ΟΤΑΝ Η ΑΝΙΚΑΝΌΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΊΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ

Όταν οι δωσίλογες, προδοτικές , ταγματασφαλίτικες κυβερνήσεις των ανίκανων να διαπραγματευτούν Νενέκων, υπέγραψαν τα πρώτα μνημόνια ο Τσίπρας και ο πλήρης τότε αδιάλλακτων αγωνιστών ΣΥΡΙΖΑ (Λαφαζάνης, Ζωή, Στρατούλης  κτλ) διακήρυξαν ότι όταν αυτοί θα έρθουν στην κυβέρνηση θα σκίσουν τα μνημόνια με ένα νόμο.

Έτσι οι αντιμνημονιακοί αγωνιστές της αριστεράς μαζί με τους αντιμνημονιακούς αγωνιστές της ακροδεξιάς, σχημάτισαν κυβέρνηση που με τον Τσίπρα  σε ρόλο Δον Κιχώτη μαζί με τον Βαρουφάκη σε ρόλο Σάντσο Πάντσα εξόρμισαν εναντίον των ανεμόμυλων της Ευρώπης και του ΔΝΤ.

 Μόνο που παρά την παράταση της διαπραγματευτικής (Β)Μπαρουφολογίας οι ανεμόμυλοι συνέχισαν να περιστρέφονται ατάραχοι δείχνοντας και στους δύο τον δρόμο προς το Grexit.

Προ αυτού του κινδύνου το ΟΧΙ έγινε τάχιστα ΝΑΙ και έτσι ο Τσίπρας σαν άλλος Τσολάκογλου μετά  την Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα υπέγραψε το 3ο και χειρότερο μνημόνιο και τα capital controls.

Άντε λοιπόν μέχρι εδώ να δεχτεί κανείς καλόπιστα, ότι ζώντας όλα του τα χρόνια στο κομματικό μικρόκοσμο του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν  τελείως άσχετος με το πως καθορίζεται  τελικά η οικονομική πολιτική των διαφόρων κρατών.

Τουλάχιστον τότε θα έπρεπε να συνειδητοποιήσει ότι  η ψευδαίσθηση που είχε, τόσο αυτός όσο και οι παρακοιμώμενοι  του, ότι η Ευρώπη και το ΔΝΤ θα υποχωρήσουν προ της πιθανής χρεοκοπίας της Ελλάδας και του Grexit,  ήταν τελείως εκτός πραγματικότητας και μόνο στην φαντασία τους!  

Αντί λοιπόν αμέσως μετά τις τελευταίες εκλογές και με την ουσιαστική συναίνεση όλων όσων υποστηρίζουν την παραμονή της χώρας στο ευρώ και έχοντας ξεφορτωθεί ταυτόχρονα και τα φρούτα της ΛΑΕ, να εφαρμόσει αυτά που είχε υπογράψει  και να κλείσει τότε την αξιολόγηση, πίστεψε ότι μπορούσε να ξαναπουλήσει στους ψηφοφόρους του το παραμύθι της σκληρής διαπραγμάτευσης.

Έτσι κατάφερε να χάσει το σωστό timing και να επιβεβαιώσει  τον Thomas Hobbes που γράφει στον   Leviathan “Hell is truth seen too late.”  

Με τον τρόπο λοιπόν αυτό, βρέθηκε στην σημερινή "κόλαση" με τους αγρότες στα τρακτέρ, τον κόσμο να διαδηλώνει στους δρόμους, οι βουλευτές του αλλά και του συνεταίρου του να εισπράττουν, όπου εμφανίζονται, την "καλή" βία κατά Κατρούγκαλον, ίδια με αυτή που εφάρμοζαν οι ίδιοι στους αντιπάλους τους προηγουμένως , και η ΝΔ να έχει πάρει σαφές προβάδισμα στις  δημοσκοπήσεις.

Πίστεψε επίσης αφελώς ότι οι πιστωτές θα μαλακώσουν στις διαπραγματεύσεις αν φουντώσει, όπως και έγινε, το προσφυγικό, αλλά το αποτέλεσμα ήταν η Ευρώπη να κλείσει τα σύνορα και πάνω από 50.000 άτομα μέχρι στιγμής να μείνουν εγκλωβισμένα στην χώρα με αβέβαιο μέλλον και δυσοίωνες προοπτικές για την χώρα, προσθέτοντας ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα σε όλα τα άλλα.

Και ήρθε τελικά το κερασάκι  στην τούρτα με τις τηλεφωνικές υποκλοπές στις συνομιλίες των μελών του ΔΝΤ.

Όπως γνωρίζουν όλοι  το WikiLeaks δημοσιεύει έγγραφα που του έρχονται στα χέρια.

 Μέχρι τώρα δεν ήταν γνωστό  να έχει ασχοληθεί με  τηλεφωνικές υποκλοπές και σαφώς αποκλείεται να τις  έχει εγκαινιάσει  από την Ελλάδα  και μάλιστα μεταξύ 2 μελών του ΔΝΤ, που μπορεί μεν να ενδιαφέρουν εμάς οι συζητήσεις τους, αλλά σε ένα παγκόσμιο επίπεδο για ελάχιστους έχουν ενδιαφέρουν.

Είναι λοιπόν προφανές από που έχουν γίνει.

Δεν συζητώ βέβαια ότι οι θέσεις του ΔΝΤ που ήρθαν στην δημοσιότητα ήσαν όλες γνωστές σε αυτούς που διαπραγματεύονταν και μάλιστα ο Τσίπρας είχε προβάλλει και τονίσει στους Ευρωπαίους την συμφέρουσα εμάς άποψη του ΔΝΤ για το χρέος.

Δεν φτάνει δε που μόλις πριν 8 και κάτι μήνες "προσδοκούσαν  για την συνέχιση της συνεργασίας με το Ταμείο",που σήμερα καταγγέλουν ,με την βλακώδη αποκάλυψη των υποκλοπών χάνουν και το πλεονέκτημα, μιας και αφού την έκαναν την παρανομία, μπορούσαν  να γνωρίζουν εκ των προτέρων τα όρια υποχώρησης που έχει αυτό στις διαπραγματεύσεις.

Η δημοσιοποίηση των συνομιλιών θα έχει σαν  αναπόφευκτο αποτέλεσμα οι του ταμείου να σκληρύνουν την στάση τους, όπως  ήδη φάνηκε αμέσως στην αυστηρή απαντητική επιστολή της ξερακιανής και στριφνής Γαλλίδας.

Η γελοιογραφία του Χαντζόπουλου νομίζω ότι τα λέει όλα!

Μπορεί λοιπόν πέρσι να πέρασε σε ένα μέρος του κόσμου η ψευδαίσθηση ότι ο Τσίπρας διαπραγματεύεται σκληρά αλλά μετά το 3ο μνημόνιο και αυτή έσβησε.

Δυστυχώς απ΄ότι φαίνεται η ενασχόληση του Τσίπρα με το 15μελές και τις καταλήψεις, δεν του επέτρεψε να αποκτήσει μια καλύτερη γνώση της σοφίας των προγόνων μας και γι΄αυτό και  στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο ξεστόμισε το «Άκουσον μεν, πάταξον δε» που έκανε να τρίζουν τα κόκαλα του Θεμιστοκλή!

Ως εκ τούτου πολύ φοβάμαι ότι δεν έχει ακούσει ούτε το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού και θα προσπαθήσει να επαναλάβει το ίδιο παραμύθι περί σκληρής διαπραγμάτευσης για εσωτερική κατανάλωση.

Πρέπει κάποτε να καταλάβει πως δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο η οικονομική ασφυξία και η στάση πληρωμών που έχει κηρύξει το Δημόσιο με αποτέλεσμα 100 επιχειρήσεις να κλείνουν την ημέρα  και στο πρώτο τρίμηνο του έτους να έχουν αυξηθεί τα λουκέτα κατά 78%, λόγω του  οι επιχειρήσεις που κλείνουν είναι κατά 4000 περισσότερες από αυτές που ανοίγουν.

Αυτή ή τακτική του να σκουπίζει τα ταμεία και να ξεζουμίζει  με φόρους τον ιδιωτικό τομέα για να πληρώσει τις συντάξεις και τους δημοσίους υπαλλήλους, που είναι κατά βάση η εκλογική του πελατεία ,πρέπει να τελειώσει.

Δεν ξέρω πως τελικά θα ξεφύγει  από αυτή την κατάσταση η Ελλάδα αλλά η ανικανότητα του Τσίπρα και όλου αυτού του συνονθυλεύματος που τον περιστοιχίζει, αποτελεί πλέον μεγάλο κίνδυνο για την χώρα.

Απλά ευελπιστώ να έρθει ξανά η στιγμή που η Ελλάδα θα ανακάμψει από το σημερινό τέλμα και όπως το 1974, μετά από την  δικτατορία και  την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, τότε  που είχαμε ξαναπιάσει πάτο, όλοι ελπίζαμε ότι οι άσχημες μέρες είναι πίσω μας και   τραγουδούσαμε με πίστη στην αλήθεια των στίχων πως:

Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις
εκεί που πάει να σκύψει
με το σουγιά στο κόκκαλο
με το λουρί στο σβέρκο

Νάτη πετιέται απο ξαρχής
κι αντριεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό
με το καμάκι του ήλιου

Μέχρι στιγμής όμως το καμάκι του ήλιου εκεί μόνο που αποδείχτηκε αποτελεσματικό,  ήταν  όπως μας εξήγησε η κ. Τασία , στο να εξαφανίζονται οι μετανάστες μετά το λιάσιμο!

Το πόσο αποτελεσματικό θα είναι το "καμάκι" του Τσίπρα στις δύο κυρίες  από το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον,  μένει σύντομα να αποδειχτεί.

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΑΛΗΔΑΚΗ

                            Σχέδιο από το βιβλίο του Robert Pashley  Travels in Crete ΙΙ (1837)

Πρόσφατα που βρισκόμουνα στην Κρήτη, μου είπε κάποιος ότι έχουν έρθει  Γερμανοί και ψάχνουν στον Εμπρόσνερο για τον θησαυρό του Αληδάκη. Στην αρχή η ιστορία μου φάνηκε σαν τις διάφορες φήμες που κυκλοφορούν ιδίως για θησαυρούς σε όλη την Ελλάδα αλλά όπως διάβασα στα Χανιώτικα Νέα είναι πραγματική!

Με νόμιμη άδεια, 10 ιδιώτες και μεταξύ αυτών ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου στην θέση Σοχώρα, μία περιοχή εκτός οικισμού Εμπρόσνερου  και κάτοικος του χωριού, καθώς και 3 αλλοδαποί (ένας κάτοικος Γερμανίας και δύο κάτοικοι Αυστρίας) για 3 μέρες ανέσκαψαν το μέρος χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Το  χωριό γενικότερα έχει αρχαιολογικό ενδιαφέρον και σε ανασκαφές που έχουν γίνει βρέθηκαν πήλινα αγγεία, τάφοι και πέτρινα τοιχώματα, που ίσως δηλώνουν αγωγούς ύδρευσης αρχαίας πόλης.

Μετά την κατάληψη της Κρήτης, το 1669, αρκετοί  Κρητικοί εξισλαμίσθηκαν μαζικά (ολόκληρα χωριά) σε διάφορες περιόδους, προκειμένου να αποφύγουν τον κεφαλικό φόρο των απίστων (jizya) όπως επίσης και  μεγάλοι  και μικροί  γαιοκτήμονες  εξισλαμίσθηκαν οικειοθελώς,  για να μπορέσουν να διατηρήσουν στο ακέραιο τις περιουσίες και τα αξιώματά τους. 

Οι Τουρκοκρητικοί  αποτελούσαν, σε διάφορες περιόδους, περίπου το 1/8 έως 1/4 του πληθυσμού της Κρήτης και ουδέποτε κλήθηκαν να υπηρετήσουν στον τακτικό οθωμανικό στρατό. Αυτοί κατατάσσονταν στα κατά τόπους γενιτσαρικά τάγματα (ορτάδες) και καλούνταν Γενίτσαροι από τους χριστιανούς Κρήτες.

Στον χάρτη με κόκκινο είναι οι περιοχές της Κρήτης στις οποίες υπήρχαν το 1861 Τουρκοκρητικοί.

Ένας από τους πιο αιμοβόρους γενιτσάρους , απόγονος ενετού εξωμότη, ήταν  ο Ιμπραήμ Αληδάκης στον Εμπρόσνερο Αποκoρώνου, όπου και έμενε σε ένα πύργο φτιαγμένο αρχικά από τους Ενετούς και ανακατασκευασμένο από τους Τούρκους.

Είναι χτισμένος στην πλεονεκτικότερη θέση του χωριού, έξω από την γειτονιά Μεσοχώρι  και έχει θέα σχεδόν όλο τον Αποκόρωνα μέχρι και το Ακρωτήρι. Αποτελείται από τέσσερις επιμήκεις και παράλληλα δομημένους θόλους.

Ο Αληδάκης είχε γεννηθεί γύρω στα 1720 και είχε αρπάξει τεράστιες εκτάσεις των ντόπιων  από την Μουσέλα (σύνορα Νομών Χανίων – Ρεθύμνου) μέχρι και τα Κεραμειά, ουσιαστικά  τα τέσσερα πέμπτα των βόρειων κλιτύων των Λευκών Ορέων, σε όλη την έκταση της επαρχίας του Αποκόρωνα, μέχρι τα σπίτια των έντεκα χωριών που βρίσκονται στους πρόποδες αυτών των βουνών. Επίσης από τον Βάμο μέχρι πέρα από τα σφακιανά χωριά Ασκύφου και Καλλικράτης, στον οποίο κατείχε επίσης την κορυφή της Ροδαρέ, σε απόσταση μισής ώρας από αυτόν  που ήταν ξακουστή για την τοποθεσία και τις βοσκές της. Σε αυτά  οι υποτακτικοί του βόσκανε τα μεγάλα  κοπάδια του . Οι εκτάσεις που είχε καταπατήσει, με αξιοσημείωτο αριθμό ελιών, αμπελιών κ.ά ήσαν επίσης και σε άλλες περιοχές, όπως πχ στα Τσικαλαριά, στον Βλητέ, και στο Ρέθυμνο .

Είχε δικό του σώμα από 200 γενίτσαρους με τους οποίους δυνάστευε και λήστευε τους ντόπιους και την δράση του μόνο οι Σφακιανοί την περιόριζαν. Μετά όμως την εξέγερση του Δασκαλογιάννη  στα Ορλωφικά.  και την εκτέλεση του μετά την παράδοση του και την καταστολή της εξέγερσης το 1771, ο Αληδάκης άρχιζε να ετοιμάζει εκστρατεία κατά των Σφακιανών.

Για το τι έγινε μετά υπάρχουν δύο εκδοχές.

Η μια είναι  όσα γράφει  ο άγγλος περιηγητής  Pashley στον δεύτερο τόμο του ταξιδιωτικού του για το νησί της Κρήτης:

«Στο Πρόσνερο βλέπουμε τον ερειπωμένο πύργο του Αληδάκη. Ηταν ένας μωαμεθανός που στην επανάσταση υπερασπίστηκε τον πύργο του ενάντια στους ξεσηκωμένους χριστιανούς. Οταν πρωτοεπαναστάτησαν οι Σφακιανοί έστειλαν στον πύργο ένα απόσπασμα διακοσίων πενήντα περίπου ανδρών. Ο πατέρας του Αληδάκη είχε σκοτωθεί από τους Σφακιανούς στον πόλεμο που έγινε πριν από εβδομήντα σχεδόν χρόνια (μετά την επιχείρηση της Ρωσίας στον Μοριά), και ο Αληδάκης είχε τώρα προετοιμαστεί να αντισταθεί γενναία μαζί με τους ογδόντα διαλεχτούς άνδρες που είχε στον πύργο. Παρά το ότι οι Σφακιανοί μετέφεραν από τον Αλμυρό ένα παλιό κανόνι που βρήκαν εκεί, δεν κατάφεραν να πάρουν τον πύργο. Αφού λοιπόν έχασαν λίγο χρόνο έφυγαν αφήνοντας μια μικρή ομάδα να το πολιορκεί. Όταν όμως αργότερα εγκαταλείφθηκε ο πύργος, οι επαναστατημένοι Χριστιανοί τον κατέστρεψαν. (Travels in Crete by Robert Pashley esq., fellow of the Trinity college Cambridge, Cambridge, 1837, tome II, page 169. [εδώ το απόσπασμα παρατίθεται από την ελληνική έκδοση: Ταξίδια στην Κρήτη, μετ. Δάφνη Γ. Γόντικα, Δήμος Ηρακλείου-Βικελαία Βιβλιοθήκη, Ηράκλειο 1991, τόμ. Β? , σ. 122]. 

Η δεύτερη και πιο δημοφιλής βασίζεται στο Τραγούδι του Αληδάκη ,από τα πιο γνωστά δημιουργήματα της λαϊκής κρητικής ποίησης μαζί με  το Τραγούδι του Δασκαλογιάννη .

Και τα δύο κυκλοφορούν σε δίσκο του Νίκου Μαμαγκάκη.

Ολόκληρο το ποίημα εδώ.

Και τα δύο περιλαμβάνονται στον τόμο 'Recueil de poemes historiques en grec vulgaire relatifs a la Turquie et aux principautes danubiennes' (Συλλογή ιστορικών ποιημάτων στη δημώδη ελληνική, σχετικών με την Τουρκία και τις παραδουνάβιες ηγεμονίες)  Ο τόμος είναι  δίγλωσσος (ελληνικό πρωτότυπο και γαλλική μετάφραση). τον εξέδωσε το 1877 στο Παρίσι ο   Γάλλος νεοελληνιστής Αιμίλιο Λεγκράν.

 Επίσης και τα δύο αυτά τραγούδια, εκδίδονται, τα αμέσως επόμενα χρόνια, και από τον Εμμανουήλ Βαρδίδη (1888) και τον Παύλο Φαφουτάκη (1889). Και οι δυό τους αγνοούν την έκδοση Λεγκράν. 

Ο Λεγκράν αναφέρει ότι το ποίημα του το παραχώρησε ο I. Μανουσογιαννάκης, καταγόμενος από το χωριό Νίμπρος και ο οποίος του είπε:

Βρήκα αυτό το ποίημα, που αναφέρεται στην εξέγερση των Σφακιανών εναντίον του Αληδάκη, στα χαρτιά του Αναγνώστη Παπαπολίδη ή Παναγιωτάκη, από την Ανώπολη των Σφακίων, ο οποίος διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στην κρητική επανάσταση του 1821. Δεν γνωρίζουμε τον δημιουργό του ποιήματος, ούτε την ακριβή εποχή κατά την οποία συνετέθη. Βέβαια, στο τέλος μνημονεύεται το όνομα κάποιου ΓΕΩΡΓΗ ΠΑΤΕΡΟΥ [κόπια σηκωμένη εκ τη πρώτη κόπια τω ριμαδώρο], αλλά δεν ξέρουμε αν πρόκειται για τον ποιητή ή τον αντιγραφέα.

Σύμφωνα με την εκδοχή του τραγουδιού πριν να προλάβει ο Αληδάκης να επιτεθεί στα Σφακιά οι Σφακιανοί μαζεύτηκαν στο Ασκήφου και αποφάσισαν με την ηγεσία του Μανούσακα  (Μανούσος Πατακός, άντρας πελώριος και στην όψη φοβερός όπως λένε οι ιστορικοί ) και του παπά Σήφη να επιτεθούν αυτοί πρώτα στον πύργο του Αληδάκη .

Συγκλονιστικός είναι ο στίχος που λέει πως αποφάσισαν να πάνε μαζί τους και οι γυναίκες τους.

Μά είπε κ’ η Πατσουροζαμπιά κ’ εμείς θ’ αρματωθούμε,
κ’ η Νικολέτα, κ’ η Χρουσή «θέ νά σας ακλουθούμε,
μαζί νά πολεμήσωμε, μαζί κ’ αν ‘αι χαθούμε,
κ’ εμείς εβαρεθήκαμε τσοί Τούρκους νά γροικούμε»
ούλες μαζί θέ νά ‘ρθωμε φωνιάζ’ η γι’ αρχοντούλα,
μέ τή Λουπασσο-Κατεργιά καί παπαδο-Σοφούλα. 

Στην επίθεση σκοτώθηκε ο Αληδάκης και οι φρουροί του και οι Σφακιανοί κατέλαβαν τον πύργο και επακολούθησε, όπως ήταν φυσικό το πλιάτσικο των πάντων το οποίο περιγράφεται και αυτό με γλαφυρότητα.

κ’ ότι ‘μπορούσε κάθε εις ‘ς τ’ Ασκύφου τ’ αποσώνου.
ούλοι, γυναίκες, καί παιδιά ομάδ’ εκατεβήκα,
κ’ εγδύσασι τόν Πρόσνερο καί πράμμα δέν αφήκα. 

....................................................

ούλα τά πρεμαζώνουσι μέ γέλοια καί παιγνίδια.
καί ρούχο, που νά ‘φήσουσι, γδυμνοί ‘σάν οι καϋμένοι,
γδυμνοί ‘σά καί ‘ξυπόλητοι καί κακαποδομένοι.
μαύρο είτονε τ’ αμμάτι των κ’ ότι έβρισταν τό ‘πέρνα,
τόν Πύργ’, αν εσηκώνετο, ‘ς τ’ Ασκύφου τόν εφέρνα. 

.........................................................

‘Στ’ Ασκύφου ‘μονομέργιασαν ούλα τά κελεπίργια,
κ’ απόκειας τά ‘μοιράσασιν ούλα, δίχως χατίργια. 

Η τοπική στρατιωτική δύναμη των Τούρκων δεν επενέβη, για να καταστείλει την εξέγερση των Σφακιανών, γιατί έτσι περιορίστηκε η ισχύς ενός τοπικού ηγεμόνα που είχε λόγω του πλούτου του γίνει επικίνδυνος και γι΄αυτούς.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Σήφη Γιανναράκη πέρα από τους Σφακιανούς έλαβαν μέρος και ντόπιοι από τον Εμπρόσνερο.

Είναι δυνατόν να έρθει στο σπίτι σου, στην περιοχή σου κάποιος ξένος και να μην τον κατατοπίσεις εσύ, πώς θα πάει και από πού; Απλώς οι ντόπιοι που πολέμησαν δεν αναφέρθηκαν για τον φόβο των αντιποίνων. Δεν είχαν πού να πάνε και θα ήταν εκείνοι που θα πλήρωναν για τον θάνατο του Αληδάκη.
Ο κ. Γιανναράκης αναφέρει, μεταξύ αυτών, ότι οι παλαιότεροι έκαναν λόγο για μια χρυσή ανέμη, αλλά και για μια χρυσή κότα με χρυσά κλωσόπουλα τα οποία είχε δημιουργήσει ο Αληδάκης με τα χρήματά του. Περισσότερο πάντως πιστευτή φαίνεται να είναι η εκδοχή που αναφέρει πως είχε κρύψει τα χρήματά του μέσα σε μια μυστική υπόγεια δίοδο που υπήρχε ώστε να μπορεί να διαφύγει από τον πύργο του αν βρισκόταν στην ανάγκη.
Ο θρύλος λέει ότι υπάρχει μια καταπακτή που βγαίνει από γειτονικό σπίτι του πύργου και οδηγεί στην τοποθεσία Κέραμος.

 Μέσα σε αυτή εικάζεται ότι βρίσκεται κρυμμένος ο θησαυρός του Αληδάκη. «Δεν βρέθηκε ποτέ το χρυσάφι του Αληδάκη. Οπότε κάπου είναι. Λέγεται μάλιστα ότι είχε κόψει και δικό του νόμισμα.
Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει εντοπιστεί ούτε η υπόγεια σήραγγα ούτε κάποια καταπακτή που να οδηγεί σε αυτήν.

Ο Πύργος κληρονομείται στους απογόνους του οι οποίοι για πολλά χρόνια ακόμη καταδυναστεύουν τον υποδουλωμένο λαό. Αρκετά χρόνια πριν την επανάσταση του 1866 πρέπει να πουλήθηκε στον Πηρίνη, Γραμματικό του Αλιδάκη.

Στις αρχές του 1900 χρησιμοποιώντας τον τοίχο της ανατολικής πλευράς προστέθηκε κτίσμα με κεραμοσκεπή όπoυ κατοίκησε η οικογένεια της εγγονής του Πηρίνη και γύρω στα 1930 εγκαταλείπεται το χτίριο για οικογενειακούς λόγους. Από τότε παραμένει ακατοίκητο μέχρι το Β παγκόσμιο πόλεμο οπότε νοικιάζεται σαν Αστυνομικός Σταθμός. 

Στα 1962 απαλλοτριώνεται ο πύργος από το Δημόσιο και κηρύσσεται  Ιστορικό και Διατηρητέο Μνημείο. Έκτοτε η Αρχαιολογία έκανε κάποιες εργασίες συντήρησης, αναμένοντας την παράκαμψη των γραναζιών της γραφειοκρατίας για την πλήρη αναστήλωση και αναπαλαίωση του μνημείου αυτού.

Πριν μερικά χρόνια είχα παρακολουθήσει ένα καλοκαιριάτικο βράδυ μια πολύ ωραία συναυλία του Λουδοβίκου των Ανωγείων στον χώρο μπροστά από τον Πύργο.

Τις επόμενες φωτογραφίες τις έχω τραβήξει το 2007.

Στην πρώτη είναι ή θέα που έβλεπε ο Αληδάκης από τον πύργο του.

Ενδιαφέρουσες φωτογραφίες έχει επίσης και το βίντεο στο τέλος.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΥΝ

Η χθεσινή κουβέντα στην Βουλή, η οποία και αφορούσε διάφορα πρόσωπα που σχετίζονται με την εξουσία, μου θύμισε ένα σχετικό διαχρονικό παραμύθι που όμως καλύτερα από πολλές εμβριθείς αναλύσεις εξηγεί γιατί έχουμε τέτοιας ποιότητας εξουσίες.

Μια φορά και ένα καιρό ένας Βασιλιάς ήθελε να πάει για ψάρεμα μαζί με την γυναίκα του.

Φρονίμως ποιών φώναξε τον μετεωρολόγο της αυλής να του πει τι καιρό  θα κάνει, ώστε να μην τους πιάσει  καμιά βροχή και τους χαλάσει την εκδρομή.

Αυτός, ένας πολύ γνωστός και σοβαρός επιστήμων, τους είπε πως ο καιρός θα είναι καλός και δεν θα βρέξει.

Βασιζόμενοι λοιπόν στα λεγόμενα του, μιας και πάντα ήταν σωστές οι προβλέψεις του,ξεκίνησαν με καλή διάθεση να πάνε για ψάρεμα.

Στον δρόμο συνάντησαν ένα γεροντάκο με τον γαϊδαράκο του να γυρίζει στην πόλη.

Τους χαιρέτησε με τον προσήκοντα σεβασμό και τους ρώτησε που πάνε.

Όταν του είπαν ότι πάνε για ψάρεμα αυτός τους απάντησε:

-Γυρίστε πίσω γιατί θα αρχίσει σε λίγο να βρέχει και θα πιάσει καταιγίδα.

Βέβαια αυτοί γελώντας δεν έλαβαν υπ΄ όψη τους τα λόγια του γέρου και συνέχισαν τον δρόμο τους, αλλά σε λίγο άρχισε πράγματι να βρέχει και να χαλάει ο καιρός.

Επιστρέφοντας τρέχοντας πίσω, ξανασυνάντησαν το γεροντάκο και βέβαια τον ρώτησαν πως και είχε προβλέψει τον καιρό.

Αυτός τους είπε πως όταν ο γάιδαρος έχει όρθια τα αυτιά του τότε πρόκειται να βρέξει.

Γυρίζοντας λοιπόν στο παλάτι η πρώτη δουλειά που έκανε ο Βασιλιάς ήταν να απολύσει τον μετεωρολόγο και να πάρει μερικά γαϊδούρια στην αυλή του.

Η ιστορία αυτή λοιπόν εξηγεί  το γιατί έχουμε τέτοιας ευφυΐας εξουσίες και γιατί  οι εξουσίες έκτοτε, αντί να έχουν δίπλα τους ανθρώπους σοβαρούς που σπάνια κάνουν λάθος, προτιμούν να περιστοιχίζονται από ένα πλήθος γαϊδούρια που γκαρίζουν, τσακώνονται μεταξύ τους, κλωτσάνε όποιον τους αντιστέκεται και βέβαια εύκολα  διαπλέκονται με όσους τους δίνουν κρυφά τροφή.

Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Πρίν λίγο καιρό μου είχε δώσει ένα βίντεο από ένα πάρτυ που είχαμε κάνει ένα θεότρελο καλοκαίρι πριν πολλά χρόνια, με θεατρικά σκετσάκια.

Σε αυτό, αλλά και σε άλλα πάρτυ άλλες φορές , ήταν ο διοργανωτής ο συγγραφέας , ο σκηνοθέτης  αλλά και ταυτόχρονα έκανε και το καστ των ρόλων μιας μεγάλης παρέας που είχε δημιουργηθεί από παραθεριστές ενός κοινού χώρου. Σε όλους είχε δώσει και  κάποιο ρόλο να παίξουν.

Ακόμα και στην τότε 82χρονη μάνα μου, της είχε γράψει και την έβαλε να πει μια παρλάτα και να χορέψει όπως φαίνεται και στην φωτογραφία!

Στις  παρακάτω φωτογραφίες ο ίδιος δέχεται τα χειροκροτήματα του κοινού ως μάγος-ταχυδακτυλουργός  ενώ σε μια  άλλη παράσταση που δεν είχαμε προλάβει, όπως τις περισσότερες φορές, να μάθουμε τους ρόλους που είχε γράψει, είμαστε οι δυο μας σε έργο με τον ευφάνταστο τίτλο "Οι Υδατοθεόπληκτοι", που ήταν μια δηκτική  σάτιρα για γεγονότα που  είχαν προκαλέσει  κοινά προβλήματα σε όλους τους  θεατές του σκέτς.

Άλλη φορά  μου είχε αναθέσει τον ρόλο της Γκόλφως, σε μια παρωδία του γνωστού δράματος και τελικά απ΄ ότι θυμάμαι, λίγες φράσεις μπόρεσα να ψελλίσω  από τα γέλια που με είχαν πιάσει από την αρχή, εν μέσω της γενικότερης θυμηδίας και των καγχασμών του κοινού για το θέαμα, ιδίως μάλιστα όταν ως φαρμακωμένη Γκόλφω έπρεπε στο τέλος να πέσω, με δραματικό τρόπο, να πεθάνω σε ένα χαλάκι. Τελικά η Γκόλφω δεν πέθανε γιατί επάνω σε αυτό είχε ξαπλώσει ένας σκύλαρος της παρέας που  παρακολουθούσε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την παράσταση!

Στην φωτογραφία, αγκαλιά με τον Τάσο,  κρατάω και την μπουκάλα με το δηλητήριο που αυτοκτονεί η Γκόλφω!

Η επόμενη φωτογραφία είναι από το βίντεο που ανέφερα παραπάνω και στην οποία το κοινό, ενθουσιασμένο από την παρωδία της Μαντάμ Σουσούς που είχε δει, ζήτησε επίμονα να χειροκροτήσει και τον συγγραφέα.  Την Μαντάμ Σουσού την είχα  συνεφέρει  από λιποθυμία βγαίνοντας από την θάλασσα με ψαροντούφεκο στα χέρια και  ψαροπέδιλα στα πόδια!

Όταν μου έδωσε αυτό το βίντεο μου είπε ταυτόχρονα:

-Τώρα που το ξαναείδα, ξέρεις πόσους μέτρησα από όσους εμφανίζονται σε αυτό που έχουν πεθάνει, 20!

Δυστυχώς από την περασμένη βδομάδα έχουν  γίνει 21, γιατί ο Θόδωρος αυτός ο πολύτιμος φίλος μου, μετά από ένα απίθανο ατύχημα, καθώς έβγαζε τον σκύλο βόλτα, δεν είναι πια μαζί μας.

Στα 35 χρόνια που τον γνώριζα είναι ίσως ο μόνος άνθρωπος που συνάντησα στην ζωή μου που δεν έχω ακούσει κάποιον να λέει αυτό που συχνά ακούμε για πολλούς  -καλός είναι ο Θόδωρος αλλά...

Την παρατήρηση μου  αυτή και την αγάπη που του έτρεφαν όλοι όσοι τον γνώριζαν, την επιβεβαίωσε το τεράστιο αυτό πλήθος ανθρώπων που αισθάνθηκε την ανάγκη να παρευρεθεί στην κηδεία του.

Τρεις ήσαν οι γυναίκες που έβαλε στην καρδιά του ο Θόδωρος. 

Αρχικά ευτύχησε στην ζωή του να γνωρίσει από πολύ νέος στην Γερμανία, ένα γλυκύτατο πλάσμα την μία και μοναδική γυναίκα της ζωής του.

Πριν να γυριστεί μια ταινία* στην οποία ο πρωταγωνιστής απαντά στο ερώτημα ποια γυναίκα παντρεύεσαι, ο Θόδωρος το είχε απαντήσει από τότε: Αυτήν με την οποία μπορείς να μιλάς και μετά 40 χρόνια!

 Έκτοτε το ζευγάρι έγινε αχώριστο και η μοναχοκόρη τους ήρθε να συμπληρώσει την ευτυχία τους.

Τέλος η τρίτη γυναίκα της ζωής του , ήταν  η εγγονή του που τον μετέτρεψε αυτόματα από χαζομπαμπά σε χαζοπαππού!

Η καλή καρδιά του μπόρεσε να χωρέσει εκτός από αυτές και ένα σωρό άλλο κόσμο, αλλά ό ίδιος αντί να της φερθεί με ανάλογο τρόπο την κατέστρεφε συνέχεια με τα ατελείωτα τσιγάρα που κάπνιζε.

Ακόμα και η τελευταία φωτογραφία του που έχω, από  εκδρομή στην Λίμνη Κουρνά το 2014, με το τσιγάρο στο χέρι είναι.

Άτομο με ευρύτερη παιδεία, ήταν ταυτόχρονα και λάτρης της καλής παρέας και της κουβεντούλας, τη συνοδεία μεζέ και οινοπνεύματος. Συχνά  μάζευε τους φίλους του στο εξοχικό του το καλοκαίρι, αλλά και τον χειμώνα,στην ατομική του ταβερνούλα που είχε φτιάξει στο ισόγειο του πατρικού του στο Φάληρο.

Και στα δύο μέρη ήταν εμφανής η προσωπική του συμβολή στο φτιάξιμο τους, τόσο στην κατασκευή τους όσο και στο λειτουργικό και αισθητικό τους αποτέλεσμα. Όλοι ήξεραν ότι "έπιαναν" τα χέρια του και έτσι όλοι οι γείτονες το καλοκαίρι συχνά τον φώναζαν να τους επιδιορθώσει  κάτι.

Εκτός όμως από τα μαστορέματα είχε και ιδιαίτερη ικανότητα και στην μαγειρική και πολλές φορές ο μεζές στις μαζώξεις που έκανε ήταν "απ΄τα χεράκια μου", όπως έλεγε.

Ένα ταλέντο όμως που είχε αφήσει ανεκμετάλλευτο, παρά τις επανειλημμένες  προτροπές που του είχα κάνει να ανοίξει έστω ένα μπλογκ, ήταν η ικανότητα που είχε στο γράψιμο. Με το μοναδικό χιούμορ που τον διέκρινε, έγραφε μεν αλλά τα γραπτά του τα διάβαζαν  μόνο οι φίλοι του και η οικογένεια .

Από τα κείμενα που μου είχε στείλει να διαβάσω, δημοσίευσα μερικά χαρακτηριστικά δείγματα της γραφής του που είχαν  γενικότερο ενδιαφέρον, γιατί μερικά άλλα σατίριζαν πρόσωπα της παρέας και των γνωστών μας.

Έχω δημοσιεύσει  το  ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ - 2 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΟΧΙ (3-7-15) το  ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΧΑΣΙΣΟΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ  (9-11-15) και το  ΠΩΣ ΑΠΕΚΤΗΣΑ ΑΝΑΠΤΗΡΑ ZIPPO  (22-11-15)

Επίσης υπάρχουν δύο ακόμα κείμενα του στα δικά μου ποστ (6-7-15) ΠΡΩΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ  και (13-7-15) ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!

Επειδή  ήταν γέννημα θρέμμα του Παλαιού Φαλήρου του έχω αφιερώσει το ποστ μου   ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΦΑΛΗΡΟ

Αυτό τον παρακίνησε να κάτσει να φτιάξει, αφιερώνοντας βέβαια πολλές ώρες και κόπο, ένα ωριαίο βίντεο για το Παλιό Φάληρο, που με ιδιαίτερη συγκίνηση στην επίσημη προβολή του στην "ταβέρνα "του, διαπίστωσα ότι μου το είχε αφιερώσει. 

Τα τελευταία χρόνια είχε διοχετεύσει ένα μέρος από την δημιουργικότητα  του στην κατασκευή ανάλογων βίντεο με οικογενειακές ιστορίες αλλά και από την σύγχρονη πραγματικότητα τα οποία και είχαμε απολαύσει σε συγκεντρώσεις της παρέας.

Ένα δείγμα από αυτά είναι το παρακάτω που ανέβασα στο Youtube.  

Πριν 3 χρόνια είχαμε κάνει μια πολύ ωραία εκδρομή στα Τρίκαλα Κορινθίας και τα Καλάβρυτα για την οποία έχω γράψει στο ΜΙΚΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ Από αυτήν είναι και η πρώτη φωτογραφία καθώς απολαμβάνει την ομορφιά της ορεινής.φύσης

Πριν 2 χρόνια τους είχαμε φιλοξενήσει στο σπίτι μας στην Κρήτη και ο αθεράπευτα "ομορφοδούλης " Θόδωρος  δεν μπορούσε να βλέπει το καζανάκι να τρέχει και γι΄αυτό πήγε και πήρε ένα νέο μηχανισμό και το έφτιαξε!

Χάρις στην ευχάριστη παρέα καταφέραμε και ξεκολλήσαμε από το σπίτι και  κάναμε διάφορες εκδρομές από τον Μπάλλο μέχρι το Ρέθυμνο και το Ακρωτήρι από όπου και η φωτογραφία με την γυναίκα του.

Η καλή εμπειρία από την παρέα μας είχε οδηγήσει σε  σχέδια και για άλλες εξορμήσεις, αλλά δυστυχώς ο Θόδωρος έφυγε μόνος του για το ταξίδι χωρίς επιστροφή.

Δεν ξέρω αν φεύγοντας ήξερε αυτό που είχε πει ο Κάρλ Μάρξ και αντιμετωπίζουμε τώρα οι φίλοι του και οι δικοί του: 
Ο θάνατος δεν πλήττει εκείνον που θερίζει, αλλά εκείνους που μένουν.

Σίγουρα όμως ,με το περιπαικτικό πνεύμα που τον διέκρινε, θα συμφωνούσε με τον Γούντι Άλεν στο:
Δεν με νοιάζει αν πεθάνω. Φτάνει να μην είμαι εγώ εκεί!
Δυστυχώς όμως ήταν.

Καλό σου ταξίδι φίλε, ήδη μας λείπεις...

* How To Kill Your Neighbor's Dog (2000)  Με τους Kenneth Branagh, και Robin Wright Penn.

FREAKS-ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΤΕΙ

Είναι μια ταινία που από καιρό ήθελα την δω μιας και βρίσκεται σε περίοπτη θέση στην λίστα με  ΤΑ 100 ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ LES CAHIERS DU CINEMA

Είναι μια ταινία που το γύρισμα της είχε σαν αποτέλεσμα η ανοδική και μέχρι τότε ευοίωνη καριέρα του σκηνοθέτη της, να πάρει  κατιούσα πορεία.

Είναι μια ταινία που από την αρχική κόπια των 90΄ λεπτών έμειναν  μόνο 64΄και τα υπόλοιπα λεπτά του φιλμ ,επειδή  θεωρήθηκαν  πολύ σοκαριστικά,  καταστράφηκαν και δεν υπάρχουν.

Ήταν μια οικονομική αποτυχία της Metro Goldwyn Mayer και η μοναδική ταινία στην ιστορία της που αποσύρθηκε από τους κινηματογράφους πριν να ολοκληρώσει την συνήθη κύκλο προβολών της.

Για 30 χρόνια η προβολή της είχε απαγορευτεί στο Ηνωμένο Βασίλειο λόγω του ότι θεωρήθηκε ότι είχε εκμεταλλευτεί τους ηθοποιούς της.

Το 1994, όμως η ταινία επιλέχτηκε από το  National Film Registry των ΗΠΑ για να συμπεριληφθεί στα έργα που συντηρούνται από αυτό, λόγω του ότι θεωρήθηκε σημαντική για πολιτιστικούς, ιστορικούς και  αισθητικούς  λόγους.

Πρόκειται για την αμερικανική ταινία τρόμου του σκηνοθέτη Tod Browning  Freaks του 1932, ταινία Pre-Code , δηλαδή πριν να εφαρμοστεί το 1934 στις ΗΠΑ ο κώδικας  ηθικής για το Χόλυγουντ. 

Στην ταινία οι επώνυμοι χαρακτήρες παίχτηκαν από ανθρώπους με πραγματικές παραμορφώσεις που εμφανιζόντουσαν στα λεγόμενα  carnival sideshow , περιφερόμενα δηλαδή θεάματα του τύπου η ασώματος κεφαλή, με παραστάσεις μπορλέσκ , τυχερά παιχνίδια κτλ που ήσαν συνήθη εκείνα τα χρόνια στις ΗΠΑ .

Ο Browning (1880-1960) είχε φύγει από την εύπορη οικογένεια του 16 ετών και είχε δουλέψει σε ένα τέτοιο περιφερόμενο θέαμα και έτσι μετέφερε στην ταινία προσωπικές του εμπειρίες από αυτό.

Η βασική υπόθεση του έργου είναι ο έρωτας και ο γάμος ενός νάνου του τσίρκου που έχει κερδίσει μια μεγάλη κληρονομιά, με μια κανονική γυναίκα που με τον εραστή της θα προσπαθήσει να τον δολοφονήσει για να τον κληρονομήσει,αλλά τελικά υφίσταται αυτή και ο εραστής της, την τιμωρία όλων των παραμορφωμένων του θιάσου, των φρικιών,  που επιτίθενται στο  ζευγάρι κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, κρατώντας όπλα, μαχαίρια και άλλα αιχμηρά αντικείμενα.

Βλέπουμε στο τέλος της ταινίας τον εραστή να τραγουδά falsetto, ενώ έχει κοπεί η σκηνή που τα φρικιά τον ευνουχίζουν, ενώ τη γυναίκα την έχουν κάνει  και αυτή φρικιό που μοιάζει με ανθρώπινη πάπια, μιας και τα χέρια της είναι σαν τα πόδια πάπιας, ενώ  τα πόδια της έχουν αποκοπεί και ό, τι έχει απομείνει από τον κορμό της είναι μόνιμα πισσωμένο με φτερά.

Με αυτήν την εικόνα ξεκινά η ταινία και η συνέχεια είναι η εξήγηση του πως έγινε έτσι.

Το σφάλμα του  Browning ήταν ότι έχοντας ζήσει σε περιφερόμενο θέαμα με φρικιά δεν θεωρούσε ότι τους εκμεταλλεύεται  παρουσιάζοντας τους στην ταινία, γιατί ήξερε ότι όλοι αυτοί τελικά χάρις στις δυσπλασίες και τις παραμορφώσεις που είχαν μπορούσαν να εξασφαλίζουν τα προς το ζείν.

Στο βίντεο παρουσιάζονται μερικές από τις πιο σημαντικές σκηνές της ταινίας και πολλά από τα φρικιά για τα οποία δίνω παρακάτω μερικές χρήσιμες πληροφορίες.

Όλοι οι παρακάτω ήσαν γνωστοί στις ΗΠΑ μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα και ορισμένοι είχαν εμφανιστεί και σε άλλες ταινίες της εποχής.

Στην ταινία  εμφανίζονται  οι νάνοι  Harry Daisy και  Earles της Doll Family,4 αδέλφια νάνοι, οι οποίοι με τις παραστάσεις που έδιναν είχαν πετύχει να έχουν ένα καλό εισόδημα.

Οι Βρετανίδες σιαμαίες στους γοφούς και μηρούς Daisy Hilton  και Violet Hilton είχαν περιοδεύσει μέχρι την Αυστραλία πριν να παίξουν στην ταινία και στο μάρκετινγκ της ταινίας υπήρχε η ερώτηση " κάνουν έρωτα τα σιαμαία;"

Ο Schlitzie ήταν ύψους 1,22 εκ με μικροκεφαλία και διανοητική ανάπτυξη παιδιού 3 ετών αλλά η εικόνα που τον παρουσίαζαν ήταν γυναίκας ή ανδρόγυνου ατόμου.
Άλλα δύο παρόμοιας εμφάνισης άτομα εμφανίζονται στο φίλμ.

Η Josephine Joseph ήταν μια ηθοποιός των περιφερομένων θεαμάτων  που έλεγε ότι ήταν ερμαφρόδιτη με το αριστερό μέρος του σώματος της να είναι γυναικείο και το δεξιό ανδρικό!

Ο Johnny Eck ένα έξυπνο και ταλαντούχο άτομο, λόγω αγενεσίας του ιερού οστού είχε ύψος 45 εκ, πόδια ατροφικά που τα έκρυβε και έτσι φαινόταν σαν να ήταν μισός άνθρωπος, περπατούσε δε με τα χέρια του.

Στην φωτογραφία εμφανίζεται  με τον νάνο Angelo Rossitto  που είχε ύψος 89 εκ.

Η  όμορφη  Frances O'Connor  είχε γεννηθεί  χωρίς χέρια αλλά με τα πόδια της έτρωγε, έπινε, έγραφε,  κάπνιζε και ακόμα μπορούσε να ράψει. Την έλεγαν η ζωντανή Αφροδίτη της Μήλου

 Η Olga Roderick είχε αποκτήσει γένια από 2 ετών. Παντρεύτηκε 4 φορές και είχε αποκτήσει 2 παιδιά.

Η Koo Koo, το Κορίτσι Πουλί, έπασχε από μια σπάνια γενετική σκελετική ανωμαλία με αποτέλεσμα να έχει μικρό ύψος, μικρό φαλακρό κεφάλι με πτηνομορφισμό, να μην έχει  δόντια, και να έχει χαμηλή όραση και ήπια νοητική αναπηρία.

Παρόμοια σε εμφάνιση ήταν η Elizabeth Green γνωστή η Γυναίκα Πελαργός

O διάσημος τότε Prince Randian είχε το όνομα Ο Άνθρωπος Σκουλήκι ή Φίδι ή το Ζωντανό Σώμα. Εκ γενετής χωρίς χέρια και πόδια ντυμένος με ένα μονοκόμματο ρούχο κατάφερνε να σέρνεται κουνώντας τους γοφούς και τους ωμούς του. Ήταν παντρεμένος, είχε 3 κόρες και ένα γιό.

Ζωγράφιζε και έγραφε με το στόμα και άναβε επίσης μόνος του το τσιγάρο του όπως μπορεί να δει κανείς στο παραπάνω βίντεο.