Κυριακή, 13 Ιουνίου 2021

ΚΑΤΑΡΡΑΚΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ COVID-19




Μέσα στα όσα δεινά μας επιφύλαξε η πανδημία του κορονοϊού, υπήρξε και μια θετική συμβολή του και αυτή ήταν στο να αντιληφθεί ο κόσμος πως η ελληνική εκκλησία στο μεγαλύτερο της μέρος βρίσκεται ακόμα στον Μεσαίωνα.
Θυμάστε τους πρώτους μήνες της πανδημίας τις ανοησίες με τις πινακίδες πως στην εκκλησία δεν κολλάς τον ιό!
Μετά άρχισε μια επίμονη αντίδραση στην πρόταση οι πιστοί να μεταλαμβάνουν με πλαστικό κουταλάκι ώστε να αποφεύγεται η μετάδοση του ιού μέσω της μετάληψης και σχετικά έχω γράψει στο Η ΜΕΤΑΛΗΨΗ,ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ.
Πρόσφατα μάλιστα ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Μάξιμος τιμώρησε για δεύτερη φορά και άλλο παπά του, όπως πέρυσι τον Μάρτιο, κατά το πρώτο κύμα πανδημίας, γιατί κοινώνησε τους πιστούς με κουταλάκια μιας χρήσης.!
Ο δε παπάς και ψυχίατρος Στυλιανός Καρπαθίου , ήταν από τους πρώτους που ξεσπάθωσε, να κοινωνάμε άφοβα, με την αποστομωτική ιατρική του άποψη  πως «ο Χριστός ποτέ δεν υπήρξε φορέας μικροβίων μέσα στην Ιστορία»!
Στο ποστ μου επίσης ΤΑ ΤΟΡ 15 ΑΠ΄ ΟΣΑ ΑΠΙΘΑΝΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΑΪΟ. γράφω πως ένα από αυτά είναι ότι η Ιερά Σύνοδος κατόπιν άμεσης επικοινωνίας με το Άγιο Πνεύμα και ειδικά με τον Άγιο Πέτρο ως παραλήπτη των αποθνησκόντων  από την γρίπη, μας πληροφόρησε υπεύθυνα πως ο ιός δεν μεταδίδεται με την μετάληψη!
Επίσης σε αυτό  γράφω και την σύσταση του μητροπολίτη Αμβρόσιου πως για να είναι απόλυτα ασφαλείς οι χριστιανοί συνιστά με ειδικό μπουκαλάκι να ψεκαζόμαστε με αγιασμό!
Αφού βέβαια από τον ιό μας προφυλάσσει ο αγιασμός η μάσκα δεν είναι αναγκαία για τους παπάδες και ιδίως μέσα στην εκκλησία!


Δεν πάει να φοράει μάσκα ο αποθεραπευθείς από τον ιό αρχιεπίσκοπος προσπαθώντας να δώσει το καλό παράδειγμα, υπάρχουν υψηλόβαθμοι ιεράρχες, όπως  Κρήτης Ειρηναίος, ο οποίος μετά το πέρας της θείας λειτουργίας για τον εορτασμό του Αγίου Τίτου είπε: «Όσοι βρίσκεστε μέσα στην εκκλησία βγάλτε τις μάσκες. Η πίστη μας δεν φυλακίζεται, η Παναγία μάς ελευθερώνει»!
Το ίδιο και στην Θεσσαλονίκη ασύδοτοι χωρίς μάσκα πήγαν όλοι οι ιερείς στην γιορτή του Αγίου Δημητρίου.
Από κοντά και ο δημιουργός των παπαροκάδων Μουλασιώτης.




Μέσα σε όλη αυτή την μαυρίλα των οπισθοδρομικών παράλογων συμπεριφορών, τι μπορεί να κάνει η φωνή ενός παπά, του Γεώργιου Μιλκα στον Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου Ευόσμου που διαθέτει τον κοινό νου και είπε στο εκκλησίασμα του το συγκλονιστικό: 
“πέφτω στα πόδια σας και σας παρακαλώ” (!) “αν σας σκανδαλίζει το να φοράτε μάσκα στην εκκλησία και το θεωρείτε ανήθικο, η αμαρτία πάνω μου- πείτε εμένα ανήθικο, τον πνευματικό σας” (!)
Δυστυχώς οι φωτεινές εξαιρέσεις είναι ελάχιστες και αυτό φάνηκε όταν φάνηκε φως στο τούνελ με την κυκλοφορία των εμβολίων.
Εκεί ο σκοταδισμός, η αγραμματοσύνη και οι δεισιδαιμονίες που κυκλοφορούν στο ιερατείο ξεσάλωσαν!
Ο Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ ισχυρίστηκε πως «τα νέα εμβόλια τα οποία κυκλοφορούν από σήμερα και άρχισε από τους άρχοντες η χρήση, αυτά γίνονται και παρασκευάζονται με το προϊόν των εκτρώσεων».
Στο ποστ μου ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΤΙΜΩΡΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ γράφω για άποψη του πως :
Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι μετά την κρίση της πανδημίας θα γίνει αναγκαστικό εμβόλιο σε όλους με άγνωστο υλικό! Οι ηλεκτρονικές ταυτότητες, (με τσιπάκι, εφοδιασμένο με πομπό τύπου R.F.I.D.) είναι προ των πυλών!
Στην Κύπρο ο μητροπολίτης Μόρφου  έχει αναδειχθεί στον κορυφαίο συνωμοσιολόγο και αρνητή του εμβολίου, απανταχού του Ελληνισμού. Η αντιεμβολιαστική υστερία του Μόρφου (κατά κόσμον, Ομηρος Μασούρας, το καλλιτεχνικό του, Νεόφυτος) τον έχει καταστήσει αντικείμενο χλεύης και εμπαιγμού. Τον δουλεύουν πια συστηματικά. Πρόσφατα, λ.χ., κάποιοι φιλοπαίγμονες διέδωσαν σκοπίμως ότι ο Μόρφου έκανε το εμβόλιο, μόνο και μόνο για να τον εξαγριώσουν και να διασκεδάσουν με την αντίδρασή του!
Εκεί βέβαια που δεν λένε να ξεκολλήσουν από τον  Μεσαίωνα είναι το Άγιο  Όρος.
Αρχικά δεν ήθελαν να αποδεχτούν ότι υπάρχει ο κορονοϊός και μίλαγαν για επιδημία γρίπης!


Εκεί κυριαρχούν οι διάφοροι γέροντες, μερικοί από τους οποίους έχουν σημαντική αναγνώριση τόσο από τους μοναχούς όσο και από πολλούς θρησκευόμενους και αποτελούν και τους πρωτεργάτες του αντιεμβολιαστικού κινήματος.
Ὁ καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Παύλου Γέροντας Παρθένιος, μίλησε στην τράπεζα της Μονής μετὰ την αγρυπνία των Χριστουγέννων και είπε τα εξής σοφά:
Εγώ δεν θα δώσω σε κανέναν ευλογία να πάει να κάνει το εμβόλιο! Είμαι κατά τον εμβολίου!
Ο Γέροντας Ευθύμιος της Καψάλας, που ο κόσμος συνήθως ονομάζει "διάδοχο του Γέροντα Παΐσίου", παρεμβαίνει με βαρύνουσα επιστολή του από τον Άγιο Όρος
προειδοποιεί να μην πάρει κανείς το υποχρεωτικό εμβόλιο και τονίζει, έναντι του εμβολίου, τα ασύγκριτα "φάρμακα" των Αγίων Μυστηρίων της Ορθοδοξίας (προφανώς από την εποχή του Μεσαίωνα!).
Παλαιοτέρα σε παρόμοιες περιπτώσεις θανατηφόρων επιδημιών τελούσε αγιασμούς και έκανε λιτανείες ιερών εικόνων και αγίων λειψάνων. Γιατί και σήμερα να μην γίνονται αυτά; «Μή οὐκ ἰσχύει ἡ χείρ Κυρίου» νά μᾶς βοηθήση καί σήμερα;
 Ἀπό πολλούς ἀναμένεται ἐναγωνίως ἡ νίκη τοῦ κορονοϊοῦ μέ τήν ἐφεύρεση τοῦ ἐμβολίου, τό ὁποῖο θά εἶναι ὑποχρεωτικό γιά ὅλους. Ἐμεῖς ἀρνούμαστε νά κάνωμε τό ἐμβόλιο.
Το ίδιο όχι στο εμβόλιο είπαν ο Γέρων Γαβριήλ αλλά και  ο Γέρων Παύλος απὸ τα Βουλευτήρια  ο οποίος μάλιστα είναι και Βιολόγος, MD Μοριακής Βιολογίας καὶ Βιοϊατρικής! Στο ποστ μου ΕΠ΄ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ,Η ΣΧΕΣΗΜΕΤΑΞΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ,ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗΣ.γράφω για τον Kurt Wise  χαρακτηριστικό παράδειγμα και αυτός πως ο φονταμενταλισμός της θρησκείας υπερισχύει της επιστήμης.
Απὸ τοις 2.000 χιλιάδες Μοναχοὺς ποὺ εγκαταβιώνουν στο Άγιον Όρος, δήλωσαν άτι θα εμβολιαστούν λιγότεροι από 300 πατέρες, δηλαδή 15% του συνολικού αριθμού των Αγιορειτών! 



Μόλις άνοιξε το εμβολιαστικό κέντρο στις 19 Μαρτίου  εμβολιάστηκαν οι πρώτοι 36 μοναχοί, καθώς και εργαζόμενοι-συνεργάτες μονών. Πρώτος εμβολιάστηκε ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, αρχιμανδρίτης κ. Βαρθολομαίος και ακολούθησαν μοναχοί από της μονές Ιβήρων, Κουτλουμουσίου, Σίμωνος Πέτρας.
Δυστυχώς το παράδειγμα τους δεν ακολούθησαν οι περισσότεροι μοναχοί, με αποτέλεσμα σχεδόν το 50% να νοσήσει και πάνω από 10 να πεθάνουν.
Μεταξύ αυτών και ο Ιερομόναχος Χρύσανθος Αγιαννανίτης που πέθανε στις 15 Απριλίου και η επιστολή που άφησε είναι συγκλονιστική.


«Χαράλαμπε, στο λέω εγώ που ήμουν αρνητής του κορωνοϊού και της μάσκας. Στο λέω εγώ που έλεγα ότι είναι μία γρίπη και τώρα είμαι στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου με κορωνοϊό και δεν ξέρω τι θα γίνει. Ό, τι πει η Παναγιά. Τώρα κατάλαβα ότι δυστυχώς άθελα μου έπαιζα το παιχνίδι αυτών που θέλουν το κακό μας. Άθελα μου τον διέδοσα γιατί αντιστεκόμουν, όπως πίστευα. Νόμιζα ότι είμαι άτρωτος. Κι όμως για τις αρρώστιες είναι οι γιατροί ειδικοί. Εμείς οι χριστιανοί μόνο για την ψυχή μας μπορούμε να μιλάμε. Να προσέχεις και να προσεύχεσαι για μένα».
Μέσα στους διάφορους παραλογισμούς που ακούστηκαν στο Άγιο Όρος ήταν και πως η Μονή Βατοπαιδίου θεωρεί ακατάλληλο το εμβόλιο της Pfizer και με το δικό της ιατρικό επιτελείο κάνει έρευνα για εναλλακτικές επιλογές! 


Ο γνωστός ηγούμενος της Εφραίμ, το Πάσχα έλεγε πως με τη θαυμαστή βοήθεια των κειμηλίων της Μονής Βατοπαιδίου, όπως και όπου μεταφέρθηκε η Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου δεν υπήρξαν κρούσματα κορονοϊού!
Σχετικά με την περιφορά από τον Εφραίμ της ζώνης  της Παναγίας και την εισπρακτική επιτυχία που έχει αυτή η περιφορά, μπορεί να διαβάσει κανείς στα ποστ μου  ΜΗΠΩΣ Η ΒΡΑΚΟΖΩΝΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ  ΕΥΡΟΖΩΝΗ; ... , ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ και  Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΤΗΣ ΕΦΡΑΙΜ
Ο Εφραίμ νοσηλεύεται σήμερα σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση 7 μέρες διασωληνωμένος στον Ευαγγελισμό.
Σε ανακοίνωση της η μονή γράφει, προσπαθώντας να καλύψει τον ανεμβολίαστο ηγούμενο της: «από αρχές Μαΐου η Μονή έχει κάνει αίτηση στους αρμόδιους φορείς για τον εμβολιασμό της αδελφότητος» όταν όπως ανέφερα παραπάνω το εμβολιαστικό κέντρο άνοιξε στις 19 Μαρτίου!
Φαίνεται πως το επιστημονικό επιτελείο της μονής δεν βρήκε τελικά δικό του εμβόλιο και πως η ζώνη της Παναγίας δεν απομάκρυνε τον ιό!
 
Στο Εκκλησία και θνησιμότητα κατά τον πρώτο χρόνο της πανδημίας
μπορείτε να δείτε ένα μακροσκελή και θλιβερό κατάλογο ιερωμένων που άλλοι νόσησαν και άλλοι πέθαναν το 2020.

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2021

ΑΡΑΞΕ ΣΤΗΝ ΠΕΤΣΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΛΕΝΕ ΤΥΡΙ!




 
Πριν από αρκετά χρόνια είχα δημοσιεύσει το ποστ μου ΕΣΕΙΣ ΞΕΡΕΤΕ ΑΡΑΓΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΓΚΟΜΕΝΑ-ΓΑΡΙΔΑ; (Εμπεριστατωμένη μελέτη της εξελίξεως της Ελληνικής Γλώσσης).
Σε αυτό έχω παραθέσει ένα κείμενο με λέξεις που έχουν μπει στο νεανικό λεξιλόγιο και τις οποίες βέβαια πολλοί από εμάς τους μεγαλύτερους δεν τις γνωρίζουμε οπότε αναγκαστικά παρέθεσα και το ανάλογο λεξιλόγιο.
Κάθε γενιά δημιουργεί ένα δικό της λεξιλόγιο, άλλοτε πετυχημένο και άλλοτε όχι .Τελικά βέβαια υπάρχουν πλέον λέξεις που με τον καιρό αποκτούν επίσημη θέση στο καθημερινό λεξιλόγιο όπως πχ της γενιάς μου το πιπίνι και τα πουρά.
Δημοσιεύοντας πρόσφατα το ποστ  Έχω πάθει τσότσο! σκέφτηκα ότι έχει έρθει η ώρα να ανανεώσω τις γνώσεις σας με μερικές νέες λέξεις και φράσεις που έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται από το νεανικό κοινό.
Βρήκα λοιπόν στην lexilogia μια συλλογή με το Γλωσσάρι της νεανικής αργκό και από αυτό σας μεταφέρω εδώ μερικές λέξεις που δεν είναι εύκολο από τα συμφραζόμενα να καταλάβει κανείς τι σημαίνουν.

ακαφελόγιστο (ουσιαστικό) = έλλειψη διαύγειας πνευματικής συγκέντρωσης το πρωί πριν την κατανάλωσης του πρωινού καφέ, π.χ. Μην τον παρεξηγείς το Γιώργο που δεν σε χαιρέτησε πρωί πρωί, έχει το ακεφαλόγιστο. Ούτε ένα καφεδάκι δεν έχει πιει ακόμα και δεν βλέπει μπροστά του.

άραξε στην πέτσα σου = χαλάρωσε, π.χ. Η Μαρία πρέπει να αράξει στην πέτσα της. Με το παραμικρό νευριάζει!
 
γκικ [geek] = φυτό, καλός μαθητής αλλά ιδιόρρυθμος, ακοινώνητος, π.χ. Πώς μπορείς να κάνεις παρέα με άτομα που είναι γκικ
 
είσαι για φορμάτ (format) = τα έχεις χάσει, έχεις μπλοκάρει, π.χ. Κάποια παιδιά είναι για format! Δεν πάνε καθόλου καλά!
 
είχα μπούκα / δεν είχα μπούκα = ήμουν / δεν ήμουν θυμωμένος, π.χ. Χτες είχα μπούκα! Είχα νευριάσει πολύ!
 
έφαγα πατάτα = κόλλησα, π.χ. Έφαγα πατάτα χτες στο διαγώνισμα Φυσικής!
 
έφαγα χι / έριξα χι = με απόρριψαν, απορρίφθηκα, π.χ. Έφαγα χι από τον Μιχάλη! Μου το είπε ξεκάθαρα, δε με θέλει!
 
ζάκι = πρεζάκι (αποκοπή συλλαβής, με επιρροή από το τζάνκι), π.χ. Άσε, τον είδα με την σύριγγα στο χέρι! Είναι σίγουρο ότι είναι ζάκι.
 
ζώγγολο = ανόητος (από το ζώο + μόγγολο), π.χ. Μου τη σπάει, γιατί είναι πολύ ζώγγολο και δεν καταλαβαίνει τίποτα!
 
καστανάς = ο ασήμαντος, π.χ. Αυτός είναι καστανάς! Κανείς δεν του δίνει σημασία!
 
κόλαρέ με = τηλεφώνησέ μου (από το αγγλικό call), π.χ. Μόλις πας σπίτι, κόλαρέ με! Μην το ξεχάσεις!
 
κρέας = τα λέει χύμα και τσουβαλάτα, π.χ. Μερικοί τα λένε πολύ κρέας που δεν ξέρεις τι να κάνεις!
 
λεβελιάζω = ανεβαίνω επίπεδο σε ηλεκτρονικό παιχνίδι με γρήγορους ρυθμούς, π.χ. Η Μαρία λεβελιάζει σε χρόνο dt. Είναι άσος στο play-station.
 
λίρο = τάλιρο (αποκοπή συλλαβής), π.χ. Πατέρα, πέσε κανένα λίρο να πάω σινεμά με τα παιδιά.
 
λοστρέ = τρελός (αναστροφή συλλαβών), π.χ. Είναι και πολύ λοστρέ αυτός! Πάμε να φύγουμε, πριν κάνει καμιά βλακεία!
 
λούζομαι = αράζω χωρίς να κάνω τίποτα, π.χ. Μόλις πάω σπίτι λούζομαι γιατί βαριέμαι!
 
μπαλότσα = άσχημη και χοντρή γυναίκα, π.χ. Αυτή η κοπέλα είναι μπαλότσα! Δεν βλέπεται! ΕΛΕΟΣ!!!
 
νταουνιάζομαι = καταθλίβομαι, π.χ. Άσε, χώρισαν οι γονείς μου και έχω νταουνιαστεί.
 
ντέλο = μοντέλο (αποκοπή συλλαβών), π.χ. Φοβερά αυτά τα ρούχα! Είσαι σαν ντέλο.
 
ντρίμι [dreamy] = θεϊκός, πάρα πολύ ωραίος, καταπληκτικός, π.χ. Πω πω, στον αγώνα ήσουν ντρίμι!
 
ξα = ξάδερφος (αποκοπή συλλαβών), π.χ. Έφτασε η θεία μου με τον μεγάλο μου ξα.

παναφύ = πάμε να φύγουμε (αποκοπή συλλαβής), π.χ. Παναφύ, έχω βαρεθεί εδώ τόση ώρα.
 
προλεφτάριος = αυτός που φαίνεται φτωχός αλλά δεν είναι, π.χ. Μη τον βλέπεις να ντύνεται έτσι, είναι προλεφτάριος.
 
ρούχλας = τεμπέλης, μούχλας, π.χ. Φίλε, είσαι και πολύ ρούχλας.
 
σάπινγκ = τεμπελοσκύλιασμα, τίποτα το δημιουργικό (από τα «σαπίζω» και «ζάπινγκ»), π.χ. Γύρισα σπίτι και τώρα κάνω σάπινγκ.
 
συσιφόνι = youtube (κατά λέξη μετάφραση των συνθετικών της αγγλικής λέξης με χιουμοριστική διάθεση), π.χ. Ανέβασα κάτι βίντεο στο συσιφόνι. Ρίξε μια ματιά.
 
τηγκανά < την κάνω (συμφυρμός) = φεύγω, αποχωρώ, π.χ. Παιδιά, τηγκανά! Νύχτωσε.
 
τηλεσβηστρόνι = τηλεχειριστήριο, π.χ. Γυναίκα, πιάσε το τηλεσβηστρόνι να δούμε τι γίνεται στον κόσμο
 
το άτομο είναι τσίου = τα έχει χάσει (συν. είναι γκάου), π.χ. Το άτομο είναι τσίου, δεν ξέρει τι του γίνεται.

το πήρα το fax = πήρα το μήνυμα, κατάλαβα, π.χ. Το πήρα το φαξ, μάνα! Δεν ξαναπάω εκεί.
 
τρώω πακέτο = μου ήρθε έκπληξη, π.χ. Έφαγα πακέτο χτες, μόλις είδα ότι οι γονείς μου επέστρεψαν γρηγορότερα από το ταξίδι.
 
τσάγεια = άντε μπάι, άντε γεια, π.χ. Τσάγια, παιδιά, θα τα πούμε αύριο στο σχολείο.
 
τσοι = μπάτσοι (αποκοπή συλλαβής) = αστυνομικοί, π.χ. Πάμε να φύγουμε, έρχονται οι τσοι ! Θα μας βάλουν μέσα.
 
τυρί = αμόρφωτος, π.χ. Ο Κώστας είναι τυρί. Ούτε 20 x 20 δεν ξέρει πόσο κάνει.
 
Φ.Ε.Τ.Α. = άσχημη γυναίκα (αρκτικόλεξο: Φανατική Εκπρόσωπος Της Ασχήμιας), π.χ. Φίλε, αυτή η κοπέλα είναι τελείως Φ.Ε.Τ.Α. Δεν βλέπεται!
 
φλόκος = μη εμφανίσιμος άνδρας, π.χ. Ο Μάριος είναι φλόκος! Χτες φορούσε κάτι ρούχα εκτός μόδας.
 
φλόμπα = μη εμφανίσιμη γυναίκα, π.χ. Η Όλγα είναι φλόμπα! Έπρεπε να δεις χτες τι φορούσε. Έλεος!
 
φταλέ = λεφτά (αναστροφή συλλαβών), π.χ. Πατέρα, φέρε κανένα φταλέ γιατί ξέμεινα!
 
χουπουά = για παράδειγμα, π.χ. —Γιά πες ένα χουπουά! —Δεν ξέρω.
 
ψάρι = εύπιστος, αγαθός, ανόητος άνθρωπος, π.χ. Η Γιάννα είναι μεγάλο ψάρι, γιατί μόλις της είπα χτες ότι είδα τον Σάκη, το πίστεψε κι άρχισε να ουρλιάζει.
 
ψιλοξενέρωτος = βαρετός, π.χ. Η Γιώτα είναι ψιλοξενέρωτη! Της είπα χτες να πάμε σε ένα μπαράκι και είπε ότι είχε δουλειά.
 
ψιλοπανικάουα = πανικοβλήθηκα, π.χ. Χτες μόλις είδα τον πατέρα μου έπαθα ψιλοπανικάουα. Έλεγα ότι θα ερχόταν στο δωμάτιο μου.
 

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2021

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΙΧΕΣ ΜΑΣ!




Ένα από τα πρώτα ποστ που έγραψα πριν από 15 χρόνια ήταν το  ΦΑΛΑΚΡΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ ! και αυτό έγινε γιατί «την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος» έπρεπε να υπερασπιστώ την από πολλών ετών αποψίλωση του τριχωτού της κεφαλής μου, που θυμίζει σεληνιακό τοπίο με την προσθήκη διαφόρων δερματικών κηλίδων, όπως αυτές εμφανίζονται σε όλα τα νεανικά δέρματα!
Η δική μου γενιά είναι η γενιά που αγωνίστηκε για να μείνουν τα μαλλιά της στο κεφάλι της γιατί στα χρόνια της νιότης μου οι τρίχες της κεφαλής μας κινδύνευαν από τις συνεχείς επιθέσεις εναντίον τους από κούρεμα με την ψιλή είτε για λόγους υγειονομικούς λόγω της συχνής εμφάνισης ψειρών σε αυτές είτε και για σπάσιμο του ηθικού στους νεοσύλλεκτους στον στρατό.
Αποτελούσε θριαμβευτική στιγμή  μεταξύ των  νεοσύλλεκτων όταν κάποιος ανήγγελλε  με καμάρι πως μπόρεσε να αποκτήσει ξανά χωρίστρα.   
Άλλωστε ποιος μπορεί να ξεχάσει την τιμωρία από την αστυνομία με κούρεμα όσων συλλάμβαναν για τεντιμποϊσμό.


Γι αυτό και ποτέ μου δεν κατάλαβα αυτούς που ξυρίζουν το κεφάλι τους και τα μαλλάκια τους λόγω μόδας, προσφέροντας μας το αηδές θέαμα ενός γλόμπου που δεν είναι καν LED!
Τα παραπάνω μου ήρθαν στο μυαλό όταν οι τρίχες ήρθαν στην επικαιρότητα κατόπιν ενός βίντεο που ανέβασε μια πολιτεύτρια που επιτέθηκε σε όσες γυναίκες δεν ξυρίζουν τα πόδια τους και τις μασχάλες τους !
Δεν την άκουσα, ή δεν πρόσεξα  να αναφέρει για το μουστάκι των γυναικών.
Θυμάμαι πάντως την παλιά καλή εποχή το φρικώδες θέαμα των γυναικών με το απάνω χείλος τους κατακόκκινο από το κερί, που είχαν βάλει για να βγάλουν το μουστάκι τους!


Γράφει σχετικά με το χιούμορ που την διακρίνει η Πέπη Ραγκούση
Νομίζω ότι τέτοια υπερχείλιση ανάλυσης (και μάλιστα κοινωνικής) της αποτρίχωσης έχει να μου συμβεί από την πρωτοεφηβεία μου – βάλτε με τον νου σας πόσα χρόνια. Δώδεκα, δεκατρία θα ήμουν εκείνη την ημέρα που κλειδώθηκα στο μπάνιο, πήρα το ξυραφάκι (από τα πρώτα bic μιας χρήσης πρέπει να ήταν) αποφασισμένη να κόψω άπαξ και δια παντός τους δεσμούς μου με την παιδική ηλικία. Καλά, περιττό να πω ότι έγινε η σφαγή του Δράμαλη και της γάμπας μου. Τύπου «Κατακόπηκα και τι θα πω στη μάνα μου;». Γιατί η γυναίκα θα σκεφτόταν – και με το δίκιο της – ότι κάπως θα θέλει να γκομενίσει το δεκατριάχρονο αφού ξυρίζει γάμπα. Βέβαια η ίδια ήταν που, λίγους μήνες πριν με είχε σύρει σε ένα ινστιτούτο αισθητικής στην οδό Μέρλιν (σημαδιακό για μένα που, τότε, κοιμόμουν, με τον «Μικρό Ηρωα» κάτω από το μαξιλάρι ότι ήταν ο δρόμος όπου, επί Κατοχής, βρίσκονταν τα κρατητήρια της Γκεστάπο) για να με υποβάλει στο εξευτελιστικό μαρτύριο της χαλάουα στο μουστάκι – εκείνη την εποχή που οι ορμόνες έκαναν στο σώμα μου πάρτι, είχε πάρει την άγουσα για να γίνει σαν του Ανδρούτσου.
Πάντως σε όσα λέει η Λατινοπούλου δεν μπορώ να μην συμφωνήσω με το πράγματι αηδιαστικό θέαμα του ξυρισμένου στήθους των ανδρών.
Προσωπικά, συμφωνεί ευτυχώς και η γυναίκα μου, το βρίσκω τελείως αντιαισθητικό θέαμα,αν και όπως φαίνεται υπάρχουν και γυναίκες που το αποδέχονται. Γράφει πάλι η Πέπη Ραγκούση:


 Και ως προς την αποτρίχωση των ανδρών, το θέμα, για μένα έχει κλείσει εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, όταν μια φίλη μου, στην πρώτη ερωτική της συνάντηση με το αντικείμενο του πόθου της, μου περιέγραψε γλαφυρότατα τι αντίκρυσε μόλις εκείνος αποκάλυψε το στέρνο του. «Παρκέ σου λέω αγάπη μου, παρκέ». «Ε, και;» τη ρώτησα. Δεν θυμάμαι αν και τι μου απάντησε. Πάντως το ότι είναι ακόμη μαζί κι αγαπημένοι, απάντηση είναι.  
Και καταλήγει η Ραγκούση γράφοντας:
 Πάμε τώρα στα περί των γυναικών. Δεν ξέρω πώς έγινε και στο παραμορφωτικό «σύστημα καθρεφτών» των σόσιαλ μίντια διακινείται εδώ και δύο μέρες μια υφέρπουσα άποψη ότι το προοδευτικό είναι να μην παραδίνεται στην παγίδα του καπιταλισμού που προωθεί το πρότυπο του αποτριχωμένου σώματος ώστε να πλουτίζουν οι πολυεθνικές.
Αν και στα δικά μου νιάτα συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο – οι τριχωτές γάμπες και οι θαμνώδεις μασχάλες παρέπεμπαν στις λεγόμενες «κυρίες της Ζωής» και λοιπών θρησκευτικών οργανώσεων – το ουσιαστικά προοδευτικό είναι να κάνει κάθε γυναίκα ό,τι θέλει. Και να το υποστηρίζει. Να υποστηρίζει την επιλογή της χωρίς να χρειάζεται να την επενδύσει με ιδεολογική άποψη. Διότι, τότε, γίνεται διδακτική. Οπως και η Αφροδίτη Λατινοπούλου αλλά και όσες και όσοι την επικρίνουν με απολύτως ανάλογα με τα δικά της επιχειρήματα. Δηλαδή, μπούρδες. Αρκετό διδακτισμό τρώμε στη μούρη κάθε μέρα από τους ντελιβεράδες της απόλυτης αλήθειας. Ε όχι και για τη «γραμμή του μπικίνι» βρε κορίτσια.
Το να αφήνεις τις τρίχες στη μασχάλη, το «μπικίνι», τις γάμπες, την κοιλιά δεν είναι ακριβώς δικαίωμα, είναι επιλογή. Απολύτως σεβαστή όπως θα πρέπει να είναι όμως και η αντίθετη επιλογή. Να αποτριχώνεται κάποια από κορυφής μέχρις ονύχων, να πλακώνεται στα μπότοξ και τα υαλουρονικά, να περνάει από τις φωτογραφίες της όχι απλώς ρετούς αλλά τις μπουλντόζες του Ελληνικού. Αν οι αξίες μας έχουν ανάγκη από την παρουσία ή απουσία τριχοφυΐας σε επίμαχα σημεία, σημαίνει ότι μπάζουν από παντού.


Ήδη βέβαια από το 1999 η Τζούλια Ρόμπερτς έχει γίνει κάτι σαν φεμινιστικό είδωλο όταν  αποκάλυψε τις αξύριστες μασχάλες της στην πρεμιέρα της ταινίας «Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ» 
Πάντως άσχετα από το ξύρισμα των τριχών σε όσα μέρη του σώματος υπάρχουν τρίχες, το μόνο  μέρος που δεν μπορούν να ξυριστούν είναι στον εγκέφαλο!
Το βίντεο της ασήμαντης πολιτεύτριας της ΝΔ περί τριχών, οδήγησε την  Ειρήνη Αγαθοπούλου, αναπληρώτρια τομεάρχη Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ να θέσει στην επιτροπή Ισότητας του κοινοβουλίου τα λεγόμενα της.
Οπότε η κυβέρνηση δεν μπορούσε να μην απαντήσει στο σοβαρό αυτό θέμα περί τριχών:
«Οι απόψεις αυτές δεν απηχούν τις απόψεις του υπουργείου, της κυβέρνησης και της ΝΔ», ανέφερε η υφυπουργός Δημογραφικής Πολιτικής, Μαρία Συρεγγέλα
Στο ίδιο μήκος κύματος και η πρόεδρος της επιτροπής Άννα Καραμανλή. «Δεν εκφράζουν την ΝΔ και την κυβέρνηση αυτές οι συμπεριφορές» υποστήριξε. «Είναι αυτονόητο πως υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του καθενός να διαχειρίζεται το σώμα του όπως θέλει. Πρέπει να απομακρύνουμε αυτές τις συμπεριφορές» σημείωσε.
Η γνωστή ηθοποιός και stand up  κωμικός Σοφία Μουτίδου στο παρακάτω βίντεο τρολάρει την Αφροδίτη Λατινοπούλου.



Τρίτη, 1 Ιουνίου 2021

Έχω πάθει τσότσο!




 Με ακατάβλητη υπομονή και επιμονή, η γυναίκα μου καθόταν κάπου 5 ώρες, εν μέσω ατέλειωτων διαφημίσεων στην τηλεόραση, για να δει ποιος θα είναι ο τελικός νικητής στο House of fame. 
Από το πρόγραμμα αυτό είδα με μεγάλη προσοχή την αρχή του, όταν τραγούδησε η Ελένη Φουρέιρα, και μπορεί τα αυτιά μου να μην εκτίμησαν ιδιαιτέρως τα τραγούδια που είπε, σε αντίθεση με τους  οφθαλμούς μου που εκτίμησαν δεόντως όλα της τα προσόντα που η φύση απλόχερα της έχει χαρίσει.
Στο τέλος του προγράμματος και αφού μας έβγαλαν την πίστη μέχρι να ανακοινώσουν το όνομα (στο Ράδιο Αρβύλα διακωμωδούν εξαιρετικά αυτή την μακρόσυρτη ανακοίνωση αποτελεσμάτων) ο  νεαρούλης νικητής εν μέσω ασπασμών και εναγκαλισμών είπε κάτι το παντελώς ακατάληπτο και στους δύο μας :
 Έχω πάθει τσότσο!
Τι λέει με ρώτησε η σύζυγος.
Με καταισχύνη, καθώς θεωρώ με μετριοφροσύνη τον εαυτό μου γνώστη των πάντων και δεινό χειριστή της ελληνικής γλώσσας, αναγκάστηκα να παραδεχτώ πως δεν έχω ιδέα.
Κατέφυγα πάραυτα στο ιντερνέτ και πληκτρολόγησα την λέξη στο μοναδικό διαδικτυακό λεξικό στο οποίο μπορείς να βρεις και την πιο απίθανη λέξη που δεν έχουν τα σοβαρά λεξικά, το slang.gr.
Όπως το περίμενα εκεί υπάρχει η λέξη και η εξήγηση που δίνει είναι: ζουζουνιάρικη, γκομενίστικη έκδοση του επιρρήματος τόσο.
Δίνει μάλιστα και σχετικό παράδειγμα:
 Έλα ρε αγάπη άσε με να κοιμηθώ λίγο ακόμαα..
-Είναι δώδεκα ρε πότε θα κατέβουμε κέντρο;
-Τσότσο, τσότσο δα, δέκα λεπτάκια και σηκώνομαι.

