταν λαομίσητος και ως φανατικός καθολικός που ήταν ,κυνήγησε τους βουδιστές που ήταν πάνω από το 90% του πληθυσμού. Διαμαρτυρόμενος εναντίον αυτών των διωγμών αυτοπυρπολήθηκε ο μοναχός που την φωτογραφία του είχα δημοσιεύσει εδώ. Ο Ντιέμ το ξανάφτιαξε με όλες τις ανέσεις για να βολέψει το δικό του τομάρι και της συζύγου του εκεί ,αλλά πριν να εγκατασταθεί τον σκότωσαν.

Στο κέντρο της πόλης υπάρχουν(επάνω) , ο καθεδρικός ναός της Notre Dame (1883), ο μεγαλύτερος ναός της Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Στην ίδια πλατεία είναι (κάτω) και το κεντρικό ταχυδρομικό γραφείο(1886-91) ένα όμορφο κτήριο σχεδιασμένο από τον Γουσταύο Άϊφελ .

Σε περίπου 40 χιλιόμετρα από την Σαϊγκόν είναι η περιοχή του Cu Chi.Εδώ οι Βιετκογκ είχαν φτιάξει ένα δίκτυο με υπόγεια τούνελ συνολικού μήκους 220 χιλιομέτρων! Το δίκτυο ουσιαστικά ήταν μια υπόγεια πολιτεία με θαλάμους ,μαγειρεία ,ιατρεία κτλ που τους επέτρεπε να κινούνται αθέατοι, να κτυπούν και να εξαφανίζονται αμέσως. Οι Αμερικανοί είχαν φτιάξει ειδική ομάδα με μάσκες τους Tunnel rats για να μπαίνει στα τούνελ και αναγκάζει με αέρια τους Βιετκόγκ να βγαίνουν έξω.
Βέβαια τα περισσότερα τούνελ ήσαν ιδιαίτερα στενά που δεν χώραγαν εύκολα οι Αμερικανοί. Ο Αθεόφοβος με 5 άλλες τολμηρές κυρίες, μπήκε μέσα σκυφτός σε ένα από τα φαρδύτερα, δηλ. περίπου 1 μέτρο ύψος επί 0,80 πλάτος και όσο βλέπαμε ένα φως από τους προπορευόμενους το πράγμα τρωγόταν. Όμως μετά από λίγο το φως χάθηκε γιατί το τούνελ έκανε ορθή γωνία, οπότε ελαφρώς σοκαρισμένη η κυρία που ήταν πίσω μου υπέβαλλε το εύλογο ερώτημα :τι είναι μπροστά μου ; για να λάβει την εύλογη απάντηση από μένα :ο κώλος μου! Με ιδιαίτερη ανακούφιση είδαμε μετά από 100 μέτρα την φωτεινή τρύπα με την σκάλα προς τα επάνω περιστοιχισμένη από τα κεφάλια των υπολοίπων που κοίταζαν με ενδιαφέρον αν θα βγούμε από εκεί μέσα σώοι.
Εκτός από τις αιφνιδιαστικές επιθέσεις των Βιετκόγκ από τα τούνελ ,τους Αμερικανούς τους περίμεναν και πολλές άλλες παγίδες μέσα σε τρύπες με όρθια καρφιά, παγίδες σαν και αυτές που κλείνουν και με μυτερές δαγκάνες σου πιάνουν το πόδι, παγίδες που με το άνοιγμα μιας πόρτας καλύβας έπεφτε ολόκληρη μια κατασκευή με μυτερά καρφιά κτλ
Ένας πόλεμος αμείλικτος ,απάνθρωπος και βάρβαρος και από τις δύο μεριές .

Περισσότερες φωτογραφίες από το Cu Chi και τις παγίδες μπορείτε να δείτε εδώ.

Πρόπλασμα που δείχνει πως είναι το δίκτυο των τούνελ.Προσέξτε την έξοδο διαφυγής δεξιά κάτω από το νερό. Θυμηθείτε τους στίχους του Σαββόπουλου από το Βιετνάμ γιέ-γιέ
Τώρα κρυμμένος στο ποτάμι
ανασαίνεις
Φο Μι Τσίν, ανασαίνεις
ανασαίνεις με καλάμι με καλάμι

Φιλόξενος τόπος υποδοχής για τους Αμερικανούς επισκέπτες της περιοχής.

