Κυριακή 25 Μαΐου 2008

ΙΙ- ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΟΘΥΣΙΟ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΓΗΝΗΣ ΦΤΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ, ΤΟΝ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΟΦΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ




1-Η Κομμαγηνή το χρονικό διάστημα 95-66 πΧ

Το τέλος της εκδρομής στην Τουρκία ήταν ή ανάβαση στο όρος Νεμρώδ (2150 μέτρα), για να δούμε το ιεροθύσιο που έκτισε εκεί ο о Αντίοχος Ι, βασιλιάς της Κομμαγηνής, ο αυτοεπονομαζόμενος Θεός, Δίκαιος, Επιφανής, Φιλορωμαίος, Φιλέλλην (86-38πΧ), που βασίλευσε στην Κομμαγηνή από 16 ετών μέχρι τον θάνατο του.
Ο Αντίοχος από την πλευρά του πατέρα του Μιθριδάτη ήταν κατ΄ ευθείαν απόγονος του Δαρείου και από την πλευρά της μητέρας Λαοδίκειας απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Το όρος Νεμρώδ έχει μπει από το 1987 στην λίστα της UNESCO με τις τοποθεσίες της Παγκόσμια κληρονομιάς.
Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι ,όπως και εγώ που δεν είμαστε ιστορικοί ,δεν έχουν ακούσει ξανά για το βασίλειο της Κομμαγηνής.
Η Κομμαγηνή ήταν κρατίδιο στα βορειοανατολικά της Συρίας, ανεξάρτητο από το 164 π.Χ. - 72 μ.Χ. οπότε και υποδουλώνεται στους Ρωμαίους. Το 595 μ.Χ.(που αναφέρεται στο παρακάτω ποίημα) ήταν τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και το 638 μ.Χ. κατακτήθηκε από τους Άραβες.
Ίσως οι θαυμαστές της ποίησης του Καβάφη να έχουν συναντήσει την Κομμαγηνή στα παρακάτω ποιήματα του. Από ότι φαίνεται ότι ο μεγάλος Αλεξανδρινός γνώριζε καλά την ιστορία αυτού του τόπου.

Μελαγχολία του Ιάσονος Κλεάνδρου· ποιητού εν Κομμαγηνή· 595 μ.Χ.(Το έγραψε τον Αύγουστο του 1918 με τον τίτλο «Μαχαίρι».Στην συνέχεια άλλαξε τον τίτλο.Βέβαια ο Ιάσων Κλέανδρος είναι πρόσωπο φανταστικό.)
Το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου
είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι.
Δεν έχω εγκαρτέρησι καμιά.
Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως,
που κάπως ξέρεις από φάρμακα·
νάρκης του άλγους δοκιμές, εν Φαντασία και Λόγω.

Είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι.-
Τα φάρμακα σου φέρε Τέχνη της Ποιήσεως,
που κάμνουνε - για λίγο - να μη νοιώθεται η πληγή.


«Επιτύμβιον Αντιόχου, Βασιλέως Κομμαγηνής».
(Γράφτηκε το Νοέμβριο του 1923.)

Μετά που επέστρεψε, περίλυπη, απ' την κηδεία του,
η αδελφή του εγκρατώς και πράως ζήσαντος,
του λίαν εγγραμμάτου Αντιόχου, βασιλέως
Κομμαγηνής, ήθελ' ένα επιτύμβιον γι' αυτόν.
Κι ο Εφέσιος σοφιστής Καλλίστρατος - ο κατοικών
συχνά εν τω κρατιδίω της Κομμαγηνής,
κι από τον οίκον τον βασιλικόν
ασμένως κ' επανειλημμένως φιλοξενηθείς-
το έγραψε, τη υποδείξει Σύρων αυλικών,
και το έστειλε εις την γραίαν δέσποιναν.

«Του Αντιόχου του ευεργέτου βασιλέως
να υμνηθεί επαξίως, ω Κομμαγηνοί, το κλέος.
Ήταν της χώρας κυβερνήτης προνοητικός.
Υπήρξε δίκαιος, σοφός, γενναίος.
Υπήρξεν έτι το άριστον εκείνο, Ελληνικός -
ιδιότητα δεν έχ' η ανθρωπότης τιμιοτέραν·
εις τους θεούς ευρίσκονται τα πέραν.»

2-Η θυσία του ποιητή Ιάσωνος Κλεάνδρου εν Κομμαγηνή του Εγγονόπουλου.
.
Οι φίλοι δε των εικαστικών τεχνών ίσως να έχουν δει τον πίνακα του Εγγονόπουλου «Η θυσία του ποιητή Ιάσωνος Κλεάνδρου εν Κομμαγηνή »1935 που τον εμπνεύστηκε από το παραπάνω ποίημα.
Επειδή δε πάλι είμαι σίγουρος ότι βλέποντας τον πίνακα δεν καταλαβαίνετε τι θέλει να πει ο ζωγράφος με αυτόν και τι σχέση έχει με το ποίημα, σας παραθέτω το σχετικό κείμενο του καθηγητού Νίκου Ζία για να φωτιστείτε (πολύ αμφιβάλω γι΄ αυτό αλλά δεν πειράζει !):
Στο κέντρο, βωμός με μαχαίρι και μπροστά του κριάρι. Αριστερά, ο ποιητής σε στάση και μορφή προφήτη, και δεξιά του δύο νέοι, σαν Απόστολοι, συνομιλούν. Πίσω υψώνονται τριγωνικού σχήματος βουνά και στο άνοιγμά τους φανταστικός τετράγωνος πύργος. Ο αν. καθηγητής Δ. Ράιος, στο βιβλίο του* για το ποίημα του Καβάφη «Μελαγχολία του Ιάσωνος Κλεάνδρου• ποιητού εν Κομμαγηνή• 595 μ.Χ.», συσχετίζει ** εικονογραφικά τον πίνακα του Εγγονόπουλου με τη μεταβυζαντινή παράσταση της θυσίας του Αβραάμ. Δίδει δε στην παράσταση την ερμηνεία που προτείνει ο ίδιος για την ανάγνωση του ποιήματος του Καβάφη, υποστηρίζοντας ότι «ο ποιητής και ζωγράφος Νίκος Εγγονόπουλος... πρέπει να είχε συλλάβει ένα κομμάτι από το κρυμμένο βάθος του κειμένου του αλεξανδρινού ποιητή, καθώς η ζωγραφική σύνθεση συνδυάζει φανερά στοιχεία από την θυσία του Αβραάμ και την "ανανεωτική θυσία του κριαριού" από την Μήδεια με υπαινικτικό συμβολισμό το ξανάνιωμα του Ιάσονα με την ίδια μέθοδο».Τέλος πιθανόν να υπάρχουν και μερικοί/ες που ενδιαφέρονται για την ιστορία ενός τόπου οπότε μετά από επίσκεψη στον λόφο του Φιλοπάππου, εκτός από τη ρομάντζα και τις τρυφερές διαχύσεις με το έτερον ήμισυ, να είχαν το ενδιαφέρον να δούνε σε καμία εγκυκλοπαίδεια τι στο διάολο ήταν αυτός ο Φιλόπαππος που του έφτιαξαν και μνημείο φάτσα στην Ακρόπολη.
Ο Γάϊος Ιούλιος Αντίοχος Φιλόπαππος λοιπόν, ήταν εξόριστος ηγεμόνας της Κομμαγηνής, εγγονός του Αντίοχου Δ΄ του Επιφανούς, τελευταίου βασιλιά της . Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, έγινε Αθηναίος πολίτης αναλαμβάνοντας δημόσια και θρησκευτικά αξιώματα, την ευεργέτησε και γι΄ αυτό οι Αθηναίοι τον τίμησαν φτιάχνοντας το 119 μΧ το κενοτάφιο ή τον τάφο του στον Λόφο των Μουσών.
Το ιεροθύσιο που κατασκεύασε ο Αντίοχος στο όρος Νεμρώδ , είναι το πιο γνωστό από όσα έχουν ανασκαφεί και δεν ήταν τίποτα άλλο από ένας βωμός σε δημόσιο χώρο όπου γίνονταν σπονδές και θυσίες εκ μέρους όλης της πόλης εκεί που είχε φροντίσει να τον θάψουν.
Υπάρχει άλλο ένα του πατέρα του Αντίοχου Μιθριδάτη Α΄ Καλλίνικου (το είχαν φαίνεται οικογενειακό χούι!), κοντά στην Αρσάμεια επί του Νυμφαίου ποταμού.
Στην Ελλάδα έχουν επιβεβαιωθεί επιγραφικά ιεροθύσια μόνο στην Λίνδο και την Κάρπαθο.
Τώρα αφού μπήκατε στο νόημα τι πηγαίναμε να δούμε ας περιγράψω λίγο την περιοχή.
Το ιεροθύσιο αυτό βρίσκεται σε μία κορυφή του Ταύρου τελείως πετρώδη και χωρίς καμία βλάστηση χιλιόμετρα γύρω.
Υπάρχει όμως περιγραφή περιηγητού πριν 100 μόλις χρόνια που μιλάει για ένα παράδεισο και λέει ότι οι λόφοι γύρω ήσαν γεμάτοι βελανιδιές και πλατάνια και οι κοιλάδες γεμάτες συκιές, ελιές, καρυδιές, ροδιές, αμπέλια και πικροδάφνες. Σήμερα οι κατσίκες δεν έχουν αφήσει ούτε φύλο χλωρό. Το 1989 η περιοχή ανακηρύχτηκε επιτέλους σε εθνικό πάρκο.
3-Η θέα από την κορυφή του Νεμρώδ. Στο βάθος ο ποταμός Ευφράτης.
.
Ο δρόμος που ανεβαίνει στο βουνό καταλήγει σε ένα πλάτωμα ,που υπάρχει ένα υποτυπώδες μπαράκι, είναι στενός και με στροφές γι΄αυτό και η μετάβαση εκεί γίνεται όχι με το πούλμαν αλλά με μικρά βαν των 9-10 θέσεων.
Από εκεί που σε αφήνει το βαν πρέπει να περπατήσεις περίπου μισή ώρα σε ένα ανηφορικό μονοπάτι με πέτρες για να φτάσεις στην κορυφή.
Περιττό να πω ότι η κ. Αθεόφοβου μετά της κουμπάρας της άραξαν στο μπαράκι μόλις είδαν αυτήν την ανηφόρα με τον κατσικόδρομο.
Ο Αθεόφοβος όμως ασυγκράτητος μετά της κοράκλας του και της κουνιάδας του ανέβηκε μέχρι την κορυφή ξεγλωσσιασμένος ,αλλά ευτυχής που δεν τα τίναξε σε αυτό το τεστ κοπώσεως, βλαστημώντας από μέσα του αυτόν τον Αντίοχο τον Ι που είχε την φαεινή ιδέα να φτιάξει τον τάφο του σε αυτή την τοποθεσία στου διαόλου την μάνα .
Ο Αντίοχος όμως ήξερε τι έκανε. Η κορυφή αυτή ήταν ορατή σε όλη σχεδόν την Κομμαγηνή.
Βέβαια επειδή κανένας δεν έχει την λόξα να ανεβαίνει σε ένα ξερό βουνό το μέρος είχε ξεχαστεί και ανακαλύφτηκε ξανά από ένα Γερμανό το 1883 όταν είδε κάτι με τα κιάλια στην κορυφή αυτή.
Επίσης τάφο δεν βλέπεις γιατί από ότι υποθέτουν είναι σκεπασμένος με χοντρό γαρμπίλι ύψους 75 μέτρων που τους προέκυψε από το ίσιωμα της κορυφής για την κατασκευή των πλατωμάτων για το ιεροθύσιο . Οι Αμερικανοί αρχαιολόγοι ανατίναξαν κάπου 25 μέτρα από αυτό αλλά πάλι ο τάφος δεν φάνηκε.
Ο Αντιόχος λοιπόν, έκανε μια δική αίρεση με Ελληνικά στοιχεία που βασιζόταν στον Περσικό ζωροαστρισμό με σκοπό να τον προσκυνούν σαν θεό μετά τον θάνατο του. Ήθελε το σώμα του να διατηρηθεί ως την αιωνιότητα και γι΄ αυτό έκανε και το ιεροθύσιο στην κορυφή του βουνού μακριά από το πόπολο και κοντά στους θεούς με τους οποίους ήταν σίγουρος ότι συγγένευε! Οι θεοί που πίστευε ήταν ένας συγκρητισμός Ελληνικών και περσικών θεοτήτων έχοντας προφανώς ενστερνιστεί το μεταφυσικό σύστημα που έχει αποκληθεί ερμητισμός.
4- Ο Νόμος του Αντίοχου γραμμένος πίσω από τα αγάλματα.
.
Πίσω από τα αγάλματα υπάρχει μεγάλη επιγραφή στα Ελληνικά που γράφει ΝΟΜΟ και εξηγεί τις απόψεις του και ουσιαστικά αποτελεί την διαθήκη του.
Εξηγεί ότι έκτισε το ιεροθύσιο για τα χρόνια και τις γενεές που θα επακολουθήσουν σαν «οφειλή ευχαριστίας προς τους θεούς και τους θεοποιημένους προγόνους του για την ολοφάνερη βοήθεια τους».Επίσης ότι σκοπός του είναι να δώσει στον κόσμο «το παράδειγμα της ευσέβειας που οι θεοί απαιτούν να επιδεικνύεται προς τους θεούς και τους προγόνους»

5-Αναπαράσταση των εορτών.
.
Κάθε χρόνο γίνονταν δύο ημερήσιες γιορτές. Σύμφωνα με το Μακεδονικό σεληνιακό μηνολόγιο στις 10 του μηνός Λώιου (14 Ιούλιου) γιορταζόταν η μέρα της στέψης του και συγχρόνως ήταν και η ημέρα της «εκδήλωσης για τους μεγάλους θεούς».Στις 16 του Αυδναίου (Δεκέμβριος) γιορταζόταν η γέννηση του. Είχε φροντίσει να υπάρχουν κονδύλια για τις γιορτές αυτές για όλο τον κόσμο με χορεύτριες και για να φάει και να πιει και να γλεντήσει εις μνήμην του αποθανόντος και αυτονακηρυχθέντος σε θεό βασιλιά. (Δεν ξέρω για το σώμα του αν διατηρήθηκε στην αιωνιότητα όπως επιθυμούσε μιας και δεν έχει βρεθεί ο τάφος του, αλλά είμαι σίγουρος ότι με αυτό το ανέβα κατέβα σε αυτή την κορυφή 2 φορές τον χρόνο, ιδίως τον χειμώνα που η κορυφή καλύπτεται με χιόνι και πάγο ,οι περισσότεροι πιστοί του είτε φρόντισαν να τον ξεχάσουν συντόμως και για αιώνες ,είτε οι πιο φανατικοί τα τίναξαν συντόμως από αυτήν την ταλαιπωρία!)
6-Αεροφωτογραφία του όρους Νεμρώδ με το ανατολικό ιεροθύσιο.
Διακρίνονται τα αγάλματα, το θυσιαστήριο,οι βάσεις των αναθηματικών στηλών των προγόνων του Αντίοχου,των Περσών αριστερά και των Μακεδόνων δεξιά.
Επίσης διακρίνεται το δρομάκι που οδηγεί στο δυτικό πλάτωμα με τις φθαρμένες αναθηματικές στήλες.
7-Το ανατολικό ιεροθύσιο.
.
Το θέαμα πάντως που αντικρίζει κανείς όταν φτάνει στην κορυφή είναι μοναδικό.
Τα τεράστια κεφάλια ανθρώπων και ζώων που έχουν ύψος όσο ένας άνθρωπος έχουν κυλήσει από τις καθιστά σώματα των αγαλμάτων από ασβεστόλιθο που αρχικά στην αρχαιότητα είχαν ύψος 8-10 μέτρα.
Αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι η ανάμιξη των στοιχείων των διάφορων πολιτισμών από την Ελλάδα και την Περσία ή ακόμα και την Αίγυπτο. Θα έλεγα ότι τα αγάλματα είναι ελλήνων θεών ντυμένων περσικά.
Μεταξύ του Ανατολικού και Δυτικού πλατώματος που βρίσκονται τα διάφορα αγάλματα, υψώνεται στο κέντρο ένας τεράστιος λόφος ,πάνω από 50 μέτρα σήμερα με μικρές πέτρες που πιστεύουν ότι κρύβει τον τάφο του Αντίοχου, του πατέρα του και ενός άλλου βασιλιά.

8-Σχεδιάγραμμα όλου του αρχαιολογικού χώρου.
.
Στο Ανατολικό πλάτωμα βλέπει κανείς από αριστερά προς τα δεξιά τα αγάλματα των Ελλήνων θεών με την αντιστοιχία τους στους Περσικούς θεούς.
Απόλλων/Μίθρας/Ήλιος/Ερμής
Η θεά της Κομμαγηνής
Δίας/ Ωρομάσδης ( Αχούρα Μάζντα)
Ο Αντίοχος Ι Θεός
Αρτάγνης/Ηρακλής/Αρης
9-Η σειρά των αγαλμάτων στις δύο άκρες τους έχουν αγάλματα ζώων.Εδώ η αριστερή άκρη.
10-Απόλλων

11-Θεά Τύχη, θεά της Κομμαγηνής.

12-Δίας 13-Αριστερά ο Αντίοχος Ι, δεξιά ο Ηρακλής
14-Τα ζώα του δεξιού άκρου

15-Αγαλμα λιονταριού –φύλακα.
.
Στην αυλή μπροστά στα αγάλματα υπάρχουν στα πλάγια δύο σειρές από αναθηματικές στήλες με ανάγλυφα. Προς βορρά είναι οι πρόγονοι του Αντίοχου από την Περσία και προς τον νότο από την Μακεδονία.(Στην φωτογραφία 6 διακρίνονται οι βάσεις των στηλών)
Από δεξιά ένα δρομάκι οδηγεί στο δυτικό πλάτωμα. Στο πλάι του υπάρχουν πεσμένες και με φθαρμένα τα ανάγλυφα τους αναθηματικές στήλες αφιερωμένες στους απογόνους του Αντιόχου.
16-Οι πεσμένες και φθαρμένες αναθηματικές στήλες στο δρομάκι προς το δυτικό πλάτωμα.
.
Το δυτικό πλάτωμα που υπάρχουν τα ίδια αγάλματα ήταν μόνο για τους ευγενείς και δεν επιτρεπόταν να πηγαίνει το πόπολο.
17-Το δυτικό πλάτωμα.
18-Το δυτικό πλάτωμα Δεν έχει γίνει εδώ μερική αναστήλωση όπως στο ανατολικό.

19-Οι κεφαλές των αγαλμάτων είναι ίδιες όπως και στο ανατολικό πλάτωμα.

20-Εδώ το κεφάλι του Ηρακλή είναι καλύτερα διατηρημένο.
.
Σε αυτό βρέθηκε το ωροσκόπιο του Λέοντος που είναι το πιο παλιό γνωστό ωροσκόπιο. Απεικονίζει τον αστερισμό του Λέοντος όπως δεν θα εμφανιστεί ξανά πριν να περάσουν 25000 χρόνια και τον δείχνει όπως ήταν στις 14 Ιουλίου του 109 πΧ
21-Το ωροσκόπιο του Λέοντος .Στην επάνω άκρη του ανάγλυφου γράφει στα Ελληνικά τα ονόματα των αστεριών.
22-Αναθηματικές στήλες των Περσών βασιλέων.
.Όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την Κομμαγηνή για να αποτρέψουν κάθε μελλοντική εξέγερση κατέστρεψαν ότι μπορούσε να θυμίζει την ένδοξη περίοδο της χώρας και μεταξύ όλων και το ιεροθύσιο.
Μέχρι στιγμής έχει γίνει μερική αναστήλωση στα σώματα των γιγαντιαίων αγαλμάτων.
Οι επισκέπτες είναι ακόμα πολύ λίγοι, αλλά πιστεύω ότι σύντομα με την ανάπτυξη του τουρισμού που παρουσιάζει σήμερα η Τουρκία, παρά το ότι είναι σε απομακρυσμένη κουρδική περιοχή θα γίνει ευρύτερα γνωστό.
Ήδη στην διαφήμιση του τουρκικού τουρισμού στα περιοδικά η φωτογραφία του ιεροθύσιου καταλαμβάνει την μισή σελίδα.(Μόνο που η φωτογραφία που χρησιμοποίησαν δεν είναι πρόσφατη !)

Μπορείτε να δείτε σε ένα σύντομο βίντεο την αναπαράσταση του χώρου.
Περισσότερα σχετικά με το όρος Νεμρώδ
εδώ και εδώ
*Δημήτρης Κ. Ράιος, Κ. Π. Καβάφης Μελαγχολία, του Ιάσωνος Κλεάνδρου ποιητού• εν Κομμαγηνή• 595 μ.Χ. Ερμηνευτική προσέγγιση, Ιωάννινα 2001. (Στο εξώφυλλο δημοσιεύεται ο πίνακας του Εγγονόπουλου.)
**Συσχετισμός του πίνακα με το ποίημα του Καβάφη γίνεται και στο διδακτικό Εγχειρίδιο Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γ' Ενιαίου Λυκείου των Κ.Η. Ακριβού - Δ.Π. Αρμάου, Αθήνα 1999, σελ. 66-68.
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ


ΠΡΟΣΘΗΚΗ (12-9-2010)
Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα παρουσίαση του ιεροθύσιου έχει γίνει πρόσφατα εδώ: Ο τύμβος του Αντίοχου Α' Θεού της Κομμαγένης Nemrut Tümülüsü

Τετάρτη 21 Μαΐου 2008

ΚΑΝΕ ΚΑΙ ΣΥ ΜΙΑ ΑΓΩΓΗ ,ΜΠΟΡΕΙΣ!



..................................................... Από τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ


Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της χώρας ,συνεπικουρούμενος και από τον τύπο, καυτηρίασε την αγωγή του Βγενόπουλου στον Γιώργο Παπανδρέου .
Ότι θα έφτανα λοιπόν κάποτε στην ζωή μου να συμφωνήσω και με τον Εβερτ είναι κάτι που ποτέ μου δεν το είχα φανταστεί!
Και όμως ο Εβερτ είναι ο μόνος από τους πολιτικούς που είπε στον ρ/ς Αθήνα 9,84 το αυτονόητο:έχει ( ο κ. Βγενόπουλος) δικαίωμα να την κάνει την αγωγή. Το δικαστήριο θα κρίνει εάν δικαίως έγινε η αγωγή ή όχι, αλλά έχει δικαίωμα να κάνει αγωγή εκ των πραγμάτων. Οποιοσδήποτε πολίτης αισθάνεται ότι τον έθιξε ένας πολιτικός έχει τη δυνατότητα από το Σύνταγμα να ασκήσει ένδικα μέσα.
Την δήλωση την διάβασα και δεν την άκουσα, γιατί αν την άκουγα πιθανόν να μην καταλάβαινα τι λέει έτσι που μιλάει τώρα τελευταία με μασέλα, που προφανώς δεν του εφαρμόζει καλά !
Είναι δε απόλυτα σωστό αυτό που λέει ο γενικότερα αντιπαθής Βγενόπουλος ότι: η συντεχνιακή άποψη ορισμένων πολιτικών ότι ο πολιτικός λόγος δεν έχει όρια και δεν χρειάζεται τεκμηρίωση είναι λανθασμένη. Ο πολιτικός λόγος έχει όρια και δεν μπορεί να καταπατεί τα δικαιώματα των πολιτών που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα.
Είναι δικαίωμα κάποιων πολιτικών να αλληλοϋβρίζονται και να αλληλοδυσφημούνται, εάν πιστεύουν ότι έτσι πρέπει να ασκούν το λειτούργημά τους, αλλά είναι και αναφαίρετο συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών να προσφεύγουν στην Δικαιοσύνη όταν θίγεται η τιμή και η αξιοπρέπειά τους από οποιονδήποτε.
Οι πολιτικοί θεωρούν σαν αυτονόητο δικαίωμα τους χωρίς στοιχεία να κατηγορούν τον οποιονδήποτε, ανεξέλεγκτα και αδιαμαρτύρητα από τον θιγόμενο. Δεν θυμάμαι δε καμιά περίπτωση που να έχει κατηγορηθεί κάποιος λανθασμένα και όταν διαπιστώθηκε το άδικο της κατηγορίας να βγήκε ο πολιτικός και να παραδέχτηκε το σφάλμα του.
Το ίδιο δε δικαίωμα επιφυλάσσουν και για τον εαυτό τους και οι δημοσιογράφοι και γι΄ αυτό και επιτίθενται κατά του νόμου περί τύπου και συμπαρίστανται ενθέρμως στους πολιτικούς . Θέλουν να γράφουν ανεξέλεγκτα ότι γουστάρουν και αν τελικά αναγκαστούν να παραδεχτούν ότι αυτά που έγραψαν με μεγάλα γράμματα στην πρώτη σελίδα ήσαν αναληθή, η επανόρθωση που δημοσιεύουν είναι με μικρά γράμματα δίπλα στα φαρμακεία και με ένα σχόλιο δικό τους κάτω από την διάψευση που περιτέχνως την αναιρεί.
Στην συγκεκριμένη τώρα περίπτωση έχει να παρατηρήσει κανείς τα εξής:
1-Η συναλλαγή που έκανε ο Βγενόπουλος ήταν απόλυτα θεμιτή στα πλαίσια μιας ελεύθερης καπιταλιστικής οικονομίας όπως έχω εξηγήσει και σε προηγούμενο ποστ.
2-Αν οι πολιτικοί θεωρούν ότι έχουν δίκιο σε όσα λένε πρέπει να εμπιστεύονται την δικαστική εξουσία και τους νόμους που οι ίδιοι έχουν νομοθετήσει και να μην θεωρούν απειλή τα δικαστήρια
3-Όταν ο Γιώργος έκανε τον καμπόσο και έλεγε ας μου κάνει αγωγή και εγώ θα αποποιηθώ της βουλευτικής μου ασυλίας, για να μην υπάρχει άλλοθι και έτσι να αξιολογηθούν δικαστικά οι ισχυρισμοί μου δεν μπορεί να διαμαρτύρεται όταν η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα.
4-Στην ουσία τα όσα λέει ο Βγενόπουλος στην αγωγή του που θεωρεί ότι τον θίγουν δηλαδή ότι ο Παπανδρέου μίλησε για :αδιαφανή συναλλαγή, εκκολαπτόμενο σκάνδαλο, υποκρυπτόμενη παράνομη χρηματική συναλλαγή κάτω από το τραπέζι, μάθημα κλεπτοκρατικού καπιταλισμού και έκφραση διαπλοκής και διαφθοράς δεν θεωρώ ότι μπορούν να σταθούν σε κανένα δικαστήριο.
Απλά η αγωγή έχει πιστεύω στην πραγματικότητα το μήνυμα πως: μάγκες προσέχετε τι λέτε για μένα στο μέλλον.
Θα έλεγα δε ότι τελικά σε ένα βαθμό το πέτυχε γιατί λίγο πολύ όλοι είναι προσεκτικότεροι όταν αναφέρονται σε αυτόν και επίσης ανάγκασε τους πολιτικούς να αποφασίσουν να χτυπήσουν πιο ουσιαστικά το γαϊδούρι και όχι το σαμάρι.
Και το γαϊδούρι στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η κυβέρνηση και οι πράξεις της.
Έτσι ο Αλαβάνος κατήγγειλε ότι ένα χρόνο τώρα έχει βγάλει το πόρισμα του ο αντιεισαγγελέας Εφετών κ Πεπονής που ζητάει την ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για τα ομόλογα του ΤΑΞΥ του Βγενόπουλου, αλλά μιλάει επίσης για πολιτικές ευθύνες του υπουργείου Απασχόλησης και προφανώς γι΄ αυτό το πόρισμα έχει μείνει μέχρι σήμερα σε κάποιο συρτάρι.
Επίσης το ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε ότι ψεύδεται ο Αλογοσκούφης πως το 2002 είχε πουληθεί το 66% των μετοχών του ΟΤΕ όταν τον Αύγουστο του 2005 το Δημόσιο είχε στα χέρια του το 48,6%, αλλά πούλησε μετά από ένα 10% την 9 Σεπτεμβρίου 2005 και την 29 Ιουνίου 2007.
Στις 14 δε Δεκεμβρίου 2006 ο Αλογοσκούφης κατήργησε την νομοθεσία που έλεγε ότι το Δημόσιο δεν πρέπει να έχει ποσοστό κάτω από 33% οπότε άνοιξε η όρεξη του Βγενόπουλου για αγορά του ΟΤΕ.
Τελικά η αντιπολίτευση αντί να ασχολείται με ένα καπιταλιστή ,όπως είπε και η Αλέκα, που κοιτάει πως θα κερδίσει, θα έπρεπε να επικεντρώνεται σε ένα και μόνο βασικό και αναπάντητο ερώτημα:
ΓΙΑΤΙ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ Ο ΟΤΕ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΕΡΔΟΦΟΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΟΣΑ ;
Επειδή δε η κυβέρνηση δεν θέλει ή δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε αυτό το εύλογο ερώτημα και η λαϊκή δυσαρέσκεια για την πώληση είναι έντονη, φροντίζει να μεταφέρει την επικαιρότητα αλλού ώστε να πάψουν να ασχολούνται με τον ΟΤΕ.
Έτσι βάζει τον Στυλιανίδη χωρίς λόγο στα ξεκούδουνα ,να κάνει δηλώσεις για ιδιωτικά πανεπιστήμια σε μια εποχή που αρχίζει μια νέα αναταραχή στα Πανεπιστήμια της χώρας.
Βρίσκει δε συμπαραστάτες όλους τους φοιτητοπατέρες (που μόλις αποφοιτήσουν, θα γίνουν οι μελλοντικοί εργατοπατέρες) που αντιδρούν άκουσον- άκουσον στην καθολική ψηφοφορία για την εκλογή πρύτανη!
Ακολουθώντας δε το παράδειγμα του γραφικού εκείνου νεοδημοκράτη, που έμεινε στην ιστορία ως Καλπογιάννης, πηγαίνουν και με τσαμπουκά βουτάνε τις κάλπες προστατεύοντας έτσι με άκρως ιδιόρρυθμο τρόπο τις ακαδημαϊκές ελευθερίες και το Πανεπιστημιακό Άσυλο!
Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία της Ελληνικής σχιζοφρένειας!
UPDATE 29-5-08
Με την εμφάνιση του στην επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της Βουλής ο Βγενόπουλος απάντησε σε όλα τα ερωτήματα και στην ουσία επιβεβαίωσε το γεγονός ότι η κυβέρνηση ξεπούλησε τον ΟΤΕ στην Ντόιτσε Τέλεκομ.
Την πιό σαφή δε σκιαγράφηση του τι εκπροσωπεί ο Βγενόπουλος την έκανε ο Αντώνης Καρακούσης στο ΒΗΜΑ
Απεκάλυψε χθες ο κ. Βγενόπουλος στη Βουλή αυτό που πραγματικά είναι. Εδειξε ότι κινείται στα όρια του κυνισμού των αγορών, ότι είναι ένας μοντέρνος παίκτης του χρήματος, ένας από τους διακεκριμένους «λύκους» της σύγχρονης κερδοσκοπίας, μια έκφραση της παγκοσμιοποιημένης εποχής, ένας νεο-επιχειρηματίας που αρπάζει τις ευκαιρίες όπου τις βρει και διεκδικεί τον ρόλο και τη θέση που το οικονομικό μας σύστημα επιτρέπει.

Κυριακή 18 Μαΐου 2008

Η ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΜΠΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ



Είναι πολύ ενδιαφέρον να διαπιστώνεις ότι ένα παλιό σου ποστ μπορεί να διαβάζεται και σήμερα και μάλιστα από αξιόλογους ανθρώπους οι οποίοι κάνουν τον κόπο να σου στείλουν πολύτιμες πληροφορίες που συμπληρώνουν το κείμενο σου.
Το ποστ που αναφέρομαι είχε αναρτηθεί στις 14-11-2007 και είχε θέμα : Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΜΠΑΣ
Το e-mail που έλαβα ήταν από τον διακεκριμένο κριτικό Λογοτεχνίας κ. Αλέξανδρο Ζήρα ο οποίος είναι και από τους βασικούς υπεύθυνους σύνταξης του τεράστιου σε μέγεθος (2500 σελίδες), αλλά και σημασία Λεξικού της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Πρόσωπα. Έργα. Ρεύματα. Όροι (Πατάκης) 2007.
Ο κ. Ζήρας, που γνωρίζει το έργο και την ζωή του Καμπά, έχει γράψει το σχετικό λήμμα στο παραπάνω λεξικό και έχει στην κατοχή του μερικά αδημοσίευτα ποιήματα και πεζά του.
Με τις πληροφορίες που μου έγραψε και ένα καινούργιο ψάξιμο στο ιντερνέτ κατάφερα να συμπληρώσω την συναρπαστική ζωή του ποιητή αυτού.
Κατά την διάρκεια της κατοχής όλη η πρωτοπορία της εποχής συγκεντρώνεται κάθε Πέμπτη στο φιλόξενο σπίτι του Ανδρέα Εμπειρίκου και της συζύγου του Μάτσης Χατζηλαζάρου, όπου διαβάζονταν αποσπάσματα από τα έργα τους.
Ο Οδυσσέας Ελύτης είναι μεταξύ αυτών και λέει: Οι τακτικές συγκεντρώσεις της Πέμπτης, που κρατήσανε σ’ όλο το διάστημα της Κατοχής, και ακόμη – αλλά όχι με την ίδια ζωηρότητα – μετά την Απελευθέρωση, έμειναν ιστορικές. Εκεί διαβάστηκαν για πρώτη φορά η Αμοργός του Νίκου Γκάτσου, ο Μπολιβάρ του Νίκου Εγγονόπουλου, η Ursa Minor του Τάκη Παπατζώνη, του Αντώνη Βουσβούνη ο Άγιος Αντώνιος, τα ποιήματα του Νάνου Βαλαωρίτη, της Μάτσης Ανδρέου, του αδικοσκοτωμένου, λίγο αργότερα, Κίτσου Μαλτέζου – Μακρυγιάννη, και πολλών άλλων νέων. Επίσης μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν ο Μίλτος Σαχτούρης, ο Δημήτρης Παπαδίτσας ο Έκτορας Κακναβάτος και ο Ανδρέας Καμπάς. Ο Ελύτης έχει αφιερώσει το ποίημα του Η πορτοκαλένια (από τον Ήλιο τον πρώτο,1943) στον Ανδρέα Καμπά.
Η γνωριμία του Ανδρέα Καμπά με την Μάτση Χατζηλαζάρου κατέληξε σε ένα φλογερό έρωτα.(Η Μάτση ήταν 5 χρόνια μεγαλύτερη από τον Καμπά)
Η ποιήτρια Μαρία (Μάτση) Λουκία Χατζηλαζάρου γεννήθηκε το 1914.
Ήταν κόρη πλούσιου εμπόρου της Θεσσαλονίκης ,που στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο κατέφυγε με την οικογένεια του στην Νότιο Γαλλία και την Ρώμη και το 1919 επέστρεψε στην Ελλάδα. Σύμφωνα με πληροφορίες της Άντειας Φραντζή, ήταν, γεγονός σύνηθες στις εύπορες οικογένειες τότε, η κόρη τους να είναι «κατ΄οίκον διδαχθείσα» αν και τα οικονομικά της οικογενείας έβαιναν προς την οικονομική καταστροφή, λόγω της εξάρτησης των γονιών της από την μορφίνη που τους οδήγησε τελικά και τους δύο στον θάνατο, το 1934.
Ηδη όμως η Μάτση 17 ετών, ήταν παντρεμένη με τον Καρλ Σούμαν και εργαζόταν σε κατάστημα στην Αθήνα. Ο γάμος αυτός οδηγείται σε διαζύγιο το 1936 και μετά ένα χρόνο παντρεύεται τον γεωπόνο και αρχιτέκτονα κήπων Σπύρο Τσαούση. Αλλά και αυτός ο γάμος δεν θα κρατήσει πάνω από ένα χρόνο. Η Μάτση μετά τους δύο αποτυχημένους γάμους και την οικογενειακή της τραγωδία, καταφεύγει το 1938 στον Ανδρέα Εμπειρίκο να την βοηθήσει με την νέα για την εποχή θεραπεία της ψυχανάλυσης, στην οποία ήταν πρωτοπόρος. Τελικά όμως οι συναντήσεις τους καταλήγουν σε φλογερό έρωτα και σε γάμο τον Ιούλιο του 1940.

Στο βιβλίο «Αντίο Παλιέ Κόσμε» του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου (Δρομέας 1999) η Ελένη Βλάχου, που περιγράφει στο βιβλίο της για τις κοσμικότητες της εποχής, γεγονός που δεν άρεσε στην Μάτση, είπε χαρακτηριστικά: Η δε Μάτση, η οποία είναι χάρμα άνθρωπος και την οποία γνωρίζω πάρα πολύ καλά, εκείνη την εποχή ευρίσκετο ολονυχτίς εις τα ίδια καμπαρέ μαζί μου και να τ’ αφήσει αυτά! Και διασκέδαζε και ξενυχτούσε εξίσου –ήταν η εποχή.
Ο Εμπειρίκος θα την μυήσει στην ποίηση και η πρώτη ποιητική συλλογή της Μάτσης Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης (με το ψευδώνυμο Μάτση Ανδρέου) θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ίκαρος το 1944.
Ήδη όμως όταν εκδόθηκε ,η Μάτση είχε χωρίσει από τον Εμπειρίκο το 1943 και είχε γίνει ερωμένη του Ανδρέα Καμπά.


Το βιβλίο της είχε την αφιέρωση Στον Ανδρέα.
Ο Μάνος Χατζιδάκις το έχει σχολιάσει λέγοντας: «Κι όλοι ρωτούσαν ποιον εννοεί. Τον Εμπειρίκο που άφηνε ή τον Καμπά που ακολουθούσε». Η δική του εξήγηση είναι ότι «δεν περιείχε αμηχανία – ΄σε ποιον΄ αλλά τόλμη. Και στους δύο».Τα Χριστούγεννα του 1945 χάρις στον διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα Οκτάβιου Μερλιέ και με γενικό του γραμματέα τον Ροζέ Μιλλιέξ, πραγματικοί φιλέλληνες και οι δύο, αντιστασιακοί, προοδευτικών και φιλοαριστερών πεποιθήσεων ,παντρεμένοι και οι δύο με Ελληνίδες (τη Μέλπω Λογοθέτη-Μερλιέ και την Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ αντίστοιχα), το Ινστιτούτο χορήγησε υποτροφίες σε 200 νέα αξιόλογα άτομα να σπουδάσουν στην Γαλλία. Οι περισσότεροι ήσαν αριστεροί και προοδευτικοί αλλά υπήρχαν και γόνοι αστικών οικογενειών.
Στους υπότροφους αυτούς ήταν και ο Ανδρέας Καμπάς με την Μάτση Χατζηλαζάρου.
Όλοι αυτοί επιβιβάστηκαν στο θρυλικό πια πλοίο «Ματαρόα» και έτσι διασώθηκε από τον εμφύλιο όλη η ελπιδοφόρα τότε αφρόκρεμα της διανόησης, της τέχνης και της επιστήμης της Ελλάδας.
Ενδεικτικά αναφέρω τον Κορνήλιο Καστοριάδη, την Ελλη Αλεξίου,τον Κώστα Αξελό, τον σκηνοθέτη Μάνο Ζαχαρία, τον μουσικό Δημήτρη Χωραφά, τον Άγγελο Προκοπίου, τον γλύπτη Μέμο Μακρή, τον ζωγράφο Ντίνο Βυζάντιο, τον φιλόλογο Εμμανουήλ Κριαρά, τους φοιτητές τότε της αρχιτεκτονικής Εμμανουήλ Κινδύνη, Αριστομένη Προβελέγγιο, Αθανάσιο Γάττο, Κωνσταντίνο Μανουηλίδη, Νικόλα Χατζημιχάλη, Γιώργο Κανδύλη, Πάνο Τσολάκη, Τάκη Ζενέτο και πολλούς άλλους .Στην ομάδα ανήκε και Γιάννης Ξενάκης που έχοντας τραυματιστεί στο μάτι κατά τα Δεκεμβριανά πήγε αργότερα μόνος του στο Παρίσι.
Δύο από τους επιβάτες έχουν γράψει για το ταξίδι αυτό.
Η εικαστικός Νέλλη Ανδρικοπούλου Το ταξίδι του Ματαρόα - 1945, Στον καθρέφτη της μνήμης.(Εστία) 2007 και η συγγραφέας Μιμίκα Κρανάκη «Ματαρόα» σε δύο φωνές - Σελίδες ξενητιάς ( Βιβλιοθήκη του Μουσείου Μπενάκη).
Η Μιμίκα Κρανάκη είχε υποσχεθεί στον Αλέξανδρο Ζήρα να του γράψει τις αναμνήσεις της για τον Ανδρέα Καμπά αλλά δυστυχώς πέθανε πριν να εκπληρώσει την υπόσχεση της.
Το 1946 βγαίνει το διαζύγιο της Μάτσης με τον Εμπειρίκο ο οποίος μετά ένα μήνα παντρεύεται την Βιβίκα Ζήση με την οποία απέκτησε και τον γιό του και έζησαν μαζί μέχρι τον θάνατο του.
Ήδη όμως η Μάτση ,που υμνούσε τον έρωτα στην ποίηση αλλά και στην ζωή ,έχει χωρίσει και από τον Ανδρέα Καμπά και έχει συνδεθεί με τον ζωγράφο Javier Vilato,ανεψιό του Πικάσσο με τον οποίο έζησε μαζί 8 χρόνια μέχρι το1956.
Η πολυτάραχη αυτή γυναίκα γύρισε στην Ελλάδα το 1958 αφού εν τω μεταξύ συνδέθηκε και με τον Καστοριάδη .
Πέθανε στην Αθήνα το 1987.
Ο Ανδρέας Καμπάς στο Παρίσι γνωρίζεται με τον Σάρτρ και την Μπωβουάρ. Αφού γύρισε όλα τα παρισινά στέκια και υπήρξε και για ένα διάστημα και σύντροφος της Μπωβουάρ, έφυγε για το Λονδίνο και εργάστηκε στην ναυτιλιακή εταιρεία του Κουλουκουντή. Φαίνεται ότι ήταν γοητευτικός άνδρας με επιτυχίες στις γυναίκες, αντοχή στο πιοτό και εργάστηκε και σαν έκτακτος συνεργάτης στην Ελληνική εκπομπή του ΒΒC.
Το 1964 πήγε στο Μόντε Κάρλο και δούλεψε στα γραφεία του Ωνάση μέχρι τον θάνατό του το 1965 εκεί και όχι στο Λονδίνο όπως αναφέρει ο Αργυρίου στον τόμο της Πρώτης Μεταπολεμικής Γενιάς (Σοκόλης).


ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ

Ο Εμπειρίκος σε νέα ηλικία.
Η Μάτση Χατζηλαζάρου σε φωτογραφία σε νεαρή ηλικία.
Το σκίτσο της είναι φιλοτεχνημένο από τον ζωγράφο Χαβιέρ Βιλατό.

(Η φωτογραφία και το σκίτσο από το αφιέρωμα του περιοδικού ΑΝΤΙ στην ποιήτρια τον Ιούλιο του 1987)
ΠΡΟΣΘΗΚΗ 28-6-2011
Ένα εξαιρετικό πόστ για την Χατζηλαζάρου στο οποίο και υπάρχει και βίντεο που απαγγέλει η ίδια έχει αναρτήσει ο BOSKO με τίτλο για-τον-ερωτικό-παροξυσμό-της-μάτσης-χατζηλαζάρου-και-το-σχόλιο-του-μάνου-χατζιδάκι

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 4-8-2015
Ένα εξαιρετικής ευαισθησίας κείμενο για την Χατζηλαζάρου δημοσιεύτηκε στην LIFO : «Tu m’ abysses. Tu m’ oasis»: Αντίστροφη αφιέρωση.Το τελευταίο ποίημα της Μάτσης Χατζηλαζάρου. 
Επίσης  στην LIFO της 20-3-2014 υπάρχει  συνέντευξη της που δόθηκε στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο για την Ελευθεροτυπία. 
Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο"Αντίο Παλιέ Κόσμε, συνεντεύξεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους".  

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 15-8-2018
Γράφει ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης για το νέο βιβλίο του  Ανδρέα Εμπειρίκου Οι κύκλοι του Ζωδιακού. Ανέκδοτα κείμενα από τη συλλογή «Γραπτά ή Προσωπική μυθολογία» Άγρα 2018

Μελετώντας σήμερα τα εννέα κείμενα του Ζωδιακού αντιλαμβανόμαστε τους λόγους για τους οποίους ο Εμπειρίκος απέφυγε να τα δημοσιεύσει - λόγοι προσωπικοί/οικογενειακοί και κοινωνικοπολιτικοί. Κάποια κείμενα του Ζωδιακού αναφέρονται ονομαστικά στην πρώτη σύζυγο του Εμπειρίκου, την ποιήτρια Μάτση Χατζηλαζάρου. Σε μερικά μάλιστα πρωταγωνιστεί και η ίδια. 

Πέμπτη 15 Μαΐου 2008

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. ΠΗΓΕ ΓΙΑ ΜΑΛΙ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ ΚΟΥΡΕΜΕΝΟΣ




Πολλοί θεωρούν ότι η Απριλιανή δικτατορία μας έκατσε στο σβέρκο εξαιτίας αποκλειστικά και μόνο των Αμερικανών και της χούντας των αξιωματικών.
Σαφώς και αυτοί έχουν το μεγαλύτερο και αποφασιστικό μέρος γι΄ αυτήν, αλλά ένας από τους ουσιαστικότερους υπεύθυνους και υπαίτιους στο πως φτάσαμε στην χούντα δεν είναι άλλος από τον επιδιώκοντα απεγνωσμένα σήμερα την υστεροφημία του, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.
Η προσπάθεια του για δικαιωθεί η αποστασία με την διοργάνωση συμποσίου πέτυχε δυστυχώς γι΄ αυτόν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.
Πίστευε προφανώς ότι επειδή μόνο αυτός και ο Κωνσταντίνος είναι πλέον οι μόνοι επιζώντες από τους πρωταγωνιστές, που έχουν εξ ίσου χεσμένη την φωλιά τους , θεωρούσε ότι θα μπορούσε πλέον να περάσει την δική του άποψη και να κατακτήσει την επιθυμητή σε αυτόν δικαίωση του για τις τότε πράξεις του.
Όμως οι μνήμες εκείνης της εποχής,* αλλά και τα στοιχεία που υπάρχουν πια από διάφορα αρχεία, αποδεικνύουν ότι πίσω από αυτή την ιστορία ο ρόλος του Μητσοτάκη στην αποστασία ήταν καθοριστικός.
Οι δύο αυτοί πρωταγωνιστές κατάφεραν να προκαλέσουν με τις πράξεις τους αφ΄ ενός μεν την οπισθοδρόμηση για αρκετά χρόνια μιας Ελλάδας που βρισκόταν σε συνεχή άνοδο, αλλά αφετέρου να προετοιμάσουν και το έδαφος για την δικτατορία.
Η χούντα δε, δεν στέρησε μόνο τις πολιτικές ελευθερίες για 7 χρόνια από τον Ελληνικό λαό, αλλά προκάλεσε και την μεγαλύτερη καταστροφή ,μετά την μικρασιατική στον Ελληνισμό ,με την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο αποτέλεσμα του ανεγκέφαλου πραξικοπήματος εναντίον του Μακαρίου.
Αλλά ας γυρίσουμε στην 10ετία του 60.
Όπως γράφει και ο Κώστας Παπαϊωάννου** :Μια ανέλπιστα μεγάλη πνευματική άνθηση(σωστότερα:πνευματική άνοιξη!)που ξεκινούσε από τις αρχές της 10ετίας του 1960 και στηριζόταν σε αριστερά θεμέλια, αγκάλιαζε όλη την Ελλάδα σε όλους τους τομείς :θέατρο, μουσική, βιβλίο, κινηματογράφος, τραγούδι (αχ, αυτό το τραγούδι:σάρωνε τα πάντα!)ή χώρα ζούσε μια « μικρή Αναγέννηση».
Ο Έλληνας , τελικά, ανέπνεε ελεύθερα , σκεφτόταν, συζητούσε και ονειρευόταν –άρα ήταν επικίνδυνος….
Ήδη τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 60 η Ελλάδα είχε αρχίσει να ξεπερνά τις πληγές του εμφύλιου και μετά τις εκλογές της βίας και της νοθείας του 61 που έκανε ο Καραμανλής, αντί να καταφέρει να αναστείλει την άνοδο της κεντροαριστεράς προκάλεσε αντίθετα και μετά την δολοφονία του Λαμπράκη ένα ευρύτατο δημοκρατικό κίνημα με κορύφωση τον ανένδοτο αγώνα. Ο αγώνας αυτός κύριο στόχο του είχε τον πανίσχυρο μηχανισμό που είχε διαβρώσει το κράτος και το στρατό και τον είχε εγκαθιδρύσει μια οπισθοδρομική δεξιά που έβλεπε παντού κομμουνιστικό κίνδυνο. Ο ανένδοτος αγώνας οδήγησε τελικά στην άνοδο στην εξουσία του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Μητσοτάκης λόγω της ενεργού του συμμετοχής σε αυτόν και της προβαλλόμενης από τον ίδιο και τότε μη αμφισβητούμενης αντιστασιακής του δράσης***, είχε αποκτήσει μια ευρύτατη λαϊκή αποδοχή σαν ο σοβαρότερος και αδιαμφισβήτητος διάδοχος του ηλικιωμένου Γεωργίου Παπανδρέου. Είχε επίσης την υποστήριξη του εκδότη της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Κόκκα, εφημερίδας από τις πιο αξιόλογες της εποχής ,με αντιστασιακές και αριστερές περγαμηνές που είχε προσελκύσει στο δυναμικό της τα μεγαλύτερα ονόματα της τότε πνευματικής πρωτοπορίας και δημοσιογραφίας.
Ο ισχυρός πόλος εξουσίας που αποτελούσε τότε το παλάτι, είχε ένα νέο βασιλιά που για πρώτη φορά από την εγκαθίδρυση της βασιλείας στην χώρα συγκέντρωνε μια ευρύτερη αποδοχή αλλά και ανοχή ακόμα και από αυτούς που ήσαν κατά της βασιλείας, λόγω του ότι ήταν νέος, ολυμπιονίκης και είχε παντρευτεί και μια όμορφη και συμπαθή κοπέλα, πράγματα που αρέσουν και εντυπωσιάζουν πολύ κόσμο.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά την ήττα του στις εκλογές είχε φύγει σαν Τριανταφυλλίδης για το Παρίσι μην αντέχοντας να παραμείνει σαν αρχηγός της αντιπολίτευσης. Όλα λοιπόν ήσαν ευνοϊκά για την ανάδειξη του Μητσοτάκη σαν του επόμενου ηγέτη μετά τον Καραμανλή και τον γέρο Παπανδρέου.
Η εμφάνιση όμως του Ανδρέα Παπανδρέου στο πολιτικό προσκήνιο του χάλασε τα σχέδια. Ό Ανδρέας σε λίγο χρονικό διάστημα με ένα πολύ πιο ριζοσπαστικό λόγο, πρωτόγνωρο τότε για την Ελλάδα απέκτησε ευρύτατο λαϊκό έρεισμα ιδίως στις νεώτερες ηλικίες.
Είναι χαρακτηριστικές πχ οι συζητήσεις που έγιναν τότε, όταν για πρώτη φορά χρησιμοποίησε το όρο κατεστημένο σε αντιστοιχία με τον αγγλικό όρο establishment σε πολιτική του ομιλία.
Ήδη από την πρώτη του προεκλογική εκστρατεία στην Αχαΐα κέρδισε τα πλήθη λέγοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει από τρομοκρατούμενο αστυνομικό κράτος μια σύγχρονη ουσιαστική δημοκρατία.Οι αστυφύλακες, οι χωροφύλακες, οι γραφιοκράτες να γίνουν υπηρέτες του λαού και όχι να είναι οι τύραννοι του.****
Ο Μητσοτάκης, εκεί που δεν το περίμενε, βρέθηκε να έχει έναν επίφοβο διεκδικητή της εξουσίας .
Μέχρι τότε στην πολιτική ζωή της Ελλάδας οι διασπάσεις και συνενώσεις πολιτικών κομμάτων και κομματιδίων ήταν κάτι το σύνηθες.
Ήδη η ίδια η Ένωση Κέντρου ήταν ένα συνονθύλευμα ανόμοιων κομμάτων από την κεντροαριστερά μέχρι και την δεξιά.
Ο πρωτεργάτης της αποστασίας Μητσοτάκης είναι προφανές ότι πίστευε πως εξαναγκάζοντας ο βασιλιάς τον Παπανδρέου σε παραίτηση θα μπορούσε να πάρει το κόμμα με το μέρος του και να εξουδετερώσει έτσι και τον άμεσο αντίπαλο του Ανδρέα.
Ένα πράγμα όμως δεν υπολόγισε, πως οι καιροί είχαν πλέον αλλάξει.
Η ορκωμοσία της πρώτης κυβέρνησης των αποστατών με τον Νόβα***** ξεσήκωσε ένα τεράστιο κύμα οργής από τον λαό.
Χάρις στον τότε διευθυντή της ραδιοφωνίας Πεπονή, ο οποίος κλείδωσε στον ραδιοθάλαμο τον εκφωνητή που τις διάβαζε μέχρι να τις διαβάσει όλες , όλη η Ελλάδα άκουσε το ίδιο βράδυ κατάπληκτη τις κατάπτυστες επιστολές που είχε στείλει ο βασιλιάς στον πρωθυπουργό και τις αντίστοιχες απαντήσεις του Γέρου σε αυτές .
Η λαϊκή αγανάκτηση οδηγούσε κάθε μέρα τον κόσμο στους δρόμους με όλα αυτά που γίνονταν, μέχρι να γίνει δυνατή η απόκτηση κυβερνητικής πλειοψηφίας τελικά στην τρίτη κατά σειράν κυβέρνηση των αποστατών.
Το μάντρωμα των αποστατών που τους πήγαιναν κοπάδι στην βουλή για να μην αποστατήσουν την τελευταία στιγμή από τους αποστάτες(!), ο πακτωλός των χρημάτων που λέγεται ότι σε πολλούς δίνονταν κομμένα στα δύο μέχρι να ψηφίσουν στα σίγουρα, και η υπουργοποίηση απίθανων βουλευτών δημιούργησαν μια άνευ προηγουμένου έκπτωση της πολιτικής ζωής του τόπου.
Χωρίς την συμβολή του Μητσοτάκη όλη αυτή η αθλιότητα δεν θα ήταν εφικτό να γίνει.
Και εκεί είναι η μεγάλη του ευθύνη που προσπαθεί τώρα απεγνωσμένα να την διασκεδάσει.
Ένα ισχυρότατο παρακράτος της δεξιάς που είχε διαβρώσει τον στρατό με τον ΙΔΕΑ ,με τα σώματα ασφαλείας να συνεργάζονται με δοσίλογους και στοιχεία του υπόκοσμου, όπως αποδείχτηκε στην υπόθεση Λαμπράκη, με την αποστασία επανέκτησε ξανά την δυνατότητα να ελέγχει από το παρασκήνιο την πολιτική ζωή της χώρας μετά το μούδιασμα που είχε υποστεί από την επικράτηση της ΕΚ.
Τα δύο περίπου χρόνια από την αποστασία μέχρι την χούντα, η απαξίωση του πολιτικού κόσμου σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού οδήγησε τα δεξιότερα στρώματα στην αποδοχή της στρατιωτικής δικτατορίας σαν αναγκαίο κακό.
Αντίθετα οι ελπίδες που είχαν στηρίξει πολλοί κεντροαριστεροί στον Μητσοτάκη μεταβλήθηκαν σε οργή εναντίον του με αποτέλεσμα να μην μπορεί τότε να κατέβει ούτε στην γενέτειρα του την Κρήτη. Όλο το διάστημα που οι αποστάτες προσπαθούσαν να αποκτήσουν κυβερνητική πλειοψηφία το σύνθημα Μητσοτάκη κάθαρμα δονούσε την Αθήνα.
Έπρεπε να περάσουν 12 χρόνια από την αποστασία για να καταφέρει ο Μητσοτάκης να ξαναεκλεγεί βουλευτής το 1977 μετά το μαύρισμα που έφαγε το 1974.
Ο έτερος Κωνσταντίνος από την άλλη μεριά κατάφερε να μετατρέψει την αίγλη του ολυμπιονίκη σε χλεύη και στην αρχή αντιμετωπίστηκε με αρκετό χιούμορ ως Κοκός με κυρίαρχο το ειρωνικό σύνθημα Αλεξία πάρε θέση δηλαδή η νεογέννητη κόρη του να δώσει λύση στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας αφού αυτός ήταν ανίκανος!
Βέβαια όσο ο εκφυλισμός της πολιτικής ζωής επιτείνονταν τα συνθήματα έγιναν σαφώς αντιβασιλικά με κυρίαρχο το Δεν σε θέλει ο λαός ,πάρε την μάνα σου και μπρός.
Ήταν γνωστό στον κόσμο ότι η Φρειδερίκη, που ο λαός την αποκαλούσε Φρίκη, είχε πάντα ενεργό παρασκηνιακό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας.
Ήταν δε τόση η μεγαλομανία της ώστε με τον θάνατο του άνδρα της που βασίλισσα θα γινόταν η σύζυγος του γιού της, απαίτησε να μην την προσφωνούν ως η Βασιλομήτωρ αλλά ως η Βασίλισσα-Μητέρα!
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, η εφημερίδα που υποστήριζε με φανατισμό τον Μητσοτάκη λόγω της προσωπικής φιλίας του εκδότη της με αυτόν, απογυμνώθηκε από όλο το αξιόλογο δυναμικό της και βούλιαξε από την επομένη της αποστασίας κυκλοφοριακά.
Θα ήταν λοιπόν λογικότερο ο Μητσοτάκης να μην προσπαθεί να δικαιώσει τις τότε πράξεις του γιατί είναι πλέον γνωστός ο ρόλος του στην αποστασία και όσο ξαναφέρνει στο προσκήνιο ξεχασμένα γεγονότα τόσο προστίθενται νέα στοιχεία εναντίον του όπως το πρόσφατο έγγραφο που μιλάει για την προετοιμασία της αποστασίας από τον Ιανουάριο του 65.
Προφανώς δεν θα γνωρίζει αυτό που έλεγε ένας παλιός ναύαρχος:
Στην τρικυμία όλα τα φύκια και τα σκατά έρχονται στην επιφάνεια.


*Εκ παραδρομής λέει ότι οι εκλογές έγιναν τον Φεβρουάριο του 1963.Οι εκλογές που η ΕΚ πήρε το 53% έγιναν στις 16/2/1964

** Κώστας Παπαϊωάννου Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…Μια πολιτική Ανασκο(λο)πηση της Ιστορίας.(1944-2007) Καστανιώτης 2008.

*** Υπάρχουν αρκετά στοιχεία που την αμφισβητούν στο βιβλίο του Νίκου Κακαουνάκη :Βίος και Πολιτεία του Μητσοτάκη Κάκτος 1985

**** Κατερίνα Βαρελά Ανδρέας Παπανδρέου Σαββάλας 2004

*****Σχετικά με τον Νόβα, τις ποιητικές του επιδόσεις και το πώς έμεινε στην ιστορία ως ο Γαργάλατας εδώ
και εδώ.



Δευτέρα 12 Μαΐου 2008

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ



Άγκυρα.Σε όλη την Τουρκία υπάρχει παντού άγαλμα ή φωτογραφία του Ατατούρκ.
Επίσης παντού υπάρχουν σημαίες.


.
Το ταξίδι μας στην περιοχή της Ανατολίας της Τουρκίας ήταν εκτός από μια μοναδική περιήγηση στις χαμένες πατρίδες του Ελληνισμού και μια μοναδική περιήγηση μέσα στην ιστορία σε πολλά μέρη που κάποτε τα έχουμε ακούσει ή διαβάσει ,αλλά και σε μέρη παντελώς άγνωστα σε πολλούς από μας .
Η πορεία ξεκίνησε από την Άγκυρα συνέχισε στο Ικόνιο και την Νεάπολη της Καππαδοκίας, με την κοντινή της κοιλάδα του Περιστρέματος ,την υπόγεια πολιτεία της Μαλακοπής και τις κοιλάδες των Περιστεριών , του Κοράματος και του Kizilcukur με τις λαξευμένες εκκλησίες και τις « νεραϊδένιες καπνοδόχους»
Η εμπειρία εδώ πετώντας με αερόστατο πάνω από αυτά τα μέρη ήταν αξέχαστη.
Φεύγοντας από τις ηφαιστιογενείς περιοχές της Καππαδοκίας κατηφορίσαμε προς τις ακτές της Μεσογείου για να καταλήξουμε στην Μερσίνα αφού είδαμε τα ερείπια της αρχαίας Διοκαισάρειας.
Η πορεία συνεχίστηκε μέσα από την Ταρσό, πατρίδα που γεννήθηκε ο Απόστολος Παύλος στην οποία υπάρχουν τα ερείπια του σπιτιού του, για να καταλήξουμε μετά την Αλεξανδρέττα στην Αντιόχεια που κάποτε ανήκε στην Συρία αφού έχουμε περάσει από την Ισσό που ο Μέγας Αλέξανδρος έδωσε την ομώνυμη μάχη. Το αρχαιολογικό μουσείο της Αντιόχειας έχει μια μεγάλη συλλογή από ψηφιδωτά από την αρχαία πόλη.
Εξ ίσου όμως σημαντική συλλογή ψηφιδωτών υπάρχει στο καινούργιο μουσείο του Γκαζιαντέπ γιατί εκεί έχουν μεταφερθεί τα μωσαϊκά από τις επαύλεις του Ζεύγματος, της πόλης που μέρος της βυθίστηκε πρόσφατα στα νερά μετά την κατασκευή του νέου φράγματος στον Ευφράτη.
Μετά την Αντιόχεια σειρά είχε η Ούρφα ,η παλιά Έδεσσα της Συρίας πατρίδα του Αβραάμ, όμορφη πόλη με το τέμενος του Αβράαμ και την αγορά της στο κέντρο της πόλης .
Κοντά στα συριακά σύνορα είναι το χωριό Χαράν με τα κωνικά σπίτια ,ίδια από την εποχή της Βίβλου και τα ερείπια του τεμένους του, που ήταν Πανεπιστήμιο στον Μεσαίωνα.
Η κατάληξη του ταξιδιού περιελάμβανε μια ανάβαση στο όρος Νεμρώδ που στην κορυφή του υπάρχει ο τύμβος του Αντίοχου με τα κολοσσιαία αγάλματα της αρχαίας Κομμαγηνής .
Ο Αντίοχος είναι αυτός που ένωσε τον Ελληνιστικό με τον Περσικό πολιτισμό.
Περιττό να σας πω ότι από σε όλη αυτή την διαδρομή κυριαρχούσαν οι Ελληνικές επιγραφές στα διάφορα μνημεία και τα ψηφιδωτά.
Τώρα μερικές παρατηρήσεις σχετικά με την Τουρκία.
Περνώντας κανείς από τόσες περιοχές που δεν είναι από τις τουριστικά ανεπτυγμένες των παραλίων και φτάνοντας στις περιοχές των Κούρδων ,ένα πράγμα διαπιστώνει κανείς.
Η ανάπτυξη της Τουρκίας είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που συνήθως έχουμε οι περισσότεροι στο μυαλό μας.
Ο οικοδομικός οργασμός που βλέπεις σε πολυκατοικίες είναι παντού το ίδιο έντονος και θυμίζει σε πολλαπλάσιο βέβαια βαθμό το αντίστοιχο φαινόμενο στην Ελλάδα του 60.
Οι πόλεις τους είναι σύγχρονες, ΚΑΤΑΚΑΘΑΡΕΣ και ανθρώπινες και δεν έχουν πλημμυρισθεί από αυτοκίνητα.
Η ύπαιθρος δε χώρα είναι καλλιεργημένη παντού μέχρι και τις πλαγιές των βουνών.
Τα ξενοδοχεία όλα ήταν άψογα με πλούσια πρωινά και συνεχώς κτίζουν καινούργια παντού. Αν δεν προσέξουμε ιδιαίτερα σε πολύ λίγα χρόνια θα μας έχουν πάρει μεγάλο μέρος του τουρισμού μας γιατί μπορούν να προσφέρουν τα ίδια με εμάς σε πολύ φτηνότερες τιμές.
Παρά το ότι παντού βλέπεις τουρκικές σημαίες και το πορτραίτο του Ατατούρκ πουθενά δεν αντιμετωπίσαμε ανθελληνικά αισθήματα.
Αντίθετα τουλάχιστον σε χωριό από το οποίο οι πρόγονοι μερικών του γκρούπ είχαν φύγει σαν πρόσφυγες, την Σίλλη, καταλήξαμε να πίνουμε ρακές στο καφενείο του χωριού, παλιό ελληνικό σπίτι, με ηλικιωμένους Τούρκους που και αυτών οι πρόγονοι είχαν φύγει από την Ελλάδα. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι τα περισσότερα ελληνικά σπίτια δεν κατοικήθηκαν από τους ντόπιους και παρέμειναν κλειστά να ερειπώνονται.
Επίσης χαρακτηριστικό είναι ότι νέοι μορφωμένοι άνδρες στην Ούρφα και το Γκαζιαντεπ ήρθαν μόνοι τους να μας μιλήσουν όταν πήραν χαμπάρι ότι είμαστε Έλληνες.
Το ταξίδι αυτό επιβεβαίωσε μια πεποίθηση που πάντα είχα.
Οι διάφοροι λαοί μεταξύ τους δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν και με την επαφή μεταξύ τους μπορούν να τα βρουν πολύ καλύτερα από τις κυβερνήσεις τους.
Η χειρότερη αντιμετώπιση που συναντήσαμε στην Τουρκία ήταν δυστυχώς από Ελληνίδα.
Το πρωί της Κυριακής του Πάσχα είχαμε πάει στην Σινασσό για την Ανάσταση που θα γινόταν εκεί για πρώτη φορά μετά την φυγή των Ελλήνων.
Στην πόρτα της εκκλησίας ,που σήμερα είναι μουσιακός χώρος με είσοδο, μια Ελληνίδα μάλλον από την Πόλη ,μας απαγόρευσε την είσοδο ενώ ο παπάς μέσα έψελνε, λέγοντας μας ότι η λειτουργία γίνεται με άδεια που έχουν πάρει αυτοί και ότι εμείς δεν μπορούμε να μπούμε!
Μετά από ένα ψιλοκαυγά στην πόρτα της εκκλησίας , γνήσια Ελληνικό σε Τουρκικό όμως έδαφος, πήγαμε σε ένα εξαιρετικά διατηρημένο καφέ-εστιατόριο και ξενοδοχείο, που ονομάζεται Old Greek House γιατί ήταν παλιό Ελληνικό αρχοντικό.
Αφού ήπιαμε καφέ επιστρέψαμε στην εκκλησία που είχε φύγει πλέον το άλλο γκρούπ και ακούσαμε το Χριστός Ανέστη γιατί ο παπάς συνέχιζε την λειτουργία.
Άλλη μία φορά πριν 11 χρόνια είχαμε βρεθεί σε ξένη χώρα να κάνουμε Ανάσταση σε ένα βουνό πάνω από το Σιντέρνο της Καλαβρίας .Φτάσαμε 2 η ώρα την νύκτα στο χάλασμα μιας εκκλησίας που το μόνο που είχε μείνει από αυτήν ήταν ο θόλος του ιερού της σε ένα μέρος χωρίς ηλεκτρικό και ο μόνος φωτισμός που υπήρχε ήταν το φως κεριών .
Είναι γνωστές οι αντιλήψεις μου για την θρησκεία και τις εκκλησίες.
Και τις δύο όμως αυτές φορές, το να ακούς μια λειτουργία στην γλώσσα σου σε ένα ξένο τόπο σου δημιουργεί ένα περίεργο συναίσθημα και τότε μπορείς να κατανοήσεις πλήρως τον στίχο του μοναδικού Διονύση
Κι είτε με τις αρχαιότητες
είτε με ορθοδοξία
των Ελλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλον Γαλαξία.
Στο επεισόδιο στην εκκλησία είχαμε υποθέσει ότι πιθανόν να είχαν πάρει ορισμένα άτομα άδεια από τις Τουρκικές αρχές για να τελέσουν λειτουργία σε ένα χώρο που για αυτούς πλέον είναι μουσείο.
Στα ταξίδια παίρνω μαζί μου μερικά περιοδικά που δεν έχω προλάβει να διαβάσω και έτσι μπορώ να ελαφρώνω συνεχώς την βαλίτσα μου πετώντας τα μόλις τα διαβάσω.
Το τελευταίο που μου είχε μείνει το διάβαζα στο αεροπλάνο της επιστροφής.
Σε αυτό λοιπόν τι βλέπω; Διαφήμιση του Diners Cosmos Club για εκδρομή στην Καππαδοκία που εκτός από τα γεύματα είχε και λειτουργία της Ανάστασης στην Σινασσό ! Μόλις δε άνοιξα το PC μου βρήκα και την σχετική ειδησεογραφία για την λειτουργία αυτή που είχε την ευγένεια η Μερόπη να με ενημερώσει.
Όπότε η κυρία (;) στην πόρτα της εκκλησίας ήθελε προφανώς να έχει το γκρούπ της πριβέ Ανάσταση στην Τουρκία !
Ο Σαββόπουλος πάλι τα έχει πει όλα στους Κωλοέλληνες για τις μελαμψές φυλές τις κοντοπόδαρες που διαθέτουν

Πνεύμα αλήτικο
Ελλαδίτικο
σε Μικρά Ασία,
Κύπρο, Λευκωσία,
Βόρεια Ήπειρο.

Ο Σεφέρης είχε κάνει λάθος. Η Ελλάδα σε πληγώνει και στο εξωτερικό.

.


1-Μουσείο Μικρασιατικών Πολιτισμών Αγκυρας. Στο αγγείο αυτό υπάρχουν ανάγλυφα όλα τα σχετικά του γάμου και η τελική κατάληξη βέβαια από αρχαιοτάτων χρόνων είναι η εικονιζόμενη, σκύψε ευλογημένη!

2-Παλιά σπίτια στην ακρόπολη της Άγκυρας.

3-Μουσείο Μεβλάνα .Ήταν παλιότερα Ισλαμικό μοναστήρι και εδώ ήσαν τα τάγματα των περιστρεφόμενων Δερβίσηδων.


...............................................4-Ικόνιο.


5-Σίλλη. Η ελληνική συνοικία.


6-Η εκκλησία της Σίλλης.
7-Το εσωτερικό της κλειστής εκκλησίας όπως φαίνεται από ένα παράθυρο.


8-Εντοιχισμένη ελληνική επιγραφή στο Σουλτάν-χάνι.


9-Το χάνι Ομπρούκ. Τα χάνια αυτά ήσαν πάνω στο δρόμο του μεταξιού για τα καραβάνια.
10- Το πολυόροφο Μοναστήρι-φρούριο του Selime, σκαμμένο όλο στο πέτρωμα.

11-Κοιλάδα του Περιστρέμματος με τις λαξευτές εκκλησίες


12-Ο παντοκράτωρ στο θόλο της εκκλησίας Agacalti Kileseri (Δανιήλ) της κοιλάδας.

13-Η υπόγεια πολιτεία της Μαλακοπής. Κατεβαίνεις σε επτά πατώματα !


14- Εγκαταλελειμένα ελληνικά σπίτια.

15- Ortahisar-Ο μεσαίος πύργος.

16-Σινασσός.Παλιό ελληνικό αρχοντικό.


17- Σινασσός.Το παλιό ελληνικό σπίτι που είναι τώρα ξενοδοχείο και εστιατόριο.

18- Η ανάσταση στην Σινασσό.





19-Η ανάσταση στο Σιντέρνο της Καλαβρίας.

.

ΥΓ. Στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης διαθέτοντας αρκετή ώρα για χάζεμα χώθηκα στο δισκάδικο και πέτυχα 3 CD με εξαιρετική μουσική με εθνικ τζαζ στους δρόμους της Ανατολής. Στο μεγάφωνα εν τω μεταξύ του καταστήματος, συνεχώς ακουγόταν ελληνική μουσική!
Το πρώτο, για το οποίο είχα διαβάσει κριτική στο Ε, είναι το Roots με τους Baba Zula.
Το δεύτερο ήταν το Bahar του Μάκη Αρβανίτη με τον Μανώλη Λιδάκη και τον Hariprasad Chaurasia , και το τρίτο το Groove alla turca με τους Burhan Ocal,Jamaaladeen Tacuma και την Natacha Atlas.Τα συνιστώ ανεπιφύλακτα.





ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 




VII-(ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)ΚΟΡΑΜΑ, Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Πέμπτη 8 Μαΐου 2008

ΔΙΠΛΟ ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΠΟΣΤ: Α΄ ΙΔΙΟΧΕΙΡΩΣ Β΄ ΒΟΗΘΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!



Α΄ ΙΔΙΟΧΕΙΡΩΣ

Μετά από πρόσκληση της διαδικτυακής φίλης μου Orelia, έγραψα το παραπάνω σημείωμα που για να μην ξεστραβωθείτε για να το διαβάσετε σας το παραθέτω ολόκληρο παρακάτω.

Η γραφή μου είναι σαν το μπλογκ μου.
Αναρχοαυτόνομη.
Μερικά γράμματα μου θέλουν να μοιάσουν με κάποια άλλα ,ενώ άλλα δεν θέλουν να μοιάσουν με κανένα ή δεν θέλουν να διαβαστούν από κανένα.
Όλα αυτά περιφραστικά ένα πράγμα θέλουν να πουν .
Είμαι κακογράφος!


Η ιστορία ξεκίνησε από το http://autographcollectors.blogspot.com/, που μαζεύονται χειρόγραφα από όλους τους μπλόγκερς.
Την διεύθυνση σας την έγραψα και με την σειρά μου λοιπόν και εγώ θα πρότεινα στους παρακάτω να γράψουν κάτι ιδιοχείρως.
Doctor,
Mhxeirotera,
Zouzona,
polsemannen
Δείμος.
.
.
.
Β΄ ΒΟΗΘΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!


Προσπαθώντας να μεταφέρω βίντεο από την μηχανή μου ,μία Canon MV 10i, στο PC μου, κατέβασα προγράμματα που βρήκα στο download.com ειδικά υποτίθεται για αυτή την δουλειά και τελικά ούτε τα βίντεο κατάφερα να μεταφέρω ενώ αντίθετα αυτό που κατάφερα είναι να μην μπορώ πλέον να δώ ούτε τα βίντεο από το You Tube που έχω βάλει στο μπλογκ μου, αλλά ούτε τα βίντεο που έχετε βάλει και στα δικά σας μπλογκ!
Αν πάω κατευθείαν στο You Tube δεν έχω πρόβλημα να τα δω.
Το πρόβλημα δεν διορθώθηκε ούτε όταν διέγραψα τα προγράμματα.
Η εικόνα που βλέπω είναι η παρακάτω

Μήπως υπάρχει κανένας εξπέρ να βοηθήσει έναν παντελώς άσχετο με αυτά τα προβλήματα αθεόφοβο τι να κάνει ;
(με απλά λόγια και όχι με κομπιουτερική διάλεκτο, όπως εξηγεί στην διαφήμιση η κόρη στον πατέρα της το πρόβλημα της και αυτός της απαντά ευλόγως : το είπες στη μάνα σου;)