Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

ΓΛΥΚΟΜΟΥΝΑ, ΦΑΡΜΑΚΟΜΟΥΝΑ, ΦΑΡΜΑΚΟΨΩΛΗΣ -ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ





Διαβάζοντας το βιβλίο Τα αδιάντροπα -Λεσβιακά Λαογραφικά του Βαγγέλη Καραγιάννη με πρόλογο του Μ.Γ.Μερακλή  (Φιλιππότης) Αθήνα 1983, είδα να αναφέρει στην φράση : Είνι γλυκουμούνα μια τοπική συνήθεια που δεν την είχα ξαναδιαβάσει.
Γράφει ακριβώς :
Φράση που λέγεται για γυναίκες που έχουν επιτυχίες στους άνδρες, έστω και αν δεν είναι πολύ όμορφες.
Τον παλιό καιρό, στα χωριά της Λέσβου, ρίχνουν στο αιδοίο  του πολύ μικρού κοριτσιού λίγη ζάχαρη, "για να γλυκάν΄" κι όταν θα γίνει κοπέλα πια να την λαχταρούν και να την ζητούν σε γάμο οι γαμπροί.
Απ΄εκεί και η φράση "γλυκουμούνα"
Αντίστοιχα για τους άνδρες λέγεται:
Είνι γλυκουψώλ΄ς
Δεν ξέρω αν και σε άλλα μέρη της Ελλάδας υπάρχει το ίδιο έθιμο αλλά στην Κρήτη υπάρχουν μαντινάδες που αναφέρονται στην γλύκα του αιδοίου.
Μερικές από αυτές υπάρχουν στο βιβλίο του Ανδρέα Λενακάκη - Κρητικά αξεμούριστα -Ο ελευθερόστομος λόγος στην Κρητική παράδοση. Εκδόσεις Μύστις 2011- Ηράκλειο, με το οποίο έχω ήδη αναφερθεί στο ποστ μου  ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΞ ΣΤΗΝ 3η ΗΛΙΚΙΑ.

Ανάθεμα το το μουνί το ριζικό που έχει,
να ΄ναι γλυκό, να  ΄ναι βαθύ και να μην το κατέχει.

Από την Καστελόριζα τηλεφωνώ στην Κούμη,
την γλύκα που έχει το μουνί δεν έχει το λουκούμι.

Το κεραμίδι στην σκεπή το βάνουν, όντε βρέχει,
ε το παντέρμο το μουνί μια γλύκα που την έχει!

Το ξέω πως υπομονή δεν έχεις, μα να λάβεις,
γιατί την γλύκα του μουνιού δεν θα την καταλάβεις.

Στο ίδιο βιβλίο αναφέρονται και μερικές από την συλλογή του Εμμανουήλ Βιανιτάκη με υπαινικτικό περιεχόμενο που βέβαια υπονοούν το αιδοίο :

Εγώ εβρήκα ένα γλυκό, τρώγω, δεν έχω φύρα,
όσο΄ναι δα, τόσο ΄τανε κι όταν το πρωτοπήρα.

Σαν μου γελάσεις χαίρομαι και σα μου κλείσεις μάτι
νιώθω θα φάω το γλυκό που έχεις στο ντουλάπι.  

Τον χαρακτηρισμό γλυκομούνα  χρησιμοποιεί και ο Ανδρέας Εμπειρίκος-στο κείμενο του Αργώ ή πλους αεροστάτου που γράφτηκε το 1944 και πρωτοδημοσιεύτηκε το 1964:

Όποιος γαμά τη γλυκομούνα Μαριάννα, δεν έχει ανάγκη από θεούς ή αφεντάδες…


Όπως γράφει η Μαρία Βραχιονίδου από το Κέντρο Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων της Ακαδημίας. Αθηνών (ΚΕΝΔΙ-ΙΛΝΕ) στην εργασία της  ΟΙ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΣΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΔΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥΣ (στο 10th  International  Conference of  Greek Linguistics):
Πέρα από την ποσότητα, και η φαντασία, το χιούμορ, η ευρηματικότητα και η ποικιλία των ονομασιών των γεννητικών οργάνων και του σχετικού φρασεολογικού υλικού φανερώνει πως η παραδοσιακή κοινωνία – φορέας του ιδιωματικού λόγου ήταν αρκετά πιο απενοχοποιημένη από την αντίστοιχη αστική γύρω από τη σεξουαλικότητα.