Από την άλλη μεριά οι Αμερικανοί μετά από τέτοια υποδοχή, πρώτα πυροβολούσαν και μετά ρώταγαν με ποιό μέρος είναι οι Βιετναμέζοι που έβλεπαν μπροστά τους.

Κρυψώνα των βιετκόγκ.Το ένα μου πόδι οπωσδήποτε χωράει να περάσει !

Είσοδος τούνελ που αν προσπαθούσε να μπεί χαμπουργκεροδιατρεφόμενος Αμερικανός θα είχε φρακάρει.

Εξαερισμός των τούνελ που φαίνεται σαν μυρμηγκοφωλιά!

Την επόμενη ημέρα μας περίμενε το Δέλτα του ποταμού Μεκόγκ και το My Tho, από όπου με καραβάκι βρεθήκαμε σε ένα από τα νησάκια της περιοχής. Η βόλτα με μια πιρόγα σε ένα από τα στενά κανάλια της περιοχής μας έδωσε την δυνατότητα να δούμε όλη την τροπική βλάστηση που υπάρχει στο Δέλτα .

Μετά την διανυκτέρευση στο Can Tho το πρωί είχε επίσκεψη με καραβάκι στην φημισμένη πλωτή αγορά της περιοχής. Εδώ υπάρχει ένα μοναδικό θέαμα από εκατοντάδες πλοιαράκια που οι αγρότες φέρνουν τα προϊόντα τους για να τα πουλήσουν . Σε κάθε καραβάκι υπάρχει ένα ψηλό κοντάρι με το τι πουλάει ο καθένας ώστε να το βλέπουν οι αγοραστές
Εδώ τελειώνει το ταξίδι στο Βιετνάμ και με το αεροπλάνο το βράδυ βρισκόμαστε στο Σιεμ Ρεπ στη 3η και σημαντικότερη από αρχαιολογικής πλευράς χώρα του ταξιδιού, την Καμπότζη.

...........................................Can Tho από τον ποταμό

Η πλωτή αγορά.Προσέξτε τα κοντάρια με τα προϊόντα στα σκάφη .

Πλωτή καντίνα γιατί ο κόσμος σε όλες τις αγορές πεινάει!

Συνύπαρξη παραδοσιακών παράκτιων σπιτιών με σύγχρονα πολυόροφα ,αλλά πάντα στενά σπίτια.

ΤΑ  ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΊΔΙ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΓΙΑΤΙ ΜΠΛΟΓΚΑΡΟΥΜΕ. 

-I-ΤΙ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΦΟΒΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΟΚΙΝΑ

 ΙΙ -ΠΑΜ΄ ΠΛΑΤΕΙΑ; ΟΧΙ ΡΕ ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΛΑΟΣ !

III- Η ΦΥΣΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΠΕΡΙ ΠΟΡΝΕΙΑΣ. 

ΙV-ΒΙΕΤΝΑΜ- ΤΑΦΟΙ, ΑΝΑΚΤΟΡΑ, ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΥΡΠΟΛΗΣΕΙΣ 

 V-ΚΑΜΠΟΤΖΗ -Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΜΑΟ, Ο ΠΟΛ ΠΟΤ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ

 VII-ΚΑΜΠΟΤΖΗ-ΣΙΕΜ ΡΕΠ -ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΟΥ ΑΝΓΚΟΡ
VIII (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ) Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ANGKOR WAT – Η ΛΙΜΝΗ TONLE SAP ΚΑΙ Η ΠΝΟΜ ΠΕΝΧ

V-ΚΑΜΠΟΤΖΗ -Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΜΑΟ, Ο ΠΟΛ ΠΟΤ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ


Είχα σκοπό με αυτό το πόστ να τελειώσω με το Βιετνάμ για να γράψω στην συνέχεια για το ομορφότερο μέρος του ταξιδιού που ήταν η Καμπότζη με το Ανγκόρ Βατ.
Στο τέλος δε αυτών των ταξιδιωτικών αναμνήσεων, να γράψω και για την τραυματική εμπειρία που είχαμε από την επίσκεψη στο Tuol Sleng ή S-21 ή μουσείο της γενοκτονίας.
Όμως οι πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα στην συνέντευξη που έδωσε στα ΝΕΑ ότι εκτιμά ότι η σκέψη του Μάο είναι “πολύ πιο διαχρονική από εκείνη του Μαρξ και του Λένιν ‘’ μου έφεραν βασανιστικά στην μνήμη αυτό το μέρος.Φαίνεται πάντως ότι η σκέψη του Μάο τον έχει εμπνεύσει γιατί και στο πρόσφατο παρελθόν έχει χρησιμοποιήσει τσιτάτο δικό του γιατί απευθυνόμενος στην Αλέκα είπε: Θα της θυμίσω μια σοφή ρήση του προέδρου Μάο: 'Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση…'.»Επειδή όμως αυτά που είδα στην Πνομ Πενχ ήταν πραγματικά εμπνευσμένα από την σκέψη του Μάο και έφεραν μεν μεγάλη αναταραχή αλλά δυστυχώς καμιά θαυμάσια κατάσταση, αλλά αντίθετα μεγάλη δυστυχία και φρίκη ,μάλλον ο πρόεδρος του ΣΥΝ θα πρέπει να μελετήσει καλύτερα την σύγχρονη και αρκετά πρόσφατη ιστορία.
Είναι πλέον γνωστά στους περισσοτέρους τι καταστροφή προκάλεσε στην Κίνα η πολιτιστική επανάσταση του Μάο με τους ερυθροφρουρούς και με «επανεκπαίδευση» στους αγρούς όλων των μορφωμένων πολιτών.
Στην Καμπότζη οι ιδέες αυτές βρήκαν γόνιμο έδαφος στους ερυθρούς Χμέρ ,ηγέτης των οποίων ήταν ένας παρανοϊκός, ο Πολ Ποτ αυτοαποκαλούμενος «αδελφός νούμερο 1», που είχε την υποστήριξη της Κίνας . Όταν οι ερυθροί Χμέρ κατέλαβαν την πρωτεύουσα Πνομ Πενχ στις 15 Απριλίου 1975 το ονόμασαν έτος 0 και διέταξαν την πλήρη εκκένωση της από τον πληθυσμό της, κοντά 2.000.000 κατοίκους εντός 76 ωρών και την μετάβαση τους στην ύπαιθρο .
Η πρόφαση που χρησιμοποίησαν ήταν ότι πρόκειται να βομβαρδίσουν την πόλη οι Αμερικανοί.
Ο πραγματικός σκοπός αυτής της μετακίνησης ήταν να «καθαρίσει» ο λαός από καπιταλιστικές, δυτικές ξένες ή θρησκευτικές επιδράσεις βάσει της μαοϊκής ιδέας ότι μόνο η αγροτική τάξη είναι η γνήσια εργατική τάξη.
Η «βασιλεία » του Πολ Ποτ κράτησε 3 χρόνια, 8 μήνες και 20 μέρες.
Οι ξένοι διώχτηκαν, οι πρεσβείες έκλεισαν, το χρήμα καταργήθηκε. Αγορές, σχολεία, εφημερίδες, θρησκείες και ιδιοκτησία τέθηκαν εκτός νόμου.
Κυβερνητικοί υπάλληλοι, δάσκαλοι, άτομα άλλης εθνότητας, όλοι οι κληρικοί κάθε θρησκείας ,οι μορφωμένοι ακόμα και όσοι φόραγαν γυαλιά !, ή όσοι ανήκαν στην μεσαία τάξη συλλαμβάνονταν και εκτελούνταν.
Από τα 7.000.000 κατοίκους το ¼ περίπου του πληθυσμού πέθανε σε αυτό το διάστημα από πείνα, αρρώστιες και εκτελέσεις (οι νεκροί με διάφορους υπολογισμούς ανέρχονται από 1 έως 3.000.000 ,η Διεθνής Αμνηστία τους υπολογίζει σε 1,4 εκ)
Σύμφωνα με τις απόψεις του δεν χρειάζονταν πάνω από 1 έως 2 εκατομμύρια λαού για να φτιάξει την νέα αγροτική κομουνιστική ουτοπία Άλλωστε πίστευε για τους αντιθέτους του ότι με το να τους κρατήσω δεν έχω κέρδος ,με το να τους καταστρέψω δεν έχω απώλεια.

Το Tuol Sleng .Τα συρματοπλέγματα τοποθετήθηκαν για να μην αυτοκτονούν οι κρατούμενοι πηδώντας από ψηλά.
.
Επισκεπτόμενοι το Tuol Sleng ή S-21 ή μουσείο της γενοκτονίας που ανέφερα στην αρχή ,όλη αυτή φρίκη ξετυλίχτηκε μπροστά μας. Αυτό είναι ένα σχολείο μέσα στην Πνομ Πενχ που οι Ερυθροί Χμέρ το μετέτρεψαν σε φυλακή .
Στο κολαστήριο αυτό κρατούσαν λεπτομερή αρχεία και φωτογράφιζαν όλους τους κρατουμένους που είχαν θεωρηθεί εχθροί του καθεστώτος. Όλοι αυτοί είχαν κατηγορηθεί σαν πράκτορες του εχθρού και τους ζητούσαν να ομολογήσουν τους συνεργάτες τους. Από εκεί πέρασαν βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν 14.499 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, μερικές φορές και ολόκληρες οικογένειες. Μόνο 7 άτομα επέζησαν από όλους αυτούς.
Άλλα 20 τέτοια κέντρα υπήρχαν σε όλη τη χώρα.
Όσοι δεν πέθαιναν στην φυλακή τους μετέφεραν 15 χιλιόμετρα έξω από την Πνομ Πενχ και τους σκότωναν με ένα κτύπημα στο κεφάλι, ενώ τα μικρά παιδιά τα σκότωναν κτυπώντας τα πάνω σε ένα δέντρο και στην συνέχεια τα πτώματα τα πέταγαν σε ένα κοινό τάφο. Η περίφημη ταινία του 1984, The Killing Fields ,που ανεπιφύλακτα συνιστώ να την δεί κανείς, από εκεί έχει πάρει και τον τίτλο της.
Αξίζει να αναφερθεί ή ιστορία του Καμποτζιανού Haing S. Ngor που βραβεύτηκε για τον ρόλο του στην ταινία. Ο Ngor ήταν γυναικολόγος που διώχτηκε με την έγκυο γυναίκα του από την Πνομ Πενχ .Η γυναίκα του πέθανε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης που τους είχαν κατά τον τοκετό της ,γιατί χρειαζόταν καισαρική τομή που ο άνδρας δεν μπορούσε εκεί να κάνει! Ο ίδιος διέφυγε μετά στην Αμερική όπου δυστυχώς τον σκότωσαν για να τον ληστέψουν στο Λος Άντζελες!
Ο διευθυντής της φυλακής ,που είναι μαθηματικός,έχει συλληφθεί από το 1999 και περιμένει να δικαστεί από Διεθνές Δικαστήριο από τον ΟΗΕ και την Καμπότζη αφού πρώτα καταφέρουν να μαζέψουν τα λεφτά για να γίνει το δικαστήριο!
Στο εύλογο ερώτημα πως συμμετείχαν τόσοι άνθρωποι σε όλες αυτές τις θηριωδίες η εξήγηση είναι ότι ένα μεγάλο μέρος από τα στρατεύματα του Πολ Ποτ ήσαν νέα παιδιά πολλές φορές ακόμα και 12 ετών, που με τον φανατισμό που είχαν αποκτήσει πολλές φορές στρέφονταν και κατά των ίδιων των γονιών τους.
Ο ξεναγός μας ένας 55ρης Καμποτζιανός με το χαμόγελο πάντα στο στόμα, μόνο στο μουσείο αυτό δεν χαμογέλασε ούτε μία φορά.
Κανένας δεν βρήκε το θάρρος να τον ρωτήσει που ήταν, τι έκανε, με ποιους ήταν, ή αν έχασε δικούς του εκείνα τα χρόνια.

Και εγώ ενώ συνήθως με πιάνει μια περιπαικτική διάθεση για τα πάντα, σήμερα αυτή με έχει εγκαταλείψει γιατί αυτά τα μάτια των τρομαγμένων ανθρώπων στις φωτογραφίες έχουν γραφτεί ανεξίτηλα στο μυαλό μου και ήταν σαν να μας έλεγαν :

ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΥΜΑΤΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
-Πίνακας με τις υποχρεώσεις των κρατουμένων. Υπήρχε σε κάθε χώρο.
-Όλοι οι κρατούμενοι είχαν φωτογραφηθεί άσχετα από ηλικία. Ακόμα και αν δεν είχαν προλάβει να τους φωτογραφίσουν ζωντανούς φωτογράφιζαν το πτώμα τους.
-Κελί για επιφανείς κρατούμενους. Το κουτί ήταν για να ενεργούνται και το πλαστικό δοχείο για να ουρούν μετά από άδεια του φρουρού. Η σιδεριά ήταν για τα πόδια του κρατούμενου και τους τελευταίους κρατούμενους όταν μπήκαν οι Βιετναμέζοι στην Πνομ Πενχ τους βρήκαν νεκρούς και δεμένους.