Το Λεξικό του Λευκαδίτικου Γλωσσικού Ιδιώματος του  Πανταζή Κοντομίχη επεξηγεί πως τσότσος -η –ο είναι ο μικρός, ο ολίγος. Στην τοπική διάλεκτο χρησιμοποιείται σε πολλές περιπτώσεις. Φράσεις: “τσότσο πράμα” – “τσότσο κρέας, τυρί κ.λπ” – Ένα παιδάκι τσότσο” – “τσότσο γλυκό” κ.ά.π.
Οι εξηγήσεις αυτές όμως δεν εξηγούν την φράση που ειπώθηκε: Έχω πάθει τσότσο!
Όμως το πάντα καλά ενημερωμένο slang.gr μας δίνει την πλήρη εξήγηση της φράσης στο λήμμα του τσότσαρε: Τσοτσαρε η αλλιώς έπαθε τσοτσο σημαίνει ότι σταμάτησε να λειτουργεί η επαθε καποια βλάβη. Χρησιμοποιείται για μηχανήματα αλλά και όταν κάποιος μπερδεύει την γλώσσα του. Με μια λέξη χάλασε.
Έτσι χάρις στον Γούγλη βρήκα και μερικές ακόμα περιπτώσεις που χρησιμοποιείται το τσότσο, που φαίνεται πως είναι αρκετά πρόσφατη προσθήκη στο λεξιλόγιο.
Η πιο παλιά αναφορά που βρήκα είναι σε σχόλιο στου Σαραντάκου το 2019 που λέει: Ένα καινούριο που ψάρεψα από την κόρη μου για το «έμεινε άναυδος» είναι το «έπαθε τσότσο» 
Τα υπόλοιπα είναι του 2020.

-Ρε κορίτσια σας βλέπω και παθαίνω τσοτσο, όλες σας είστε τέρμα όμορφες ψηλές, κοντές, κανονικές , όλες.
 
Έχω πάθει τσοτσο (που λέει και ένας φίλος) με έναν τύπο 9 χρόνια μεγαλύτερο, που μένει με τη κοπέλα του και μέσα σε 3 βδομάδες γνωριμίας είμαστε αχώριστοι. αυτός ακόμα μένει μαζί της γιατί όπως λέει, είναι σε δύσκολη κατάσταση αυτή και δεν του πάει η καρδιά να τη διώξει έτσι.
 
Στολίσαμε...και έπαθα ΤΣΟΤΣΟ
 
Τέσπα, στο τέλος βγήκε μια Μαριάννα που το μόνο που μου έμεινε από αυτή την κοπέλα ήταν ένα “τσότσο” που πάθαινε που και που, το οποίο σήμαινε κάτι σαν “έπαθα πλάκα” ή “μου ήρθε κολούμπρα”. Εγώ πάλι έπαθα τσότσο όταν κατάλαβα ότι πλέον δεν ανήκω στη γενιά που κάπως πως, μαθαίνει όλους αυτούς τους νέους όρους άμεσα. Ανήκω στη γενιά αυτών που τα ακούνε και δεν καταλαβαίνουν Χριστό, και στον τύπο εκείνο των ανθρώπων που αρχίζουν τα λογοπαίγνια τύπου “τσότσο, είσαι για τον πότσο”, κλπ.
 
Τώρα πλέον είστε πλήρως ενημερωμένοι με την νέα έκφραση της μόδας και μπορείτε να καταλάβετε τι λέει και το παρακάτω:


Βέβαια όσοι δεν καταλαβαίνουν τι είναι το Taki Taki είναι τελείως απληροφόρητοι, γιατί είναι  τραγούδι που έφτασε στο Νο 1 στην Ελλάδα και το βίντεο του το έχουν δει, μέχρι στιγμής, μόνο 76.545.918 άτομα!

Μείνατε τσότσοι;

 

Παρασκευή, 28 Μαΐου 2021

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΣΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ!



 Ο Νίτσε έχει πει πως αν παρατηρήσεις θα δεις ότι οι Χριστιανοί δεν  έχουν χαρά.
Και πρόσθεσε  και ο Βρετανός φιλόσοφος και μαθηματικός, Alfred North Whitehead (1861-1947) ότι «Η παντελής απουσία χιούμορ από τη Βίβλο, είναι ένα από τα πιο παράξενα φαινόμενα σε όλη τη λογοτεχνία».
Και τους δύο επιβεβαιώνει η Βίβλος.
Τα αποσπάσματα με μπλε πλάγια γράμματα είναι από το κείμενο Το γέλιο βγήκε από την Κόλαση
Στον Εκκλησιαστή, για παράδειγμα, όπου μιλάει ο γιος του Δαβίδ, βασιλιάς στην Ιερουσαλήμ, στην αρχή διαβάζουμε: «Για το γέλιο κατέληξα πως είν' ανοησία και για τη χαρά σκέφτηκα "τι ωφελεί;"» (2,2). Και σε άλλο σημείο: «Προτιμότερη είναι η λύπη από το γέλιο »Γιατί μπορεί να δίνει στο πρόσωπο όψη θλιμμένη, αλλά σου μαθαίνει τη ζωή. Οι σοφοί βρίσκονται εκεί που οι άνθρωποι πενθούν και οι ανόητοι εκεί που γλεντούν» (7,3)
Ο μόνος που γελάει αλλά σαφώς εκδικητικά στην Βίβλο είναι ο Θεός.
«Ο Κύριος γελάει μαζί του (σ.σ. με τον ασεβή), γιατί ξέρει πως έρχεται της τιμωρίας του η μέρα» (37,13),
 «Αλλά συ, Κύριε, γελάς μ' αυτούς χλευάζεις όλα τα έθνη» (59,9).
 Ο Σολομών στις Παροιμίες του γράφει ότι η θεϊκή σοφία γελάει εκδικητικά με τους ανόητους: «Απορρίψατε όλες μου τις συμβουλές και περιφρονήσατε τις επιπλήξεις μου. Γι' αυτό κι εγώ με την καταστροφή σας θα γελάσω, θα σας ειρωνευτώ όταν σας κυριέψει ο τρόμος» (1,26).
Αλλά και στην Καινή Διαθήκη υπάρχει η ίδια αντιμετώπιση για το γέλιο.
Σύμφωνα με τη διατύπωση πολλών Πατέρων της Εκκλησίας ο Χριστός «δεν γέλασε ποτέ».


Όπως εξηγεί ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, τόσο τα Ευαγγέλια, όσο και οι Πράξεις και οι Επιστολές, αντιμετωπίζουν εντελώς αρνητικά την υπόθεση «γέλιο».
Αλλά και  διδασκαλία του Ιησού είναι σαφής επ' αυτού: «Μακάριοι εσείς που τώρα κλαίτε γιατί θα χαρείτε [...] Αλίμονο σ' εσάς που τώρα γελάτε, γιατί θα θρηνήσετε και θα κλάψετε» (Κατά Λουκάν, 6,21-25).
 Πουθενά στα Ευαγγέλια δεν αναφέρεται ο Ιησούς να γελάει, ενώ αλλού κλαίει («Τότε ο Ιησούς δάκρυσε», Κατά Ιωάννην 11,35).


Επίσης ο Μεγάλος Βασίλειος θεωρεί ότι «το να κατέχεται κανείς από ασυγκράτητο και άμετρο γέλωτα είναι απόδειξη ακράτειας και δεικνύει ότι δεν ελέγχει τας συγκινήσεις του και ότι δεν καταπιέζεται η χαλαρότητα της ψυχής με αυστηρή κριτική. Η συγκίνηση βέβαια της ψυχής δεν είναι απρεπές να εκδηλώνεται μέχρι και με ένα φωτεινό μειδίαμα, όσο διά να δείξει μόνον τον λόγο της Γραφής, ότι "όταν ευφραίνεται η καρδία, το πρόσωπο θάλλει".
Αλλά ο δυνατός γέλως και οι αθέλητοι άτακτοι κινήσεις του σώματος δεν είναι γνωρίσματα εκείνου που ελέγχει την ψυχή του ούτε του δοκίμου ούτε εκείνου που εξουσιάζει τον εαυτόν του» («Οροι κατά πλάτος, Β'»).
 Ο Βασίλειος είναι σαφής και για τον Ιησού: «Ο Κύριος εις καμίαν περίπτωση δεν φαίνεται ότι εγέλασεν, όσον ημπορούμε να κρίνουμε από τις ευαγγελικές αφηγήσεις, αλλά και χαρακτήριζε δυστυχισμένους τους κατεχομένους από τον γέλωτα».
 Όσο για τις αναφορές της Παλαιάς Διαθήκης στο γέλιο και πάλι ο Άγιος Βασίλειος  δεν αφήνει ερωτηματικά:
«Ας μη παραπλανώμεθα από την αμφίβολον σημασία της λέξεως "γέλως". Διότι η Γραφή πολλάκις ονομάζει γέλωτα την χαράν της ψυχής και την φαιδράν διάθεσιν, που δημιουργείται από τα συμβαίνοντα αγαθά».


Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς αφιερώνει ειδικό κεφάλαιο του μεγάλου του έργου «Παιδαγωγός» στο γέλιο («Περί γέλωτος»). 
Γράφει μεταξύ άλλων: Διότι το γέλιο, όταν εξάγεται με τον τρόπο που αρμόζει, εμφανίζει κοσμιότητα, όταν όμως δεν εκδηλώνεται έτσι, δείχνει ακολασία. [...] Επειδή δηλαδή ο άνθρωπος είναι γελαστικό ζώο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γελά για τα πάντα, αφού ούτε ο ίππος, που είναι χρεμετιστικός, δεν χρεμετίζει για τα πάντα. Ως λογικά ζώα πρέπει να κατευθύνομε τους εαυτούς μας με μετριοπάθεια, χαλαρώνοντας αρμονικώς την αυστηρότητα και την υπερένταση του ζήλου μας, χωρίς να τα διαλύομε δυσαρμονικά. Η κόσμια και αρμονική άνεσις του προσώπου, σαν οργάνου, ονομάζεται μειδίαμα, κι έτσι στο πρόσωπο ανακλάται η διάχυσις και το γέλιο ανήκει στους σώφρονες. Η δυσαρμονική όμως έκλυσις του προσώπου, αν γίνεται στις γυναίκες, ονομάζεται κιχλισμός που είναι πορνικό γέλιο, κι αν γίνεται στους άνδρες, ονομάζεται καγχασμός και είναι γέλιο προκλητικό κι υβριστικό. [...] Πρέπει επίσης να γίνεται εκπαίδευσις στο μειδίαμα. Αν πρόκειται για αισχρά πράγματα, πρέπει να φαινόμαστε μάλλον ότι κοκκινίζουμε, παρά ότι χαμογελούμε, για να μη νομιστεί ότι συμμετέχουμε στην ηδονή από συμπάθεια. [...] Για τα μειράκια μάλιστα και τις γυναίκες ο γέλωτας είναι ολίσθημα προς τις διαβολές» (Ο Παιδαγωγός, Λόγος Β', 46-47).
Ο δε Ιωάννης Χρυσόστομος στο Υπόμνημά του για την Προς Εβραίους Επιστολή του Παύλου (Ομιλία ΙΕ) αναπτύσσει μια εκτενή διατριβή εναντίον του γέλιου, το οποίο ευθέως συνδέει με τον διάβολο!
Αν δε είσαι μοναχός σε πήρε και σε σήκωσε!
Γελάς λοιπόν διαρκώς και φαιδρύνεις το πρόσωπό σου συ ο μοναχός; Γελάς, πες μου, συ που έχει σταυρωθεί, συ που πενθείς; Πού άκουσες το Χριστό να το κάνει αυτό; Πουθενά, αλλά πόσες φορές ήταν σκυθρωπός. Πραγματικά, όταν είδε την Ιερουσαλήμ δάκρυσε, όταν σκέφτηκε τον προδότη ταράχτηκε και όταν επρόκειτο ν' αναστήσει τον Λάζαρο έκλαψε. Και συ γελάς; [...] Ο παρών καιρός είναι καιρός πένθους και θλίψεως, βασάνων και δουλαγωγίας, αγώνων και ιδρώτων, και συ γελάς;»
 «Ας πενθήσουμε, αγαπητοί, ας πενθήσουμε για να γελάσουμε πραγματικά, για να νιώσουμε πραγματική ευφροσύνη κατά τον καιρό της ειλικρινούς χαράς». Φυσικά αυτή η «ειλικρινής χαρά» και τα γέλια μετατίθενται για την άλλη ζωή.


Ειδικό κεφάλαιο για να καταδικάσει το γέλιο έχει αφιερώσει στα «Ασκητικά» του ο όσιος Εφραίμ ο Σύρος, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγάλων πατέρων και διδασκάλων της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Δ' αιώνας). Το κεφάλαιο ονομάζεται «Οτι δεν πρέπει να γελώμεν και να μετεωριζόμεθα, αλλά να κλαίωμεν και να θρηνώμεν εαυτούς» (μετάφραση Μάρκου Σακκορράφου, 1864). Ο Εφραίμ θεωρεί το γέλιο καταστροφή:
«Αρχή της καταστροφής του μοναχού είναι ο γέλως και η παρρησία. Οταν εις ταύτα ίδης σεαυτόν, μοναχέ, γίνωσκε ότι κατήντησας εις βάθη κακών. Μη παύσης δεόμενος του Θεού, όπως σε ελευθερώση του θανάτου τούτου. Ο γέλως και η παρρησία εις πάθη αισχρά επιρρίπτουσι τον μοναχόν. Και ουχί μόνον τους νεωτέρους, αλλά και τους γέροντας….. Ο γέλως λυπεί το Αγιον Πνεύμα, την ψυχήν δεν ωφελεί, το δε σώμα διαφθείρει. Ο γέλως τας αρετάς εκδιώκει, δεν έχει μνήμην θανάτου, ουδέ μελέτην των κολάσεων. Αφαίρεσον απ' εμού, Κύριε, τον γέλωτα, και δώρησέ μοι λύπην και κλαυθμόν, τον οποίον επιζητείς, Θεέ μου, παρ' εμού….. Η λύπη οικοδομεί και διαφυλάσσει. Η λύπη την ψυχήν εκπλύνει διά των δακρύων και καθιστά αυτήν καθαράν. Η λύπη γεννά την σωφροσύνην, αποκόπτει τας ηδονάς, κατορθοί αρετάς. Και τι να λέγω έτι; Η λύπη υπό του Θεού μακαρίζεται, και υπό των αγγέλων παρηγορείται. Οθεν έλεγε τις των μαθητών του Κυρίου. "Ο γέλως υμών εις λύπην θέλει μεταβληθή και η χαρά εις κατήφειαν". Ταπεινώθητι υπό την κραταιάν χείρα του Κυρίου και θέλει υψώσει υμάς».
Ο όσιος Εφραίμ διδάσκει μάλιστα απόλυτα αποτελεσματικό τρόπο για να αποφύγει κανείς να γελάσει! Απλά:
 ενθυμήθητι τους κοιμωμένους εις τους τάφους. Συλλογίσθητι την ημέραν του θανάτου σου, όταν μέλλη η ψυχή σου να χωρισθή από το σώμα. Ενθυμήθητι την φοβεράν και φρικώδη φωνήν, την οποίαν θέλουσιν ακούσει όσοι δεν εφύλαξαν τας εντολάς του Χριστού. "Υπάγετε απ' εμού οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον, το ητοιμασμένον διά τον Διάβολον και τους αγγέλους του. Εις το σκότος το εξώτερον, όπου θέλει είναι ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων".


Σχολιάζοντας την «Ουσία του γέλιου και του κωμικού στη γλυπτική», ο Μποντλέρ παρατηρεί ότι σύμφωνα με τις Γραφές το «γέλιο είναι ένα καταραμένο στοιχείο που προέρχεται από το διάβολο και είναι ένα από τα πολλά κουκούτσια που περιέχονται στο συμβολικό μήλο». Ως απόδειξη αυτής της θέσης του ο Μποντλέρ επαναλαμβάνει κι αυτός ότι πουθενά ο Ιησούς δεν γελάει και παραπέμπει σε ανάλογες διαπιστώσεις πολλών ομοτέχνων του (Curiosites esthetiques, 1855, Garnier, Paris 1969).

 

 






Δευτέρα, 24 Μαΐου 2021

Η ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΞ




 

Στην 10ετία του 50 η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων ήταν στην ουσία ανύπαρκτη.
Η σεξουαλικότητα και τα σχετιζόμενα με αυτήν θέματα αποτελούσαν ταμπού και πλήθος από λανθασμένες απόψεις σχετιζόμενες με αυτήν ήσαν εδραιωμένες στον επιστημονικό κόσμο.
Στο ποστ μου ΟΤΑΝ Ο ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ! στις αρχές του περασμένου αιώνα, πίστευαν, όπως γράφω, ότι ο αυνανισμός και στα δύο φύλα πως  μπορεί να προκαλέσει σοβαρές  παθήσεις  και σε ακραίες περιπτώσεις έφταναν για να τον θεραπεύσουν και στην κλειτοριδεκτομή .( Β ΄Η κλειτοριδεκτομή στις Δυτικές χώρες ως θεραπεία του αυνανισμού )
Θεωρούσαν την υστερία σαν ψυχιατρικό νόσημα και όπως γράφω σχετικά, προσπαθούσαν να την θεραπεύσουν στην ουσία με αυνανισμό των ασθενών!
Έπρεπε να φτάσουμε στο 1952  για διαγράψει η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία τον όρο υστερία από τα ψυχιατρικά νοσήματα.


Από τις προσπάθειες να εξεταστεί  το θέμα με πιο σύγχρονες απόψεις ήταν και το βιβλίο του πατέρα του Ζουράρι  «Ο αυνανισμός το πάθος εις το φώς της Επιστήμης». Διαπιστώνει κανείς πως ακόμα και αυτός μιλάει για πάθος! Για να καταλάβει δε κανείς ποια ήταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα σχετικά με την φυσιολογική αυτή λειτουργία του ανθρωπίνου σώματος, το βιβλίο αυτό είχε οδηγήσει τον συγγραφέα και στο στρατοδικείο με την κατηγορία «την υπονόμευση του μαχητικού φρονήματος του στρατεύματος»!
Το μόνο ουσιαστικά εκλαϊκευτικό επιστημονικό βιβλίο που υπήρχε στις αρχές της 10ετιας του 50 στην Ελλάδα για τις σεξουαλικές σχέσεις ήταν ο Τέλειος Γάμος του Δανού Γυναικολόγου Theodoor Hendrik van de Velde που είχε κυκλοφορήσει το 1926 και η έκδοση του είχε αποτελέσει παγκόσμια εκδοτική επιτυχία. Το 1932 είχε φτάσει στην 42η έκδοση του παρά το γεγονός ότι η Καθολική Εκκλησία το είχε τοποθετήσει στην   Index Librorum Prohibitorum, την λίστα δηλαδή των απαγορευμένων βιβλίων. Στην Αγγλία μετά από 46 εκδόσεις και πάνω από ½ εκατομμύριο αντίτυπα ήταν για 10 ετιες το σημαντικότερο έργο με αυτό το θέμα.
 

Αντίστοιχη επιτυχία είχε και στην χώρα μας, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς από τις πολλαπλές εκδόσεις του που είχαν γίνει.
Ο van de Velde ήταν αυτός που ήδη από το 1905 είχε αναφέρει πως οι γυναίκες έχουν μια ωορρηξία σε κάθε μηνιαίο κύκλο, γνώση η οποία οδήγησε στον έλεγχο της σύλληψης βασισμένη στις ημέρες του κύκλου.
Για την σεξουαλική ενημέρωση των εφήβων ήσαν ευρέως διαδεδομένα δύο βιβλία, θρησκευτικής προέλευσης, με τίτλο-Τώρα που έγινες άνδρας και Τώρα που έγινες γυναίκα.


Ήδη όμως  στις ΗΠΑ ο Άλφρεντ Τσαρλς Κίνσεϊ  με τα βιβλία του  Σεξουαλική Συμπεριφορά στο Ανθρώπινο Αρσενικό 1948) και  Σεξουαλική Συμπεριφορά στο Ανθρώπινο Θηλυκό (1953) είχαν μελετήσει την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και τα βιβλία του αυτά είχαν επηρεάσει σημαντικά παγκοσμίως τις μέχρι τότε αντιλήψεις που υπήρχαν για το σεξ.
Χαρακτηριστικά ο Κίνσεϊ και η και Shere Hite είχαν διαπιστώσει πως το 50% και ίσως μέχρι και το 70% των γυναικών, δεν φτάνουν τακτικά σε οργασμό μέσω της διείσδυσης.


Επίσης από το 1957 μέχρι το 1965 οι William H. Masters  και Virginia E. Johnson, μελέτησαν περίπου 10.000 σεξουαλικές συνευρέσεις 382 γυναικών και 312 ανδρών αρχικά στο Μαιευτικό και Γυναικολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο  Σαιν Λούις και μετά στο δικό τους Ινστιτούτο.
Η προηγούμενη  εργασία του Kίνσεϊ είχε διερευνήσει τη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται ορισμένες σεξουαλικές συμπεριφορές στον πληθυσμό και βασίστηκε σε προσωπικές συνεντεύξεις και όχι σε εργαστηριακή παρατήρηση. Αντίθετα, οι Masters και Johnson ξεκίνησαν να μελετήσουν και μελέτησαν τη δομή, την ψυχολογία και τη φυσιολογία της σεξουαλικής συμπεριφοράς, μέσω της παρατήρησης και της μέτρησης του αυνανισμού και της σεξουαλικής επαφής στο εργαστήριο σε ζευγάρια.
Στην τηλεόραση η σειρά με την ιστορία τους έγινε επιτυχία στο σήριαλ Masters of Sex που παίχτηκε σε 4 εποχές.
Μετά τις σημαντικές αυτές και πρωτοποριακές μελέτες για το σεξ που ξεκίνησαν την 10ετια του 50, την 10 ετια του 60 κυκλοφόρησαν αρκετά πλέον βιβλία που ενημέρωναν σωστά για αυτό.
Με την κυκλοφορία και των αντισυλληπτικών χαπιών, το κίνημα των Χίπις, τον Γαλλικό Μάη και την εξέλιξη των ηθών με την συνεχιζόμενη διεθνώς μείωση της επιρροής των θρησκευτικών προκαταλήψεων κατά του σεξ και την καλύτερη ενημέρωση του κόσμου γι΄αυτό, στην 10ετια του 70 φθάνουμε στην ουσία στην σεξουαλική επανάσταση κυρίως στις νεότερες ηλικίες μέχρι την εμφάνιση του AIDS την 10ετια του 80.
Εν τω μεταξύ έχει αρχίσει πλέον η εκτεταμένη διάδοση της πορνογραφίας, αρχικά με τις βιντεοκασέτες, μετά με την συνδρομητική τηλεόραση (θυμηθείτε τα μεταμεσονύκτια προγράμματα του FILMNET) και σήμερα με το διαδίκτυο, οπότε δυστυχώς η ενημέρωση του κόσμου και της νεολαίας αντί να γίνεται από τα βιβλία με την σωστή επιστημονική πληροφόρηση για το σεξ ,σε μεγάλο μέρος των νέων να γίνεται από το πορνό.
 Σχετικά είχα γράψει πριν 13 χρόνια δυο σχετικά ποστ:
Η ΑΠΟΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΡΝΟ ΚΑΙ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΘΕΑΤΕΣ ΤΟΥ
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΡΝΟ;
Χάρις λοιπόν σε αυτές τις ταινίες, αλλά και σε μη πορνό ταινίες, βλέπουμε  ότι θεωρείται πλέον σχεδόν επιτακτική ιεροτελεστία πριν την φυσιολογικά σεξουαλική επαφή η στοματική συνουσία. Στο παραπάνω ποστ αναφέρω γιατί έχει, κατά βάση μέσω των πορνό ταινιών, καθιερωθεί αυτό.

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.


Πέμπτη, 20 Μαΐου 2021

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΙΣΗ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ




Σε μια κοινή ερευνητική σύμπραξη  διαΝΕΟσις/ΕΛΙΑΜΕΠ, έγινε τον Φεβρουάριο μια κοινή δημοσκόπηση σε Ελλάδα και Τουρκία από  την MRB εδώ και την KONDA εκεί , με τα ίδια ερωτήματα.
O Aν. Καθηγητής & Επικεφαλής του προγράμματος Τουρκίας του ΕΛΙΑΜΕΠ Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης αναλύει σε μια ενδιαφέρουσα δημοσίευση του σε 12 σημεία τα βασικά συμπεράσματα της κοινής αυτής δημοσκοπικής έρευνας .
Μεταφέρω εδώ τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία από αυτήν την μελέτη .


1- Ελάχιστοι Τούρκοι έχουν μεγαλώσει ακούγοντας αρνητικές αναφορές για τους Έλληνες, αλλά και ελάχιστοι έχουν επισκεφθεί την Ελλάδα.
Μια ισχυρή πλειοψηφία και στις δύο χώρες (ισχυρότερη όμως στην Τουρκία) δηλώνει ότι θα μπορούσε να έχει έναν πολίτη της γείτονος για φίλο τους: 60% των Ελλήνων και 74% των Τούρκων δηλώνουν ότι θα μπορούσαν να έχουν ως φίλο έναν Τούρκο ή Έλληνα αντίστοιχα.
Πάντως το 56,7% των Ελλήνων θεωρεί πως είναι ενημερωμένο για την Τουρκία ενώ μόνο το 42,9% των Τούρκων πιστεύει το ίδιο αντίστοιχα.


2- Οι διμερείς διαφορές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο προκρίνονται ως το σοβαρότερο πρόβλημα στις διμερείς σχέσεις. 


3-Αμφότερες οι δημοσκοπήσεις αναδεικνύουν ότι Έλληνες και Τούρκοι πολίτες προκρίνουν την επίλυση των διμερών διαφορών με ειρηνικά μέσα, μολονότι διαφωνούν ως προς τη διάγνωση των ευθυνών για την απουσία λύσης. 59% των Ελλήνων και 70% των Τούρκων ερωτηθέντων θεωρούν ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές μπορούν να επιλυθούν ευκολότερα με διάλογο και συνεννόηση. 68% των Ελλήνων και 73% των Τούρκων θεωρούν ότι οι Τούρκοι/οι Έλληνες είναι γείτονες και πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος φιλικής συμβίωσης μαζί τους.


4- Ενώ η πλειονότητα των πολιτών και στις δύο χώρες εμφανίζεται να ανησυχεί για το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου, αυτή η ανησυχία αποτυπώνεται ισχυρότερη στην ελληνική παρά στην τουρκική κοινή γνώμη. 


5- Σε αμφότερες τις χώρες υπάρχει δυσπιστία ως προς τον μεσολαβητικό ρόλο που μπορεί να παίξει η διεθνής κοινότητα (διεθνείς οργανισμοί και μεγάλες δυνάμεις) για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Κυριαρχεί η αντίληψη ότι η μεσολάβηση θα είναι μεροληπτική υπέρ της άλλης πλευράς. Η δυσπιστία αυτή παραμένει ισχυρή καθ’ όλον τον άξονα αριστεράς-δεξιάς. Αξιοσημείωτη είναι η καλπάζουσα δυσπιστία της τουρκικής κοινής γνώμης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και αυτή ενός ικανού τμήματος της ελληνικής κοινής γνώμης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά ταύτα η ελληνική κοινή γνώμη προκρίνει τον διάλογο με τη μεσολάβηση διεθνών οργανισμών, ενώ η τουρκική κοινή γνώμη προτιμά τις διμερείς επαφές χωρίς τη μεσολάβηση τρίτων.

6- Ενώ η πλειονότητα της τουρκικής κοινής γνώμης δηλώνει την υποστήριξή της στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η αντίθεση της πλειονότητας της ελληνικής κοινής γνώμης στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει ότι η στρατηγική που μετέτρεπε την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας σε εργαλείο για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών δεν θεωρείται πλέον ρεαλιστική.

7- Και στις δύο χώρες οι πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ιδεολογικώς αριστερά του κέντρου κατά τεκμήριο διακατέχονται από μετριοπαθέστερες απόψεις αναφορικά με τις διμερείς διαφορές και είναι θετικότερα διακείμενοι προς τους πολίτες της γείτονος.

8- Παρά το γεγονός ότι η σημασία που αποδίδουν η ελληνική και τουρκική κοινή γνώμη στο Κυπριακό φθίνει, είναι ενδιαφέρον ότι η πλειονότητα των ερωτηθέντων και στις δύο χώρες συμφωνούν στη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

 9- Οι νέοι, καθώς και οι πολίτες υψηλότερου μορφωτικού επιπέδου σε Ελλάδα και Τουρκία, διάκεινται ευμενέστερα προς τη γείτονα χώρα. 


10- Η θρησκεία παραμένει καταλυτικό σημείο ταυτοτικής αναφοράς σε Ελλάδα και Τουρκία και επηρεάζει καίρια και τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις για τη γείτονα.

 11- Η τουρκική κοινή γνώμη διατηρεί μια αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση η οποία τελεί σε δυσαρμονία με τα θεμελιώδη μεγέθη της τουρκικής οικονομίας αλλά και τις επιδόσεις του πολιτικού συστήματος κατά τα τελευταία έτη, όπως προέκυψε και από τα πορίσματα των εις βάθος ποιοτικών συνεντεύξεων. Εξηγεί όμως και την παράταση της πολιτικής ηγεμονίας του προέδρου Ερντογάν παρά τα εντεινόμενα προβλήματα εντός και εκτός Τουρκίας.

 12-Τα πορίσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μιας κατακερματισμένης κοινωνίας στην Τουρκία, γεωγραφικώς και ιδεολογικώς, όπως προέκυψε και από τις εις βάθος ποιοτικές συνεντεύξεις.

Συνοψίζοντας, η έρευνα αναδεικνύει δύο κοινωνίες σε μετάβαση, οι οποίες ενδιαφέρονται να αναπροσδιορίσουν τις μεταξύ τους σχέσεις υπό το βάρος των υπαρκτών χρονιζόντων διμερών προβλημάτων ειρηνικά αλλά και των εσωτερικών κοινωνικών δυναμικών.

Κυριακή, 16 Μαΐου 2021

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ




 Τα αγγλικά αστυνομικά σήριαλ ποιοτικώς είναι σαφώς πολύ καλύτερα από τα αντίστοιχα αμερικάνικα. Το τέλος της ιστορίας επέρχεται μετά από αξιολόγηση των στοιχείων που έχουν στα χέρια τους οι αστυνομικοί, όπως επίσης και χάρις στην παρατηρητικότητα τους και όχι μετά από άγριο πιστολίδι ή κυνήγι με καταδιώξεις αυτοκινήτων.
Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια την ίδια λογική ακολουθούν και οι δανέζικες και σουηδικές σειρές.
Τις σκέψεις αυτές μου τις προκάλεσε η θαυμάσια αγγλική σειρά Prime Suspect με πρωταγωνίστρια την εξαιρετική ηθοποιό Helen Mirren.
Η σειρά αυτή ξεκίνησε το 1991 και τελείωσε μετά από άλλες 6 εποχές το 2006. Η κάθε εποχή είχε από 1 υπόθεση σε 2 μέρη, μιάμιση ώρα το καθένα, εκτός του 1995 που είχε 3 μέρη.
Πρόσφατα είδα την τελευταία εποχή  The Final Act στην οποία η αστυνομικός που υποδύεται η Helen Mirren πρόκειται σύντομα να συνταξιοδοτηθεί.
Στο επεισόδιο αυτό υπάρχουν δύο σκηνές που αντίστοιχες σπάνια, ή μάλλον ποτέ, δεν πρόκειται να δεις σε αντίστοιχη αμερικανική σειρά, που σου δημιουργούν την διάθεση να διαβάσεις περισσότερα για ένα πίνακα ζωγραφικής και για ένα ποίημα.
Στην πρώτη σκηνή η αστυνομικός παίρνει μαζί της ένα νεαρό κορίτσι και το πάει σε ένα μουσείο για να της δείξει ένα πίνακα.


Το κορίτσι το υποδύεται η 14χρονη τότε, και πολύ καλή στο ρόλο της, Laura Greenwood.
Ο πίνακας είναι Το κορίτσι με τις φράουλες του   Sir Joshua Reynolds (1723-1792) που θεωρείται από τους μεγαλύτερους προσωπογράφους του 18 αιώνα.

«The Strawberry Girl» έχει ταυτοποιηθεί στο παρελθόν ως η νεότερη ανιψιά του Reynolds, Theophila Palmer (1757-1848)
Βλέποντας τον πίνακα το κορίτσι παρατηρεί:



-Φαίνεται τόσο φοβισμένη, για να της απαντήσει η αστυνομικός: -Αβέβαιη ίσως, ενώ υποθέτει πως :Υπάρχει ένας πελάτης που έρχεται προς αυτήν και συνεχίζει αναρωτώμενη -τι της επιφυλάσσει η ζωή;
Για να συμπεράνει :
-Είναι εκπληκτικό όλα αυτά απλά και μόνο στην έκφραση της.
Πράγματι αυτά τα συναισθήματα σου δημιουργεί το βλέμμα του παιδιού σε αυτόν τον εξαιρετικής ευαισθησίας πίνακα.
Μία δεύτερη εξαιρετική σκηνή είναι αυτή στην οποία η νεαρή απαγγέλει στην κηδεία του θύματος της ιστορίας το ποίημα Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαίς της  Μαίρη Ελιζαμπεθ Φραη (1905-2004)

Το ποίημα αυτό, που δεν το δημοσίευσε ποτέ η ποιήτρια του, το είχε γράψει σε ένα καφέ χαρτί μιας σακούλας για ψώνια και επειδή άρεσε στον κόσμο έφτιαξε πολλά αντίγραφα και τα κυκλοφόρησε ιδιωτικά. Το εμπνεύστηκε από  την ιστορία της Margaret Schwarzkopf, μιας εβραϊκής καταγωγής νέας με την οποία έμεναν μαζί και η οποία δεν μπόρεσε να επισκεφτεί τη μητέρα της το 1932 που πέθανε. στη Γερμανία λόγω του κλίματος αντισημιτισμού που υπήρχε εκεί.
Από το 1932, που γράφτηκε το ποίημα, έχει μεταφερθεί σε χιλιάδες κάρτες πένθους και έχει διαβαστεί σε χιλιάδες κηδείες.
Όταν το BBC συμπεριέλαβε το ποίημα  στο τηλεοπτικό του πρόγραμμα Bookworm το 1995, έλαβαν πάνω από 30.000 αιτήματα για αντίγραφα. Δεν αποτελεί έκπληξη, γιατί  
ανακηρύχτηκε ως «το αγαπημένο ποίημα του έθνους» τον επόμενο χρόνο.
Ένας από τους λόγους για τη δημοτικότητά του είναι ότι δεν έχει καμία σχέση με τη φυλή, τη θρησκεία ή την κοινωνική κατάσταση - μιλά για κάτι που συμβαίνει σε όλους.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 δεν ήταν γνωστό ποιος το είχε  γράψει.
Τότε η Φράη αποκάλυψε πως αυτή ήταν η ποιήτρια  και  ο ισχυρισμός της επιβεβαιώθηκε το 1998 μετά από έρευνα της  δημοσιογράφου
Abigail Van Buren.


 Η μετάφραση είναι της  Έλενας Γκώγκου
Μη στέκεσαι στον τάφο μου και κλαίς.
Δεν είμαι εκεί. Ούτε κοιμάμαι.
Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.
Είμαι οι διαμαντένιες λάμψεις του χιονιού
Οι ηλιαχτίδες του ώριμου σταριού
Του φθινοπώρου η απαλή βροχή.
Μέσα στην ησυχία του πρωινού όταν ξυπνάς
είμαι το γρήγορο φτερούγισμα προς τα ψηλά
πουλιών που ήσυχα πετούν σε κύκλους.
Είμαι της νύχτας τ' απαλά αστέρια.
Μή  στέκεσαι στον τάφο μου και κλαίς.
Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα ποτέ.
 
Κατά την παγιωμένη συνήθεια των Αμερικανών ξαναγύρισαν την σειρά με δικούς τους ηθοποιούς το 2011 και 2012.
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.