ΙΝΤΖΕΔΙΝ-Η ΦΥΛΑΚΗ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΤΗΚΕ Η ΤΑΙΝΙΑ «ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΗΜΕΊΩΜΑ»

Σχεδόν εδώ και 50 χρόνια, όταν κατεβαίνω στην Κρήτη περνάω πολλές φορές έξω από Ιντζεδίν στο Καλάμι και δυστυχώς δεν έχω καταφέρει να το επισκεφτώ γιατί είναι κλειστό, παρά το γεγονός ότι από το 1986 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο μαζί με την κτιστή δεξαμενή-βρύση στην είσοδο του, η οποία, σύμφωνα με την επιγραφή που έχει, κατασκευάστηκε  «Επί αυτοκράτορος Σουλτάνου Χαμίτ οικοδομήθη υπό Γεωργαράκη αρχιτέκτονος έτει 1884 μηνί Σεπτεμβρίω».

 Αναγκαστικά λοιπόν οι παρακάτω φωτογραφίες με τις επιγραφές της βρύσης, των εισόδων και της εξωτερικής σκοπιάς είναι οι μόνες που έχω πάρει. 

Μπροστά στην κρήνη στην φωτογραφία του 1910 ποζάρουν άνδρες της Κρητικής Χωροφυλακής μαζί με ένα μουσουλμάνο και παιδιά του χωριού.

Έτσι το εσωτερικό του Ιντζεδίν το έχουμε δει μόνο σε ταινίες όπως τις «Μέρες του 36»(1972) του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, τα «Πέτρινα Χρόνια» (1985) του Παντελή Βούλγαρη και στην φετινή ταινία του ιδίου «Το Τελευταίο Σημείωμα».

Το Ιντζεδίν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε, μαζί με άλλα δύο σωζόμενα φρούρια ( Κάστρο Σούδας και Παλαίκαστρο ή Κουλές Απτέρων ) ένα από τα κυριότερα αμυντικά έργα που θωράκιζαν το σπουδαιότερο φυσικό λιμάνι της Κρήτης, το λιμάνι της Σούδας.

Για τον Κουλέ των Απτέρων έχω γράψει στο ποστ μου  ΧΑΡΙΣ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΕΖΟΥΣ ΕΜΑΘΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ ΚΟΥΛΕ ΤΩΝ ΑΠΤΕΡΩΝ

Για το κάστρο της Σούδας που ελέγχεται από τον Ναύσταθμο Κρήτης και ήταν προηγουμένως η θερινή κατοικία του Ναυάρχου, είναι λίγα χρόνια που επετράπη η περιορισμένη επίσκεψη σε αυτό. Έχω σκοπό να γράψω γι΄αυτό όταν καταφέρω να το επισκεφτώ.

Το  Ιντζεδίν  κτίστηκε ως φρούριο το 1872 από το Ρεούφ Πασά (ήταν αυστριακής καταγωγής) , στην ίδια θέση που το 1646, οι πρώτοι Τούρκοι διώχνοντας τους Ενετούς, έχτισαν Πύργο –παρατηρητήριο για τον έλεγχο του κόλπου. Ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του πρωτότοκου γιου του Σουλτάνου Αβδούλ Αζιζ Ιτζεδίν.

Δευτερεύων λόγος που κτίστηκε εκεί ήταν και η ύπαρξη πηγής με άφθονο νερό στην παραλία, από την οποία από την αρχαιότητα έπαιρναν νερό τα πλοία.

Την κατασκευή του σχεδίασαν Γερμανοί ή Αυστριακοί μηχανικοί, οι οποίοι και επέβλεπαν τους Τούρκους στρατιώτες, τους ντόπιους εργάτες αλλά και τους Αρμένιους και τους άλλους βαλκάνιους λιθοξόους που είχαν έρθει από την Κωνσταντινούπολη.

Είναι λιθόκτιστο κτίριο, ορθογώνιο με αυλή στο κέντρο. Στη βορινή πλευρά, υπάρχει σειρά θολωτών χώρων που καλύπτονται από το ανάχωμα του προμαχώνα, και που στο βάθος έχουν είδος καταπακτής που οδηγεί στα 12 πυροβολεία που ήσαν εφοδιασμένα με πυροβόλα Κρούπ που είχαν βεληνεκές 12 χιλιόμετρα. Ανατολικά, Βορινά και Δυτικά το ανάχωμα υποβαστάζεται από πέτρινη βάση από λαξευτή λιθοδομή που δημιουργεί πρανές και καταλήγει σε κυμάτιο.

Το έγχρωμο χαρακτικό του Ιντζεδίν δημοσιεύθηκε στα Illustrated London News στις 20 Ιουλίου 1878

Η 3 είναι φωτογραφία του Γάλλου προξένου Blanc.

Στην 4 φαίνεται και το κάστρο της Σούδας.

Η καρτ ποστάλ είναι του 1904 (Cavaliero E.A)

 Στην εξέγερση των Κρητών  στη Δυτική Κρήτη, τον Φεβρουάριο του 1878, επιτέθηκαν στο φρούριο  2.000 επαναστάτες αλλά  δεν μπόρεσαν να το καταλάβουν.

Με τον ερχομό των Μεγάλων Δυνάμεων στην Κρήτη επί αυτόνομης  Κρητικής Πολιτείας, οι Τούρκοι εγκαταλείπουν το φρούριο, που περιέρχεται στον έλεγχο των Άγγλων, παίρνοντας μαζί τους τα πυροβόλα

Στις φωτογραφίες από την εποχή της Κρητικής Πολιτείας βλέπουμε στην 1 αξιωματικούς της Κρητικής πολιτοφυλακής στις επάλξεις του βόρειου τείχους ενώ στο βάθος φαίνονται οι αποθήκες πυρομαχικών δίπλα σε κάθε έπαλξη ενώ στην επομένη φωτογραφία γυμνάσια της πολιτοφυλακής στην αυλή.

Στην φωτογραφία του Οκτωβρίου 1906 είναι Ιταλικό άγημα στο Ιντζεδίν.

Το 1899 ο Βενιζέλος, ως σύμβουλος επί της Δικαιοσύνης, αποφασίζει την μετατροπή του Ιντζεδίν σε φυλακή και τα έργα αρχίζουν το 1900..

Από τότε αρχίζουν και οι παρεμβάσεις στην αρχική κτηριακή μορφή του με αποτέλεσμα να αλλάξει σημαντικά η όψη του. Γίνεται η προσθήκη του ορόφου στην νότια, ανατολική και δυτική πλευρά του  και κατασκευάζεται ο εξωτερικός μαντρότοιχος το 1904. Προστίθενται επίσης κτίσματα στην αυλή για τον διαχωρισμό της φυλακής σε ακτίνες.

Όπως βλέπουμε στην καρτ ποστάλ της πρώτης δεκαετίας του 20^ου αιώνα η ευρύτερη εικόνα του Ιντζεδίν έχει αλλάξει ριζικά όπως και η πρόσοψη του στην φωτογραφία γύρω στο 1910. Της ίδιας εποχής είναι και η φωτογραφία με τα κτίσματα στην εσωτερική αυλή και τους παρατεταγμένους κρατούμενους.

Από τον Νοέμβριο 1902 το Ιτζεδίν λειτουργούσε ήδη ως φυλακή για ελαφροποινίτες με αποτέλεσμα τον Νοέμβριο 1903 να φιλοξενήσει και τον   Ελευθέριο Βενιζέλο για 15 ημέρες, μετά από καταδίκη του για εξύβριση, έπειτα από μήνυση που του υπέβαλλε ο Μητροπολίτης Κρήτης Ευμένιος που ήταν οπαδός του πρίγκιπα Γεωργίου. Για πολιτικούς λόγους φυλακίστηκαν επίσης εκεί και οι συνεργάτες του, Κωνσταντίνος Φούμης και Αντ.Γιάνναρης,

Τον Δεκέμβριο 1905 οι κρατούμενοι είχαν φτάσει τους 350-400.

 Στην περίοδο της δικτατορίας του Θ. Πάγκαλου, το 1924, κρατήθηκε στις φυλακές μεγάλος αριθμός πολιτικών αντιφρονούντων, ενώ μετά την πτώση της δικτατορίας με αντιπραξικόπημα το 1926 φυλακίστηκε για 2 χρόνια και ο ίδιος ο Πάγκαλος. Την περίοδο  1930-1931, σαράντα αριστεροί πολιτικοί κρατούμενοι, φυλακίστηκαν με βάση το «Ιδιώνυμο» που ψήφισε η κυβέρνηση του 1929.
Επίσης αρχικά εκεί φυλακίστηκαν οι αξιωματικοί που συμμετείχαν στο κίνημα του 1935 και καταδικάστηκαν από το Έκτακτο Στρατοδικείο της Σούδας.

Στον πόλεμο του 40 και μέχρι την Μάχη της Κρήτης κλείστηκαν εκεί Ιταλοί αιχμάλωτοι, όπως οι καταδρομείς που πραγματοποίησαν την θεαματική νυχτερινή επιχείρηση κατά του αγγλικού καταδρομικού Γιόρκ στις 26-3-1941.

 Στην περίοδο της γερμανικής κατοχής και στα πρώτα χρόνια του εμφυλίου οι φυλακές δε λειτούργησαν. Οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν  τις φυλακές της Αγιάς.

Τα τελευταία όμως χρόνια του εμφυλίου το 1948 και μετά, το κάτεργο του Ιντζεδίν άνοιξε και πάλι.. Ξεχωρίζει η μεταφορά, το 1948, 105 καταδικασθέντων σε θάνατο δεκάδες φορές από τη Γυάρο. Με την παρουσία των πολιτικών κρατουμένων στη φυλακή, ξεκινάει και μια περίοδος πολιτιστικής και μορφωτικής δραστηριότητας. Ο Μανώλης Γλέζος συλλαμβάνεται την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1959 και οδηγείται στις φυλακές του Ιτζεδίν. Για 6 μήνες, οργανώνει και λειτουργεί σχολή Δημοσιογραφίας.
Στο Ιντζεδίν έγιναν επίσης εκείνα τα χρόνια και εκτελέσεις θανατοποινιτών, περίπου 20-30, εκ των οποίων 7 ήσαν κομμουνιστές.
Η τελευταία εκτέλεση πολιτικού κρατουμένου στο Ιτζεδίν, έγινε στις 23 Μαρτίου 1952 και ήταν ο Γιώργος Μιχόπουλος από το Πτελιό Αλμυρού, πολιτικός επίτροπος του τάγματος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος.

Στην δυτική πλευρά του τείχους ήταν και ο «αράπης», δύο σκοτεινές τρύπες όπου έβαζαν τους μελλοθάνατους πριν να τους εκτελέσουν.

Η «μπουλίτσα», στην οποία έχουν αφαιρεθεί σήμερα τα χωρίσματα, ήταν το απομονωτήριο των φυλακών, υπόγειος  χώρος κατασκευασμένος από τους Τούρκους για τα πυρομαχικά και διέθετε στον τοίχο σιδερένιους κρίκους για να αλυσοδένουν τους πιο ζωηρούς από τους κρατουμένους.
Με την δικτατορία του 67 στο Ιντζεδιν κρατήθηκαν εκεί  και πολιτικοί κρατούμενοι ασχέτως ιδεολογίας.

 Στο τέλος Ιανουαρίου 1971 οι φυλακές έκλεισαν, οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν αλλού και παραχωρήθηκε η χρήση του στο Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο και στέγαζε εκεί υπηρεσίες του Ναυστάθμου από τις 11 Δεκεμβρίου 1975 έως το τέλος Ιανουαρίου του 2006 οπότε  άρχισε και η εγκατάλειψη του.

Το διάστημα αυτό κατεδαφίστηκαν οι κατασκευές της αυλής, τα διαχωριστικά της «μπουλίτσας» και οι σιδερένιοι κρίκοι από τους τοίχους.

Το Ιντζεδίν μπορεί κανείς να το επισκεφτεί μόνο στις 15 Δεκεμβρίου την μέρα του Αγίου Ελευθερίου που γιορτάζει το ομώνυμο εκκλησάκι που είχαν φτιάξει οι κρατούμενοι.

Έχουν δώσει επίσης εκεί συναυλίες ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, ο Χαρούλης και Παντελής  Θαλασσινός με τον Βασίλη Σκουλά που έχει δημοσιεύσει και στο facebook  σύντομο βίντεο από την εσωτερική αυλή του όταν ετοίμαζαν την συναυλία.

Τέλος μερικές φωτογραφίες από την σημερινή εικόνα που παρουσιάζει το Ιντζεδίν.

Πολλά στοιχεία, όπως και οι φωτογραφίες που έχουν αριθμούς, έχουν ληφθεί από σχετικά κείμενα που έχει δημοσιεύσει ο Μανώλης Μανούσακας στα Χανιώτικα Νέα στις 5, 12 και 19 Φεβρουαρίου 2011.

ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΩΔΗ ΒΡΟΧΗ ΣΤΟ ΡΙΟ ΝΤΕ ΤΖΑΝΕΙΡΟ

Τον Οκτώβριο 1989, μια ηλιόλουστη μέρα μαζί με μερικούς άλλους συναδέλφους, μετά των συζύγων οι περισσότεροι, βρεθήκαμε στο Ριο ντε Τζανέιρο για να συμμετάσχουμε σε ένα διεθνές συνέδριο της ειδικότητας μας.

Το ξενοδοχείο μας ήταν στην Κοπακαμπάνα η οποία μπορεί να ακούγεται αρκετά εξωτική για όσους δεν έχουν πάει εκεί, αλλά στην πραγματικότητα δεν διαφέρει και πολύ από την δική  μας Λούτσα, όπως διαπίστωσα ιδίοις όμμασι περιφέροντας σε αυτήν με μαγιό την κορμάρα μου αφήνοντας άφωνους από αυτό το μοναδικό θέαμα τους ντόπιους.

 Επίσης ας μην έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι εκεί κυκλοφορούν τίποτα Βραζιλιάνες σαν αυτές που βλέπουμε στην τηλεόραση όταν δείχνει σκηνές από το καρναβάλι του Ρίο. Το σύνηθες θέαμα είναι κάτι χοντρές με μεγάλα καπούλια αλλά παρ΄όλα αυτά αρκετές με τάγκα!

Οι παρακάτω φωτογραφίες δεν είναι βέβαια από την Κοπακαμπάνα αλλά από το υπερθέαμα Oba-Oba στο οποίο βέβαια εμφανίζονται μερικές από τις καλύτερες μουλάτες της χώρας.

Το συνέδριο γινόταν σε ένα τεράστιο συνεδριακό κέντρο που όμως ήταν κάπου 15 χιλιόμετρα μακριά από το ξενοδοχείο μας.

Στο Ριο το να  μετακινηθεί ξένος με τα τοπικά συγκοινωνιακά μέσα, ήταν και δεν νομίζω ότι άλλαξε μέχρι σήμερα,  μια αρκετά επικίνδυνη περιπέτεια λόγω της εγκληματικότητας που υπάρχει εκεί.

Ήδη στα έντυπα που μας είχαν δώσει στο συνέδριο ανέφεραν και συγκεκριμένες λεωφορειακές γραμμές που συνιστούσαν να αποφεύγουμε.

Το πρόβλημα λοιπόν το λύσαμε με ένα μεγάλο  κλιματιζόμενο ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο στο οποίο μάλιστα την πρώτη μέρα όταν ο οδηγός έμαθε ότι είμαστε Έλληνες μου είπε με χαρά:

-Έχω και ένα Έλληνα φίλο που έρχεται κάθε χρόνο και βγάζει από το ντουλαπάκι του αυτοκινήτου και  μου δίνει την κάρτα του Έλληνα γνωστού του.

Ήταν η κάρτα  του άντρα  της πρώτης μου ξαδέλφης που ήταν κυβερνήτης σε κρουαζιερόπλοιο και έκανε κάθε χρόνο κρουαζιέρες στην Καραϊβική!  

Στο συνέδριο είχα μια ανακοίνωση και ταυτόχρονα σε αυτή την συνεδρία ήμουνα και στο προεδρείο.

Η συνεδρία ήταν στις 8 ½  το πρωί και έτσι κουστουμαρισμένος και γραβατωμένος και όχι σαν Τσίπρας, κατέβηκα νωρίς στην ρεσεψιόν να ειδοποιήσουν τον γνωστό μας πλέον οδηγό.

Δυστυχώς όχι μόνο δεν μπορούσε να έρθει αλλά είχε αρχίσει και μια καταρρακτώδης βροχή, οπότε τα ταξί ήσαν αρκετά δυσεύρετα.

Ευτυχώς στην είσοδο είδα και έναν Ασιάτη με την κονκάρδα του συνεδρίου στο πέτο του, που μόλις ετοιμαζόταν να μπει σε  ένα ταξί και ο άνθρωπος δέχτηκε αμέσως να το μοιραστούμε.

Οι υπόλοιποι της κομπανίας μας αναγκαστικά θα ερχόντουσαν μόλις έβρισκαν κάποιο άλλο ταξί.

Όταν φτάσαμε στο συνεδριακό κέντρο, διαπίστωσα  μια κατάσταση ολίγον χαώδη. Πήγα στην αίθουσα μου που ήταν στον 1^ο όροφο και στην οποία δεν υπήρχε κανένας, αλλά εκτός αυτού  μόνο με γαλότσες μπορούσες να μπεις μέσα γιατί από την ανοικτή μπαλκονόπορτα της βεράντας  είχε πλημυρίσει με  νερά.

Ύστερα από λίγο ήρθε μια ευγενική βραζιλιάνα και με οδήγησε σε μια άλλη στεγνή τουλάχιστον αίθουσα στην οποία  βέβαια και σε αυτή δεν υπήρχε ψυχή.

Έκατσα λοιπόν στο προεδρείο της αίθουσας βλέποντας τα κενά καθίσματα μέχρι που εμφανίστηκε επιτέλους ένας Σουηδός ο οποίος μου είπε με χιούμορ:

I am the audience!

Η μπόρα όπως ξαφνικά είχε αρχίσει έτσι και  σταμάτησε και σαν τα σαλιγκάρια άρχισαν να έρχονται σιγά σιγά οι ακροατές όπως επίσης και ένας καταϊδρωμένος Δανός μαζί με μια Ολλανδέζα που ήταν μαζί μου στο Προεδρείο.

Το ενδιαφέρον ήτανε ότι ο Σουηδός, όπως μου είπε και μετά, είχε έρθει κυρίως για την δική μου ομιλία, γιατί τον ενδιέφερε το θέμα και βέβαια γι΄αυτό τον λόγο φωτογράφησε όλες τις διαφάνειες που παρουσίασα.

 Οι υπόλοιποι δικοί μας και η κ. Αθεόφοβου μαζί, βρήκαν τελικά ένα ταξί του οποίου όμως καθώς περνούσε από ένα υπόγειο πέρασμα του έσβησε η μηχανή από το νερό που το είχε πλημμυρίσει.    

Επεκράτησε ένας μικρός πανικός αλλά ο οδηγός ατάραχος τους καθησύχασε γιατί απ΄ότι φαίνεται αυτή ήταν μια συνήθης κατάσταση.

Χωρίς να πάρει κανένα τηλέφωνο, γιατί δεν υπήρχαν τότε κινητά, ήρθε μόνος του γερανός και τους τράβηξε έξω!  

Τις 7 μέρες που μείναμε στο Ριο δεν ξανάριξε ούτε σταγόνα!

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΞΊΔΙ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΙΣ ΗΠΑ;

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θριαμβολογεί για το επιτυχές ταξίδι στις ΗΠΑ. Όντως το ταξίδι ήταν επιτυχές αλλά για ποιόν; Για μας ή για τις ΗΠΑ;

Νομίζω ότι μια υποκειμενική μεν αλλά ξεκάθαρη  απάντηση σε αυτό το ερώτημα δίνει με το άρθρο του στα ΝΕΑ ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην Αθήνα Τζέφρι Ρ. Πάιατ.

Είναι ευνόητο ότι ο πρέσβης θέλει να μας δώσει την καλύτερη εικόνα  από την επίσκεψη που την χαρακτηρίζει ως  μια μεγάλη επιτυχία.

Αλλά ας δούμε με μερικά κύρια σημεία του άρθρου  τι χαρακτηρίζει αυτή την επιτυχία.
Όποιος ενδιαφέρεται να διαβάσει ολόκληρο το άρθρο μπορεί εδώ  

1- Είπε (ο πρόεδρος Τραμπ) κατηγορηματικά ότι «επιβεβαίωσα πλήρως την υποστήριξή μας σε ένα υπεύθυνο σχέδιο ανακούφισης χρέους»
Δηλαδή υποστηρίζει την άποψη να μας χαρίσουν τα χρέη οι Ευρωπαίοι, μόνο που αυτοί βέβαια έχουν απαντήσει ήδη λέγοντας :αν θέλεις πλήρωσε τα εσύ!

2-. Εξετάζουμε επίσης τον ρόλο μας ως τιμώμενης χώρας στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης το 2018 ως σταθερό σύμβολο της οικονομικής μας υποστήριξης, και οι δύο ηγέτες αναφέρθηκαν στη σημασία της για την προώθηση της οικονομικής μας σχέσης.

Ίσως από τα πιο σημαντικά σημεία του άρθρου είναι αυτό.
Αντιγράφω από εδώ:Το εμπορικό ισοζύγιο Ελλάδας – ΗΠΑ από το 2012 έως το 2015 παραμένει σταθερά πλεονασματικό υπέρ της Ελλάδας. Η σταθερή ανοδική πορεία των ελληνικών εξαγωγών από το 2002 (546 εκατ. δολάρια) και έπειτα, διακόπηκε την περίοδο 2008 - 2010 (συνολικές απώλειες τριετίας της τάξης -33,12%) και επανήλθε ξανά σε ανοδική τροχιά το 2011 (865,4 εκατ. δολάρια). Το 2015 ήταν μία χρονιά σταθμός για τις ελληνικές εξαγωγές, καθώς για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια ξεπέρασαν την υψηλότερη μέχρι πέρυσι επίδοση του 2007 (1,19 δισ. δολάρια) φτάνοντας τα 1,35 δισ. δολάρια., αυξημένες κατά 29,3% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Με αποτέλεσμα η χώρα μας να καταλάβει την 35η θέση μεταξύ των χωρών- προμηθευτών των ΗΠΑ. Από την άλλη πλευρά, οι εισαγωγές αμερικανικών προϊόντων στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 5,6% στα 729,5 εκατ. δολάρια. 
Όπως είναι φυσικό ο πρέσβης ενδιαφέρεται μέσω της ΔΕΘ για την προώθηση των εξαγωγών της χώρας του και όχι βέβαια των δικών μας. 

3- ο Πρόεδρος Τραμπ αναγνώρισε τη ΔΕΘ ως ευκαιρία για τις ΗΠΑ να παρουσιάσουν τεχνολογία, επιχειρήσεις και καινοτομία και προσβλέπει στην αποστολή αντιπροσωπείας υψηλού επιπέδου.
Εδώ το κάνει ακόμα πιο σαφές ώστε να μην υπάρχουν αμφιβολίες.
Εμείς εξάγουμε στις ΗΠΑ δομικά υλικά, τρόφιμα ποτά πετρελαιοειδή και ξυραφάκια(!)  ενώ αυτοί  βιομηχανικά προϊόντα και υψηλής τεχνολογίας: ιατρικό εξοπλισμό, οπτάνθρακα (κοκ), αεροσκάφη και μέρη αεροσκαφών, αμύγδαλα, θραύσματα σιδήρου/χάλυβα, θραύσματα χαλκού, προπάνιο, καταλύτες (σε σκόνη), φάρμακα,πυρομαχικά/βλήματα και ελκυστήρες ουσιαστικά δηλαδή προϊόντα που μπορούν να μειώσουν το εμπορικό ισοζύγιο υπέρ των ΗΠΑ.

4-Δεσμευθήκαμε στην αναβάθμιση της αμυντικής μας σχέσης. Η Ελλάδα εξακολουθεί να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της έναντι του ΝΑΤΟ και να έχει ηγετική θέση στην περιοχή.

Στην πραγματικότητα η Ελλάδα δαπανά για αμυντικές δαπάνες το 2,6% του ΑΕΠ της και έρχεται δεύτερη στον κόσμο μετά το 3,3% των ΗΠΑ (Τουρκία 2%)
 Βέβαια παρά την πολιτική του Ερντογάν όσες παραβιάσεις και να κάνουν τα τουρκικά αεροσκάφη το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ  τηρούν  σιγήν ιχθύος.

5- Όπως ανακοίνωσε ο Πρόεδρος Τραμπ, συμφωνήσαμε σε έναν τρόπο εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης του στόλου των F-16 της Ελλάδας στα επόμενα δέκα χρόνια που εξυπηρετεί τα αμοιβαία συμφέροντά μας: όχι μόνο να διατηρούμε τον στόλο της Ελλάδας σε ετοιμότητα για την προώθηση της περιφερειακής ασφάλειας, αλλά και με θετικό αντίκτυπο στις οικονομίες μας.

Εδώ είναι και το ζουμί της συνάντησης.
Σαφώς και θα υπάρξει θετικός αντίκτυπος στην αμερικανική οικονομία με την αύξηση των θέσεων εργασίας, όπως είπε και ο Τράμπ,  εισπράττοντας 2,4 δις από μας, αλλά υπάρχει κανείς που να βλέπει θετικό αντίκτυπο στην δικιά  μας οικονομία;

6-Συμφωνήσαμε επίσης για τη ζωτική σημασία της προώθησης των κοινών περιφερειακών αμυντικών στρατηγικών μας που εξυπηρετούνται από τις αμοιβαία υποστηρικτικές αεροπορικές και ναυτικές εγκαταστάσεις της Σούδας.
Σαφώς και εδώ εξυπηρετούνται οι περιφερειακές στρατηγικές  των ΗΠΑ αλλά δεν μπορώ να διακρίνω ποιες δικές μας στρατηγικές εξυπηρετούνται από αυτή την βάση των ΗΠΑ.

6-Το όραμα αυτό περιλαμβάνει την Ελλάδα ως ενεργειακό κόμβο, επιτρέποντας εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου από διαφορετικές πηγές στην περιοχή.

Ο Πρόεδρος Τραμπ εξέφρασε την εκτίμησή του για τη συμβολή της Ελλάδας στην περιφερειακή ενεργειακή ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξής της στον αγωγό Trans-Adriatic Pipeline και τη διασύνδεση Ελλάδας - Βουλγαρίας, καθώς και την ανάπτυξη εγκαταστάσεων Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου που θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να εισάγει ΥΦΑ στην Ευρώπη από νέους προμηθευτές, περιλαμβανομένων και των ΗΠΑ.
Το θέμα αυτό ίσως να είναι από τα πιο σημαντικά  για την χώρα μας και πράγματι οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για τον αγωγό αυτό και για τα πιθανά κοιτάσματα στην χώρα μας, όπως και η Ευρώπη. Κυρίως τους ενδιαφέρει να μην βρισκόμαστε σε εξάρτηση από το Ρωσικό αέριο και ταυτόχρονα  να μπορούν να πουλήσουν και το δικό τους.

7- Θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε με την Ελλάδα καθώς αντιμετωπίζει τρέχουσες προκλήσεις όπως η μεταναστευτική κρίση, καθώς και μακροχρόνιες όπως η δημιουργία διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας στην Κύπρο.
Ωραία λόγια χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Οι ΗΠΑ δεν πήραν ούτε ένα μετανάστη και οι συνομιλίες για το Κυπριακό έληξαν αδόξως.

Αυτά ήσαν τα σημαντικότερα σημεία από το άρθρο του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα  και η ωραιοποιημένη από την πλευρά του άποψη από το ταξίδι στη χώρα του.
Το μόνο ουσιαστικό στοιχείο που προκύπτει από αυτήν είναι ότι η επίσκεψη θα μας στοιχίσει 2.4 δις και σε αντάλλαγμα κερδίσαμε μια σειρά από υποσχέσεις για το μέλλον που θα πραγματοποιηθούν όταν και εάν συμβαδίζουν με τα αμερικανικά συμφέροντα.

Τέλος και ίσως το σημαντικότερο είναι ότι ο καθιερώσας διεθνώς τον όρο kolotumba να συνειδητοποίησε ότι είτε του αρέσει είτε όχι μια μικρή χώρα εξαρτάται από τις υπερδυνάμεις και προς το συμφέρον της είναι να έχει τις καλύτερες με αυτές σχέσεις.

Αυτό σημαίνει ότι πριν να μιλήσει κανείς και να ξεφουρνίσει φράσεις όπως   «ελπίζω να μη μας βρει αυτό το κακό» καλό είναι να φυλάει την πισινή για να μην αναγκάζεται εκ των υστέρων να γλύφει εκεί που προηγουμένως έφτυνε. Δυστυχώς όμως η ιστορία δεν διδάσκει.
Αλλιώς θα είχε διδαχτεί από την συγνώμη που αναγκάστηκε να πει στο παρελθόν ο αμετροεπής Πάγκαλος όταν είχε πει για την Γερμανία   «Είναι ένας γίγαντας με πήλινα πόδια και μυαλό μικρού παιδιού».

Η προσγείωση του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα ίσως να είναι και ένα από τα θετικότερα αποτελέσματα του ταξιδιού. Ελπίζω να κατανόησε   πλέον, τόσο η ηγεσία του, όσο και ο κόσμος που τον ψήφισε, πόσο ξεπερασμένη είναι  η συνθηματολογία με την οποία έχουν γαλουχηθεί του τύπου Αμερικάνοι φονιάδες των λαών, ή Έξω από το ΝΑΤΟ όπως γράφει και η προεκλογική τους μπροσούρα.
Τέλος πιστεύω ότι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι όσα έχουν κάνει οι προηγούμενοι για την σύσφιξη των σχέσεων μας με τις ΗΠΑ δεν ήταν γιατί ήσαν προδότες, πουλημένοι, ξενόδουλοι κτλ αλλά γιατί αυτή είναι μια αναπόφευκτη αναγκαιότητα για το συμφέρον της χώρας μας.

ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΟΙΜΙΩΝ ΓΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΉΣΗ.

Την 10ετια του 50 τους ατζαμήδες οδηγούς αυτοκινήτου  τους φώναζαν στο δρόμο «γιατρέ»!  Ο λόγος ήταν απλός. Εκείνα τα χρόνια ή απόκτηση αυτοκινήτου ήταν πολύ δύσκολη και οι γιατροί λόγω των πολλών ετών σπουδών που απαιτεί η ιατρική, αποκτούσαν αυτοκίνητο και δίπλωμα οδήγησης σε μεγάλη ηλικία, με αναπόφευκτη συνέπεια να είναι κακοί οδηγοί.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την εκμάθηση μια ξένης γλώσσας  όταν δεν την έχεις μάθει στις ηλικίες που ο εγκέφαλος σου είναι σφουγγάρι.

Ο πρωθυπουργός μας την εποχή που οι περισσότεροι μαθαίνουν κάποια ξένη γλώσσα προτίμησε να μάθει τον  σωστό και αποτελεσματικό τρόπο για καταλήψεις ενώ και στην συνέχεια στις 10ετείς σπουδές στο Πολυτεχνείο προτίμησε να ασχοληθεί με τις προωθημένες συνδικαλιστικές πρακτικές των γκρουπούσκουλων της αριστεράς.

Έτσι με τις γνώσεις αγγλικής επιπέδου μπάρμαν όπως πχ του θαυμαστού της Μενεγάκη  Καρανίκα, βρέθηκε να χασκογελάει μπροστά στον Κλίντον μιας και δεν καταλάβαινε τι του έλεγε αυτός

και βέβαια ούτε και ο Κλιντον να καταλαβαίνει τι έλεγε  ο Τσίπρας!

Όπως γράφει χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων,  ο Χαρίδημος Κ. Τσούκας: 

 Ανοίγει το στόμα του να μιλήσει αγγλικά και ντρέπεσαι για λογαριασμό του – πρόκειται για εκείνο το συναίσθημα ντροπής (embarrassment για την ακρίβεια) που νοιώθεις όταν ένας στενός συγγενής σου είναι μισομεθυσμένος ή πέρδεται σε μια κοινωνική εκδήλωση.

Ο Τσίπρας δεν δείχνει να έχει μάθει να βιώνει αυτό το συναίσθημα (πρόκειται για ένα «bourgeois feeling»), γι’ αυτό και δεν κοκκινίζει ούτε, έστω, αυτοσαρκάζεται, όπως θα κάναμε οι περισσότεροι αν λέγαμε το απίστευτο «we have eaten the camel, now we must eat the queue». 

Μετά λοιπόν αυτή την τελευταία παροιμία σκέφτηκα ότι για το συμφέρον της χώρας μας  θα πρέπει να βοηθήσουμε τον πρωθυπουργό μας με δόκιμες μεταφράσεις ελληνικών παροιμιών στα αγγλικά για να τις χρησιμοποιήσει στις διεθνείς συναντήσεις .

Ευτυχώς υπάρχουν εκλεκτοί συνέλληνες που έχουν δουλέψει με μεράκι και γνώση σε αυτό το θέμα! Έτσι αντιγράφω μερικές από εδώ:

Better five and in hand than ten and waiting (Κάλλιο 5 και στο χέρι παρά 10 και καρτέρι)

Better donkey-bonding than donkey-searching (Κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε)

Catch the egg and mow it!! (Πιάσε το αυγό και κούρεφ' το!!)

On the deaf man's door, knock as much as you want! (Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα!)

You better have your eye out than your name. (Κάλλιο να σου βγει το μάτι παρά το όνομα.)

Silk pants want and skillful asses. (Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους)

Person unwritten, wood uncreaved. (Άνθρωπος αγράμματος ξύλο απελέκητο)

Anybody walking in the night steps on mud and shit. (Όποιος τη νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί)

If February februarizes it will smell summer, but if he gets angry he will bury us in the snow. (Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει, μα αν τύχει και θυμώσει μες στο χιόνι θα μας χώσει)

The fast and charm it has. (Το γοργόν και χάριν έχει)

Eat eyes fishes and the belly roundstreet. (Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο)

The fly did ass and it shitted all the world. (Έκανε η μύγα κώλο και έχεσε τον κόσμο όλο)

One the thief's, two the thief's, three and his bad day. (Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και η κακή του μέρα)

Bad dog death doesn't have (Κακό σκυλί ψώφο δεν έχει)

The nigger and if you wash your soap you spoil. (Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς)

Others the eyes of the rabbit and others of the owl. (Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας)

From little and from crazy you learn the truth. (Από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια)

Not in the much the -f- (Ουκ εν τω πολλώ το εύ)

Scroll the pan and found the cap. (Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι)

Masters and slaves the same shit we have become all. (Αφεντικά και δούλοι ίδια σκατά γίναμε όλοι)

Cool become the bricks and whistles from the holes. (Μάγκεψαν τα τούβλα σφυρίζουν και απ' τις τρύπες)

Here the world burns and the cunt brushes its hair. (Εδώ ο κόσμος καίγεται και το μουνί χτενίζεται)

The pussy and the octopus as long as you hit it, it spreads. (Το μουνί και το χταπόδι, όσο το βαρείς απλώνει)

Only mountain with mountain don't mingle! (Μόνο βουνό με βουνό δε σμίγουν!)

Changed Emmanuel and put his clothes differently. (Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς,)

Wherever you hear many cherries, hold and a small basket! (Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι)

The prostitute wants to hide and the happiness doesn't let her. (Θέλει η πουτάνα  να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει)

If the cock was violin, many would play it. (Αν η ψωλή ήταν βιολί, θα το παίζανε πολλοί)

Whoever wants the many, loses and the few. (Όποιος θέλει τα πολλά, χάνει και τα λίγα.)

Whoever gets mixed with the roughages, is eaten by the chicks. (Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες).

Of the slanting dick the hair it blamed to her. (Της στραβής ψωλής οι τρίχες της φταίξανε.)

What is missing from the scabby? Tuft with pearl! (Τι του λείπει του ψωριάρη? Φούντα με μαργαριτάρι!).

The whores and the mad females have the good the lucks! (Οι πουτάνες κι οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές!).

First leaves the soul and then the kink! (Πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι!).

Farted the bride schooled the wedding! (Έκλασε η νύφη σχόλασε ο γάμος!).

All of the wedding difficult and the bride pregnant/transvestite! (Όλα του γάμου δύσκολα κι η νύφη γκαστρωμένη/τραβεστί!)

Front cliff and back stream (Μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα)

Teacher you were teaching and law you didn't hold (Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις)

Whatever we eat, whatever we drink and whatever snatch our ass! (Ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο κώλος μας!)