Την ίδια άποψη είχε και ο καθηγητής Χαρίτων Χαριτωνίδης το 1935 όταν έγραψε, με το ψευδώνυμο Εύιος Ληναίου στο περίφημο βιβλίο του Απόρρητα, αναφερόμενος στο ουροδοχείον ότι:
Ο δ΄ αφελής  της Μυκόνου λαός καλεί  τούτο μουνοθώρι, ουδέν το άσεμνον αισθανόμενος. Ούτως εν Μπρουσώ μπροστομούνι καλούσι την ποδέαν, και αλλαχού αρχιδομάντρι το σώβρακο.


Στα αδιάντροπα -Λεσβιακά Λαογραφικά αναφέρεται επίσης πως:
Υπάρχουν και αντίθετες εκφράσεις σε περίπτωση θανάτου κατά την ώρα της συνουσίας:
Είν΄ φαρμακουμούνα
και για τους άνδρες:
Είν΄ φαρμακουψώλ΄ς.
Στο http://www.slang.gr/  ο φαρμακοψώλης και τα συνώνυμα φαρμακοπούτσης, φαρμακόπουτσος επεξηγούνται ως:
1-Αυτός, δηλαδή, που έχει φαρμάκι στο πέος. 
Υποθετική ιδιότητα που αποδίδεται κακοπροαίρετα και χωρίς βεβαίως προηγούμενη εργαστηριακή εξέταση, σε άνδρα, ο οποίος είχε την ατυχία να χάσει τουλάχιστον δύο συζύγους από ασθένεια.
Ο κατ' επανάληψιν χήρος
Υπάρχει δε και απόσπασμα από το βιβλίο της  Ζυράννα ΖατέληΚαι με το φώς του λύκου επανέρχονται:

ΘΕΑΓΕΝΗΣ-ΗΣΥΧΙΟΣ [...] άλλο όνομα δέν βρήκαν να δώσουν ο παπάς και η μάνα του σ' αυτόν τον φαρμακοψώλη!» Διότι, μέσα σ' όλα, είχε συμβεί φυσικά να θεωρήσουν το σπέρμα του δηλητήριο [...], αλλιώς πώς να εξηγηθεί τέτοιο θανατικό, τέτοια επιδημία;

Είναι εντυπωσιακό ότι η λαϊκή παρατηρητικότητα είχε επισημάνει ότι ενώ το σύνηθες είναι να μένουν οι γυναίκες χήρες, ορισμένοι άνδρες έμεναν χήροι από δύο τουλάχιστον γυναίκες .
Η ιατρική εξήγηση σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι οι άνδρες αυτοί ήσαν φορείς ενός από τα επικίνδυνα στελέχη του ιού HPV που είναι υπεύθυνα για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.
Πράγματι έχει υπολογιστεί στατιστικά πως γυναίκες που έχουν παντρευτεί χήρους των οποίων η προηγούμενη σύζυγος είχε πεθάνει από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας έχουν διπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν και αυτές τον ίδιο καρκίνο από τον γενικό πληθυσμό.

Στο  slang.gr βέβαια υπάρχει και μια ακόμα τελείως διαφορετική ερμηνεία της λέξης :
2-Ο γαμιάς που ... δεν ξεχνιέται, που γαμάει καλά και μια γκόμενα τον ξαναθέλει, τον ζητά απελπισμένα.

Τέλος η ερμηνεία της φαρμακομούνας  στο slang.gr είναι:
Η γυναίκα με την οποία αν έρθεις σε επαφή θα πάθεις κάτι κακό. Στο ιστορικό μιας φαρμακομούνας υπάρχουν πολλά διαζύγια, θάνατοι, καταστροφές.
Η Βραχιονίδου δίνει μια παρόμοια ερμηνεία:
η γυναίκα της οποίας πέθαναν οι προηγούμενοι δύο  ή τρεις άντρες, ή αντροφάγα.



Η σημερινή όμως ζωή κατάφερε να δώσει στον όρο και μια κυριολεκτική ερμηνεία όταν διαβάσαμε στις εφημερίδες πως:
Βραζιλιάνα έβαλε δηλητήριο στο αιδοίο της προκειμένου να «ξεφορτωθεί» τον συζυγό της!

Στην λαϊκή  παράδοση υπάρχει επίσης και ο μύθος του Vagina dentata, δηλαδή του γυναικείου κόλπου με δόντια που μπορεί να προκαλέσει ευνουχισμού του άνδρα, μύθος που έχει χρησιμοποιηθεί για αποτροπή βιασμών και επαφών με άγνωστες γυναίκες. 
Σε αυτόν τον μύθο έχει βασιστεί και η ταινία του 2007 TEETH με μια νέα κοπέλα που στον κόλπο της έχει δόντια που κόβουν ότι μπεί μέσα σε αυτόν, αν η ίδια δεν το θέλει!


Τέλος υπάρχει και το βιβλίο του Σπύρου Δόικα Αιδοίoν το Δηκτικόν (Εκδόσεις Captainbook ),το οποίο είναι μια διασκεδαστική συλλογή από ευφυείς φράσεις επιφανών ανδρών, αλλά και γυναικών για το ωραίο φύλο και τα δεινά που συνεπάγεται για τους άνδρες  ο ατέρμονας αγώνας για την κατάκτηση του.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 14-7-15
Ο Ν.Σαραντάκος στο Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Στην Εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου ΙΙ ,γράφοντας για την έκδοση του Λεξικού του Ήλιου αναφέρει την ερμηνεία ως φαρμακομούνα που έδωσε ο ναύαρχος Λυκούδης ερμηνεύοντας το γυνή  ανδροβόρος.
Γράφει σχετικά:
Μια μέρα που ο ναύαρχος έριχνε μια τελευταία ματιά στα δοκίμια των δικών του γραφτών έπεσε το μάτι του στο λήμμα «γυνή ανδροβόρος»: γυνή της οποίας αποθνήσκουν διαδοχικώς οι σύζυγοι. Χωρίς να χάσει καιρό, έβαλε παραπομπή κι έγραψε στο περιθώριο: κοινώς φαρμακομούνα! 



15 σχόλια:

  1. Στο λεξικό του Πάπυρου-Λαρούς-Μπριτάνικα την λέξη μπροστομούνι για την ποδιά την έχει ως μπροσΘομούνι.
    Δεν ξέρω σε ποιό μέρος αναφέρεται το εν Μπρουσώ που γράφει ο Χαριτωνίδης , υποψιάζομαι όμως πως είναι ο Προυσός της Ευρυτανίας, ενδιαφέρον όμως είναι πως στην Μύκονο που δεν έχουν καμία σχέση γειτονίας έχω ακούσει να την λένε μπροστομούνα.
    Φαίνεται πως η λαϊκή έκφραση για όσα έχουν σχέση με τα γεννητικά όργανα δεν είναι μόνο απαλλαγμένη από σεμνοτυφία αλλά είναι και κοινή σε τελείως διαφορετικά μέρη της Ελλάδας γιατί ξεκινάει από την ίδια λογική βάση.
    Είναι πολύ ενδιαφέρον το ποστ σου και χαίρομαι που δεν κατάφυγες σε καλοκοσμικές γελοίες παρουσιάσεις των λέξεων όπως πχ γλυκομ..να, φαρμακομ...α κτλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τις προσθήκες και θα ήταν ενδιαφέρον αν και άλλοι γνωρίζουν αντίστοιχες τοπικές λέξεις να μας τις γράψουν.
      Και εγώ υποπτεύομαι πως το εν Μπρουσώ αναφέρεται στον Προυσό γιατί δεν ξέρω άλλο μέρος με παρόμοια ονομασία.
      Τέλος ποτέ μου δεν θεώρησα ότι μια λέξη που χαρακτηρίζει ένα συγκεκριμένο όργανο ή μια λειτουργία μπορεί να είναι χυδαία και δεν είναι πρέπον να την γράφουμε ή να την λέμε.
      Ας θυμηθούμε ότι κάποτε και η δημοτική θεωρήθηκε από ορισμένους ότι είναι χυδαία γλώσσα!
      Ο Κερκυραίος ποιητής και βουλευτής, Λορέντζος Μαβίλης αγορεύοντας στην αναθεώρηση του συντάγματος του 1911 είχε πει στους υπέρμαχους της καθαρεύουσας την αμίμητη φράση πως:
      Χαρακτηρίζεται ατιμωρητί η γλώσσα, την οποίαν ομιλεί ο Ελληνισμός ολόκληρος, από άκρου εις άκρον, από Κερκύρας μέχρι τού Καυκάσου, ως χυδαία. Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει. Υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι, και υπάρχουσι πολλοί χυδαίοι άνθρωποι ομιλούντες την καθαρεύουσαν...

      Διαγραφή
    2. Αν δεν με απατάει η μνήμη μου μπροστομούνι ή μπροσθομούνι είναι μία λέξη που χρησιμοποιείται στην Κρήτη.

      Διαγραφή
  2. η γευση του κολπου είναι κατά κανονα οξινη οι γαλακτοβακιλοι της φυσιολογικης χλωριδας μεταβολιζουν το γλυκογονο που αποβαλουν τα τοιχώματα του κολπου σε γαλακτικο οξυ η ολη διαδικασια είναι κυκλικη και στοχευει στην αποτροπή εγκαταστασης παθολογικης χλωριδας φαινεται ότι ο μερακλής αθεόφοβος τον φανταζομαι με μουστακι επιδίδεται πλεον σε cunilingus

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν υπάρχουν αναγνώστες που γνωρίζουν από προσωπική πείρα την όξινη γεύση των κολπικών υγρών ή αν θέλετε το μουνόγαλα κατά Εμπειρίκο στον Μεγάλο Ανατολικό.
      Πράγματι οι γαλακτοβάκιλλοι Döderlein που αποτελούν την φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου με pH 3,8-4,5 δημιουργούν όξινο προστατευτικό περιβάλλον σε αυτόν .
      Μαζί με τις λιποδιαλυτές οσμές που προέρχονται από τους σμηγματογόνους αδένες του αιδοίου δημιουργείται στην περιοχή μια χαρακτηριστική οσμή για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ ένα απολαυστικό λήμμα, οσμή που περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο το γνωστό εγγλέζικο ανέκδοτο με τον τυφλό που περνάει έξω από ένα ψαράδικο και λέει:
      Morning girls!
      Τέλος μετά από όσα έχω γράψει στα ποστ μου ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΡΝΟ; , ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΜΑΤΙΚΟ ΣΕΞ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ. και Ο ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΞΑΝΑΚΤΥΠΑ! μάλλον είναι ευνόητο που δεν βάζω το στόμα μου!

      Διαγραφή
  3. Αν απολαμβάνω κάτι σε αυτό το μπλογκ είναι οι απαντήσεις σε όσους προσπαθούν να σου κολλήσουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο Ηλίας Πετρόπουλος, του οποίου την δόξαν ζήλωσες, κάπου λέει ότι οι μάγκες λέγανε τις γυναίκες "ψωλοθηκάρια" (τρομάρα τους...). Φαντάζομαι άνευ teeth!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γείτονα καλή χρονιά. Υποθέτω ότι δεν θέλεις ....φεισμπουκιές αλλά πήρα το θάρρος και σε κόλλησα στον τοίχο μου. Πρέπει να σε απολαμβάνουν όσο το δυνατό περισσότεροι. Να είσαι καλά.
    Γιάννης Στουπής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ο αθεόφοβος αφαιρει σχολια όταν δεν τον συμφερουν χωρις να είναι προσβλητικα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τι είναι προσβλητικό, χυδαίο ή ανόητο το κρίνω μόνον εγώ.
      Ευτυχώς ελάχιστες φορές έχω διαγράψει σχόλια και κανένα σε αυτό το πόστ.

      Διαγραφή
  7. Φιλτατε Ατhe !
    Στα 75 μου γνωριζω κι αλλα ! Αλλα δεν στα γραφω . Πρωτον γιατι μεγαλωσα να ειμαι < comme il faut! >και δευτερον ενα ειναι το τραγουδι : Ολα για τον ερωτα ! Ευτυχως που οι ηλικιωμενοι εχουν κι αυτα για να διαβαζουν και να γελανε .Οι νεοι δεν ασχολουνται μ αυτες τις παρλαπιπες , τους ενδιαφερει η δραση !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ολα για τον έρωτα !
      Ο λογοτέχνης και ζωγράφος Δημήτρης Χοροσκέλης έχει πει πως ο «έρωτας» είναι μια επινόηση των γυναικών για να μετατρέψουν τους άνδρες από ελεύθερους κυνηγούς σεξουαλικής ηδονής σε οικόσιτα ζώα αναπαραγωγής, ο δε Αμβρόσιος Μπήρς πως ο έρωτας είναι μια παροδική πνευματική ασθένεια, που γιατρεύεται με το γάμο !
      Κάτι ξέρουμε και εμείς οι παντρεμένοι εδώ και μερικούς αιώνες!
      Εκτός βέβαια αν μιλάς για τον πλατωνικό έρωτα για τον οποίο ο Ροϊδης έχει πει το αμίμητο πως είναι μαλακόν παξιμάδιον διά τους μη έχοντας οδόντας !

      Διαγραφή
  8. Φιλτατε Οχι τον Πλατωνικο ουτε την ασθενεια του ερωτα ! Εννοω τον ερωτα για τα βραδυα τ αξημερωτα !
    Ειπε τετοιο σπανιο λογο ο Κος Μπηρς ? Τωρα εμενα ενα με απασχολει, ποτε θα παω να εξομολογηθω στον Σεραφειμ , γιατι οι αμαρτιες ειναι πολλες , ασε που θα του πω κι οτι , αγια κοινωνια σαν ορθοδοξη παιρνω μονο οστιες οπου βρεθω και ειναι ευκολο!!! Ειμαι για την πυρα , τ ομολογω !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να μιλάς για όστιες και θέλεις να πας στον Σεραφείμ;
      Θέλεις να σου ρίξει μια με την αγιαστούρα κατακέφαλα για να επανέλθεις στην Ορθόδοξη εκκλησία;
      Δεν ξέρεις ότι αυτή η μεγάλη επιστημονική μορφή, ο Σεραφείμ καλέ, έχει πειραματικώς αποδείξει την υπεροχή της Ορθοδοξίας σε σχέση με τον Καθολικισμό και με επιστολή που απέστειλε και στο γραφείο Τύπου της Καθολικής Εκκλησίας, κάλεσε τον Αρχιεπίσκοπο των Καθολικών σε «μονομαχία» με το εξής «πείραμα» που θα γίνει δημόσια: Να αντλήσουν νερό από την ίδια βρύση σε δύο μέρη και να τελέσουν την ιεροπραξία του αγιασμού, με τον Σεραφείμ να θέτει τον απαραίτητο όρο: «Χωρίς βεβαίως ὁ ἐκλαμπρότατος κ. Φώσκολος νά προσθέση ἁλάτι, εἰς τό ὑπ’ αὐτοῦ ἁγιαζόμενο νερό».
      Στη συνέχεια οι δύο αγιασμοί να σφραγισθούν σε ασφαλές μέρος και μετά την πάροδο ενός μήνα να ανοιχθούν για να διαπιστωθεί «ὄχι λογικῶς, ἀλλά ὑπερφυσικῶς ποῖος εἶναι ὁ ἀληθής Χριστιανισμός καί ποῖον ὁ αἰώνος Θεός χαριτώνει διά τῶν ἀκτίστων Αὐτοῦ ἐνεργειῶν». Συγκεκριμένα, ο μετριόφρων ιεράρχης αναφέρει χαρακτηριστικά για το αποτέλεσμα του «πειράματος»: «Ὁ Ἁγιασμός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας παρά τήν προφανῆ ἀναξιότητά μου θά εὐωδιάζη ἄσηπος, ἐνῶ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς θρησκευτικῆς κοινωνίας χωρίς τήν πρόσθεση ἅλατος θά ὄζη φρικωδῶς. Αυτή θα είναι η απάντηση του Πανάγιου Θεού» αναφέρει ο Σεραφείμ μετά την τελευταία επικοινωνία που είχε μαζί του ως γνήσιος εκπρόσωπος του εν Πειραιεί. Βοήθεια σας!

      Διαγραφή