Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΕΖΕΤΕ ΜΗΤΕΡΑ !



Όταν κατέβηκα για πρώτη φορά στην Κρήτη για να γνωρίσω τα μελλοντικά πεθερικά μου προέκυψε το γνωστό σε πολλούς πρόβλημα όταν βλέπουν για πρώτη φορά τους γονείς της γυναίκας τους ,πως τους αποκαλείς;
Μάμα, μητέρα, μάνα, μπαμπά, πατέρα, και πως τους μιλάς, στον πληθυντικό ή στον ενικό;
Στο σπίτι μου δεν χρησιμοποιούσα ποτέ πληθυντικό ευγενείας για τους γονείς μου και δεν είχα κανένα πρόβλημα να φωνάζω την μάνα μου από την εφηβεία με το όνομα της και όχι με το υποκοριστικό που την φώναζε ο πατέρας μου.
Μου φαινόταν ιδιαίτερα γελοίο ένας μαντράχαλος σαν εμένα να φωνάζει μαμά, αλλά και αυτήν δεν την ενοχλούσε που την φώναζα με το όνομα της.
Το ίδιο γελοίο μου φαινόταν όταν άκουγα μεγάλοι άνθρωποι να μιλάνε στον πληθυντικό στους γονείς τους και τελικά να προκύπτουν άκρως ιλαρές καταστάσεις όπως αυτή που άκουσα από ένα γνωστό μας, που τσακωνόταν με την μάνα του, η οποία τον είχε πρήξει με την επιμονή της και την ξεροκεφαλιά της, να της λέει αγανακτισμένος το αμίμητο:
Δεν μας χέζετε μητέρα!
Σε μια φράση, και χέσιμο αλλά και εκτός από τον πληθυντικό ευγενείας και πληθυντικός μεγαλείου!
Ξεπέρασε και τον Χάρυ Κλιν στην γνωστή του ατάκα ως μεθυσμένος που ακούγοντας τον Πάριο να τραγουδά λέει: δεν μας χέζεις βρε Νταλάρα !
Η γυναίκα μου μιλούσε στον πατέρα της στον πληθυντικό και στην μάνα της στον ενικό.
Επειδή πάντα μου αρέσουν οι καθαρές καταστάσεις, ξεκαθάρισα στην μέλλουσα σύζυγο ότι στους γονείς της θα μιλάω στον ενικό και θα τους φωνάζω με τα ονόματα τους πράγμα που έγινε αποδεκτό και από αυτήν αλλά αναγκαστικά και από τους ίδιους.
Τον πεθερό μου τον έλεγαν Μιχάλη και πολλές φορές με την οικειότητα που είχα μαζί του τον φώναζα χαϊδευτικά Μιχαλάκη.
Μου ήταν ιδιαίτερα αγαπητός σαν άτομο γιατί ήταν καλός οικογενειάρχης και έντιμο πρόσωπο που είχε καταφέρει τόσα χρόνια να επιζήσει χωρίς να του στρίψει σε ένα σπίτι γυναικοκρατούμενο από μία σύζυγο και 3 στην σειρά κόρες μεταξύ των οποίων την πρωτοκαθεδρία είχε η ημετέρα σύζυγος.
Ευτυχώς γι΄ αυτόν, αλλά και για την γυναίκα του ,που έφερε βαρέως το ότι δεν κάνει αγόρια, μετά από αυτήν την συνεχή θηλυγονία ήρθε επιτέλους και ο περιπόθητος διάδοχος να αποκαταστήσει την επί τόσα χρόνια τρωθείσα κρητική τους υπόληψη.
Τώρα πλέον δεν έμενε παρά να αποκτήσει και ένας εγγονός το όνομα του, ώστε να μπορέσει να αποδημήσει εις Κύριον έχοντας εκπληρώσει πλέον πλήρως όλες του τις επί γης επιθυμίες.
Δυστυχώς όμως πρώτη γεννήθηκε η κόρη μου ,δεύτερος βγήκε ο γιός μιας άλλης του κόρης που πήρε το όνομα του πεθαμένου παππού του από τον πατέρα του, και εκεί που περίμενε τον εγγονό από τον γιό του μας βγήκε και αυτό κορίτσι.
Ευτυχώς όμως οι ενδόμυχες ευχές, που έκανε σίγουρα στα κρυφά μέσα του, ευοδώθηκαν και έτσι τελικά ο Μιχάλης έγινε για 4η φορά παππούς από τον μονάκριβο γιό του που απέκτησε το πολυπόθητο αγόρι.
Ε, όπως ήταν αυτονόητο ο εγγονός αυτός δεν θα μπορούσε παρά να ονομαστεί παρά μόνο με το ένδοξο όνομα Μιχάλης !
Ο Μιχάλης είναι ένα σκατόπαιδο που το έχω μέσα στην καρδιά μου γιατί είναι έξυπνο, τρυφερό, χαριτωμένο και πάρα πολύ αγαπησιάρικο παιδί .
Όταν τον πρωτοείδα μωρό μέσα στην κούνια του και μου χαμογέλασε ,με τον πεθερό μου δίπλα να καμαρώνει σαν γύφτικο σκεπάρνι, τον γαργάλησα στο πόδι λέγοντας του με τρυφερότητα: Α, ρε Μιχαλάκη κούκλος είσαι!
Όποτε γυρνάει σοβαρός ο πεθερός μου και μου λέει : Ε, όχι και Μιχαλάκη το παιδί Μιχάλη να το λές, Μιχάλη!
Προφανώς πάνω από 25 χρόνια που φώναζα τον ίδιο Μιχαλάκη τον ενοχλούσε αφόρητα αυτό, αλλά αξιοπρεπής όπως ήταν δεν μου είχε πει τίποτα ούτε είχε κάνει ποτέ κάποιο παράπονο στην κόρη του!
Έκτοτε μέχρι που πέθανε δεν τον ξαναείπα Μιχαλάκη και ούτε ξαναφώναξα τον ανηψιό μου έτσι.
Ας είναι λοιπόν ελαφρύ το χώμα που σε σκέπασε Μιχάλη μου και να είσαι σίγουρος ότι τον εγγονό σου σε όλη μας την ζωή Μιχάλη θα τον φωνάζουμε!

20 σχόλια:

  1. Φίλε Αθεόφοβε,
    Μάγκας ο ΜΙΧΑΛΗΣ ,άλλα και εσύ πολύ μάστορας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν κατάλαβα καλά, τον χάσατε πρόσφατα το Μιχάλη. Ζωή σε λόγου σας Αθεόφοβε μου.
    Όσο για τα υποκοριστικά, είναι αλήθεια ότι όταν συνηθίσεις να φωνάζεις κάποιον από μικρό Μιχαλάκη, μετά θα δυσκολευτείς να το αλλάξεις. Την αδελφή μου, Ελενίτσα τη φωνάζαμε και της έμεινε, παρά τις προσπαθειες της να το αλλάξει σε Ελένη. Το μόνο που με παρακάλεσε, είναι να μην τη φωνάζω Ελενίτσα μπροστά στους μαθητές της (είναι Γυμνασιάρχης).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χορτασμένος ο Μιχάλης απ' ότι κατάλαβα και πλήρης ημερών... Καλό του ταξίδι.

    (υ.γ. Για σένα
    )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να θυμάσαι τον παππού και να χαίρεσαι τον νεώτερο.
    Η συνήθεια του πληθυντικού ήταν βασανιστική!
    Τις γνωστές και φίλες, ανάγκαζαν τα παιδιά να τις προσφωνούν θείες.
    Οσο για τα υποκοριστικά πόσες φώναζαν "μπέμπες" ως τα γεράματα τους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. rvagos-
    Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ήταν από εκείνη την γενιά από μάγκες που ο λόγος του ήταν σαν την υπογραφή του !

    Meropi-
    Τον φώναζα Μιχαλάκη χαϊδευτικά,που να καταλάβω πόσο τον ενοχλούσε !

    Βάσσια-
    Αφού στα 84 έσπασε την κεφαλή του μηριαίου του και την σκαπουλάρησε τότε από το χειρουργείο , στα 86 έσπασε το χέρι γιατί δεν ήθελε να κρατάει μπαστούνι γιατί όπως μας έλεγε μπαστούνι κρατάνε μόνο οι γέροι!! και αυτό τελικά το πέσιμο ήταν η αρχή του τέλους του.
    Ευχαριστώ δε ιδιαιτέρως για την βράβευση!

    Γιαγιά Αντιγόνη-
    Πράγματι οι Μπέλες,οι Μπέμπες και οι Μπεμπούλες ήταν πολύ της μόδας πριν λίγα χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αθεόφοβος και εσύ όνομα και πράγμα! Τον Κρητικό "Μιχαλάκη"; Επρεπε να σε περιμένει την πρώτη φορά που κατέβηκες για να τους γνωρίσεις ακονίζοντας το μαχαίρι του που θα έγραφε "Γάμο ή Τσηδεια" για να σε ψαρώσει.

    Αν και εδώ που τα λέμε όπως και αν έχει το γαμο διάλεξες και χωρίς διλήμματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είσαι τυχερός που είχε πολλές κόρες και ήθελε να τις ξεφορτωθεί και τι να κάνει;
    Δέχτηκε και περίεργους γιατρούς.....:))

    Υ.Γ.
    Πριν λίγο καιρό έπεσα "πρόσωπο με πρόσωπο" στο δρόμο, με την κόρη μου και τον φίλο της.

    Μετά την πρώτη έκπληξη καταλαβαίνω ότι κοκκινίζουν και ντρέπονται οπότε αρχίζω το δούλεμα:
    - Συγνώμη κόρη , γιατί σου κρατάει το χέρι ο νεαρός;

    Ο νεαρός τα χάνει τελείως και πάνω που είμαι έτοιμος για “φινάλε” του τύπου “ Πηδάς την κόρη μου ρε αλήτη;” ή κάτι τέτοιο , με προλαβαίνει , δυστυχώς , η κόρη με το: “Μπαμπά άσε το δούλεμα” και μου το χαλάει.

    Που θα πάει όμως, κάποια στιγμή θα τον φέρει στο σπίτι..........!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν σε περίμενα τόσο ευαίσθητο εχω μπεί 2-3φορές στο μπλόγκ σου και έχω διαβάσει τελείως διαφορετικές αναρτήσεις.

    Να τον κρατάς ζωντανό τον Μιχάλη στην μνήμη σου μιας και ήταν τόσο υπέροχος άνθρωπος!
    Αντε και σύντομα να τον αναστήσεις και'συ!

    Καλή μήνα να'χεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. NdN-
    Δεν το ξέρεις πως όποιος πηγαίνει να γνωρίσει τα πεθερικά του έχει αποφασίσει,ή μάλλον για να ακριβολογήσω εκείνη έχει αποφασίσει, πως μια ψυχή που είναι να βγει θα βγει!

    glam-
    Τι να πει ένας φίλος μου που ξυπνώντας το πρωί βρήκε έξω από το δωμάτιο της κόρης του δίπλα στα παπούτσια της ένα ακόμα ζευγάρι αθλητικά Νο 43!
    Έκανε ότι δεν τα είδε!

    zoyzoy -
    Αν αγαπητή μου Ζουζού ερχόσουν συχνότερα στο μπλογκ μου θα διαπίστωνες ότι τον ιδιοκτήτη του ο Μαρκούζε δεν θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ως Μονοδιάστατο άνθρωπο για τον απλό λόγο γιατί έχει πολυδιάστατους αναγνώστες!
    Σαφώς δε είμαι ευαίσθητο άτομο και μόνο η γυναίκα μου με χαρακτηρίζει ως αναίσθητο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αναίσθητος με περίσσια ευααισθησία, βρε τι μου θυμίζει τούτο? άμα δεν ταιριάζαμε δεν θα λέγαμε καλημέρες!!!

    Ευτυχείς οι γονεις που τους θάβουν τα παιδιά τους, έλεγε η γιαγιά μου και το κατάλαβα μεγάλη.
    Το "Η νυφη εγεννήθηκε της πεθεράς να μοιάζει" το ξέρεις? εδώ, ταιριάζει κι αυτό που λέμε σπίτι μας. "Ο πεθερός κι αν έφυγε, άφησε τον γαμπροό του!!!"
    Μιχαλάκης θα μεινει στις καρδιές όλων σας και θα χαίρεται να σας βλέπει υγιείς και με χαρές πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σωστός ο γερο-Μιχάλης!

    και τώρα στα δικά μας:
    βλέπω έπεσες κι εσύ θύμα των μεγάλων κρητικών γαμπροπαγίδων!
    προσωπικά έχω το πανελλήνιο ρεκόρ να τη σκαπουλάρο (φτηνά και χωρίς βαριές απώλειες) από μια μανιάτισσα και μια κρητικιά!

    Τον δικό μου, παρά λίγο, πεθερό τον φώναζα κυρ-Γιάννη.
    Τους γονείς μου τους φωνάζω μάδερ και φάδερ!
    Έχω κι έναν ξάδερφο, παπαδοπαίδι, που φωνάζει τον πατέρα του παπα-τζώρτζ και την πρεσβυτέρα Τζένη (Ευγενία την λένε την καημενούλα)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Η ανάλυση του 'Δε μας χέζετε μητέρα" όλα τα λεφτά μαζί με το δούλεμα του glam!(Νομίζω οτι στο χάλασε η προσφώνηση 'κόρη").
    Λεβέντικο όνομα το 'Μιχάλης'...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ζουζούνα-
    "Η νυφη εγεννήθηκε της πεθεράς να μοιάζει"
    Δεν νομίζω να υπάρχει πιο σωστή παροιμία από αυτή!
    Βλέπω την γυναίκα μου να κάνει ακριβώς τα ίδια που έκανε η μάνα μου και που ή ίδια τα κορόιδευε νεώτερη, σε σημείο που να αναφωνώ μερικές φορές απελπισμένος:με κυνηγάει η μάνα μου και πεθαμένη ακόμα!

    Ασκαρδαμυκτί-
    Στο τέλος την βλέπω να την παθαίνεις από καμιά Ποντία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. squarelogic-
    Εμείς γελάμε με την ιστορία του glam, θάθελες όμως να είσαι στην θέση του νεαρού; :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Και μόνο που ο κύρ Μιχάλης είδε τη φάτσα σου απάνω άπό την κούνια του μωρού ΜΙΧΑΛΑΡΟΥ, είμαι σίγουρη πως αποζημιώθηκε γιά όλα τα χρόνια της εις -ακι , προσφωνήσεως.
    Τυχεροί είστε που τον είχατε.
    δ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ο πατέρας μου από γύρω στο 7-8 μου μέχρι τα 11-12 με έλεγε συχνά Δημητρόφσκι εις ένδειξη μεγάλης ικανοποίησης και αγάπης. Άγνωστο γιατί, πάντως κανέναν άνθρωπο στη ζωή του δεν είχε πει με κανονικό όνομα. Μετά σταμάτησε και το ξέχασα. Έφυγε το 2007. Ένα χρόνο και 'εξι μήνες αργότερα, καθώς έμπαινα στην καινούργια μου υπέροχη οικογένεια για την οποία είμαι τόσο περήφανος, την παραμονή του γάμου, ο Ρομπέρτο, όπως τον λέω απλά με το όνομά του, ο πατέρας της γυναίκας μου με φωνάζει κάτι να μου πει στην κουζίνα και με λέει Δημητρόφσκι. Ούτε πριν, ούτε μετά, ούτε ρώτησα ποτέ πως του ήρθε. Να είναι καλά, στα 80 του πάει ακόμη με το ποδήλατο να μου πάρει σοκολάτες χωρίς ζάχαρη από το ειδικό μαγαζί, και ανεβοκατεβαίνει στον τρίτο χωρίς ασανσέρ καμιά 20αριά φορές την ημέρα!

    Και ο Μιχάλης σου, όπως ο Κώστας μου και ο Ρομπέρτο μου, πρέπει νά 'ναι περήφανοι για τις οικογένειες που έφτιαξαν. Μακάρι νά 'χουμε και 'μείς τις ευλογίες που είχαν εκείνοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. πίνω μιά ρακή στην μνήμη αυτής της γενηάς που πάλεψε, μόχθησε, δημιούργησε και πρόκοψε παρ' όλες τις αντιξοότητες της εποχής της. Το μόνο που με στεναχωρεί, είναι ότι το εργαστάσιο έκλεισε και δεν φτιάχνονται πιά τέτοια μοντέλλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. "θάθελες όμως να είσαι στην θέση του νεαρού; "

    Δεν έχω δει..την κόρη του glam,αλλά ναι,θα ήθελα να γύρναγα στην φάση "χεράκι-χεράκι" κι ας με δούλευε ο δυνητικός πεθερός!Εσείς όχι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. demetrat-
    Δεν έχεις άδικο!

    thinks-
    Ο Μιχάλης εκτός των αλλων προσόντων που είχε, τον εκτίμησα από αυτό που είχε πεί στο χωριό, όταν έπρεπε να φύγει στα 18 η γυναίκα μου για την Αθήνα και όλοι του έλεγαν, με τα μυαλά της εποχής,πως το στέλνεις μόνο του ένα κορίτσι εκεί;
    -Εγώ έχω εμπιστοσύνη στην κόρη μου!

    vassper-
    Θα πιώ και γω μια μαζί σου!

    squarelogic-
    Αμ΄δεν θάθελα;
    Θυμάμαι ακόμα τις ατελείωτες ώρες που είχαμε περάσει με την κ.Αθεόφοβου στα παγκάκια του πεδίου του Αρεως και βέβαια σήμερα πλέον απορώ με την αντοχή μας στο τόσο ψοφόκρυο που έκανε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. squarelogic είπε...
    (Νομίζω οτι στο χάλασε η προσφώνηση 'κόρη").

    Το "κόρη" ειπώθηκε επίτηδες για να δώσω στον νεαρό μια ελπίδα ...να αντιληφθεί το "δούλεμα", .....ήταν πιο αδύνατος και κοντός από μένα , άρα ανθρωπιστικά να το δεις, έπρεπε αφήσω ένα περιθώριο......

    Πάντως η κόρη είναι καλή και στο μυαλό , μοιάζει του μπαμπά άλλωστε και θεωρώ ότι θα είναι “ευκολοξόδευτη”, άρα υπάρχει περιθώριο για πλάκες ακόμα....:)

    Υποπτεύομαι ότι , κατά βάθος, περισσότερο το διασκέδασε η ίδια και οι φίλοι της, δεν εξηγείται διαφορετικά ότι στις επόμενες 2-3 μέρες , όποτε τους συναντούσα , με χαιρετούσαν με ένα επίμονο σαρδόνιο χαμόγελο, ακόμα και ο “παθών” .......!

    ΑπάντησηΔιαγραφή