ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΗ ΧΙΟ;

Το τραγικό συμβάν στην Χίο εύλογα μας συγκλόνισε καθώς χάθηκαν τόσες αθώες ψυχές, που απελπισμένες από το απάνθρωπο καθεστώς στην χώρα τους προσπαθούσαν για ένα καλύτερο τόπο για τους ίδιους αλλά και την οικογένεια τους.
Κανένας μας δεν μπορεί να ξέρει το πως ακριβώς έγινε αυτή η τραγωδία αλλά με την αμετροέπεια που διακρίνει πολλούς, μερικοί αμέσως απέδωσαν ευθύνες στους λιμενικούς και άλλοι στους μετανάστες.
Προσωπικά προσπάθησα να έρθω στην σκέψη του κυβερνήτη του σκάφους του λιμενικού όταν είδε το φουσκωτό χωρίς φώτα με 40 άτομα χωρίς σωσίβια επάνω του, καθώς το φώτισε με τον προβολέα.
Λογικά θα σταμάτησε μπροστά  στην πορεία του φουσκωτού και από μεγάφωνο θα τους είπε στα αγγλικά να μη  προχωρήσουν και να επιστρέψουν πίσω από εκεί που έφυγαν. Προφανώς αυτοί δεν επέστρεψαν γιατί τότε δεν θα είχε γίνει το δυστύχημα και συνέχισαν με κάποιο τρόπο την πορεία τους προς την Χίο.

Το γεγονός είναι ότι το φουσκωτό κτύπησε με δύναμη στο πλάι του σκάφους του λιμενικού.
Και από εδώ αρχίζουν οι υποθέσεις για το θανατηφόρο δυστύχημα, αν και υπάρχουν μερικοί που εκ προοιμίου γνωρίζουν ποιος είναι πάντα ο δολοφόνος!

Οι πιθανοί λόγοι της πρόσκρουσης και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι τα παρακάτω:
α-Αυτός που οδηγούσε το φουσκωτό ανήκε στους διακινητές ή ήταν κάποιος από τους επιβάτες που του είχαν δείξει, την εμφανή άλλωστε πορεία που έπρεπε να ακολουθήσει;  
β- Επειδή βρισκόντουσαν κοντά στην ακτή αυτός που το οδηγούσε προσπάθησε να παρακάμψει το σκάφος του λιμενικού, αλλά επειδή το φουσκωτό ήταν δυσκίνητο λόγω υπερφόρτωσης, ή λόγω αδέξιου χειρισμού, στην προσπάθεια αυτή το έριξε επάνω στο σκάφος του λιμενικού; 

Είναι λογικό με την βίαια πρόσκρουση με το σκάφος του λιμενικού όσοι βρισκόντουσαν σε εκείνη την μεριά να έχουν τραυματιστεί άλλοι ελαφρά και άλλοι βαρύτερα.

γ-από μερικούς διατυπώθηκε η άποψη ότι το σκάφος του λιμενικού με χειρισμούς του  κτύπησε το φουσκωτό και έτσι πνίγηκαν 15 άνθρωποι είτε στην προσπάθεια του να αποτρέψει την συνέχεια της πορείας του είτε σκόπιμα.
Ας εξετάσουμε λοιπόν πρώτα την πιθανότητα σκόπιμης προσπάθειας βύθισης του φουσκωτού.
Θεωρητικά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει και αυτή την πιθανότητα.
Ήδη βέβαια σίγουρος γι αυτό, όπως ήταν και για την ανύπαρκτη Μαρία στον Έβρο, είναι ο «εθνικός μας διασώστης» Ιάσονας, και γι αυτό ζητάει «την σύλληψη όλων των λιμενικών του σκάφους» για την «σφαγή στη Χίο» και για το «κρατικό έγκλημα απόπειρας επαναπροώθησης»!
Για όσους δεν τον γνωρίζουν, ο ίδιος λέει πως  εργάζεται «σε μια ανθρωπιστική οργάνωση που σώζει αυτούς που πνίγει το λιμενικό»! (δεν ξέρω αν είναι αυτή που έβαλε και την σχετική αφίσα)
Έχουν εκφραστεί λοιπόν υπόνοιες ότι για τον λόγο αυτό ήταν κλειστή η θερμική κάμερα του σκάφους. Σύμφωνα όμως με την ειδησεογραφία η θερμική κάμερα του λιμενικού ήταν κλειστή γιατί ήδη το φουσκωτό είχε εντοπιστεί από ραντάρ της ξηράς και ήταν γνωστό που βρισκόταν και ήδη το έβλεπαν με τον προβολέα τους.
Η κάμερα αυτή ανιχνεύει τη θερμική ενέργεια (υπέρυθρη ακτινοβολία) που εκπέμπουν τα σώματα και τη μετατρέπει σε εικόνα επιτρέποντας έτσι να εντοπίζονται στο σκοτάδι σκάφη. Δεν είναι δηλαδή μια συνήθης κάμερα που καταγράφει εικόνα.
Το να προσπαθήσει σκόπιμα ο κυβερνήτης να βυθίσει ένα φουσκωτό 8 μέτρων με 40 άτομα χωρίς σωσίβια, σημαίνει ότι έχει εξασφαλίσει την συνενοχή και αποδοχή της πράξης αυτής μαζί με την μετέπειτα αποσιώπησης της, από όλους ακόμα  και της νέας για πρώτη φορά συμμετέχουσας λιμενικού, που μάλιστα τραυματίστηκε και ελαφρά.
Σημαίνει επίσης ότι αντίθετα από το τι ως γνωστόν επακολούθησε θα έβλεπαν απαθείς όλους αυτούς τους ανθρώπους να πνίγονται ώστε να μην υπάρχουν μάρτυρες του εγκλήματος. Πιστεύω λοιπόν ότι ακόμη και όλοι οι λιμενικοί του σκάφους να ήταν βαμμένοι χρυσαυγίτες δεν θα άντεχαν αυτό το θέαμα.
Και όμως υπάρχει και αρχηγός κόμματος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου που ανερυθρίαστα χωρίς να προσκομίζει κανένα αποδεικτικό στοιχείο υποστηρίζει ότι: Υπάρχει άνωθεν εντολή για συγκεκριμένες πατέντες συμπεριφοράς και μια άνωθεν κάλυψη σε εγκληματικές συμπεριφορές, όχι μόνο από αυτή την κυβέρνηση, αλλά διαχρονικά.

Οι 2 δε εκπρόσωποι της Νέας Αριστεράς Ηλιόπουλος και Σακελλαρίδης που μίλησαν με τραυματίες στο Νοσοκομείο της Χίου ανέφεραν ότι ένας τραυματίας τους είπε ότι  το σκάφος του Λιμενικού της πρώτης φωτογραφίας πέρασε από πάνω τους.

 Εάν είχε γίνει αυτό το φουσκωτό μεν θα είχε βουλιάξει, ενώ στην φωτο φαίνεται ότι είναι κτυπημένο στο πλάι μπροστά, αφ ετέρου δε ένα φουσκωτό των 8 μέτρων που είναι κατασκευασμένο για 10-14 επιβάτες αλλά έχουν στοιβαχθεί  40, θα είχε βυθιζόμενο παρασύρει στον θάνατο σχεδόν όλους τους επιβάτες του και ορισμένοι θα ήταν φρικτά διαμελισμένοι από τις προπέλες του.
Μια άλλη όμως πιθανότητα είναι ότι στην προσπάθεια του το σκάφος του λιμενικού να αποτρέψει την συνέχιση της πορείας του φουσκωτού να έκανε κύκλους γύρω του και από τα απόνερα που δημιουργήθηκαν να προσέκρουσε το φουσκωτό στο σκάφος του λιμενικού.
Είναι αυτονόητο ότι ο κυβερνήτης του λιμενικού γνώριζε ότι στο παρελθόν το λιμενικό έχει κατηγορηθεί για το ναυάγιο στην Πύλο και πως η Ελλάδα έχει καταδικαστεί από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το ναυάγιο στο Φαρμακονήσι.
Θεωρώ λοιπόν παράλογο να προκάλεσε, γνωρίζοντας τις συνέπειες που θα είχαν οι πράξεις του, είτε από εγκληματική διάθεση είτε από χειρισμούς του σκάφους του το ναυάγιο του φουσκωτού, αντί, όπως έχει γίνει στην πλειονότητα των αντίστοιχων περιπτώσεων να τους οδηγήσει στο λιμάνι χωρίς να επακολουθήσει όλη αυτή η κοπιώδης, χρονοβόρα, και ψυχοπλακωτική διαδικασία διάσωσης ναυαγών και συλλογής πτωμάτων μαζί με μια τεράστια και ταυτόχρονη κινητοποίηση όλου του κρατικού μηχανισμού. 

