Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Ιουνίου 2026

ΕΥΦΑΝΤΑΣΤΕΣ ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΛΩΝ ΞΕΝΩΝ ΤΙΤΛΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ B΄μέρος.




Α΄Μέρος
 
Όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς διαβάζοντας αυτή την λίστα, ο ελληνικός τίτλος μιας ξένης ταινίας αποδίδει πολύ καλύτερα στον έλληνα θεατή το περιεχόμενο του, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την κλασσική ταινία του Χίτσκοκ Rear Window (1954) Σιωπηλός Μάρτυς, ή την κλασσική ταινία του Howard Hawks  Ηis Girl Friday (1940) Ξαναπαντρεύομαι την Γυναίκα μου.
Άλλες, όπως πχ η ταινία του Φόρντ  She wore a yellow ribbon (1949) Σύγκρουση γιγάντων/Ηρωική Επέλαση, έχει τίτλο που είναι απόλυτα κατανοητός μόνο στο αμερικανικό κοινό, γιατί είναι πασίγνωστο σε αυτό το ομώνυμο τραγούδι του στρατού και η φράση έχει τις ρίζες της στην αμερικανική λαογραφία, και το ιππικό του 19ου αιώνα, καθώς ήταν παράδοση οι  κοπέλες να φορούν μια κίτρινη κορδέλα στα μαλλιά για να δείξουν την πίστη τους στον αγαπημένο τους στρατιώτη. 
Δεν πρέπει δε να παραβλέψει κανείς ότι παλιότερα δεν υπήρχε η σημερινή εκτεταμένη πληροφόρηση για τις νέες ταινίες, ένας τίτλος που δεν έλεγε τίποτα εκείνα τα χρόνια στον έλληνα θεατή, δεν τον παρακινούσε  να την δει.
Με την διάδοση του ιντερνέτ, αλλά και την γνώση στο μεγαλύτερο ποσοστό μιας ξένης γλώσσας από μεγάλη μερίδα του κοινού, έγινε ευχερής η πληροφόρηση σχετικά με οποιαδήποτε ταινία προβάλλεται στην χώρα μας.
Έτσι σχεδόν όλες οι αξιόλογες ταινίες σήμερα παίζονται είτε με ακριβή μετάφραση του τίτλου τούς στα ελληνικά είτε και με τον αγγλικό τους  τίτλο.
 
 
Senso (1955) Έτσι τέλειωσε μια μεγάλη αγάπη
Run for Cover(1955) Ο Στιγματισμένος
Υou 're never too young (1955) Παναγιά μου δυο παιδιά!
The night of the hunter (1955) O θανατοποινίτης με το σημάδι
Artists and Models (1955) Λόρδοι, Λόρδα και Φιλότιμο
Τhe Desperate Hours (1955)  Σκληροί Άντρες
 
Somebody Up There Likes Me (1956) Εμείς οι Ζωντανοί
Salzburger Geschichten (1956) Απόψε στο δωμάτιο μου.
Inside Detroit  (1956) Δολοφόνοι κατά διαταγή
 
Battle Hymn (1957) Αμάρτημα και Εξιλέωσις
Affair in Reno (1957) Αγάπη και έγκλημα σμίγουν τα μεσάνυχτα.
An Affair to Remember (1957) Μεγάλε μου Έρωτα
Peyton Place  (1957) Η ομορφιά της κολάσεως 
 
A Tale of Two Cities (1958) Για την αγάπη της στη λαιμητόμο
Τhe defiant ones (1958) Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες
Vertigo (1958) Δεσμώτης του Ιλίγγου
 
Le Désert de Pigalle (1960) και οι κοκότες έχουν καρδιά
 La Ciociara (1960) H Ατιμασμένη
Τhe Mummy (1960)O Βρικόλακας των Πυραμίδων
Zazie dans le Métro(1960) Δυο μάτια είδαν πολλά
Elmer Gantry(1960) Είμαστε Διεφθαρμένοι;
La Joven (1960) Μετά τον Βιασμό
Τhe Grass is Greener (1960)Το Ξένο είναι πιο Γλυκό
 Breakfast at Tiffany's (1960) Τίποτα δεν είναι πιο ωραίο από την αγάπη 
 
The Ladies Man (1961) Ο Τζέρι Λούις και τα 32 Κορίτσια
 
The Manchurian Candidate (1962) Κάτω από έναν άλλο ήλιο
Jules et Jim (1962)_Απολαύστε το κορμί μου
Cape Fear(1962) Δύο Γίγαντες Συγκρούονται
L’ Eclisse (1962) Στην Έκσταση του Πάθους
 
Peau de banane (1963)  Καυτό Πεζοδρόμιο
Donovan's Reef (1963) Γροθιά και Γοητεία
 
Roustabout(1964) Ο Έλβις στο λούνα-παρκ
A Shot in the Dark (1964) Λαγωνικό 24 Καρατίων
Τhe Gorgon(1964)Τα Πύρινα Μάτια του Μαύρου Πύργου
Τhe Best Man(1964) Δύναμις και Πάθος
 
Pierrot LeFou(1965) Ο Δαίμων της 11ης Ώρας
 
The Witches(1966)  H κόλασις είναι άδεια
Where the spies are (1966) Η διεθνής κατασκοπία εν συναγερμώ
Harper(1966) F.B.I. Φάκελος 17, Άκρως Εμπιστευτικόν
 
Histoires Extraordinaires(1968) Στον ίλιγγο της ακολασίας
Rachel, Rachel (1968) Γνώρισα την αγάπη, γνώρισα τη ζωή
Speedway(1968) O κατακτητής με τη γαλάζια κούρσα
 
 Rain People (1969) Δε θα Γυρίσω το Βράδυ
 
Tales from the crypt(1970) Τρεις σταγόνες αίμα σε παλιά δαντέλα
Two Mules for Sister Sara (1970) Οι Γύπες Πετούν Χαμηλά
 
Hannie Caulder(1971) H αγριόγατα του Γουέστ
Τhe Andromeda Stain (1971) Aνδρομέδα, Αποστολή Άκρως Απόρρητος
 
Silent Running (1972) Ταξίδι στο Διάστημα
Play it again, Sam (1972) Ωραίος και Σέξι
 
Βreezy(1973) Η Ξελογιάστρα
 
Klansman (1974) Γεννήθηκαν Καθάρματα
 
Μonty Python and the Holy Grail(1975)To Aδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης
 
Bugsy Malone (1976)  To κορίτσι του αιώνα και οι ανήλικοι ριφιφήδες
 
Rabid(1977) Λυσσασμένη στα νύχια του τρόμου
Airport 77 (1977) Tζάμπο Τζετ στο Τρίγωνο του Διαβόλου
 
Τhe Last Waltz (1978) Ραντεβού με τα Αστέρια της Ποπ
The Fury (1978) Οργισμένος Γίγαντας
Βobby Deerfield (1978) Mπόμπι Ντίρφιλντ, μια στιγμή... μια ζωή!
 
The Frisco Kid (1979) Το πιο σιγανό πιστόλι του Ουέστ
A man, a woman and a bank(1979) Μπορώ και με τα πέντε δάχτυλα!
 
Stir Crazy(1980) Τώρα... δεν μας σταματάει τίποτα
Alligator(1980) Αλιγάτορας, στο στόμα του κροκόδειλου
Tess (1980)Τες, Γλυκιά μου Ξαδέλφη
 
Time Bandits (1981) Οι υπέροχοι ληστές και τα κουλουβάχατα της Ιστορίας
Deadly Blessing (1981) Βία στη στοιχειωμένη βίλα
 
Wrong is right (1982) Nέα Υόρκη: Επιχείρησις Ατομική Βόμβα
 
Cujo (1983) Κούτζο, το Βρωμόσκυλο
The wicked lady(1983) H διεφθαρμένη ζωή της λαίδης Μπάρμπαρα
 
Crimes of Passion (1984) Οι νύχτες της Τσάινα Μπλου
Weird Science (1984) Ηλεκτρονικό Μανούλι
 
Red Sonja(1985) Kάλιντορ, ο Μονομάχος
 
Legal Eagles (1986) Τρεις και Μοναδικοί
 
Coming to America (1988) O πρίγκιπας της Ζαμούντα
Lock Up (1989) Σταλλόνε, Η Απόδραση
 
Cry-Baby (1990) Ο Παίδαρος
 
JFK (1991) JFK, Η Ιστορία που Χαράχτηκε στη Μνήμη μας
 

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

Τρίτη 26 Μαΐου 2026

LITTLE RICHARD- ΑΠΟ ΡΟΚ ΣΤΑΡ ΙΕΡΕΑΣ



Αυτόν τον μήνα πριν 6 χρόνια (9-5-2000) πέθανε 88 ετών ο σημαντικότερος για μένα τραγουδιστής και συνθέτης της ροκ, ο Little Richard.
Ακόμα θυμάμαι όταν ήμουνα παιδί και με φιλοξενούσαν σε ένα σπίτι στα Σελήνια της Σαλαμίνας όταν πρωτάκουσα από τα μεγάφωνα ενός παραλιακού κέντρου τον Little Richard  να τραγουδά το  Loucille ένα τραγούδι που ήταν  κάτι το τελείως πρωτόγνωρο για τα μέχρι τότε ακούσματα μας.


Στο ποστ μου   ΤΟ TUTTI FRUTTI, Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΟΚ. γράφω σχετικά για την άλλη μεγάλη του επιτυχία το Tutti Frutti, και την νεανική επανάσταση στην μουσική που απετέλεσε ο νέος αυτός ήχος.
Στην Ελλάδα εκείνη την εποχή δεν υπήρχε καμία πληροφόρηση για τους νέους μουσικούς που ακούγαμε στο ραδιόφωνο  και βέβαια δεν  ξέραμε καν πως είναι η φάτσα τους.
Η πρώτη λοιπόν απορία που είχα ήταν γιατί τον λένε Little ενώ έχει μια τόσο δυνατή φωνάρα! Και αυτό γιατί δεν είχα δει τότε μια  φωτογραφία του ούτε ήξερα πως δεν είναι λευκός όπως η πλειονότητα των τότε τραγουδιστών.
Φαίνεται όμως πως ακόμα και στην Αγγλία η πληροφόρηση της νεολαίας για τους Αμερικανούς τραγουδιστές ήταν πολύ λίγη.
Σίγουρα ήταν κάποιος από τους Μπίτλς και αν δεν με απατά η μνήμη μου ήταν ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ  που είχε πει σε μια συνέντευξη του ότι στα νιάτα του είχε μια αμφιθυμία για το ποιος από του τους δύο ήταν ο πιο αγαπημένος του τραγουδιστής, ο  Little Richard   ή ο Έλβις Πρίσλεϊ!
Η αμφιθυμία του έληξε όταν διαπίστωσε πως ο ο  Little Richard   ήταν μαύρος οπότε ο ένας ήταν ο αγαπημένος του λευκός και ο άλλος ο αγαπημένος του μαύρος τραγουδιστής. Άγνωστο ακόμα συγκρότημα οι Μπίτλς άνοιγαν την συναυλία του στο Αμβούργο στο ευρωπαϊκό  τουρ του Little Richard το 1962.


Εκείνη την εποχή  στο κέντρο της Αθήνας υπήρχαν πολλά δισκάδικα αλλά οι δίσκοι της ροκ, πλην του Πρίσλεϊ και ελαχίστων άλλων τραγουδιστών, ήταν όλοι εισαγωγής και σε πολύ μικρό αριθμό.
Έτσι όταν αποφάσισα να αποκτήσω και άλλους δίσκους του Little Richard  συχνά όταν βρισκόμουν στο κέντρο έπαιρνα σβάρνα τα δισκάδικα υποβάλλοντας την ίδια μονότονη ερώτηση : Μήπως έχετε κανένα δίσκο…
Όπως γράφω στο ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ  αγοράζοντας έκτοτε δίσκους του κατέληξα να αποκτήσω την νοοτροπία του συλλέκτη αλλά για να καταφέρω να αποκτήσω και το τελευταίο του 45ρι έπρεπε να εμφανιστεί  το  e-bay και να εκδοθεί το 1984 το βιβλίο   "The Life and Times of Little Richard", γραμμένο από τον Τσαρλς Γουάιτ και στο οποίο υπάρχει η πλήρης δισκογραφία του μέχρι τότε. Μετέπειτα με το ιντερνέτ τα πάντα έγιναν εύκολα
.


Ο μικρόσωμος αυτός  τραγουδιστής διέθετε μια φοβερή φωνή με φωνητικό εύρος, όπως είδα σε εξειδικευμένο  ιστότοπο, Ε2- F6 δηλαδή πάνω από 4 οκτάβες, γεγονός που υποδηλώνει μια εξαιρετικά ευέλικτη και σπάνια φωνή, ικανή να τραγουδήσει τόσο πολύ χαμηλά όσο και πολύ ψηλά. Πιο απλά από την φωνή ενός μπάσου μέχρι την πολύ ψηλή γυναικεία φωνή (σοπράνο coloratura) ή σε χρήση φαλτσέτου/ειδικών τεχνικών.
Στην δεκαετία το 50 γνώρισε την μεγαλύτερη δημοτικότητα της καριέρας του ηχογραφώντας  στην Specialty 36 τραγούδια από τα οποία τα 7 έγιναν χρυσά. Όμως όταν η δημοτικότητα του  βρισκόταν στην κορυφή το 1957 πηγαίνοντας περιοδεία στην Αυστραλία  με τον  Gene Vincent  και τον Eddie Cochran στην πτήση τους από την Μελβούρνη στο Σίντνεϊ, προφανώς από άγχος και φόβο είδε πυρακτωμένους τους κινητήρες του αεροπλάνου και είχε την αίσθηση ότι  άγγελοι τους κράτησαν στον αέρα! Στην παράσταση στο Σίντνεϊ είδε μια φωτεινή κόκκινη πύρινη σφαίρα που πετούσε στον ουρανό ψηλά, συγκλονίστηκε το θεώρησε σημάδι από τον Θεό ( βέβαια ήταν ο Σπούτνικ 1)!
Γυρνώντας 10 μέρες νωρίτερα στις ΗΠΑ έμαθε ότι το αεροπλάνο  της αρχικής του πτήσης συντρίφτηκε στον Ειρηνικό, όποτε το θεώρησε σαν ένα νέο  μήνυμα που του έστειλε ο θεός  για να τον προειδοποιήσει  να σταματήσει την ομοφυλόφιλη  και γεμάτη ναρκωτικά ζωή που έκανε ως τότε και να στραφεί στην θρησκεία. Ο Ρίτσαρντ θεώρησε αυτά τα περιστατικά ως θείο μήνυμα  και εγγράφηκε στο Oakwood College στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα για να σπουδάσει θεολογία.
Η μεταστροφή του αυτή και η θρησκοληψία του γίνεται κατανοητή αν γνωρίζει κανείς ότι ο Little Richard   μεγάλωσε σε πολύ φτωχή οικογένεια με 12 παιδιά με πατέρα διάκονο και εξίσου θρησκευόμενη μητέρα με 2 θείους και παππού ιερείς και με συνεχή ακούσματα γκόσπελ μουσικής που από μικρός τραγουδούσε ενώ εγκατέλειψε το σχολείο στο λύκειο.  Βέβαια αργότερα ότι η αποχώρηση του αυτή για πνευματική αναγέννηση είχε και οικονομικούς λόγους λόγω των πολύ χαμηλών ποσοστών που εισέπραττε από την εταιρεία του.
Το 1958 σχημάτισε την  Little Richard Evangelistic Team και άρχισε να ταξιδεύει σε όλη την χώρα και το 1959 παντρεύτηκε.
Άρχισε να ηχογραφεί τραγούδια γκόσπελ με τα σημαντικότερα να βρίσκονται στον δίσκο του 1962  King of the Gospel Singers, που την παραγωγή του  έκανε ο  Quincy Jones ο οποίος αργότερα είπε ότι η φωνή του Little Richard τον είχε εντυπωσιάσει περισσότερο από κάθε άλλου τραγουδιστή που είχε συνεργαστεί.


Με την αποχώρηση του από την ροκ σκηνή αλλά και μετά την εισβολή των Μπίτλς στις ΗΠΑ το ενδιαφέρον του κοινού για τους μαύρους τραγουδιστές που είχαν δημιουργήσει το ροκ την προηγούμενη 10ετια  είχε μειωθεί σε αντίθεση με την Ευρώπη που η φήμη του παρέμενε ατόφια με αποτέλεσμα στην περιοδεία του σε αυτήν να  ξαναρχίσει  να τραγουδάει ροκ μέχρι το 1976.
Στην νέα μπάντα που σχημάτισε ένα διάστημα έπαιζε σε αυτήν και ο Τζίμυ Χέντριξ πριν να γίνει γνωστός. Γύρισε τότε μερικούς αξιόλογους δίσκους ροκ και  Rhythm and blues , συμμετείχε και σε τραγούδια άλλων μεγάλων συγκροτημάτων και σε περιοδείες μαζί με άλλους ρόκερς αλλά η εποχή των μεγάλων επιτυχιών είχε παρέλθει πλέον  ανεπιστρεπτί
Το 1970 χειροτονήθηκε ιερέας, το 1975 έκανε μια επιτυχημένη παγκόσμια περιοδεία, αλλά μέχρι το 1977 ήταν εθισμένος στην κοκαΐνη, την ηρωίνη και στο παραισθησιογόνο PCP. Εκείνη την χρονιά μερικά τραγικά γεγονότα στο περιβάλλον του τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τα ναρκωτικά και να επιστρέψει στην ιεροσύνη και έτσι το 1979 γύρισε άλλον ένα δίσκο με γκόσπελ τον 
God's Beautiful City.



Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990, ο Ρίτσαρντ τελούσε γάμους διασημοτήτων και έτσι, μεταξύ άλλων, πάντρεψε τον Bruce Willis με την Demi Moore, τον κιθαρίστα του Bruce Springsteen,  Stevie Van Zandt τον Tom Petty και την  Cyndi Lauper ενώ συμμετείχε και σε κηδείες μουσικών φίλων του όπως ο Wilson Pickett και ο  Ike Turner.

Το 1984 για 3η φορά επιστρέφει στην ροκ μουσική  συνδυάζοντας για πρώτη φορά τους ρόλους του ως ευαγγελιστής και ροκ τραγουδιστής, καθώς δήλωσε ότι το είδος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για καλό ή για κακό.

Μετά την επιτυχημένη του παρουσία στο φίλμ Down and Out in Beverly Hills, ηχογράφησε το 1986 τον δίσκο του Lifetime Friend και συνέχισε να συμμετέχει σε δίσκους άλλων γνωστών τραγουδιστών, να δίνει συναυλίες σε όλο τον κόσμο μέχρι το 2014 ενώ συχνά τον καλούσαν  στην τηλεόραση.


Σε μια τέτοια συναυλία στο Λονδίνο που ήταν  μαζί με τον Chuk Berry είχα την ευκαιρία να τον απολαύσω και εγώ  ενώ δυστυχώς ο Fats Domino που ήταν μαζί τους, δεν εμφανίστηκε γιατί είχε αρρωστήσει.
Το 2000 παίχτηκε στους κινηματογράφους η ταινία  Little Richard, μια δραματοποιημένη βιογραφία των ετών της μεγάλης επιτυχίας του.
Για περισσότερες . λεπτομέρειες για την ζωή του μπορεί να διαβάσει κανείς εδώ
 


Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.


Σάββατο 11 Απριλίου 2026

ΙΓ- ΑΤΤΑΛΕΙΑ και ΤΕΡΜΗΣΣΟΣ (τελευταίο)



 

ΑΤΤΑΛΕΙΑ


Η Αττάλεια  είναι μια όμορφη παραθαλάσσια πόλη με πολλά παλιά ελληνικά αρχοντικά και είναι η 8η σε πληθυσμό πόλη της Τουρκίας, με πάνω από 1.200.000 κατοίκους και μεγάλη τουριστική ανάπτυξη και γι αυτό και θεωρείται ως η «πρωτεύουσα του τουρκικού τουρισμού»
Το αρχαιολογικό της μουσείο, ένα από τα σημαντικότερα αυτής της χώρας και είναι το πρώτο μέρος  που επισκεπτόμαστε.
 Δεν είναι δυνατόν να μεταφέρει κανείς σε ένα σύντομο κείμενο το πλήθος των εκθεμάτων του που ξεκινούν από την εποχή του λίθου και φτάνουν στην Βυζαντινή εποχή, ενώ ενδιαφέρον επίσης έχει και το τμήμα εθνογραφίας του.



Απλά θα μεταφέρω εδώ μερικά από τα χαρακτηριστικότερα εκθέματα όπως το αγαλματίδιο του θεού Ήλιου και την Οινοχόη της Αιγύπτιας βασίλισσας Βερενίκης ΙΙ που βρέθηκε στην Ξάνθο την οποία της την είχε χαρίσει ο σύζυγος της Πτολεμαίος ΙΙΙ Ευεργέτης μεταξύ του 246-222πΧ.

Στην αίθουσα των γλυπτών σημαίνουσα θέση έχει η γυναίκα που χορεύει που είναι ένα θαυμάσιο δείγμα της Ρωμαϊκής εποχής καθώς αποτελείται από λεπτό πορώδες μάρμαρο δύο χρωμάτων άσπρο και μαύρο. Το δέρμα είναι από λευκό μάρμαρο, ενώ τα ρούχα και τα μαλλιά από μαύρο.(Πέργη 2ος μΧ)




Κλασσικό θέμα της αρχαιότητας οι 3 χάριτες (από τις νότιες θέρμες της Πέργης), ενώ εντυπωσιακά είναι το άγαλμα του Ανδριανού, ο Ερμής που δένει τα σανδάλια του και το όμορφο κεφάλι του Απόλλωνα. 



Πλούσια ευρήματα διαθέτει και το τμήμα με τις περίτεχνα διακοσμημένες σαρκοφάγους. Εκεί βλέπουμε την σαρκοφάγο του Ηρακλέους με τους άθλους του, την σαρκοφάγο της Αριάδνης που κοιμάται εξαντλημένη από το κλάμα μέχρι να την βρει ο Διόνυσος ( βρέθηκε κοντά στην Πέργη) και την σαρκοφάγο της Αυρηλίας Μποτιάνη Δημητρίας ξαπλωμένης σε κλίνη που χρησιμοποιούσαν για ξεκούραση και φαγητό.


Ξεχωρίζουν επίσης μια σαρκοφάγος με διονυσιακές σκηνές και μια χωρίς ανάγλυφα που βρέθηκε όμως σε κεντρικό σημείο στα Πάταρα και ανήκε στον Πρωταθλητή Λούκιο Σεπτίμο   Θεονίδη που φαίνεται πως ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην πόλη. 


Στο εθνολογικό τμήμα με πλήθος από σύγχρονα αντικείμενα ξεχώρισα μερικά ρολόγια τσέπης που προσωπικά μου αρέσουν ιδιαίτερα.


Στην Αττάλεια ενδιαφέρον για τον επισκέπτη έχει η παλιά της πόλη το Καλέ Ιτσί  που βρίσκεται μέσα στα αρχαία τείχη της πόλης.
Στα σύνορα της νέας πόλης με την παλιά βρίσκεται  ο Ρωμαϊκός πύργος του ρολογιού (2ος αιών)  ενώ στην παλιά πόλη μπαίνουμε από την πολύ καλά διατηρημένη πύλη του αυτοκράτορα Αδριανού, ο οποίος επισ
κέφτηκε την Αττάλεια το 130 μ.Χ. 



Στην παλιά πόλη τα παλιά ελληνικά σπίτια της έχουν κριθεί ως ιδιαιτέρου κάλλους και είναι πλέον πολιτιστική κληρονομιά υπό προστασία. Ενδιαφέρον έχουν επίσης τα ερείπια ενός κτίσματος που το μισό ήταν εκκλησία και το άλλο μουσουλμανικό τέμενος με εντοιχισμένα αρχαία μάρμαρα.


Το Τζαμί Γιβλί Μιναρέ, που σημαίνει τζαμί του αυλακωτού μιναρέ, γνωστό επίσης και ως Ουλού Τζαμί(1230) με των 38 μέτρων μιναρέ του αποτελεί σύμβολο και τοπόσημο της πόλης. Είναι κτισμένο στα θεμέλια μιας βυζαντινής εκκλησίας.
Το κτήριο στεγάζει σήμερα το Εθνογραφικό μουσείο.

 

ΤΕΡΜΗΣΣΟΣ


Κάπου 30 χιλιόμετρα από την Αττάλεια και σε ύψος άνω των  1000 μέτρων σε μια φυσική πλατφόρμα του βουνού Σολυμός (τώρα Γκιουλούκ Ταγί) βρίσκεται η Τερμησσός μια πόλη που δεν κατάφερε να κατακτήσει ο Μέγας Αλέξανδρος.
Το τέλος της Τερμησσού ήρθε όταν το υδραγωγείο της συντρίφτηκε από σεισμό, καταστρέφοντας την παροχή νερού στην πόλη. Η πόλη εγκαταλείφθηκε (άγνωστο έτος), γεγονός που εξηγεί την αξιοσημείωτη κατάσταση διατήρησής της σήμερα.


Η πόλη δεν έχει ανασκαφεί αλλά από αρκετά από τα ερείπια είναι γνωστή η χρήση τους όπως ο ναός του Αδριανού και το Γυμνάσιο.




Εμφανή είναι τα τείχη της άνω πόλης, αλλά και άλλα ερείπια που ακόμα δεν έχει καθοριστεί η χρήση τους
.Σε καλή κατάσταση είναι το θέατρο της πόλης για το οποίο γράφω στο Ε΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ-15-ΑΣΠΕΝΔΟΣ, 16-ΣΙΔΗ, 17-ΤΕΡΜΗΣΣΟΣ (τελευταίο)

 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

Α-ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

Β-ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ!

Γ΄ ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ

Δ΄ ΙΕΡΑΠΟΛΙΣ (Pamukkale)

Ε΄ ΕΦΕΣΟΣ α΄ μέρος

Ε΄ ΕΦΕΣΟΣ β΄ μέρος

ΣΤ΄ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΣΟΣ

Ζ΄ ΜΙΛΗΤΟΣ -ΔΙΔΥΜΑ

Η΄ ΚΝΙΔΟΣ και ΚΑΥΝΟΣ

Θ΄ ΛΙΒΙΣΙ ,ΛΗΤΩΟΝ, ΞΑΝΘΟΣ και ΠΑΤΑΡΑ

Ι΄ ΝΗΣΟΣ ΚΕΚΟΒΑ, ΜΥΡΑ, ΚΑΣ και ΑΡΥΚΑΝΔΑ

ΙΑ-ΟΛΥΜΠΟΣ και ΦΑΣΗΛΙΔΑ

ΙΒ-ΠΕΡΓΗ, ΑΣΠΕΝΔΟΣ και ΣΙΔΗ

ΙΓ- ΑΤΤΑΛΕΙΑ και ΤΕΡΜΗΣΣΟΣ (τελευταίο)

 

 

 

Κυριακή 22 Μαρτίου 2026

ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΑ ΦΕΤΙΝΑ ΟΣΚΑΡ



Έχω δει όλες τις  ταινίες που διαγωνίστηκαν στα διάφορα Όσκαρ, εκτός της ταινίας - Song Sung Blue (που δεν έχει προβληθεί εδώ) όπως επίσης  δεν έχω δει επίσης και όλες τις ταινίες Animation και ντοκιμαντέρ, οπότε και δεν έχω γνώμη γι αυτές τις κατηγορίες .Για αυτές που έχω δει  σε μερικές απονομές συμφωνώ.  αλλά σε άλλες θα προτιμούσα το βραβείο να έχει δοθεί αλλού.
Κάτω από κάθε ταινία, έχω παραθέσει ένα σύντομο σχόλιο μου γι αυτήν καθώς και την προσωπική μου βαθμολογική της αξιολόγηση στην κλίμακα 1-5
Με κόκκινα γράμματα είναι οι ταινίες που πήραν το Όσκαρ και όπου η επιλογή μου ήταν διαφορετική είναι με μπλέ


Best picture
 
One Battle After Another
Ιδιόρρυθμη περιπέτεια με έντονο μαύρο χιούμορ και με τον Sean Penn να δημιουργεί ένα αξέχαστο κινηματογραφικό ήρωα. 3
 
Frankenstein
Εντυπωσιακή και πλούσια σε σκηνικά διασκευή του κλασσικού αυτού έργου ανανεωμένου με την  γνωστή από τον  Λαβύρινθο του Πάνα" και το Το Σχήμα του Νερού σκηνοθετική ματιά του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο  3
 
F1
Οι εντυπωσιακές σκηνές από αγώνες της φόρμουλα 1 μαζί με την συμπαθητική παρουσία του Μπραντ Πιτ και τις προβλέψιμες σχέσεις των πρωταγωνιστών δεν επαρκούν, πλην ίσως των φανατικών της φόρμουλας, να ικανοποιήσουν ένα ευρύτερο κοινό.   2 ½
 
Hamnet
Με εξαιρετικό τρόπο δοσμένο το πόσο η προσωπική ζωή του συνέβαλλε στην δημιουργία του κλασικού του έργου 3
 
Marty Supreme
Η ταινία είναι μια μαύρη σάτιρα για το κυνήγι του αμερικάνικου ονείρου με όσα παράλογα κάνει ο πρωταγωνιστής της για να πετύχει, αλλά παρά το ότι έχει ρυθμό οι απιθανότητες του σεναρίου τελικά σε απωθούν . 2
 
The Secret Agent
Μια αριστουργηματική ταινία που καταφέρνει να κρατάει τεταμένο συνεχώς το ενδιαφέρον του θεατή, που από την αρχή έχει την αίσθηση μιας επαπειλούμενης απειλής για τον πρωταγωνιστή και που χάρις στην μαστοριά του χαρισματικού της σκηνοθέτη η αναμενόμενη κάθαρση έρχεται χωρίς την αναμενόμενη από άλλες ταινίες κορύφωση της. 4 ½
 
Sentimental Value
Στην εξαιρετική αυτή ταινία ο σκηνοθέτης καταφέρνει θυμίζοντας ταινίες του Μπέργκμαν να μας δώσει με εικόνες και διάλογο τις διαταραγμένες σχέσεις μεταξύ ενός απόντος στο παρελθόν πατέρα με τις δύο του κόρες σχέσεις που δεν βασίζονται μόνο στους δεσμούς της οικογένειας αλλά και στην αγάπη τους για την τέχνη. 4 ½
 
Sinners
Ξεχωρίζει από τις άλλες ταινίες τρόμου, γιατί έχει εξαιρετική μουσική, αντιρατσιστικά μηνύματα και υπερβολικές σκηνές βίας 2
 
Train Dreams
Μια άλλοτε νοσταλγική και άλλοτε βάρβαρη εικόνα της εποχής της επέκτασης του σιδηροδρόμου στις αρχές του περασμένου αιώνα στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ξυλοκόπου. 2 ½
 
Bugonia
Έχοντας δει προηγουμένως την ιδιόρρυθμη μαύρη κωμωδία Save the Green Planet γνήσιο b-movie, με τις συνήθεις σκληρές σκηνές βίας στην κορεατική φιλμογραφία, βλέποντας την Βουγονία είχα την αίσθηση ότι βλέπω ένα καλογυρισμένο μεν, Χολιγουντιανής αισθητικής αντίγραφο της, και με καλούς ηθοποιούς πλήρως αποδεκτούς για τα δυτικά πρότυπα, αλλά που, ιδίως με το φαντασμαγορικό τέλος, έχει χάσει την γοητευτική αφέλεια του οικονομικά φτωχότερου πρότυπου. 1 ½
 
Θα έλεγα ότι τόσο η ταινία Sentimental Value αλλά σχεδόν και η ισάξια The Secret Agent είναι σαφώς πιο αξιόλογες από το  One Battle After Another, αλλά το βασικό τους μειονέκτημα είναι ότι δεν είναι αμερικανικές.  Ευτυχώς βέβαια που η αναμφισβήτητη αξία του Sentimental Value αναγνωρίστηκε με την απονομή του Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.
 
 
Best actress
 
Jessie Buckley – Hamnet
 
Rose Byrne - If I Had Legs I'd Kick You
Εξαιρετική ερμηνεία της Ρόουζ Μπέρν και ιδιαίτερα αγχωτική η ατμόσφαιρα της ταινίας που αν δεν άφηνε, ηθελημένα πιστεύω, αδιευκρίνιστα ορισμένα στοιχεία της ιστορίας, θα ήταν πολύ καλύτερα αποδεκτή από τον θεατή. 2
 
Kate Hudson - Song Sung Blue
 
Renate Reinsve - Sentimental Value
 
Emma Stone – Bugonia
 
Δεν έχω δει την άπαιχτη Song Sung Blue για να συγκρίνω την ερμηνεία της Kate Hudson με αυτήν των άλλων συνυποψηφίων της, αλλά η ερμηνεία της Rose Byrne,  στην σαφώς κατώτερη ταινία από το Hamnet, If I Had Legs I'd Kick You, είναι καθηλωτική.
 
 
Best actor
 
Michael B Jordan – Sinners
 
Timothée Chalamet - Marty Supreme
 
Leonardo DiCaprio - One Battle After Another
 
Ethan Hawke - Blue Moon
Η ταινία έχει σαν θέμα τον διάλογο του Λόρεντζ Χαρτ με τον  Ρίτσαρντ Ρότζερς που είχαν γράψει μαζί το ομώνυμο πασίγνωστο τραγούδι του τίτλου της, με τον ϊθαν Χοκ συγκλονιστικό ως Χάρτ 2 ½
 
Wagner Moura - The Secret Agent
 
Είναι πια δεδομένο ότι ο Timothée Chalamet έχασε το Όσκαρ μετά την άστοχη άποψη του ότι «κανείς δεν νοιάζεται" για την όπερα ή το μπαλέτο». Αλλά εξίσου αξιόλογη ήταν και η ερμηνεία του Ethan Hawke  στην ήσσονος σημασίας  ταινία  Blue Moon.
 
 
Best supporting actress
 
Amy Madigan - Weapons
 
Elle Fanning - Sentimental Value
 
Inga Ibsdotter Lilleaas - Sentimental Value
 
Wunmi Mosaku - Sinners
 
Teyana Taylor - One Battle After Another
 
Η Elle Fanning και η  Inga Ibsdotter Lilleaas ήταν κατά την γνώμη μου ισάξιες στον ρόλο των δύο αδελφών στην ταινία Sentimental Value και σαφώς καλύτερες από την Amy Madigan  στην υποδεέστερη ταινία  Weapons
 
Best supporting actor
 
Sean Penn - One Battle After Another
 
Benicio del Toro - One Battle After Another
 
Jacob Elordi - Frankenstein
 
Delroy Lindo - Sinners
 
Stellan Skarsgård - Sentimental Value
 
 
Best director
 
Paul Thomas Anderson - One Battle After Another
 
Ryan Coogler - Sinners
 
Josh Safdie - Marty Supreme
 
Joachim Trier - Sentimental Value
 
Chloé Zhao - Hamnet
 
Η βράβευση του εξαιρετικού σκηνοθέτη Paul Thomas Anderson νομίζω ότι έγινε γιατί στο παρελθόν έχει επανειλημμένα  αγνοηθεί από τα Όσκαρ  στις τόσες αξιόλογες ταινίες του που έχουν γράψει ιστορία στον κινηματογράφο.
 
Best international feature
 
Sentimental Value
 
It Was Just an Accident
Μια εξαιρετική ταινία που διαθέτει υποδόριο μαύρο χιούμορ, παρά το θέμα της που αφορά την εκδίκηση θυμάτων ενός βασανιστή στο Ιράν, καταφέρνει να αποδείξει ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά ποτέ δεν είναι δεδομένη. 4
 
Sirât
H ταινία, παρά το απίθανο σενάριο της, λόγω του τοπίου αλλά και των ιδιόρρυθμων `συνταξιδιωτών στους οποίους προσκολλάται ένας πατέρας με τον μικρό γιό του που ψάχνει να βρεί την κόρη του, εξασκεί στην αρχή σαν road movie μια υπνωτιστική γοητεία στον θεατή μέχρι την απρόσμενη κορύφωση της.  3
 
The Secret Agent
 
The Voice of Hind Rajab
Είναι από τις ταινίες που μένουν χαραγμένες στην μνήμη του θεατή καθώς σε όλη την διάρκεια της αναπόφευκτα συμμετέχει συναισθηματικά στην τραγική αυτή ιστορία  4
 
 
Best original score
 
Sinners - Ludwig Goransson
 
Bugonia - Jerskin Fendrix
 
Frankenstein - Alexandre Desplat
 
Hamnet - Max Richter
 
One Battle After Another - Jonny Greenwood
 
 
Best cinematography
 
Sinners - Autumn Durald Arkapaw
 
Frankenstein - Dan Laustsen
 
Marty Supreme - Darius Khondji
 
One Battle After Another - Michael Bauman
 
Train Dreams - Adolpho Veloso
 
Νομίζω ότι το αποτέλεσμα της δουλειάς του Dan Laustsen στον Frankenstein είναι καταπληκτική και ιδιαίτερα εντυπωσιακή.
 
Για τις παρακάτω κατηγορίες και στις υπόλοιπες που δεν αναφέρω  εδώ, δεν έχω τις απαιτούμενες γνώσεις για να έχω άποψη.

Best production design
 
Frankenstein - Tamara Deverell and Shane Vieau
 
Hamnet - Fiona Crombie and Alice Felton
 
Marty Supreme - Jack Fisk and Adam Willis
 
One Battle After Another - Florencia Martin and Anthony Carlino
 
Sinners - Hannah Beachler and Monique Champagne
 
 
Best casting
 
One Battle After Another - Cassandra Kulukundis
 
Hamnet - Nina Gold
 
Marty Supreme - Jennifer Venditti
 
Sinners - Francine Maisler
 
The Secret Agent - Gabriel Domingues
 

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.