Ποτέ δεν τόλμησα να είμαι επαναστάτης στα νιάτα μου γιατί φοβόμουν πως έτσι θα γινόμουν συντηρητικός στα γεράματα-Robert Frost
Τρίτη 26 Μαΐου 2026
LITTLE RICHARD- ΑΠΟ ΡΟΚ ΣΤΑΡ ΙΕΡΕΑΣ
Αυτόν τον μήνα πριν 6 χρόνια
(9-5-2000) πέθανε 88 ετών ο σημαντικότερος για μένα τραγουδιστής και συνθέτης
της ροκ, ο Little Richard. Ακόμα θυμάμαι όταν ήμουνα
παιδί και με φιλοξενούσαν σε ένα σπίτι στα Σελήνια της Σαλαμίνας όταν
πρωτάκουσα από τα μεγάφωνα ενός παραλιακού κέντρου τον Little Richard να τραγουδά το Loucilleένα τραγούδι που ήταν κάτι το τελείως πρωτόγνωρο για
τα μέχρι τότε ακούσματα μας.
Στο ποστ μου ΤΟ TUTTI FRUTTI, Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΟΚ. γράφω σχετικά για την άλλη μεγάλη του επιτυχία το Tutti
Frutti, και την νεανική επανάσταση στην
μουσική που απετέλεσε ο νέος αυτός ήχος. Στην Ελλάδα εκείνη την εποχή
δεν υπήρχε καμία πληροφόρηση για τους νέους μουσικούς που ακούγαμε στο
ραδιόφωνο και βέβαια δεν ξέραμε καν πως είναι η φάτσα τους. Η πρώτη λοιπόν απορία που
είχα ήταν γιατί τον λένε Little ενώ έχει
μια τόσο δυνατή φωνάρα! Και αυτό γιατί δεν είχα δει τότε μια φωτογραφία του ούτε ήξερα πως δεν είναι
λευκός όπως η πλειονότητα των τότε τραγουδιστών. Φαίνεται όμως πως ακόμα και
στην Αγγλία η πληροφόρηση της νεολαίας για τους Αμερικανούς τραγουδιστές ήταν
πολύ λίγη. Σίγουρα ήταν κάποιος από τους
Μπίτλς και αν δεν με απατά η μνήμη μου ήταν ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ που είχε πει σε μια συνέντευξη του ότι στα
νιάτα του είχε μια αμφιθυμία για το ποιος από του τους δύο ήταν ο πιο
αγαπημένος του τραγουδιστής, ο Little Richard ή ο Έλβις
Πρίσλεϊ! Η αμφιθυμία του έληξε όταν
διαπίστωσε πως ο ο Little Richard ήταν μαύρος
οπότε ο ένας ήταν ο αγαπημένος του λευκός και ο άλλος ο αγαπημένος του μαύρος
τραγουδιστής. Άγνωστο ακόμα συγκρότημα οι Μπίτλς άνοιγαν την συναυλία
του στο Αμβούργο στο ευρωπαϊκό τουρ του Little Richardτο 1962.
Εκείνη την εποχή στο κέντρο της Αθήνας υπήρχαν πολλά δισκάδικα
αλλά οι δίσκοι της ροκ, πλην του Πρίσλεϊ και ελαχίστων άλλων τραγουδιστών, ήταν
όλοι εισαγωγής και σε πολύ μικρό αριθμό. Έτσι όταν αποφάσισα να
αποκτήσω και άλλους δίσκους του Little Richard συχνά όταν
βρισκόμουν στο κέντρο έπαιρνα σβάρνα τα δισκάδικα υποβάλλοντας την ίδια
μονότονη ερώτηση : Μήπως
έχετε κανένα δίσκο… Όπως γράφω στο ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ αγοράζοντας
έκτοτε δίσκους του κατέληξα να αποκτήσω την νοοτροπία του συλλέκτη αλλά για να
καταφέρω να αποκτήσω και το τελευταίο του 45ρι έπρεπε να εμφανιστεί το e-bay και να εκδοθεί το 1984 το βιβλίο "The
Life and Times of Little Richard", γραμμένο από τον Τσαρλς Γουάιτ
και στο οποίο υπάρχει η πλήρης δισκογραφία του μέχρι τότε. Μετέπειτα με το
ιντερνέτ τα πάντα έγιναν εύκολα.
Ο μικρόσωμος αυτός τραγουδιστής
διέθετε μια φοβερή φωνή με φωνητικό εύρος, όπως είδα σε εξειδικευμένο ιστότοπο, Ε2- F6 δηλαδή πάνω από 4 οκτάβες, γεγονός που υποδηλώνει
μια εξαιρετικά ευέλικτη και σπάνια φωνή, ικανή να τραγουδήσει τόσο πολύ χαμηλά
όσο και πολύ ψηλά. Πιο απλά από την φωνή ενός μπάσου μέχρι την πολύ ψηλή
γυναικεία φωνή (σοπράνο coloratura) ή σε χρήση φαλτσέτου/ειδικών τεχνικών. Στην δεκαετία το 50 γνώρισε
την μεγαλύτερη δημοτικότητα της καριέρας του ηχογραφώντας στην Specialty 36 τραγούδια από τα οποία τα 7
έγιναν χρυσά. Όμως όταν η δημοτικότητα του
βρισκόταν στην κορυφή το 1957 πηγαίνοντας περιοδεία στην Αυστραλία με τον Gene Vincent και τον Eddie Cochran στην πτήση
τους από την Μελβούρνη στο Σίντνεϊ, προφανώς από άγχος και φόβο είδε
πυρακτωμένους τους κινητήρες του αεροπλάνου και είχε την αίσθηση ότι άγγελοι τους κράτησαν στον αέρα! Στην
παράσταση στο Σίντνεϊ είδε μια φωτεινή κόκκινη πύρινη σφαίρα που πετούσε στον
ουρανό ψηλά, συγκλονίστηκε το θεώρησε σημάδι από τον Θεό ( βέβαια ήταν ο Σπούτνικ
1)! Γυρνώντας 10 μέρες νωρίτερα
στις ΗΠΑ έμαθε ότι το αεροπλάνο της
αρχικής του πτήσης συντρίφτηκε στον Ειρηνικό, όποτε το θεώρησε σαν ένα νέο μήνυμα που του έστειλε ο θεός για να τον προειδοποιήσει να σταματήσει την ομοφυλόφιλη και γεμάτη ναρκωτικά ζωή που έκανε ως τότε και
να στραφεί στην θρησκεία. Ο Ρίτσαρντ θεώρησε αυτά τα περιστατικάως θείο μήνυμα και
εγγράφηκε στο Oakwood College στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα για να σπουδάσει
θεολογία. Η μεταστροφή του αυτή και η
θρησκοληψία του γίνεται κατανοητή αν γνωρίζει κανείς ότι ο Little Richard μεγάλωσε σε
πολύ φτωχή οικογένεια με 12 παιδιά με πατέρα διάκονο και εξίσου θρησκευόμενη
μητέρα με 2 θείους και παππού ιερείς και με συνεχή ακούσματα γκόσπελ μουσικής
που από μικρός τραγουδούσε ενώ εγκατέλειψε το σχολείο στο λύκειο. Βέβαια αργότερα ότι η αποχώρηση του αυτή για
πνευματική αναγέννηση είχε και οικονομικούς λόγους λόγω των πολύ χαμηλών
ποσοστών που εισέπραττε από την εταιρεία του. Το 1958 σχημάτισε την Little Richard Evangelistic Team και άρχισε
να ταξιδεύει σε όλη την χώρα και το 1959 παντρεύτηκε. Άρχισε να ηχογραφεί τραγούδια
γκόσπελ με τα σημαντικότερα να βρίσκονται στον δίσκο του 1962 King of
the Gospel Singers, που την παραγωγή του
έκανε ο Quincy Jones ο οποίος αργότερα είπε ότι η φωνή του Little Richard τον είχε εντυπωσιάσει περισσότερο από κάθε άλλου
τραγουδιστή που είχε συνεργαστεί.
Με την αποχώρηση του από την
ροκ σκηνή αλλά και μετά την εισβολή των Μπίτλς στις ΗΠΑ το ενδιαφέρον του
κοινού για τους μαύρους τραγουδιστές που είχαν δημιουργήσει το ροκ την
προηγούμενη 10ετια είχε μειωθεί σε
αντίθεση με την Ευρώπη που η φήμη του παρέμενε ατόφια με αποτέλεσμα στην
περιοδεία του σε αυτήν να ξαναρχίσει να τραγουδάει ροκ μέχρι το 1976. Στην νέα μπάντα που σχημάτισε
ένα διάστημα έπαιζε σε αυτήν και ο Τζίμυ Χέντριξ πριν να γίνει γνωστός.
Γύρισε τότε μερικούς αξιόλογους δίσκους ροκ και Rhythm and blues , συμμετείχε και σε τραγούδια
άλλων μεγάλων συγκροτημάτων και σε περιοδείες μαζί με άλλους ρόκερς αλλά η
εποχή των μεγάλων επιτυχιών είχε παρέλθει πλέον ανεπιστρεπτί Το 1970 χειροτονήθηκε ιερέας,
το 1975 έκανε μια επιτυχημένη παγκόσμια περιοδεία, αλλά μέχρι το 1977 ήταν
εθισμένος στην κοκαΐνη, την ηρωίνη και στο παραισθησιογόνο PCP. Εκείνη την
χρονιά μερικά τραγικά γεγονότα στο περιβάλλον του
τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τα ναρκωτικά και να επιστρέψει στην ιεροσύνη και
έτσι το 1979 γύρισε άλλον ένα δίσκο με γκόσπελ τον God's Beautiful City.
Κατά τη διάρκεια των
δεκαετιών του 1980 και του 1990, ο Ρίτσαρντ τελούσε γάμους διασημοτήτων
και έτσι, μεταξύ άλλων, πάντρεψε τον Bruce Willis με την Demi Moore,
τον κιθαρίστα του Bruce Springsteen, Stevie Van Zandt τον Tom Petty
και την Cyndi Lauper ενώ
συμμετείχε και σε κηδείες μουσικών φίλων του όπως ο Wilson Pickett και
ο Ike Turner.
Το 1984 για 3η φορά
επιστρέφει στην ροκ μουσική συνδυάζοντας
για πρώτη φορά τους ρόλους του ως ευαγγελιστής και ροκ τραγουδιστής, καθώς
δήλωσε ότι το είδος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για καλό ή για κακό.
Μετά την επιτυχημένη του
παρουσία στο φίλμ Down and Out in Beverly Hills, ηχογράφησε
το 1986 τον δίσκο του Lifetime Friend και
συνέχισε να συμμετέχει σε δίσκους άλλων γνωστών τραγουδιστών, να δίνει
συναυλίες σε όλο τον κόσμο μέχρι το 2014 ενώ συχνά τον καλούσαν στην τηλεόραση.
Σε μια τέτοια συναυλία στο
Λονδίνο που ήταν μαζί με τον Chuk Berryείχα την ευκαιρία να τον απολαύσω και εγώ ενώ δυστυχώς ο Fats Dominoπου ήταν μαζί τους, δεν εμφανίστηκε γιατί είχε αρρωστήσει. Το 2000 παίχτηκε στους
κινηματογράφους η ταινία Little Richard, μια
δραματοποιημένη βιογραφία των ετών της μεγάλης επιτυχίας του. Για περισσότερες .
λεπτομέρειες για την ζωή του μπορεί να διαβάσει κανείς εδώ
Εγώ όταν αστειεύομαι λέω την αλήθεια.Είναι το πιο αστείο πράγμα στον κόσμο.
George Bernard Shaw
Ανάλαφρο συγγραφικό ύφος δεν σημαίνει αλαφρόμυαλη ή ελαφρόκαρδη κρίση.Σημαίνει απλώς απέχθεια της σοβαροφάνειας και της βλοσυρότητας. Με απωθεί και με τρομάζει πάντα η σοβαροφάνεια ,γιατί προδίδει πενία πνεύματος, γιατί αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο των ανεγκέφαλων. Το χιούμορ είναι το ισχυρότερο τονωτικό του μυαλού και το λαμπρότερο λουλούδι του ανθρώπινου πολιτισμού. Ιδιαίτερα όταν υπονομεύει συνειδητά τον ίδιο τον διακινητή του.
Θόδωρος Χατζηπανταζής (Θόδωρος Κρητικός) Ομότιμος Καθηγητής Θεατρολογίας.
Η σοβαρότητα δεν αποκλείει το γέλιο. Δεν υπήρξε, άλλωστε, καμία αληθινά σοβαρή προσωπικότητα στην παγκόσμια ιστορία χωρίς χιούμορ. Θα σας θυμήσω και την αφρικανική παροιμία: "το να είσαι σοβαρός είναι να μην είσαι και τόσο σοβαρός "
Peter Brook.
Τι απεχθάνεστε στις ανθρώπινες σχέσεις;Την έλλειψη χιούμορ.
Γαλάτεια Σαράντη Ακαδημαϊκός 1920-2009
Η σοβαρότητα είναι το τελευταίο καταφύγιο των ρηχών.
Oscar Wilde
Πως πέθαναν οι Θεοί του Ολύμπου; Από τα γέλια, όταν άκουσαν κάποιον να ισχυρίζεται ότι είναι ο ένας και μοναδικός θεός.
Ίσως αν ξέρατε να γελάτε, να στέλνατε στον διάβολο όλες τις μεταφυσικές παρηγορίες σας-και πρώτη πρώτη την ίδια την μεταφυσική
Νίτσε
«Συγχώρεσε, Κύριε, τα μικρά αστεία που κάνω σε βάρος Σου και θα συγχωρέσω το μεγάλο αστείο που κάνεις σε βάρος μου»
Robert Frost (1874-1963)
«Κοινή λογική και αίσθηση του χιούμορ είναι το ίδιο πράγμα, που κινείται με διαφορετικές ταχύτητες. Η αίσθηση του χιούμορ είναι απλά κοινή λογική που χορεύει»
William James (1842-1910) Αμερικανός φιλόσοφος.
«Αν θέλεις να κάνεις εχθρούς, προσπάθησε ν' αλλάξεις κάτι»
Woodrow WilsonΑμερικανός πρόεδρος (1913-1921).
Η σάτιρα είναι ένας τρόπος επιθετικής συμπεριφοράς που κρύβει μέσα του (και συχνά φανερώνει με πολλή αυθάδεια)μια δόση κακίας…. Σάτιρα αθώα δεν υπάρχει, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει, αφού πάντα πληγώνει επικρίνει και στηλιτεύει.
Μου θυμίζουν βοσκό που συγκεντρώνει όλα τα πρόβατα σε ένα μαντρί.
Εμίρ Κουστουρίτσα
Η λέξη Θεός για μένα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η έκφραση της ανθρώπινης αδυναμίας, η Βίβλος μία συλλογή αξιότιμων, αλλά ακόμη πρωτόγονων θρύλων, οι οποίοι είναι ωστόσο αρκετά παιδιάστικοι. Καμία ερμηνεία, όσο λεπτή, δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό.
Άλμπερτ Αϊνστάιν 1954
Κάθε θρησκεία είναι ασύμβατη με τη δημοκρατία όταν ισχυρίζεται ότι η ίδια κατέχει την απόλυτη αλήθεια και αρνείται κάθε αμφισβήτηση. Δώστε την εξουσία σε έναν ισλαμιστή, σε έναν χριστιανό ευαγγελιστή, σε έναν υπερορθόδοξο Εβραίο ή σε έναν ινδουιστή χαμένο στις παραισθήσεις του, και θα δείτε μπρος στα μάτια σας τον θάνατο της ελευθερίας και του ανθρώπου. Ο κόσμος μας είναι ανεξήγητος, μας ξεπερνάει, και η ελευθερία είναι η μοναδική μας μοίρα, γιατί αυτό μάς υπαγορεύει η ανθρώπινη φύση μας. Όταν κάποιος έλθει να σας πει ότι η δική του θρησκεία είναι η λύση, σκέφτεται ότι εσείς που τον ακούτε είστε το πρόβλημα.
Καμέλ Νταούντ Αλγερινός συγγραφέας και δημοσιογράφος
Δεν θα πέθαινα ποτέ για τις ιδέες μου, γιατί μπορεί να έκανα λάθος
Μπέρτραντ Ράσελ
Θέλει ο θεός να εμποδίσει το κακό μα δεν είναι ικανός;
Τότε δεν είναι παντοδύναμος.
Μπορεί αλλά δεν θέλει;
Τότε δεν είναι πανάγαθος.
Και θέλει και μπορεί;
Τότε γιατί υπάρχει το κακό;
Δεν θέλει ούτε μπορεί;
Τότε γιατί τον αποκαλούμε θεό:
ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ
e-mail:atheofobos_blog@yahoo.gr
Τα ωραιότερα μέρη της γης είναι πάντα αυτά που δεν είδες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου