ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ -ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΘΗΡΑ

Την περασμένη Δευτέρα πέθανε ο ψυχίατρος, ψυχαναλυτής και ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Θανάσης Τζαβάρας και κηδεύτηκε με πολιτική κηδεία, σύμφωνα με την επιθυμία του.

Στο ξόδι του η ξαδέλφη μου, που τον είχε σαν πραγματικό της αδελφό, γράφει  για την κηδεία:

Ήταν οι άνθρωποι μόνον που συνιστούσαν το τελετουργικό αυτής της ταφής, η ατελείωτη ουρά των ανθρώπων που τον συνόδεψαν. Οι ψίθυροι, τα λουλούδια τους, τα δάκρυά τους. Και τα λόγια που του είπε ο φίλος και συνάδελφός του Γιώργος και η Ελένη πάνω από το φέρετρό του, πριν τον σκεπάσει το χώμα. Η Λίζα καθιστή δίπλα στον τάφο, άφωνη. Τα παιδιά του ψύχραιμα , σαν κι αυτόν σε τέτοιες στιγμές, του τα είχαν πει όλα …Ο καφές μετά,  μέσα και έξω από την αίθουσα, απ’όπου δεν έλεγαν να φύγουν…Ο μεσημεριάτικος ήλιος του χειμώνα έλαμπε!

Όπως είπε μία φίλη: «Ητανε παθιάρης, με ένα πολύ ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων». Η σφραγίδα που άφησε  ήταν όλα αυτά  που είχε δώσει στους ανθρώπους. Για ορισμένους ήταν σωσίβιο ζωής, για άλλους μεγάλο «κεφάλαιο».

Όπως επισημαίνει  ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών, ΑΠΘ Γιάννης Σταυρακάκης για τον Θανάση Τζαβάρα ως επιστήμονα:

 Πρωτοστάστησε στην καταξίωση του φροϋδικού και του λακανικού λόγου, συμμετέχοντας σε όλες τις προσπάθειες εκκίνησης και στήριξης σχετικών πρωτοβουλιών (σεμιναριακών, εκδοτικών κ.λπ.) που πραγματοποιήθηκαν στον ελληνικό χώρο τις τελευταίες δεκαετίες. Υπήρξε από τους εμψυχωτές της δεύτερης γενιάς ψυχαναλυτών που, μετά τη μάλλον άδοξη προσπάθεια της πρώτης γενιάς (Εμπειρίκος, Κουρέτας, Ζαβιτσιάνος) υπό την αιγίδα της Μαρίας Βοναπάρτη, θα επιτύχουν την εδραίωση ενός ακμαίου ψυχαναλυτικού πεδίου στον ελληνικό χώρο.

(Σχετικά για την Βοναπάρτη γράφω στο ποστ μου: ΜΑΡΙΑ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗ γ΄ ΟΙ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ)

Σήμερα όμως δεν έχω σκοπό να γράψω για το επιστημονικό έργο που άφησε πίσω του ο Τζαβάρας.Γι΄αυτό έχουν μιλήσει άλλοι πιο κατάλληλοι από εμένα. Για όσους ενδιαφέρονται ένα συνοπτικό βιογραφικό του και η εργογραφία του υπάρχουν εδώ.

Προτιμώ να γράψω για τον άνθρωπο που γνώρισα και να σας δώσω μια εικόνα του, μέσα από κείμενα άλλων η δικά του αλλά και από  συνεντεύξεις του.

Ήδη στο παρόν ιστολόγιο έχω γράψει στο παρελθόν σχετικά για ένα βιβλίο του Τζαβάρα το  ΑΓΑΠΗΤΕ ΑΔΕΛΦΕ ΒΑΣΙΛΕΙΕ που όπως γράφω:

 ..δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην επιστήμη ή την λογοτεχνία.

Είναι όμως ένα βιβλίο που θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις κατάθεση ψυχής γιατί ουσιαστικά είναι ένας φόρος τιμής σε μια γενιά που χάθηκε αλλά συγχρόνως και μια ρεαλιστική απεικόνιση μιας ολόκληρης εποχής φτώχιας και μετανάστευσης μαζί με όλη την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της από τους ίδιους τους ανθρώπους που τις βίωσαν .

Τον Θανάση τον πρωτογνώρισα σε κάποιο νεανικό πάρτυ των σχολικών χρόνων και βέβαια φοιτητής αυτός τότε της Ιατρικής ήταν αναπόφευκτο να  κάνει εντύπωση στα σχολιαρόπουλα που είμαστε εμείς, αυτός ο μεγαλόσωμος και επιβλητικός μελλοντικός γιατρός.
Επιστρέφοντας από το εξωτερικό, όταν πλέον είχαν περάσει αρκετά χρόνια από τότε, είχα αρκετές φορές την ευκαιρία να τον ακούσω να αφηγείται με μοναδικό τρόπο γοητευτικές ιστορίες και να συζητήσω για διάφορα θέματα  μαζί του  γιατί  ήταν ένας ευφυής και χαρισματικός κοζέρ, που με ήρεμο τρόπο και με χαμηλή φωνή ανέπτυσσε τις απόψεις του επιτυγχάνοντας έτσι τις περισσότερες φορές να πάρει τον συνομιλητή του με το μέρος του .

Σε πλήρη αντίθεση με αυτόν, η αδελφή του Ιωάννα Τζαβάρα-Αγγελοπούλου με δυνατή φωνή και μαχητικό τρόπο θα έλεγε τις απόψεις της και θα τις υποστήριζε μέχρι τέλους. Ήταν και αυτή ένα εξ ίσου χαρισματικό  άτομο. Ήταν ιατρός ενδοκρινολόγος και  είχα την τύχη να υπηρετήσουμε για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα στο ίδιο Νοσοκομείο, ώστε με την συνεχή επαφή μαζί της στην δουλειά, να έχω εκτιμήσει προσωπικά, εκτός από το ήθος της, την εξαιρετική επιστημονική της κατάρτιση, χάρις στην οποία και κατέλαβε τελικά την θέση του Διευθυντού στο Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδη Διαβήτη, του Γ.Ν. Μελισσίων «Αμαλία Φλέμιγκ»

Πολλές φορές μπαίνοντας στο Νοσοκομείο την έβρισκα στην είσοδο του με το απαραίτητο δυστυχώς τσιγάρο της στο χέρι που τελικά ήταν και αυτό που την οδήγησε στον θάνατο.

Ο Τζαβάρας είχε ξεκάθαρες απόψεις για τα περισσότερα θέματα και προβλήματα που απασχολούν τον σημερινό άνθρωπο αλλά και για την ίδια την ψυχανάλυση.

Σε συνέντευξη του έλεγε σχετικά:

Η ψυχανάλυση ήρθε στο προσκήνιο έπειτα από αιώνες Ιουδαιοχριστιανικής θρησκείας σύμφωνα με την οποία το σεξ, δηλαδή η συνδεδεμένη με το φύλο συμπεριφορά, έπρεπε να είναι απολύτως ελεγχόμενη. Ο Φρόιντ προέβαλλε ότι οι συμπεριφορές οι συνδεδεμένες με το φύλο είναι κάτι που είναι εγγενές στον άνθρωπο από τότε που γεννιέται, και άρα ο άνθρωπος έχει συνδεδεμένες με το φύλο συμπεριφορές από μωρό, πράγμα που τότε προκάλεσε σκάνδαλο. Και σ' αυτό το σημείο θα πρέπει να διευκρινίσω κάτι στην ορολογία. Πρέπει να διαχωρίσουμε τη συμπεριφορά τη συνδεδεμένη με το φύλο, τη φυλετική, sexuelle στα γαλλικά, από τη συμπεριφορά τη συνδεδεμένη με τα γεννητικά όργανα και την αναπαραγωγή, που είναι η γενετήσια, genitale. Η σύγχυση προέρχεται από τη χρήση της λέξης sex στα ελληνικά, το οποίο κανονικά σημαίνει φύλο.

Επίσης δεν έτρεφε ψευδαισθήσεις για το πόσο δύσκολο είναι να καθορίσεις τα θεραπευτικά αποτελέσματα της ψυχανάλυσης:

Είμαστε σε πεδίο μεγάλης ασάφειας, στο οποίο παίζει ρόλο και το φαινόμενο «placebo», το οποίο προσμετράται ακόμη και στα πιο αυστηρά χημικά φάρμακα, φτάνει μεταξύ 30 και 50 τοις εκατό του τελικού αποτελέσματος. Έπειτα υπάρχει επίσης η μετακίνηση του συμπτώματος. Θεραπεύεται κάποιος για φοβία για τα αεροπλάνα, για παράδειγμα, και μετά ενδεχομένως, αρχίζει να φοβάται τις κατσαρίδες...Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να μιλάει με βεβαιότητα για τη λεγόμενη επί των δεδομένων στηριγμένη ιατρική (evidence based medicine), η οποία δηλαδή στηρίζει τις θεραπευτικές της αποφάσεις μέσα από μεγάλου βαθμού στατιστικά δεδομένα. Ναι μεν έχει βελτιώσει λίγο την κατάσταση ως προς την δυνατότητα λήψης απόφασης (decision making) του γιατρού, αλλά το πρόβλημα της αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας είναι πάρα πολύ σοβαρό. Υπάρχει ένα πρόβλημα σοβαρό εδώ, κι όποιος λέει ότι το έχει λύσει λέει ψέματα ή έχει συμφέροντα. Το όλο θέμα δηλαδή είναι τόσο fake όσο και τα σιλικονάτα στήθη».

  Την υπάρχουσα στην χώρα κρίση, με το ήρεμο πνεύμα που τον διέκρινε, πετύχαινε  να την βλέπει  διαχρονικά, μέσα από την πορεία του ανθρώπου στην Ιστορία:

 « Η κρισιολογία είναι η ραχοκοκαλιά της Ιστορίας. Πάρτε ας πούμε τη Βίβλο. Αν δεν κάνουμε θεολογική ανάγνωση, διαπιστώνουμε συνεχή αναφορά σε κρίσεις. ∆ιαβάστε τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου, ειδικά τις Προς Κορινθίους. Η πιο απλή προσέγγιση που µπορούµε λοιπόν να κάνουμε σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα, είναι: Ιδού άλλη µία κρίση! Και το µόνο πράγμα που μπορεί να κάνει ο κοινός θνητός είναι ή να εκπαιδευθεί να “διαβάζει” καταλλήλως κρίσεις, να αντιμετωπίζει δηλαδή τη ζωή ως µια εναλλαγή κρίσεων, µε υφέσεις, ή να νομίζει κάθε φορά ότι του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι, όπως θα έλεγαν και οι Γαλάτες». 

Στην ίδια συνέντευξη η σχέση του με την ζωή είναι συγκεκριμένη και σαφής:

Η απόλαυση της ζωής είναι ότι ζούμε. Η νίκη σε οποιοδήποτε στρατόπεδο δεν είναι τίποτε άλλο από το γεγονός ότι ζούμε. Και βεβαίως ότι ζούµε καλά· το ευ ζην είναι σκοπός, δεν είναι ούτε το πλουτίζειν ούτε τίποτε άλλο. Μπορεί να είναι εξίσου υπέροχο για τον τύπο που μένει σε διαµέρισµα της 5ης Λεωφόρου της Νέας Υόρκης αλλά και για τον άλλον που είναι αυτόνομος και αυτάρκης στο χωριό του, έχει τις τομάτες του, τις πιπεριές του και πέρα βρέχει. Η όποια προετοιμασία συνιστάται στο να ξέρουμε ότι έτσι κι αλλιώς είμαστε ευάλωτοι – που είμαστε, γιατί είμαστε θνητοί, και το µόνο ζώο που ξέρει ότι πεθαίνει είναι ο άνθρωπος»

Το 2002 ο Θανάσης καθώς βρισκόταν σε διακοπές στα Κύθηρα παθαίνει πνευμονία η οποία του προκαλεί πνευμονικό οίδημα με αποτέλεσμα να  τον μεταφέρουν επειγόντως στο Κέντρο Υγείας των Κυθήρων το οποίο ο ίδιος το έχει περιγράψει ως «ένα ξενοδοχείο τρίτης κατηγορίας που μου θύμισε την παρθενική μου νύχτα σε βρόμικο ξενοδοχείο την 1η Απριλίου του 1955 στην Ελασσόνα»

Από εκεί με οξυγόνο τον μεταφέρουν στην Αθήνα και μπαίνει αμέσως στην εντατική μονάδα το Ευαγγελισμού όπου για 5 εβδομάδες βρίσκεται σε καταστολή. Όταν αρχίζει να αποκτά ξανά επαφή με το περιβάλλον περιγράφει ο ίδιος ότι αυτό το διάστημα  ήσαν:

η πιο πλούσια σε παραγωγικές φαντασιώσεις, παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις περίοδος, που, λόγω της παιδείας μου, με παρέπεμπαν ευθέως σε παραλήρημα και οργανική ψύχωση».

Το πρώτο πράγμα που ζήτησε από τη γυναίκα του -την επίσης γνωστή ψυχαναλύτρια Ελένη Τζαβάρα- ήταν ένα τετράδιο για να καταγράφει όσα του συμβαίνουν.

Οι σημειώσεις αυτές κατέληξαν στην συγγραφή του βιβλίου τοι «Ταξίδι από τα Κύθηρα»  το οποίο κυκλοφορεί σήμερα σε νέα έκδοση με πολλές προσθήκες.

Ο Γιάννης Μπασκόζος  στο κείμενο του Ο Διάβολος στην Εντατική

περιγράφει με γλαφυρό τρόπο το Καλλιτεχνικό παραλήρημα  που έζησε ο Θανάσης Τζαβάρας τις 105 μέρες στην Εντατική.

Οι φαντασιώσεις του Θ. Τζαβάρα είναι αρκούντως καλλιτεχνικές, ο ίδιος τις παρομοιάζει με το σενάριο της ταινίας «Ηellzapoppin» (1941, Ρotter), όπου σε έναν χώρο που παραπέμπει στην Κόλαση ο Διάβολος συναντάται με τον σερίφη της Αριζόνας (!) ανάμεσα σε άπειρα καλαμπούρια και σκηνές αμιγούς τρέλας.

 Ο Θ. Τζαβάρας διηγείται πώς η ΜΕΘ μετατρεπόταν σε ένα ονειρικό σκηνικό, όπου το νοσηλευτικό προσωπικό αποτελείται από πονηρά πλάσματα, κυρίως τσιγγάνες, με έναν τρομερό αρχηγό που καθοδηγούσε τους πάντες και που στην πορεία έπαιζε και πολιτικό ρόλο. Υπήρχε ακόμα ένας πονηρός δικηγόρος εκ των υστέρων αναγνωρίζει σε αυτόν το πρόσωπο ενός μαθητή του από τα σεμινάρια στου Γουδή- ο οποίος είχε στήσει στο υπόγειο του νοσοκομείου μηχανισμό αντιγραφής των επίσημων εγγράφων του κράτους, υπονομεύοντας τη νόμιμη κυβέρνηση Σημίτη. Φυσικά αυτό το ιλαροτραγικό σκηνικό στον Θ. Τζαβάρα δημιουργεί φόβο και άγχος. Τα παραληρήματα συνεχίζονται και ο ασθενής βλέπει έναν παπά που είναι ταυτόχρονα χριστιανός και μουσουλμάνος και τον μεταφέρει σε ονειρικά μέρη. Ρωτάει τη νοσοκόμα πού τον πάνε, αυτή απλώς χαμογελάει. Όταν συνέρχεται από την καταστολή μέσα στη ΜΕΘ, ακούει αεροπλανάκια να προσγειώνονται στον διάδρομο και νομίζει ότι τον επισκέπτεται ο Αntoine Saint Εxupery, ενώ άλλοτε νομίζει πως βρίσκεται σε ένα πλοιάριο που κόβει βόλτες στη διαδρομή Χαλκίδα- Αιδηψός. Συνεχίζουν να τον πολιορκούν πολιτικές φαντασιώσεις ότι μια παγκόσμια τεχνοκρατική συνωμοσία ελέγχει όλον τον κόσμο κτλ. 

Ο Θ. Τζαβάρας καταγράφει επίσης τις αντιδράσεις φίλων και συγγενών, όπου στην προσπάθειά τους να εφεύρουν αντιφοβικά ενεργήματα καταφεύγουν στις εκκλησιές και στα ξωκλήσια, ανάβουν κεράκια σε κάθε ερημιά, κάνουν δεήσεις, επικαλούνται ζωντανούς κρυστάλλους, ρέικι και άλλα μαγικά και εξωτικά τερτίπια για να παρακαλέσουν μια ανώτερη δύναμη να τον προστατέψει από το κακό. Παρατηρεί επίσης ότι οι φίλοι του επιστήμονες προσπαθούν να εξηγήσουν την περίπτωσή του με ψυχοσωματικές ή ψυχαναλυτικές θεωρίες και αυτός, ένας ψυχαναλυτής, τους οικτίρει. 

Με πλήρη αυτογνωσία για τον θανάσιμο κίνδυνο που διέτρεξε η ζωή του αισθάνεται την ανάγκη να αποδώσει τα εύσημα σε όσους συνέβαλαν στην διάσωση του :

«Πρώτον, σώθηκα από την επιστήµη. Εγινε ό,τι έγινε το 2002· αν ήταν µόλις 20 χρόνια πριν, απλώς θα είχα πεθάνει.

∆εύτερον, µε έσωσε ένα κρατικό σύστηµα και ένας παλιός µου φίλος, ο Μπάµπης Ρούσσος, µε µια οµάδα που πετούσε.

Τρίτον, σώθηκα επειδή µε αγαπούσαν οι δικοί µου. Με επηρέασε καταλυτικά αυτή η ιστορία. Οταν έρχεσαι από “µακριά”, αντιλαµβάνεσαι τη µαταιότητα των πραγµάτων. All we need is love». 

Η περιπέτεια αυτή της υγείας του ενώ άφησε άθικτο το μυαλό του  άφησε τα σημάδια της στο σώμα του με αποτέλεσμα η  υγεία του να χειροτερέψει  σημαντικά εδώ και ένα χρόνο τουλάχιστο, γεγονός που οδήγησε τελικά στην αναπόφευκτη και μοιραία κατάληξη.

Για ανθρώπους σαν κι αυτόν δεν έχουν θέση τα τετριμμένα λόγια που εκφέρονται σε αυτές τις περιπτώσεις.

Είμαι σίγουρος ότι και ο ίδιος, άνθρωπος που αγαπούσε ιδιαίτερα το χιούμορ και διακρινόταν γι΄αυτό,θα προτιμούσε να τον αποχαιρετήσουν τα ευρηματικά σκίτσα με τον Χάρο,του αγαπημένου του ΑΡΚΑ,για τον οποίο έχει γράψει:

... ο ΡΑΙΖΕΡ*, μας εγκατέλειψε διαβεβαιώνοντας μας οτι νοιώθει μιά χαρά και οτι πηγαίνει πεζή στο νεκροταφείο περπατώντας με το φέρετρό του, είναι τότε που καταλάβαμε πως αν ο Φρόυντ δεν είχε ανακαλύψει την Ψυχανάλυση, θα την είχανε εφεύρει κάτι τύποι σαν τον Ραιζέρ, σαν τον Κονκ ή τέλος πάντων σαν τον Αρκά.

* Το σκίτσο του ΡΑΙΖΕΡ που αναφέρει, υπάρχει στο ποστ μου

REISER-ΟΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΟΣΙΟ 

Στο παρακάτω βίντεο ο Θανάσης Τζαβάρας μιλάει σε ημερίδα με τίτλο Πέραν από τα φύλα: ζητήματα ισότητας γονέων στην ανατροφή των παιδιών, και αναπτύσσει το θέμα: Η επιμέλεια των επιμελητών.

Επισης ένα ενδιαφέρον κείμενο του με θέμα «Φασισμός και Ψυχιατρική. Περί συνυπευθυνότητας και συνενοχής». Aπό τα «Τετράδια Ψυχιατρικής», Νο 47, 1994, υπάρχει εδώ.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 4-2-2016

Ένα σημαντικό κείμενο με τίτλο:

Για τον Θανάση Τζαβάρα:Γενναιότητα στη ζωή, για τη ζωή

δημοσίευσε στην Εποχή ο Μάκης Κουζέλης, Καθηγητής Επιστημολογίας και Κοινωνιολογίας της Γνώσης, Πανεπιστήμιο Αθηνών

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 9-2-2016

Στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 7-2-2016 δημοσιεύτηκε ένα ενδιαφέρον άρθρο του ψυχιάτρου, ψυχαναλυτή Αθανασίου Αλεξανδρίδη με τίτλο:

Θανάσης Τζαβάρας, ο εμπνευστής

Επίσης στο tvxs οι Δημήτρης N. Πλουμπίδης ψυχίατρος και Κώστας Πόταγας νευρολόγος δημοσίευσαν ένα κείμενο τους με τίτλο:

Αποχαιρετώντας τον Θανάση Τζαβάρα

ΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΗΣ ΡΕΜΠΕΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΕ ΔΥΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Υπάρχουν μερικά τραγούδια που αυτοί που τα έγραψαν αποτίουν φόρο τιμής σε άλλους μεγάλους  τραγουδιστές .

Στην Ελλάδα μου έρχονται αυτόματα στην μνήμη δύο από αυτά.

Μέσα σε αυτά περιλαμβάνεται σχεδόν όλο το Πάνθεον των τραγουδιστών που έγραψαν ιστορία στο ρεμπέτικο τραγούδι.

Από τις ημερομηνίες γέννησης και θανάτου τους διαπιστώνει κανείς ποια ήσαν τα χρόνια που άνθησε αυτό το τραγούδι.,

Το παλιότερο τραγούδι είναι του μεγάλου Ζαμπέτα σε στίχους Νίκου Μπακογιάννη, αδελφού του δολοφονημένου από την 17 Ν Παύλου Μπακογιάννη,  με τίτλο  Η ΚΟΛΑΣΗ (1980) στο οποίο λέει:

Προχτές είδα στον ύπνο μου, ένα παλιό δερβίση
στον άλλο κόσμο ήθελε για να με σεργιανίσει.
Κι εγώ πήγα.

Μα ήταν ο Παράδεισος όλος εν απαρτία
και μ’ έριξαν στην Κόλαση ώσπου να πω το τρία.
Κι εκεί εβρήκα φίλοι μου, σ’ αυτό το σκυλολόι
ζωή και κότα να περνάει και το δικό μου σόι

Τον πρώτο και καλύτερο συνάντησα το Στράτο
το Στράτο τον Παγιουμτζή που λέγαμε Τεμπέλη
και φύτευε το χόρτο του σε ξέφραγο αμπέλι
Το Μπάτη, το Μαρκήσιο, το Μάρκο Βαμβακάρη
τους είδα που κουνούσανε, μες στο γυαλί το ζάρι.

Το Χιώτη, που τη φόρμα του διατηρούσε χάρμα
σαν καου μπόυς έτρεχε σε μια μεγάλη φάρμα.
Ο μπαρμπα Γιάννης ο Ψηλός ο Παπαιωάννου,
πάντα μ’ ένα τσιγάρο το παραγάδι έριχνε
να πιάσει κάνα σπάρο.

Ο Τσαουσάκης μόνος του πιο κει τα κοπανούσε
κι ο Τσάντας ο Χαράλαμπος τους στίχους του πουλούσε.
Ο Περιστέρης τις πενιές ρίχνει σαν κομπολόγια
και στο "Μινόρε της αυγής" γράφει καινούργια λόγια.

Κι άλλα πολλά κι άλλα πολλά θα σας τα πω τροχάδην
τι είδα, τι αντίκρυσα στις αίθουσες του Άδη.

Ο Χατζηχρήστος κι ο Νταλγκάς στις σκοτεινές γωνιές τους
σαν μπέηδες ετοίμαζαν κι οι δυο τον αργιλέ τους.
Ο Λαύκας τώρα πούλαγε στην τάβλα κουραμπιέδες
κι ο Κηρομύτης έγραφε καινούργιους αμανέδες.

Ο Πρετεντέρης γύριζε μες στις παλιοπαρέες
για το καινούργιο σήριαλ εμάζευε ιδέες.
Κι ο Πυθαγόρας άνοιγε του Άδη την αυλαία
κι από τη γη τους έλεγε τα τελευταία νέα.

Αφού λοιπόν όλους αυτούς ξανάβλεπα μπροστά μου
κι εγώ εκμεταλλεύτηκα τα καλλιτεχνικά μου.
Έτρεξα από το Σατανά και του πήρα μία άδεια
να κάνουμε στην Κόλαση τα μουσικά μας βράδια.

Κι έτσι η παλιά φρουρά, όλοι μας ενωμένοι,
εν σώματι εβρέθηκε στο πάλκο καθισμένη.
Και παίζανε διπλοπενιές με τέτοια μαεστρία
και ξαναζωντανέψανε παλιά μας μεγαλεία.

Μαζί με μένα δάκρυσε κι ο Σατανάς ακόμη
και μου `πε πια ξεκάθαρα και τη δική του γνώμη.
"Τι κάθεσαι κάτω στη γη, ο Άδης περιμένει"¨.
Κι εγώ του είπα "μάγκα μου, το βύσσινο να μένει".

Κι άλλα πολλά κι άλλα πολλά είδα σε ένα βράδυ
στο όνειρο που γύρισα στις αίθουσες του Άδη".

Το δεύτερο είναι του Γιάννη Μαρκόπουλου Η ΟΔΟΣ ΙΩΝΟΣ (1988)

Όπως γράφω στο ποστ μου H ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ :

Μια άλλη εικόνα για την Ομόνοια μας δίνει το 1988 ο Γιάννης Μαρκόπουλος με το τραγούδι του Οδός Ίωνος 5 σε στίχους του Κώστα Βίρβου και με την μοναδική φωνή του Λεωνίδα Βελή.

Η οδός Ίωνος είναι το δρομάκι που βρίσκεται μπροστά από τον κινηματογράφο ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ και γι΄αυτό τον λόγο έχει μετονομαστεί σήμερα σε Μαρίκας Κοτοπούλη.

Στην Ίωνος 5 υπήρχε από το 1946 μέχρι το 1962 το μπαράκι του Μάριου στο οποίο μαζεύονταν όλοι οι λαϊκοί συνθέτες και τραγουδιστές .Ο Βίρβος ήταν από τους μόνιμους θαμώνες και έτσι στους στίχους του περνούν όλοι οι γνωστοί λαϊκοί καλλιτέχνες της εποχής.

«Όποιος δεν ήπιε ούζο στου «Μάριου» δεν λογίζεται για μπουζουξής...» έλεγε ο γενάρχης του μπουζουκιού, ο Μάρκος Βαμβακάρης.

Τα ονόματα με  κόκκινα γράμματα είναι όσων η φωτογραφία έχει μπει στο προηγούμενο τραγούδι.

Οδός Ίωνος 5 

Ίωνος μέσα στο στενό, στο Μάριο το Συριανό

πήγαινανε να πιουν ρακί οι καλλιτέχνες οι λαϊκοί.

Ο Στράτος ο "τεμπέλης" με το "βραχνό" το Μάρκο
που χάλαγε ο κόσμος σαν βγαίνανε στο πάλκο,
ο "Βλάχος" ο Τσιτσάνης κι η Νίνου η Μαρίκα,
η Σωτηρία Μπέλλου με μια παρέα γλύκα.

Ίωνος μέσα στο στενό, στο Μάριο το Συριανό
επήγαινε κι ο "σερ Μπιθί" πινάκλ να παίξει και ραμί,
ο Παπαϊωάννου ο "ψηλός" κι ο Καζαντζίδης ο ντροπαλός,
ο Μπάτης που ’ταν παλιατζής και ο "κομψός" ο Κυριαζής.

Τα πιο καλά μπουζόυκια ο "Ντίλιγκερ" κι ο "Σπόρος",
εδώ κι ο Τσαουσάκης, κάθε τραγούδι ντόρος.
Χρυσίνης, Περιστέρης, οι δυο μαέστροι τότες,
αυτοί στις εταιρείες σού άνοιγαν τις πόρτες.

Ίωνος μέσα στο στενό, στο Μάριο το Συριανό
η Ευτυχία μας η "Γριά" πουλούσε στίχους μπιρ παρά.

Να κι ο "Κοριός" με τον Πετσά και το Νταράλα το Λουκά,
ο Χατζηχρήστος ο "γλυκός" κι ο Δερβενιώτης ο "χοντρός".

Ο Χιώτης ο Μανώλης, ο "Γκραν Αριστοκράτης"
μαζί κι η Μαίρη Λίντα με τα γουναρικά της.
Ο Τόλιος ο Καλδάρας καθόταν στη γωνία,
τον πήρε το μπουζούκι απ’ τη Γεωπονία.

"Τσάντας ο Λόγιας" πάντα εδώ, Βασιλειάδης το σωστό,
ο Λαύκας και ο "Μπιρ Αλλάχ" κι η όμορφη "Χανούμ Σεβάχ".
Να κι ο Ζαμπέτας προσπαθεί στις εταιρείες για να μπει,
η Γκρέυ και ο Γαβαλάς που τότες ήτανε ψαράς.

Το Γκόγκο τον Δημήτρη τον λέγαν "Μπαγιαντέρα"
γιατί για μπαγιαντέρες τραγούδησε μια μέρα.
Ο Σταύρος Τζουανάκος κι ο Γιώργος ο Μητσάκης,
να κι ο Κολοκοτρώνης και ο Καραπατάκης.
Ταλέντο φωτεινό, που λες, μα πούλαγε τις μουσικές.

Ίωνος μέσα στο στενό επήγαινα παιδί κι εγώ,
επήγαινα παιδί κι εγώ Ίωνος μέσα στο στενό.

Μερικά από τα παρατσούκλια που είχαν ο ρεμπέτες ήσαν τα παρακάτω  και τα περισσότερα είναι προφανές γιατί τους τα κόλλησαν.

Μάρκος Βαμβακάρης - Βραχνός

Στράτος Παγιουμτζής - Τεμπέλης

Απόστολος Χατζηχρήστος - Γλυκός

Γιάννης Κυριαζής - Κομψός

Βασίλης Τσιτσάνης - Βλάχος, λόγω της καταγωγής από τα Τρίκαλα.

Γιάννης Παπαϊωάννου - Ψηλός

Σπύρος Περιστέρης - Μαέστρος Στη Σμύρνη και , σε ηλικία 18 ετών, ανέλαβε την ευθύνη της Σμυρνέικης Εστουδιαντίνας του Σιδερή, που είχε γίνει διάσημη σ`όλη την Ευρώπη και έμεινε γνωστή με το όνομα "Τα Πολιτάκια".

Θόδωρος Δερβενιώτης - Χοντρός

Σεβάς Χανούμ - Όμορφη

Γιώργος Μανίσαλης - Κοριός

Στέλιος Καζαντζίδης - Ντροπαλός

Πάνος Γαβαλάς - Ψαράς Ήταν ψαράς το επάγγελμα.

Γρηγόρης Μπιθικώτσης - Τράπουλα

Μανώλης Χιώτης - Αριστοκράτης

Γιάννης Τατασόπουλος - Ντίλιγκερ Το παρατσούκλι του το έδωσε ο ιδιοκτήτης νυκτερινού κέντρου Αλεξανδρινός γιατί ήταν από αυτούς που υπερασπίζονταν την ορχήστρα και το κέντρο από διάφορους ψευτόμαγκες που δημιουργούσαν προβλήματα.  

Γιάννης Σταματίου - Σπόρος Έτσι τον αποκάλεσε ο Μανώλης Χιώτης, στου Μάριου όταν τον πρωτοείδε επειδή ήταν πιτσιρικάς, και φορούσε κοντό πανταλόνι αλλά έπαιζε πολύ ωραίο μπουζούκι.

Γιάννης Σταμούλης - Μπιρ Αλλάχ  Το πήρε από την επιτυχία του Μπιρ Αλλάχ ( Σαν βγαίνει ο Χότζας στο τζαμί )

Απόστολος Καλδάρας - Γεωπόνος Είχε φοιτήσει στην Γεωπονική Σχολή Θεσσαλονίκης, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε τις σπουδές του για την μουσική.

Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας  Το παρατσούκλι το πήρε το 1925 όταν διασκεύασε και έπαιξε στο μπουζούκι του κάποια κομμάτια απ' την οπερέτα του  Έμεριχ Κάλμαν (Emmerich Kálmán)  η Μπαγιαντέρα μεταξύ των οποίων και το ομότιτλο τραγούδι. 

Χαράλαμπος Βασιλειάδης-Τσάντας, Το παρατσούκλι  του το «κόλλησε» ο Στράτος Παγιουμτζής καθώς ο Βασιλειάδης γύριζε στα στέκια των μουσικών στην οδό ΄Ιωνος, στην Ομόνοια με ένα χαρτοφύλακα γεμάτο στίχους. Μερικές φορές χάριζε τους στίχους του σε άλλους στιχουργούς κι άλλοτε πάλι διόρθωνε ή συμπλήρωνε τους στίχους συναδέλφων του. 

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ: 1000+1 !

Την ιστορία των 1000 και 1 νυκτών  ή των Παραμυθιών της Χαλιμάς, με τα όμορφα μάτια, δεν ξέρω αν σήμερα την γνωρίζουν  όλοι.

Με δύο λόγια ένας Πέρσης βασιλιάς που τον έλεγαν Λαός, συγκλονίζεται όταν ανακαλύπτει πως η γυναίκα του αδελφού του και η δικιά του είναι άπιστες, οπότε βγάζει το εύλογο συμπέρασμα ότι όλες οι γυναίκες είναι άπιστες.

Έτσι λοιπόν αποφασίζει κάθε βράδυ να παντρεύεται μια παρθένα και μετά να την εκτελεί, οπότε έτσι να μην μπορεί να προλάβει να τον κερατώσει. (τώρα αν ήσαν γνήσιες παρθένες ή όπως αυτές που περιγράφω στο ποστ μου ΠΑΡΘΕΝΟ ΘΕΛΕΤΕ; ΑΜΕΣΩΣ ΝΑ ΣΑΣ ΤΗΝ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ! δεν το ξέρω!)
Φαίνεται όμως ότι και από εκείνη την εποχή οι παρθένες ανήκαν στα είδη προς εξαφάνιση. 
Ο βεζίρης του, κάτι ανάλογο σαν τον Νίκο Παππά στον Τσίπρα ,είχε ως  καθήκον  να του βρίσκει παρθένες , αλλά ύστερα από λίγο δυστυχώς δεν εύρισκε άλλες.

                                Ferdinand Keller Scheherazade und Sultan Schariar (1880)

Την λύση στο πρόβλημα την έδωσε η κόρη του βεζίρη η Χαλιμά ή Σεχραζάντ, ή Συριζάνελ, όπως αναφέρεται σε μερικά άλλα χειρόγραφα, η οποία δέχτηκε να είναι η επόμενη παρθένος νύφη.

Η Χαλιμά ήταν μια όμορφη και ταλαντούχα κοπέλα που είχε διακριθεί στο λύκειο που πήγαινε στις καταλήψεις και επειδή ήξερε να λέει ωραία παραμύθια την είχαν βγάλει μάλιστα και πρόεδρο του 15μελούς σε αυτό.
 Άρχιζε λοιπόν η Χαλιμά κάθε βράδυ να λέει ένα παραμύθι.  
Ταυτόχρονα μια  υπηρέτρια της, που την είχαν βαφτίσει Καμμένη,  γιατί μόλις και μετά βίας είχε γλυτώσει από μια φωτιά στο παλάτι που είχε κάψει αρκετούς  άλλους κολλητούς της Συριζάνελ,ειδική στους ψεκασμούς,τους ψέκαζε με αρώματα ευλογημένα από ένα φωτεινό μυστηριώδη λυχνάρι σαν του Αλαντίν, ονόματι Άγιο Φως  που τον είχαν φέρει από τα Ιεροσόλυμα στο παλάτι με τιμές αρχηγού κράτους.

Η Χαλιμά έχοντας ευφράδεια στον λόγο, μόλις τελείωνε ένα παραμύθι άρχιζε ένα άλλο, το οποίο όμως δεν το τελείωνε το ίδιο βράδυ , οπότε ο Λαός που ήταν και λίγο αφελής, εύπιστος  και αγαθιάρης, περίμενε την άλλη μέρα να ακούσει την συνέχεια.

Τελικά στα σπάνια χειρόγραφα που υπάρχουν με τα παραμύθια της Χαλιμάς, αναγράφονται δύο εκδοχές για το πως τελειώνει η ιστορία αυτή και ο καθένας διαλέγει και παίρνει αυτή που του αρέσει.

Η μία είναι ότι ο Λαός γοητευμένος από τα παραμύθια που του έλεγε η ταλαντούχος κόρη για 1000 νύχτες, δηλαδή κάπου 3 χρόνια, της χάρισε την ζωή και την άφησε να συνεχίσει για άλλα τόσα να του λέει διάφορα παραμύθια.
Η δεύτερη είναι ότι κάπου στα μισά, ο Λαός κατάλαβε ότι δεν μπορεί να ζει με παραμύθια, οπότε την έστειλε και αυτήν, μαζί με την πιστή της υπηρέτρια, να συναντήσει τις άλλες τέως παρθένες και τους κολλητούς της που είχαν χαθεί στην φωτιά.

Θα μου πείτε τώρα πως σου ήρθε να θυμηθείς αυτή την ιστορία με τα 1000  παραμυθία που έλεγε σε κάποια μυθική χώρα μια γοητευτική γλωσσοκοπάνα παραμυθατζού για να μπορέσει να παραμείνει ζωντανή  στο παλάτι του  βασιλιά Λαού;
Μου την θύμισε μια σύμπτωση  που μόνο η θεά Τύχη,  μπορεί να κανονίσει, δηλαδή  να συμπέσουν δύο κοσμοϊστορικά γεγονότα.

Σήμερα το ιστολόγιο αυτό συμπληρώνει τις 1000 αναρτήσεις, που μπορεί να μην  έχουν δυστυχώς την ομορφιά των παραμυθιών της Συριζάνελ, αλλά άλλοτε με σοβαρότητα και άλλοτε με χιούμορ, ασχολούνται   ταπεινά και πεζά με διάφορα θέματα που τράβηξαν το ενδιαφέρον  ενός αθεόφοβου τύπου που όταν άρχισε να τις γράφει δεν είχε φανταστεί ότι θα έφτανε με τα γραφτά του να συναγωνίζεται σε αριθμό την Χαλιμά και σε ποσότητα  γραπτών  ογκόλιθους της σύγχρονης λογοτεχνίας, όπως πχ η Λένα Μαντά! 
Ίσως ενδόμυχα και αυτός όμως να σκέφτεται ότι κάποτε στο μέλλον τα ιδιοφυή κείμενα του θα βρουν, σαν τα δικά της, μια αξιοζήλευτη θέση στα ράφια των σουπερμάρκετ, πριν από τις οδοντόκρεμες και μετά τις σερβιέτες υγείας!
Το σημαντικό λοιπόν  αυτό γεγονός για τα ελληνικά και παγκόσμια ίσως γράμματα, των 1000 αναρτήσεων η θεά Τύχη φρόντισε να το συνδυάσει με μια άλλη  επέτειο που δεν είναι άλλη από την ευτυχή συμπλήρωση 1 χρόνου  διακυβέρνησης της χώρας από την για πρώτη φορά αριστεροακροδεξιά κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ!

Έτσι λοιπόν εξηγείται και ο τίτλος της σημερινής ανάρτησης!

Η πιο σημαντική δε συμβολή της σημερινής κυβέρνησης είναι ότι κατάφερε μετά από τόσους αιώνες να ανανεώσει με νέα παραμύθια τις ιστορίες της Χαλιμάς και ήδη έχουν δημοσιευτεί τα 20 πιο γνωστά και δημοφιλή παραμύθια από αυτά που με τόση ευχέρεια και άνεση διηγείται συνεχώς .

1. «Από σήμερα δεν υπάρχει τρόικα». «Δεν θα δεχθούμε πια εντολές μέσω mail». «Δεν θα ζητήσουμε παράταση του τρέχοντος προγράμματος». «Θα καταργήσουμε το Μνημόνιο με ένα άρθρο και με έναν νόμο».

2. «Θα επιβάλουμε μονομερή διαγραφή του χρέους στο μεγαλύτερο ποσοστό του».

3. «Το Ασφαλιστικό δεν θα αλλάξει. Καταργείται η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και στο τέλος του 2015 οι συνταξιούχοι θα πάρουν δώρο Χριστουγέννων».

4. «Καταργείται ο ΕΝΦΙΑ και αντικαθίσταται με φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Το 2015 δεν θα πληρώσουμε ΕΝΦΙΑ».

«Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί σε κίνημα διαμαρτυρίας κατά του ΕΝΦΙΑ, με σύνθημα “δεν έχω, δεν πληρώνω”. Δεν είναι παράνομοι οι πολίτες που διαμαρτύρονται και δεν θα πληρώσουν».

5. «Δεν θα επιτρέψουμε να αυξηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά».

6. «Το ΤΑΙΠΕΔ καταργείται. Παγώνει η ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, η σύμβαση παραχώρησης του Ελληνικού και η σύμβαση παραχώρησης των περιφερειακών αεροδρομίων».

7. «Go back, κυρία Μέρκελ. Go back, κύριε Σόιμπλε».

8. «Θα μειώσουμε τους εξοπλισμούς στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Θα το ρισκάρουμε...».

9. «Θα θεσπιστεί αφορολόγητο 12.000 ευρώ, θα επανέλθει ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ και όλοι οι μισθοί του Δημοσίου στα επίπεδα του 2012».

10. «Θα φορολογήσουμε μόνο με 1% τις 100 μεγαλύτερες και πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στην Ελλάδα».

11. «Θα θεσπίσουμε υποχρεωτικό δάνειο για όσους έχουν μηνιαίο εισόδημα άνω των 20.000 ευρώ».

12. «Η Αστυνομία στις διαδηλώσεις δεν θα κουβαλά όπλα και δεν θα ρίχνει χημικά».

13. «Θα θεσπιστεί απλή αναλογική και θα καταργηθεί το μπόνους των 50 εδρών».

14. «Θα διευρυνθεί ο αριθμός δικαιούχων επιδόματος ανεργίας και θα δοθεί δωρεάν ρεύμα σε 300.000 οικογένειες κάτω από το όριο της φτώχειας». Καθιερώνεται ειδική κάρτα μετακίνησης με τα μέσα μαζικής μεταφοράς για τους μακροχρόνια ανέργους».

15. «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη. Θα ρυθμιστούν τα κόκκινα δάνεια με νέα σεισάχθεια».

16. «Θα μειωθεί δραστικά η συμμετοχή των ασφαλισμένων στη φαρμακευτική δαπάνη».

17. «Θα θεσπιστεί επιδότηση ενοικίου στα χαμηλά εισοδήματα έως 4 ευρώ ανά τ.μ.».

18. «Επανιδρύεται ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας με στόχο την διασφάλιση και διανομή 25.000 διαμερισμάτων».

19. «Οι τράπεζες που θα χρειαστούν ανακεφαλαιοποίηση πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν θα έχουν τις ίδιες διοικήσεις».

20. «Εμείς δεν είμαστε επαίτες. Δεν ζητούμε βοήθεια από την Ευρώπη για τους πρόσφυγες».

Σε ένα  σκοροφαγωμένο χειρόγραφο παπύρου, που βρέθηκε μόλις πρόσφατα, με πολύ κόπο οι αρχαιολόγοι διάβασαν ότι η Χαλιμά κάπου στον ένα χρόνο που έλεγε τα παραμύθια της είχε κουραστεί και απογοητευθεί.

Το χειρόγραφο γράφει ότι την βρήκε τότε η πιστή της υπηρέτρια  να χτυπάει στον τοίχο το κεφάλι της και να λέει κάτι που παρά τις προσπάθειες διακεκριμένων γλωσσολόγων δεν μπόρεσαν μέχρι στιγμής να το διαβάσουν γιατί έχει μια ανερμήνευτη ακόμα λέξη από τους επιστήμονες.

Η ανεξήγητη λέξη είναι η εξής:

                   Τιμαλακιαεκανακαιδενψηφισατονδημα!

Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΡΝΟ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ

Οι πορνογραφικές ταινίες σήμερα αποτελούν μια ισχυρή οικονομικά κινηματογραφική βιομηχανία  με διεθνώς πάνω από 100 δισεκατομμύρια δολάρια εισπράξεις.

Η εξέλιξη αυτή έγινε ουσιαστικά μετά τις αρχές του 1970 γιατί μέχρι τότε η λογοκρισία δεν επέτρεπε αυτές τις ταινίες.

Παρά όμως τους απαγορευτικούς νόμους και το κυνήγι από την αστυνομία από τις αρχές του κινηματογράφου υπήρξαν πορνογραφικές ταινίες οι οποίες ονομάζονταν τότε Stag film ή  blue movies.

Το γερμανικό φιλμ  Am Abend ("In The Evening"), το αργεντινό φιλμ  El Satario, και το αμερικανικό  A Free Ride  ή A Grass Sandwich,  είναι τα 3 πρώτα πορνογραφικά φίλμ που γυρίστηκαν μεταξύ του 1907 και του  1915 και έχει συλλέξει  το Kinsey Institute for Research in Sex, Gender, and Reproduction.

Οι ταινίες προβάλλονταν είτε ιδιωτικά είτε σε ανδρικές λέσχες είτε σε πορνεία . (ο πίνακας πορνείου είναι του  Joachim Beuckelaer, Brothel, του 1562)

Το πρώτο όμως πορνογραφικό φίλμ με κινούμενα σχέδια κατασκευάστηκε στα τέλη της 10ετιας του 1920 και όπως έχει πει ο σημαντικός καρτουνίστας του Walt Disney  Ward Kimball , ένας από τους διακεκριμένους που ανήκαν στους Disney's Nine Old Men:

Το φίλμ κατασκευάστηκε από 3 διαφορετικά στούντιο. το κάθε στούντιο έκανε ένα μέρος του χωρίς να πεί στα άλλα τι έχει κάνει. Το στούντιο Α τελείωσε το πρώτο μέρος και έδωσε το τελευταίο σχέδιο στο στουντιο Β και ούτω καθεξής. Στην σχεδίαση είχαν εμπλακεί οι   Max Fleischer, Paul Terry και το στούντιο  Mutt and Jeff . 

Το φίλμ σύμφωνα με τις φήμες είχε κατασκευστεί για να παρουσιαστεί σε ένα ιδιωτικό πάρτυ προς τιμή του  Winsor McCay (1869 –1934) ενός από τους πρωτοπόρους καρτουνίστες.

Όπως λέει ο Kimball είχε ακούσει από δύο που είχαν παραβρεθεί στο πάρτυ τα γέλια που ακούστηκαν στην  προβολή του κόντεψαν να τινάξουν την οροφή του ξενοδοχείου που έγινε αυτό.

 Όταν η ταινία παρουσιάστηκε στα τέλη του 1970 στο Σαν Φρανσίσκο το πρόγραμμα ανέφερε ως δημιουργούς τους George Stalling, George Canata, Rudy Zamora, και τον πασίγνωστο Walter Lantz.

Το φίλμ έγινε ευρύτερα γνωστό όταν το συμπεριέλαβαν  στην ταινία The Good Old Naughty Days  του 2002. Το φίλμ αυτό περιλαμβάνει 300  βωβά πορνογραφικά φιλμάκια που έχουν γυριστεί μεταξύ 1905 και 1930.

Το πρώτο χιουμοριστικό πορνογραφικό φίλμ  ονομάζεται Eveready Harton in Buried Treasure,και επίσης είναι γνωστό ως Eveready Harton,  Eveready,  Buried  Treasure, ή  Pecker Island. 

Eveready Harton in Buried Treasure from Geiren on Vimeo.

ΠΑΙΔΟΦΙΛΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΙΕΡΕΙΣ

H συγκλονιστική ταινία Spotlight, η οποία δεν έχει ακόμα προβληθεί στην Ελλάδα, είναι υποψήφια για 5 Όσκαρ. 

Σκηνοθέτης της είναι ο  Tom McCarthy και παίζουν ο Mark Ruffalo, ο Michael Keaton,η Rachel McAdams και ο Liev Schreiber. 

Η ταινία έχει για θέμα  την πραγματική ιστορία για τους παιδόφιλους καθολικούς ιερείς στην Βοστόνη των ΗΠΑ που αποκάλυψε η τοπική εφημερίδα Boston Globe.

Spotlight ονομαζόταν η δημοσιογραφική ομάδα που με 600 άρθρα της στην εφημερίδα, αποκάλυψε όλες τις διαστάσεις και το εύρος αυτής της βρωμερής ιστορίας που για χρόνια κάλυπτε η εκκλησιαστική ιεραρχία των καθολικών. Το 2003 η ομάδα τιμήθηκε με το Pulitzer Prize for Public Service.

Στην ταινία αναφέρεται ότι 249 ιερείς και μοναχοί κατηγορήθηκαν δημοσίως για σεξουαλική κακοποίηση μόνο μέσα στους κόλπους της αρχιεπισκοπής της Βοστόνης,  ενώ τα θύματα στην περιοχή υπολογίζονται περισσότερα  από 1000 !

Η τακτική της εκκλησίας  στις καταγγελίες που γινόντουσαν εναντίον ιερέων, ήταν να συγκαλύπτουν το γεγονός και  με κάποια χρηματική ανταμοιβή η οικογένεια του θύματος να αποσύρει την καταγγελία, ενώ ο ιερέας έπαιρνε μετάθεση σε άλλη ενορία για να συνεχίσει απερίσπαστος το θεάρεστο έργο του!

Μετά από την αποκάλυψη και το σκάνδαλο που έγινε το 2002 ο καρδινάλιος της Βοστόνης παραιτήθηκε και έφυγε από την Αμερική, αλλά βέβαια επειδή ένα τέτοιο μπουμπούκι  δεν πρέπει να το αφήσεις να μαραθεί, τον επανατοποθέτησαν στην Santa Maria Maggiore της Ρώμης μια από τις πιο εξέχουσες ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες στον κόσμο.

Στο τέλος της ταινίας παρατίθενται ονομαστικά 105 πόλεις των ΗΠΑ στις οποίες έχουν καταγγελθεί περιπτώσεις παιδοφιλίας από ιερείς, όπως επίσης και άλλες 101 πόλεις από όλο τον κόσμο με αντίστοιχα περιστατικά.

Στην ταινία ακούγεται ηθοποιός σε τηλεφωνική συνομιλία ως  Richard Sipe που αναφέρει ότι το ποσοστό των παιδόφιλων μεταξύ των καθολικών ιερέων είναι 6% , ποσοστό που επαληθεύτηκε τελικά και από την ομάδα  Spotlight. Αργότερα ο  Sipe, μετά από περαιτέρω έρευνα ,ανέβασε αυτό το ποσοστό στο 9% !

Ο Richard Sipe είναι ένας τέως Βενεδικτίνος μοναχός και ιερέας ο οποίος μετά από 18 χρόνια αποσχηματίστηκε και παντρεύτηκε με μια ψυχίατρο η οποία ήταν και αυτή προηγουμένως  μοναχή. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει ένα παιδί.

Ο Sipe είναι κοινωνιολόγος που έχει εξειδικευτεί ως  mental health counselor  (MHC), δηλαδή σε ψυχοθεραπευτικές μεθόδους που σχετίζονται με την ψυχική υγεία Καθολικών ιερέων.

Έχει συγγράψει 6 βιβλία για τον καθολικισμό και τις σεξουαλικές κακοποιήσεις που προέρχονται από την απαίτηση της Καθολικής εκκλησίας για αγαμία των λειτουργών της.

Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης και των θεραπειών του, διηύθυνε μια 25ετή εθνογραφική μελέτη  που δημοσιεύθηκε το 1990 για την σεξουαλική συμπεριφορά των δήθεν celibates (αυτών δηλαδή που απέχουν από τις σεξουαλικές σχέσεις) , στην οποία διαπίστωσε ότι  περισσότεροι  από το   50%  είχαν εμπλακεί σε σεξουαλικές σχέσεις!

Παρά τις προσπάθειες του Καθολικού κατεστημένου να τον δυσφημίσουν, ο Sipe αποδείχτηκε αξιόπιστος μάρτυρας σε πάνω από 57 δίκες που σχετίζονταν με σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από ιερείς.

Τον Μάιο 2009 ο Sipe μελέτησε τους διαθέσιμους φακέλους από το 1950-2002 από 102 καθολικούς  ιερείς  του Burlington στο Vermont για τους οποίους υπήρχαν τεκμηριωμένες εναντίον τους καταγγελίες.

Οι 23 σχετίζονταν σεξουαλικά με παιδιά κάτω των 13 ετών, οι 19 με αγόρια και οι 4 με κορίτσια. Το μικρότερο κορίτσι ήταν 3 ετών και το μικρότερο αγόρι 5 ετών.

15 σχετίζονταν με παντρεμένες γυναίκες και 19 με ενήλικες άνδρες.

Ο Sipe  πιστεύει πως 49 ιερείς από αυτούς θα μπορούσαν να θεωρηθούν ομοφυλόφιλοι.

Πάντως σε άλλη όχι μεγάλης έκτασης δική του έρευνα,  αλλά και σε μερικές άλλων ερευνητών δεν έχουν  διαπιστώσει ότι οι ομοφυλόφιλοι κακοποιούν συχνότερα παιδιά από τους ετεροφυλόφιλους. 

Στο βίντεο εμφανίζεται ο Phil Saviano που είναι και ο ιδρυτής το 1989.του SNAP  (Survivors Network of those Abused by Priests) 

 Η SNAP έχει 12.000 μέλη  σε 56 χώρες και έχει και κλάδους για SNAP Bαπτιστές,  SNAP Ορθόδοξους  και  SNAP Πρασβυτεριανούς.

Μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε στις ΗΠΑ από αυτές τις αποκαλύψεις

έγινε μια μελέτη για το Συνέδριο των Καθολικών Επισκόπων των ΗΠΑ με τίτλο:

THE NATURE AND SCOPE OF SEXUAL ABUSE OF MINORS BY CATHOLIC PRIESTS AND DEACONS IN THE UNITED STATES 195O-2OO2

A RESEARCH STUDY CONDUCTED BY THE JOHN JAY COLLEGE OF CRIMINAL JUSTICE THE CITY UNIVERSITY OF NEW YORK • FEBRUARY 2OO4

Σε αυτήν μελετήθηκαν 4.392 περιπτώσεις με καταγγελίες για κακοποίηση από ιερείς.

Η μεγαλύτερη ομάδα κακοποιημένων θυμάτων (50,9%), ήσαν παιδιά 11-14 ετών, ενώ το 27,3% ήσαν 15-17% , το 16% ήσαν 8-10 ετών και περίπου 6% κάτω των 7 ετών.

Αγόρια ήταν το 81% των θυμάτων και 19% ήσαν κορίτσια.

Οι κακοποιήσεις ταξινομήθηκαν σε 20 κατηγορίες.

Η συχνότερη, το 52,6%, ήταν άγγιγμα πάνω από τα ρούχα και το 44,9% άγγιγμα κάτω από τα ρούχα.

26% των περιπτώσεων αφορούσαν στοματικό σεξ, 25,7% γδύσιμο του θύματος και το 22,4% διείσδυση ή απόπειρα διείσδυσης του πέους.  

Καταγγελίες στην αστυνομία έγιναν για 1021 ιερείς και σε 384 περιπτώσεις οδήγησαν σε ποινική δίωξη.

Από αυτούς 252 καταδικάστηκαν και τουλάχιστον 100 φυλακίστηκαν.

Τελικά δηλαδή από το σύνολο όσων είχαν καταγγελθεί  μόνο το 6% καταδικάστηκε και μόνο το 2% κατάληξε στην φυλακή.

Η μελέτη αυτή διαπιστώνει  ότι το πρόβλημα είναι εκτεταμένο και αφορά το 95% των επισκοπών και σχεδόν το 60%  των θρησκευτικών κοινοτήτων.

Τελικά η μελέτη καταλήγει σε σχεδόν αντίστοιχα  ποσοστά με αυτά του  Sipe. Ανάλογα με την περιοχή το ποσοστό των παιδόφιλων ιερέων ανέρχεται σε 3 -6%.

Το 2014  ο πάπας χαρακτηρίζοντας την παιδοφιλία των ιερέων ως "Λέπρα που μολύνει την Καθολική εκκλησία" ανέφερε ότι αυτή είναι 2% και στο  ποσοστό αυτό περιλαμβάνονται  και επίσκοποι και καρδινάλιοι.

Ο εκπρόσωπος του Βατικανού φρόντισε αμέσως μετά να διευκρινίσει ότι ο πάπας δεν μίλησε για καρδιναλίους!

Αυτά τα θλιβερά και τραγικά συμβαίνουν στην Καθολική εκκλησία η οποία τουλάχιστον από ότι φαίνεται κάνει κάποιες προσπάθειες να τα ελέγξει γιατί εκτός των άλλων αυτές οι ιστορίες της έχουν στοιχίσει και δισεκατομμύρια  δολάρια σε αποζημιώσεις.

Αντίστοιχες ιστορίες βεβαίως υπάρχουν και στην Ορθόδοξη εκκλησία μόνο που αυτή φροντίζει με κάθε τρόπο να τις κρύψει όπως ακριβώς η γάτα τα σκατά της.

Έχουν όμως αρκετές βγει στην δημοσιότητα και μάλλον σύντομα θα ασχοληθώ και με αυτές.