Παρασκευή 18 Ιουλίου 2008

LIZZ WRIGHT- ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΓΕΜΑΤΗ JAZΖ ΜΟΥΣΙΚΗ.



Προχθές πήγα να ακούσω μια συμπατριώτισσα από την Georgia.
Μπορεί να γεννήθηκα στην Ελλάδα αλλά ο Νότος της Αμερικής είναι η μουσική μου πατρίδα και όπου βλέπω μαύρο μουσικό να μας έρχεται από εκεί τον τιμώ με την παρουσία μου. Έχω γράψει για την επίσκεψη μου στην μουσική πρωτεύουσα του Νότου εδώ, και για την σχέση μου με την μουσική εδώ
Έτσι λοιπόν είχα την τύχη στο κηποθέατρο του Παπάγου να ακούσω και να δω ένα από τα τα μουσικά ταλέντα που σίγουρα θα μας απασχολήσουν ευχάριστα στο μέλλον .
Συνήθως στην Ελλάδα μας έρχονται καλλιτέχνες που απλά εξαργυρώνουν πλέον εδώ το μουσικό τους παρελθόν.
Η Lizz Wright για την οποία σας μιλάω αντίθετα είναι μόλις 28 χρονών και βρίσκεται στον δρόμο προς την κορυφή που σίγουρα θα την φτάσει.
Η πορεία της στην μουσική είναι κλασσική για πολλούς μαύρους καλλιτέχνες. Πατέρας ιερέας και πιανίστας στην τοπική εκκλησία, μητέρα που τραγουδάει gospel , κόρη που αρχίζει να τραγουδάει gospel και μετά blues, jazz ,R & B και soul τραγούδια, δηλαδή στην ουσία την γνήσια μαύρη μουσική . Η σημαντικότερη εταιρεία της jazz, η Verve της υπογράφει συμβόλαιο και μέχρι στιγμής έχει κυκλοφορήσει 3 δίσκους έχοντας γράψει σε αυτούς και αρκετά τραγούδια.
Η Lizz εμφανίστηκε ξυπόλυτη και απλή στο κατάμεστο θέατρο με 4 μουσικούς και κατάφερε για 11/2 ώρα να μεταδώσει με την διακριτική της παρουσία το συναίσθημα της με τα τραγούδια της και να κερδίσει ένα κοινό που ουσιαστικά την ήξερε από ένα τραγούδι που το φύλαξε να το τραγουδήσει στο encore.
Στο δεύτερο encore τραγούδησε το κλασσικό Amazing grace a capella αναδεικνύοντας κατά τον καλύτερο τρόπο τις δυνατότητες και την ποιότητα της φωνής της.
Αλλά αντί να περιγράφω με λόγια απολαύστε την ίδια σε μερικά χαρακτηριστικά κομμάτια.


Εδώ η μεγάλη της επιτυχία My Heart





Εδώ ένα από τα πιο τρυφερά της τραγούδια το STOP

Don´t tell me to stop
Tell the rain not to drop
Tell the wind not to blow
Because you said so

Tell me love is not true
It´s just something we do
Tell me everything I´m not
But don´t tell me to stop

Tell the sun not to shine
Not to get up this time
Let it fall by the way
Leave me here, where I lay

Tell the leaves not to turn
But don´t tell me I´ll learn
Take the black off a crow
But don´t tell me to go

Tell the bed not to lay
Like the mouth of a grave
Not to stare up at me
Like a calf on its knees

Keep on telling me love isn't true
It's just something we do
Tell me everything that I'm not
But don't tell me to stop




Εδώ σε ένα από πιο κλασσικά gospel το Walk With Me





Εδώ τραγουδάει με την συνοδεία μόνο ενός percussionist ένα από ωραιότερα τραγούδια της jazz το Nature boy .




Εδώ τραγουδάει το Reaching For The Moon σε συναυλία που είναι αφιερωμένη στην αθάνατη Ella Fitzgerald




Εδώ με πιο ηλεκτρικό ήχο στο Leave Me Standing Alone


Τρίτη 15 Ιουλίου 2008

ΣΕΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΒΑΚΧΟΣ –ΜΙΑ ΚΑΥΣΤΙΚΗ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ!



Ο Μ.Καραγάτσης είναι από τους αγαπημένους συγγραφείς της νιότης μου και έχω διαβάσει όλα τα βιβλία του.
Ο Καραγάτσης διακρίθηκε από το ξεκίνημα του.
Tο 1927 παίρνει μέρος στον πρώτο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Nέας Eστίας με το διήγημα «Kυρία Nίτσα», το οποίο θα αποσπάσει τον A' έπαινο και θα δημοσιευτεί το 1929 σε συλλογικό τόμο που περιελάμβανε τα βραβευμένα διηγήματα του διαγωνισμού (Oι θεότητες του Kοτύλου, εκδ. Bιβλιοπωλείον της Eστίας).
Το τελευταίο ολοκληρωμένο βιβλίο του είναι ο Σέργιος και ο Βάκχος , ενώ το 10 δεν πρόλαβε να το τελειώσει γιατί πέθανε από έμφραγμα μόλις 52 ετών το 1960.
Αντί να γράψει κανείς δυο λόγια για το συγγραφέα είναι καλύτερα να διαβάσει την απολαυστική αυτοβιογραφία του με τίτλο «Είμαι βέβαιος πως ο Θεός θα με κατατάξει μεταξύ των αγίων».
Δεν θα έγραφα σήμερα για τον Καραγάτση αν δεν κυκλοφορούσε αυτή την εβδομάδα στα περίπτερα, στην σειρά του ΒΗΜΑΤΟΣ Ιστορία και Λογοτεχνία, το δίτομο βιβλίο Σέργιος και Βάκχος μόνο με 5,5 Ευρώ και είναι ευκαιρία να το πάρουν όσοι δεν το έχουν.
Ελάχιστοι συγγραφείς στην Ελλάδα έγραψαν ιστορία με τρόπο που να ξεφεύγει από τον διδακτισμό των σχολικών βιβλίων διανθίζοντας την με χιούμορ ή καυστική σάτιρα. Μετά την Πάπισσα Ιωάννα του Ροΐδη μόνο ο Καραγάτσης ,ο Τσιφόρος και ο Ραφαηλίδης είναι αυτοί που κατάφεραν να κάνουν την ιστορία γλαφυρό και ευχάριστο ανάγνωσμα.
Αντί να λέω πολλά λόγια σας παραθέτω μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο στο οποίο οι δύο άγιοι αφότου τους έφτιαξαν ναό κατέβηκαν από τον Παράδεισο στην Πόλη ,που είναι ο ναός τους και είτε συζητούν ότι βλέπουν ή και μερικές φορές βάζουν και το χεράκι τους στα γεγονότα από το 250μΧ έως το 1948!

Εδώ παρακολουθούν την πομπή της στέψης του Ιουστίνου
Ο Πελεγρίνος είναι άγιος που ασχολείται με τον ευαγγελισμό των απίστων!
Βλέποντας τους καλόγερους να πουλάνε «άγιες τρίχες»!
Πάνε να ξεθάψουν τα κοκαλάκια τους πριν τα βρουν και πουλήσουν οι καλόγεροι!
ο στρατηγός Μιχαήλ Λαχανοδράκων την εποχή που πολλοί νέοι το είχαν ρίξει στο μοναχισμό βρίσκει ριζική λύση!

Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος για την ένωση των εκκλησιών

Εδώ έχουν μεταμφιεστεί σε μουσουλμάνους για να μιλήσουν με ένα ιμάμη

Τους στέλνουν στο μοναδικό ναό τους που υπάρχει στην Ελλάδα και είναι στην Μάνη. Δυστυχώς εδώ που είμαι δεν έχω την φωτογραφία του γιατί έχω δει το εκκλησάκι αυτό.
Και ένα σχόλιο για το Ολοκαύτωμα!

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ
.

Παρασκευή 11 Ιουλίου 2008

ΕΣΕΙΣ ΞΕΡΕΤΕ ΑΡΑΓΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΓΚΟΜΕΝΑ-ΓΑΡΙΔΑ; (Εμπεριστατωμένη μελέτη της εξελίξεως της Ελληνικής Γλώσσης)




Η σειρά αυτή των φωτογραφιών μπήκε για να σας δώσει ένα μέρος από την συζήτηση που είχαν στην συνέχεια οι νεαροί που βλέπετε και την οποία σας μεταφέρω σαν γνήσιος ωτακουστής
Εάν δεν καταλαβαίνετε τι λένε δεν φταίω εγώ, απλά δεν είσαστε γνώστες των νέων λέξεων και εκφράσεων που έχουν εισαχθεί στην Ελληνική γλώσσα.Πάντως θα διαπιστώσετε ότι τα λεφτά που ξοδέψατε για το φροντιστήριο Αγγλικών του βλασταριού σας δεν πήγαν χαμένα γιατί πιθανώς αγγλικά να μην έμαθαν αλλά κατάφεραν πλήθος αγγλικών λέξεων να τις παντρέψουν επιτυχώς με ελληνικές.



-Ρε σεις τι γκόμενα-γαρίδα ήταν αυτή;
-Εσύ επέμενες να ρθούμε σ΄ αυτό το μπάρ να πέσουμε σε μουνστόρμ ενώ τούτο είναι σκέτο καμπιονάτο.
-Έπρεπε δηλαδή να πάμε στον αρχιδόκαμπο που επέμενες εσύ;
-Ποιος είναι ρε σεις αυτός ο Τζίζας με το μπαζόλι;
-Δεν τον θυμάσαι ρε αυτόν τον ενδοπαλαμικό πεοπαλινδρομιστή από το σχολείο που τον θεωρούσαν όλοι Μητσοτάκουλα;
Α, ρε ελίτη μου μπήκες στην Φιλοσοφική και μου έγινες σκέτος Μπαμπουινιώτης !
-Αυτός δεν είχε εκείνη την αγαρμπομούνα την αδελφή με το αβυζαλέο ντεκολτέ;
Όχι ρε αυτή ήταν η αδελφή εκείνου που στην αρχή το έπαιζε Χατζηγιάννης αλλά μετά εξελίχτηκε σε μεγάλο φακράνα.
-Δεν σου είπα να μην πιάνεις στο στόμα σου τον Οτεγιάννη γιατί θα σου ρίξω καμία και θα βρεθείς στο μπαχάλικο εκεί που γαμιούνται οι αράχνες!
-Σταματήστε να τσακώνεστε και ρίχτε ένα βλέφαρο σ΄ αυτό το αξιαγάμητο μπουζουκομούνι πως τον κουνάει!
-Αυτή είναι γνωστό πιθήκι τρελαίνεται για πεοτζούς μόνο που είναι ένα και ένα Milko!
Με τον ξάδελφο της δουλεύαμε στην ίδια εταιρεία και ήτανε το eyefair του διευθυντή μέχρι που μπήκε σε ένα ΤΕΙ Ζαμπονοκοπτικής.
Καλά αυτός μας έλεγε ότι έκανε μπαιτίτσουαλ στην Αγγλία!
Καλά ότι θέλει λέει ο καθένας !
Και ο Liposan που είναι η λεσβιτρίνα της Μαρίας δεν λέει παντού για το πόσο άνδρας είναι ενώ όλοι ξέρουν ότι λαδώνει την μπάμια;
Μάγκες είναι αργάμισυ και εδώ είναι ψόφια τα πράγματα
Δεν πάμε στο σπίτι μου για σάπιγκ ,να δούμε καμιά αμερικλανιά και να φάμε κανένα πούστη με κινέζο που έχει μαγειρέψει η μάνα μου;.
Το σπίτι σου είναι στο LA;
Ναι.
Που ακριβώς;
Μπουρνάζ΄ δικέ μου.
Οκεικ !


ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ

γκόμενα-γαρίδα: Κοινώς μια γκόμενα που έχει τρελό σώμα και χάλια μάπα. Κόβεις το κεφάλι και τρως το υπόλοιπο.

Μούνστορμ-Moonstorm, καταιγίδα απο μουνιά. Το θέμα της λέξης μουνί (δηλαδή το μουν-) ταίριαξε με το αγγλικό moon + storm = moonstorm – μουνοκαταιγίδα

καμπιονάτο: Παραπέμπει στο ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, ωστόσο αναφέρεται σε μια παρέα από γκόμενες που είναι μπάζα, οι λεγόμενες κάμπιες.

αρχιδόκαμπος: Το μέρος που είναι γεμάτο άντρες.

τζίζας: 1. Ο Ιησούς Χριστός 2. Κάποιος που η εμφάνισή του θυμίζει τον Ιησού Χριστού. Είναι αξύριστος, έχει μακρυά μαλλιά μέχρι τον ώμο και πολύ πιθανό είναι παρθένος.

μπαζόλι, το: Αναφέρεται σε γυναίκες κατά κύριο λόγο -αλλά και άντρες- οι οποίοι δεν είναι ιδιαίτερα θελκτικοί, το αντίθετο μάλιστα. Είναι όρος που χρησιμοποιείται είτε για πολύ άσχημα άτομα είτε για άτομα με ιδόρρυθμο στυλ και ντύσιμο.

Ενδοπαλαμικός πεοπαλινδρομιστής :Επιστημονικότερος ορισμός του μαλάκα... Τον χρησιμοποιούμε συνήθως για να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στις πράξεις του συγκεκριμένου.

Μητσοτάκουλας:Από το Μητσοτάκης και Δράκουλας = Μητσοτάκουλας. Αυτός που προκαλεί υπερβολική ατυχία στους άλλους, ο υπερβολικά γκαντέμης. Λέγεται και σκέτο Μητσοτάκης.

Ελίτης:Υβριδική λέξη που φέρει μέσα της την ελίτ, τον αλήτη και (υποθέτω) τον Ελύτη, δηλαδή το εκλεκτό, το κοινώς μη αποδεκτό και το ποιητικό στοιχείο. Έκφραση την οποία ξεστόμισε κάποτε μέσα στη Βουλή εναντίον της αντιπολίτευσης, ποιος άλλος, ο ελίτης λατίνος εραστής Πολύδωρας.
Στο έδρανο της βουλής, ο Πολύδωρας ωρύεται προς την αντιπολίτευση:
- Εσείς δεν είστε αλήτες, είστε ΕΛΙΤΕΣ!

Μπαμπουινιώτης:Πρόκειται για τερατώδες όν, κάτι μεταξύ μπαμπουίνου και Μπαμπινιώτη

Αγαρμπομούνα:Η γυναίκα που, λόγω σωματότυπου ή λόγω των χειρονομιών και των κινήσεών της, έχει (ή σε κάνει να φαντάζεσαι ότι έχει) πολύ άγαρμπους τρόπους στο σεξ.

Αβυζαλέο:Ντεκολτέ που, παρόλο το ελπιδοφόρο βάθος του, αποκαλύπτει ένα σχεδόν επίπεδο στήθος. Το επίθετο απαντά μόνο στο ουδέτερο γένος και σχεδόν αποκλειστικά στη φράση «αβυζαλέο ντεκολτέ».


Χατζηγιάννης: Ο τύπος που ασχολείται με το τραγούδι και την κιθάρα του και αυτοαποκαλείται έντεχνος

φακράνας: Βγαίνει από τις δύο αγγλικές λέξεις: fuck + run. Αυτός που πηδάει από δω κι από κει, αφού παραμυθιάζει τον ηλίθιο κόσμο με αγάπες και λουλούδια κι όταν κάνει την δουλειά του, εξαφανίζεται τυχαία επειδή ξέχασε τον θερμοσίφωνα ανοιχτό ή επειδή ο αδελφός του δεν έχει κλειδιά να μπει στο σπίτι κλπ.

Οτεγιάννης: Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, με την ιδιαίτερα ισχυρή και στενή συνεργασία με τον ΟΤΕ και τις θυγατρικές του.Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τα τραγούδια του συχνά λανσάρονται πρώτα ως μέρος διαφήμισης προϊόντων ΟΤΕ και αργότερα ως το περιεχόμενο του αντίστοιχου δίσκου / CD

μπαχάλικο, το: Μαγαζί στο οποίο θα βρείτε πληθώρα ετερόκλητων ειδών, όπως βίδες, μπουλόνια, βενζίνη, υλικά οικοδομών, φωτοβολίδες, τρόφιμα κ.α.

Εκεί που γαμιούνται οι αράχνες: Στην γωνία.

αξιαγάμητος: Απαντάται κυρίως στο θηλυκό γένος και αναφέρεται σε γυναίκα που περνά τα -συνήθως χαμηλά- στάνταρ του ανδρός

μπουζουκομούνι: Γκομενάκι που, στη σχετική κλίμακα, κυμαίνεται από θεόμουνο έως γαμήσιμο με εμφάνιση που αντιστοιχεί σε εργαζόμενη ή θαμώνα νυχτερινών κέντρων διασκέδασης της κατηγορίας: μπουζούκια

πιθήκι: Οι γκόμενες που πριν τελειώσουν μια σχέση έχουν ήδη βρει το επόμενο θύμα. Ακριβώς δηλαδή όπως κάνουν τα πιθήκια... Πριν αφήσουν το ένα κλαδί έχουν ήδη γατζωθεί από το άλλο. Οι γκόμενες δηλαδή που δεν έχουν μείνει ποτέ χωρίς σχέση και συνήθως χαρακτηρίζονται από ανασφάλεια και έλλειψη προσωπικότητας.

πεοτζούς: Το σπέρμα. Εκ του: πέος + τζους (juice= χυμός)

ένα κι ένα milko: Φράση η οποία είναι ιδιαιτέρως εύχρηστη όταν κάποιος θέλει να δηλώσει το λιγοστό ή και ανύπαρκτο ύψος ενός άλλου, το οποίο παρομοιάζεται ποσοτικά ως 1 μέτρο και ένα μπουκάλι γνωστού σοκολατούχου ροφήματος

άει φερ', eyefair:Εξαιρετικά σημαντική θέση σε εταιρία, αλλά μόνο γι' αυτόν που την κατέχει. Προκύπτει από τη φράση «Άει φερ'» που το εκάστοτε αφεντικό παγίως απευθύνει προς τον υφιστάμενο του. Το παιδί για όλες τις δουλειές.

ΤΕΙ Ζαμπονοκοπτικής: ΤΕΙ του κώλου, συνήθως κάπου στο διάολο.
μπαιτίτσουαλ, biteachual: Χαρακτηρίζει τον διπλό ρόλο δασκάλου-καθηγητή, ο οποίος παράλληλα με το επάγγελμά του κάνει ταυτόχρονα και μεταπτυχιακές σπουδές.Παράγεται από το Αγγλικά bi-teach και την κατάληξη -ual.

Liposan, ο: Lipo+Ζαν, σημαίνει τον χοντρό Γιάννη. Στη θέση του ονόματος μπαίνει οποιοδήποτε όνομα ανάλογα με την περίσταση.

λεσβιτρίνα, η: Γκέι φίλος μιας λεσβίας, που ποζάρει για σχέση της για λόγους αλληλοκάλυψης.

λαδώνω την μπάμια : Είμαι γκέι

αργάμιση: Περασμένη ώρα, όταν έχει πάει αργά. [Αγγλιστί: half past late.]

σάπινγκ: Η κατάσταση σαπίλας, σήψης, αποσύνθεσης. Προκύπτει απ' το σαπίζω και την κατάληξη ing του αγγλικού γερούνδιου. Στα αγγλικά θα γραφόταν sapping.Το σάπινγκ ενδείκνυται σε βαθείς καναπέδες και πολυθρόνες, με τη βοήθεια παιχνιδομηχανών και ελαφρών ναρκωτικών (μπάφοι).