-Πρόχειρα κατασκευασμένα κελιά 2 μέτρα επί 0.80-1μ. Φαίνεται η αλυσίδα που ο κρατούμενος ήταν δεμένος.

Με αυτές τις σιδεριές ήσαν δεμένοι ομαδικά στους μεγάλους θαλάμους οι κρατούμενοι όπως δείχνει η επόμενη ζωγραφιά .

Οι ζωγραφιές αυτές έχουν γίνει από ένα από τους 7 επιζώντες που ήταν ζωγράφος.

........................ Μεταφορά κρατουμένου ή νεκρού.

.........................Βγάλσιμο νυχιών και μαστίγωμα.

......................-Βασανιστήρια με νερό

....................Εκτέλεση κρατουμένων

......................Εκτέλεση των παιδιών τους.

Λείψανα από τους ομαδικούς τάφους από διάφορα μέρη της χώρας

-Στρατιώτες των Ερυθρών Χμερ.Νέα παιδιά θύτες και θύματα μιας παρανοϊκής ιδέας.

.

.

Στα 3 επόμενα βίντεο (3-4 λεπτών το καθένα ) μπορείτε να δείτε την φυλακή,τους κοινούς τάφους ,την εγκατάληψη της Πνομ Πενχ και την συγκλονιστική ομιλία ενός επιζώντος του Tuol Sleng.

UPDATE

Μόλις διάβασα στην Ε την είδηση του θανάτου του Ντιθ Πραν 65 ετών από καρκίνο στο πάγκρεας. Ο Πράν είναι ο καμποτζιανός φωτορεπόρτερ του οποίου την πραγματική ιστορία που έζησαν μαζί έκανε βιβλίο, που έγινε μπεστ σέλερ, ο δημοσιογράφος των Νιού Γιόρκ Τάιμς Σίντνεϊ Σάντμπεργκ .Το βιβλίο αυτό έγινε ταινία από τον Ρόναντ Τζόφι ,The killing Fields (ελληνικά Κραυγές στην σιωπή) .

ΤΑ  ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΊΔΙ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΓΙΑΤΙ ΜΠΛΟΓΚΑΡΟΥΜΕ. 

-I-ΤΙ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΦΟΒΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΟΚΙΝΑ

 ΙΙ -ΠΑΜ΄ ΠΛΑΤΕΙΑ; ΟΧΙ ΡΕ ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΛΑΟΣ !

III- Η ΦΥΣΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΠΕΡΙ ΠΟΡΝΕΙΑΣ. 

ΙV-ΒΙΕΤΝΑΜ- ΤΑΦΟΙ, ΑΝΑΚΤΟΡΑ, ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΥΡΠΟΛΗΣΕΙΣ 

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ

 VΙ-ΒΙΕΤΝΑΜ -ΣΑΪΓΚΟΝ ,ΚΟΥ ΤΣΙ, ΔΕΛΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΜΕΚΟΓΚ
VII-ΚΑΜΠΟΤΖΗ-ΣΙΕΜ ΡΕΠ -ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΟΥ ΑΝΓΚΟΡ
VIII (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ) Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ANGKOR WAT – Η ΛΙΜΝΗ TONLE SAP ΚΑΙ Η ΠΝΟΜ ΠΕΝΧ

ΙV-ΒΙΕΤΝΑΜ- ΤΑΦΟΙ, ΑΝΑΚΤΟΡΑ, ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΥΡΠΟΛΗΣΕΙΣ

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ



Η Ντανάνγκ (Danang),τέταρτη πόλη σε μέγεθος του Βιετνάμ, είχε μια από τις σημαντικότερες βάσεις που είχαν φτιάξει οι Αμερικανοί. Με την αποχώρηση τους οι Βιετναμέζοι εν ριπή οφθαλμού σήκωσαν τα πάντα από αυτήν .
Η πόλη διαθέτει ένα σημαντικό μουσείο της γλυπτικής των Τσάμ (Cham).
Η αυτοκρατορία των Τσάμ διατηρήθηκε για 1600 χρόνια από τον 2 αιώνα μΧ μέχρι το 1832 που έσβησε.Τα γλυπτά ινδικής επιρροής εμφανίζουν κυρίως Hindu θεότητες ,χορεύτριες και δαίμονες.
Μουσείο της γλυπτικής των Τσάμ(Cham).Άγαλμα χορεύτριας apsara
.
Κοντά στην Ντανάνγκ είναι η Χόι Αν(Hoi An) μια από τις ωραιότερες πόλεις του Βιετνάμ, άθικτη από τον πόλεμο, μνημείο της Παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.
Ανεπτυγμένο εμπορικό κέντρο μεταξύ 16-18 αιώνα έχει δεχθεί εμφανώς στην αρχιτεκτονική της την επίδραση Κινέζων και Ιαπώνων και στην συνέχεια των Γάλλων.

Χόι Αν(Hoi An) Είναι χαρακτηριστική ή ανάμιξη της αρχιτεκτονικής

Χόι Αν(Hoi An) Η γιαπωνέζικη γέφυρα (1593)

......................................Χόι Αν(Hoi An)

.

Πριν να φτάσουμε στην πρώην αυτοκρατορική πόλη της Χουέ (Hue) θα δούμε δύο από τους 7 τάφους των αυτοκρατόρων.
Όταν λέμε τάφους μην νομίσετε ότι μιλάμε για κάποιον απλά μεγαλοπρεπή τάφο σαν αυτούς που ξέρουμε. Οι άνθρωποι δεν ήσαν φτωχομπινέδες και δεν έκαναν τσιγκουνιές (σάμπως με λεφτά από την δουλειά τους τους έφτιαχναν;) γι΄ αυτό και κατασκεύαζαν εν ζωή τον τάφο τους. Όταν λέμε τάφο εννοούμε ένα ολόκληρο σύμπλεγμα που έχει τείχη, τριπλή πύλη, αυλή υποδοχής, κτίσμα με αναθεματική στήλη, ναούς, λίμνες και λιμνούλες, περίπτερα ,κήπους και τελικά τον τάφο.
Ο πρώτος είναι ο τάφος του Khai Dinh (1885-1925) που σημαίνει το ξυλοτρύπανο της ειρήνης και της σταθερότητας! Αυτό το ξυλάγκουρο ,ανδρείκελο των Γάλλων ήταν μισητός από τους Βιετναμέζους όχι μόνο γιατί ήταν αντίθετος με κάθε κίνημα ανεξαρτησίας αλλά γιατί τους ξεζούμισε επίσης για να φτιάξει τον τάφο του.

Η φωτογραφία του αυτοκράτορος Khai Dinh με όλα τα λιλιά του.

Τάφος του Khai Dinh Ο τάφος μέχρι το τελευταίο κτίσμα είναι σε 3 επίπεδα.

......................Αγάλματα στο 2ο επίπεδο.

Το τελικό κτίσμα στο 3ο επίπεδο

Στο εσωτερικό το επίχρυσο άγαλμα του Khai Dinh σε δωμάτιο με τουρλού διακοσμητικά στοιχεία. Πίσω από το άγαλμα του ήλιος σε στυλ αρτ ντεκό.

.

Ο άλλος τάφος είναι του Tu Duc (1829-1883) τελευταίου αυτοκράτορα του ανεξάρτητου Βιετνάμ πριν να γίνει Γαλλική αποικία. Αυτός, εξ ίσου αντιπαθής από τον λαό, τον σχεδίασε μόνος του το συγκρότημα αυτό όχι μόνο για τάφο αλλά και για να ζήσει εκεί σε μια πανέμορφη περιοχή έκτασης 12 εκταρίων με τείχη 1500 μέτρων μέσα στα οποία υπάρχουν 50 μνημεία.
Είχε την μακροβιότερη βασιλεία από το 1848 έως το 1883, ζούσε πολυτελή και μάλλον έκλυτο βίο ασχολούμενος με την λογοτεχνία, και την ιστορία και διαβάζοντας και γράφοντας ποιήματα. Παρά τις 104 γυναίκες και τις αναρίθμητες παλλακίδες που είχε δεν άφησε απογόνους γιατί ήταν στείρος, αλλά άφησε 4000 ποιήματα και 600 πρόζες!
Τελικά δεν είναι γνωστό που τον έθαψαν γιατί όσους ασχολήθηκαν με το θάψιμο του τους καθάρισαν για να μην πουν το μέρος ταφής!

Ο τάφος του Tu Duc.Στο περίπτερο Yung Khiem καθόταν και διάβαζε και έγραφε ποιήματα.

Η αναθεματική πλάκα ,η μεγαλύτερη στο Βιετνάμ ζυγίζει πάνω από 20 τόνους και την μετέφεραν πάνω από 500 χιλιόμετρα μακριά. Το κείμενο το έγραψε ο ίδιος και αναφέρεται στην ζωή του.

Το σπίτι που έμενε κοντά στον υποτιθέμενο τάφο
,

Η Χουέ ήταν η πρωτεύουσα του Βιετνάμ μέχρι το 1945.
Η Χουέ που ανήκε στο Νότιο Βιετνάμ μετά τον χωρισμό της χώρας ,στην μεγαλύτερη και αιματηρότερη επίθεση των Βιετκόνγκ στο Τετ το 1968, καταλήφτηκε από αυτούς για 25 μέρες . Φαίνεται ότι σε αυτό το διάστημα οι κομουνιστές ξεκαθάρισαν τουλάχιστον 200 άτομα μέχρι μερικές χιλιάδες, κατά τις αμερικανικές πηγές, από αξιωματούχους και συνεργάτες των Αμερικανών. Η πόλη υπέστη σοβαρές καταστροφές από τους Αμερικανικούς βομβαρδισμούς .

Από δρόμο της σύγχρονης πόλης της Χουέ.

Η citadel της που έχει χαρακτηριστεί σαν μνημείο της Διεθνούς κληρονομιάς ιδρύθηκε το 1805 με κινεζική νοοτροπία αλλά για την οχυρωματική αντίληψη χρησιμοποιήθηκε Γάλλος αρχιτέκτονας. Τα οχυρά τείχη περικλείουν 3 ομόκεντρες περιτοιχίσεις.
Την αστική για το πόπολο , την αυτοκρατορική για τα μέλη της οικογένειας και τους αυλικούς και την απαγορευμένη, σε κάθε αρσενικό πλην του αυτοκράτορα, κόκκινη πόλη .Αν πάταγε αρσενικός εκεί είχε εξασφαλισμένη ευθανασία.
Εκτός από τον αυτοκράτορα κυκλοφορούσε εκεί η βασίλισσα, εννιά ξεχωριστές σειρές από παλλακίδες και οι ευνούχοι της αυλής.
Δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος της έχει καταστραφεί με τους πολέμους είτε από φωτιά και τους βομβαρδισμούς των Γάλλων το 1947, είτε με τους βομβαρδισμούς το 1968 και μόνο το 5% των κτηρίων έχει μείνει όρθιο, αλλά ευτυχώς σημαντικές αναστηλώσεις έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.
Μπαίνουμε από την πύλη Ngo Mon στην οποία ο αυτοκράτωρ επιθεωρούσε τα στρατεύματα του αλλά όπου το 1945 αναγκάστηκε να παραδώσει την εξουσία στα επαναστατικά στρατεύματα του Χο Τσι Μινχ.
Στο βάθος είναι το παλάτι του θρόνου Thai Hoa και πίσω του είναι μια πράσινη έκταση που πριν τις καταστροφές είχε πίσω από ένα τοίχο τα κτήρια της απαγορευμένης πόλης.

- Μία από τις 10 πύλες της citadel

Στην φωτογραφία είναι το πρόπλασμα της αυτοκρατορικής πόλης που περικλείονταν από την τάφρο.
Με την μαύρη γραμμή περικλείεται η απαγορευμένη πόλη. Από τα 60 κτίσματα που είχε από τους βομβαρδισμούς του 1968 έχουν μείνει μόνο αυτά που έχουν τα λατινικά νούμερα
Ι- Cot Co
ΙΙ-Πύλη Ngo Mon .
ΙΙΙ- Παλάτι Thai Hoa
ΙV-Αίθουσες Μανδαρίνων
V-Βασιλικό θέατρο
VI-Βασιλική βιβλιοθήκη.
VII-Περίπτερο Hien Lam
VIII- Mieu ή Ναός των γενεών.
IX-Ναός Hung Mieu

-(Ι) Cot Co (1809) Ο πύργος με την τεράστια σημαία ύψους 37 μέτρων.

-(II) Πύλη Ngo Mon(1883) Από την μεσαία πόρτα έμπαινε μόνο ο αυτοκράτορας. Επάνω είχε το ονομαζόμενο παρατηρητήριο των 5 Φοινίκων. Επάνω από αυτό υπάρχει ένα δωματιάκι που οι γυναίκες της αυλής μπορούσαν να βλέπουν πίσω από γρίλιες.

-(III) ΠαλάτιThai Hoa (1805) ή Παλάτι της Υπέρτατης Αρμονίας. Εδώ υπήρχε ο Θρόνος και γίνονταν οι ενθρονίσεις και η υποδοχή των πρεσβευτών.(αναστηλωμένο)
Μόνο οι γηραιότεροι μανδαρίνοι έμπαιναν μέσα ,οι άλλοι έτρωγαν πόρτα ,στέκονταν απ΄ έξω.

-(IV) Μία από τις 2 αίθουσες μανδαρίνων. Η μία για τους πολίτες και η άλλη για τους στρατιωτικούς ,για να βάζουν τα τελετουργικά τους ρούχα.

-(V) Βασιλικό θέατρο (1826)

-(VI) Βασιλική βιβλιοθήκη, αναστηλωμένη (1821)Σήμερα χρησιμοποιείται για παραστάσεις,συναυλίες κτλ

-(VII) Περίπτερο Hien Lam(1824)

-(VIII) Mieu ή Ναός των γενεών, αφιερωμένο στην δυναστεία Nguyen (αναστηλωμένο)

-(IX) Ναός Hung Mieu Ήταν αφιερωμένος στους γονείς του αυτοκράτορα Gia Long με αντικείμενα των θανόντων.

-Από την πύλη αυτή ερχόταν το φαγητό στην απαγορευμένη πόλη. Για τον Tu Duc, έφερναν καθημερινά 50 πιάτα για να δοκιμάσει!

Ένα άλλο σημαντικό μνημείο της Χουέ είναι η παλιότερη παγόδα της πόλης(1601) Thien Mu ή Ουράνια Κυρία .Ο πύργος της Phuoc Duyen ,21 μέτρων και με 7 πατώματα, αποτελεί το σύμβολο της πόλης.
Από αυτό το μοναστήρι ξεκίνησε το 1963 ο βουδιστής ιερέας Thich Quang Duc και πήγε στην Σαϊγκόν όπου δύο άλλοι μοναχοί τον περιέχυσαν με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε για να διαμαρτυρηθεί διαμαρτυρόμενος με αυτόν τον τρόπο για τα τρομερά βασανιστήρια της κυβέρνησης προς τους ιερείς. Ιδιαιτέρως αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο Thich Quang Duc δεν έβγαλε κανέναν ήχο, ούτε κουνήθηκε καν, όση ώρα καιγόταν μέχρι να ξεψυχήσει...
Στο μοναστήρι υπάρχει το αυτοκίνητο με το οποίο πήγε στην Σαϊγκόν.

-Η παγόδα Thien Mu ή Ουράνια Κυρία

-Το εσωτερικό της παγόδας

-Η φωτογραφία αυτή έκανε το γύρω του κόσμου το 1963 και άρχισε να κινεί την προσοχή για το τι γίνεται στο Βιετνάμ..

.

Η μέρα έκλεισε με μια ωραία βόλτα με καραβάκι στον ποταμό των Αρωμάτων μέσα στο οποίο νέα χαριτωμένα κορίτσια και αγόρια έπαιξαν και τραγούδησαν τοπικά τραγούδια.
Την άλλη μέρα με το αεροπλάνο βρεθήκαμε στην Σαϊγκόν .

ΤΑ  ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΊΔΙ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΓΙΑΤΙ ΜΠΛΟΓΚΑΡΟΥΜΕ. 

-I-ΤΙ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΦΟΒΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΟΚΙΝΑ

 ΙΙ -ΠΑΜ΄ ΠΛΑΤΕΙΑ; ΟΧΙ ΡΕ ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΛΑΟΣ !

III- Η ΦΥΣΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΠΕΡΙ ΠΟΡΝΕΙΑΣ.

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ

 V-ΚΑΜΠΟΤΖΗ -Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΜΑΟ, Ο ΠΟΛ ΠΟΤ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ
VΙ-ΒΙΕΤΝΑΜ -ΣΑΪΓΚΟΝ ,ΚΟΥ ΤΣΙ, ΔΕΛΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΜΕΚΟΓΚ
VII-ΚΑΜΠΟΤΖΗ-ΣΙΕΜ ΡΕΠ -ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΟΥ ΑΝΓΚΟΡ
VIII (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ) Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ANGKOR WAT – Η ΛΙΜΝΗ TONLE SAP ΚΑΙ Η ΠΝΟΜ ΠΕΝΧ