3 ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

 

Το καλοκαίρι καταντά να βλέπουμε περισσότερο θέατρο από τον χειμώνα και βέβαια κατά πλειονότητα παραστάσεις που είχαν προηγουμένως επιτυχή πορεία.
Έτσι η πρώτη παράσταση που είδα ήταν οι «ΤΕΛΕΙΟΙ ΞΕΝΟΙ», του Π. Τζενοβέζε, σε σκηνοθεσία Γιώργου Πυρπασόπουλου & Πέτρου Λαγούτη που παιζόταν με επιτυχία δύο σεζόν στο ΑΘΗΝΑ. Έπαιζαν  οι Πέτρος Λαγούτης, Γιώργος Χρανιώτης,  Χρήστος Σαπουντζής, Κώστας Κάππας, Μάρθα Λαμπίρη-Φεντόρουφ, Μένη Κωνσταντινίδου, Σοφία Μανωλάκου,  και στον ρόλο της μικρής κόρης η Αλίκη Κακολύρη. 
Γενικά αποφεύγω να βλέπω θεατρικές παραστάσεις που βασίζονται σε κινηματογραφικές ταινίες. Το έργο βασίζεται στην εξαιρετική ιταλική ταινία του 2016 PERFETTI SCONOSCIUTI, μια έξυπνη σάτιρα της σύγχρονης (μικρο)αστικής ηθικής με δυόμισι εκατομμύρια Ιταλούς θεατές και Ντονατέλο (τα ιταλικά Όσκαρ) καλύτερης ταινίας και σεναρίου, ταινία  η οποία και με είχε ενθουσιάσει όταν παίχτηκε.
 Βέβαια μεγαλύτερη επιτυχία είχε στην χώρα μας η αντιγραφή της ταινίας τον ίδιο χρόνο στην ομώνυμη ταινία σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Αθερίδη στην οποία έπαιζαν μαζί του η Σμαράγδα Καρύδη, ο Μάκης Παπαδημητρίου, η Μαρία Ναυπλιώτου και ο Άλκης Κούρκουλος.
Eπτά φίλοι  συναντιούνται για γεύμα στο σπίτι ενός εκ των ζευγαριών.  Αποφασίζουν να παίξουν ένα παιχνίδι. Αφήνουν όλοι τα κινητά τους στη μέση του τραπεζιού και μοιράζονται μεταξύ τους το περιεχόμενο από κάθε μήνυμα, email ή τηλέφωνο που λαμβάνουν. Μυστικά έρχονται στην επιφάνεια που διαταράσσουν την ισορροπία στις σχέσεις. Γιατί όπως είπε και ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, «Ο καθένας από εμάς έχει τρεις ζωές, μία δημόσια, μία προσωπική και μία μυστική.» 
Χάρις στην άκρως επιτυχή μεταφορά των διαλόγων από την Ελεονώρα Μελέτη, οι ηθοποιοί της παράστασης απέδωσαν με επιτυχία τους ρόλους τους και για όσους θα την δουν και έχουν κορίτσια στην εφηβεία, ας προσέχουν τι συμβουλεύει ο πατέρας την κόρη του όταν τον ρωτάει με αγωνία αν θα πρέπει να έχει την πρώτη της επαφή με ένα νεαρό.

Μια ακόμα παράσταση που παίχτηκε επίσης δύο σεζόν, είναι το έργο του Ρομπέρ Τομά "Διπλό παιχνίδι" που διασκεύασε το ταλαντούχο δίδυμο των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, που υπογράφει και τη σκηνοθεσία, με τίτλο "ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΟΥ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ"
Ο Τομά καταφέρνει με επιτυχία να συνδυάσει στο έργο του  την αστυνομική κωμωδία με το θρίλερ, το μελόδραμα, τη φάρσα και την κοινωνική σάτιρα.
Στο έργο η Κάτια Δανδουλάκη μαζί με τους επίσης καλά μονταρισμένους στους ρόλους της  Κοραλία Καράντη, Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Πάνο Σταθακόπουλο , Γιώργο Γεροντιδάκη καταφέρνει να μεταδώσει  στους θεατές άλλοτε  το γέλιο από τις κωμικές καταστάσεις και άλλοτε την αγωνία από τις δραματικές σκηνές μέχρι το απρόσμενο τέλος της ιστορίας.

Η τρίτη παράσταση που είδα, στο κατάμεστο Πολιτιστικό Πάρκο του Λαυρίου, ήταν ο ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΑΣΘΕΝΗΣ του Μολιέρου.
Είναι επίσης και η τρίτη συνεργασία του Αιμίλιου Χειλάκη με τον Μανώλη Δούνια σε έργο του Μολιέρου, μετά τον Δον Ζουάν το 2009 και τον Ταρτούφο το 2016. Δεν έχω δει αυτές τις παραστάσεις και έτσι δεν μπορώ να συγκρίνω την τωρινή τους επέμβαση στο κλασικό αυτό έργο του Μολιέρου, που είναι και το κύκνειο άσμα του, καθώς το 1673 πέθανε στα παρασκήνια μετά την 4η παράσταση του έργου αυτού που πρωταγωνιστούσε.
Ο Χειλάκης με τον Δούνια διασκεύασαν το έργο του Μολιέρου σε μια γκροτέσκα και μπουφόνικη φαρσοκωμωδία χρησιμοποιώντας από τεχνικά μέσα που παράγουν αφρούς και ηλεκτρισμό για τις διάφορες ψευτοθεραπείες, βούρτσες σαν αυτές των πλυντηρίων των αυτοκινήτων για τους εισερχόμενους που επίσης ψεκάζονται για να απολυμανθούν,  μέχρι και ομιλία με στιχάκια σε ομοιοκατάληκτο δεκαπεντασύλλαβο που αποδείχτηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη . Το έργο του Μολιέρου προσφερόταν για μια τέτοια σουρεάλ διασκευή, γιατί και στην αυθεντική του εκδοχή περιλάμβανε χορευτικά νούμερα και μουσικά ιντερλούδια.
Εκτός από τον ίδιο τον Χειλάκη, και την γυναίκα του Αθηνά Μαξίμου,  στην παράσταση παίζουν οι  Μυρτώ Αλικάκη, ο Θοδωρής Ρωμανίδης, ο Νίκος Γκέλια, ο Παναγιώτης Γαβρέλας, η Βίκυ Διαμαντοπούλου, ο Γιώργος Ζυγούρης και ο Δημήτρης Φιλιππίδης, όλοι τους επιτυχημένοι στους ρόλους τους.
Το θερμό χειροκρότημα στο τέλος, έδειξε ότι το κοινό έμεινε ευχαριστημένο από το έργο που παρακολούθησε, στις σχεδόν δύο ώρες που κράτησε η παράσταση, χωρίς διάλειμμα.
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ;

Η αχαρακτήριστη συμπεριφορά του Αυγενάκη στο αεροδρόμιο, μου θύμισε δύο πράγματα.
Πρώτα το γεγονός ότι χάρις στην κάμερα που υπήρχε αποτυπώθηκε το συμβάν ενώ αν δεν υπήρχε, ο λόγος ενός πρώην υπουργού σαφώς θα υπερίσχυε του λόγου ενός απλού υπαλλήλου ο οποίος θα μπορούσε να βρεθεί και τιμωρημένος για απρεπή συμπεριφορά προς επιφανή πολιτικό.
Μήπως θυμάστε τι έλεγαν και τι έγραφαν οι δήθεν «προοδευτικοί» όταν είχε αρχίσει να χρησιμοποιούνται;
Το δεύτερο είναι ένα ποστ μου που μου είχε σταλεί με e-mail στα αγγλικά χωρίς να μου διευκρινίζουν αν είναι πραγματικό γεγονός  ή ευφάνταστη μυθοπλασία.
Το είχα δημοσιεύσει πριν 13 χρόνια με τον τίτλο Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΕΝΟΣ ΑΝΑΓΩΓΟΥ ΕΠΙΒΑΤΗ και το μεταφέρω ολόκληρο ξανά εδώ, προσθέτοντας στο τέλος το απολαυστικό ανέκδοτο που είχε γράψει η ΜΕΡΟΠΗ στα  σχόλια του.

Θα πρέπει να δοθεί ένα βραβείο στην υπάλληλο που ήταν στο γκισέ της αεροπορικής εταιρείας Virgin στο Σύδνεϋ πριν από μερικούς μήνες για την εξυπνάδα, την ετοιμότητα και το χιούμορ που αντιμετώπισε ένα επιβάτη που μάλλον θα του άξιζε να μεταφερθεί με τις αποσκευές.
Μια πτήση με 767 της Virgin με πολλούς επιβάτες ακυρώθηκε λόγω βλάβης του αεροσκάφους. 'Έτσι η υπάλληλος στο γκισέ προσπαθούσε να εξυπηρετήσει, τοποθετώντας σε κάποια άλλη πτήση, μια μακριά ουρά από ενοχλημένους από την ταλαιπωρία επιβάτες.
Ξαφνικά ένας εξαγριωμένος επιβάτης έσπρωξε τους άλλους έφτασε στο γκισέ και βαρώντας το εισιτήριο του επάνω σε αυτό δήλωσε φωνάζοντας πώς πρέπει να είναι στην επόμενη πτήση και ότι πρέπει να είναι και στην πρώτη θέση.
Η υπάλληλος του είπε :
Λυπάμαι κύριε ,θα είναι χαρά μου να σας εξυπηρετήσω αλλά θα πρέπει πρώτα να εξυπηρετήσω πρώτα όλους αυτούς που περιμένουν στην σειρά, αλλά είμαι σίγουρη πως δεν θα υπάρξει πρόβλημα σε αυτό που ζητάτε.
Ο επιβάτης όμως ήταν ανυποχώρητος και φωνάζοντας δυνατά για να τον ακούσουν όλοι είπε: Ξέρεις ποιός είμαι εγώ;
Χωρίς να διστάσει η υπάλληλος χαμογελώντας πήρε το μικρόφωνο που είχε μπροστά της και είπε ακουόμενη σε όλο τον χώρο του αεροδρομίου:
Μπορώ να έχω την προσοχή σας παρακαλώ, μπορώ να έχω την προσοχή σας...
Είναι εδώ ένας επιβάτης που δεν γνωρίζει ποιός είναι. Παρακαλώ πολύ όποιος τον γνωρίζει να προσέλθει στο deck της Virgin
.Με όλη την ουρά που περίμενε να έχει ξεκαρδιστεί στα γέλια ο αγροίκος έτριξε τα δόντια του και είπε στην υπάλληλο:
Θα σε γαμίσω!
Θα σε γαμίσω!
Χωρίς αυτή να χάσει το χαμόγελο της του απάντησε:
Λυπάμαι κύριε, και γι΄ αυτό θα πρέπει να περιμένετε στην ίδια ουρά. Προηγούνται άλλοι!

Και το ανέκδοτο από τα σχόλια:
Να και ένα ανέκδοτο σχετικό με τη χιλιοειπωμένη αυτή φράση "ξέρεις ποιος είμαι εγώ?"
Οι φοιτητές έχουν εξετάσεις στο πανεπιστήμιο, και ο καθηγητής είναι πολύ αυστηρός:
- Έχετε στη διάθεση σας τρεις ώρες, τους λέει. Όποιο γραπτό παραδοθεί αργότερα δεν θα γίνει δεκτό.
Μετά από μισή ώρα στην αίθουσα μπαίνει καθυστερημένος ένας φοιτητής. Ζητάει τα θέματα από τον καθηγητή κι εκείνος του τα δίνει λέγοντάς του κυνικά:
- Αποκλείεται να προλάβεις! του λέει.
- Θα προλάβω! λέει ο φοιτητής.
Κάθεται σε μια θέση κι αρχίζει να γράφει. Πάνω στις τρεις ώρες, όλοι οι φοιτητές πηγαίνουν και αφήνουν τα γραπτά τους πάνω στην έδρα. Όλοι εκτός από τον αργοπορημένο. Αυτός μισή ώρα αργότερα τελειώνει το γραπτό του και πάει να το παραδώσει.
- Χα! Στο είχα πει ότι δεν θα προλάβεις! του λέει θριαμβευτικά ο καθηγητής. Δε θα δεχτώ το γραπτό σου!
Ο φοιτητής δείχνει να εκνευρίζεται.
- Ξέρετε ποιος είμαι εγώ; λέει στον καθηγητή.
Εκείνος τον κοιτάζει έκπληκτος και του αποκρίνεται αρνητικά με νεύρο.
- Σας ξαναρωτάω, ξέρετε ποιος είμαι εγώ εδώ που στέκομαι μπροστά σας;
- Ούτε ξέρω και ούτε με ενδιαφέρει, του απαντάει με ύφος γεμάτο ειρωνεία ο καθηγητής.
- Ωραία! λέει ο φοιτητής.
Και με μια γρήγορη κίνηση, ανασηκώνει μερικά γραπτά, βάζει το δικό του στη μέση των χαρτιών και φεύγει τρέχοντας!!!
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ.

Στην Ελλάδα, από την αρχή της εισβολής στην Ουκρανία των Ρώσων στρατιωτών του Πούτιν, ο πάντα λαλίστατος κόσμος των καλλιτεχνών μας, αλλά και των διανοούμενων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, τηρεί μια ντροπιαστική σιγή σχετικά με αυτήν.
Το γεγονός αυτό φαίνεται πως οφείλεται σε ένα διαχρονικό φιλορωσσισμό που υπάρχει σε μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, με αποτέλεσμα το 2016 η δημοτικότητα του Πούτιν στην Ελλάδα να ανέρχεται στο 74% ! 

Μπορεί παρά την δικτατορική του διακυβέρνηση στην Ρωσία, την φυλάκιση των πολιτικών του αντιπάλων ή και τις δολοφονίες τους με δηλητηρίαση με πολώνιο και πυροβολισμούς, να μειώθηκε το 2018 στο 58% αλλά γεγονός είναι πως ακόμα και μετά την εισβολή στην Ουκρανία 1 στους 5 Έλληνες τον υποστηρίζει!  (το ποσοστό δημοφιλίας του είναι 19%, 8% τον αντιμετωπίζουν θετικά και 11% μάλλον θετικά)
Βλέποντας την εκπληκτική αναισθησία του καλλιτεχνικού κόσμου για την εισβολή στην Ουκρανία εύλογα αναρωτιέται η Πέπη Ραγούση:

Τι έγινε ρε παιδιά; Νομίζω πως ξέρω τι έγινε. Η συγκεκριμένη, υποτίθεται, κομματικοποιημένη καλλιτεχνική κοινότητα έχει παβλοφικές αντιδράσεις. Μπορεί να αναγνωρίσει μόνο τον «εχθρό». Όπως αυτόν τον ορίζει η κομματική αντίληψη. Και εδώ κολλάμε. Γιατί ο εχθρός, σύμφωνα με αυτή την αντίληψη είναι πάντα ένας. Ίδιος και απαράλαχτος εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο Αμερικάνος, το ΝΑΤΟ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Δύση, ο καπιταλισμός. Δεν πα΄να έχει καταρρεύσει ο υπαρκτός σοσιαλισμός, να έχει γυρίσει ο κόσμος ανάποδα, εκείνοι αυτόν τον εχθρό ξέρουν, αυτόν εμπιστεύονται. Ο Γκαίτε και το «ο κροκόδειλος που έφαγε τον εχθρό σου δεν σημαίνει πως έγινε φίλος σου» είναι εκτός κομματικών συντεταγμένων. Έτσι στην αφίσα για την αντιπολεμική συναυλία με την Νατάσσα Μποφίλιου που θα γίνει την Δευτέρα στο Σύνταγμα, το σύνθημα είναι «Καμιά εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ρωσίας». Με αυτή την σειρά. Σαν το τελευταίο να έχει μπει κατά λάθος.
Αντίθετα στην ίδια την Ρωσία σημαντικές προσωπικότητες του καλλιτεχνικού της χώρου δεν εξέφρασαν μόνο λεκτικά την αντίθεση τους στην εισβολή αλλά παραιτήθηκαν από τις σημαντικές θέσεις που κατείχαν! 

«Φίλοι, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, παραιτούμαι» ανάρτησε στο Facebook η Ελένα Κοβάλσκαγια, διευθύντρια του θεάτρου Meyerhold Center. «Δεν μπορείς να δουλεύεις για έναν δολοφόνο και να πληρώνεσαι από αυτόν.
Την ίδια ώρα, το θέατρο – που πήρε το όνομά του από τον αείμνηστο Ρώσο θεατρικό συγγραφέα Vsevolod Meyerhold - έκανε επίσης ανάρτηση στο Facebook, λέγοντας πως η αδυσώπητη επιθετικότητα της Ρωσίας στην Ουκρανία «έχει έρθει τώρα σε τραγική σύγκρουση με την αποστολή μας. Δεν μπορούμε να είμαστε σιωπηλοί σε όλο αυτό. Μας μένει μόνο αυτό να πούμε: ‘Όχι στον πόλεμο’. Ο πόλεμος είναι πολλά περισσότερα από ασέβεια για ένα άτομο, και είναι πολύ πιο φρικιαστικός. Ο πόλεμος είναι ο θάνατος ενός ανθρώπου, η δολοφονία ανθρώπων». Το θέατρο ευχαρίστησε τέλος την Κοβάλσκαγια για το «κουράγιο» της.
Αλλά δεν είναι η μόνη που έδειξε την αντίθεση της μέσα στην ίδια την Ρωσία. Βροχή πέφτουν οι παραιτήσεις διευθυντικών στελεχών πολιτιστικών ιδρυμάτων εκεί.

Με αντίστοιχη ανάρτηση του στο Instagram ανακοίνωσε την παραίτηση του ο αναπληρωτής Διευθυντής του Μουσείου Πούσκιν Βλαντιμίρ Οπρεντελένοφ , αλλά και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ιδρύματος VAC Φραντσέσκο Μανακόρντα.
Επίσης παραιτήθηκε ο καλλιτεχνικός διευθυντής Cosmoscow  Σάιμον Ρις και πήγε στο Βίλνιους της Λιθουανίας και  ήδη στην Βιέννη βοηθάει στην μεταστέγαση προσφύγων από την Ουκρανία.
Την Κυριακή παραιτήθηκε και ο μουσικός διευθυντής και βασικός μαέστρος του θεάτρου Μπολσόι Τούγκαν Σακίεφ.
Ακόμη και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Μαγιακόφσκι, Μιντάουγκας Καρμπαούσκις, αλλά και Ρίμας Τουμίνας, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Βαχτάγκοφ της Μόσχας, ανακοίνωσε πως θα παραιτηθεί από τη θέση του. Μάλιστα, πρόκειται να επιστρέψει στο Βίλνιους στη Λιθουανία από την οποία κατάγεται.
Ο Νταβίντ Μότα Σοάρες, ο διάσημος Βραζιλιάνος χορευτής των μπαλέτων Μπολσόι (είναι σε αυτά από 12 ετών!)ανακοίνωσε σήμερα ότι παραιτείται, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τα θύματα τα θύματα του πολέμου.
Με κείμενο που έχει δημοσιευθεί στο Artists at Risk καλλιτέχνες και επιστήμονες τάσσονται κατά της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, την οποία αποκαλούν «ντροπή».
 
«Συμπατριώτες!
 
Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας είναι ΝΤΡΟΠΗ.
 
Αυτή είναι η ντροπή ΜΑΣ, αλλά δυστυχώς, τα παιδιά μας, γενιές πολύ νέων και αγέννητων Ρώσων, θα πρέπει επίσης να φέρουν την ευθύνη γι’ αυτό. Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να ζουν σε μια επιθετική χώρα για να ντρέπονται που ο στρατός τους επιτίθεται σε ένα γειτονικό ανεξάρτητο κράτος. Καλούμε όλους τους πολίτες της Ρωσίας να πουν ΟΧΙ σε αυτόν τον πόλεμο.
Δεν πιστεύουμε ότι η ανεξάρτητη Ουκρανία αποτελεί απειλή για τη Ρωσία ή οποιοδήποτε άλλο κράτος. Δεν πιστεύουμε στις δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν ότι ο ουκρανικός λαός βρίσκεται υπό την εξουσία των «ναζί» και πρέπει να «απελευθερωθεί». Απαιτούμε να τελειώσει αυτός ο πόλεμος!».

Καλά κανένας από αυτούς δεν έχει καταλάβει πως για τον πόλεμο δεν φταίει ο Πούτιν αλλά ο ιμπεριαλισμός, οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ;

Πρέπει να τους στείλουμε την Μποφίλιου να τους το εξηγήσει;

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΙΚΑΝΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΓΝΩΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Σε δύο βιβλία που κυκλοφόρησαν την τελευταία πενταετία,διαβάζουμε μερικές απολαυστικές πικάντικες ιστορίες από την ζωή γνωστών ανθρώπων της τέχνης και των γραμμάτων.
Είναι τα βιβλία Το Χρονικό των Εξαρχείων του Ρήγα Καππάτου (Εκάτη 2018) και  ο Αιώνας της Ροζίτας. Βιβλίο Δεύτερο (1957-2017) (Οδός Πανός 2017) της Ροζίτας Σώκου.
Και στα δύο αυτά βιβλία βρίσκουμε τα στιγμιότυπα από την ζωή διακεκριμένων ανθρώπων τα οποία μας δείχνουν τις προσωπικές αδυναμίες τους που δεν αναγράφονται στις επίσημες βιογραφίες τους.

Έτσι μαθαίνουμε από τον Καππάτο, πως ο μεγάλος μας ποιητής Ν.Δ. Καρούζος (1926-1990) ερωτευμένος με την εξίσου σπουδαία ζωγράφο και συγγραφέα Έρση Χατζημιχάλη (1921-2001) είχε πάει μαζί της στο σπίτι της μητέρας του στο Ναύπλιο και φώναζε μέσα στην νύχτα «Μάνα, δεν μ’ αφήνει να τη γαμήσω»!

Παθιασμένος με το σεξ ήταν και ο ανιψιός της Σώκου,  ο ηθοποιός Άλκης Γιαννακάς.  ‘Όπως γράφει η ίδια: «Ήταν όντως ασυγκράτητος με τις γυναίκες και δεν ήταν ιδιότροπος. Θυμάμαι στη Θεσσαλονίκη, με έπιασε και μου λέει: “Θεία, έχω τρεις μέρες να πάω με γυναίκα. Μπορείς να με εξυπηρετήσεις, σε εσένα δεν χρειάζεται να πουλήσω αισθηματολογίες”. Ευγενικά του εξήγησα πως δεν γίνεται και φρόντισα να του γνωρίσω τη φίλη μου τη Μαργαρίτα που ερχόταν στο φεστιβάλ εκείνη τη μέρα».  
Γράφει επίσης για τον Γιαννακά ότι έμαθε τον έρωτα από τα 13 του, ότι είχε πάει με μια 26χρονη καθηγήτριά του και ότι ήταν πολύ δύσκολο να τον ελέγξει ο εκάστοτε σκηνοθέτης αφού είχε συνέχεια στο μυαλό του τις γυναίκες. «Μέσα και έξω από την ταινία οι περιπέτειές του πολλαπλασιάζονταν. Είχε τη συνήθεια -που απήλπιζε φυσικά τον σκηνοθέτη- να εξαφανίζεται με το σκούτερ για άγνωστη κατεύθυνση, ακριβώς την ώρα που δεν έπρεπε».  

Όσο δε για το ειδύλλιο  Παπαμιχαήλ –Βουγιουκλάκη γράφει η Σώκου: 
ότι «πλέχτηκε όταν ο Παπαμιχαήλ έπαιζε στην “Κολόμπ”, στον ίδιο θίασο με την Αλίκη, αλλά και τη Δέσπω Διαμαντίδου, με την οποία είχε δεσμό! Μια μέρα μού τηλεφωνεί η Ντένη και μου λέει: “Θα σου πως κάτι απίστευτο: Φίλος μου είδε τον Παπαμιχαήλ να τρώει με τη Βουγιουκλάκη τέσσερις η ώρα το πρωί σε ταβέρνα”. Δηλαδή, αφού γύριζαν σπίτι με τη Δέσπω μετά τα μακαρόνια, αυτός ξανάβγαινε μόνος με την Αλίκη…»

Για τον γνωστό δε σκηνοθέτη Δημήτρη Κολλάτο γράφει: «Η μεγαλύτερη αδυναμία του, όμως, είναι οι γυναίκες και μάλιστα οι πολύ νέες (το έχουμε ξαναπεί, καμία δεν αντιστέκεται στο ταλέντο), τον ερωτεύονται ακόμα κι ας μην είναι πια τόσο νέος ο ίδιος»

Αλλά και η ίδια έχει να αφηγηθεί πως της έβαλε χέρι ένα άλλο πασίγνωστο αρσενικό, ο Μάρλον Μπράντο το 1964 όταν αυτή ήταν 41 ετών: 
«Όταν φτάσαμε στο “Χίλτον”, ανεβήκαμε ανοίγοντας δρόμο με δυσκολία και μπήκαμε στη σουίτα του. (…) Ακούμπησε βαριά τη χερούκλα του στο πόδι μου. Οταν μείναμε μόνοι, κοίταξε το πόδι που κρατούσε και εξακρίβωσε πως ήταν πολύ σκούρο. Τον απογοήτευσα. ‟Οχι, δεν είμαι έγχρωμη. Είναι το χρώμα της κάλτσας. Δώρο της πεθεράς μου. Μου χάρισε μια ντουζίνα μαύρες κάλτσες και λυπάμαι να τις πετάξω” του είπα.“Η πεθερά σου έχει πολύ καλό γούστο” παρατήρησε με νόημα».
Πάντως μπορεί η ιδία να μην ικανοποίησε τις ορέξεις του αλλά, όπως γράφει, μια φίλη της η Βούλα, είχε αρχικά τηλεφωνική επαφή μαζί -υποδυόμενη τη Ροζίτα- και στη συνέχεια τον συνάντησε στο Λονδίνο, όπου έζησε μαζί του μια ερωτική περιπέτεια. 

Όπως γράφει ο Ρήγας Καπάτος ο Γιάννης Τσαρούχης είχε ένα μεγάλο πρόβλημα! Ήθελε να ζωγραφίσει ένα αιδοίο αλλά δεν είχε δει ποτέ του κανένα! (Προφανώς δεν ήθελε να αντιγράψει τον κλασσικό πίνακα Η Προέλευση του κόσμου του Γκυστάβ Κουρμπέ)Το πρόβλημα της ανεύρεσης  του μοντέλου ανέλαβε να του το λύσει ο ποιητής Νίκος Καββαδίας που ως ναυτικός ήταν καλός γνώστης της γυναικείας ανατομίας, όπως γράφω στο ποστ μου Ο ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΚΟΛΠΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ 
Η Σώκου, η οποία ήθελε νέα να γίνει ζωγράφος και είχε μπει στην Σχολή Καλών Τεχνών, δεν αναφέρει πάντως στο βιβλίο της την θανατηφόρα κριτική που είχε κάνει ο Τσαρούχης για την ζωγραφική της : «Η διαφορά ανάμεσα στην αληθινή ζωγραφική και στη δική σου είναι σαν το κέντημα χειρός με το κέντημα μηχανής»
Σχετικά με την ομοφυλοφιλία του μεγάλου μας σκηνοθέτη Κάρολου Κουν και οι δύο συγγραφείς αναφέρουν διάφορες ιστορίες από την ζωή του. Ο μεν Καπάτος γράφει για μια φορά που περασμένα μεσάνυχτα ο Κουν έχει βγει στην Σπυρίδωνος Τρικούπη και εκλιπαρούσε γονυκλινής κλαίγοντας τον εραστή του να μην τον εγκαταλείψει !

Η Σώκου γράφει για τον Κουν: «Οταν ο Κουν είχε τα νεύρα του, υποχρέωνε τους ηθοποιούς του να κοιμούνται στρωματσάδα στην κάμαρά του, γύρω από το κρεβάτι του… Γνωστό και ως το διαμερισματάκι της Κυψέλης. Εκεί συγκατοικούσε ο εκάστοτε ευνοούμενός του, μέχρις ότου τον πάντρευε, για να αδειάσει το δωμάτιο… Με τον Διαμαντόπουλο ( εννοεί τον ηθοποιό Βασίλη Διαμαντόπουλο) είχε προηγηθεί μεγάλος έρωτας. Σε σημείο που, όταν ο Κουν έμαθε πως είχε ερωτευτεί μία από τις ηθοποιούς στην παράσταση “Το σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα”, η οποία παίχτηκε σε άλλο θέατρο, πήγε να παρακολουθήσει την παράσταση και από τα νεύρα και τη ζήλια του έκαιγε το αριστερό του χέρι με το τσιγάρο που κρατούσε στο δεξί…»

Η ξαδέλφη της Σώκου, η ηθοποιός Εκάλη Σώκου, παντρεύτηκε τον «ευνοούμενο» ηθοποιό του Καρόλου Κουν Δημήτρη Χατζημάρκο. «Ο Κουν τού έδινε (σ.σ.: του Χατζημάρκου) χαρτζιλίκι για να βγαίνει μαζί της. Τα πράγματα προχώρησαν. Όταν κάποια στιγμή εκείνη  ήθελε να διακόψουν, ο Κουν πήγε να τη βρει με ένα μαχαίρι, λέγοντας: “Αν είναι να τον σκοτώσεις, πάρε το μαχαίρι και σκότωσέ τον”… Συνέχισε όμως να τον βλέπει. Όταν τόλμησα να της θυμίσω το παρελθόν του αρραβωνιαστικού της, μου απάντησε: “Κι εμένα μου αρέσει ο Κουν, γιατί να μην αρέσει στον Μήτσο;”»

Τέλος ενδιαφέρουσα είναι και η ιστορία που αναφέρει η Σώκου απ΄όταν νιόπαντρη πήγε στην Ιταλία για να γνωρίσει τους συγγενείς του συζύγου της και βέβαια και την πεθερά της, με την οποία δεν τα πήγαινε καλά. Εκεί γνωρίστηκε και με τον Σπύρο Φωκά, που τότε γύριζε την ταινία «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του» του Λουκίνο  Βισκόντι.
Ο αριστοκρατικής καταγωγής, αν και μαρξιστής Βισκόντι ήταν γνωστός ομοφυλόφιλος. Ο πανέμορφος τότε Σπύρος Φωκάς απ΄ότι φαίνεται «γυάλισε» στον σκηνοθέτη οπότε :«Μια μέρα ο Βισκόντι κάλεσε τον Σπύρο να βγουν μαζί μετά το γύρισμα κι εκείνος του απάντησε: “Ναι, αλλά θα πρέπει να ρωτήσω τη γυναίκα μου αν μπορεί, μήπως έχει κανονίσει κάτι άλλο”. Ο Βισκόντι δεν του το συγχώρεσε ποτέ. Δεν τον έδιωξε από την ταινία, όμως στο έργο δεν φαινόταν ποτέ το πρόσωπό του, παρά μόνο ένα τρίτο του προφίλ του»
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 
 

Ε΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ-15-ΑΣΠΕΝΔΟΣ, 16-ΣΙΔΗ, 17-ΤΕΡΜΗΣΣΟΣ (τελευταίο)

 

15-ΑΣΠΕΝΔΟΣ

Στην Άσπενδο, το αρχαίο θέατρο έχει μείνει σχεδόν ανέπαφο και αποτελεί το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο θέατρο στη Τουρκία, αλλά και στον κόσμο. Είναι γνωστό για τις σημαντικές καλλιτεχνικές παραστάσεις που φιλοξενούσε  κάθε καλοκαίρι αλλά λόγω  φθορών που σημειώθηκαν έχουν ανασταλεί παρόμοιες εκδηλώσεις, που συνεχίζονται όμως σε παρακείμενο κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο.
Η χωρητικότητα του θεάτρου υπολογιζόταν σε 10.000 έως 15.000 θεατές,  αλλά πρόσφατα  στο Φεστιβάλ Πολιτισμού και Κινηματογράφου της Ασπένδου έδειξε ότι μπορεί να χωρέσει πάνω από 20.000.
 Κτίσθηκε από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Ζήνωνα το 155 μ.Χ. στην ελληνιστική περίοδο. Το κοίλο ήταν κατασκευασμένο αμφιθεατρικά και έφερε τρία διαζώματα, (το κάτω, το μεσαίο και το άνω με θολωτές καμάρες) ενδιάμεσα των οποίων φέρονταν ανά είκοσι σειρές μαρμάρινων καθισμάτων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον από αρχιτεκτονική άποψη παρουσιάζει η μεγάλη πρόσοψη της σκηνής που το ύψος της έφθανε περίπου τα 14 μ. Ολόκληρο το χώρο της σκηνής φέρεται να σκέπαζε λοξή ξύλινη στέγη που εξασφάλιζε επίσης και ηχομόνωση. Η στέγη αυτή ήταν κρεμαστή σε ιστούς που ήταν περασμένοι σε 58 πακτωμένους προβόλους στο άνω μέρος της σκηνής και που με σχοινιά σύρονταν περιμετρικά από τις θολωτές καμάρες του άνω διαζώματος. Το θέατρο αυτό ήταν δωρεά δύο πλουσίων Ασπενδίων εμπόρων της εποχής.

Γύρω από την ανώτερη σειρά καθισμάτων στην κορυφή του κοίλου είναι μια στοά με κιονοστοιχίες με πενήντα εννέα θολωτές καμάρες. Αυτός ο προφυλαγμένος διάδρομος με την εντυπωσιακή σειρά από καμάρες χρησιμεύει ως βολική πρόσβαση στα διάφορα τμήματα καθισμάτων και συμβάλλει επίσης στην εξαιρετική ακουστική που είναι εμφανής στο θέατρο αυτό. 
Η πρώτη σειρά καθισμάτων στο κοίλο προοριζόταν για γερουσιαστές, δικαστές και πρέσβεις και η δεύτερη σειρά προοριζόταν για άλλα αξιόλογα πρόσωπα. Ορισμένα καθίσματα, ειδικά στις επάνω σειρές του κοίλου, φέρουν γραμμένα ονόματα θαμώνων του θεάτρου. 

Δύο κτίρια που μοιάζουν με πύργους ( versura) πλαισιώνουν τη σκηνή και συνδέουν τη σκηνή με το κοίλο. Οι πόρτες στο επίπεδο της ορχήστρας χρησίμευαν ως δευτερεύουσες είσοδοι για τους ερμηνευτές καθώς και για το κοινό, και οι πόρτες στο επίπεδο της σκηνής παρείχαν εισόδους και εξόδους για τους ηθοποιούς. Αυτό το αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό χρησίμευε για να περικλείσει το ρωμαϊκό θέατρο και οι καλυμμένες είσοδοι  παρείχαν δύο σημαντικές πλατφόρμες για τις τιμητικές θέσεις τα Tribunalia. Τα Tribunalia ή οι έδρες της κρίσης προορίζονταν για δικαστές και ιέρειες της Vesta (αντίστοιχη λατινική θεά με την Εστία) και, σε περίπτωση μονομάχων, οι νικητές θα λάμβαναν αναγνώριση από τον πραίτορα  που καθόταν σε αυτές τις θέσεις.
Κατά την Βυζαντινή περίοδο το θέατρο είχε μεταβληθεί αρχικά σε καραβάν-σεράι (=σταθμό καραβανιών), αργότερα όμως μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Σελτζούκους, το 1200 αποτελούσε Σελτζουκικό ανάκτορο.

Οι Σελτζούκοι έχτισαν την είσοδο που μοιάζει με πύργο πάνω από την κεντρική εξωτερική πόρτα της σκηνής, η οποία παραμένει σήμερα.
Σε αυτό το θέατρο η Δαλιδά έδωσε την τελευταία συναυλία της στις 28-4-1987.
 
16-ΣΙΔΗ

Το μαρμάρινο θέατρο της Σίδης βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πόλης  και πιθανόν στην σημερινή του θέση υπήρχε παλιότερα ελληνιστικό θέατρο.
Η κατασκευή του χρονολογείται στα μέσα του 2ου αιώνα μ.Χ., ενώ κατά τον 3ο αιώνα πραγματοποιήθηκαν μετασκευές, όταν μετατράπηκε σε αρένα.
Το θέατρο δεν είναι  καλά διατηρημένο όπως το θέατρο στην Άσπενδο, αλλά είναι σχεδόν το ίδιο μεγάλο, χωράει 15.000-20.000 άτομα.
Δεν ήταν κατασκευασμένο, όπως τα άλλα θέατρα σε πλαγιά λόφου και γι΄αυτό τον λόγο στηρίχτηκε σε καμάρες.
Με την πάροδο του χρόνου και τη μετατόπιση της γης, ο τοίχος πίσω από την σκηνή  κατέρρευσε πάνω της. Το θέατρο μετατράπηκε σε υπαίθριο ιερό με δύο παρεκκλήσια κατά τους Βυζαντινούς χρόνους (5ος ή 6ος αιώνας)
 
17-ΤΕΡΜΗΣΣΟΣ

Αμέσως στα ανατολικά της αγοράς της πόλης  βρίσκεται το θέατρο. ΄Εχει  θέα στον κάμπο της Παμφυλίας και τα χαρακτηριστικό του είναι ότι έχουν διατηρηθεί στο αμφιθέατρο τα χαρακτηριστικά της ελληνιστικής εποχής που κτίστηκε (323 έως 31 π.Χ.) και της Ρωμαϊκής του 2^ου μ.Χ εποχής που τροποποιήθηκε η σκηνή και το προσκήνιο.
Το κτίριο της σκηνής  χωρίζεται από το αμφιθέατρο με ανοιχτά περάσματα. Κάτω από τη σκηνή βρίσκονται πέντε μικρά δωμάτια όπου φυλάσσονταν άγρια ​​ζώα πριν τα πάρουν στην ορχήστρα  για μάχη.
Δεν υπάρχουν θολωτές υποδομές, χαρακτηριστικές για τα μεταγενέστερα, ρωμαϊκά θέατρα.
Το αμφιθέατρο χωρίζεται στα δύο με ένα διάζωμα. Πάνω από το διάζωμα υπάρχουν οκτώ σειρές καθισμάτων, ενώ κάτω από αυτό  δεκαέξι, επιτρέποντας μια χωρητικότητα περίπου 4-5.000 θεατών.
 
ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Α΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ 1-ΠΕΡΓΑΜΟΣ 2-ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ
Β΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- 3 ΙΕΡΑΠΟΛΙΣ, 4 ΕΦΕΣΟΣ
Γ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- 5-ΠΡΙΗΝΗ, 6-ΜΙΛΗΤΟΣ, 7-ΚΝΙΔΟΣ, 8-ΛΗΤΩΟΝ, 9-ΠΑΤΑΡΑ.
Δ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ -10-ΚΑΥΝΟΣ, 11-ΞΑΝΘΟΣ, 12-ΜΥΡΑ, 13-ΑΡΥΚΑΝΔΑ, 14-ΦΑΣHΛΙΣ
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

Δ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ -10-ΚΑΥΝΟΣ, 11-ΞΑΝΘΟΣ, 12-ΜΥΡΑ, 13-ΑΡΥΚΑΝΔΑ, 14-ΦΑΣHΛΙΣ

 

10-ΚΑΥΝΟΣ

Η Καύνος βρίσκεται στην όμορφη περιοχή της αρχαίας Καρίας με τους σκαλισμένους στους βράχους ελληνιστικούς τάφους.
Το αρχαίο θέατρο της Καύνου  χτίστηκε ως συνήθως  ανασκάπτοντας στην πλαγιά του λόφου της ακρόπολης ,διευρύνθηκε δε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο με την προσθήκη άλλων σειρών καθισμάτων και υπόγειων στοών που έδωσαν πρόσβαση σε αυτά.
Το θέατρο έχει θέα  στο λιμάνι και τη θάλασσα.
Η διάμετρος του είναι  75 μ. και είχε χωρητικότητα 5000 θεατών. Λόγω της αρκετά καλής κατάστασης του χρησιμοποιείται ακόμη περιστασιακά για παραστάσεις.
 
