Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ




Ξεκαθαρίζοντας ένα σωρό από χαρτιά βρήκα αυτή την έκθεση που κάποιος μου την είχε δώσει πρίν μερικά χρόνια.
Απολαύστε την !


29-10-07
Ένας ανώνυμος φίλος με ενημέρωσε ότι το κείμενο αυτό έχει γραφτεί από την ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ και έχει δημοσιευτεί στα ΝΕΑ στις 26-10-2002.όπου μπορείτε να δείτε και το σκίτσο του Σπύρου Ορνεράκη που το συνόδευε.
Τον ευχαριστώ ιδιαιτέρως για την επισήμανση αυτή .


Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα. Η 27η Οκτωβρίου και η 29η Οκτωβρίου δεν 'λένε και πάρα πολλά πράγματα. Η 26η Οκτωβρίου κάτι λέει άμα σε 'λένε Δημήτρη. Ο Δημήτρης Καλπακλής που τον λένε Δημήτρη και πάει Δευτέρα, χαίρεται πάρα πολύ που τον λένε Δημήτρη γιατί γιορτάζει και παίρνει πάρα πολλά παιχνίδια και είναι πάρα πολύ τυχερός. Ενώ άμα σε λένε Νεκτάριο δεν είσαι και πολύ τυχερός, γιατί κανένας δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι. Κάποτε πρέπει να γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, γιατί ένα παιδί που το λένε Νεκτάριο μου είπε ότι κάποτε γιορτάζουν ακόμα και οι Νεκτάριοι, αλλά επειδή κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, αυτό το παιδί είναι πολύ στενοχωρημένο και τρέχουν και οι μύξες του.
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα άμα πέφτει Δευτέρα, γιατί έχουμε τριήμερο και πάμε εκδρομή στο χωριό του μπαμπά μου. Εκτός αν δεν πάμε, γιατί η μαμά μου δεν χωνεύει τη μαμά του μπαμπά μου, ενώ χωνεύει πάρα πολύ τη δική της μαμά που δεν τη χωνεύει ο μπαμπάς μου, οπότε μπορεί να μείνουμε και σπίτι .
Εμείς τα παιδιά είμαστε πάρα πολύ περήφανα που έχουμε την 28η Οκτωβρίου. Γιατί πριν γίνει η 28η Οκτωβρίου, είχανε να γιορτάζουνε μόνο την 25η Μαρτίου. Την 28η Οκτωβρίου πηγαίνανε σχολείο κανονικά γιατί δεν υπήρχε 28η Οκτωβρίου. Δηλαδή υπήρχε 28η Οκτωβρίου, αλλά κανένας δεν το έκανε θέμα γιατί δεν είχανε μπει οι Γερμανοί. Έπρεπε πρώτα να μπουν οι Γερμανοί και μετά να γίνει μια μέρα της προκοπής.
Εγώ είμαι πολύ περήφανη Ελληνοπούλα. Νιώθω ένα ρίγος. Και μόλις το είπα στη μαμά μου μού έβαλε θερμόμετρο και είχα 37,4 και μου έδωσε σιρόπι και μου πέρασε το ρίγος. Η γιαγιά μου νιώθει ένα ρίγος από μόνη της, γιατί εκείνη την έζησε την 28η Οκτωβρίου και πρέπει να την πέρασε πάρα πολύ ωραία.
Η κυρία Χρυσάνθη, η δασκάλα μας, μας είπε ότι την 28η Οκτωβρίου ήρθε ο Ιταλός πρέσβης στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά, νύχτα, χωρίς να τηλεφωνήσει πρώτα και τον ρώτησε αν μπορούν να πάρουνε την Ελλάδα και να την έχουνε για δικιά τους σ' όλη του τη ζωή. Και ο Ιωάννης Μεταξάς τσαντίστηκε που τον ξυπνήσανε και είπε «ΟΧΙ». Κι αυτό το «ΟΧΙ» το είπε πολύ ηρωικά γι' αυτό κι εμείς το λέμε «το ηρωικό OΧI».
Κι εμένα όταν ήρθε η Χαρούλα σπίτι μου, μου ζήτησε όλες μου τις Μπάρμπι και τη Σίντι αστροναύτη, της είπα ηρωικά «OΧI» γιατί δεν είναι καθόλου ευγενικό αυτό που έκανε ο Ιταλός πρέσβης και η Χαρούλα. Άμα θέλεις να χαρίσεις κάτι το κάνεις από μόνος σου. Κι ο κύριος Μεταξάς δεν ήθελε να χαρίσει την Ελλάδα ούτε εγώ τη Σίντι αστροναύτη .
Και μετά τους πολεμήσαμε τους Ιταλούς. Δηλαδή, εγώ δεν τους πολέμησα γιατί δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά. Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας».
Και μετά πέρασε η 28η Οκτωβρίου και μπήκανε άλλοι μήνες άσχετοι και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι Όχι, λάθος, Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου;

Μπήκανε οι Γερμανοί και η γιαγιά μου έκλεισε τα παντζούρια για να μην τους βλέπει και τους έβλεπε κρυφά από τις γρίλιες και την έπιασε η μαμά της και την έδειρε. Κι΄ άλλοι άνθρωπoι κλείσανε τα παντζoύρια τους γιατί τους σιχαίνονταν.
Κι εγώ σιχαίνομαι τo γάλα. άμα κάνει πέτσα.
Και όλοι οι Γερμανοί ήτανε χάλια, αλλά ο πιο χάλια απ.' όλους ήτανε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Αυτός ήτανε από μητέρα Πατρινιά, πατέρα Γερμανό και το μικρό του όνομα ήταν «Παλαιών» και δεν ξέρω πότε γιορτάζει ούτε αν του φέρνανε δώρα. Αυτός πήγαινε μπροστά μπροστά και είχε μια ελληνική σημαία και την έσκισε και την πέταξε και την πάτησε και την έφτυσε. Και μετά πήρε μια γερμανικιά, πιο σιδερωμένη και μετά πήγε στην Ακρόπολη και την έβαλε στην Ακρόπολη. Και ένα παιδί θύμωσε πάρα πολύ και πήγε με ένα φίλο του και την έβγαλε και την πέταξε στο κεφάλι ενός περαστικού. Και τον φίλο του τον λέγανε Σάντσο και το παιδί Απόστολο Γκλέτσο και μετά επειδή ήτανε τόσο γενναίος, οι άνθρωποι θέλανε να τον κάνουνε υπερνομάρχη, αλλά κάνανε μια κυρία Φώφη.
Και μετά δεν ήτανε πια 28η Οκτωβρίου και όλοι πεινάγανε και τρώγανε γάτες. Εμείς έχουμε μια γάτα τη Λουλού, αλλά δεν την τρώμε γιατί την αγαπάμε, αλλά και γιατί είναι πολύ νευρικιά και τη φοβόμαστε. Κι εκτός από γάτες σκοτώσανε και τον αδελφό της γιαγιάς μου πάνω σε ένα βουνό που νομίζω ότι ήτανε ο Παρνασσός χωρίς τις πίστες. Και μετά περάσανε τα χρόνια και οι Γερμανοί δεν θυμάμαι πώς φύγανε. Ή τους διώξαμε ή μας βαρέθηκαν.
Και τότε όλοι οι Έλληνες βγήκανε έξω και φιλιόντουσαν κι εμένα δεν μου αρέσει να με φιλάνε οι φίλες της μαμάς μου γιατί έχουνε σάλια. Aλλά εκείνη η μέρα ήτανε πολύ σπουδαία και δεν τους ένοιαζε τους ηρωικούς Έλληνες που σαλιώνανε ο ένας τον άλλον.
Και τώρα, από την χαρά μας βάζουμε την Ελληνική σημαία στο μπαλκόνι. Όμως εμείς
δεν βάζουμε την ελληνική σημαία, γιατί όταν μετακομίσαμε τη χάσαμε. Και κάθε 28 Οκτωβρίου ντρεπόμαστε πάρα πολύ, αλλά τον υπόλoιπο χρόνο το ξεχνάμε και δεν πάμε να αγοράσουμε μια καινούργια. Αυτά και ελπίζω να μην ξανάρθουν οι Γερμανοί. Ελπίζω επίσης η έκθεση να είναι τρεις σελίδες και ελπίζω μετά να πάμε στο Βίλατζ Σέντερ, γιατί δεν έχω δει ακόμα το Σκούμπι Ντου.
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου!



ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
H επάνω σημαία ήταν η σημαία του κράτους την 28 Οκτωβρίου 1940. Η σημερινή κάτω είναι η επίσημη από το 1978.

9 σχόλια:

  1. Πολύ καλό, όμως ο συγγραφέας θα έπρεπε να είχε δείξει λίγη αυτοσυγκράτηση και να είχε αποφύγει τα δύο πιό τρανταχτά σημεία που δείχνουν πως πρόκειται για αστείο γραμμένο από ενήλικα και όχι για έκθεση γραμμένη από μαθήτρια.

    "Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας»"

    και

    "και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι Όχι, λάθος, Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τη νύχτα της 28ης απάντησε ο Μεταξάς με το ιστορικό 'μολών λαβέ' στους Ιταλούς αξιωματούχους. (Άλλο δημοφιλές λαθάκι.)

    Πολύ ωραίο το ποστ-αφιέρωμα στον Γλέζο, τον άνθρωπο που με κάνει να αισθάνομαι ότι σταμάτησε και για μένα ο χρόνος όταν τον βλέπω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καταπλητκτική έκθεση αθεόφοβε και για να μπορεί το παιδί να γράφει τόαο...ανισόρροπα,πρέπει να είναι άριστος γνώστης των Ελληνικών και του συντακτικού.
    Γέλασα πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ηλιαχτίδα-
    :)))

    διαγόρας-
    Συμφωνώ μαζί σου αλλά κείμενα που δεν είναι δικά μου δεν τα τροποποιώ.

    gerasimos-
    Αμ η ερώτηση που έχει γίνει,τι σημαίνει στα Ελληνικά το molon lave ?

    syneas-
    Το ωραίο είναι ότι κατά τύχην το βρήκα την παραμονή της 28ης Οκτωβρίου γιατί το είχα ξεχάσει τελείως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επειδή καλό είναι να αναφέρεται και ο συγγραφέας ενός κειμένου που κυκλοφορεί από mail σε μπλογκ, σας θυμίζω ότι πρόκειται για χρονογράφημα της Έλενας Ακρίτα από τα Νέα της 26/10/2002. Το σχετικό λινκ είναι: http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20021026&nid=4254594.
    Είναι βέβαιο λοιπόν ότι δεν είχε σκοπό να πείσει τον αναγνώστη ότι είναι γραμμένο από μαθήτρια!
    Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ευχαριστώ πολύ για την ενημέρωση για το ποιός το έχει γράψει.Θα το επισημάνω στην αρχή του ποστ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αθεόφοβέ μου (και φυσικά Έλενα Ακρίτα) με κάνατε και γέλασα με την ψυχή μου!
    Καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή