Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΟΒΑΡΌΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ





Η πρόεδρος της Βουλής  καταφέρνει να βρίσκεται στο προσκήνιο σχεδόν καθημερινά στα πρωτοσέλιδα  και στην TV, είτε με τις επιτροπές που φτιάχνει η ίδια,διορίζοντας η ίδια τα μέλη, προεδρεύοντας σε αυτές η ίδια και φτιάνοντας σποτάκια που προαναγγέλλουν το πόρισμα τους, είτε με τις συνεχείς αντιπαραθέσεις της με τους πάντες.


 Βέβαια αυτές οι αντιπαραθέσεις έχουν ως  αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται από την Λιάνα Κανέλλη ως  μάνα του λόχου της Χρυσής Αυγής, ή ως  θηλυκός Ιαβέρης από τον   Βενιζέλο ή ακόμα χειρότερα ως  Νεόπλουτη Κατίνα από τον Ιάσονα Φωτήλα ή τέλος ο αγανακτισμένος  συνομιλητής της , όπως ο Ψαριανός να ζητάει να «κοιταχτεί» για θέματα υγείας...
Αλλά και με τους δημοσιογράφους δεν διατηρεί καλές σχέσεις , πλην αυτών που επαναπροσληφθήκαν στην ΕΡΤ, ιδίως όταν επίμονοι δημοσιογράφοι  της  υποβάλουν  ερωτήσεις που δεν θέλει να απαντήσει οπότε τους απαντά όπως ο  Παττακός !




Τελικά όμως πολύ σοβαρότερα θέματα καλύπτονται από αυτή την πιασάρικη επικαιρότητα και δεν αναδεικνύονται όπως θα έπρεπε.
Το σημαντικότερο ίσως από αυτά να είναι το θέμα  που αναπτύσσει ο Γιάννης Παντελάκης  στο άρθρο του στο Protagon  Με ποιον θα πάει και ποιον θα αφήσει... ( οι υπογραμμίσεις δικές μου)

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, ο Ομπάμα προειδοποίησε ότι οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει ν' αυξήσουν τα κονδύλια που διαθέτουν για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. 
Τέτοιες ειδήσεις συνήθως περνάνε απαρατήρητες στη χώρα μας, το ίδιο συνέβη και με αυτή. Παρ' ό,τι υπήρχε μια «ουρά» στην είδηση αυτή, η οποία αφορούσε τη χώρα μας. Από τις 28 χώρες του ΝΑΤΟ, το 2013 μόνο τέσσερις χώρες έπιασαν τον στόχο που έχει θέσει το ίδιο το ΝΑΤΟ, να διατίθεται δηλαδή το 2% του ΑΕΠ κάθε χώρας γι' αυτές τις δαπάνες. Σωστά μαντέψατε πως μία από τις τέσσερις συνεπείς αυτές χώρες ήταν και η Ελλάδα (οι υπόλοιπες: ΗΠΑ, Βρετανία, Εσθονία).
Είναι ν' αναρωτιέται κάποιος πώς μια χώρα, η οποία όχι απλά βρίσκεται σε βαθιά κρίση και ύφεση για περισσότερα από πέντε χρόνια, όχι μόνο δοκιμάζεται από υψηλά ποσοστά ανεργίας και ανέχειας, αλλά και η οποία συνήθως δεν είναι συνεπής στις διεθνείς υποχρεώσεις της (αρκετές κοινοτικές οδηγίες δεν τις εφαρμόζει ή το κάνει με καθυστέρηση), δείχνει μια πρωτοφανή συνέπεια σ' αυτό το θέμα. Βέβαια, αν αναλογιστεί κάποιος μόνο την υπόθεση Τσοχατζόπουλου, θα δώσει μια επαρκή απάντηση. Ωστόσο, γιατί αυτό πρέπει να συμβαίνει και σήμερα;
Η μείωση των στρατιωτικών δαπανών είναι μία από τις εναλλακτικές προτάσεις που έκανε, όχι η κυβέρνηση απέναντι στους δανειστές, αλλά η Κομισιόν και η ΕΚΤ. Μια πρόταση περιορισμού των στρατιωτικών δαπανών, ο οποίος περιορισμός θα απέκλειε άλλα επώδυνα μέτρα. Την πρόταση δεν συνυπογράφει το ΔΝΤ, γιατί απαγορεύεται από τον κανονισμό του να ζητήσει περικοπές στρατιωτικών δαπανών στο πλαίσιο ενός προγράμματος διάσωσης. Θα ήταν εφικτό, ωστόσο, να προχωρούσε μια τέτοια πρόταση από την ελληνική κυβέρνηση και τη σύμφωνη γνώμη Κομισιόν-ΕΚΤ, τους δυο δηλαδή από τους τρεις της τρόικας.
Γιατί δεν το κάνει η ελληνική κυβέρνηση; Νομίζω πως είναι προφανής ο λόγος: Ο κυβερνητικός εταίρος - από τις πρώτες αποφάσεις του οποίου ήταν να εγκρίνει μια αμφιλεγόμενη δαπάνη 500 εκατ. ευρώ για επισκευή αεροσκαφών (όταν τα κονδύλια για την αντιμετώπιση της φτώχειας ήταν 200 εκατ.!). Ωστόσο, ο κ. Τσίπρας πρέπει ν' αποφασίσει. Προτιμά να ικανοποιεί τα χατίρια Καμμένου ή να επιβαρύνει με νέα μέτρα ήδη επιβαρυμένα στρώματα της κοινωνίας;

Μήπως η κυβέρνηση της "Πρώτης φοράς Αριστερά" θα πρέπει να θυμηθεί τι τραγουδούσε το πάλαι ποτέ;



2 σχόλια:

  1. Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Σταύρος Τσακυράκης τα λέει όλα!

    Η συμπεριφορά της προέδρου της Βουλής, κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου, προκαλεί καθημερινά δικαιολογημένες αντιδράσεις. Βασικά προσόντα που απαιτεί ο θεσμικός της ρόλος, όπως συναίνεση, αμεροληψία, ουδετερότητα, είναι τελείως ξένα στην πολιτική πρακτική της, με αποτέλεσμα να έχει μετατρέψει το βάθρο της Βουλής σε βήμα εμπάθειας, κομματικής προπαγάνδας και προσωπικής προβολής. Ο στόμφος και τα σχόλια με τα παιδαριώδη στερεότυπα που χρησιμοποιεί ασφαλώς δεν έχουν προηγούμενο σε πολιτισμένη χώρα.
    Η γελοιωδέστερη αλλά όχι και ακίνδυνη ιστορία της κ. Κωνσταντοπούλου είναι ασφαλώς η επονομαζόμενη, κατά τα πρότυπα της οργουελιανής ορολογίας, «Επιτροπή Αληθείας Δημοσίου Χρέους». Με προσωπική της απόφαση, χωρίς συνεννόηση με κανένα κόμμα ή απόφαση της Βουλής, συγκρότησε – άγνωστο με ποιον τρόπο και κριτήρια– μία πολυπληθή επιτροπή από ανθρώπους που ακόμη και σήμερα ουδείς γνωρίζει την επιστημονική τους επάρκεια, η οποία υποτίθεται θα διερευνούσε τη νομιμότητα του χρέους. Από την πρώτη παρουσίαση έγινε φανερό ότι τόσο η ίδια όσο και τα μέλη της επιτροπής θεωρούσαν το χρέος παράνομο και, φυσικά, δεν θα έκαναν τίποτα άλλο από το να προπαγανδίσουν την ήδη διαμορφωμένη άποψή τους.
    Υποθέτω ότι δεν απαιτούνται ιδιαίτερες γνώσεις ή ευφυΐα, για να αντιληφθεί κανείς ότι τα «πορίσματα» αυτής της επιτροπής δεν έχουν απολύτως κανένα νομικό αντίκρισμα. Κι όμως, η πτυχιούχος Νομικής πρόεδρος της Βουλής σοβαρολογούσε όταν δήλωνε ότι πρέπει να ζητήσουμε αναστολή πληρωμών μέχρι να τελειώσει τις «εργασίες» της αυτή η επιτροπή. Εν τω μεταξύ, αυτή την εβδομάδα, ενάμιση μήνα μετά τη συγκρότηση της επιτροπής, ανακοινώθηκε το προκαταρκτικό συμπέρασμα των εργασιών της, το οποίο φυσικά δεν εξέπληξε κανέναν: το σύνολο του χρέους θα μπορούσε να κηρυχθεί «παράνομο, επαχθές και επονείδιστο». Με αυτό το πυρηνικό όπλο, η κ. Ζ. Κωνσταντοπούλου απεφάνθη ότι δεν φέρουμε καμιά ευθύνη και ουσιαστικά μάς καλεί να αρνηθούμε την πληρωμή του «παράνομου» χρέους.
    Δεν θα σταθώ στον πολιτικό σουρεαλισμό του θέματος, ότι δηλαδή όλα αυτά συμβαίνουν όταν εναγωνίως η χώρα επιδιώκει μία συμφωνία περαιτέρω χρηματοδότησης από τους εταίρους, η οποία έχει καταστεί ζήτημα ζωής ή θανάτου. Με ενδιαφέρει η παιδαριώδης αντίληψη που καλλιεργείται και αναδύεται από αυτή την ιστορία: όταν ένα κράτος αδυνατεί να πληρώσει τα δανεικά του, φτιάχνει μία επιτροπή «αληθείας» για το δημόσιο χρέος, το ανακηρύσσει παράνομο κι έτσι απεκδύεται πάσης ευθύνης. Φυσικά, σε οποιοδήποτε διεθνές forum επιχειρήσει κάποιος να αναπτύξει αυτή την αντίληψη, θα θεωρηθεί παράφρων. Η ελληνική κοινή γνώμη, όμως, έχει κατά καιρούς ακούσει τόσο πολλές ανοησίες, από τα 600 δισ. του Σώρρα μέχρι τα λεφτά των Ρώσων και των Κινέζων (χωρίς να λογαριάζουμε τους «υδατάνθρακες» ή τις προκαταβολές του αγωγού), ώστε τα πάντα μοιάζουν εύλογα.
    Μπορεί κάποιος να περιέλθει σε δυσχερή θέση, μπορεί να καταλήξει να χρωστά τόσα πολλά, ώστε να του είναι πολύ δύσκολο να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Αν θέλει, όμως, να αντιμετωπίσει την κατάστασή του με αξιοπρέπεια, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει πάνω απ’ όλα τη δική του ευθύνη. Στην Ελλάδα, ύστερα από πέντε χρόνια κρίσης, κάποιοι συνεχίζουν να αναζητούν με κάθε τρόπο τη μετάθεση ευθυνών χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη προσβολή, δεν υπάρχει μεγαλύτερη αναξιοπρέπεια από το να λογίζεται κάποιος ανεύθυνος. Αυτήν ακριβώς την προσβολή και αναξιοπρέπεια εκπέμπει όλη η ιστορία της επιτροπής της κ. Κωνσταντοπούλου και γι’ αυτό, παρ’ όλα τα γελοία χαρακτηριστικά της, πρέπει να καταγγελθεί ως μια επιχείρηση ενσυνείδητης υποβάθμισης του πολιτισμικού επιπέδου του λαού μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σύμφωνα με στοιχεία του ΝΑΤΟ οι δαπάνες του αναμένεται να μειωθούν φέτος κατά 1,5% (3,9% μειώθηκαν πέρσι)
    Οι μόνες χώρες που αυξάνονται οι δαπάνες είναι η Τουρκία,+ 1 Δις ευρώ λόγω Ισλαμικού Κράτους και η Ελλάδα +300 εκ.ευρώ.
    Στην σχέση στρατιωτικών δαπανών με ΑΕΠ οι ΗΠΑ είναι πρώτες με 3,6% και ακολουθούμε εμείς με 2,4%
    Τα στοιχεία από το άρθρο του Μιχάλη Μητσού Μακαρόνια ή κανόνια; και τα συμπεράσματα δικά σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή