Ο ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ -ΨΥΧΗ ΧΑΜΕΝΗ- ΑΝΑΛΥΕΙ ΠΩΣ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ «ΚΟΛΛΗΤΟΙ» ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Ο Χρίστος Χωμενίδης στο κείμενο του με τίτλο ΨΥΧΗ ΧΑΜΕΝΗ περιγράφει με ενάργεια την πρόσφατη ιστορία από την άνοδο μέχρι την σημερινή εξευτελιστική κατάσταση ενός τμήματος της αριστεράς που κάποτε  έδινε την ελπίδα ότι, παρά το γεγονός ότι προερχόταν από το παλαιολιθικό ΚΚΕ, θα μπορούσε να προσφέρει στην χώρα μια νέα, ελπιδοφόρα και βασισμένη σε δημοκρατικές αρχές αριστερά.
Διαβάζοντας αυτή την ιστορική αναδρομή  σκέφτηκα να προστρέξω και σε επίκαιρα κείμενα που είχα γράψει, για τα διάφορα πρόσωπα που αναφέρει ο Χωμενίδης, τα χρόνια που γράφει στο άρθρο του.
Έτσι μπορεί κανείς να έχει μια ευρύτερη άποψη για όσα έγιναν το πρόσφατο παρελθόν στην χώρα μας.

Τους λοιδορούν. Τους οικτίρουν. «Δεν ξέρουν να χωρίζουν δυό γαϊδάρων άχυρα» τους περιγελούν. «Ένα κουβάρι το μυαλό τους ανακατεμένο - άρρητα αθέμιτα, κουκιά μαγειρεμένα. Κι όμως, αυτός ο θίασος σκιών κυβέρνησε την Ελλάδα από το 2015 μέχρι το 2019! Έγιναν υπουργοί, έλαβαν αποφάσεις κρίσιμες για το συλλογικό μας μέλλον! Πάλι καλά που δεν μας τίναξαν στον αέρα! Άγιο είχαμε…»
Ο λόγος για τους βουλευτές και τα στελέχη της Νέας Αριστεράς. Η οποία ναυάγησε στα ρηχά και δεν θα διεκδικήσει -καθώς φαίνεται- ποτέ την ψήφο μας σε εθνικές εκλογές. Και για τα απομεινάρια του Σύριζα, που επιμένουν να αλληλοσπαράζονται μέχρι να διαλυθούν οριστικά. Για την Αχτσιόγλου( ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΝΤΥΣΙΜΟ, ΤΑ ΣΟΥΤΙΕΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ)  και τον Τσακαλώτο.( Ανεμόσκαλες)
Τον Σακελλαρίδη και τον Φίλη – φέρει τουλάχιστον ο Φίλης ως παράσημο τη σύγκρουσή του με το εκκλησιαστικό κατεστημένο, που του στοίχισε το υπουργείο Παιδείας .( Ο ΦΙΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ) Για τον Παππά και για τη Δούρου. (Η ΑΥΤΟΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ)
Βρίσκω τη χλεύη μικρόψυχη. Όσο ήταν στα ντουζένια τους, τότε μάλιστα, οφείλαμε να μην τους αφήνουμε σε χλωρό κλαρί – το ίδιο πρέπει να κάνουμε με τον καθένα που ασκεί εξουσία. Σήμερα όμως; Γιατί να κλωτσάμε τους πεσμένους; «Για χάρη της ιστορικής μνήμης» θα απαντήσει κάποιος. «Που δεν πρέπει να ξεθωριάσει. Για να μην ξαναεμπιστευτούμε ποτέ τις ζωές μας σε ανάλογους φωστήρες.»
Αφού λοιπόν μιλάμε για την Ιστορία, ας την πιάσουμε από την αρχή.
Κοιτίδα της «Πρώτη Φορά Αριστερά» στάθηκε το ΚΚΕ εσωτερικού. Ιδρύθηκε το μακρινό 1968, όταν κάποιοι κομμουνιστές αποχώρησαν από το σκληροπυρηνικό ΚΚΕ. Είχαν μπουχτίσει με τον δογματισμό, την καμαρίλα, την άνευ όρων υποταγή στη γραμμή και στα συμφέροντα της Σοβιετικής Ένωσης. Πίστευαν, ρομαντικά πλην φλογερά, ότι ο Μαρξισμός-Λενινισμός ήταν ο ορθός δρόμος προς την κοινωνική απελευθέρωση και δικαιοσύνη. Πως είχε έρθει απλώς ο Στάλιν ως σφετεριστής και τον είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο. «Εάν ζούσε ο Λένιν μερικά χρόνια ακόμα, θα εφάρμοζε τη Νέα Οικονομική Πολιτική και θα αποφεύγονταν και οι λιμοί και τα γκούλαγκ…» Επαγγέλλονταν τον σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο. Τα ίδια πάνω-κάτω υποστήριζε και το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, που -με ηγέτη τον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ- είχε πάρει 34%. Και οι Ισπανοί με επικεφαλής τον Σαντιάγκο Καρίλιο. Εν μέρει και οι Γάλλοι με τον Ζορζ Μαρσαί. Εδώ είχαμε τον Μπάμπη Δρακόπουλο και τον Λεωνίδα Κύρκο.( ΟΤΑΝ ΣΤΑ 84 ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΝΕΑ.. και  «Ευτυχώς που δεν κερδίσαμε τον Εμφύλιο – Θα μας κυβερνούσαν κάτι γελοία ανθρωπάκια» )
Οι εκλογικές επιδόσεις του ΚΚΕ εσωτερικού στην πρώτη περίοδο της Μεταπολίτευσης στάθηκαν απογοητευτικές. Ασφυκτιούσε ανάμεσα στο επελαύνον Πασόκ και στο μονολιθικό ΚΚΕ. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω το εκπροσωπούσε στη Βουλή ο Κύρκος, που τον σατίριζε ανηλεώς ο Χάρρυ Κλυν. Με χίλια ζόρια, με αλλεπάλληλους εράνους, κρατιόταν σε κυκλοφορία η «Αυγή». Και με τη «συντροφική βοήθεια» -για να τα λέμε όλα- όσων «λαϊκών δημοκρατιών» ήθελαν να μπουν στη μύτη της Μόσχας, κυρίως της Ρουμανίας του Τσαουσέσκου.
Καίτοι δεν μπόρεσε ποτέ να αβγατήσει τους ψηφοφόρους του, το ΚΚΕ εσωτερικού άφησε ένα διακριτό και θετικό αποτύπωμα. Ανέδειξε την οικολογία. Εναγκαλίστηκε -δεκαετίες πριν αυτό γίνει της μόδας- τις διαφορετικότητες. Στο φεστιβάλ της Αυγής, στο Άλσος Νέας Σμύρνης, είχε περίπτερο η Ανεξάρτητη Κίνηση Ομοφυλοφίλων – σκανδαλίζονταν σιωπηλά οι μπαρουτοκαπνισμένοι αγωνιστές. Εκεί έδωσαν συναυλίες ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Μάνος Χατζιδάκις. Το 1980, το ΚΚΕ εσωτερικού έσωσε την τιμή ολόκληρου του «προοδευτικού χώρου» ψηφίζοντας -μόνον εκείνο- υπέρ της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.
Ποιοί ανήκαν στο ΚΚΕ εσωτερικού; Άνθρωποι, καταρχήν, οι οποίοι δεν ενδιαφέρονταν να σταδιοδρομήσουν -ούτε βεβαίως να πλουτίσουν- από την πολιτική. Αγνοί αγωνιστές σαν τον Χρόνη Μίσσιο, διανοούμενοι ιδαίτερου βεληνεκούς σαν τον Άγγελο Ελεφάντη και τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη,( ΙΝ ΜΕΜΟRΙΑΜ) ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης…(ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ)
 Και αρκετοί εναλλακτικοί και ατίθασοι νεαροί, που δεν θα άντεχαν ούτε τον στενό κορσέ της ΚΝΕ ούτε τη -μέχρι γραφικότητας- αμετροέπεια των μαοϊκών. Το ΚΚΕ εσωτερικού υπήρξε, στην καλύτερη περίπτωση, μια δεξαμενή σκέψης. Στη χειρότερη, ένα κλειστό κλαμπ, αποκομμένο από την ελληνική κοινωνία.  

---

Εάν ένα ταλέντο διαθέτει η αριστερά παντού και πάντα, είναι εκείνο των διασπάσεων. Οσάκις μάλιστα δεν υπάρχει ως συγκολλητική ύλη η εξουσία, όποιος, οποτεδήποτε μειοψηφεί, φοράει το καπελάκι του στραβά και φεύγει. Για να ιδρύσει παραδίπλα το δικό τους μαγαζί. Ο ιστορικός που θα αποφάσιζε να καταγράψει τις αλλεπάλληλες διασπάσεις, θα έπρεπε να έχει υπομονή εντομολόγου. Β’ Πανελλαδική, ΕΑΡ, ΑΚΟΑ…
Κατά τη δεκαετία του 1980, ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς είχε μπει σε μια περιδίνηση που θα οδηγούσε στον οριστικό μαρασμό του. Εάν δεν κυβερνούσε τη Σοβιετική Ένωση ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Εάν δεν όφειλε -εκόν, άκον- το ΚΚΕ να υιοθετήσει τα αιτήματα της περεστρόικα και της γκλάσνοστ, που εκπορεύονταν από τη Μόσχα. Εάν δεν συμφιλιώνονταν στα γεράματα ο Χαρίλαος Φλωράκης με τον Λεωνίδα Κύρκο και αν δεν ίδρυαν, το 1989, τον Συνασπισμό. Ο οποίος έλαβε τον Ιούνιο του ίδιου έτους 13,1% και συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με πρόταγμα την κάθαρση από τα σκάνδαλα του Πασόκ. (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ-ΕΝΑΣ ΑΤΥΧΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ)
Τον Φλωράκη διαδέχθηκε η Μαρία Δαμανάκη. Τα ποσοστά, το 1993, έπεσαν στο 2,94% - ο Συνασπισμός έμεινε εκτός Βουλής. Η Μαρία παραιτήθηκε, εξελέγη ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. 5% το 1996, 3% και κάτι λίγο στις δυό επόμενες εκλογές. «Ψηφίστε Συνασπισμό» σχεδόν μάς εκβίαζαν συναισθηματικά. «Δώστε του το φιλί της ζωής…»
Τα ιδρυτικά στελέχη του ΚΚΕ εσωτερικού είχαν συγχωρεθεί, αφυπηρετήσει έστω. Όσοι τους είχαν διαδεχθεί στα καθοδηγητικά όργανα ήταν πιο αιθεροβάμμονες. Ή πιο κυνικοί. Ή και τα δύο ταυτόχρονα. Έτσι, ο Συνασπισμός άνοιξε το 2004 τις πόρτες του και καλοδέχθηκε κάτι απίθανα γκρουπούσκουλα, από διεγραμμένους του ΚΚΕ μέχρι Τροτσκιστές. Συν το προσωπικό βιλαέτι του Μανώλη Γλέζου. (ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΟΡΕΣΕ ΠΟΤΕ ΠΑΝΤΟΥΦΛΕΣ και ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ )

Το κόμμα έγινε πολυσυλλεκτικό του αριστερού ριζοσπαστισμού. Με συνιστώσες. Τότε περίπου ανέτειλε το άστρο του Αλέξη Τσίπρα.
Ο μύθος εξελίχθηκε φαουστικά. Μεφιστοφελικός ο Τσίπρας, πρόσωπο με ατόφια γοητεία, με ελαφρολαϊκή ακτινοβολία που υπερέβαινε εντυπωσιακά τον πολιτικό του χώρο, συνήψε με τους συντρόφους του μια άρρητη συμφωνία. «Εσείς θα απαρνηθείτε την ψυχή σας. Κι εγώ θα σας οδηγήσω στην εξουσία.» (το πρώτο από αρκετά που αναφέρονται στον Τσίπρα Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ )
Πώς έγινε κι απάτησαν όσα πολύ αγάπησαν; – για να θυμηθούμε το τραγούδι των Κηλαηδόνη-Νεγρεπόντη. Πώς προσεχώρησαν στον λαϊκισμό, στην πιο χυδαία συχνά εκδοχή του, στον αυριανισμό; Και έφτασαν να συντηρούν στα υπόγεια της πλατείας Κουμουνδούρου φάλαγγα από τρολς του διαδικτύου, που δολοφονούσαν χαρακτήρες πολιτικών τους αντιπάλων; Και έφτασαν να πλασσάρουν στους γονατισμένους από την κρίση Έλληνες φύκια για μεταξωτές κορδέλες; Να τους υπόσχονται ότι θα σκίσουν τα μνημόνια, πως με τα μαγικά του Βαρουφάκη οι δανειστές και οι αγορές θα υποκλίνονταν μπροστά μας;  (Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ)
Πώς δέχθηκαν να συνεργαστούν με τον Πάνο Καμμένο,( ΚΑΙΡΙΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ ΒΛΗΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ και  Η ΚΑΠΗΛΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΩΝ)  πώς άνοιξαν την αγκαλιά τους σε προσωπικότητες σαν τη Ραχήλ Μακρή και τον -σπουδαίο κωμικό μα κατά βάθος αστρολόγο- Παύλο Χαϊκάλη; Την ημέρα που ο Παύλος Χαϊκάλης ανέλαβε χαρτοφυλάκιο σε αριστερή κυβέρνηση, έτριξαν κόκκαλα στην Καισαριανή και στη Μακρόνησο.( Ο κ.ΧΑΪΚΑΛΗΣ ΚΑΙ Η ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ)
Ήταν κακοί ως υπουργοί ο Χαρίτσης, η Αχτσιόγλου, ο Τσακαλώτος; Εάν μιλάμε για τη δεύτερη περίοδο των Συριζανέλ -από τον Σεπτέμβριο του 2015-, δεν ήταν διόλου χειρότεροι από τους συναδέλφους τους της Νέας Δημοκρατίας και του Πασόκ. Εφάρμοζαν ευλαβικά το τρίτο μνημόνιο. Έδειχναν μάλιστα ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στους οικονομικά πιο ευάλωτους εις βάρος όχι της ανώτερης μα της μεσαίας τάξης. Η οποία τους τιμώρησε στις εκλογές του 2019. Από εκεί ξεκίνησε η μεγάλη τους κατρακύλα.

Έχοντας χάσει πρώτα την ψυχή τους κι έπειτα την πολιτική ισχύ τους, έφτασαν με σπασμωδικότητες και παλινωδίες στο σημερινό χάλι. Να έχουν πριονίσει σύριζα τις ρίζες τους και να μην βγάζουν φρέσκα κλαδιά. Να αναπολούν τις έωλες δόξες τους, να αναζητούν απεγνωσμένα μια αχτίδα ελπίδας για το μέλλον. Και να μην βλέπουν παρά τον Αλέξη Τσίπρα, που όπως τότε τους ανέβασε -δεν μπορεί-, θα τους ανεβάσει ξανά.( ΤΟ ΑΠΟΛΕΣΘΕΝ ΗΘΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ)
Συμπεριφέρονται σαν τα ποντίκια σήμερα τα στελέχη της κάποτε ανανεωτικής, κατόπιν ριζοσπαστικής κι εν τέλει λαϊκίστικης Αριστεράς. Όχι επειδή εγκαταλείπουν τα καραβοτσακισμένα κόμματά τους. Μα διότι ακολουθούν υπνωτισμένα τον Χανς τον Φλαουτίστα. Άλλως Αλέξη Τσίπρα.-

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

LITTLE RICHARD- ΑΠΟ ΡΟΚ ΣΤΑΡ ΙΕΡΕΑΣ

Αυτόν τον μήνα πριν 6 χρόνια (9-5-2000) πέθανε 88 ετών ο σημαντικότερος για μένα τραγουδιστής και συνθέτης της ροκ, ο Little Richard.
Ακόμα θυμάμαι όταν ήμουνα παιδί και με φιλοξενούσαν σε ένα σπίτι στα Σελήνια της Σαλαμίνας όταν πρωτάκουσα από τα μεγάφωνα ενός παραλιακού κέντρου τον Little Richard  να τραγουδά το  Loucille ένα τραγούδι που ήταν  κάτι το τελείως πρωτόγνωρο για τα μέχρι τότε ακούσματα μας.

Στο ποστ μου   ΤΟ TUTTI FRUTTI, Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΟΚ. γράφω σχετικά για την άλλη μεγάλη του επιτυχία το Tutti Frutti, και την νεανική επανάσταση στην μουσική που απετέλεσε ο νέος αυτός ήχος.
Στην Ελλάδα εκείνη την εποχή δεν υπήρχε καμία πληροφόρηση για τους νέους μουσικούς που ακούγαμε στο ραδιόφωνο  και βέβαια δεν  ξέραμε καν πως είναι η φάτσα τους.
Η πρώτη λοιπόν απορία που είχα ήταν γιατί τον λένε Little ενώ έχει μια τόσο δυνατή φωνάρα! Και αυτό γιατί δεν είχα δει τότε μια  φωτογραφία του ούτε ήξερα πως δεν είναι λευκός όπως η πλειονότητα των τότε τραγουδιστών.
Φαίνεται όμως πως ακόμα και στην Αγγλία η πληροφόρηση της νεολαίας για τους Αμερικανούς τραγουδιστές ήταν πολύ λίγη.
Σίγουρα ήταν κάποιος από τους Μπίτλς και αν δεν με απατά η μνήμη μου ήταν ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ  που είχε πει σε μια συνέντευξη του ότι στα νιάτα του είχε μια αμφιθυμία για το ποιος από του τους δύο ήταν ο πιο αγαπημένος του τραγουδιστής, ο  Little Richard   ή ο Έλβις Πρίσλεϊ!
Η αμφιθυμία του έληξε όταν διαπίστωσε πως ο ο  Little Richard   ήταν μαύρος οπότε ο ένας ήταν ο αγαπημένος του λευκός και ο άλλος ο αγαπημένος του μαύρος τραγουδιστής. Άγνωστο ακόμα συγκρότημα οι Μπίτλς άνοιγαν την συναυλία του στο Αμβούργο στο ευρωπαϊκό  τουρ του Little Richard το 1962.

Εκείνη την εποχή  στο κέντρο της Αθήνας υπήρχαν πολλά δισκάδικα αλλά οι δίσκοι της ροκ, πλην του Πρίσλεϊ και ελαχίστων άλλων τραγουδιστών, ήταν όλοι εισαγωγής και σε πολύ μικρό αριθμό.
Έτσι όταν αποφάσισα να αποκτήσω και άλλους δίσκους του Little Richard  συχνά όταν βρισκόμουν στο κέντρο έπαιρνα σβάρνα τα δισκάδικα υποβάλλοντας την ίδια μονότονη ερώτηση : Μήπως έχετε κανένα δίσκο…
Όπως γράφω στο ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ  αγοράζοντας έκτοτε δίσκους του κατέληξα να αποκτήσω την νοοτροπία του συλλέκτη αλλά για να καταφέρω να αποκτήσω και το τελευταίο του 45ρι έπρεπε να εμφανιστεί  το  e-bay και να εκδοθεί το 1984 το βιβλίο   "The Life and Times of Little Richard", γραμμένο από τον Τσαρλς Γουάιτ και στο οποίο υπάρχει η πλήρης δισκογραφία του μέχρι τότε. Μετέπειτα με το ιντερνέτ τα πάντα έγιναν εύκολα.

Ο μικρόσωμος αυτός  τραγουδιστής διέθετε μια φοβερή φωνή με φωνητικό εύρος, όπως είδα σε εξειδικευμένο  ιστότοπο, Ε2- F6 δηλαδή πάνω από 4 οκτάβες, γεγονός που υποδηλώνει μια εξαιρετικά ευέλικτη και σπάνια φωνή, ικανή να τραγουδήσει τόσο πολύ χαμηλά όσο και πολύ ψηλά. Πιο απλά από την φωνή ενός μπάσου μέχρι την πολύ ψηλή γυναικεία φωνή (σοπράνο coloratura) ή σε χρήση φαλτσέτου/ειδικών τεχνικών.
Στην δεκαετία το 50 γνώρισε την μεγαλύτερη δημοτικότητα της καριέρας του ηχογραφώντας  στην Specialty 36 τραγούδια από τα οποία τα 7 έγιναν χρυσά. Όμως όταν η δημοτικότητα του  βρισκόταν στην κορυφή το 1957 πηγαίνοντας περιοδεία στην Αυστραλία  με τον  Gene Vincent  και τον Eddie Cochran στην πτήση τους από την Μελβούρνη στο Σίντνεϊ, προφανώς από άγχος και φόβο είδε πυρακτωμένους τους κινητήρες του αεροπλάνου και είχε την αίσθηση ότι  άγγελοι τους κράτησαν στον αέρα! Στην παράσταση στο Σίντνεϊ είδε μια φωτεινή κόκκινη πύρινη σφαίρα που πετούσε στον ουρανό ψηλά, συγκλονίστηκε το θεώρησε σημάδι από τον Θεό ( βέβαια ήταν ο Σπούτνικ 1)!
Γυρνώντας 10 μέρες νωρίτερα στις ΗΠΑ έμαθε ότι το αεροπλάνο  της αρχικής του πτήσης συντρίφτηκε στον Ειρηνικό, όποτε το θεώρησε σαν ένα νέο  μήνυμα που του έστειλε ο θεός  για να τον προειδοποιήσει  να σταματήσει την ομοφυλόφιλη  και γεμάτη ναρκωτικά ζωή που έκανε ως τότε και να στραφεί στην θρησκεία. Ο Ρίτσαρντ θεώρησε αυτά τα περιστατικά ως θείο μήνυμα  και εγγράφηκε στο Oakwood College στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα για να σπουδάσει θεολογία.
Η μεταστροφή του αυτή και η θρησκοληψία του γίνεται κατανοητή αν γνωρίζει κανείς ότι ο Little Richard   μεγάλωσε σε πολύ φτωχή οικογένεια με 12 παιδιά με πατέρα διάκονο και εξίσου θρησκευόμενη μητέρα με 2 θείους και παππού ιερείς και με συνεχή ακούσματα γκόσπελ μουσικής που από μικρός τραγουδούσε ενώ εγκατέλειψε το σχολείο στο λύκειο.  Βέβαια αργότερα ότι η αποχώρηση του αυτή για πνευματική αναγέννηση είχε και οικονομικούς λόγους λόγω των πολύ χαμηλών ποσοστών που εισέπραττε από την εταιρεία του.
Το 1958 σχημάτισε την  Little Richard Evangelistic Team και άρχισε να ταξιδεύει σε όλη την χώρα και το 1959 παντρεύτηκε.
Άρχισε να ηχογραφεί τραγούδια γκόσπελ με τα σημαντικότερα να βρίσκονται στον δίσκο του 1962  King of the Gospel Singers, που την παραγωγή του  έκανε ο  Quincy Jones ο οποίος αργότερα είπε ότι η φωνή του Little Richard τον είχε εντυπωσιάσει περισσότερο από κάθε άλλου τραγουδιστή που είχε συνεργαστεί.

Με την αποχώρηση του από την ροκ σκηνή αλλά και μετά την εισβολή των Μπίτλς στις ΗΠΑ το ενδιαφέρον του κοινού για τους μαύρους τραγουδιστές που είχαν δημιουργήσει το ροκ την προηγούμενη 10ετια  είχε μειωθεί σε αντίθεση με την Ευρώπη που η φήμη του παρέμενε ατόφια με αποτέλεσμα στην περιοδεία του σε αυτήν να  ξαναρχίσει  να τραγουδάει ροκ μέχρι το 1976.
Στην νέα μπάντα που σχημάτισε ένα διάστημα έπαιζε σε αυτήν και ο Τζίμυ Χέντριξ πριν να γίνει γνωστός. Γύρισε τότε μερικούς αξιόλογους δίσκους ροκ και  Rhythm and blues , συμμετείχε και σε τραγούδια άλλων μεγάλων συγκροτημάτων και σε περιοδείες μαζί με άλλους ρόκερς αλλά η εποχή των μεγάλων επιτυχιών είχε παρέλθει πλέον  ανεπιστρεπτί
Το 1970 χειροτονήθηκε ιερέας, το 1975 έκανε μια επιτυχημένη παγκόσμια περιοδεία, αλλά μέχρι το 1977 ήταν εθισμένος στην κοκαΐνη, την ηρωίνη και στο παραισθησιογόνο PCP. Εκείνη την χρονιά μερικά τραγικά γεγονότα στο περιβάλλον του τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τα ναρκωτικά και να επιστρέψει στην ιεροσύνη και έτσι το 1979 γύρισε άλλον ένα δίσκο με γκόσπελ τον  God's Beautiful City.

Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990, ο Ρίτσαρντ τελούσε γάμους διασημοτήτων και έτσι, μεταξύ άλλων, πάντρεψε τον Bruce Willis με την Demi Moore, τον κιθαρίστα του Bruce Springsteen,  Stevie Van Zandt τον Tom Petty και την  Cyndi Lauper ενώ συμμετείχε και σε κηδείες μουσικών φίλων του όπως ο Wilson Pickett και ο  Ike Turner.

Το 1984 για 3η φορά επιστρέφει στην ροκ μουσική  συνδυάζοντας για πρώτη φορά τους ρόλους του ως ευαγγελιστής και ροκ τραγουδιστής, καθώς δήλωσε ότι το είδος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για καλό ή για κακό.

Μετά την επιτυχημένη του παρουσία στο φίλμ Down and Out in Beverly Hills, ηχογράφησε το 1986 τον δίσκο του Lifetime Friend και συνέχισε να συμμετέχει σε δίσκους άλλων γνωστών τραγουδιστών, να δίνει συναυλίες σε όλο τον κόσμο μέχρι το 2014 ενώ συχνά τον καλούσαν  στην τηλεόραση.

Σε μια τέτοια συναυλία στο Λονδίνο που ήταν  μαζί με τον Chuk Berry είχα την ευκαιρία να τον απολαύσω και εγώ  ενώ δυστυχώς ο Fats Domino που ήταν μαζί τους, δεν εμφανίστηκε γιατί είχε αρρωστήσει.
Το 2000 παίχτηκε στους κινηματογράφους η ταινία  Little Richard, μια δραματοποιημένη βιογραφία των ετών της μεγάλης επιτυχίας του.
Για περισσότερες . λεπτομέρειες για την ζωή του μπορεί να διαβάσει κανείς εδώ
 

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΓΙΟΣ

Στις 5 Μαΐου έγραφα για  την επέτειο των 20 ετών που συμπλήρωσε το παρόν ιστολόγιο (ΜΙΑ ΑΞΈΧΑΣΤΗ ΕΙΚΟΣΑΕΤΊΑ) και δεν ανέφερα ότι αυτή την μέρα εορτάζουμε την μνήμη του Αγίου Εφραίμ που όπως διαβάζω στην Βικιπαίδεια γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1384 στα Τρίκαλα Θεσσαλίας  και πέθανε στις 5 Μαΐου 1426.
 Ο Άγιος Εφραίμ ο νεομάρτυρας, απεικονίζεται στην ορθόδοξη εικονογραφία ως μια λεπτή, ασκητική φιγούρα με μαύρα μαλλιά και γένια, ντυμένη με τα μαύρα άμφια ενός μοναχού.
Διαβάζουμε λοιπόν στην Βίκι ότι:  το κοσμικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Μόρφης. Εκάρη μοναχός, πήρε το μοναστικό όνομα Εφραίμ και εγκαταστάθηκε στην Αττική για να ζήσει στην τότε Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο όρος Αμώμων. Το 1424 το μοναστήρι καταστράφηκε από επιδρομές οθωμανικών στρατευμάτων. Ο Εφραίμ δραπέτευσε και έζησε για έναν ακόμη χρόνο ως ερημίτης ανάμεσα στα ερείπια του μοναστηριού. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1425 αιχμαλωτίστηκε σε άλλη τουρκική επιδρομή. Κρατήθηκε αιχμάλωτος και βασανίστηκε για περισσότερους από οκτώ μήνες, ώσπου τελικά βασανίστηκε μέχρι θανάτου στις 5 Μαΐου 1426. Μια μουριά, που πιστεύεται ότι ήταν αυτή στην οποία κρεμάστηκε ο άγιος, παρουσιάζεται σήμερα ως αντικείμενο λατρείας μέσα στο ανακαινισμένο μοναστήρι.
Στις 11 Μαρτίου 2011, με επιστολή του προς την Εκκλησία της Ελλάδος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ενημέρωσε ότι «υπό της εν Κωνσταντινουπόλει Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, συνωδά τη κρατούση πράξει και τάξει της Αγίας ημών Εκκλησίας, ανεγράφη προσφάτως εν ταις Αγιολογικαίς δέλτοις της Εκκλησίας ο Άγιος Ένδοξος Οσιομάρτυς Εφραίμ ο νέος, ο εν τω όρει των Αμώμων μαρτυρικώς τελειωθείς, της μνήμης αυτού τελουμένης τη ε Μαΐου εκάστου έτους, της δε ευρέσεως των λειψάνων αυτού εορταζομένης τη γ Ἰανουαρίου εκάστου έτους, εκδοθείσης επί τούτω Πατριαρχικής και Συνοδική Πράξεως». Σε συνεδρίασή της, στις 29 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε, επίσης, να συμπεριλάβει τον Άγιο Εφραίμ τον νεομάρτυρα στο εορτολόγιο του Πατριαρχείου Μόσχας.

Το μοναστήρι της Νέας Μάκρης, το κέντρο της λατρείας του αγίου και της θαυματουργίας του, είναι πλέον πολυσύχναστος τόπος προσκυνήματος που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, κυρίως ανθρώπους που προσεύχονται για θεραπεία ασθενειών.
Στα Τρίκαλα Θεσσαλίας, από όπου ήταν η καταγωγή του, γίνεται πανήγυρις στον Ιερό ναό Αγίου Στεφάνου όπου, σύμφωνα με την παράδοση, βρισκόταν απέναντι στο πατρικό του.
Διαβάζοντας λοιπόν τα παραπάνω με τις τόσο λεπτομερείς χρονολογικές αναφορές θεωρεί κανείς  ότι ο βίος του και το μαρτύριο του θα αναφέρεται σε γραπτά από κάποιους σύγχρονους του πριν 600 τόσα χρόνια.
Με έκπληξη όμως διαβάζουμε στην Βίκι ότι ΤΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΤΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΟΡΑΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ Η ΜΟΝΑΧΗ ΜΑΚΑΡΙΑ ΔΕΣΥΠΡΗ ΤΟ 1950!
Όπως γράφω στο ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΑΡΑΓΕ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ; κατά τον ίδιο κλασσικό τρόπο βρέθηκε από μοναχή εκεί η εικόνα της Παναγίας στην Τήνο και βέβαια η Ορθόδοξη εκκλησία όταν τα ευρήματα αυτά επιτυγχάνουν να προσκομίζουν πολλά χρήματα στα παγκάρια δεν έχει κανένα λόγο να μην αποδεχτεί τα οράματα μοναχών ως πραγματικά.
Το 2011 όταν ο Πατριάρχης αγιοποίησε τα λείψανα ενός  αγνώστου χρονολογίας  και φύλου σκελετού ήξερε πολύ καλά, ότι με μια διαθέσιμη από χρόνια εξέταση τους με άνθρακα 14 θα μπορούσε να διαπιστώσει τουλάχιστο από πότε είναι  αυτός ο σκελετός.
Όμως με κανένα τρόπο δεν ήταν διατεθειμένος να την πάθει όπως οι Καθολικοί με την σινδόνη του Τορίνου που ενώ έλεγαν ότι με αυτήν είχε γίνει η αποκαθήλωση του Χριστού από τον σταυρό, όταν εξετάστηκε το 1988 επιστημονικώς διαπιστώθηκε ότι ήταν από τα χρόνια του Μεσαίωνα (1260-1390)!
Το τραγικό όμως είναι ότι και η πολιτεία αντί να αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα  κάθε προσπάθεια εξαπάτησης του κόσμου και να παρουσιάζει με  αντικειμενικότητα την πραγματικότητα, αντίθετα εμφανίζει χωρίς κανένα σχόλιο στην τηλεόραση την μοναχή πως  βρήκε τον σκελετό κατόπιν οράματος!

Θα μου πεις ότι, όπως γράφω στο   H ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΙΑ ΜΕ ΤΟ «ΑΓΙΟ» ΦΩΣ τι μπορώ να περιμένω από ένα κράτος που και αυτό εκμεταλλεύεται την θρησκοληψία του κόσμου  και υποδέχεται κάθε χρόνο με τιμές αρχηγού κράτους μια λάμπα με φως που άναψε με αναπτήρα!
Ασύδοτος επίσης, καθώς κανένας εισαγγελέας δεν ασχολείται με τις θρησκευτικές απάτες, ο έχων το ίδιο όνομα με τον Άγιο μοναχός, περιφέρει τακτικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό μια από τις πολλές ζώνες της Παναγίας από την πλούσια γκαρνταρόμπα της, γιατί δεν έχει και το αποκλειστικό copyright σε αυτές, όπως γράφω στα ποστ μου ΜΗΠΩΣ Η ΒΡΑΚΟΖΩΝΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ; και ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ!

Έτσι λοιπόν ένας αγνώστου προέλευσης και ηλικίας σκελετός, βαφτίστηκε από μια μοναχή σε Άγιο Εφραίμ και τιμάται και αυτός όπως και η εξίσου ανύπαρκτη Αγία Βαρβάρα  από την Εκκλησία μας.
Τουλάχιστον αυτήν, όπως γράφω στο  Η ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) :Η Καθολική Εκκλησία, απευθυνόμενη σε ένα ευρύτερο και ποιοτικότερο κοινό μέσα στο εχθρικό περιβάλλον του δυτικού διαφωτισμού, κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, απέσυρε την αγία από το επίσημο εορτολόγιό της στα πλαίσια της μεγάλης αναθεώρησης του 1969, παραδεχόμενη την έλλειψη ιστορικών στοιχείων. Στο αποδιδόμενο στον άγιο Ιερώνυμο μαρτυρολόγιο (4ος-5ος αι.) η Βαρβάρα είναι απούσα.
Το πάλαι ποτέ στις εκθέσεις στο σχολείο στο τέλος γράφαμε και το ηθικόν δίδαγμα το οποίο εδώ είναι ότι: όσοι στον ύπνο τους βλέπουν οράματα με λείψανα πρέπει να ανταμείβονται. Ήδη στην μονή η Μακαρία  απεικονίζεται ως Οσία αλλά και με φωτοστέφανο αγίας !

---

 Και στην έγκυρη σε θέματα θρησκείας και σεξ εφημερίδα ESPRESSO διαβάζουμε την συγκλονιστική είδηση  ότι : Προς αγιοποίηση η γερόντισσα Μακαρία από την Ιερά Μονή Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη.
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Το ότι ο Τραμπ και ο Νετανιάχου έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια το διεθνές δίκαιο όταν επιτέθηκαν στο Ιράν, είναι ηλίου φαεινότερο.
Όπως γράφω στο Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΜΑΔΟΥΡΟ, Ο TΡΑΜΠ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ : Το τραγελαφικό στην υπόθεση αυτή είναι ότι την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου από τον Τράμπ την κατήγγειλαν όλοι οι ηγέτες δικτατορικών καθεστώτων, όπως της Ρωσίας, της Τουρκίας, της Κίνας, του Ιράν κτλ των οποίων οι δικτατορικές τους κυβερνήσεις έχουν καταπατήσει επανειλημμένα το διεθνές δίκαιο! 
Όπως επίσης γράφω σε αυτό, στους μεγάλους υπερασπιστές του διεθνούς δικαίου είναι και η ελληνική αριστερά, που όταν ο Πούτιν εισέβαλλε σε ένα άλλο ξένο κράτος, έκανε όπως θυμάστε συναυλίες υπέρ του «ανθρώπου» και υπέρ της «ειρήνης», βρίσκοντας συγχρόνως δικαιολογίες που δικαίωναν την εισβολή.
Πρόσφατα δε στο ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡOΣΦΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ έγραφα για το ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από αυτόν τον πόλεμο.
Ήδη από την εποχή του πολέμου στην Συρία στο  ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ είχα εκφράσει τον  προβληματισμό μου που έχει να κάνει με το ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια τα πράγματα ήταν λίγο πολύ ξεκάθαρα και γνώριζες ποιοι είναι οι "καλοί" και ποιοι οι "κακοί".
Αυτό μέχρι να εμφανιστεί ο ισλαμικός φονταμενταλισμός του Ιράν που έθεσε σαν βασικό του στόχο την εξάλειψη  από τον χάρτη του Ισραήλ χρησιμοποιώντας και ενισχύοντας συνεχώς για τον σκοπό αυτό την Χαμάς, την Χεσμπολάχ και τους Χούτι.
Μπορεί λοιπόν να μην συμβαδίζει με το διεθνές δίκαιο η επίθεση στο Ιράν, αλλά αν δεν είχε γίνει και αυτό είχε καταφέρει να ολοκληρώσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, οι κίνδυνοι για την ανθρωπότητα μιας ατομικής βόμβας στα χέρια θρησκόληπτων φανατικών θα ήταν τεράστιοι.
Μετά δε  από τόσες εβδομάδες αδιάκοπων και συνεχών επιθέσεων με πυραύλους κατά του Ισραήλ, είναι  αυταπόδεικτο  ότι το Ιράν και η Χεσμπολάχ διαθέτουν ακόμη αξιόλογο απόθεμα από αυτούς.  Είναι τέλος  σαφές ότι είχαν κατασκευάσει ένα τεράστιο οπλοστάσιο με σκοπό  την εξάλειψη του Ισραήλ.

Ο πόλεμος  όμως αυτός είχε μάλλον θετικό αποτέλεσμα για την σημασία  της χώρας μας στην περιοχή, σύμφωνα με την ανάλυση που κάνει ο Γιωργος Μαλούχος:
Έχουν περάσει δύο μήνες από όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν επιφέροντας, σε εξαιρετικά σύντομο διάστημα, μείζονες πολλαπλές ανακατατάξεις στις ισορροπίες ισχύος τόσο διεθνώς και περιφερειακά, μα και ειδικά για την Ελλάδα και την Κύπρο ως προς την Τουρκία. Ανακατατάξεις ενδυνάμωσης των δύο κρατών, ευθέως απότοκες του πολέμου.
Σε παγκόσμια κλίμακα, οι πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν ενταφιάστηκαν οριστικά, γεγονός με απολύτως θετικό πρόσημο, όπως και η εξουδετέρωση της πολύμορφης διεθνούς τρομοκρατικής του δράσης.
Αυτά ενόχλησαν διαφόρους. Αλλους υποκριτικά, όπως πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που ακόμα δεν μπορούν να συνεννοηθούν τι θέλουν και άλλους που περιέργως πιστεύουν ότι τίθενται θέματα σεβασμού του διεθνούς δικαίου όταν δέχεται επίθεση ένα κράτος παγκόσμιος τρομοκράτης λίγο πριν να αποκτήσει πυρηνικές κεφαλές.
Το ντόμινο των εξελίξεων έφερε όμως τα πάνω κάτω για την Ελλάδα και την Κύπρο. Η ισχύς των δύο χωρών τόσο σε στρατιωτικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο συμμαχιών, με ισοδύναμη σημασία, εκτοξεύτηκε, ενώ πριν από τον πόλεμο όλα έδειχναν ότι αυτό συνέβαινε για την Τουρκία. Η οποία τώρα, λόγω του πολέμου, βρέθηκε στη δυσμενέστερη θέση των τελευταίων δεκαετιών και έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου. Αυτό είναι κεφαλαιώδες, καθώς οι ισορροπίες Ελλάδας – Τουρκίας – μεγάλων δυνάμεων υπήρξαν πάντοτε η μετακίνηση που καθόριζε περίπου νομοτελειακά το μεταξύ τους μέλλον.
Μέσα λοιπόν σε αυτούς τους δύο μήνες, η Αθήνα και η Λευκωσία φαίνεται να έχουν επιτύχει απρόσιτους στόχους δεκαετιών. Τόσο μέσω της υπαρξιακής σημασίας συμμαχίας με το Ισραήλ, που αρχίζει να δείχνει ότι «φέρνει» μαζί και τις ΗΠΑ, κάτι που αλλάζει τα πάντα, όσο, για πρώτη φορά, και με την κατά τα λοιπά νεκρή έως αντίθετη, πλην της Γαλλίας, «Ευρώπη», που πλέον θέλει να είναι παρούσα μετά, αν και ήταν απούσα πριν.
Κάτι που ξεκίνησε με τις επιθέσεις κατά των βρετανικών βάσεων, όμως οι ανατροπές είναι πλέον τέτοιας κλίμακας, ώστε ίσως συμβεί το αδιανόητο: να φτάσουν να λειτουργήσουν και ως σύμμαχοι εναντίον της τουρκικής επιθετικότητας. Και, βεβαίως, η ελληνική στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο εκτοξεύτηκε σε χρόνο μηδέν αλλάζοντας τα δεδομένα – κάτι που οφείλει να αναγνωρίσει κανείς στην κυβέρνηση, ιδίως όταν, όπως συμβαίνει εδώ, της ασκεί σκληρή κριτική για την πολιτική της έναντι της Τουρκίας.
Αντιθέτως, με τη Ρωσία να μην ασχολείται – ενώ άλλοτε θα απειλούσε με παγκόσμιο πόλεμο – και την Κίνα, που πολλοί περίμεναν ότι θα… τρόμαζε ΗΠΑ και Ισραήλ, να δηλώνει ότι «Τα Στενά πρέπει να μείνουν ανοικτά» αδειάζοντας πλήρως την Τεχεράνη, η Τουρκία δεν έχει, για πρώτη φορά, ιδέα ούτε τι συμβαίνει ούτε πού να στραφεί. Και με το βαθύ μίσος της για το Ισραήλ μα και τη Δύση συνολικά, ίσως δεν ξέρει πια αν είναι η επόμενη. Τώρα, δεν ξέρει τι της ξημερώνει.
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

 Η παραπάνω γελοιογραφία αποδίδει πλήρως την αποτελεσματικότητα της προσευχής, όπως εκτενέστερα αναλύω και στο ποστ μου  ΤΟ ΠΟΡΝΕΙΟ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
Παρ΄όλα αυτά οι πιστοί όλων των θρησκειών δεν τους αρκεί να προσευχηθούν απλά στον θεό που πιστεύουν, αλλά αισθάνονται την ανάγκη να προσευχηθούν σε κάτι που έχει κάποια σχέση με το θείο και έτσι πχ οι Εβραίοι προσεύχονται στο τείχος των δακρύων και οι μουσουλμάνοι στην Καάμπα, που φυλάσσει μέσα της ένα μεγάλο μαύρο λιθάρι.
Οι χριστιανοί δεν αρκούνται στην προσευχή στους πολυπληθείς ναούς που υπάρχουν, αλλά θέλουν σε αυτούς να υπάρχουν και «θαυματουργές» εικόνες, λείψανα αγίων ή αντικείμενα που σχετίζονται με αυτούς.
Έτσι το εκκλησιαστικό κατεστημένο φροντίζει να εκπληρώσει αυτή την επιθυμία του κόσμου καθώς η προσέλευση του έχει άμεσο αντίκρισμα στο παγκάρι της εκκλησίας.

Και βέβαια επειδή εμείς δεν είμαστε  Ζουλού, στην Ελλάδα μια παράδοση που τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια είναι η ΠΤΩΜΑΤΟΛΕΙΨΑΝΟΛΟΓΙΑ…. 
Όπως γράφω σε αυτό ήδη από την εποχή που γράφτηκε (1806) η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ του ανωνύμου του Έλληνος, ήταν έντονη και διαδεδομένη  η περιφορά διαφόρων λειψάνων αν και από τότε υπήρχαν  στις περισσότερες περιπτώσεις αμφιβολίες αν τα κόκαλα αυτά είναι και τα γνήσια των αγίων γιατί όπως γράφει: Αυτοί έχουν εν κιβωτίδιον γεμάτον από ανθρώπινα κόκκαλα και κρανία ακέραια, τα οποία ασημώνοσι, και έπειτα ονοματίζουσιν, άλλα μεν του Αγίου Χαραλάμπους και άλλα του Αγίου Γρηγορίου. Έν ένί λόγω, δεν αφήνουν άγιον, χωρίς να έχουν μέρος από τα κόκκαλα του.Έγώ, έως τώρα βέβαια ,είδα έως τέσσαρας κεφαλάς του Αγίου Χαραλάμπους.. (σχετικά έχω γράψει στο Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕ ΤΑ 4 ΚΕΦΑΛΙΑ!
Έκτοτε όπως γράφω και στο ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΤΩΜΑΤΟΛΕΙΨΑΝΟΛΟΓΙΑΣ μπορείτε να δείτε εκτός από τα ντυμένα κόκκαλα του Αγίου Εφραίμ του Νεομάρτυρα και διάφορα χέρια αγίων ενώ βέβαια, επειδή τα αποξηραμένα πτώματα υπάρχει ο κίνδυνος αντί ευλάβειας να προκαλέσουν απέχθεια στους πιστούς, το πρόσωπο του πτώματος καλύπτεται με χρυσή προσωπίδα, όπως του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου που όχι μόνο μετά 3 αιώνες από τον θάνατο του του ξανάφερε ο αρχιεπίσκοπος το δεξί του χέρι που του έλειπε,  αλλά καθώς είναι  και ιδιαίτερα κοκέτης  απαιτεί να του αλλάζουν κάθε 20 χρόνια τα άμφια! Όσο γι’ αυτά που φορούσε γίνονται φυλαχτό για τους πιστούς.

Επειδή όμως δεν έχουν όλες οι εκκλησίες και τα μοναστήρια την τύχη να έχουν ατόφιους  αγίους, συνήθως πολλοί αρκούνται με κάποιο κομμάτι  κόκαλου αγίου ή αγίας.
Έτσι βλέπουμε διάφορες ανακοινώσεις να καλούν τους πιστούς να προσκυνήσουν την τίμια κάρα του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου με το δεξί αυτί του, το ποδάρι του Αγίου Στεφάνου και το σαγόνι της Αγίας Παρασκευής ενώ κομμάτι από το λείψανο του Αγίου Αρτεμίου διαφημίζεται ως θαυματουργό για τον καρκίνο και την μαγεία!
Άντε τώρα να φτουρήσουν  οι διάφορες κυράτσες που λύνουν τα μάγια μπροστά σε ολόκληρο θαυματουργό  λείψανο αγίου!

Μεγάλο σουξέ όμως έχουν, όσο και αν σας φαίνεται απίστευτο, τα Δώρα των Μάγων, ναι αυτά που  πήγαν οι 3  Μάγοι στην γέννηση του Χριστού, όπως γράφω και στο ποστ μου  ΤΡΕΞΑΤΕ! ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ!  Αν δεν τα προλάβετε εκεί μπορείτε να τα προσκυνήσετε ίσως στα Άνω Λιόσια!

Δεν πιστεύω δε να μην θεωρείτε ότι είναι αυθεντικός ο άρραφος χιτών του Χριστού ή οι 4 τουλάχιστον γνωστές ζώνες της Παναγίας από την πλούσια γκαρνταρόμπα της, για τις οποίες έχω γράψει τα ποστ
ΜΗΠΩΣ Η ΒΡΑΚΟΖΩΝΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ  ΕΥΡΟΖΩΝΗ; ...
ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ!
Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΤΗΣ ΕΦΡΑΙΜ
Βέβαια το προνόμιο στην γκαρνταρόμπα της Παναγίας δεν το έχουμε μόνο εμείς, γιατί στο εξωτερικό υπάρχει το φόρεμα που φορούσε η Παναγία όταν γέννησε τον Χριστό όπως επίσης και σταγόνες από το γάλα της όταν τον θήλαζε, όπως γράφω στα ποστ μου:
ΤΟ ΓΑΛΑ ΚΑΙ Η ΓΚΑΡΝΤΑΡΟΜΠΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ! α΄μέρος.
ΤΟ ΓΑΛΑ ΚΑΙ Η ΓΚΑΡΝΤΑΡΟΜΠΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ β΄μέρος.
Μπορεί όμως να μην έχουμε γάλα της Παναγίας έχουμε όμως δάκρυα από την εικόνα της!

Είδαμε βέβαια οι περισσότεροι στην, με απολύτως τεκμηριωμένα ιστορικά γεγονότα, σειρά για τον Παΐσιο να μιλάει με μια σαύρα, όποτε δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρω τα ρίγη συγκίνησης που προσφέρουν όταν εκτίθενται σε προσκύνηση τα γυαλιά του, ο σκούφος του, το μπαστούνι του  οι παντούφλες του ή το κάστανο του. 

Τέλος είναι ενδιαφέρον ότι οι διακινητές λειψάνων συμβαδίζουν με την σύγχρονα ρεύματα της εποχής. Έτσι όταν διαπίστωσαν ότι  στα ταμεία των κινηματογράφων μάζεψαν πολύ χρήμα οι ταινίες  Εκδικητές  (Avengers) στις οποίες ενώνουν τις δυνάμεις τους όλοι οι υπερήρωες της  Marvel, έτσι και ο γνωστός από τους παπαροκάδες Μουλασιώτης προσφέρει στο θρησκευόμενο κοινό λείψανα από 28 Αγίους όπως γράφω στο 28 ΑΓΙΟΙ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ,ΟΧΙ ΚΕΡΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΑΓΚΑΡΙ,ΜΟΝΟ ΧΑΡΤΟΥΡΑ! όπου μπορείτε να δείτε αν συμπεριλαμβάνονται σε αυτούς άγιοι της προτίμησης σας!

Και επειδή τα λείψανα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης μόνα τους πιθανώς να μην προσελκύσουν μεγάλο πλήθος πιστών, το θέαμα εμπλουτίζεται με τεμάχιο από το δάσος του παράγει Τίμιο Ξύλο από τον σταυρό του Χριστού, αλλά και λιθάρια από τον Γολγοθά και τον τάφο του!

Και βέβαια στο ποστ μου OΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ ΑΓΙΟI ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΙΜΟΡΡΟΪΔΕΣ μπορείτε να δείτε αν συγκαταλέγεται σε αυτούς ο σωστός Άγιος για την ασθένεια σας!
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ του Πέτρου Τατσόπουλου

 

Το παρακάτω  κείμενο του Πέτρου Τατσόπουλου από το "The TOC",  σίγουρα θα το απολαύσουν όσοι δεν είναι «απαλλαγμένοι από τις συμφορές της νοημοσύνης», όπως χαρακτηριστικά έχει γράψει ο ίδιος!

“Τὸν τρόπον, ὁποὺ μεθοδεύονται, εἶναι ἄξιος γέλωτος ἐνταυτῷ καὶ δακρύων. Αὐτοὶ ἔχουσιν ἓν κιβωτίδιον γεμάτον ἀπὸ ἀνθρώπινα κόκκαλα καὶ κρανία ἀκέραια, τὰ ὁποῖα ἀσημώνοσι, καὶ ἔπειτα ὀνοματίζουσιν, ἄλλα μὲν τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους καὶ ἄλλα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου. Ἐν ἑνὶ λόγῳ, δὲν ἀφίνουν ἅγιον, χωρὶς νὰ ἔχουν μέρος ἀπὸ τὰ κόκκαλά του. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς κοκκαλοπωλητὰς ἐξέρχονται ἀπὸ τὸ ὄρος τοῦ Ἄθους, ὁποὺ ὀνομάζουν Ἅγιον Ὄρος, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἡ πηγὴ αὐτῶν τῶν καλογήρων.”
Αυτές οι γραμμές έχουν δημοσιευτεί πρώτη φορά το 1806. Πριν από διακόσια δεκαεννέα χρόνια. Δεκαπέντε χρόνια πριν από την Ελληνική Επανάσταση. Περιλαμβάνονται στην «Ελληνική Νομαρχία» του Ανωνύμου του Έλληνος, με τον διευκρινιστικό υπότιτλο «Ήτοι Λόγος περί Ελευθερίας», που κυκλοφόρησε στην Ιταλία και σήμερα θεωρείται ως ένα από τα θεμελιώδη κείμενα του ελληνικού προεπαναστατικού Διαφωτισμού.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Οθωμανούς, η βιβλιογραφία γύρω από την εμπορία «ιερών λειψάνων» εμπλουτίστηκε σε σημείο ώστε να αδυνατούμε να την εξαντλήσουμε στο πλαίσιο ενός σύντομου κειμένου. Ενδεικτικά σταχυολογούμε ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Ο Εμμανουήλ Ροϊδης στη θρυλική «Πάπισσα Ιωάννα» αναφέρει ότι αυτή η «ανίερη» εμπορία ήταν κοινή πρακτική κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατολή.
 Ο Ανδρέας Λασκαράτος στην ευφρόσυνη «Ιστορία μίας κάρας» [ενός κρανίου] περιγράφει λεπτομερώς πώς «γινόταν η δουλειά», τουτέστιν πώς οι παπάδες και οι καλόγεροι πήγαιναν νύχτα στα νεκροταφεία, άνοιγαν τους τάφους κι έπαιρναν φύρδην-μίγδην όποιο μέρος του σκελετού είχαν ανάγκη, ανεξαρτήτως φύλου - όποια μικροκενά  προέκυπταν, μάλιστα, στο μακάβριο παζλ, δεν δίσταζαν να τα καλύψουν και με οστά ζώων.
Ο Νίκος Καζαντζάκης στο κύκνειο άσμα του, τους «Αδερφοφάδες», καταγράφει ένα ιλαροτραγικό περιστατικό: «Μιαν άλλη μέρα, σ' ένα άλλο Μοναστήρι, του είχαν δείξει, μέσα σε χρυσό κουτί, ένα παιδιάτικο κρανίο: ¨Είναι του Άγιου Κηρύκου¨ του 'πε ο βηματάρης, ο καλόγερος που κρατούσε τα κλειδιά του σκευοφυλάκιου. Ύστερα από λίγες μέρες, σ' ένα άλλο Μοναστήρι, μιαν άλλη, πολύ μεγαλύτερη κάρα: ¨Του Άγιου Κηρύκου¨ του 'πε ο βηματάρης. Ο παπα-Γιάνναρος δε βάσταξε: ¨Μα προχτές μου 'δειξαν μιαν παιδιάτικη κάρα του ίδιου Αγίου!¨ - ¨Ε!¨ έκαμε ο βηματάρης ¨θα 'ταν όταν ο Άγιος ήταν μικρός!¨».
Αντίστοιχα ευτράπελα απαθανατίζει και ο Μ. Καραγάτσης στο περίφημο πολυσέλιδο μυθιστόρημά του «Σέργιος και Βάκχος», ενώ αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο –«ο Σέργιος και ο Βάκχος, τα γνήσια και τα πλαστά λείψανά τους»- διακωμωδώντας δύο καλόγερους που ο καθένας τους ισχυρίζεται ότι αυτός κατέχει τα «γνήσια» λείψανα των… ίδιων αγίων (αποδεικνύεται εντέλει ότι ψεύδονται αμφότεροι).
Τέλος, δεν μπορούμε να παραλείψουμε το εξαιρετικό πόνημα «Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα» του χαλκέντερου ιστορικού ερευνητή Κυριάκου Σιμόπουλου , όπου παραθέτει πλήθος μαρτυριών αλλοδαπών περιηγητών, ήδη από τον δέκατο πέμπτο αιώνα, που στον κατεχόμενο ευρύτερο ελλαδικό χώρο βρίσκουν… σχεδόν τα πάντα (από τον «χιτώνα» του Ιησού και τη «λόγχη» που τον εκέντησε έως το «καλάμι» που του έβαλαν στο χέρι κατά τη διαπόμπευση και τα πετρωμένα «δάκρυα» της Παναγίας πάνω στην ταφόπλακά του) και καταλήγει: «Φυσικό ήταν, ύστερα από τον ευλαβικό αυτό ζήλο, να βρεθεί αφθονία λειψάνων του ίδιου αγίου. Σώζονται λ.χ. εικοσιέξι κάρες του αγίου Ιουλιανού, δέκα του Ιωάννου του Βαπτιστού, έξι του αγίου Ανδρέου και δέκα εφτά κεφαλές, τριάντα εφτά σώματα του αγίου Παγκρατίου , τρία ακέραια σώματα, έξι κάρες και αμέτρητα χέρια και πόδια του αγίου Ιγνατίου, μ’ όλο που, σύμφωνα με το συναξάρι του, έγινε βορά των θηρίων. Οι πανούργοι καλόγεροι εκμεταλλεύονταν τη λαϊκή αμάθεια».
Αντιλαμβάνομαι ότι με ανάλογο ιστορικό πτωματολαγνείας να μεταβιβάζεται από τον δέκατο ένατο στον εικοστό πρώτο αιώνα ως «κανονικότητα» κληρονομικώ δικαιώματι, τα Λείψανα του Αγίου Λαζάρου ήταν καταδικασμένα εξαρχής να περάσουν σε δεύτερη μοίρα. Τι και αν κάθε ιστορικός, που δεν επιθυμεί να πάθει έμφραγμα από τα γέλια, μπορεί να σας πιστοποιήσει ότι ο Λάζαρος, όχι μονάχα δεν αναστήθηκε, αλλά δεν υπήρξε καν; Αυτά είναι «ψιλά γράμματα» για ένα ποίμνιο πρόθυμο να καταπιεί οτιδήποτε αμάσητο. Ως εκ τούτου, διόλου δεν θα πρέπει να πτοήθηκε το εν λόγω ποίμνιο από την πληροφορία (εάν κι εφόσον έφθασε ποτέ σε «ώτα μη ακουόντων») ότι την αυθεντικότητα των λειψάνων του ίδιου φανταστικού προσώπου διεκδικεί, εκτός από την Κύπρο, και η Γαλλία (η απάτη σύνορα δεν γνωρίζει): ένας άγιος με δύο κεφάλια, τέσσερα χέρια και τέσσερα πόδια είναι σχεδόν αληθοφανές τέρας σε σύγκριση με τις Λερναίες Ύδρες που προαναφέραμε. Εικάζω ότι μεγαλύτερη αίσθηση προκάλεσε στο ποίμνιο, όταν ο Αρχιμαφιόζος της Κρήτης έθεσε στον αρχιμανδρίτη Μελχισεδέκ το εύλογο ερώτημα εάν το τεμάχιο από το συγκεκριμένο λείψανο είναι «γνήσιο» ή προέρχεται από κανένα «ζώο» (σύμφωνα και με τη λαμπρή θρησκευτική μας παράδοση), η αθυρόστομη απάντηση του αρχιμανδρίτη: «Μη λες μαλακίες, ρε μαλάκα». Βλέπετε, σε μια χώρα που προσλαμβάνει την πραγματικότητα του 2025 με όρους πραγματικότητας του 1806, πάνω απ’ όλα προέχει η ευπρεπής χρήση της γλώσσας. Πιπέρι στη γλώσσα.
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ ΕΧΕΙ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΞ.

Εάν με ρωτήσει κάποιος την γνώμη μου πχ για το ποδόσφαιρο θα του πω ότι δεν έχω καμία άποψη γιατί ούτε έχω παίξει ποτέ μου ούτε έχω παρακολουθήσει ποδοσφαιρικούς αγώνες.
Όποτε με έχει εντυπωσιάσει το γεγονός ότι από το παρελθόν άτομα που υποτίθεται δεν έχουν σεξουαλικές σχέσεις, και ίσως γι΄αυτό εκφράζουν αντίθεση στο σεξ μαζί με τον ανοικτά μισογυνισμό τους, έχουν άποψη και δίνουν και συμβουλές, όπως γράφω στο ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΕΞ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ!.
Άλλοι, όπως ο μητροπολίτης Πειραιώς, χρησιμοποιούν, υπερβάλλοντας, τον υπαρκτό κίνδυνο μόλυνσης στο σεξ όπως έχω γράψει στο
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΜΑΤΙΚΟ ΣΕΞ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ.
Και
Ο ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΞΑΝΑΚΤΥΠΑ!
Βέβαια και ο Πάπας μιλάει ως ειδήμων της ανθρώπινης σεξουαλικότητας όπως γράφω στο
ΟΤΑΝ Ο ΠΑΠΑΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ ΔΙΝΕΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΞ!
Θυμήθηκα όμως ότι πριν 19 χρόνια είχα γράψει το ΠΕΣΤΑ ΟΛΑ ΜΕΓΑΛΕ! σχετικά με τις θεόπνευστες οδηγίες του τότε μητροπολίτη Λαγκαδά, προφανώς με την εγκυρότητα του ειδικού για το πως πρέπει να είναι η σωστή σεξουαλική συμπεριφορά. Το μεταφέρω αυτούσιο εδώ.

Περνώντας από το περίπτερο το μάτι μου έπεσε στην Espresso .Η πλέον έγκυρη εφημερίδα της Ελλάδας δημοσιεύει αποκλειστική συνέντευξη με τον μητροπολίτη Λαγκαδά.
Ο μητροπολίτης δίνει σαφείς οδηγίες για την σωστή σεξουαλική συμπεριφορά !
Οι παντρεμένες δεν πρέπει να αρνούνται την συνουσία στον σύζυγο εκτός εάν έχουν πυρετό.
Ο αυνανισμός απαγορεύεται αλλά δεν θα τους πάρουμε και το κεφάλι !
Δυστυχώς δεν αγόρασα την εφημερίδα ώστε να δώ και άλλες ενδιαφέρουσες απόψεις αλλά ήδη το πρωτοσέλιδο μου δημιούργησε τις εξής απορίες:
1-Οι περισσότερες γυναίκες προφασίζονται πονοκέφαλο η περίοδο άμα δεν θέλουν πήδημα γιατί ο πυρετός εύκολα διαπιστώνεται.
Τι είναι λοιπόν το χριστιανικώς ορθόν, να πηδάμε την σύζυγο με παγοκύστη στο κεφάλι η να την ποτίζουμε με DEPON πριν το πήδημα;
Εάν έχει πράγματι περίοδο ποια είναι η θέση της εκκλησίας για την χρήση εναλλακτικών οπών;
2-Ποιο κεφάλι εννοεί ,το επάνω η το κάτω ;
Αν εννοεί το κάτω δυστυχώς πρέπει να το στείλω να εξομολογηθεί να λάβει συγχώρεση και να μεταλάβει γιατί διατηρεί μια μακροχρόνια εξωσυζυγική σχέση με δύο άκρως ευκίνητες και δραστήριες δίδυμες κυρίες ονόματι HUFTA

Δυστυχώς μάλλον τότε ντράπηκα να αγοράσω τη ΕSPRESSO, αλλά ευτυχώς κάποιοι άλλοι την αγόρασαν και έτσι, όποιος θέλει να πληροφορηθεί όλες τις θεόπνευστες οδηγίες του Μητροπολίτη μπορεί να τις διαβάσει εδώ.

Μεταφέρω τις σχετικές παραγράφους της συνέντευξης;

– Ποια είναι η άποψή σας για τη σύγχρονη γυναίκα και τα διαζύγια;
«Η Αγία Γραφή λέει ότι η γυναίκα δεν έχει δικαίωμα να αρνείται το σεξ όταν το θέλει ο άντρας. Δεν έχει δικαίωμα να λέει “έπλυνα τα ρούχα και είμαι κουρασμένη”. Όταν το θέλει ο άντρας θα υπηρετήσει τη συνεύρεση, όσο κουρασμένη και αν είναι. Διότι οι δύο είναι ένας. Για το καλό του ζεύγους. Για να προλάβουμε τα διαζύγια. Εκτός αν είναι άρρωστη και έχει πυρετό. Όχι και να την εξοντώσει το αρσενικό, λέγοντας “να βυζάξω, δηλαδή για να εξοντώσω τη γυναίκα μου”».

– Στις «αδιαθεσίες» τι κάνουμε;
«Έχουμε και τέτοιες περιπτώσεις… (σ.σ. εννοεί την κατάσταση εμμήνου ρήσεως). Οι άλλες οι περιπτώσεις που μπορεί να γίνει, χωρίς καμία δυσκολία μεγάλη, χωρίς “βλάβη” εννοείται, έτσι, όχι με σκέρτσο (εδώ δεν είναι αρκετά σαφής). Όταν υπάρχει ένας κίνδυνος, πρέπει ο άντρας να το καταλάβει και να θυσιάσει την όρεξή του».

Είναι αμαρτία κατ’ εσάς η αυτοϊκανοποίηση;
«Ε, ναι. Είναι αμαρτία. Αλλά δεν παίρνουμε και κεφάλια. Ούτε το προγαμιαίο σεξ. Έρχονται παιδιά στην εκκλησία και λένε “πάτερ, είμαι βρόμικος, το βράδυ το έκανα με την γκόμενά μου, και χθες έκανα και απόψε θα κάνω. Και αύριο”. Του λέω, “όχι, παιδί μου, θα πάρεις το κορίτσι σου, θα πάρεις την γκόμενά σου και θα έρθεις στην εκκλησία, θα σου δώσω αντίδωρο, αλλά δεν θα σε κοινωνήσω”. Όσο για τον αυνανισμό, έχω να πω το εξής. Μου λένε “πάτερ, δεν μπορώ, δεν αντέχω”. Του λέω, “ναι παιδάκι μου, μη στεναχωριέσαι, μην απελπίζεσαι”. Του δίνω συμβουλές. Γιατί τέτοιες καταστάσεις βλάπτουν και την υγεία. Το λένε και οι γιατροί, ότι και το μυαλό και όλες οι δυνάμεις του οργανισμού εξαντλούνται. Φεύγουν από το σώμα οι ορμόνες και το. αφήνουν απροστάτευτο. Το υγρό αυτό, (σ.σ. εννοεί το σπέρμα) είναι μυελός. Δεν είναι για πέταμα. Το μυαλό, η καρδιά, τα κύτταρα, τα αγγεία, εξαντλούνται. Βέβαια, το περίσσευμα που υπάρχει στον οργανισμό βγαίνει στον ύπνο, με τις ονειρώξεις. Όχι, όμως, έξοδος σπέρματος εξαναγκαστικά».
  
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση