ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΜΕΝΑ (ΟΧΙ ΑΠΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ) ΚΕΦΑΛΙΑ

1-Το κεφάλι από το μουσείο στην Μέριδα.
.
.
Ως φανατικός κινηματογραφόφιλος πρόσφατα έκανα έναρξη της θερινής περιόδου πηγαίνοντας στο κοντινό μου θερινό κινηματογράφο ο οποίος έπαιζε τον νέο Ιντιάνα Τζόουνς. Ευτυχώς πήγα με την κόρη μου που είχε ξαναδεί πρόσφατα τις προηγούμενες ταινίες και έτσι είχα τις αναγκαίες πληροφορίες για τα πρόσωπα που είχαν εμφανιστεί στα προηγούμενα φίλμ για να μπορέσω να τα συνδέσω με την σημερινή πολύ πιο μέτρια περιπέτεια.
Μόλις εμφανίστηκε στην ταινία το κρυστάλλινο κρανίο με το περίεργο σχήμα αμέσως μου ήρθε στο μυαλό ότι κάπου είχα ξαναδεί κρανίο με αυτό το σχήμα.
Το είχα δει στο μουσείο στην Μέριδα στο Μεξικό .

2-3-4 Διάφοροι τρόποι συμπίεσης του κεφαλιού.

.
Οι Μάγια θεωρούσαν ότι ένα κωνοειδές σχήμα κεφαλιού είναι δείγμα ομορφιάς, γενναιότητας ευγενείας και υψηλού κοινωνικού επιπέδου και περίπου το 90% ασχέτως φύλου είχαν τεχνητά αλλάξει το σχήμα του κεφαλιού τους.
Επίσης αποτελούσε και γνώρισμα μέλους μιας πολιτιστικής και τοπικής ομάδας.

Η αλλαγή του σχήματος του κεφαλιού με πιεστικό δέσιμο άρχιζε μετά την γέννηση του ταλαίπωρου του παιδιού και κράταγε από 6 μήνες μέχρι 3-5 χρόνια.

5-Σύγχρονη φωτογραφία συμπίεσης κεφαλιού

6-Φωτογραφία γυναίκας με αλλαγμένο σχήμα κεφαλής.

7-Κρανίο με μεγάλη παραμόρφωση.

8-Κρανίο με μέτρια παραμόρφωση.

9-Κρανίο με μέτρια πλάγια παραμόρφωση.(Αυτουνού φαίνεται η μάνα του ήταν αλλήθωρη!)

.

Η πληροφορία ότι οι κυκλοφορούντες εν Ελλάδι μπουζουκοκέφαλοι έγιναν έτσι μετά από παρακολούθηση των εκπομπών και ανάγνωση των βιβλίων του Λιακόπουλου ελέγχεται ως ανακριβής.
Ομοίως ως ανακριβής ελέγχεται η πληροφορία που κυκλοφορούσε στο παρελθόν ότι τα Ηπειρώτικα κεφάλια απέκτησαν πλατύ σχήμα για να στέκει καλύτερα επάνω τους ο ταβάς με τα κουλούρια.

10-Το κρυστάλλινο από χαλαζία κρανίο του Βρετανικού μουσείου.Το μουσείο λέει ότι πιθανώς είναι από τους Ατζέκους, το έχει αγοράσει από τους Τίφφανυς αλλά επειδή αμφισβητείται η γνησιότητα του δεν εκτίθεται πλέον. Σε πρόσφατο έλεγχο έχει διαπιστωθεί ότι το υλικό του προέρχεται από την Βραζιλία όποτε δεν θα μπορούσε να έχει βρεθεί στις περιοχές των Ατζέκων. Επίσης βρέθηκαν ίχνη από επεξεργασία με περιστρεφόμενα εργαλεία που δεν είχαν οι Αζτέκοι.

.
Πάντως μπουμπουνοκέφαλοι διεθνώς υπάρχουν πολλοί.
Υπάρχει μια διαδεδομένη δοξασία, στην οποία βασίζεται και η παραπάνω ταινία, ότι τα κρυστάλλινα κρανία κρύβουν μέσα τους, σαν τις κρυστάλλινες σφαίρες που έχουν οι διάφορες μάντισσες, υπερφυσικές ιδιότητες που προέρχονται από την εποχή των Μάγια.
Ο μύθος λέει ότι από τους αρχαίους χρόνους υπήρχαν 13 κρυστάλλινα κρανία σε φυσικό μέγεθος τα περισσότερα από τα οποία έχουν χαθεί. Αυτά πρέπει να βρεθούν μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 2012 ,τότε δηλαδή που τελειώνει ο κύκλος του ημερολογίου των Μάγια που κρατάει 5.126 χρόνια. Αν μέχρι τότε δεν βρεθούν και δεν μπουν στη κατάλληλη σειρά αυτά τα κρανία τότε η γη θα φύγει από τον άξονα της.
Τα υπάρχοντα κρυστάλλινα κρανία, όπως και αυτό του Βρετανικού μουσείου δεν έχουν βρεθεί σε καμία επίσημη ανασκαφή.
Έχει διαπιστωθεί ότι έχουν δεχθεί επεξεργασία με σύγχρονα μέσα του 19ου αιώνα και από ότι φαίνεται τα είχε διοχετεύσει τότε στην αγορά ένας αμφιβόλου φήμης παλαιοπώλης Μεξικανικών αρχαιοτήτων ,ο Ευγένιος Μπομπάν .

11-Ο Ευγένιος Μπομπάν .

Δυστυχώς η επιστήμη δεν έχει απαντήσει ακόμα στο ερώτημα αν τελικά θα μας καταστρέψουν πρώτα τα κρυστάλλινα κρανία των Μάγια ή η Δευτέρα παρουσία που λέει εκείνος ο τηλεοπτικός καλόγερος με την χωρίστρα στο μέσο της ακαθορίστου σχήματος, λόγω δασυτριχισμού κεφάλας του, που από ότι φαίνεται ο εγκέφαλος του έχει επηρεαστει από την διείσδυση των τριχών της κόμης του στο συμπιεσμένο από θρησκοληψία κρανίο του .

BO DIDDLEY –Ο ORIGINATOR ΠΕΘΑΝΕ, Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ

Σήμερα θα γράψω λίγα λόγια για έναν από τους μεγάλους μουσικούς της rock και των blues που πέθανε την Δευτέρα 2-6-08, τον Bo Diddley.
Ο Bo γεννήθηκε ως Ellas Otha Bates McDaniel στις 30 Δεκεμβρίου του 1928 σε ένα χωριό του Μισισιπή .Το όνομα πιθανώς το πήρε από ένα αυτοσχέδιο έγχορδο όργανο των νέγρων του νότου που το λένε diddley bow. Ο ίδιος έλεγε ότι δεν έχει ιδέα τι σημαίνει και πως του το κόλλησαν στο σχολείο οι συμμαθητές του . Η οικογένεια του μετακινήθηκε στο Σικάγο και η πρώτη επαφή του με την μουσική έγινε ,όπως και στους περισσότερους μαύρους , στην εκκλησία μαθαίνοντας βιολί μέχρι που έσπασε ένα δάκτυλο.
Άρχισε τότε να παίζει κιθάρα και στην αρχή δούλεψε σαν μαραγκός , μηχανικός και πυγμάχος ενώ συγχρόνως έπαιζε μουσική με την παρέα του στους δρόμους αλλά γρήγορα από τους δρόμους βρέθηκε να παίζει τα μπλούζ σε κλαμπ .
Το 1955 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, με το Bo Diddley στην μια μεριά και το I’ m a man στην άλλη και ο δίσκος έγινε νούμερο 1 επιτυχία στα rhythms and blues. Εκτός από ένα τραγούδι του που μπήκε στα 20 πρώτα, κανένα άλλο τραγούδι του δεν μπήκε στην λίστα των επιτυχιών.
Ο Bo Diddley ήταν ο πρώτος Αφρο-αμερικανός που το 1955 εμφανίστηκε το περίφημο τηλεοπτικό πρόγραμμα του Ed Sullivan.
Ο Ed Sullivan ήταν ο παρουσιαστής που στην τηλεόραση έδειχνε τον Elvis Presley από την μέση και πάνω γιατί τις κινήσεις της λεκάνης του τις θεωρούσαν τότε ανήθικες και του είχαν δώσει το παρατσούκλι Elvis the pelvis !
Ο Ed Sullivan είχε υποδείξει στον Diddley να τραγουδήσει μια κάντρυ μπαλάντα , αυτός όμως τραγούδησε την επιτυχία του Bo Diddley ,όταν δε ο παρουσιαστής τον απεκάλεσε colored boy ο Bo τον κτύπησε!
Έτσι ουσιαστικά αποκλείστηκε από την τηλεοπτική ζώνη της υψηλής θέασης.
Παρ΄ όλα αυτά ο ρυθμός της μουσικής του γνωστός σαν "Bo Diddley beat" επηρέασε πλήθος μουσικών από τους Rolling Stones και τον Elvis Presley μέχρι τους punk και rap μουσικούς.
Ο ρυθμός αυτός μοιάζει με την ρούμπα και είναι παρόμοιος με τον ρυθμό "hambone", δηλαδή τον ρυθμό που έχουν οι μαύροι που παίζουν στους δρόμους κτυπώντας τα χέρια ,το στήθος και τα μάγουλα ενώ συγχρόνως τραγουδάνε στίχους. Ο ρυθμός αυτός προέκυψε γιατί οι λευκοί στο νότο τα χρόνια της σκλαβιάς των νέγρων δεν τους επέτρεπαν να χρησιμοποιούν τύμπανα γιατί φοβόντουσαν ότι θα τα χρησιμοποιούσαν για επικοινωνία μεταξύ τους.
Θεωρείται ως βασικός συντελεστής στην μετατροπή των blues σε rock and roll και γι΄ αυτό έχει αποκληθεί και ως The Originator. Με αυτό το καινοτόμο παίξιμο της κιθάρας του σε ρυθμό 5/4 ο ήχος του παραπέμπει κατευθείαν στις αφρικανικές ρίζες της μουσικής.
Χαρακτηριστική είναι ορθογώνια κιθάρα με την οποία έπαιζε, την οποία είχε σχεδιάσει ο ίδιος και της είχε δώσει το όνομα "The Twang Machine."
Στις επόμενες 10ετιες τον ξεχωριστό ρυθμό του Bo Diddley beat χρησιμοποίησαν μουσικοί από τον Johnny Otis (Willie and the Hand Jive) και τον Buddy Holly(Not Fade Away) μέχρι τους Who (Magic Bus), τον Bruce Springsteen (She’s the One) και τους U2 (Desire)
Τραγούδια του έχουν τραγουδήσει εκτός από τον Elvis Presley και τους Rolling Stones οι Jefferson Airplane,οι Byrds, ο Bruce Springsteen,οι U2, οι Smiths,ο Elton John, οι Primal Scream, ο David Bowie, οι Police, οι Stooges,οι White Stripes και πολλοί άλλοι.
Στους δίσκους του ,αλλά και στις ζωντανές του εμφανίσεις ,έχει παίξει σχεδόν με όλα τα μεγάλα ονόματα της rock και blues μουσικής γιατί όλοι τους θεωρούσαν πολύ τιμητικό να παίξουν μαζί με έναν απο τους πρωτοπόρους αυτών των μουσικών ειδών.
Είναι από τους πρώτους αμερικανούς μουσικούς που χρησιμοποιούσε γυναίκες μουσικούς στο συγκρότημα του.
Το 1987 έγινε η εισαγωγή του στο Rock and Roll Hall of Fame.
Επίσης αναγνωρίστηκε η συμβολή του στη μουσική rockabilly από το Rockabilly Hall of Fame αλλά και από το Rhythm and Blues Foundation.
Το 1998 τιμήθηκε με το Grammy Lifetime Achievement Award
Το τραγούδι του Bo Diddley" αναγνωρίστηκε από το Grammy Hall of Fame ως μια ηχογράφηση με μακροχρόνια ποιοτική και ιστορική σημασία.
Το 2004 το περιοδικό Rolling Stone τον τοποθέτησε 20ο στον κατάλογο με τους 100 Greatest Artists of All Time .
Το 2005 το βρετανικό περιοδικό Uncut συμπεριέλαβε το πρώτο του LP Bo Diddley (1958) στην λίστα με τις «100 στιγμές από Μουσική, Ταινία ή Τηλεόραση που έχουν αλλάξει τον κόσμο» .
Λέγεται ότι επέμενε πάντα να πληρώνεται προκαταβολικά σε μετρητά πριν να ανέβει στην σκηνή ,βάσει του ρητού έν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν!
Στην Ελλάδα είχε δώσει δύο συναυλίες στο ΡΟΔΟΝ πριν περίπου 15-20 χρόνια.
Την πρώτη μέρα είχα πάει με ένα νέο συνάδελφο που δεν τον ήξερε καθόλου και δεν είχε ακούσει τίποτα γι΄ αυτόν.
Η σκηνική του παρουσία ήταν μοναδική. Θα ήταν τότε κάπου κοντά 60 χρονών αλλά δεν σταμάτησε να παίζει με νεανική ορμή συνέχεια πάνω από δύο ώρες.
Ο συνάδελφος τόσο πολύ ενθουσιάστηκε από την συναυλία ώστε πήρε μερικούς φίλους του και πήγε και την δεύτερη μέρα να τον ακούσει!
Το 2007 μετά από μια συναυλία έπαθε ένα εγκεφαλικό και πέθανε τελικά από καρδιακή ανεπάρκεια εν μέσω 35 μελών της οικογένειας του μιας και είχε μέχρι και δισέγγονα.
Από τους πάνω από 35 μεγάλους δίσκους που κυκλοφόρησε ,αρκετούς από τους οποίους έχω, γράφοντας αυτό το ποστ έβαλα και άκουγα στην αρχή έναν από τους καλύτερους που έχει βγάλει το Super Blues παίζοντας μαζί με τον Muddy Waters και τον Little Walter (1967).Μετά έβαλα το τελευταίο CD του που βρήκα φέτος το You can’t judge a book by the cover (2007) που είναι ένα live με τους Mainsqueeze από την περιοδεία του στην Ευρώπη, αλλά έχει και 9 bonus tracks από παλιές του ηχογραφήσεις. Ο συνδυασμός είναι εξαιρετικός και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε αυτούς που θέλουν να έχουν μια πληρέστερη ιδέα για την μουσική του.
Πλήρης δισκογραφία του εδώ

1-Από τις παλαιότερες εμφανίσεις του το 1960 με το Road Runner από πρόγραμμα της TV (1:26)


2-Μία από τις επιτυχίες του το You can’t judge a book by the cover (1:48)


3-Δύο από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του το Hey Bo Diddley και το Bo Diddley σε βίντεο του 1966 με την Norma-Jean Wofford, γνωστή ως "The Duchess",στην δεύτερη κιθάρα (που παίζει και στα 2 προηγούμενα) και με τις επονομαζόμενες Bo-ettes, Lilly "Bee Bee" Jamieson και Gloria Morgan στις δεύτερες φωνές.(5:26)


4-Put the Rock in the Rock n Roll (4:25)


5-Στο βίντεο ο Tom Petty τραγουδά μαζί με τον Bo Diddley στο Filmore την επιτυχία του Mona (5:35)


6- Μια εξαιρετική ερμηνεία του στο I΄m a man .Από το Transmusicales Concert του 1989 στην Rennes (France).Η μπάντα μαζί του είναι οι "Barrence Whitefield and the Savages".(3:42)


7-Μια μοναδική πρόσφατη εκτέλεση του Hey Bo Diddley μαζί με ένα μοναδικό πλήθος γνωστών μουσικών όπως ο Frankie Avalon, ο Clarence Clemons, ο Greg Allman,ο David Cassidy,ο Tom Scott ο Donny Osmond, ο Johnny Rivers,η Vesta,ο James Ingram,η Lita Ford, ο Joe Walsh,ο Scott Baxter και πολλοί άλλοι (4:37)

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ !

Στο Πανεπιστήμιο φοίτησα όταν το σπουδαστικό της Ασφάλειας με τον περιώνυμο Καραπαναγιώτη είχε απλώσει τα δίχτυα του στους φοιτητές, εξαναγκάζοντας πολλούς να γίνονται πληροφοριοδότες του εκβιάζοντας τους με ποικίλους τρόπους, ή άλλους εκμαυλίζοντας τους με χρηματικές ανταμοιβές .
Οποιαδήποτε πολιτική συζήτηση γινόταν μεταξύ 3-5 φοιτητών την άλλη μέρα είχε φθάσει στα μεγάλα και ευήκοα ώτα του σπουδαστικού.
Οι ασφαλίτες παρακολουθούσαν κάθε φοιτητική εκδήλωση και έριχναν το ξύλο της αρκούδας σε κάθε ευκαιρία στις διαδηλώσεις, συνεπικουρούμενοι από τα μπουμπούκια της ΕΚΟΦ ,της ακροδεξιάς φοιτητικής οργάνωσης που ένα μεγάλο μέρος της στελέχωσε αργότερα τον μηχανισμό της χούντας, ενώ οι υπόλοιποι (Εβερτ κτλ) παρέμειναν στο χώρο της κοινοβουλευτικής δεξιάς.
Πανεπιστημιακό άσυλο τότε δεν υπήρχε νομοθετημένο, αν και η αστυνομία πρακτικά δεν έκανε ντού στα πανεπιστημιακά κτήρια.

Θυμάμαι δύο ανεπανάληπτες σκηνές την εποχή των μεγάλων διαδηλώσεων τα χρόνια της αποστασίας.
Μετά από κυνήγι της αστυνομίας είχαμε κλειστεί στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου στην αυλή που βρίσκεται στην πλευρά που είναι σήμερα ο πεζόδρομος με την Ακαδημία.
Ένας φοιτητής της θεολογικής με ράσα στεκόταν ακίνητος μέσα στην αυλή πίσω από τα κάγκελα και ένας αξιωματικός της αστυνομίας από έξω τον έβριζε κουνώντας με οργή το χέρι του με τον δείκτη τεντωμένο ,προφανώς γιατί δεν μπορούσε να χωνέψει τι ήθελε ένας παπάς με όλο αυτό το κατ΄αυτόν αναρχοκομμουνιστικό σινάφι.
Ο παπάς χωρίς να λέει ούτε λέξη έκανε χου –φτού και του στόλιζε το γείσο του πηλικίου του και τα πέτα της στολής του με κάτι ροχάλες που μεγαλύτερες δεν είχα ξαναδεί!
Την δεύτερη φορά μετά από κυνήγι πάλι της αστυνομίας είχαμε κλειστεί στην φοιτητική λέσχη της Ιπποκράτους την οποία κατά κακή τύχη των αστυνομικών εκείνη την εποχή την έβαφαν στο χρώμα της ώχρας.
Η αστυνομική δύναμη που μας είχε αποκλείσει από κάτω, σε ελάχιστο χρόνο απέκτησε στολές στο χρώμα της ώχρας από τους 5κιλους ντενεκέδες με μπογιά που τους ήρθαν σβουριχτοί από τον πέμπτο όροφο της λέσχης τη συνοδεία φοιτητικής χορωδίας από τα παράθυρα που τους τραγουδούσε μελωδικά «αυτό το χρώμα είναι δικό τους και δικό μας»!
Το άτυπο βέβαια αυτό άσυλο δεν ίσχυε για τους χώρους έξω από το Πανεπιστήμιο.
Η αστυνομία αλώνιζε στους χώρους μπροστά από αυτό και μερικές φορές ήταν αυτή στα προπύλαια και εμείς από κάτω.
Μία τέτοια φορά ,δεν μπορώ να θυμηθώ με ποια ευκαιρία ,θέλαμε να καταθέσουμε στεφάνι στο άγαλμα του Ρήγα Φεραίου στα προπύλαια, αλλά η αστυνομία τα είχε αποκλείσει για να αποτρέψει την εκδήλωση.
Βλέπετε ο Ρήγας Φεραίος, για την δεξιά της εποχής ,ήταν κομμουνιστής άσχετα αν έζησε πριν την ανάπτυξη της θεωρίας του κομμουνισμού !
Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πως και από πού ήρθε το στεφάνι σε μένα ,ενώ συγχρόνως από το πεζοδρόμιο που ήμουνα διάφορα χέρια με ανέβαζαν σηκωτό στα προπύλαια. και με έσπρωχναν να πάω να στεφανώσω το άγαλμα!
Την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος βρέθηκα με το στεφάνι ανά χείρας ευθυτενής και καμαρωτός να πηγαίνω προς το άγαλμα και τους παρατεταγμένους αστυνομικούς , αλλά τάχιστα η μεγαλοπρεπής πορεία μου ανακόπηκε από ένα αξιωματικό που μου βούτηξε το στεφάνι και το ποδοπάτησε και με επανέφερε σηκωτό αλλά ακέραιο στο πλήθος που τον γιουχάριζε , με τα χέρια ψηλά που λέει και ο Χατζηγιάννης, αλλά και με ανοιχτά προς αυτόν τα δάκτυλα!
Το φοιτητικό τότε κίνημα ήταν ζωντανό, ευρύ και στην πλειονότητα του ακομμάτιστο, αυθόρμητο και ανοργάνωτο .
Όλα αυτά νέκρωσαν με τον γύψο της χούντας, η ηγεσία του φοιτητικού κινήματος ήταν πλέον διορισμένη και η έλλειψη κάποιας στοιχειώδους οργάνωσης και ο φόβος των απανταχού χαφιέδων οδήγησε τον καθένα από μας να κλειστεί στον εαυτό του να κοιτάξει να τελειώνει και να πάρει το πτυχίο του.
Η πτώση της χούντας βρήκε και εξ αιτίας της Νομικής και του Πολυτεχνείου, μια νέα γενιά φοιτητών με πραγματικές αγωνιστικές περγαμηνές που άρχισαν να αποκτούν το επάνω χέρι στα Πανεπιστήμια.

Αντίθετα οι καθηγητές, που πολλοί είχαν αποκτήσει την έδρα τους το διάστημα της δικτατορίας , παρά την απομάκρυνση των πιο κραυγαλέων χουντικών με μια μερική αποχουντοποίηση που έγινε τότε , αισθάνονταν εκτεθειμένοι απέναντι στους φοιτητές τους αλλά οι πιο καπάτσοι από αυτούς βρήκαν την λύση αμέσως.

Ήρθαν σε συνεννόηση με τις ισχυρές πλέον φοιτητικές παρατάξεις της αριστεράς και καθιερώθηκε το πέρασμα στις εξετάσεις και των πιο σκράπα φοιτητών με το ονομαζόμενο «δημοκρατικό 5» με αντάλλαγμα την λήθη του ύποπτου παρελθόντος τους !
Ο καιρός πια ήταν ώριμος για την καθιέρωση του Πανεπιστημιακού ασύλου και της συμμετοχής των φοιτητών στις διαδικασίες της πανεπιστημιακής κοινότητας.
Χρόνια αιτήματα της γενιάς μου και των προηγούμενων φοιτητικών γενεών επιτέλους είχαν πραγματοποιηθεί.
Σταμάταγε η απολυταρχική εξουσία των καθηγητών, το άσυλο ήταν πραγματικότητα και οι δημοκρατικές διαδικασίες στην λειτουργία του πανεπιστημίου δημιουργούσαν την ελπίδα ότι θα αποκτούσαμε ένα νέο, σύγχρονο και προοδευτικό πανεπιστήμιο.
Δυστυχώς τίποτα από αυτά δεν επαληθεύτηκε.
Τα χειρότερα στοιχεία της φοιτητικής κοινότητας απέκτησαν την δυνατότητα να επιβάλλουν την θέληση τους επάνω στην μεγάλη μάζα των φοιτητών αλλά και των καθηγητών που δεν είχαν ούτε την διάθεση ούτε το σθένος να τους αντιταχθούν
Θυμάμαι χαρακτηριστικά τα πρώτα δυσοίωνα σημάδια αμέσως μετά την πτώση της χούντας που προμήνυαν την κατάσταση που θα επακολουθούσε.
Ο καθηγητής στο τμήμα που ήμουνα τότε βοηθός, είχε μαζέψει στο αμφιθέατρο την καινούργια ομάδα φοιτητών που είχε έρθει για να τους καλωσορίσει. Κατά την διάρκεια μιας σύντομης ομιλίας του σε τι σχετικά θα εκπαιδευτούν και τι υποχρεώσεις θα έχουν, ένας φοιτητής επιδεικτικότατα κράταγε διάπλατα ανοικτή και διάβαζε την εφημερίδα του (μεγάλου σχήματος τότε) και ο καθηγητής μπροστά σε όλο αυτό το θράσος αλλά και την έλλειψη αγωγής δεν τόλμησε να του πει τίποτα!
Η μετέπειτα πορεία του Πανεπιστημίου είναι γνωστή.
Εκλογή πρύτανη από τα κόμματα μετά από ανίερες συμμαχίες με τους υποψήφιους οπότε σήμερα είναι αυτονόητο γιατί τα κομματόσκυλα αντιτίθενται στην καθολική ψηφοφορία αφού έτσι αποδυναμώνονται η εξουσία τους ,απόκτηση δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας από πολλούς πανεπιστημιακούς ώστε εύλογα να αντιδρούν στην αξιολόγηση τους , κατάλυση κάθε έννοιας ασύλου όχι από την αστυνομία αλλά από κάθε λογής τραμπούκο πανεπιστημιακό και εξωπανεπιστημιακό.
Η βία να αποτελεί πλέον καθημερινό φαινόμενο η δε μάζα των φοιτητών να παραμένει στο περιθώριο και να μην συμμετέχει σε όλο αυτό το μπάχαλο που την απωθεί ενώ συγχρόνως διαισθάνεται ότι και δεν την αφορά.
Από την άλλη μεριά ένα σώμα πανεπιστημιακών που αδιαφορεί ή ασχολείται με το εξωπανεπιστημιακό του επάγγελμα, ενώ αντίθετα πολλοί άλλοι που ενδιαφέρονται για το πανεπιστήμιο δεν τολμούν να εκφραστούν ελεύθερα γιατί αν καταδικάσουν τα όσα γίνονται μετά την επόμενη κατάληψη θα βρουν το γραφείο τους καλοκαιρινό και πιθανώς κόπους δουλειάς ετών σκορπισμένους και πατημένους στο πάτωμα.
Πολλοί δε πανεπιστημιακοί επειδή διαβλέπουν ότι ή επικείμενη αναγνώριση των ιδιωτικών πανεπιστημίων ,όσο χαμηλής στάθμης και να είναι αναπόφευκτα τα πτυχία που θα χορηγούν, αποτελεί ένα κίνδυνο σύγκρισης με τα δικά τους, συμπλέουν με εκείνους τους φοιτητές που φοβούνται ότι θα χάσουν τα κεκτημένα τους και αντιδρούν σε κάθε αλλαγή του σημερινού αποτελματωμένου στάτους.
Λες και η αγορά εργασίας δεν θα αξιολογήσει από μόνη της ταχύτατα την αξία ενός πτυχίου είτε ιδιωτικού είτε κρατικού !
Και οι πρυτάνεις τέλος, δέσμιοι των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει για να εκλεγούν, να δηλώνουν ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα θα διαφυλάξει και θα προστατεύσει από μόνη της το άσυλο!

Μόνο που μέχρι στιγμής κανένας και πουθενά δεν είδε αυτή την προστασία.
Και δεν ντρέπονται να διοικούν ένα πανεπιστήμιο που δεν μπορούν να το προστατεύσουν, που τους κτίζουν τις πόρτες των γραφείων τους, καταστρέφουν τους χώρους διδασκαλίας και έρευνας ,τους στέλνουν στο νοσοκομείο, σπάνε στο ξύλο υπαλλήλους τους δεν τους αφήνουν να κάνουν εκλογές και όλα αυτά που παρακολουθούμε καθημερινά αγανακτώντας καθισμένοι αναπαυτικά στις πολυθρόνες μας μπροστά στις τηλεοράσεις.
Δυστυχώς δε από την άλλη μεριά υπάρχει μια πολιτεία που θα αναγκαστεί να αναγνωρίσει ιδιωτικά πανεπιστήμια που βασικό τους στόχο θα έχουν το κέρδος και όχι βέβαια την προαγωγή της επιστήμης και της έρευνας ,ενώ ταυτόχρονα απαξιώνει τα δημόσια με την υποχρηματοδότηση τους .Όταν ξοδεύεις 4500 ευρώ ανά φοιτητή το χρόνο, όταν ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 10.000, δεν σου προκαλεί έκπληξη ότι το Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι στην 103η θέση στην Ευρώπη ενώ το ΑΠΘ ακόμα χειρότερα 100 θέσεις πιο κάτω.
Δεν είμαι ,ούτε ποτέ μου διετέλεσα πανεπιστημιακός ,πέρασα όμως 5 χρόνια της σταδιοδρομίας μου σε πανεπιστημιακό τμήμα και έχω και αρκετούς φίλους πανεπιστημιακούς που έχουν και αυτοί τους ίδιους προβληματισμούς γιατί αγαπάνε την δουλειά τους , την εκπαίδευση και την έρευνα.
Δυστυχώς όλοι καταλήγουμε στο ίδιο συμπέρασμα.
Αν δεν αλλάξουν τα πράγματα σε λίγο θα είμαστε όλοι άξιοι για να μας κλείσουν σε άσυλο κανονικό και όχι πανεπιστημιακό!