Αμερικλανιά: Η ταινία που συνήθως κάνει μπαμ ότι είναι αμερικάνικη, είτε για το κλασσικό happy end της είτε γιατί είναι υπερπαραγωγή, είτε γιατί είναι πολύ προβλέψιμη. Πολύ πιθανόν να είναι και μια βλακεία.

πούστης με κινέζο:Στο στρατιωτικό συσσίτιο, το κοτόπουλο (πούστης) με ρύζι (κινέζος). Παρεμφερές με πούστης με γύφτο.

LA: Το διεθνές, large, εναλλακτικό τοπωνύμιο του Lεκανοπεδίου Αττικής. Προφέρεται φυσικά Ελέι.

οκέικ: Το ΟΚ στα cool-έζικα. ΟΚ + κέικ (cake) = οκέικ

Για πληρέστερες επεξηγήσεις στο http://www.slang.gr/


Τρίτη 8 Ιουλίου 2008

ΕΣΜΙΝ ΓΚΡΙΝ-Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΑΣ ΑΓΝΩΣΤΗΣ



Μερικοί άνθρωποι μόνο με τον θάνατο τους καταφέρνουν να αφήσουν ένα στίγμα για το πέρασμα τους από αυτή την ζωή.
Ένας από αυτούς ήταν ή 49 χρονη Εσμίν Γκρίν από την Τζαμάίκα.
Ο θάνατος της προκάλεσε παγκόσμια αγανάκτηση μετά από το βίντεο που είδαν όλοι στην τηλεόραση με τον θάνατο της μέσα σε ένα νοσοκομείο
Η ιστορία αυτή μου κίνησε το ενδιαφέρον να διαβάσω λεπτομερέστερα τα γεγονότα και τις πιθανές εξηγήσεις που μπορεί να δοθούν.
Η Γκρίν πάμφτωχη με 6 παιδιά έφυγε πριν 10 χρόνια από την χώρα της και μετανάστευσε στο Μπρούκλιν όπου δούλευε σε ένα κέντρο ημερήσιας φροντίδας στέλνοντας λεφτά στο σπίτι της.
Πριν 2 χρόνια εμφάνισε μια νευρική κατάπτωση για την οποία και είχε τότε νοσηλευτεί. Πρόσφατα έχασε την δουλειά της και το διαμέρισμα που έμενε.
Η Γκρίν εμφάνισε, προφανώς μετά από όλα αυτά, συναισθηματικές διαταραχές που οδήγησαν τον παπά της ενορίας της να καλέσει τα επείγοντα με αποτέλεσμα να εισαχθεί χωρίς την θέληση της στην ψυχιατρική μονάδα του Kings County Hospital στο Μπρούκλιν για ψυχολογικές διαταραχές και ψύχωση.
Εκεί περιμένοντας στα επείγοντα 24 ώρες ( ! ) για να μπει σε κρεβάτι και να τύχει ιατρικής αντιμετώπισης πέθανε χωρίς μέχρι στιγμής να έχει διευκρινιστεί η αιτία θανάτου.




Εδώ το βίντεο των ειδήσεων του NBC που περιγράφει με λεπτομέρεια την πορεία προς τον θάνατο της Εσμίν Γκρίν. Επίσης τον τραυματισμό ενός διαβάτη και την βαρβαρότητα ενός αστυνομικού. Δεν είναι επιτρεπτή από το youtube η μεταφορά του στο μπλόγκ
http://www.youtube.com/watch?v=SH1RpudU9lc
.
Η πορεία της προς τον θάνατο έχει καταγραφεί από την κάμερα του χώρου αναμονής και περιληπτικά έχει ως εξής:
5:32 πέφτει από το κάθισμα της στο πάτωμα.
5:52 ένας φύλακας του νοσοκομείου την κοιτάει και φεύγει.
6:02 η Γκρίν κινείται ακόμα ξαπλωμένη στο πάτωμα.
6:10 Ένας φύλακας την κοιτάει καθιστός τσουλώντας μία καρέκλα με ρόδες και φεύγει.
6:33 Ένας γιατρός την κοιτάει και φεύγει.
6:35 Μια αδελφή την πλησιάζει ,την κλωτσάει ελαφρά στο πόδι αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά και ειδοποιείται η ομάδα καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης που διαπιστώνει τον θάνατο.
Το γεγονός πήγε να καλυφθεί από το προσωπικό που είχε εμπλακεί στην ιστορία αλλά μετά την αποκάλυψη του βίντεο απολύθηκαν 6 άτομα από τους φύλακες ,τον γιατρό και το παραϊατρικό προσωπικό.
Μετά την δημοσιότητα που πήρε η ιστορία η NY’s Health and Hospital Corporation πλήρωσε τα έξοδα της κηδείας και επίσης με μια ιδιωτική χορηγία η οικογένεια της μπόρεσε να μεταβεί στην Νέα Υόρκη και να παρευρεθεί σ΄ αυτήν.
Το νοσοκομείο αυτό έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν ότι έχει πιέσει ασθενείς να κοιμηθούν σε πλαστικές καρέκλες ή και στο πάτωμα μέσα σε ούρα και κόπρανα και αίματα περιμένοντας για κρεβάτι.
Το ωραίο είναι ότι το νοσοκομείο δήλωσε ότι θα προσπαθήσει τους επόμενους 4 μήνες να μειώσει τον μέσο χρόνο αναμονής στις 10 ώρες!
Η κακομοίρα η Γκρίν είχε τα 3 κακά της μοίρας της.
Ήταν μαύρη, ήταν φτωχή και ήταν και σχιζοφρενής.
Όμως το τραγικό για μένα δεν ήταν μόνο ο θάνατος μιας μαύρης γυναίκας που ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί τα αίτια που τον προκάλεσαν.
Είναι η αδιαφορία τόσο του προσωπικού όσο και όσων ήσαν στο ίδιο δωμάτιο με την Γκρίν.
Ίσως το προσωπικό του ψυχιατρικού τμήματος σε ένα τέτοιο Δημόσιο νοσοκομείο που προφανώς θα καλείται να καλύψει ανάγκες πολύ μεγαλύτερες από τις δυνατότητες του να έχει υποστεί επαγγελματική πώρωση βλέποντας καθημερινά άτομα με ψυχικές διαταραχές να περιμένουν ώρες ξαπλώνοντας στο πάτωμα, να ενεργούνται ή να ουρούν επάνω τους, να φωνάζουν ή αντίθετα να είναι πλήρως κατατονικοί .
Όταν συζητούν να βελτιώσουν τις ώρες αναμονής στις 10 είναι ευκολονόητο να αντιληφθεί κανείς ποια κατάσταση επικρατεί εκεί.
Ένα κακό επίσης περιβάλλον επιδρά σαφώς αρνητικά και στο προσωπικό που εργάζεται σε ένα τέτοιο χώρο.
Μεγαλύτερη λοιπόν εντύπωση μου προκαλεί ή πλήρης αδιαφορία των άλλων ασθενών ή και συνοδών που βρίσκονται στην αίθουσα αναμονής.
Σε όλες τις εικόνες πάντα υπάρχουν στο δωμάτιο 1-2 άτομα που δεν κάνουν την παραμικρή κίνηση προς αυτήν αλλά κάθονται ακίνητοι στις θέσεις τους αδιαφορώντας πλήρως για την γυναίκα που κείτεται μπρούμυτα στο πάτωμα.
Η μόνη ίσως δικαιολογία γι΄ αυτό είναι ότι βλέπουν μια συνηθισμένη γι΄ αυτούς εικόνα οπότε δεν τους προκαλεί εντύπωση.
Φαίνεται πάντως ότι η κοινωνική αποξένωση και η αδιαφορία στον ξένο πόνο είναι τεράστια πλέον στην κοινωνία των ΗΠΑ, αλλά φοβάμαι και στην δική μας και αυτό γίνεται εμφανές και από τις ειδήσεις του NBC που δείχνουν ότι κανείς δεν πλησιάζει το θύμα ενός τροχαίου που γίνεται μπροστά στα μάτια τους!
Το ίδιο με τον βάρβαρο αστυνομικό που πετάει από το καρότσι του ένα παράλυτο γιατί θέλει να του κάνει σωματικό έλεγχο όρθιο!
Ο θάνατος της Γκρίν ίσως να αποτελέσει μαζί τις άλλες συνεχώς αυξανόμενες φωνές ότι το άρρωστο σύστημα παροχής υγείας στις ΗΠΑ χρειάζεται ριζική θεραπεία.
Η ταινία του Michael Moore Sicko ανέδειξε με τον καλύτερο τρόπο τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Αμερικανοί που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν τις παροχές υγείας που έχουν ανάγκη.
Η φωτογραφία του δε από τα διαφημιστικά της ταινίας λες και προφητεύει την ιστορία της Εσμιν Γκρίν!

Το σύστημα υγείας των ΗΠΑ, μιας από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου, είναι στην 37 θέση στην παγκόσμια κατάταξη, όταν η Ελλάδα είναι στην 14 θέση και η Κύπρος στην 24η .
Τέλος παρά την καλλιεργούμενη φοβία για τις συνεχώς εξαπλούμενες κάμερες στις συγκεκριμένες περιπτώσεις η εφαρμογή τους κατέγραψε εικόνες που συνήθως οι διάφορες εξουσίες δεν είναι ευτυχείς να βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας.


Δευτέρα 7 Ιουλίου 2008

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ!



Για τους σοβαρούς μουσικόφιλους υπάρχει ένα εκτενές συμπλήρωμα στο ποστ ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΟΥΜΕ! ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!

Σάββατο 5 Ιουλίου 2008

V-ΑΝΑΤΟΛΙΑ- ΤΡΙΑ ΜΕΡΗ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ -ESKI GUMUS, ΔΙΟΚΑΙΣΑΡΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΥΚΟΣ



Η είσοδος για την μονή του Eski Gümüs που είναι σκαλισμένο σε αυτό το βράχο.
.

Στην διαδρομή από την Καππαδοκία μέχρι τα παράλια της Μεσογείου έγιναν δύο ενδιαφέρουσες στάσεις.
Η πρώτη στην μονή του Eski Gümüs.
Αυτό είναι ένα μοναστήρι του 10ου αιώνα που δεν χτίστηκε ποτέ γιατί απλά αντί να το κτίσουν το έσκαψαν μέσα στον βράχο!
Μπαίνεις από μια ανοιγμένη στο βράχο θολωτή είσοδο και βρίσκεσαι σε μια τετράγωνη αυλή που έχει απέναντι από την είσοδο μια σκαμμένη στο βράχο εκκλησία και στα πλάγια διάφορα δωμάτια, μια τραπεζαρία, κουζίνα, κελάρια και τάφους. Το μοναστήρι ξανα-ανακαλύφτηκε το 1963 και συντηρήθηκε από βρετανούς αρχαιολόγους.

Η μία πλευρά της τετράγωνης αυλής του μοναστηριού.
Το εσωτερικό της εκκλησίας.
.
Η εκκλησία διαθέτει μερικές πολύ ωραίες αγιογραφίες και μια Παναγία που έχει ένα χαμόγελο σαν της Τζοκόντα. Οι κολώνες που έχει η εκκλησία απλά δεν στηρίζουν τίποτα, αφού είναι σκαμμένη στον βράχο, αλλά έγιναν για να μοιάζει με τις άλλες εκκλησίες. Δυστυχώς δεν επιτρέπουν το φλας και το φως μέσα είναι πολύ λίγο για καλές φωτογραφίες.
Επάνω αγιογραφία με την Παναγία.
Κάτω σκηνή από τους μύθους του Αισώπου!



Από το εσωτερικό του μοναστηριού.
.
Η επόμενη στάση ήταν στην Διοκαισάρεια ή Όλβα . Ο γνωστός μας Σέλευκος Νικάτορ Ι το 300 πΧ έφτιαξε εδώ ένα ναό προς τιμήν του Όλβιου Δία (Όλβιος =ευτυχής).
Ο μύθος βέβαια έλεγε ότι τον έφτιαξε ο ήρωας του Τρωικού πολέμου Αίας και γι΄ αυτό και οι ιερείς που κυβερνούσαν τον τόπο ανήκαν στην δυναστεία των Τευκριδών και ο κάθε άνδρας της οικογένειας ονομαζόταν Αίας ή Τεύκρος και είχαν εγκαταστήσει στην ουσία μια μικρή θεοκρατία στην ευρύτερη περιοχή.
Διοκαισάρεια ονομάστηκε την εποχή του Βεσπασιανού (69-79 μΧ).
Στις κολόνες του ναού υπάρχουν τα παλαιότερα δείγματα κορινθιακού ρυθμού στην Μικρά Ασία.

Το ρωμαϊκό θέατρο των 2500 θεατών.
.
Στην αρχή βλέπουμε ένα αρκετά καλά διατηρημένο ρωμαϊκό θέατρο 2500 θέσεων, (165/4 πΧ) και πάνω από αυτό ο δρόμος συνεχίζει δυτικά και βρίσκουμε πρώτα στην αρχή ενός δρόμου με κιονοστοιχία, που οδηγεί στο ναό του Διός, μια αψίδα με 6 κολόνες,από τις οποίες υπάρχουν σήμερα 5,με βάσεις για αγάλματα .


Η αψίδα και οι βάσεις που είχαν αγάλματα.


Ο ναός του Διός ,στην κολόνα υπάρχει κιονόκρανο κοριθιακού ρυθμού.
Διακοσμητικά μοτίβα από το ναό.
.
Στην άλλη άκρη του δρόμου υπάρχει ο ναός της Τύχης που διατηρούνται οι 5 από τις 6 κολόνες της πρόσοψης του. Χαρίστηκε στην πόλη την εποχή του Βεσπασιανού και του Δομητιανού (69-76 μΧ) από κάποιον που τον έλεγαν ΄Οπιο και την γυναίκα του Κυρία (στις συστάσεις θα έλεγαν από εδώ η κυρία Κυρία!)
Βόρεια του ναού ένας άλλος δρόμος οδηγεί σε μια καλοδιατηρημένη πύλη με 3 εισόδους που σύμφωνα με μια επιγραφή που έχει φτιάχτηκε κατά την βασιλεία του αυτοκράτορα Αρκαδίου (395-408 μΧ)
Ηπύλη με τις 3 εισόδους.


Ο ναός της Τύχης με τα κορινθιακού ρυθμού κιονόκρανα.
Μια τοπική ντροπαλή ομορφιά!
.
Βόρεια επίσης υπάρχει και ένας 5όροφος πύργος (200 πΧ) ,υπόλειμμα της οχυρώσεως της πόλης από τον όποίο και πήρε και το σημερινό όνομα η περιοχή στα τούρκικα uzuncaburç δηλαδή υψηλός πύργος.
Ο πενταόροφος πύργος σήμα κατατεθέν της πόλης και καμάρι τους!
Κιονόκρανα στην είσοδο πάρκινγκ τοπικής ταβέρνας !
.
Φεύγοντας από την Διοκαισάρεια, που είναι στα 1100μ. στις νότιες πλαγιές του Ταύρου, παίρνουμε το δρόμο για να φθάσουμε στην θάλασσα.
Βρισκόμαστε πλέον στην λεγόμενη ακτή των Πειρατών, την περιοχή δηλαδή των παραλίων της Τουρκίας που βρίσκεται πάνω από την Κύπρο.
Εδώ βρίσκουμε ένα από τα πιο γραφικά κάστρα της Μεσογείου τον Κόρυκο.
Από την περιοχή δεν έμεινε και κανένας που να μην περάσει.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η πόλη ιδρύθηκε από τον πρίγκιπα της Κύπρου, Κόρυκο. Το μέρος κατοικήθηκε από τον 4ο αιώνα πΧ και το όνομα Κόρυκος αναφέρεται για πρώτη φορά το 197 πΧ από Ρωμαίους συγγραφείς όταν τις ακτές της Κιλικίας τις κατέλαβε ο βασιλιάς της Συρίας Αντίοχος ο ΙΙΙ από τους Αιγύπτιους . Το 67 πΧ τις κατέκτησε ο αυτοκράτωρ Πομπήιος και τις ξεκαθάρισε από τους πειρατές και ο Κόρυκος αναπτύχθηκε σε λιμάνι.
Την εποχή των Βυζαντινών που ήταν και η πιο ένδοξη εποχή της ,ενισχύθηκε η οχύρωση με τα δύο κάστρα στα πλαίσια της προστασίας των ακτών που το 1104 έκανε ο ναύαρχος Ευγένιος. Τον 13ο αιώνα ήταν μέρος του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας και τα κάστα ανακατασκευάστηκαν δυστυχώς με την χρήση των ερειπίων της αρχαίας πόλης.
Το 1482 η περιοχή έγινε μέρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και βαθμιαία εγκαταλείφτηκε.

Η εξωτερική οχύρωση του Κόρυκου.
Το δεύτερο κάστρο της Παρθένου σε νησάκι 200 μέτρα από την στεριά.
Δίπλα από το κάστρο μια θαυμάσια αμμουδιά.


Το εσωτερικό του κάστρου. Κάτω φαίνονται τα ερείπια μιας από τις 3 εκκλησίες που υπήρχαν σ΄ αυτό.
Τα τελευταία χρόνια ο Κόρυκος έχει αρχίσει να αναπτύσσεται εξ αιτίας μιας πολύ ωραίας αμμουδιάς που είναι δίπλα από το κάστρο και ονομάζεται Kız Kalesi που σημαίνει το κάστρο της Παρθένας.
Ο μύθος λέει ότι ένας βασιλιάς όταν έμαθε από ένα μάντη ότι η μοναχοκόρη του θα πεθάνει από δάγκωμα φιδιού έφτιαξε το κάστρο στην θάλασσα 200 μέτρα από την ακτή και την έκλεισε μέσα.
Όμως ή προφητεία βγήκε αληθινή όταν από ένα καλάθι με σύκα πετάχτηκε ένα φίδι την δάγκωσε και πέθανε.


Το κάστρο της Παρθένας και τα υπολείμματα του δρόμου που οδηγούσε σ΄ αυτό.
.




Ένα πολύ ωραίο βίντεο,χωρίς λόγια από την ευρύτερη περιοχή της Διοκαισάρειας με ερείπια της πόλης, υπόσκαφων εκκλησιών και τάφων.

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008

ΔΩΣ΄ ΜΟΥ ΧΛΙΔΗ ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΧΑΜΠΑΡΙ!




Το τεράστιο αυτό σιδερένιο κατασκεύασμα εκφράζει καλύτερα από τα λεξικά την έννοια της λέξης χλιδή.
Το γιατί στο τέλος του ποστ.
(για να καταλάβετε το μέγεθος του δέστε το σε σύγκριση με τους φοίνικες από κάτω)

.
.
Μερικές φορές οι ειδήσεις που διαβάζουμε ή ακούμε περνάνε χωρίς τις περισσότερες φορές να δημιουργήσουν στον εγκέφαλο μας κάποιο ερέθισμα για να τις αναλύσει.
Η είδηση ήταν απλή.
Το 23ο Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς γίνεται στην Αθήνα στο Λαγονήσι στο Grand Resort Lagonissi σε ένα από τα πολυτελέστερα ξενοδοχεία της χώρας.
Για την διοργάνωση του συνεδρίου θα διατεθούν πάνω από τρία εκατομμύρια ευρώ.
Δεν θα καταφύγω στον απλοϊκό λαϊκισμό ότι με αυτά τα λεφτά θα μπορούσαμε να ταΐσουμε ή να εμβολιάσουμε χιλιάδες παιδιά στην Αφρική. Με αυτή την λογική τίποτα δεν θα έπρεπε να γίνεται ποτέ γιατί πάντα κάπου ,κάποιοι θα έχουν κάποιες ανάγκες.
Στο παρελθόν ο Ζαν Ζωρές είχε δώσει αποστομωτική απάντηση σε κάποιον που τον ειρωνεύτηκε όταν τον είδε σε ένα τραίνο λέγοντας του:
-Μα καλά εσείς κ. Πρόεδρε σοσιαλιστής ταξιδεύετε Α΄ θέση;
-Αγαπητέ μου του απάντησε εγώ δεν αγωνίζομαι για να ταξιδεύει όλος ο κόσμος Γ΄ θέση, αγωνίζομαι για να ταξιδεύουν όλοι Α΄ θέση!
Δεν θα έλεγα λοιπόν ένα παγκόσμιο συνέδριο να γίνει σε κανένα Γ΄ κατηγορίας ξενοδοχείο αλλά από την άλλη γιατί πρέπει να γίνει σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο που το φτηνότερο δωμάτιο του κοστίζει πάνω από 500 ευρώ την ημέρα;
Μπορώ σαφώς να καταλάβω την ανάγκη πολλών ανθρώπων για πολυτέλεια και άνεση.
Αρκετά άτομα, ιδίως αν πέρασαν στερημένα χρόνια, όσο ανέρχονται σε αξιώματα τους ανοίγονται πλέον ευκολότερα πόρτες που στο παρελθόν δεν είχαν φανταστεί ποτέ τους ότι θα τις περάσουν και γι΄αυτό υποκύπτουν στην έμφυτη ανάγκη τους να απολαύσουν όλα αυτά που είχαν στερηθεί, δηλαδή πολυτέλεια και φιγούρα .
Μαζί αρχίζουν και αναπτύσσουν την πίστη ότι όλα όσα τους προσφέρονται είναι λίγο πολύ αυτά που πάντα κανονικά θα έπρεπε να έχουν γιατί στο κάτω κάτω της γραφής είναι και επιβράβευση της αξίας τους.
Έτσι αρχίζει και η αποδοχή απο μέρους τους προσφορών από κουζίνες και πλυντήρια μέχρι ηλεκτρονικό εξοπλισμό για το γραφείο ή τσάμπα ταξιδάκια με κότερα και αεροπλάνα από διάφορους πολύ πρόθυμους επιχειρηματίες που προφανώς τις κάνουν οι άνθρωποι για την ψυχή της μάνας τους.
Τώρα άν ρίξουν και κανένα ρευστό ,μπορείς να πείς όχι;τόσες ανάγκες υπάρχουν.
Πάσα προσφορά δεκτή!
Μπορεί την αφορμή να μου την έδωσε το συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς αλλά λίγο πολύ το φαινόμενο αυτό ξεπερνάει την συγκεκριμένη πολιτική ομάδα και εμφανίζεται σε όλο το πολιτικό φάσμα και σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής.
Η εξουσία όμως δυστυχώς διαφθείρει και αυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα.
Aπλά σε εποχές που η παγκόσμια οικονομική συγκυρία υποχρεώνει όλο και ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού να ζουν σε συνθήκες οικονομικής ανέχειας είναι προκλητικό άτομα που είναι στον πυρήνα ή στα πέριξ της εξουσίας να επαγγέλλονται μια δικαιότερη κοινωνία για το πόπολο ενώ συγχρόνως επιφυλάσσουν προκλητικά για τον εαυτό τους πολυτέλειες και συνθήκες ζωής πολύ πάνω από τις αναγκαίες για μια άνετη διαβίωση.
Βέβαια υπάρχουν και μερικοί που προτιμούν να κάνουν το σκατό τους παξιμάδι προκειμένου προς τα έξω να δείχνουν άρχοντες.
Έτσι με τα 6000 περίπου ευρώ που είναι περίπου η βουλευτική αποζημίωση και με όλα τα έξοδα που προβλέπει το αξίωμα τους, είναι αξιοθαύμαστο πως τα καταφέρνουν πχ το Μητσοτακέικο να κάνει με πλήθη κόσμου δεξιώσεις και βαφτίσια ή ο Τσοχατζόπουλος γαμήλιες δεξιώσεις στο Παρίσι.
Θα έλεγα όμως ότι καλό είναι να αποφεύγει κανείς τα παξιμάδια που μπορεί να προσφέρουν στο σπίτι τους!
Η σύγχρονη ιστορία με τα λαδώματα της SIEMENS φοβάμαι ότι θα σφίξει αρκετούς κώλους ώστε δυστυχώς να μην μπορούμε να απολαύσουμε αντίστοιχες εκδηλώσεις στο άμεσο μέλλον.
Αυτό που μέχρι τώρα ήταν μεν σε όλους γνωστό δηλαδή ότι όλη αυτή η πολυδάπανη διαφήμιση των κομμάτων και πολλών υποψηφίων δεν πληρώνεται από την τσέπη τους ούτε από την κρατική χορηγία αν δεν μας είχε έρθει σαν εισαγόμενο σκάνδαλο από την Γερμανία (θυμάστε εκείνη την διαφήμιση με τον εισαγόμενο ;) πιθανώς δεν θα είχε γίνει πρωτοσέλιδο.
Εδώ ολόκληρη ομολογία του Αλαφούζου ότι είχε δώσει λεφτά στον Μητσοτάκη είχε πέσει στα μαλακά και γρήγορα καλύφτηκε και ξεχάστηκε.
Όμως εκείνοι οι Γερμανοί και οι δίκες τους χάλασαν την σούπα.
Οπότε το Πανελλήνιο παρακολουθεί με σαδιστική ικανοποίηση αυτό που έβλεπε μεν αλλά δεν ήθελε να παραδεχτεί ,ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός!
Θέλετε δε να κάνω μια πρόβλεψη για τις επόμενες εκλογές όποτε γίνουν;
Ξεχάστε τα συνεχή διαφημιστικά σπότ που προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο ένας ή ο άλλος είναι καλύτερος από τον κανένα.
Επιτέλους «το σεμνά και ταπεινά» που απέτυχε ο Κωστάκης να εφαρμόσει στην κυβέρνηση του θα γίνει πραγματικότητα στην προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων.
Ξεχάστε επίσης τα πολυδάπανα εκλογικά κέντρα των υποψηφίων και την έντονη προβολή τους.
Το μήνυμα ήδη έχει έρθει από το εξωτερικό.
Αρκετοί ψηφοφόροι πλέον ψηφίζουν πλέον ένα υποψήφιο που δεν έχουν ακούσει τίποτα γι΄ αυτόν ούτε τον έχουν δει ποτέ σε προεκλογικό φυλλάδιο με την νεανική φωτογραφία του από τα φοιτητικά του χρόνια!
Δυστυχώς προβλέπω ότι τελικά σε αυτές τις εκλογές δεν θα μπορέσω να γράψω, όπως στις προηγούμενες , ένα νέο ποστ για την ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΦΥΛΛΑΔΙΩΝ Το εσωτερικό του.
Πίστα σκι στα εμιράτα !
.Άραγε έστειλε η SIEMENS κανένα υπουργό εδώ για σκι αντί να τον στείλει στην μπανάλ πλέον Ελβετία;
Πιστεύω ότι μπορείτε βλέποντας αυτή την φωτογραφία να καταλάβετε γιατί ανεβαίνει κάθε μέρα το πετρέλαιο.

Κυριακή 29 Ιουνίου 2008

ΣΤΑ ΨΙΛΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ



Θα ήμουνα πολύ μικρός, πριν να πάω σχολείο γύρω στα 4 με 5, όταν ήρθε να μείνει μαζί μας ένα νέο κορίτσι, για να αναλάβει τις δουλειές του σπιτιού και για να με προσέχει, μιας και οι γονείς μου δούλευαν και οι δύο. Ήταν ένα πρόσχαρο και ζωντανό πλάσμα που το αγαπήσαμε αμέσως όλοι μας και ιδιαίτερα εγώ γιατί με έπαιζε, με τάιζε ,με έπλενε με πήγαινε βόλτα στο πάρκο και μου διάβαζε ιστορίες το βράδυ όταν έπεφτα να κοιμηθώ.
Είχε ιδιαίτερη αγάπη για τα βιβλία και ευτυχώς στο σπίτι υπήρχαν άφθονα και οι δικοί μου της διάλεγαν τι να διαβάσει για να της αρέσει.
Τελειώνοντας την πρώτη Δημοτικού, με μία αλλαγή στην ημερομηνία γεννήσεως που έκαναν οι γονείς μου, θα πήγαινα κατ΄ ευθείαν στην τρίτη Δημοτικού . Θυμάμαι πόσο με είχε βοηθήσει όταν μέσα σε ένα καλοκαίρι με μία δασκάλα έκανα όλα τα μαθήματα της Δευτέρας για να μπορέσω να παρακολουθήσω την νέα τάξη.
Δεν μπορώ να θυμηθώ πια πως ήταν η μορφή της και το μόνο που θυμάμαι είναι το όνομα της .
Την έλεγαν Ρίτα.
Μια μέρα ζήτησε από την μάνα μου τον μισθό της και μαζί ζήτησε να πάρει και την άδεια της.
Ύστερα από τρεις τέσσερις μέρες μπήκε ο πατέρας μου με την εφημερίδα στα χέρια στην κουζίνα που ήμουνα με την μάνα μου και της έδειξε κάτι που την έκανε να χλομιάσει.
Ήταν από εκείνα τα μικρά μονόστηλα ειδησάρια των 4-5 γραμμών που συνήθως δεν τα διαβάζει κανείς.
Η Ρίτα είχε αυτοκτονήσει πέφτοντας στην θάλασσα.
Δεν ήξερε να κολυμπάει.
Αυτός την είχε εγκαταλείψει.
Η Ρίτα δεν το άντεξε.
Αυτοκτονία λόγω ερωτικής απογοητεύσεως έλεγε το ειδησάριο βασιζόμενο στο σημείωμα που άφησε.
Ένας άσκοπος θάνατος για ένα ανάξιο.
Για να μην μας αναμίξει καθόλου είχε πάρει το τραίνο από την Αθήνα και είχε πάει στην Θεσσαλονίκη με την οποία δεν είχε καμία σχέση ούτε αυτή ούτε ο αγαπημένος της.
Είχα κόψει από την εφημερίδα το κομμάτι αυτό και κάπου, κάποτε χάθηκε και το ξέχασα ,όπως χάθηκε και από τις αναμνήσεις μου η Ρίτα μετά από τόσα χρόνια , μέχρι που πρόσφατα άκουσα για μια απόπειρα αυτοκτονίας για τους ίδιους λόγους.
Την απλή αυτή ιστορία την επανέφερε αυτόματα το φλάς της μνήμης μου που λειτουργεί με τις μπαταρίες του υποσυνείδητου τις στιγμές εκείνες που το μυαλό δουλεύει μεν και επεξεργάζεται ακούσματα, μνήμες, εικόνες και συναισθήματα ενώ εσύ δεν έχεις ξυπνήσεις ακόμη.
Την έγραψα μόλις σηκώθηκα με τον πρώτο καφέ.

ΥΓ 1-

Η ιστορία είναι αληθινή.
Το ποστ το έβαλα αμέσως μετά το προηγούμενο γιατί έτσι είναι η ζωή .
Άλλοτε γελάμε, άλλοτε κλαίμε, πολλές φορές θυμόμαστε άλλες φορές ελπίζουμε, άλλες απογοητευόμαστε .
Και για κανένα πούστη και καμιά πουτάνα δεν αξίζει να την χάνουμε.
Αυτό μου έμαθε ο άδικος χαμός της Ρίτας όταν ακόμα ήμουν σε τρυφερή ηλικία και γι΄ αυτό την ευγνωμονώ
.

ΥΓ-2
Την κακή διάθεση που μου δημιούργησαν αυτές οι αναμνήσεις μου την έφτιαξε το e-mail μου όταν το άνοιξα.
Με ενημέρωναν για την αναδημοσίευση ενός παλιότερου μου ποστ στο e-περιοδικό του δικτύου Αιγαίου ΕΥΠΛΟΙΑ.
Η διεύθυνση του είναι:
http://eyploia.aigaio-net.gr/index.php
Το περιοδικό δεν το ήξερα αλλά με ιδιαίτερη ικανοποίηση διαπίστωσα ότι πρόκειται για μια από τις πιο αξιόλογες δουλειές που υπάρχουν στο διαδίκτυο.
Στο τεύχος 20 ,που χαρακτηρίζεται ως εξώλης και προώλης !!το θέμα του είναι το ΑΙΓΑΙΟ-ΕΡΩΤΑΣ και περιέχει πλήθος σχετικών άρθρων από σημαντικούς πνευματικούς ανθρώπους και μερικούς ασήμαντους σαν και μένα!
Αυτό που λείπει από την αναδημοσίευση είναι η σαφής παραπομπή στα σχετικά ποστ μου που έχουν και φωτογραφίες που βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση του θέματος.
Γι΄ αυτό το λόγο και σας τα παραθέτω: