Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Ο ΚΛΟΝΤ ΜΟΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΚΗΠΟΙ ΤΟΥ GIVERNY



Αυτοπροσωπογραφία -Musee d' Orsay Paris c. 1915-17


Ο Woody Allen είναι από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες και ηθοποιούς και έχω δεί όλες τις ταινίες του από την πρώτη το What's New Pussycat? μέχρι την τελευταία το μαγευτικό Midnight in Paris .
Σε αυτή την ταινία ο πρωταγωνιστής πηγαίνει στο Giverny στο σπίτι με τους περίφημους κήπους που έφτιαξε ο Monet και μαγεύεται από το περιβάλλον.
Κατά τύχη είχα επισκεφτεί το Giverny λίγους μήνες πριν και είχα αισθανθεί ακριβώς το ίδιο συναίσθημα.
Ο Claude Oscar Monet (1840-1926) είναι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ιμπρεσιονισμού.

Impression, soleil levant. Musée Marmottan Monet 1872


O  όρος μάλιστα ιμπρεσιονισμός  προέρχεται από το έργο του Impression, soleil levant (Εντύπωση, ανατέλλων ήλιος) το οποίο και ενέπνευσε τον κριτικό τέχνης Louis Leroy να ονομάσει το έτσι το κίνημα των ζωγράφων από την πρώτη έκθεση των ιμπρεσιονιστών το 1874.
Γεννήθηκε στο Παρίσι αλλά η οικογένεια του μετακόμισε στην Νορμανδία όπου και σε ηλικία 17 ετών γνώρισε τον Eugène Boudin που του δίδαξε την χρήση των χρωμάτων διδάσκοντας τον στο ύπαιθρο.
Επιστρέφοντας στο Παρίσι, αφού πέρασε 2 χρόνια στον στρατό στην Αλγερία, όπου νόσησε από τύφο, γνωρίστηκε με τον Édouard Manet, τον Pierre-Auguste Renoir, τον  Frédéric Bazille και τον  Alfred Sisley με τους οποίους συνδέθηκε έχοντας κοινές απόψεις για την ιμπρεσιονιστική ζωγραφική.

Camille. Kunsthalle Bremen.1866
Η Camille  Monet με γκομπελέν, Barnes Foundation, Merion, PA, 1875.

Το 1870 παντρεύτηκε την Καμίλ με την οποία συζούσε και την είχε χρησιμοποιήσει και σαν μοντέλο και με την οποία  είχε ήδη αποκτήσει ένα γιό. Κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Πρωσικού πολέμου το 1871, κατέφυγε  στο Λονδίνο, για να αποφύγει τη στράτευση.  Η Καμίλ του χάρισε άλλο ένα γιό αλλά πέθανε νέα, μόλις 32 ετών από φυματίωση και ο Μονέ την ζωγράφισε στο νεκροκρέβατο της .

                            Η Camille Monet στο νεκροκρέβατο, Musée d'Orsay, Paris, 1879.


Επιστρέφοντας από την Αγγλία έζησε στην Γαλλία και την Ολλανδία και το 1892 παντρεύτηκε την από χρόνια ερωμένη του Alice Hoschedé που του είχε μεγαλώσει και τα 2 παιδιά του μαζί με τα 6 δικά της από προηγούμενο γάμο της.
Τον Απρίλιο του 1883 περνώντας με το τραίνο ανακάλυψε  το Giverny και μετακόμισε εκεί αγοράζοντας τελικά το σπίτι που είχε αρχικά νοικιάσει, μαζί με την γύρω περιοχή  και  έφτιαξε ,με προσωπική του επίβλεψη, τους κήπους  του, που φρόντιζαν  τελικά 7 κηπουροί.
Έζησε εκεί τις 4 τελευταίες δεκαετίες της ζωής του
Οι κήποι του έχουν αποθανατιστεί σε πολλά έργα του, καθώς ήταν ζωγράφος που προτιμούσε να ζωγραφίζει στο ύπαιθρο με φυσικό φωτισμό.
Μετά τον θάνατο του από καρκίνο του πνεύμονα το 1926, σε ηλικία 86 ετών, η ταφή του έγινε στο κοιμητήριο της εκκλησίας του Giverny.
Το 1966 ο γιός του Michel, ως μοναδικός του κληρονόμος, κληροδότησε το σπίτι και τους κήπους στην Γαλλική Ακαδημία Καλών Τεχνών και μετά από ανακαίνιση τους αυτοί άνοιξαν το 1980 για το κοινό και έτσι έγιναν πόλος έλξης για τουρίστες από όλο τον κόσμο.  

                                        Ο νέος επικεφαλής των κήπων, ο Άγγλος Τζέϊμς Πριστ.


Ο νέος επικεφαλής των κήπων, ο Άγγλος Τζέϊμς Πριστ* στην ερώτηση εάν τμήματα του κήπου -με τα ανακατεμένα άγρια λουλούδια τους,αντανακλούν περισσότερο το βρετανικό στιλ από ότι το επίσημο, συμμετρικό των γαλλικών κήπων, απάντησε πως :Είναι ένας μοναδικός κήπος, ούτε γαλλικός ούτε βρετανικός. Είναι ο κήπος ενός καλλιτέχνη ενός ονειροπόλου.
Πιστεύει δε πως ο κήπος θα είναι επιτυχημένος εάν συλλάβει την ουσία του ιμπρεσιονισμού -τα φωτεινά του χρώματα και το αίσθημα της ευθυμίας.
Πετυχαίνει, εάν αισθάνεσαι τι ήταν σε αυτούς τους καμβάδες, είπε.
Τις  παρακάτω φωτογραφίες τις έχω πάρει στις 28-5-2011, και οι πίνακες του Μονέ είναι μερικοί, από όλους αυτούς που ζωγράφισε στους  κήπους του σπιτιού του.












Στην φωτογραφία του 1900  από τους κήπους του Ζιβερνί είναι μαζί του ο Πολ Ντυράν – Ρυέλ  έμπορος έργων τέχνης με την γυναίκα του και η κουνιάδα του Germaine Hoschedé  με την Lili Butler κόρη της γυναίκας του. © Archives Durand-Ruel © Durand-Ruel & Cie Πηγή: www.lifo.gr
Ο Μονέ στους κήπους του. Αυτόχρωμη φωτογραφία.
Ο Μονέ στους κήπους του. New York Times 1922
Μονοπάτι του κήπου. Österreichische Galerie, Vienna,1902
Οι κήποι.1900
Οι κήποι ανθισμένοι 1900
Το μονοπάτι με τα τριαντάφυλλα στο  GivernyMusée Marmottan, 1920–1922.
Μονοπάτι με κρινάκια  Metropolitan Museum of Art NY c. 1915-17.
Ο Σηκουάνας στο Giverny National Gallery of Art, 1897
Γέφυρα πάνω από λίμνη με νούφαρα.1899 
Νούφαρα, Bridgestone Museum of ArtTokyo.
ΝούφαραToledo Museum of Art, Toledo, Ohio, 1914-17.
-Νούφαρα, Musée Marmottan Monet, Paris, 1916.
Νούφαρα, Musée de l'Orangerie1920–1926.
                            Νούφαρα, Musée de l'Orangerie1920–1926.



* Από το άρθρο της Suzanne Daley  Μια φρέσκια προοπτική στην έμπνευση του Μονέ. που δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτική Ελευθεροτυπία στις 7-8-2011 στα επιλεγμένα άρθρα από τους The New York Times.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 12-2-2016
Υπάρχει  το παρακάτω φιλμάκι που τον δείχνει να ζωγραφίζει στους κήπους του.





6 σχόλια:

  1. ξεπέρασες, κάθε προσδοκία πάλι!
    Με ρίζες ζωγράφων - γλυπτών και καλλιτεχνών γενικότερα (εγώ ούτε ίσια γραμμή) μελέτησα και κατέληξα σε μερικούς, μεταξύ των οποίων κι αυτός.
    Τον λατρεύω και ηυδόκησα στην Βιεννη, πέρσι σε έκθεση Ιμπρεσιονιστών, να δω έργα του απο κοντά!
    Κατά ένα περίεργο τρόπο, δεν ήθελα ποτέ, να επισκεφθώ τους κήπους! Δεν ξέρω, μελαγχολώ!
    την καλημέρα μου
    * και πάντα τέτοια, τα προτιμώ της επικαιρότητας !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και μένα είναι ο λατρεμένος μου ζωγράφος,και πρέπει να πω οτι οι φωτογραφίες δεν πιάνουν μία εμπρός στο συναίσθημα που σου δημιουργεί η θέαση των έργων του σε φυσικό μέγεθος!
    Δεν έχω επισκεφτεί το Ζιβερνύ,αν και τώρα μου έβαλες "στόχο".Πέρσι,στο Παρίσι έμεινα εκστατιός μπροστά στην κοπέλα με το κρινολίνο στο Orsay...ένιωθες τον παγωμένο αέρα που παρέσερνε τα μαλλιά της κοπέλας.
    Στην National Gallery του Λονδίνου όπου πρωτοειδα τα νούφαρα και το γεφυράκι του Ζιβερνύ,δεν μπορούσα να ξεκολλήσω και σε κάθε ευκαιρία,ξαναπερνούσα απο κει,μόνο και μόνο για να ξαναδώ τα εργα του Μονέ και του Σερά.
    Και να σκεφτεί κανείς ότι μέχρι τα 40-45,δύσκολα τα έβγαζε πέρα,και επιβίωνε χάρη στη γενναιοδωρία του ατζέντη του και εμπόρου τέχνης ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στην Orangerie έφτασα την τελευταια μου μέρα στο Παρίσι λίγο πριν κλείσει και μου είπαν οτι δεν πρόφταινα...till next time...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μας ταξιδεύεις και μας μαθαίνεις.
    Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φοβερές φωτογραφίες. Είχα επισκεφτεί τους κήπους όταν ήμουν στο Παρίσι για το master μου. Είχα μείνει το ίδιο άφωνος όσο και σήμερα που θυμήθηκα το τοπίο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Zouzouna-
    Και εγώ θα ήθελα να ασχολούμαι μόνο με τέτοια θέματα αλλά βλέπεις συχνά η επικαιρότητα έχει την δική τοης προτεραιότητα!

    squarelogic-
    Πράγματι σε όσα μουσεία έχω δεί πίνακες του η ζωντάνια τους πετυχαίνει να σου δώσει με τον εναργέστερο τρόπο την έννοια του εξπρεσιονισμού.
    Ούτε εγώ έχω επισκεφτεί την Orangerie γιατί την τελευταία φορά που ήμουνα στο Παρίσι προτίμησα να δω το Πομπιντού που μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον από τον καιρό που το έφτιαχναν.

    Ανώνυμος-
    Ελπίζω να βρώ τον χρόνο να γράψω για αυτό το ταξίδι που ξεκίνησε μεν από το Ζιβερνύ αλλά μετά την Νορμανδία και την Βρετάνη κατάληξε στην κοιλάδα του Λίγηρα με τα περίφημα κάστρα της.

    Δείμος-
    Πιστεύω πως είδα τους κήπους στην καλύτερη εποχή τους, τον Μάιο.
    Βέβαια σε κάθε εποχή φαντάζομαι πως οι κηπουροί θα φυτεύουν τα ανάλογα λουλούδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή