Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026

ΙΑ-ΟΛΥΜΠΟΣ και ΦΑΣΗΛΙΔΑ



ΟΛΥΜΠΟΣ


 

Η αρχαία Ελληνική πόλη Όλυμπος  της Λυκίας βρισκόταν στην ακτή της Μεσογείου ανάμεσα στην Αττάλεια και τα Μύρα της Λυκίας (δες χάρτη στο προηγούμενο )  Η πόλη ήταν κρυμμένη μέσα στους πρόποδες του ομώνυμου βουνού. Το λιμάνι του Ολύμπου (φαίνεται στην παραπάνω αναπαράσταση) ήταν γνωστό στην ιστορία ως λημέρι πειρατών. Ο επικεφαλής των  πειρατών της Κιλικίας  Ζενικήτης, την είχε ως βάση του. Η κυριαρχία των πειρατών στην πόλη συνεχίστηκε μέχρι το 67 π.Χ. Η  Ρωμαϊκή κυριαρχία, ξεκίνησε το 43 μ.Χ.
Την εποχή της ρωμαϊκής κατάκτησης, ο Όλυμπος χαρακτηρίστηκε από τον Κικέρωνα ως μια πλούσια και πολύ όμορφη πόλη.




Tα σωζόμενα υπολείμματα του Ολύμπου είναι γενικά διάσπαρτα και στις δύο πλευρές και στις εκβολές ενός ποταμού που ρέει από ανατολικά προς δυτικά προς τη θάλασσα.
Πηγαίνοντας από ένα μονοπάτι στο πλάι του ποταμού προς την παραλία βλέπουμε μέσα από την οργιώδη βλάστηση που υπάρχει μεγάλα ερείπια από κτίσματα της πόλης και δρομάκια της προστατευμένα στα πλάγια από τις υπερχειλίσεις του ποταμού.



Στο βόρειο τμήμα της πόλης υπάρχει η σαρκοφάγος του Αντίμαχου (2ος αιών μΧ) και η σαρκοφάγος του καταγόμενου από την πόλη  αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου (172-173 μ.Χ.) ενώ διατηρείται και η πύλη ναού που αφιερώθηκε σε αυτόν και που έγινε μετά Βασιλική.


Πριν να φτάσουμε στην θάλασσα και στην τεράστια ακτή της βλέπουμε μια σαρκοφάγο που από επιγραφή που έχει γνωρίζουμε όχι μόνο ότι ανήκε στον καπετάνιο Εύδημο αλλά και πως ήταν το σκάφος του καθώς είναι σκαλισμένο επάνω της.
Το θέατρο της πόλης είναι σχεδόν πλήρως καταστραμμένο.
 
ΦΑΣΗΛΙΔΑ



Η Φασηλίδα υπήρξε για πολλούς αιώνες ελληνική πόλη και σημαντικό λιμάνι στη νότιο Μικρά Ασία, απέναντι από την Κύπρο. 
 Η στρατηγική της θέση και ο εξαίρετος ελλιμενισμός που προσέφερε την έκαναν να υποστεί πολλές επιδρομές και καταλήψεις, αλλά επιβίωσε ως ισχυρό εμπορικό λιμάνι μέχρι τον 11ο μ.Χ.



Μπαίνοντας στην πόλη το πρώτο που συναντάμε είναι το Υδραγωγείο της πόλης και σύντομα βλέπουμε το Κεντρικό λιμάνι της πόλης ενώ δίπλα του είναι και το Βόρειο λιμάνι.



Περπατώντας στον  Κεντρικό  δρόμο περνάμε από την Πύλη του Ανδριανού και βρισκόμαστε  στο Νότιο Λιμάνι.



Στις πλευρές του Κεντρικού δρόμου βλέπουμε την Αγορά αλλά και τα μεγάλα και μικρά Λουτρά της Φησηλίδας.
 Για το αρχαίο θέατρο της πόλης έχω γράψει στο Δ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ -10-ΚΑΥΝΟΣ, 11-ΞΑΝΘΟΣ, 12-ΜΥΡΑ, 13-ΑΡΥΚΑΝΔΑ, 14-ΦΑΣHΛΙΣ

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.


Το έγραψε μετά από πολλή σκέψη ο στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες ,

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΠΕΔΡΑΣΑΝ ΟΙ ΑΚΡΟΝΑΥΠΛΙΩΤΕΣ ΟΤΑΝ ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ;




Οι φωτογραφίες με τους προς εκτέλεση στην Καισαριανή κομουνιστές έφεραν στην μνήμη όλων των Ελλήνων τις φριχτές μέρες της Γερμανικής κατοχής και προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης σε όσους είδαν αυτούς τους άντρες να πηγαίνουν για εκτέλεση άφοβοι και με υψηλό φρόνημα, ίσως μάλιστα και τραγουδώντας.
 Δεν αποκλείω δε ότι η εικόνα τους να προκάλεσε και τον θαυμασμό και του Γερμανού φωτογράφου που τους φωτογράφησε την ώρα που περπατούσαν!
Σύμφωνα με τον ιστορικό Μενέλαο Χαραλαμπίδη, ο ακριβής αριθμός των Ακροναυπλιωτών ήταν 157 (εκ των οποίων τρεις ήταν αρχειομαρξιστές). Οι υπόλοιποι εκτελεσθέντες (περίπου 30-40 άτομα) ήταν εξόριστοι από την Ανάφη που είχαν μεταφερθεί στο Χαϊδάρι.
 Ανάμεσά τους υπήρξε και ένας πρώην βουλευτής, ο Σταύρος Σκλάβαινας, καθώς και 18 υποψήφιοι βουλευτές.
Σαφώς και είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι όταν έσπασε το μέτωπο και άρχισε η κάθοδος των Γερμανικών στρατευμάτων, ότι κανένας από την τότε ελληνική κυβέρνηση που ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για την Μέση Ανατολή, δεν έδωσε διαταγή να απολυθούν οι πολιτικοί εξόριστοι και φυλακισμένοι.
Από χρόνια όμως  είχα την απορία γιατί οι πολιτικοί κρατούμενοι τις μέρες που έσπασε το μέτωπο και ουσιαστικά είχε διαλυθεί ο κρατικός μηχανισμός δεν προσπάθησαν να αποδράσουν από την Ακροναυπλία.
 

Για τον λόγο αυτό και είχα κρατήσει στο αρχείο μου την σχετική μαρτυρία του επιζήσαντα Ακροναυπλιώτη (φυλακισμένου εκεί από το 1937-1943) ναυτεργάτη και Γεν.Γραμματέα του Πανεργατικού Κέντρου Πειραιά το 1936 Γεράσιμου Ποδαρά. Η μαρτυρία του δημοσιεύτηκε  στὸ περιοδικὸ Αντί, φύλλο 79 της 3.9.1977 τόμος Ζ από όπου και φωτογράφησα την μαρτυρία. (Κλικάροντας επάνω του μεγαλώνει)




Για να είναι πιο ευανάγνωστο, απομόνωσα το παραπάνω απόσπασμα που αναφέρει σχετικά με την απόδραση, την αποτροπή της οποίας την αποδίδει στην κομματική  καθοδήγηση που είχε βάλει μάλιστα και διπλοσκοπούς της εμπιστοσύνης της για να μην φύγει κανείς από τους 650 κρατούμενους όταν είχαν μείνει μόνο 10 χωροφύλακες να τους φυλάνε!
Την απόφαση αυτή την αποδίδει είτε σε βλακεία είτε ακόμα σε: άλλους λόγους (σύμφωνο Μολότωφ-Ριμπεντρόπ) ή (υπόσχεση Πάτερη)
Δεν γνωρίζω ποια ήταν η υπόσχεση Πάτερη, αλλά η υπόνοια που αφήνει είναι φοβερή. Υπονοεί σαφώς ότι επειδή ακόμη τότε ίσχυε η συμμαχία των Ρώσων με τους Γερμανούς,  το σταλινικό ΚΚΕ πίστευε πως οι Γερμανοί σύμμαχοι των Ρώσων θα τους ελευθέρωναν!
Κατηγορεί δε ονομαστικά την τότε κομματική ηγεσία που επέζησε της κατοχής και αποτελούσαν οι : Γιάννης Ιωαννίδης, Βασίλης Μπαρτζιώτας, Κώστας Θέος, Μήτσος Λεβογιάννης, Κώστας Λουλές, Ανδρέας Τσίπας, Κώστας Κολιγιάννης, Μήτσος Παπαρρήγας, Απόστολος Γκρόζος, Κώστας Βασάλος, Μιχάλης Σινάκος. 

 Τα ίδια παραπάνω γράφει και ο Γιάννης Μανούσακας στο βιβλίο του  «Ἀκροναυπλία-θρύλος και πραγματικότητα», 1975
Μεταφέρω εδώ μερικές παραγράφους από το βιβλίο αυτό, από τις κρίσιμες εκείνες μέρες που η κομματική καθοδήγηση του ΚΚΕ απέτρεψε την απόδραση των κρατουμένων στην Ακροναυπλία, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι από τους 200 εκτελεσθέντες στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μαΐου 1944, να είναι  πρώην πολιτικοί κρατούμενοι της Ακροναυπλίας.





Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

Το έγραψε μετά από πολλή σκέψη ο στις 3 σχόλια:
Ετικέτες , , , ,

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ Η ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΔΙΝΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ…..



 

Ο Στέφανος Κασιμάτης στο απολαυστικό κείμενο του «Πανηγύρι ματαιοδοξίας» σκιαγραφεί με ευστοχία την ολιστική παιδίατρο που μετά τις εναλλακτικές μορφές ιατρικής που έχει ασχοληθεί,  όπως την Μεταβολομική, το Functional medicine, την Γνωστική Ομοιοπαθητική και την Κβαντική Ιατρική αποφάσισε να ασχοληθεί εναλλακτικά με την πολιτική για να σώσει την χώρα!
Βέβαια ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης, έχει γράψει ήδη πως:  Όταν ακούς,  πάντως, τη λέξη «εναλλακτικά» ψάξε να βρεις πού κρύβεται η  κοινωνιοπάθεια και πού η ψέκα.


Ανησύχησα κάποια στιγμή ότι θα μας στερούσαν τη Μαρία Καρυστιανού, ότι οι σύμβουλοι γύρω της θα έθεταν υπό τον έλεγχο τους τον δημόσιο λόγο της. Όμως, ευτυχώς για εμάς και δυστυχώς για την ίδια, η κυρία Καρυστιανού δεν μπορεί να συγκρατήσει το μένος που την κινητοποιεί, ούτε όμως μπορεί να αντισταθεί στην έλξη της δημοσιότητας. Στην τελευταία συνέντευξή της, δήλωσε ότι δεν ξέρει τι είναι οι λεγόμενοι «ψεκ» (άλλως, τα ψέκια ή οι ψεκασμένοι) και ούτε καταλαβαίνει τον όρο. Πρόσθεσε, δε, ότι βρίσκει «πολύ άσχημο να θέλουν κάποιοι να διαχωρίσουν τους ανθρώπους».
Ως προς την ανθρώπινη υπόστασή τους, εκείνοι που πιστεύουν ότι μας ψεκάζουν με ψυχοφάρμακα τα αεροπλάνα από τον ουρανό ασφαλώς και δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους άλλους, εκείνους που γελούν με τις πεποιθήσεις αυτές και όσους τις ασπάζονται. Πράγματι, ο άμυαλος είναι εξίσου άνθρωπος με τον μυαλωμένο. Πολιτικά, όμως, η διαφορά είναι τεράστια. Ο άμυαλος είναι διαχειρίσιμος, τον κατευθύνεις όπως θέλεις· ο μυαλωμένος έχει κρίση και κρίνει, δεν μπορείς το ίδιο εύκολα να του πουλήσεις οτιδήποτε.


Με τη στάση αυτή, η κυρία Καρυστιανού δείχνει ότι καλωσορίζει τους ψεκ στο κίνημά της και ανοίγει ένα παράθυρο για την ισοτιμία όλων των απόψεων. Δεν μας πειράζει αν πιστεύετε στα Χόμπιτ και τα Νεφελίμ ή ότι οι Εβραίοι γεννιούνται με ρίγες στην πλάτη. Όλες οι απόψεις είναι ισότιμες για την κυρία Καρυστιανού. Και ξέρετε γιατί; Επειδή δεν της αρέσει καθόλου να διαχωρίζουν τους ανθρώπους!
Εξ ου και η παρεξήγηση ότι δήθεν ρέπει προς την Ακροδεξιά. Προκειμένου δε να πείσει ότι κακώς την εντάσσουν στην Ακροδεξιά, προτείνει μια θέση που θα υιοθετούσε ευχαρίστως η Αριστερά: δεσμεύεται ότι αν της δοθεί η δυνατότητα (αν γίνει κυβέρνηση, δηλαδή…) θα προχωρήσει στην επανεγγραφή των 280.000 αιωνίων φοιτητών που διαγράφηκαν, επειδή θεωρεί τη διαγραφή τους «κάτι άσχημο και φασιστικό».
 Δεν νομίζω να το έχει πει άλλος με τέτοια σαφήνεια. Εύγε της! Εύγε, διότι αποδεικνύει ότι ο αριστερός λαϊκισμός και ο δεξιός λαϊκισμός είναι αδέλφια και δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα.
Για την κυρία Καρυστιανού, όμως, αυτά είναι ξεπερασμένα, διότι κομίζει μια νέα ιδεολογία, πέρα από τη Δεξιά και την Αριστερά, και το λέει ευθέως: «Μιλάμε για μια καινούργια ιδεολογία, που έχει πάνω απ’ όλα τον άνθρωπο» δηλώνει, σε αντίστιξη προφανώς με άλλες ιδεολογίες που είχαν πάνω απ’ όλα τον πίθηκο ή τον γάιδαρο. Ξέρετε, όμως, αυτή δεν είναι καινούργια ιδεολογία. Το «πρώτα ο άνθρωπος» ήταν το ιστορικό σύνθημα και το ιδεολογικό πρόσταγμα-πρόταγμα, όπως θα λέγαμε στη λόγια πασοκική, του μεγάλου Ακη Τσοχατζόπουλου!


Νομίζω ότι θα πρέπει να παρέμβει η γερόντισσα Ακυλίνα να μαζέψει την κατάσταση, προτού ξεφύγει τελείως. Ίσως πρέπει να ενισχυθεί η ομάδα των διερμηνέων, γιατί φαίνεται ότι η γερόντισσα δεν έχει καθαρή εικόνα της ελληνικής πραγματικότητας. Προτείνω να απευθυνθούν στον κ. Τζέφρι Χαν, είναι ο Regius Professor τη Εβραϊκής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και θεωρείται ο κορυφαίος μελετητής της Αραμαϊκής. Δείχνει καλός άνθρωπος και ίσως μπορεί να βοηθήσει…
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
Το έγραψε μετά από πολλή σκέψη ο στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , , , ,

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026

Ι΄ ΝΗΣΟΣ ΚΕΚΟΒΑ, ΜΥΡΑ, ΚΑΣ και ΑΡΥΚΑΝΔΑ



ΚΕΚΟΒΑ




Η Κέκοβα είναι ένα μικρό νησί κοντά στο Ντέμρε (τα Μύρα της Λυκίας) κάπου 25 χλμ από το Καστελόριζο, σε μια περιοχή που γοητεύει το μάτι με την φυσική ομορφιά που την διακρίνει.
Πηγαίνοντας κανείς με καραβάκι στην Κέκοβα αντικρύζει   ένα σπάνιο θέαμα, καθώς  κατά μήκος της ακτής του νησιού παρατηρείται μια βυθισμένη πόλη μετά από σεισμό του 2ου αιώνα και μερικά ερείπια της στην στεριά, αλλά και το βυθισμένο της λιμάνι.





Απέναντι της, στην ακτή της Τουρκίας, είναι το γραφικό χωριουδάκι Kaleköy, (η αρχαία Σιμένα)  και η Τεμιούσα, στην περιοχή των  οποίων  μπορεί κανείς να δει διάσπαρτους Λυκιακούς τάφους στην ξηρά αλλά και μισοβυθισμένους στην θάλασσα.
Μέρος των βυθισμένων στην θάλασσα στο Kaleköy ανήκουν και στην αρχαία πόλη Απέρλες  που άκμασε για πάνω από 1.300 χρόνια κυρίως χάρη στην παραγωγή του πολύτιμου «τυριανού πορφυρού» βαφής από κοχύλια. Απείχε 60 στάδια (1 στάδιο=182,18μ) από την Σιμένα.
Στο χωριό Kaleköy δεσπόζουν τα ερείπια  ενός βυζαντινού κάστρου.

ΜΥΡΑ


Τα αρχαία Μύρα είναι η σημερινή πόλη Demre. Για το θέατρο της πόλης έχω γράψει το Δ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ -10-ΚΑΥΝΟΣ, 11-ΞΑΝΘΟΣ, 12-ΜΥΡΑ, 13-ΑΡΥΚΑΝΔΑ, 14-ΦΑΣHΛΙΣ
Στην περιοχή του θεάτρου υπάρχουν και εδώ Λυκιακοί τάφοι σκαλισμένοι στους βράχους αλλά και υπέργειοι.




Το σημερινό αξιοθέατο της πόλης είναι ο ναός του Αγίου Νικολάου, καθώς ο Άγιος κατάγεται από αυτήν την πόλη και ήταν από τους πρώτους Έλληνες επισκόπους της. Ο ναός κτίστηκε εκεί που ήταν ο τάφος του τον 5-6π αιώνα.
Αλλά όταν οι Σελτζούκοι Τούρκοι κατάλαβαν την πόλη, μέσα στη σύγχυση, ναυτικοί από το Μπάρι της Ιταλίας άρπαξαν τα λείψανα του Αγίου Νικολάου, και τα μετέφεραν στις 20 Μαΐου 1087 στο Μπάρι στην εκκλησία που έφτιαξαν για τον Άγιο. Μια αρχαία ελληνική μαρμάρινη σαρκοφάγος είχε ξαναχρησιμοποιηθεί για την ταφή του Αγίου. 
Λόγω της μεγάλης δημοφιλίας του Αγίου στην Ρωσία, η εκκλησία του κατακλύζεται από Ρώσους.
 
ΚΑΣ




Το Κας είναι η αρχαία Αντίφελλος. Σήμερα είναι μια γραφική κωμόπολη που ζει από τον τουρισμό και στο κέντρο της υπάρχουν αρκετά καλοδιατηρημένα σπίτια Ελλήνων που έφυγαν από εκεί με την ανταλλαγή των πληθυσμών. 



Σε απόσταση 6χιλιομ. βλέπει κανείς το Καστελόριζο οι κάτοικοι του οποίου διατηρούν στενές σχέσεις με το Κας.
Και στην αρχαία Αντίφελλο υπήρχε θέατρο το οποίο όμως δεν το επισκεφτήκαμε απλά περάσαμε από μπροστά του.

ΑΡΥΚΑΝΔΑ 

Η Αρύκανδα ή Αρυκάνδα είναι αρχαία πόλη της Λυκίας και είναι χτισμένη σε πέντε μεγάλες αναβαθμίδες ψηλά σε μια πλαγιά βουνού.
Η πόλη άκμασε κατά την Ρωμαϊκή περίοδο. Ο πλούτος της πιστεύεται ότι προήλθε από το εμπόριο και την ξυλεία από τα κοντινά δάση.
Για το καλοδιατηρημένο θέατρο της πόλης γράφω στο Δ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ -10-ΚΑΥΝΟΣ, 11-ΞΑΝΘΟΣ, 12-ΜΥΡΑ, 13-ΑΡΥΚΑΝΔΑ, 14-ΦΑΣHΛΙΣ


Σαν όλες τις αντίστοιχες πόλεις η Αρύκανδα έχει και αυτή την αγορά της και τα λουτρά της, που ένα από τα 7 που υπήρχαν στην πόλη, διατηρείται αρκετά ανέπαφο. Τα λουτρά μπορεί να αποτελούσαν πόλο έλξης τουριστών από την ακτή που έρχονταν στην πόλη για να δροσιστούν, καθώς ο πληθυσμός ήταν πολύ μικρός για τόσα πολλά λουτρά.



Στην πόλη υπήρχαν πολλές πολυτελείς επαύλεις με ψηφιδωτά αλλά σε μερικές για να προστατευθούν τα έχουν καλύψει και τα βλέπουμε μόνο σε φωτογραφίες.







Εντυπωσιακές είναι οι δύο νεκροπόλεις της πόλης καθώς η ανατολική έχει πολλούς καμαροσκεπείς τάφους σαν ναούς και σαρκοφάγους με τη σειρά από πλούσια διακοσμημένα ταφικά μνημεία. Χαρακτηριστικό  είναι το αέτωμα ενός τάφου με το κεφάλι της μέδουσας. ενώ  η δυτική έχει λαξευμένους στο βράχο και καμαροσκέπαστους τάφους.

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

Το έγραψε μετά από πολλή σκέψη ο στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες ,
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)