Τελικά μένει βέβαια να αποδειχτεί πως προκλήθηκε αυτή η τραγωδία, αλλά έχοντας κάνει αυτούς του συλλογισμούς θεωρώ σαν πιθανότερη εκδοχή ότι η ευθύνη της πρόσκρουσης οφείλεται στους διακινητές και ήταν  αποτέλεσμα της παράνομης εισβολής τους ,όπως την χαρακτήρισε και η ολιστική και κβαντική παιδίατρος.

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

 

Θ΄ ΛΙΒΙΣΙ ,ΛΗΤΩΟΝ, ΞΑΝΘΟΣ και ΠΑΤΑΡΑ

 

ΛΙΒΙΣΙ

Το επόμενο μέρος που επισκεφτήκαμε δεν έχει αρχαιολογικό ενδιαφέρον, όμως είναι από αυτά που κάθε Έλληνας τα επισκέπτεται με συγκίνηση καθώς αντικρίζει  ένα ερειπωμένο χωριό που το εγκατέλειψαν οι Έλληνες κάτοικοι του μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Είναι το Λιβίσι, σήμερα  Kayaköy  και σημαίνει βραχοχώρι, καθώς το έδαφος είναι βραχώδες, και τα σπίτια του είναι χτισμένα αμφιθεατρικά σε πλαγιά. Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι το χωριό χτίστηκε πάνω στα ερείπια της αρχαίας Καρμυλησσού.
Το χωριό δεν κατοικήθηκε από τους Τούρκους που ήρθαν από την Ελλάδα γιατί ήταν γεωργοί και  η καλλιεργήσιμη γη ήταν μικρή.
 Ο θρύλος επίσης λέει ότι φεύγοντας οι κάτοικοι  δηλητηρίασαν τα πηγάδια και καταράστηκαν στους δρόμους του να κυκλοφορούν φαντάσματα.
Στο Λιβίσι κατοικούσαν  περίπου 6.500 Έλληνες. Είχε τρεις κοινότητες και τρεις εκκλησίες- ενορίες, νοσοκομείο, δημοτικό σχολείο και βιβλιοθήκη.

Οι φωτογραφίες είναι από την κάτω εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία , από ένα αρχοντόσπιτο του χωριού και από το εσωτερικό ενός άλλου εγκαταλειμμένου.

ΛΗΤΩΟΝ

Ένα από σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα της Λυκίας είναι το Λητώον, το οποίο πίστευαν ότι ήταν ο τόπος που η Λητώ γέννησε τα δίδυμα παιδιά της  και γι αυτό και τον 6ο αιώνα κατασκευάστηκαν ναοί και για τις 3 θεότητες, Λητώ, Άρτεμη και Απόλλωνα.
Στην πανοραμική φωτογραφία φαίνονται καλύτερα και οι 3 ναοί.
Για το θέατρο της γράφω στο  Γ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- 5-ΠΡΙΗΝΗ, 6-ΜΙΛΗΤΟΣ, 7-ΚΝΙΔΟΣ, 8-ΛΗΤΩΟΝ, 9-ΠΑΤΑΡΑ.
Το Λητώον με την Ξάνθο  θεωρείται από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Τουρκίας και έχουν περιληφθεί στους τόπους που συγκαταλέγονται στην παγκόσμια κληρονομιά από την UNESCO.

ΞΑΝΘΟΣ

Το Λητώον 4 χιλιόμετρα από την Ξάνθο, συνδεόταν με αυτήν με μια ιερά οδό. Η Ξάνθος ήταν η μεγαλύτερη, κατά τον Στράβωνα, πόλη της Λυκίας και ήταν κτισμένη σε ένα λόφο στην αριστερή όχθη του ποταμού Ξάνθου.
Ήταν κέντρο πολιτισμού και εμπορίου για τους κατοίκους της Λυκίας και αργότερα για τους Πέρσες, Έλληνες και Ρωμαίους.

Πολλοί από τους τάφους στην Ξάνθο είναι υπερυψωμένοι τάφοι, σαν μνημεία επάνω σε ψηλή πέτρινη βάση και ορισμένοι διαθέτουν και ανάγλυφες παραστάσεις κάτω από την βάση του μνημείου. Οι δύο χαρακτηριστικοί τάφοι δυτικά του θεάτρου είναι φτιαγμένοι το 480πΧ και η σαρκοφάγος που λείπει από τον ένα βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.
Η αρχιτεκτονική της Ξάνθου ήταν πηγή έμπνευσης και για τους γείτονες της και ένας από αυτούς τους τάφους, το Μνημείο των Νηρηίδων απετέλεσε πηγή έμπνευσης για την κατασκευή του Μαυσωλείου της Αλικαρνασσού στην Καρία.

Το μνημείο των Νηρηίδων κατασκευάστηκε γύρω στο 390πΧ και είναι τάφος σε μορφή Ελληνικού Ναού τοποθετημένος σε ψηλή βάση διακοσμημένη με γλυπτές ζωφόρους.
Αν και  έμοιαζαν με Ελληνικό Ναό το μνημείο αυτό, ο Τάφος της Άρπυιας (480πΧ) και ο Τάφος της Παγιάβα (360πΧ) (και οι 3 παραπάνω τάφοι σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο), χτίστηκαν σύμφωνα με τα κύρια Ζωροαστρικά κριτήρια, σε  υπερυψωμένα  βάθρα από χονδρή πέτρα, και έχοντας στην κορυφή μονούς θαλάμους χωρίς παράθυρα.

Μια ενεπίγραφη τέτοια στήλη που στήριζε σαρκοφάγο, έχει στις 4 πλευρές της εγγραφές σε λυκιακή γλώσσα η οποία δεν έχει μέχρι στιγμής αποκρυπτογραφηθεί  Μέσα στους 250 στίχους της στήλης υπάρχουν και 12 ελληνικοί.

Η μαρμαρόστρωτη οδός (decumanus)  είχε κιονοστοιχία και κατασκευάστηκε το 106μΧ και οδηγούσε από την ανατολική στην δυτική πλευρά της πόλης σε δημόσια κτήρια. 

.Στα τέλη του 5ου αιώνα, τα κυριότερα κτίσματα στην πόλη είναι μεγάλες αριστοκρατικές επαύλεις, τις οποίες συναντάμε κατά κύριο λόγο στη λυκική ακρόπολη, και εκκλησίες. Οι οικίες είναι διώροφες με εσωτερικό αίθριο περιβαλλόμενο με περιστύλιο και διακοσμούνται με  ψηφιδωτά δάπεδα. 

Από την εποχή  που η πόλις εκχριστιανίστηκε, βλέπουμε τα ερείπια μιας μεγάλης Βασιλικής των  βυζαντινών χρόνων.   Για το θέατρο της Ξάνθου γράφω στο      Δ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ -10-ΚΑΥΝΟΣ, 11-ΞΑΝΘΟΣ, 12-ΜΥΡΑ, 13-ΑΡΥΚΑΝΔΑ, 14-ΦΑΣHΛΙΣ

ΠΑΤΑΡΑ

Τα Πάταρα ήταν το λιμάνι της Ξάνθου, αλλά σήμερα βρίσκονται, λόγω των προσχώσεων του ομώνυμου ποταμού, 700 μέτρα από την θάλασσα.
Τα Πάταρα ήταν γνωστά στην αρχαιότητα για το ναό και το μαντείο του Απόλλωνα, δεύτερο μόνο μετά από αυτό των Δελφών, αλλά η τοποθεσία του μαντείου και ο ναός του Απόλλωνα δεν έχουν βρεθεί.
Είναι επίσης ο τόπος γέννησης του Αγίου Νικολάου επισκόπου Μύρων της Λυκίας. 

Στην είσοδο της πόλης στον βορρά βλέπουμε το Τρίπυλον, κατασκευασμένο το 100 μ.Χ. προς τιμή του Κυβερνήτη της Λυκίας Mettias Medustus και λίγο πιο πέρα  τα Λουτρά.
Η πόλη είχε πολλά λουτρά, του λιμανιού, τα λουτρά του Βεσπασιανού (ή Νέρωνα), τα κεντρικά λουτρά, τα μικρά λουτρά και τα βυζαντινά λουτρά.

Ο κεντρικός δρόμος συνέδεε το εσωτερικό λιμάνι με την Αγορά και είναι ένας από τους πιο φαρδιούς και καλύτερα διατηρημένους δρόμους της Λυκίας. Και οι δύο πλευρές του δρόμου είναι υπενδεδυμένες με κιονοστοιχίες ιωνικού ρυθμού, με κίονες από γρανίτη στα ανατολικά και μαρμάρινες κολόνες στα δυτικά.

Πριν το θέατρο, για το οποίο έχω γράψει στο
Γ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- 5-ΠΡΙΗΝΗ, 6-ΜΙΛΗΤΟΣ, 7-ΚΝΙΔΟΣ, 8-ΛΗΤΩΟΝ, 9-ΠΑΤΑΡΑ.
είναι το Βουλευτήριο, στην κατάσταση  που ήταν το 2008, ενώ σήμερα έχει πλήρως ανακαινισθεί  
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

318-Α-ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ 30-10
319-Β-ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ! 3-11

Γ΄ ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ

Δ΄ ΙΕΡΑΠΟΛΙΣ (Pamukkale)
Ε΄ ΕΦΕΣΟΣ α΄ μέρος
Ε΄ ΕΦΕΣΟΣ β΄ μέρος
ΣΤ΄ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΣΟΣ
Ζ΄ ΜΙΛΗΤΟΣ -ΔΙΔΥΜΑ
Η΄ ΚΝΙΔΟΣ και ΚΑΥΝΟΣ

Η΄ ΚΝΙΔΟΣ και ΚΑΥΝΟΣ

ΚΝΙΔΟΣ

Η αρχαία πόλις Κνίδος βρίσκεται απέναντι από την Κω και την Νίσυρο, στην Μ.Ασία  στην άκρη της χερσονήσου Κνιδίας και με επιχωματώσεις που είχαν κάνει τότε η πόλη ενώθηκε με ένα ισθμό με ένα νησάκι .
Με τον τρόπο αυτό ο πορθμός αυτός χώριζε τα δύο λιμάνια της πόλης το βόρειο που ήταν το πολεμικό και το νότιο που ήταν το εμπορικό και το οποίο περικλειόταν από λιμενοβραχίονες που διατηρούνται ακόμα σε καλή κατάσταση.

Μπαίνοντας στον αρχαιολογικό χώρο συναντάμε πρώτα το θέατρο της Άνω πόλης για το οποίο έχω γράψει στο Γ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- 5-ΠΡΙΗΝΗ, 6-ΜΙΛΗΤΟΣ, 7-ΚΝΙΔΟΣ, 8-ΛΗΤΩΟΝ, 9-ΠΑΤΑΡΑ.

Στην συνέχεια βλέπουμε τον χώρο που ήταν ο ναός του Διονύσου, που ήταν σημαντικό ιερό, με αγάλματα του Σκόπα και του Βρύαξη. Τα αρχαία ερείπιά του χρησιμοποιήθηκαν αργότερα στην ανοικοδόμηση μιας παλαιοχριστιανικής εκκλησίας. Στο βάθος φαίνεται το ιερό της βυζαντινής εκκλησίας και ακόμα πιο πίσω υπολείμματα από τα τείχη της πόλης.
Ο ναός  συνδεόταν και με μεγάλη δωρική στοά πάνω από 100 μέτρα με κιονοστοιχία. Πίσω της είχε δωμάτια που τα χρησιμοποιούσαν για τελετουργικά συμπόσια.

Κοντά στην θάλασσα, πάνω από το εμπορικό λιμάνι, είναι και το κάτω Θέατρο της πόλης.

Ανηφορίζοντας βλέπουμε αρκετά  ερείπια σπιτιών, τα ερείπια ενός παλαιοχριστιανικού ναού, καθώς στα βυζαντινά χρόνια η Κνίδος είχε σημαντικό πληθυσμό, ενώ δίπλα από τα ερείπια του κορινθιακού ναού βλέπουμε το ηλιακό ρολόι του Εύδοξου, που ήταν πρωτοποριακή εφεύρεση της εποχής του.

Από τον κύριο δρόμο βλέπουμε τα ερείπια του Βουλευτηρίου και μετά τα ερείπια από τα προπύλαια του ναού του Απόλλωνα, και βέβαια τα ερείπια του ίδιου του ιερού του Απόλλωνα. 

Βορειότερα και πάνω από το Ιερό του Απόλλωνα, σε μια άλλη αναβαθμίδα υπάρχουν τα μαρμάρινα θεμέλια ενός μεγάλου κυκλικού ναού, πιθανότατα κορινθιακού ρυθμού με ένα μικρό βωμό. Είναι ο ναός της Αφροδίτης Ευπλοίας, επίθετο που είχαν δώσει γιατί την θεωρούσαν προστάτιδα των καλών ταξιδιών και της ευόδωσης των ναυτικών επιχειρήσεων.

Εδώ υπήρχε το περίφημο άγαλμα του Πραξιτέλη (περίπου 350-330 π.Χ.),ένα από τα πρώτα γυμνά αγάλματα θεάς σε κανονικό μέγεθος. Λόγω του σχήματος του ναού μπορούσαν οι επισκέπτες να βλέπουν το άγαλμα από όλες τις πλευρές, κάτι πρωτοποριακό για την εποχή.
Στην φωτογραφία είναι η Colonna Venus, ένα ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο του χαμένου γλυπτού της Αφροδίτης της Κνίδου του Πραξιτέλη, που διατηρείται στο Museo Pio-Clementino ως μέρος των συλλογών των Μουσείων του Βατικανού. Είναι πλέον το πιο γνωστό και ίσως πιο πιστό ρωμαϊκό αντίγραφο του πρωτοτύπου του Πραξιτέλη.

Η κοντινή πόλη που μείναμε το βράδυ ήταν η Μαρμαρίς, που είναι απέναντι από την Ρόδο μια σύγχρονη τουριστική  παραθαλάσσια πόλη με μεγάλα ξενοδοχεία και μαρίνα σε ένα τεράστιο κλειστό κόλπο.

ΚΑΥΝΟΣ 

Το επόμενο πρωϊνό βρεθήκαμε στo Dalyan από το οποίο με ένα καραβάκι διασχίζοντας  ένα πανέμορφο τοπίο στον ποταμό Kalbis (τώρα Dalyan)  πήγαμε στην Καύνο που περιλαμβάνεται στον προσωρινό κατάλογο με τοποθεσίες που ανήκουν στην παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO.

Στην διαδρομή αντικρύσαμε το μεγαλειώδες θέαμα των 6 βασιλικών τάφων (4ος – 2ος αιώνας π.Χ.), σκαμμένων στον κάθετο βράχο που οι προσόψεις τους μοιάζουν με τις προσόψεις ελληνιστικών ναών. Έχουν δύο ιωνικούς πυλώνες, ένα τριγωνικό αέτωμα, ένα επιστύλιο με οδοντωτές ζωφόρους και ακρωτήρια σε σχήμα φύλλων φοίνικα (είναι τα κοσμήματα που τοποθετούνται πάνω στην κορυφή του αετώματος). Υπάρχουν  και  άλλοι μικρότεροι πιο πέρα.

Όταν φτάνουμε στην Καύνο, από ένα καλά διατηρημένο μαρμάρινο δρόμο οδηγούμαστε στην ονομαζόμενη πλατεία της Παλαίστρας, τετράγωνη 73x85 μέτρα στην οποία υπάρχουν τα ερείπια μιας τρίκλιτης βυζαντινής εκκλησίας του 5^ου αιώνα που κατασκευάστηκε με οικοδομικά υλικά που ελήφθησαν από προηγούμενα κτίρια, πάνω σε θεμέλια ενός κτιρίου του 4ου αιώνα, το οποίο πιθανότατα χρησιμοποιούνταν και ως χώρος λατρείας.

Η πλατφόρμα μέτρησης ανέμου χρονολογείται από το 150 π.Χ. και χρησιμοποιούνταν για τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Ήταν  ένα κυκλικό κτίριο με διάμετρο βάσης 15,80 μ. και διάμετρο κορυφής 13,70 μ. αλλά το κτίριο έχει καταρρεύσει, πιθανώς ως αποτέλεσμα σεισμού. Η μέθοδος μέτρησης επομένως δεν είναι απολύτως σαφής αλλά προφανώς οι χαράξεις στα μάρμαρα χρησίμευαν για κάποιους υπολογισμούς. Στο έργο του "Περί αρχιτεκτονικής", ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος ανέφερε ότι οι πλατφόρμες μέτρησης ανέμου
χρησιμοποιούνταν για τον σχεδιασμό δρόμων σύμφωνα με την επικρατούσα κατεύθυνση του ανέμου, προκειμένου να διατηρείται ο αέρας στις πόλεις καθαρός.
Για το θέατρο της πόλης έχω γράψει στο Δ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ -10-ΚΑΥΝΟΣ, 11-ΞΑΝΘΟΣ, 12-ΜΥΡΑ, 13-ΑΡΥΚΑΝΔΑ, 14-ΦΑΣHΛΙΣ

Η Καύνος στην αρχαιότητα είχε 2 λιμάνια. Αυτό που ήταν στην θάλασσα   με τις προσχώσεις του ποταμού βρίσκεται σήμερα 8 χιλιόμετρα από αυτήν.  Το άλλο βρισκόταν στην θέση 4 της φωτογραφίας και σήμερα τόσο το ίδιο το λιμάνι όσο και το  κανάλι από το οποίο πήγαιναν τα πλοία είναι σήμερα ξηρά. 

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

318-Α-ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ 30-10
319-Β-ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ! 3-11

Γ΄ ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ

Δ΄ ΙΕΡΑΠΟΛΙΣ (Pamukkale)
Ε΄ ΕΦΕΣΟΣ α΄ μέρος
Ε΄ ΕΦΕΣΟΣ β΄ μέρος
ΣΤ΄ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΣΟΣ
Ζ΄ ΜΙΛΗΤΟΣ -ΔΙΔΥΜΑ

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ

Θ΄ ΛΙΒΙΣΙ ,ΛΗΤΩΟΝ, ΞΑΝΘΟΣ και ΠΑΤΑΡΑ