11-ΞΑΝΘΟΣ

Το αρχικό ελληνικό θέατρο της Ξάνθου χτίστηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. Μετά τον καταστροφικό σεισμό το 141 μ.Χ., μετατράπηκε σε ρωμαϊκό θέατρο. 

Η σκηνή  μετατράπηκε σε αρένα αφαιρώντας τις τρεις πρώτες σειρές καθισμάτων. Έτσι 16 σειρές καθισμάτων παρέμειναν στην πρώτη, χαμηλότερη βαθμίδα. Το ανώτερο επίπεδο (summa cavea), χωριζόταν  από το κάτω επίπεδο με ένα διάζωμα και είχε 4 σειρές καθισμάτων. Το επίπεδο αυτό προοριζόταν συνήθως για τις γυναίκες και τα παιδιά.  Το κτίσμα της σκηνής ήταν διώροφο και είχε 5 πόρτες στην σκηνή και ήταν διακοσμημένο με στήλες και ανάγλυφα. Οι Ρωμαίοι κατασκευαστές σεβάστηκαν τους δύο, πολύ παλαιότερους  πυλώνες του ελληνικού θεάτρου και  εσκεμμένα τα ενέταξαν στον νέο σχεδιασμό. 

12-ΜΥΡΑ

Το θέατρο των Μύρων είναι ένα από τα λίγα σωζόμενα αρχαιολογικά κατάλοιπα της αρχαίας πόλης και είναι χτισμένο εντός των ορίων της, με προσανατολισμό προς τα νότια. Πάνω από αυτό βλέπει κανείς  στον απότομο βράχο, σκαλισμένους τάφους. Χρονολογείται στα Αυτοκρατορικά χρόνια, συγκεκριμένα στο 2ο αιώνα (141-150), ενώ σε μεταγενέστερους χρόνους υπέστη μετατροπές: τον 3ο αιώνα μεταβλήθηκε σε αρένα για αμφιθεατρικά παιχνίδια και αργότερα, το 300, μετατράπηκε σε πισίνα για θεάματα που σχετίζονται με το νερό. 
Είναι σίγουρο πως  αντικατέστησε ένα παλαιότερο  ελληνιστικό θέατρο.
Η ορχήστρα του έχει διάμετρο 30 μέτρα. Οι θέσεις του μπορούν να φιλοξενήσουν  περίπου 12.000 άτομα.
Από το  οικοδόμημα  της σκηνής διατηρείται και ο πρώτος όροφος. Το θέατρο είχε  πλούσιο γλυπτό διάκοσμο με ανάγλυφες μορφές όπως πχ τον Ερμή στην τελευταία φωτογραφία.
 
13-ΑΡΥΚΑΝΔΑ

Τα Αρύκανδα είναι μια πόλη κτισμένη σε ένα πλάτωμα βουνού σε υψόμετρο 1000 μέτρων. 
Το Οντεόν, κτισμένο το 120 μΧ βρίσκεται κοντά στην Αγορά της πόλης. Σε αυτό γίνονταν μουσικές και ποιητικές εκδηλώσεις και πιθανολογείται ότι δεν χρησιμοποιήθηκε ως Βουλευτήριο όπως σε άλλες πόλεις.
Πιθανώς είχε ξύλινη οροφή.

Σκάλες οδηγούν στο πλάτωμα που βρίσκεται το ελληνιστικό θέατρο της πόλης κατασκευασμένο τον 1ο  αιώνα πΧ. 
Διαθέτει 20 σειρές καθισμάτων κατασκευασμένες στην πλαγιά του λόφου.
Ανασκευάστηκε τον 2ο και 3ο αιώνα και τον 6ο αιώνα έπαυσε να χρησιμοποιείται.
 
14-ΦΑΣHΛΙΣ

Το θέατρο στην Φασηλίδα κτίστηκε στην πλαγιά του λόφου της Ακρόπολης  κοντά στην κεντρική πλατεία και στον κεντρικό δρόμο της πόλης.  Στο αρχικά ελληνιστικό θέατρο του 1ου αιώνα πΧ έγιναν μετατροπές από τους Ρωμαίους τον 2ο αιώνα μΧ και η σκηνή του έχει διάμετρο 16,5 μ ενώ το αμφιθέατρο πλάτος 45μ.και διαθέτει 21 σειρές καθισμάτων. 
Το μικρό  αυτό θέατρο είναι σε αρκετά καλή κατάσταση καθώς οι θέσεις του είχαν ξεθαφτεί από ένα γειτονικό λόφο οπότε οι σεισμοί προκάλεσαν μικρές ζημιές.
Η χωρητικότητα του έφτανε τις 2000 θεατές και το κτίσμα της σκηνής προστέθηκε στα ρωμαϊκά χρόνια.
 
 
ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Α΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ 1-ΠΕΡΓΑΜΟΣ 2-ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ
Β΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- 3 ΙΕΡΑΠΟΛΙΣ, 4 ΕΦΕΣΟΣ
Γ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- 5-ΠΡΙΗΝΗ, 6-ΜΙΛΗΤΟΣ, 7-ΚΝΙΔΟΣ, 8-ΛΗΤΩΟΝ, 9-ΠΑΤΑΡΑ.
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.