Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

ΟΙ ΒΙΛΑΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ




Όσοι έζησαν τα χρόνια της χούντας αρχίζουν και φεύγουν από την ζωή, και έτσι  έχουν αρχίσει και εμφανίζονται διάφοροι ηλίθιοι που πιστεύουν οι χουντικοί είχαν δημιουργήσει ένα καθεστώς χρηστής διοίκησης και  σωστής διαχείρισης του δημοσίου χρήματος, αγνοώντας  πως το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.
Η δικτατορία μας είχε κάτσει στον σβέρκο πάνω από ένα χρόνο.
 Με την πρώτη έξοδο μου μετά τις 40 μέρες εκπαίδευσης στου ΠΑΛΑΣΚΑ (σχετικά έχω γράψει εδώ), με μαλλιά στον 1 ½ πόντο μετά την αποψίλωση της κεφαλής μου την πρώτη μέρα της κατάταξης, φορώντας τα πολιτικά μου ρούχα πήρα την μέλλουσα τότε και νυν σύζυγο και πήγαμε να  φάμε ένα γλυκό στην Σαγιονάρα ένα από τα πιο γνωστά ζαχαροπλαστεία της εποχής στο Ψυχικό, επί της Κηφισίας.
Πάρκαρα σε ένα πλαϊνό δρόμο και βγαίνοντας από το αυτοκίνητο μου κόπηκε η χολή, καθώς ξεφύτρωσαν από το πουθενά 4 μαντράχαλοι με αυτόματα στο χέρι στραμμένα κατά πάνω μου.
-Που πάτε μου είπαν επιτακτικά.
-Στην Σαγιονάρα είπα με δισταγμό.
Τα αυτόματα στράφηκαν προς  το έδαφος, κάποιος μου είπε καλή διασκέδαση και μείναμε και οι δύο μας  με την απορία τι ήτανε αυτοί και τι φύλαγαν.
Αργότερα έμαθα ότι σε μια βίλα στην οδό Αδριανού έμενε ο Παπαδόπουλος και όπως έγραφε η Βραδυνή της 1-12-1973"Η κατοικία της προτιμήσεώς του οπωσδήποτε βρισκόταν στο Ψυχικό, ακριβώς πίσω από το γνωστό κέντρο 'Σαγιονάρα' στην οδό Αδριανού. Εκεί τα μέτρα ασφαλείας ήσαν πρωτοφανή. Ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο είχεν αποκλεισθή. Πολλά σπίτια είχαν εκκενωθεί και είχαν ενοικιασθή σε άνδρες της προεδρικής ασφαλείας. (...)
Βέβαια με τον μισθό ενός αξιωματικού δεν νομίζω πως μπορούσε να νοικιάζει βίλα στο Ψυχικό αλλά όπως διαβάζω επίσης εδώ επί της οδού Αδριανού, κατοικούσε ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος σε βίλα που είχε παραχωρηθεί από γνωστή οικογένεια εφοπλιστών.


Προφανώς εκεί διέμενε με την Δέσποινα, με την οποία διατηρούσε παράνομο δεσμό επί μια 10ετια, μιας και στην ιδιόκτητη κατοικία του στην οδό Ιωνίας 43 στη Νέα Σμύρνη Αττικής, διέμενε η προηγούμενη σύζυγος του  Νίκη Βασιλειάδη με τα παιδιά τους, μετά τη διάρρηξη της εγγάμου σχέσεως μαζί του το 1962.
Από τον κουμπάρο μου,είχα γνωρίσει πριν την δικτατορία τον γιό του Χρήστο, συμμαθητή του στην Ευαγγελική της Νέας Σμύρνης και στο φροντιστήριο για το Πολυτεχνείο,ένα απλό και συμπαθητικό παιδί με κεντρώες μάλλον απόψεις, που υποψιάζομαι πως δεν θα διατηρούσε και πολύ καλές σχέσεις με τον πατέρα του από τότε που είχε εγκαταλείψει την μάνα του.
Ίσως και γι΄ αυτό έφυγε για την Αμερική, εγκαταστάθηκε εκεί στο Σικάγο και δεν δέχτηκε όταν του προτάθηκε το 2012 να γίνει υποψήφιος βουλευτής με την Χρυσή Αυγή.
Το γεγονός  είναι πως όλοι οι χουντικοί αξιωματικοί μόλις βρέθηκαν πραξικοπηματικά στην εξουσία δεν δίστασαν με την πρώτη ευκαιρία να επωφεληθούν από τις προσφορές που τους παρείχαν οι διάφοροι κεφαλαιοκράτες προφανώς παρέχοντας τους αντίστοιχα ανταλλάγματα.
Έτσι μετά την βίλα του Ψυχικού ο Παπαδόπουλος μετά της Δέσποινας βρέθηκε να φιλοξενείται σε βίλα  του Ωνάση στο Λαγονήσι, φυσικά δίχως ενοίκιο ή με κάποιο συμβολικό.



Η βίλα ήταν η αγαπημένη κατοικία του Αριστοτέλη Ωνάση, την οποία εξαιτίας της ερημικής τοποθεσίας και της μοναδικής θέας της επισκεπτόταν κάθε φορά που βρισκόταν στην Ελλάδα και ήθελε να πάρει σημαντικές αποφάσεις. Χτισμένη σε επίπεδα και με πολλά μικρά κτίσματα, στα πρότυπα του Σκορπιού, ήταν το «δώρο» του Αρίστου, λίγες ημέρες μετά τον γάμο του με την Τζάκι, στον Γιώργο και στη Δέσποινα Παπαδοπούλου, καθώς εκείνη την εποχή ο Ωνάσης διαπραγματευόταν με τον δικτάτορα τη δημιουργία διυλιστηρίου
 Ένα υπέροχο, αρχιτεκτονικά φτιαγμένο από πέτρα σπίτι κοντά στην θάλασσα. Ο δικτάτορας αμέσως τοποθέτησε συρματοπλέγματα περιμετρικά του οικοπέδου για την προστασία του και επίταξε το διπλανό οικόπεδο όπου εγκατέστησε την έμπιστη φρουρά του. Κατασκεύασε ένα λιμανάκι για να δένει το φουσκωτό του λιμενικού ώστε να υπάρχει εκτός από τον δρόμο μεταξύ των οικοπέδων και δεύτερος δρόμος διαφυγής - αν τον χρειαζόταν ποτέ. Ο δικτάτορας έζησε στο σπίτι του Ωνάση για κάποια χρόνια ώσπου τον συνέλαβε, νύχτα, ο σκληρός Ιωαννίδης. Η εξέλιξη της ιστορίας των δύο δικτατόρων είναι σε όλους μας γνωστή.
Πριν όμως να τον συλλάβει το πρωτοπαλίκαρο του, ο δικτάτορας ήθελε να συνδυάσει την ήπια ομορφιά του θαλασσινού τοπίου με την άγρια ομορφιά του ορεινού τοπίου. Προφανώς είχε ζηλέψει την  Φωλιά του Αετού (Kehlsteinhaus, στα γερμανικά) το ορεινό καταφύγιο  του Χίτλερ κοντά στην πόλη Berchtesgaden στις Βαυαρικές Άλπεις .




Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Βραδυνής», που δημοσιεύτηκε την 1η Δεκέμβρη 1973, το ορεινό καταφύγιο είχε δύο ορόφους, έκταση 400 τετραγωνικά μέτρα και ξοδεύτηκαν περίπου 100 εκατομμύρια δραχμές για την ανοικοδόμησή του, ποσό ρεκόρ για τα δεδομένα της εποχής.
Το κτίσμα βρίσκεται στην καρδιά του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας όπου απαγορεύεται κάθε είδους οικοδομική δραστηριότητα. Ο δικτάτορας που ανέτρεψε τη δημοκρατία για να επαναφέρει τη χώρα στο σωστό δρόμο, φρόντισε να δώσει πρόσβαση στις μπουλντόζες και να πέσουν τα μπετά στην «αετοφωλιά» του. Μάλιστα το ρεπορτάζ της εποχής αναφέρει ότι η βίλα εξοπλίστηκε με έπιπλα γνωστού οίκου. Τα χρόνια της παντοδυναμίας του δικτάτορα, η τοποθεσία του εξοχικού στο βουνό παρέμεινε κρυφή και προστατευόταν από στρατιωτική φρουρά που κατοικούσε σε ξεχωριστό χώρο και διπλή περίφραξη. Για λόγους ασφαλείας υπήρχαν υπόγειες σήραγγες και σύστημα ραντάρ που μπορούσε να καταγράφει τα πάντα με εμβέλεια μέχρι και 300 μέτρα. Σε κοντινή απόσταση από την «αετοφωλιά» υπήρχε ελικοδρόμιο που δεν ήταν ορατό.
Τις επόμενες δεκαετίες, το κάποτε πολυτελές κτίριο λεηλατήθηκε και ήρθε αντιμέτωπο με τη φθορά του χρόνου. Η παρατημένη  «αετοφωλιά», ο στρατώνας και το ελικοδρόμιο στέκουν ανάμεσα στα υπολείμματα βλάστησης που  άφησε η καταστροφική πυρκαγιά του 2007. 
Η σημερινή εικόνα της βίλας και των εγκαταστάσεων φαίνονται καλά στο παρακάτω βίντεο από drones ενώ εδώ  μπορείτε να δείτε την εικόνα του εσωτερικού του.


Απ΄ότι φαίνεται όμως αυτή την βίλα δεν πρόλαβε να την χαρεί  γιατί όπως διαβάζουμε στο ίδιο ρεπορτάζ, που δημοσιεύτηκε 5 μέρες μετά την σύλληψη του από τον Ιωαννίδη: Οσο για την κατοικία της Πάρνηθος που βρίσκεται στο ύψωμα μιας πλαγιάς με πανοραμική θέα, μόλις έχει ολοκληρωθεί.
Μετά τον Νοέμβριο 1975, διαπιστώθηκε ότι ο Γ. Παπαδόπουλος είχε αγοράσει τρία ακίνητα: ένα πολυτελές διαμέρισμα 5 κυρίων δωματίων στη Νέα Σμύρνη, μία πολυτελή μονοκατοικία 5 κυρίων δωματίων, στην Αθήνα στην οδό Τζουμέρκων, με την οποία προικοδότησε τον γαμβρό του Β. Ζάπα, και ένα διαμέρισμα 5 κυρίων δωματίων, στην Αθήνα, το τελευταίο αντί 1.300.000 δρχ. Η Δέσποινα Παπαδοπούλου είχε αγοράσει επίσης ένα διαμέρισμα 6 κυρίων δωματίων επί της οδού Σορβόλου στην Αθήνα, αντί ποσού 1.700.000 δρχ  Για όλα τα παραπάνω που δόθηκαν προικώα των παιδιών τους, τίποτε μεμπτό δεν βρέθηκε και κανένα δεν δημεύτηκε.
Τα παραπάνω αποδεικνύουν πως ένα ζευγάρι  που έχει κάνει βίωμα το τρίπτυχο Πατρίς (μπάχαλο)-Θρησκεία ( παράνομη σχέση δύο παντρεμένων) τουλάχιστον στο Οικογένεια μπορεί με την σωστή οικονομική διαχείριση των μισθών τους να προικίσει πλουσιοπάροχα τα παιδιά του! 
Ο Παπαδόπουλος είχε φροντίσει βέβαια έγκαιρα με την επιβολή της δικτατορίας γι΄αυτό. Σχεδόν διπλασίασε  τον πρωθυπουργικό μισθό και από   23.600 τον ανέβασε στις 45.000 δρχ, προς μεγάλη χαρά του πρώτου χουντικού πρωθυπουργού, του Κωνσταντίνου Κόλλια. Ο ίδιος ο Γιώργος Παπαδόπουλος ανέλαβε πρωθυπουργικά καθήκοντα αργότερα, το Δεκέμβριο του 1967. (Πηγή: «Λαμόγια» ... στο χακί - Τα απίστευτα σκάνδαλα της χούντας | iefimerida.gr


ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ 21-4-1067





Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΛΙΣΤΑΤΕΣ ΠΙΣΙΝΕΣ ΜΟΥ!




Σε ένα ολιγοήμερο ταξίδι στην Ελλάδα με πούλμαν, είχα την ατυχία  να έχω στο πίσω από μένα κάθισμα δύο κυρίες που με μια καταπλήσσουσα συνέπεια δεν έβαλαν σε όλη την διαδρομή γλώσσα μέσα στο στόμα τους.
Δυστυχώς σκέφτηκα πως έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί η εποχή που είχαν βρει τον παραπάνω αποτελεσματικό τρόπο για να επιλύουν ριζικά αυτό το πρόβλημα.
Από την άλλη μεριά είχα έτσι την ευκαιρία να πάρω μια γεύση από τις απόψεις και τα θέματα που απασχολούν ένα πλήθος ατόμων που δεν ανήκουν στον συνήθη κύκλο των ανθρώπων που συναναστρέφομαι.
Και οι δύο είχαν μεταλάβει για το Πάσχα σε διαφορετικές εκκλησίες της ίδιας συνοικίας  και ανέλυσαν το θέμα με λεπτομέρειες αλλά και με εκτενή σχολιασμό για τους νέους παπάδες που είχαν πάει σε αυτές, με ιδιαίτερη αναφορά στην οικογενειακή τους κατάσταση και τα παιδιά που έχουν.
Συμφώνησαν επίσης πως ο Χριστόδουλος τα έλεγε πολύ ωραία και γι΄ αυτό  τελικά τον έφαγαν! 
Όμως εκτός από θρήσκες ήσαν και θεατρόφιλες και τουλάχιστον για 3 φορές η μία υπενθύμιζε στην άλλη για το πότε θα πάνε στο θέατρο γιατί αυτή το ξέχναγε συνεχώς. Την 4η φορά δεν άντεξα και όταν την ξαναρώτησε αν θυμάται πότε θα πάνε στο θέατρο γύρισα πίσω και είπα:
-Στις 26 του μηνός!
Από την εκκλησία και το θέατρο η συνέχεια της συζήτησης έφτασε στην τηλεόραση όπου έμαθα με λεπτομέρειες ποιος παρουσιαστής χώρισε ποια, ποιοι τα ξανάφτιαξαν ενώ συμφώνησαν και οι δύο με μια φωνή πως η Μενεγάκη είναι σπουδαία γυναίκα. (είπα μέσα μου πως έπρεπε αντί για μένα να σας ακούει ο Καρανίκας  να ανοίξει η ψυχή του)


Βέβαια  και οι δύο με ειλικρινή μετριοφροσύνη παραδέχτηκαν πως δεν βλέπουν πολλή τηλεόραση, αλλά από τον διάλογο και τα σχόλια τους διαπίστωσα πως ήσαν πλήρως ενήμερες για τα σήριαλ που παίζει κάθε βράδυ, μάλιστα δε ομοφώνως παραδέχτηκαν πως, δεν ξέρω σε ποιο, ο δολοφόνος έχει φοβερά μάτια.
Η μία ήταν γιαγιά οπότε είχε αρκετό υλικό να αναπτύξει για την ευφυΐα των εγγονιών της και το πόσο την αγαπάνε, ιδίως το μικρότερο που πριν να φύγει την αγκάλιασε και της είπε :γιαγιά η μαμά δεν μου δίνει σοκολάτα, θα μου δώσεις εσύ;
Στο σημείο αυτό η άλλη ανύπανδρη και χωρίς παιδιά, έμπειρη όμως στην αντιμετώπιση των παιδιών από τις οδηγίες των ψυχολόγων της Μενεγάκη,  της είπε πως δεν πρέπει να τους κάνει τα χατίρια και πως τελικά είναι ευτυχής που δεν έχει παιδιά, γιατί τελικά οι γονείς τα κάνουν και τα φορτώνουν στις γιαγιάδες.
Για να ξεπεράσουν την στιγμιαία αμηχανία που προέκυψε μεταξύ τους κατέφυγαν σε ένα καταιγισμό από κοινοτυπίες, στις οποίες είχαν ομοφωνία, βλέποντας έξω από τα παράθυρα του πούλμαν:
Τι ωραία θάλασσα, δέντρα, βουνά κτλ και μετά στο βαρύ πυροβολικό:
-Ζούμε στη ωραιότερη χώρα!


Στην συνέχεια έκαναν μια λεπτομερή αναφορά στο ποια προβλήματα υγείας έχει η καθεμία και αναπόφευκτα στο  τι φάρμακα παίρνει και πότε έχει κανονίσει η μία να κάνει μέτρηση οστικής πυκνότητας, άλλη του σακχάρου της  κτλ 
Επακολούθησε μια λεπτομερής επεξήγηση ποιες τροφές είναι υγιεινές, πόσα αυγά μπορούνε να φάνε, τι πίνει η μια το πρωί και τι ή άλλη το βράδυ πριν κοιμηθεί, ποια μαντζούνια ρίχνουν το ουρικό και ποια την χοληστερίνη κτλ
Υπήρξε μια μικρή διαφωνία μεταξύ τους σχετικά με τα καρότα.
Η μία υποστήριξε πως τα καρότα που παίρνει στον Σκλαβενίτη είναι πολύ καλά ενώ η άλλη επέμενε πως σαν τα καρότα της λαϊκής δεν υπάρχουν άλλα!
Άμεσα από την διατροφή η λογόρροια πέρασε στις κρέμες που είχε πάρει η μια από προσφορά της τηλεόρασης  για να δείχνει φρέσκο το πρόσωπο της, ενώ η άλλη είχε ενδοιασμούς για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του Botox.



Αναπόφευκτα στο σημείο αυτό άρχισε ο σχολιασμός των διάφορων γνωστών και φιλενάδων τους, για τις οποίες είχαν επιφυλάξει  κάποιο φιλικά δηλητηριώδες σχόλιο,τόσο για την φάτσα τους όσο βέβαια και για την ηλικία τους.
Για ένα λεπτό μετά από τον καταιγισμό της πολυλογίας επεκράτησε μια ελπιδοφόρος σιγή οπότε υπέθεσα πως εξαντλήθηκαν τα προς συζήτηση θέματα και ένας αναστεναγμός  ανακούφισης  βγήκε από μέσα μου.
Φευ!
Αντί να συνεχίσουν την πολυλογία άρχισαν να τραγουδάνε ντουέτο έξω καρδιά.
Στην επιστροφή στην Αθήνα μια καλλίφωνος  πήρε το μικρόφωνο και άρχισε να τραγουδάει από κει όλες τις τελευταίες επιτυχίες του Αττίκ.


Το γεγονός αυτό ενθουσίασε την μία από τις πισινές μου και έτρεξε να την ενισχύσει από τα μπροστινά καθίσματα.
Και ω του θαύματος!
 Η εναπομείνασα πίσω μου, προφανώς θιγείσα από την αιφνίδια εγκατάλειψη της από την φίλη της και την προσκόλληση της στην καινοφανή αοιδό, δεν καταδέχτηκε ούτε σε ένα τραγούδι να τις σιγοντάρει, συμβάλλοντας έτσι στην μουσική ευωχία που μετέδιδαν τα μεγάφωνα του πούλμαν.
Ίσως  επειδή της αρκούσε η γαστρονομική ευωχία που είχαμε σε μια παραθαλάσσια ψαροταβέρνα πριν να ξεκινήσουμε για την επιστροφή.
Μόλις χορτάτοι μπήκαμε στο πούλμαν το πισινό μου δίπτυχο άρχισε να κάνει το ξεκαθάρισμα του λογαριασμού που πλήρωσαν.
Εκεί διαπίστωσα ότι προ της πληρώσεως του στομάχου τους με κάτι εύγεστο, υγιεινό και σε ικανοποιητική ποσότητα  δεν είχαν πρόβλημα στο τι θα πληρώσουν μιας και η μοιρασιά του λογαριασμού θα γινόταν ακριβοδίκαια.
-Το ψάρι σου έκανε 22,5, ευρώ υπολόγισε εκείνη που έκανε τους υπολογισμούς. (δηλαδή ήταν πάνω ½ κιλό!)
Το πούλμαν το οδηγούσε ο ιδιοκτήτης του, συνοδός ήταν η γυναίκα του ένα συμπαθέστατο, ευγενικό και εξυπηρετικό ζευγάρι και μαζί τους είχαν και το τρισχαριτωμένο 18μηνο παιδάκι τους που το φρόντιζε η γιαγιά του.
Πρότειναν μερικοί να μαζέψουμε μερικά ευρώ για να κάνουμε ένα δωράκι στο παιδάκι και οι περισσότεροι συμφώνησαν με χαρά.
Όποτε άκουσα αυτήν που είχε καταβροχθίσει την ψαρούκλα των 22,5 ευρώ να λέει αγανακτισμένη:
-Είπαμε να βάλουμε από 1 ευρώ για να του πάρουμε κανένα μπλουζάκι και μερικοί λένε τώρα να δώσουμε από 5!
-Ε δε θα του πάρουμε και διαμέρισμα!   


Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Η ΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ




Υπάρχει δυστυχώς ένα ιστορικά, δυστυχώς επανειλημμένα επαληθευμένο αξίωμα, Η εξουσία διαφθείρει.
Η σημερινή κυβέρνηση έχει πλήρως επιβεβαιώσει αυτόν το αξίωμα.
Κατέλαβε την εξουσία προβάλλοντας το ηθικό πλεονέκτημα  της αριστεράς και αντί να το αναδείξει πέτυχε το ακριβώς αντίθετο. Να το καταρρίψει πλήρως με τα έργα της,
Ο Μένανδρος ήδη από τον 4ο αιώνα π.Χ. το έχει προβλέψει με ενάργεια: Άπαξ γαρ εξουσία, ισχύν λαβούσα, ουδέν του οικείου συμφέροντος κρίνει λυσιτελέστερον.


Όλες οι πολιτικές παρατάξεις προεκλογικά υπόσχονται πως θα βελτιώσουν την δημόσια διοίκηση, θα περιστείλουν τις δαπάνες της, θα προβούν σε αξιοκρατικούς διορισμούς μέσω ΑΣΕΠ κτλ
Μετεκλογικά όλες με διάφορους τρόπους προσπαθούν να βολέψουν τα ¨δικά τους παιδιά¨ σε βάθος χρόνου, αλλά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προβλέποντας τον εκλογικό τους καταποντισμό στις επόμενες εκλογές, με ένα παροξυσμό διορισμών  φροντίζουν να βολέψουν εν τάχει όσους περισσότερους μπορούν από τους δικούς τους, σε όσες κενές θέσεις υπάρχουν, δημιουργώντας ταυτόχρονα άχρηστους φορείς για να τοποθετήσουν κομματικά τους στελέχη, τις περισσότερες φορές με ανύπαρκτα προσόντα.
Οι πράξεις τους επιβεβαιώνουν τον Τζών Στάινμπεκ που έχει πει προσφυώς συμπληρώνοντας  τον Μένανδρο: Η εξουσία δεν διαφθείρει. Ο φόβος διαφθείρει. Ίσως ο φόβος απώλειας της εξουσίας.


Διαβάζω εδώ:
Τα στοιχεία για την κατάσταση της δημόσιας διοίκησης είναι αποκαλυπτικά. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αυξήθηκαν κατά περίπου 21.000 οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, κυρίως Υποχρεωτικής και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, εκ των οποίων το 20% εκτός του κανόνα προσλήψεων - αποχωρήσεων, και κατά 15.000 οι συμβασιούχοι. Το κόστος ξεπερνά τα 600 εκατ. ευρώ. Στον προϋπολογισμό του 2018 το κόστος μισθοδοσίας της γενικής κυβέρνησης είναι αυξημένο κατά 443 εκατ. ευρώ. Από αυτό το 1/3 αφορά αυξήσεις μισθών και το άλλο αποδοχές νεοπροσληφθέντων.   
Στους παρακάτω πίνακες, που προέρχονται από τις ειδήσεις του Ε, βλέπουμε την μισθολογική επιβάρυνση όλων αυτών των θέσεων ,









Παράλληλα με τους εργαζομένους αυξήθηκαν και οι δομές του κράτους. Οι Γενικές και Ειδικές Γραμματείες αυξήθηκαν κατά 40%, οι μετακλητοί υπάλληλοι κατά 36% σε σχέση με το 2014. Συστάθηκαν 47 νέοι φορείς (ΔΕΚΟ, ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ, δημόσιων φορέων κ.λπ.) χωρίς να υπολογίζεται ο φορέας Διαστήματος του Νίκου Παππά. Επίσης, δημιουργήθηκαν 2.160 υπηρεσιακές δομές και 9.000 οργανικές θέσεις, με κόστος, αν καλυφθούν όλες και δοθούν τα επιδόματα ευθύνης, 167 εκατ. ευρώ. Οι συμβασιούχοι, ανάλογα με την εποχή, αυξάνονται από 8% έως 22% (κόστος από 72 ως 250 εκατ. ευρώ).


Από τα παραπάνω μπορεί να διαπιστώσει κανείς ποια σχέση έχει η Συριζανελική επιδρομή κατά του κράτους με τα όσα έλεγε ο Τσίπρας προεκλογικά.



Ότι ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να φτιάξει το δικό του πελατειακό κράτος σχολιάζεται συχνά ακόμα και από διεθνή ΜΜΕ. Ομως το πρωθυπουργικό αφτί δεν ιδρώνει. Μέχρι και τη δομημένη συνέντευξη, μια αντιγραφή της μεθόδου που θέσπισε ο Προκόπης Παυλόπουλος το 2006, επανέφερε η κυβέρνησή του, ώστε να «νερώσει» το μείγμα των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ με τα «δικά» τους παιδιά. Η επιλογή των πρώτων δώδεκα οικονομικών διευθυντών τα λέει όλα: μόνο τέσσερις θέσεις καλύφθηκαν από τους πρώτους σε βαθμολογία.


Τα προσόντα για τις θέσεις φτιάχνονται στα μέτρα των υποψηφίων.
Στις 2 Μαρτίου, 37 βουλευτές της ΝΔ κατέθεσαν επίκαιρη ερώτηση στην υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης Ολγα Γεροβασίλη, σημειώνοντας ότι οι προκηρύξεις επιτελικών στελεχών του Δημοσίου «μοιάζουν με φωτογραφικό άλμπουμ των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ». Η ερώτηση αφορούσε την πλήρωση θέσεων διοικητικών γραμματέων, ειδικών τομεακών γραμματέων και γενικών διευθυντών υπουργείων. Ειδικότερα, εκφραζόταν η απορία πώς γίνεται για παρόμοιες θέσεις να υπάρχουν διαφορετικά περιγράμματα. Από υπουργείο σε υπουργείο ζητούνται διαφορετικά τυπικά προσόντα. Αλλά ακόμα και στο ίδιο υπουργείο, όταν είναι πολλές οι θέσεις, ζητούνται διαφορετικά κάθε φορά προσόντα. «Οι διαφοροποίησεις αυτές είναι αδικαιολόγητες και είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για “φωτογραφικές διατάξεις” στα μέτρα προεπιλεγμένων υποψηφίων» επισημαίνει ο αρμόδιος τομεάρχης Γιώργος Γεωργαντάς.


Σε κάποιες θέσεις το πανεπιστημιακό πτυχίο είναι απαραίτητο, ενώ αλλού είναι απλώς επιθυμητό. Το ίδιο συμβαίνει και με τους μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους. Σε ό,τι αφορά την εργασιακή εμπειρία, διαπιστώνεται ότι για κάποιες θέσεις απαιτείται 5ετής εμπειρία (υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης), σε άλλες 10ετής (υπουργείο Εσωτερικών), στις περισσότερες 12ετής, αλλά και 15ετής και 20ετής. Η εμπειρία αυτή πότε ζητείται να έχει συνάφεια με το αντικείμενο και πότε όχι.


Τα ίδια συμβαίνουν και με τη γνώση ξένης γλώσσας. Αλλού απαιτείται άριστη γνώση και αλλού γνώση τουλάχιστον σε καλό επίπεδο. Για τη θέση του διοικητικού γραμματέα στο υπουργείο Τουρισμού απαιτείται απλή γνώση αγγλικών, αλλά υπάρχει υποχρεωτικός όρος για πενταετή άσκηση δικηγορίας με εμπειρία σε θέματα διοικητικού δικαίου – και όπως καταγγέλλεται, η προκήρυξη φωτογραφίζει την ήδη υπηρετούσα γενική γραμματέα Ευρυδίκη Κουρνέτα. Στο υπουργείο Οικονομίας και Ανάπυξης όλες οι θέσεις απαιτούν πτυχίο μηχανικού· και ενώ τα καθήκοντα όλων των γραμματέων είναι πάνω-κάτω τα ίδια, για τη Γενική Γραμματεία Οικονομικής Πολιτικής τα προσόντα είναι διαφορετικά. Ισως επειδή αφορούν την Ελένη Παπαδοπούλου, κόρη του βουλευτή Τρικάλων του ΣΥΡΙΖΑ Αθανάσιου Παπαδόπουλου.
Και γιατί όχι; Εδώ από τον Αλέξη Τσίπρα, τη Σία Αναγνωστοπούλου, τον Νίκο Κοτζιά και τον Νίκο Τόσκα μέχρι τη Ράνια Σβίγγου, όποιος προφταίνει διορίζει συζύγους, τέκνα, ανίψια, γαμπρούς, συντρόφους και φίλους στο Δημόσιο ή σε νέους αχρείαστους οργανισμούς. Τα ονόματα είναι γνωστά. Και αυτό παρά τον νόμο 4079/2012, ο οποίος απαγορεύει σε όλους τους κρατικούς λειτουργούς να προσλαμβάνουν συζύγους και συγγενείς μέχρι δεύτερου βαθμού.



Εδώ και εδώ τα ονόματα πολλών συγγενών και φίλων που διορίστηκαν σε περίοπτες θέσεις και με τους μισθούς που μπορεί να διαβάσει κανείς στους προηγούμενους πίνακες.



Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΓΚΥΛΙΣΜΟ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΑΥΤΟΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ




Όλοι όσοι διάβασαν για την αυτοκτονία της 29χρονης κοπέλας στην Κύπρο,την οποία κακοποιούσε σεξουαλικά από 4 ετών ο ιερέας θετός της πατέρας, αγανάκτησαν τόσο από αυτό το κτήνος όσο και από όσα ειπώθηκαν στην Ιερά Σύνοδο της Κύπρου για να πέσει στα μαλακά ο παιδεραστής παπάς.


Μεταξύ των άλλων ο  Μητροπολίτης Κύκκου είπε :  το παράπτωμα διά το όποιον κατηγορείται ο π. Στυλιανός Σάββα δεν είναι ούτε μοιχεία, ούτε πορνεία, αλλά “συγκυλισμός” και θα πρέπει να εξετάσωμεν τι οι ιεροί κανόνες διαλαμβάνωσιν εις την περίπτωσιν ταύτην. 
Καθώς η λέξη συγκυλισμός μου ήταν άγνωστη έψαξα να δω τι λένε οι ιεροί κανόνες και γι΄αυτό  διάβασα τους Κανόνες του Ιωάννου του Νηστευτού και έτσι έγινα κοινωνός του τι είναι συγκυλισμός αλλά και του πως αντιμετωπίζει τα σεξουαλικά θέματα ένας άγιος της Χριστιανικής θρησκείας.


Μεταφέρω εδώ τους σχετικούς με το σεξ κανόνες με δικά μου λόγια.
 ΣΤ΄κανών. Αν την νύκτα πάθει κανείς ρεύση δεν μεταλαμβάνει εκείνη την μέρα, λέει τον ν΄ψαλμό του Δαβίδ και με 49 μετάνοιες καθαρίζει.
Ζ΄κανών, Αν όμως πάθει ρεύση την μέρα και ξύπνιος, δεν μεταλαμβάνει 7 μέρες και συνεχίζει με τα παραπάνω καθημερινά.
Η κανών. Αν όμως τραβήξει μαλακία δεν μεταλαμβάνει 40 μέρες, τρώει μόνο ψωμί και νερό και τραβάει 100 μετάνοιες καθημερινά.
Όσοι δε έχετε υποτιμήσει το προϊόν της μαλακίας, ο Άγιος Μελέτιος ο Ομολογητής θεωρεί πως κάνουν θυσία στον Διάβολο,το τιμιώτερον μέρος του σώματος των!
Θ΄Κανών. Εδώ τα πράγματα σκουραίνουν. Αν συνεννοηθούν δύο να τραβήξει μαλακία ο ένας στον άλλο η ξηροφαγία γίνεται 80 μέρες μαζί με 100 μετάνοιες καθημερινά.
Εδώ ανήκει και ο συγκυλισμός είτε μεταξύ δύο ανδρών, είτε δύο γυναικών, είτε με άνδρα και γυναίκα χωρίς να υπάρχει κανονικό πήδημα.
Είναι δε κατά το βάρος της αμαρτίας αναμέσον  μαλακίας και πορνείας, της μεν μαλακίας μεγαλύτερος της δε πορνείας μικρότερος.
Ι΄Κανών. Αν τώρα τράβαγε κανείς μαλακία πριν να γίνει παπάς χωρίς να ξέρει ότι αυτό που κρέμεται στα σκέλια του είναι μόνο για κατούρημα και για να κάνει παιδιά, εφαρμόζοντας πρώτα τον κανόνα Η΄ θα έχει την ευτυχία να τον κάνουν ιερέα.
Αφού όμως τον κάνουν ιερέα και ξανατραβήξει μια μαλακία για ένα χρόνο παύει να ιερουργεί, αν δε έχει γλυκαθεί και τραβήξει 2-3 ακόμα μαλακίες τότε από παπάς γίνεται αναγνώστης.
ΙΑ΄Κανών. Όσο για τις γυναίκες που μπαλαμουτιάζονται και φιλιούνται με άνδρες ισχύει ο Η΄κανών για την μαλακία.
ΙΒ΄Κανών. Εάν κάποιος  μοναχός ή λαϊκός πορνεύσει δεν κοινωνεί 2 χρόνια, καθημερινά πρέπει να κάνει 250 μετάνοιες και μετά την 9η ώρα της ημέρας του επιτρέπεται μόνο ξηροφαγία, δηλαδή ψωμί και νερό. Αν δεν τα κάνει θα απέχει της κοινωνίας όπως όρισαν οι θείοι Πατέρες.
ΙΓ΄Κανών Ο μοιχός δεν κοινωνεί για 3 χρόνια και κάνει ότι προβλέπει ο προηγούμενος Κανών.
ΙΔ΄Κανών. Τώρα αν πηδήξει κανένας την αδελφή του κάνει τα ίδια με παραπάνω μόνο που οι μετάνοιες από 250 γίνονται 500!
ΙΕ΄και ΙΣΤ΄Κανόνες .Αν πηδήξει την νύφη του  ή την πεθερά του τα ίδια αλλά εδώ με σκόντο στις μετάνοιες, μόνο με 300 !
ΙΖ΄Κανών. Οι γυναίκες όταν έχουν περίοδο δεν κοινωνούν για 7 μέρες.
Οι νταβραντισμένοι δε που τις πηδάνε αυτές τις μέρες επειδή τα παιδιά που θα γεννηθούν σε αυτές τις περιπτώσεις  είναι συνήθως ασθενή και λωβά, θα πρέπει απλά και χριστιανικά να λιθοβολούνται!
ΙΗ΄Κανών. Και φτάσαμε στην αρσενοκοιτία που είναι δύο ειδών: η μία όταν μερακλής άνδρας πηδάει από πίσω την γυναίκα του και η δεύτερη όταν αυτό γίνεται μεταξύ δύο ανδρών.
Μην νομίσετε όμως ότι και εδώ δεν υπάρχουν διαβαθμίσεις  Στους άνδρες πιο αμαρτωλός είναι ο ενεργητικός από τον παθητικό, αλλά ο χειρότερος  είναι αυτός που κάνει και τα δύο! Γενικότερα δε η σειρά  βαρύτητας του αμαρτήματος εξαρτάται από τον κώλο! Το βαρύτερο αμάρτημα είναι με την γυναίκα του, ελαφρύτερο με ξένη γυναίκα και ακόμα ελαφρύτερο με άνδρα!   
Τρία χρόνια λοιπόν χωρίς μετάληψη, να κλαίει για τις αμαρτίες του, πείνα όλη μέρα και ξηροφαγία από την εσπέρα και βέβαια 200 μετάνοιες καθημερινά. Αν δε δεν τα τηρήσει 15 χρόνια κομμένη η μετάληψη.
ΙΘ΄Κανών. Αν τώρα κάποιος παιδεραστής διέφθειρε παιδάκι 7 ετών το συγχωρούμε μεν που το διέφθειραν,αλλά δεν μπορεί να γίνει παπάς!
Αν όμως εδέχθη την ρεύσιν του σπέρματος μόνον εις τα μηρία του χωρίς να έμβη δηλαδή ο καυλός εις τον αφεδρώνα του (συγκυλισμός) τότε μπορεί να γίνει!



Όλα τα παραπάνω μπορεί να φαίνονται το λιγότερο φαιδρά ή κωμικοτραγικά στην εποχή μας, δεν παύουν όμως να περιλαμβάνονται στο Πηδάλιον που είναι το επίσημο και σε ισχύ μέχρι και σήμερα «Ποινολόγιο» της Ορθόδοξης Εκκλησίας και συντάχθηκε το 1793 από δυο λόγιους μοναχούς, τον Νικόδημο τον Αγιορείτη και τον ιερομόναχο Αγάπιο. Εκδόθηκε αρχικά στη Λειψία το έτος 1800.
Ο Ιωάννης ο Νηστευτής, όπως διαβάζω στο Πηδάλιον, 6 μήνες δεν ήπιε νερό! (μην είστε άπιστοι Άγιος είναι!), και στα 13 ½ χρόνια που ήταν πατριάρχης  δεν έφαγε παρά ει μη γούλαν του μαρουλιού, ή ολίγον πεπόνι, ή σταφύλι, ή σύκα και ύπνον δε ολιγώτατον και μεμετρημενον ελάμβανε.
Και όσοι δεν πιστεύετε τα περί νηστείας είμαι σίγουρος ότι θα πιστεύσετε πως άμα είσαι άγιος και έχεις ξεχάσει να πεις πριν να πεθάνεις ορισμένα πράγματα σε κάποιον με ένα θαύμα διορθώνεις την αμέλεια σου!
΄Ετσι διαβάζουμε στο Πηδάλιον : ότι νεκρός ών, εσηκώθη, και αντεφίλησε τον Έπαρχον Νείλον, όστις επήγε να τον ασπασθή, κατά το σύνηθες, ως νεκρόν, και λόγια τινα είπεν εις το αυτί του, πάντων βλεπόντων με έκπληξιν.!


Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

ΠΩΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ




Το πρόβατο που φεύγει από το κοπάδι μπορεί να το φάει ο λύκος, αλλά το πρόβατο που θα μείνει στο μαντρί θα το φάει οπωσδήποτε ο βοσκός. Κι αν δεν το φάει ο ίδιος ο βοσκός, περιμένουν ανυπόμονα εκατομμύρια στόματα σ' όλη τη γη να το καταβροχθίσουν. Ανήκουν σ' όλα τα θρησκευτικά δόγματα και κατοικούν σ' όλες τις ηπείρους. Ο αγώνας είναι άνισος.


Αυτή είναι ή εισαγωγή στο άρθρο Το αρνί ξανασταυρώνεται που δημοσιεύτηκε στις 14-4-1996 από την ομάδα Ιός στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ  ( εδώ και εδώ)  Από αυτό μεταφέρω εδώ μερικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου)


Θαμπωμένοι από τη λευκότητα της προβιάς και την ηπιότητα της συμπεριφοράς του, οι άνθρωποι ταύτισαν από πολύ νωρίς το πρόβατο με την αγνότητα και την καλώς εννοούμενη αθωότητα. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις που το πρόβατο χρησιμοποιήθηκε ως συνώνυμο της ηλιθιότητας ("προβάτου προβατότερον" έλεγαν οι αρχαίοι για να χαρακτηρίσουν το άκρον άωτον του κρετινισμού), οι μεσογειακοί λαοί το θεώρησαν από πολύ νωρίς σύμβολο της θριαμβεύουσας άνοιξης, σημάδι της αναγέννησης της ζωής και της ήττας του θανάτου.( θανατώνοντας τα!) Στο σημείο, όμως, αυτό οι άκακοι συμβολισμοί οδηγούνταν σε αιματηρές συνέπειες: Οι ίδιοι λόγοι που καθιστούσαν το νεογέννητο αρνί αρχετυπικό σύμβολο της αθωότητας το μετέτρεπαν και στο κατ' εξοχήν θύμα, το ζώο που έπρεπε να θυσιαστεί για να εξασφαλίσει τη σωτηρία
Έτσι, μόνον ο θάνατος ενός αρνιού μπορούσε να επιτρέψει στον Διόνυσο να γυρίσει στη χώρα των ζωντανών. Αλλά όχι μόνον σε αυτόν. Με μια σταθερότητα που συναντάται σπανίως στην ιστορία της ανθρωπότητας, το αρνάκι -συνήθως του γάλακτος- αποτελεί το ζώο της θυσίας τόσο για τους εβραίους όσο και για τους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους. Ένα ζώο που θυσιάζεται σε κάθε ευκαιρία, αλλά κυρίως τις γιορτές που συνδέονται με την ανανέωση της φύσης ή την αναγέννηση θεού και ανθρώπων: ιουδαϊκό Πάσχα, χριστιανικό Πάσχα, θυσία του Ραμαζανιού (το περίφημο κουρμπάν που χρησιμοποιείται στη Μέση Ανατολή και ως τρυφερή προσφώνηση του πραγματικού φίλου).


To  “Έιντ αλ-Αντά”, ή “Γιορτή της Θυσίας” ή «Κουρμπάν Μπαϊράμ» στα τούρκικα, είναι ιδιαίτερα σημαντική γιορτή των μουσουλμάνων προς τιμή της προθυμίας του Αβραάμ να θυσιάσει το πρωτότοκο γιο του και έτσι μετά την πρωινή προσευχή θυσιάζεται ένα αρνί σε ανάμνηση αυτής της φρικαλέας  ιστορίας. 


Τον Αβραάμ τιμούν και οι τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες.
Μαζικές θυσίες αμνών συνόδευαν συχνά τα εξαιρετικά γεγονότα, όπως αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη: Ο Δαβίδ, για παράδειγμα, προσέφερε θυσία χιλίων αμνών κατά την ενθρόνιση του γιου του Σολομώντα, ενώ ο ίδιος ο Σολομών θυσίασε στα εγκαίνια του Ναού περισσότερα από εκατόν είκοσι χιλιάδες πρόβατα. 


Όμως όπως με τρυφερότητα θα έσφαζε τον γιό του ο Αβραάμ για να ευχαριστήσει τον μοβόρο θεό του, έτσι και τα αρνιά πρέπει να σφαγούν μεν αλλά  με τις σωστές προϋποθέσεις:
Σύμφωνα με τη σύνοψη των εβραϊκών νόμων από τον Steven Weintraub, "το κρέας που θα φαγωθεί πρέπει να έχει σφαγεί με ιδιαίτερο τρόπο (Δευτερονόμιο 12: 20). Πρέπει να έχει προηγηθεί προσευχή. Το ζώο πρέπει να σφαγεί με τρόπο που να μην του προκαλέσει μεγάλο πόνο. Ένα κοφτερό μαχαίρι χρησιμοποιείται για να κόψει δια μιας τον οισοφάγο, την τραχεία, την καρωτίδα και τη σφαγίτιδα φλέβα".



Αν δε νομίζετε το ότι το τραγανιστό αρνάκι της σούβλας με την συνοδεία του κοκορετσιού είναι απλά ένα εκλεκτό και νόστιμο έδεσμα έχετε απόλυτα λάθος!  Ο Αρχιμ. ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ στο περισπούδαστο κείμενο του  "Ο συμβολισμός του πασχαλίου αμνού", Αθήναι 1937,μας επεξηγεί με σαφήνεια και ευλάβεια τι  σημαίνει κάθε κοψίδι που τρώτε!


Η περί βρώσεως του πασχαλίου αμνού εντολή του Θεού περιέχει ειδικές διατάξεις. Ούτω:
 α) πρέπει ο αμνός να είναι εψημμένος "οπτός εν πυρί". Μήπως ταύτα διότι ο Χριστός, ο "αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του Κόσμου", πάσχων επί του Σταυρού, ως αντιπρόσωπος της ενόχου ανθρωπότητος, εδέχθη επάνω Του τους κεραυνούς της θείας Δικαιοσύνης, το πνευματικόν εκείνο πυρ, δι' ού κατέκαυσε την αμαρτίαν;
β) Πρέπει να φάγουν το αρνίον χρησιμοποιούντες άζυμον άρτον. Ο Χριστός, θυσιασθείς επί του Σταυρού κατέστη και η απαραίτητος τροφή των πιστών, μεταδίδων την ζωήν του καθαράν, τελείως αγίαν (δηλουμένην δια του αζύμου άρτου).
 γ) Πρέπει να φάγουν το αρνίον το εψημμένον και διαμελισμένον κατά τα τμήματά του. Πρέπει να φάγουν "την κεφαλήν αυτού (του αρνίου) μετά των ποδών αυτού και μετά των εντοσθίων αυτού" (εδ.9). Ο χριστιανός, ο λυτρωθείς διά του αίματος του αρνίου πρέπει να φάγη την κεφαλήν, ν' αποκτήση τον νουν του Χριστού, τον τρόπον του σκέπτεσθαι, φωτιζόμενος υπό του Πνεύματος του Κυρίου. Αλλ' ο χριστιανός πρέπει να φάγη και τα σπλάγχνα του αρνίου. Είναι τα σπλάγχνα του Χριστού, ο εσωτερικός κόσμος των αγίων αισθημάτων και επιθυμιών του Κυρίου. Επί πλέον δε ο χριστιανός πρέπει να "φάγη και τους πόδας του αρνίου". Εχων ως πρότυπον τον Χριστόν να κατευθύνη τους πόδας του επί της οδού, ην ο Κύριος ημών εβάδισεν, ρυθμίζων την ζωήν αυτού κατά το υπόδειγμα της ζωής Εκείνου.


Επειδή δε στην εποχή του πρώιμου Χριστιανισμού τον Χριστό εμφάνιζαν σε ζωγραφικές στις κατακόμβες και τους πρωτοχριστιανικούς ναούς ως πρόβατο, η ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδος που συγκλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από το 680 μέχρι το 681  στον ΠΒ' Κανόνα της  (Ερμηνεία, "Πηδάλιον", Εν Ζακύνθω, 1864) το απαγόρευσε λέγοντας:
Επειδή μερικοί ζωγραφίζουσι, τον μεν Χριστόν, ως πρόβατον και Αμνόν, τον δε Πρόδρομον δεικνύοντα αυτόν με τον δάκτυλόν του και λέγοντα: Ιδέ ο Αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του Κόσμου, δια τούτο προστάζει ο παρών Κανών, το τοιούτον εις το εξής να μη γίνεται, αλλά να ζωγραφίζεται ο Χριστός, ως άνθρωπος τέλειος, κατά τον ανθρώπινον χαρακτήρα, ίνα δια του ανθρωπίνου είδους ερχόμεθα εις ενθύμησιν της εν σαρκί πολιτείας αυτού, και του πάθους, και του θανάτου, και της διά τούτων γενομένης σωτηρίας του Κόσμου. Διότι τους μεν παλαιούς εκείνους του νόμου τύπους τιμώμεν καθ' ό επροεικόνιζαν την αλήθειαν του Ευαγγελίου και της χάριτος, από τους οποίους ένας ήτο και ο εν τω Πάσχα σφαγιαζόμενος Αμνός, εις εικόνα Χριστού παραλαμβανόμενος, του αληθινού Αμνού, του αίροντος την αμαρτίαν του Κόσμου. Τώρα δε οπού ήλθεν η αλήθεια αυτή και τα πράγματα, μάλλον τον τύπον προτιμώμεν, αυτόν και υποδεχόμεθα.


Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί και αντίθετοι του εθίμου του αρνιού του Πάσχα που προτείνουν μάλιστα και εναλλακτικά του κρέατος χορτοφαγικά εδέσματα.
Πρωτοπόρος όμως σε αυτό ήταν στα τέλη του 19ου αιώνα και αρχές του 20ού, ο φυτοφάγος σοσιαλιστής Πλάτων Δρακούλης  (1858 - 1942) ο οποίος προπαγάνδιζε  ένα "αναίμακτον Πάσχα", οπότε τον περιέλαβε  ο Νουμάς  το 1909 και έγραψε με σκωπτικό τρόπο : "Ο φιλόσοφος χορτοφάγος κ. Πλ. Δρακούλης μαζί με τους περισσότερο χορτοφάγους και λιγώτερο φιλόσοφους συντρόφους του, αντί αρνί έφαγε χόρτα τη Λαμπρή, και το τελαλήσανε όλες οι εφημερίδες. Οταν κανείς τυραγνιέται από την τρομερή αρρώστεια που λέγεται ρεκλαμομανία, και σανό ακόμα είναι ικανός να φάει, για να γίνει κουβέντα για δαύτονε". (Αναφέρεται στο: Π. Μουλλάς, "Ο λόγος της απουσίας", ΜΙΕΤ, Αθήνα 1992, σ. 338-39).


Και τώρα που γίνατε ειδικοί στο πως, και γιατί  σφάζουμε τα αρνιά και τι συμβολίζει το κάθε κοψίδι που τρώμε, μερικές οδηγίες για να ξέρουμε και τι αγοράζουμε.
Οι όροι που χρησιμοποιούνται για το χαρακτηρισμό των σφαγίων των προβάτων κατά τον κρεοσκοπικό έλεγχο, είναι οι εξής:
"ΑΜΝΟΣ ΓΑΛΑΚΤΟΣ": Το σφάγιο αρνιών ή αρνάδων ηλικίας μέχρι 4 μηνών.
"ΑΜΝΟΣ": Το σφάγιο αρνιών ή αρνάδων ηλικίας μεγαλύτερης των 4 μηνών και μέχρι της πτώσης των δύο μέσων νεογιλών δοντιών.
"ΖΥΓΟΥΡΙ": Το σφάγιο προβάτων από τη στιγμή της πτώσης των δύο μέσων νεογιλών τομέων μέχρι της πτώσης των δύο πρώτων παραμέσων.
"ΠΡΟΒΕΙΟΝ": Το σφάγιο θηλυκού ζώου από την πτώση των δύο πρώτων παραμέσων νεογιλών και έπειτα.
"ΚΡΙΟΣ": Το σφάγιο αρσενικού ζώου από την πτώση των δύο πρώτων παραμέσων νεογιλών και έπειτα.


Μερικές αναρτήσεις από προηγούμενα Πάσχα.

Μία γλαφυρή περιγραφή  από το προπέρσινο σούβλισμα του αρνιού στον φούρνο

Ένα απάνθισμα από πασχαλιάτικες γελοιογραφίες

Το πρώτο Πάσχα με όλο τον θίασο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επί σκηνής

Ένα πασχαλινό ευθυμογράφημα και η ανεπιτυχής πρόβλεψη για την 2α παρουσία του πατέρα Μάξιμου.

και μερικές εικόνες από Πάσχα στο Μεξικό-Γουατεμάλα



Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΕΖΕΙΝ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ !




Όταν το 1989 βρέθηκα για πρώτη φορά στη Ινδία μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η μυρουδιά κατουρίλας που υπήρχε σε όλο το Δελχί, όπως επίσης πηγαίνοντας με το τραίνο στην Άγκρα η εικόνα Ινδών να χέζουν χωρίς κανένα πρόβλημα κοντά στην σιδηροδρομική γραμμή, χαζεύοντας μάλιστα τα τραίνα που περνούσαν,όπως ήδη  έχω γράψει στο ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΣ !
Ήταν εύλογο να σκεφτεί κανείς ότι η έλλειψη αποχωρητηρίων  οδηγούσε τους ανθρώπους να κατουρούν και να χέζουν όπου βρουν.
Το 2012 που την ξαναεπισκέφτηκα  ή εικόνα  ήταν σαφώς καλύτερη, οπότε σκέφτηκα ότι στα χρόνια που πέρασαν οι συνθήκες υγιεινής  πρέπει να  είχαν βελτιωθεί.
Σκέφτηκα δε πως και στην Ελλάδα δεν έχουν περάσει και πολλά χρόνια που το αποχωρητήριο στα χωριά ενσωματώθηκε στην κατοικία.
Στις αρχές της 10ετίας του 70, όταν βρισκόμαστε σε Αγροτικό Ιατρείο στην Κρήτη, στο νεόκτιστο σπίτι που νοικιάσαμε και είμαστε οι πρώτοι ενοικιαστές, το αποχωρητήριο ήταν έξω από το σπίτι σε ένα βεραντάκι.   
Παρά το γεγονός ότι είμαι φανατικός κινηματογραφόφιλος  σπανίως βλέπω ινδικές ταινίες παραγωγής  Bollywood.
Όμως πρόσφατα μου κίνησε το ενδιαφέρον μια ταινία από εκεί, για την οποία τον Δεκέμβριο 2017 ο Bill Gates ανέφερε πως είναι ένα από τα έξι θετικά πράγματα που συνέβησαν αυτήν την χρονιά.
Η ταινία  Toilet - Ek Prem Katha (2017) διαρκείας 2 ½ ωρών, είναι μια σατυρική κωμωδία για την υποστήριξη των κυβερνητικών εκστρατειών για τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, με έμφαση στην εξάλειψη της αφόδευσης σε ανοιχτούς χώρους, ειδικά στις αγροτικές περιοχές.
Η ταινία είχε 3 υποψηφιότητες στην 63η Τελετή Απονομής των Κινηματογραφικών Βραβείων Filmfare, συμπεριλαμβανομένων αυτού της Καλύτερης ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Narayan Singh και Καλύτερου Ηθοποιού για τον Akshay Kumar.


Το στόρυ της είναι απλό. Ο Keshav είναι ένας χωρικός που έχει μείνει ανύπαντρος επειδή ο πατέρας του, που είναι ένας πολύ συντηρητικός και προληπτικός ιερέας, πιστεύει πως το ωροσκόπιο του γιου του έχει κάτι αρνητικό που τον καθιστά άτυχο. Αναγκάζεται  λοιπόν από τον πατέρα του να παντρευτεί μία μαύρη δαμάλα, για να του φύγει η κακοτυχία!.



Λίγο καιρό μετά, ο Keshav συναντά μια μορφωμένη κοπέλα τη Jaya, την ερωτεύεται και τελικά την πείθει να τον παντρευτεί. Όμως το σπίτι του Keshav δεν διαθέτει τουαλέτα ενώ η Jaya, που δεν είναι συνηθισμένη να κάνει την ανάγκη της στο ύπαιθρο, δυσανασχετεί γιατί είχε μεγαλώσει σε σπίτι με αποχωρητήριο.


Η λύση του να κατασκευάσει ένα στο σπίτι του συναντά την έντονη αντίθεση του πατέρα του, αλλά και των χωριανών του, που θεωρούν  ότι αυτό αντίκειται  στην παράδοση της θρησκείας τους και στα έθιμα τους!
Η «παράδοση» δε είναι οι γυναίκες του χωριού να κρατιούνται όλη την μέρα και το βράδυ να πηγαίνουν όλες μαζί στις καλαμιές για να κάνουν τις ανάγκες τους κρατώντας στο ένα χέρι μια λάμπα και στο άλλο το δοχείο με τα ούρα της ημέρας !


Η εικόνα της κοινωνίας που βλέπουμε στην ταινία είναι εξωπραγματική για τα δικά μας μάτια.
Ενώ όλοι έχουν από ένα σύγχρονο smartphone στα χέρια, το ζεύγος είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να έχει την πατρική συναίνεση για να παντρευτεί,θα ζήσει βέβαια στην πατρική στέγη, οι δε γυναίκες θεωρούν αυτονόητη την ανδρική εξουσία αλλά και τους παραδοσιακούς τρόπους ζωής. Όλα αυτά παρά το γεγονός ότι και  οι δύο πατεράδες του ανδρόγυνου ανήκουν στους βραχμάνους, κάστα που είναι και η πιο υψηλή  στους Ινδούς και στην οποία ανήκουν μόνο οι ιερείς και οι λόγιοι. (σχετικά με τον ρόλο που παίζουν οι  κάστες γράφω στο Α΄ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ και στο ΜΗΠΩΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΙΑΣΜΟΥΣ;)


Ο ταλαίπωρος Keshav μεταφέρει καθημερινά την γυναίκα του στο σταθμό του τραίνου, για να προλάβει να πάει στις τουαλέτες του τα 7΄που αυτό σταθμεύει εκεί, μέχρι την μέρα που η Jaya κλείνεται  στην τουαλέτα γιατί δεν ανοίγει η πόρτα και το τραίνο φεύγει! Αγανακτισμένη τότε και αυτή επιστρέφει στο πατρικό της. Απελπισμένος  ο Keshav  κλέβει μια χημική τουαλέτα από ένα κινηματογραφικό συνεργείο και βέβαια τον συλλαμβάνουν.




Τελικά μετά από διάφορα επεισόδια με κρατικές ρεμούλες και μπλέξιμο με την αργοκίνητη γραφειοκρατία  στην κατασκευή δημοτικών αποχωρητηρίων το αγαπημένο ζευγάρι καταλήγει να κάνει αίτηση διαζυγίου.
Έτσι η ταινία θίγει ένα άλλο θέμα ταμπού για την Ινδία, το διαζύγιο.
Αυτό αποτελεί ένα κοινωνικό στίγμα για την γυναίκα αλλά και για την κοινότητα του χωριού οπότε το θέμα αποκτά ευρεία δημοσιότητα!. Η Ινδία έχει ένα από τα μικρότερα ποσοστά  διαζυγίων στον κόσμο μόλις 1,1% των γάμων!
Όπως καταλαβαίνετε τελικά η ταινία έχει happy end και παρά το ότι κινηματογραφικά είναι αρκετά απλοϊκή  απετέλεσε ένα blockbuster στην Ινδία αποδίδοντας  από τον Αύγουστο 2017 παγκοσμίως  33 εκ. δολάρια.
Η επιτυχία της ταινίας με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσα μεγάλα προβλήματα μπορεί να κρύβει μια χώρα τα οποία το περαστικό μάτι του τουρίστα δεν υπάρχει κανένας τρόπος να τα αντιληφθεί.
Μια ενδιαφέρουσα άποψη του γιατί υπάρχει το πρόβλημα με το δημόσιο χέσιμο στην Ινδία υπάρχει εδώ, επιβεβαιώνοντας μάλιστα όσα έγραψα στην αρχή για τις εικόνες που βλέπει κανείς από τα τραίνα.
Εδώ όλη η ταινία με αγγλικούς υπότιτλους.