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΚΟΝΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ

Γράφοντας πρόσφατα ένα ποστ για τον Μητσοτάκη και τον ρόλο του στην αποστασία, ένα αναπάντητο ερώτημα ξαναήρθε στο μυαλό μου.
Ή εγώ έχω καλή μνήμη (που διαπιστωμένα δεν έχω ), ή οι περισσότεροι Έλληνες έχουν πολύ κοντή ή και καθόλου.
Όταν καταφέρνει ένας πολιτικός που συγκέντρωνε την γενικότερη απαξίωση του λαού , ακόμα δε και από αυτούς που στήριζαν την κυβέρνηση των αποστατών, να φθάσει να γίνει πρωθυπουργός της χώρας αυτό δείχνει πράγματι ότι οι Έλληνες έχουν πολύ κοντή μνήμη.
Αυτό βέβαια ο ίδιος ο Μητσοτάκης το ξέρει πολύ καλά και το έχει εμπεδώσει και γι΄ αυτό όταν το Μακεδονικό ήταν καυτό θέμα είχε πει ότι σε 10 χρόνια κανένας δεν θα ασχολείται με αυτό.

Δυστυχώς δε είχε δίκιο.

Θέματα που απασχολούν για μέρες την κοινή γνώμη και γίνονται αντικείμενο έντονων αντιπαραθέσεων ύστερα από λίγο εξαφανίζονται από το προσκήνιο και δεν απασχολεί κανένα πλέον ούτε η εξέλιξη τουςΠόσοι σήμερα ασχολούνται με το τι έγινε με τους κουμπάρους, τις πυρκαγιές, τις τηλεφωνικές υποκλοπές ,τις απαγωγές των Πακιστανών κτλ.;

Πόσες μέρες μας απασχόλησε η Ζαχοπουλιάδα και ποιος ασχολείται σήμερα που ο ίδιος ο Ζαχόπουλος μπορεί να μιλήσει, εκτός από εκείνη την ταλαίπωρη 35χρονη, που έγινε στην φυλακή 36χρονη και τον εργατολόγο της;

Έγινε σκοτωμός με την υπόθεση των ομολόγων και πρόσφατα ο Ζορμπάς κατέθεσε στην Βουλή στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και κατηγόρησε ευθέως τους πρώην συναδέλφους του Σανιδά και Κολιοκώστα για το θάψιμο του πορίσματος του ,προσθέτοντας δε ότι « Η υπόθεση των ομολόγων κρύβει πολλά κακουργήματα»
Ενώ λοιπόν ακούγονται τόσο βαρειές κατηγορίες από έναν πρώην δικαστικό λειτουργό ,που σπάνιο πράγμα για την Ελλάδα, από καμιά τουλάχιστον πλευρά δεν έχει ακουστεί το παραμικρό για την εντιμότητα του, είδατε το θέμα να επανέρχεται στην επικαιρότητα ;
Θάφτηκε στις μέσα σελίδες των εφημερίδων.

Θυμάστε πόσες μέρες αποκλειστικό θέμα της επικαιρότητας ήσαν τα Ζωνιανά ;
Θυμάστε ότι όλοι έλεγαν ότι το αυτόνομο κράτος των Ζωνιανών δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί αν δεν είχε πολιτική κάλυψη από παράγοντες της περιοχής;
Το ποιοι δε είναι αυτοί είναι γνωστό σε όλους.
Παρά την σοβαρότητα του θέματος σε λίγες εφημερίδες μπήκε στην πρώτη σελίδα , το πολύ σε ένα δίστηλο, η παραπομπή του πρώην Υπουργού (διετέλεσε και υπουργός Δημοσίας Τάξεως!) και νυν συμβούλου του Πρωθυπουργού, Κεφαλογιάννη για υπόθαλψη εγκληματία και πρόκληση σε τέλεση αδικήματος και μάλιστα μετά από καταγγελία αστυνομικών που κατέθεσαν ότι τους κάλεσε να ψευδομαρτυρήσουν!
Στην υπόθεση δε εκτός από τον Κεφαλογιάννη εμπλέκεται και ο πρόεδρος της Νομαρχιακής της ΝΔ Ρεθύμνου και διευθυντής Εκπαίδευσης Κρήτης Αρκάδιος Σπανουδάκης που όπως καταθέτουν προσπαθούσε επιμόνως να τους «εκπαιδεύσει» πως να κάνουν τα στραβά μάτια και να βγάλουν λάδι τον χασισοκαλλιεργητή !
Αλλά εδώ δεν έγινε πρωτοσέλιδο το φονικό του άτυχου φοιτητή Χορευτάκη από δολοφόνο καταδικασμένο στο παρελθόν για ληστεία με φόνο που φέρεται ότι είχε κουμπαριά και υποστήριξη από άλλο βουλευτή του νησιού και έτσι κατάφερε να αποφυλακιστεί ταχύτατα.

Σήμερα την επικαιρότητα απασχολούν τα γεγονότα στα Πανεπιστήμια γιατί έχουν ξυλοδαρμούς και αίμα. Εάν δεν σκοτωθεί κανένας μέσα στο άσυλο που προστατεύει την «ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και διδασκαλία, καθώς και την ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών» γρήγορα θα φύγουν και αυτά από την επικαιρότητα και το τέλμα του Πανεπιστημίου θα παραμείνει ατάραχο και ήρεμο να σαπίζει όπως κάνει χρόνια τώρα
Άλλωστε ανεμπόδιστα δεν εφαρμόζουν την « ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών τους» όσοι βουτάνε τις κάλπες;
Από την άλλη δε μεριά ο υπεύθυνος υπουργός φρόντισε να δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα πετώντας αντί για λάδι ,ηλιέλαιο (από αυτό που μάζεψε ο Φώλιας ) στη φωτιά, με την δήλωση του για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Τρέμετε Καποδιστριακό, Μετσόβειο, Αριστοτέλειο και τα υπόλοιπα σας έρχεται το Χάρβαρντ στην Ελλάδα να σας σβήσει!
Όταν θα έχουμε φθάσει στο κάτω μέρος του πάτου η κοινή γνώμη θα θυμάται πλέον ποιοι ήσαν υπεύθυνοι γι΄ αυτό το κατάντημα;
Με την κοντή μνήμη που έχει πολύ αμφιβάλλω.

ΙΙΙ ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ ΔΥΟ ΜΥΘΙΚΕΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΑΣ- ΟΥΡΦΑ ΚΑΙ ΧΑΡΡΑΝ

1-Ούρφα.Το κάστρο.

.

Όπως σας έχω ξαναγράψει το ταξίδι στην Ανατολία ήταν ένα ταξίδι στην Ελληνική ιστορία και στην μυθολογία της Βίβλου.
Μια λοιπόν από τις πιο όμορφες πόλεις που επισκεφτήκαμε ήταν και η Ούρφα.
Η πόλη αυτή, γνωστή από τον 4ο αιώνα πΧ, όπως μερικοί αλλάζουν πουκάμισα έτσι και αυτή αλλάζει ονόματα ανάλογα με το ποιος την κατέχει. Ξεκίνησε ως Ούρχαι στα Αραμαϊκά, έγινε Ρίχα στα Συριακά, Αλ Ρούχα στα Αραβικά, Όρρα ή Ορρόα ή Καλλιρρόη ή Αντιόχεια επί Καλλιρρόης στα Ελληνικά. Επί Βυζαντίου έγινε Ιουστιανόπολη αλλά τελικά το πιο γνωστό όνομα που απέκτησε στο παρελθόν ήταν επί Σελευκιδών που ονομάστηκε Έδεσσα.
Με τους τούρκους ονομάστηκε Ούρφα αλλά την έπιασε ζήλια από την μετονομασία των διπλανών της πόλεων που είναι το Αντέπ και το Μαράς και τα οποία έγιναν Γκαζιαντέπ (Γκάζι=βετεράνος) και Καχραμανμαράς (Καχραμαν=ηρωϊκός).
Έτσι λοιπόν το 1984 απέκτησε την τελική της ονομασία Σανλιούρφα (δηλαδή ένδοξη Ούρφα)
Η πόλη γνώρισε πολλούς κατακτητές και από ότι φαίνεται την εποχή του Βυζαντίου είχε πολλές εκκλησίες, σχολεία και μοναστήρια.
Η Ούρφα θεωρείται ότι είναι η γενέτειρα του Ιώβ αλλά και του Αβραάμ, που είναι για τους Μουσουλμάνους προφήτης του Ισλάμ και πρόγονος του Μωχάμετ. Για τον λόγο αυτό στο κέντρο της ,εκεί που πιστεύουν ότι γεννήθηκε ,έχει κτιστεί το τζαμί του Halil-ur-Rahman το 1211.Στην αυλή του υπάρχει η λίμνη των Ιερών ψαριών ενώ γύρω του υπάρχουν μεγάλοι και καλαίσθητοι κήποι.
Τα τεράστια χρυσόψαρα της λίμνης θεωρούνται ιερά γιατί σύμφωνα με τον μύθο ο Νιμρόδ είχε σκοπό να θυσιάσει τον Αβραάμ στην πυρά αλλά ο καλός θεός φρόντισε και έκανε την φωτιά νερό και τα κάρβουνα ψάρια.Χάρις στον μύθο λοιπόν τα ψάρια εδώ την περνάνε κοτσάνι και τα τάζουν όλοι αγοράζοντας τροφή από τους μικροπωλητές ενώ μια αστυνομικός δεν μας επέτρεψε να τους ρίξουμε ψίχουλα από ένα σάντουιτς.


2-Οι κήποι μπροστά στο τζαμί.

3-Η λίμνη με τα ιερά ψάρια.

4-Το τάισμα των ψαριών από γυναίκες καλυμμένες ολόκληρες. Η Ούρφα είναι από τις πιο συντηρητικές και θρησκευόμενες πόλεις.

5-6 Το τζαμί.

..

Πάνω από το κέντρο της πόλης υπάρχει το κάστρο της ,που τα τείχη του κατασκευάστηκαν από τους Αμπασίδες το 814μΧ. Μιλάμε για την εποχή του Χαλιφάτου των Αλ-Μομούν, που υπήρξε μεγάλη άνθιση των γραμμάτων και των επιστημών και η οποία σημαδεύεται από τη μετάφραση στα αραβικά της ελληνικής, ελληνιστικής, περσικής και ινδικής πολιτιστικής κληρονομιάς, με σύγχρονη ίδρυση μεγάλων βιβλιοθηκών στη Βαγδάτη και τη Μουσουλμανική Αυτοκρατορία.

7-Το παζάρι.

8-Παραδοσιακός χαλκοποιός

9-Η κεντρική πλατεία του παζαριού που μαζεύονται κυρίως άνδρες και παίζουν ένα παιχνίδι που μοιάζει με ντόμινο.

10-Έτσι ντυμένο μηχανάκι έχετε ξαναδεί;
..

Στο κέντρο της πόλης υπάρχει ένα από τα γραφικότερα παζάρια της Ανατολής στη δε κεντρική πλατεία του που ήπιαμε καφέ, μας έπιασε την κουβέντα αφήνοντας το φαγητό του στην μέση, ένας νεαρός Τούρκος, ξεναγός το επάγγελμα, ενθουσιασμένος γιατί για πρώτη φορά έβλεπε να φθάνουν Έλληνες σ΄ αυτή την πόλη. Η γενέτειρα του ήταν η Τροία και μπορώ να πω ότι έτσι όμορφος και γοητευτικός που ήταν, θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι είναι κατ΄ ευθείαν απόγονος του Πάρη .
Μιλήσαμε αρκετή ώρα για την ιστορία της χώρας και την ιστορική διαδρομή του Ελληνισμού εκεί και μπορώ να πω ότι ήταν γνώστης, βέβαια λόγω και του επαγγέλματος του ,της Ιστορίας και η οπτική του γωνιά ήταν αντικειμενική και με θαυμασμό για τον Ελληνικό πολιτισμό.

Στην Ούρφα κάναμε και ένα μοναδικό γλέντι σε ένα κέντρο που ήταν σε ένα πανέμορφο παραδοσιακό αρχοντικό κουρδικό σπίτι καθισμένοι αλα Τούρκα στην εσωτερική του αυλή. Μια ορχήστρα με παραδοσιακά όργανα και ένα καταπληκτικό τυμπανιστή που έδινε τον ρυθμό ξεσήκωσε όλη την παρέα του γκρούπ που του έδωσε και κατάλαβε όταν άρχισαν τα τσιφτετέλια και οι καρσιλαμάδες.
Ήταν τέτοιο το κέφι που ακόμα και η κ. Αθεόφοβου, κλασσικός εκπρόσωπος των καρεκλάτων, σηκώθηκε όταν την κάλεσαν να χορέψει ,υπό τα έκπληκτα βλέμματα της κόρης της που δεν είχε ξαναδεί την μουρόχαυλη μάνα της να χορεύει το μοναδικό στην ζωή της τσιφτετέλι!

11-Το κέντρο με την παραδοσιακή ορχήστρα στο παλιό αρχοντικό.

12-Η διακόσμηση από τα δωμάτια του παραδοσιακού σπιτιού-κέντρου.

13-14- Ένας από τους ιδιόκτητες χορεύει με ένα ταψί με γλυκό που για ώρα το μάλαζε για να μπορεί να σερβιριστεί.(Ήταν όμως άνοστο)

15-Η βραδιά είχε και αναπαράσταση κουρδικού γάμου μετά χορού!
...

Κοντά στα σύνορα με την Συρία ,42 χιλιόμετρα από την Ούρφα είναι το Χαρράν μια πόλη της Μεσοποταμίας ,από τις αρχαιότερες του κόσμου που κατοικείται αδιάλειπτα εδώ και 3000 χρόνια Εδώ έζησε σύμφωνα με τον μύθο ο Αβραάμ πριν να πάει στην Χαναάν και από εδώ πέρασαν ο Αδάμ και η Εύα όταν πήραν πόδι από τον Παράδεισο.
Και από εδώ πέρασαν όλες οι φυλές του Ισραήλ.
Το 331πΧ τα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατέλαβαν την πόλη και μετά τον θάνατο του έγινε μέρος της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
Στην εποχή των Ρωμαίων εδώ έγινε το 53πΧ η μάχη του Χαρράν στην οποία οι Πάρθοι νίκησαν 3 ρωμαϊκές λεγεώνες και συνέλαβαν τον ηγέτη τους Κράσσο.
Εδώ επίσης αιώνες μετά ο αυτοκράτωρ Καρακάλας μετέβη εις τους ουρανούς κρατώντας στο χέρι του ότι πολυτιμότερο έχει ένας άνδρας στην ζωή του. Τον δολοφόνησαν ενώ κατουρούσε!
Κατά την εποχή του αραβικού Χαλιφάτου των Ομεϋαδών με τον χαλίφη Marwan ΙΙ έγινε η έδρα του χαλιφάτου που εκτείνονταν από την Κεντρική Ασία μέχρι την Ισπανία.
Κατά τον 8ο και 9ο αιώνα στο Χαρράν έγινε το πρώτο ουσιαστικά Πανεπιστήμιο του Ισλάμ το Ulu Cami. Εδώ μεταφράστηκαν αρχικά από τα Ελληνικά στα Συριακά και μετά στα Αραβικά έργα με αστρονομία, φιλοσοφία, φυσικές επιστήμες και ιατρική.
Υποτροφίες για φυσικές επιστήμες ,αστρονομία και ιατρική είχαν δοθεί ακόμα και σε Ασσύριους που δεν ήσαν ¨Άραβες ούτε οπαδοί του Ισλάμ ,μεταξύ των οποίων πιθανώς και στον αλχημιστή Geber που θεωρείται από πολλούς ο πατέρας της Χημείας
Το 1260 η πόλη καταστράφηκε από τους Μογγόλους.
Σήμερα το Χαρράν που κατοικείται από Άραβες εκτός από τα ερείπια του πανεπιστημίου και του κάστρου του παρουσιάζει ενδιαφέρον για τα σπίτια του μόνο από πλίνθους που έχουν το σχήμα κυψέλης χωρίς την χρήση ξύλου. Η τεχνική αυτή διατηρήθηκε για 3000 χρόνια αναλλοίωτη. Στην κορυφή τους έχουν μια τρύπα και έτσι ο ζεστός αέρας που ανεβαίνει ψηλά διαφεύγει από κει και έτσι διατηρείται ο χώρος δροσερός. Πολλά από τα σπίτια έχουν χρησιμοποιήσει υλικό από τα ερείπια του Πανεπιστημίου.
Βέβαια σήμερα τα περισσότερα από τα σπίτια αυτά είναι για να τα βλέπουν οι τουρίστες και οι κάτοικοι μένουν σε κανονικά σπίτια στο κοντινό χωριό.

16-17-18 Τα ερείπια του πανεπιστημίου με τον μιναρέ ύψους 40 μέτρων.

19-Τα παραδοσιακά σπίτια του Χαράν. Μπροστά τα στρογγυλά είναι σβουνιά που ξεραίνει στον ήλιο

20-Η αυλή ενός σπιτιού.

21-22- Ο εξαερισμός των σπιτιών στην κορυφή από έξω και από μέσα.

23-Το λίβινγκ ρούμ του σπιτιού !

24-3 νεαρές τουρκάλες τουρίστριες ντυμένες με τοπικές ενδυμασίες για να τις βγάλουν φωτογραφία .

25-26-Το κάστρο του Χαρράν.

27-Η εικόνα του χωριού από το κάστρο.

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ

ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ 

ΙΙ- ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΟΘΥΣΙΟ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΓΗΝΗΣ ΦΤΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ, ΤΟΝ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΟΦΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ

ΙV-ΖΕΥΓΜΑ –ΠΩΣ ΠΝΙΓΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΡΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 

V-ΑΝΑΤΟΛΙΑ- ΤΡΙΑ ΜΕΡΗ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ -ESKI GUMUS, ΔΙΟΚΑΙΣΑΡΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΥΚΟΣ

VI-ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ HATAY ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

VII-(ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)ΚΟΡΑΜΑ, Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