Ζ΄ ΜΙΛΗΤΟΣ -ΔΙΔΥΜΑ

 

Η Μίλητος στην Μικρά Ασία βρίσκεται κοντά στις εκβολές του Μαιάνδρου ποταμού. Αποικίστηκε γύρω στο 1050 π.Χ.  από την Αθήνα και επειδή οι άποικοι δεν εν είχαν μαζί τους γυναίκες, έσφαξαν όλους τους άρρενες κατοίκους που συνάντησαν εκεί (Κάρες και Κρήτες αποίκους από τη Μίλατο της Κρήτης) και παντρεύτηκαν τις γυναίκες τους! Απλό και αποτελεσματικό!
Όπως φαίνεται και στον χάρτη, η σημερινή όψη της περιοχής από προσχώσεις είναι σήμερα τελείως διαφορετική, καθώς απέχει πλέον 10 χιλιόμετρα από την θάλασσα. Όπου σήμερα βλέπει κανείς στην φωτογραφία πράσινο ήταν κάποτε θάλασσα.

Στην Μικρά Ασία υπήρξαν πολυάριθμες αποικίες Μιλησίων στον Ελλήσποντο και την Προποντίδα, μέχρι την Μαύρη θάλασσα κατά τον 7^ο αιώνα.
Όπως μπορεί να δει κανείς στον χάρτη, είχαν φτάσει μέχρι την Κριμαία.
Με την "πολιορκία της Μιλήτου"  το 334πΧ  ο Μέγας Αλέξανδρος απελευθέρωσε οριστικά την πόλη από την Περσική κυριαρχία και ακολούθησε η απελευθέρωση των υπόλοιπων Μικρασιατικών πόλεων. Την περίοδο αυτή η Μίλητος έφτασε στο μέγιστο σημείο της ακμής της έχοντας έκταση περίπου 220 στρεμμάτων και πληθυσμό πάνω από 100.000 άτομα. Στη Μίλητο γεννήθηκαν σπουδαίοι σοφοί και άνθρωποι του πνεύματος όπως ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος και ο Αναξιμένης.

Μπαίνοντας στον αρχαιολογικό χώρο βλέπουμε πρώτα το θέατρο για το οποίο έχω γράψει στο Γ΄ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- 5-ΠΡΙΗΝΗ, 6-ΜΙΛΗΤΟΣ, 7-ΚΝΙΔΟΣ, 8-ΛΗΤΩΟΝ, 9-ΠΑΤΑΡΑ.
Το κάστρο πάνω από το θέατρο είναι φτιαγμένο με λίθους που πάρθηκαν από αυτό. 

Στο νοτιοδυτικό άκρο του Λιμανιού ξεχώριζε στα Ρωμαϊκά χρόνια ένα Μεγάλο Μνημείο, που αποτελούνταν από επάλληλες βάσεις, πάνω στις οποίες ήταν τοποθετημένος ένας μαρμάρινος τρίποδας που στήριζε ένα λέβητα. Ανεγέρθηκε από τον Αύγουστο σε ανάμνηση της νίκης του στη ναυμαχία στο Άκτιο το 31 π.Χ. Το συνολικό του ύψος έφτανε περίπου τα 18 μ. Σήμερα σώζεται μόνο η στρογγυλή κατώτερη βάση του μνημείου. 

Στην περιοχή του λιμανιού χτίστηκε τον 6ο αι. π.X. το ιερό του Δελφινίου Aπόλλωνα, προστάτη των ναυτικών και των πλοίων  στη περιοχή του λιμανιού και αποτελούσε το σημείο από όπου ξεκινούσε η ετήσια ιερή πομπή με προορισμό το ναό του θεού στα Δίδυμα. Ήταν αφιερωμένο στο Δελφίνιο Aπόλλωνα. Χρησίμευε επίσης και ως αρχείο της πόλης, γεγονός το οποίο μαρτυρούν οι επιγραφές που βρέθηκαν στο εσωτερικό των τοίχων της στοάς και οι ενεπίγραφες στήλες που ήταν τοποθετημένες στην αυλή του ιερού. Μετά την κατάκτηση από τους Σελτζούκους δίπλα του κτίστηκαν Λουτρά.

Στα Κλασικά χρόνια το δημόσιο κέντρο της πόλης βρισκόταν στο βόρειο τμήμα της. Εκεί ήταν συγκεντρωμένα τα περισσότερα δημόσια οικοδομήματα, το Δελφίνιο  που αναφέρθηκε, η Βόρεια Αγορά. η κυρίως αγορά της πόλης, και το Βουλευτήριο.

H αίθουσα των συνελεύσεων είχε ξύλινη στέγη, την οποία υποστήριζαν τέσσερις ιωνικοί κίονες και είχε συνολική χωρητικότητα 800 έως 1.200 ατόμων και πιθανόν χρησιμοποιείτο και για μουσικές παραστάσεις.   

Συνέχεια του Δελφίνιου και στην ανατολική πλευρά της Ιεράς Oδού, που οδηγούσε στο Iερό των Διδύμων είναι η Ιωνική Στοά . H στοά είχε διαστάσεις περίπου 100 x 14 μέτρα. Στην πρόσοψή της υπήρχε μία επιμήκης ιωνική κιονοστοιχία με 35 κίονες με πλούσια διακοσμημένη ζωφόρο.

Η Μεγάλη Αποθήκη με διαστάσεις 163,40 × 13,40 χτίστηκε στα μέσα του 2ου αιώνα πΧ., κατά μήκος της δυτικής πτέρυγας της Νότιας Aγοράς, με σκοπό τη φύλαξη σιτηρών και εμπορευμάτων, και βρισκόταν σε άμεση λειτουργική σχέση με τη Νότια Αγορά.

Το Νυμφαίο  της Μιλήτου είναι ένα από τα πλέον εντυπωσιακά οικοδομήματα  κρήνης της Μικράς Ασίας. Είχε τρεις ορόφους και  στην πρόσοψη του  υπήρχαν   κίονες, κόγχες και ναΐσκοι, εντός των οποίων ήταν τοποθετημένα αγάλματα  τα οποία έριχναν νερό σε μια μεγάλη δεξαμενή το οποίο διοχετευόταν σε μια μικρότερη από την οποία το έπαιρνε ο κόσμος.

Τα Λουτρά της Φαυστίνας, που βρίσκονται στα νότια του Λόφου του Θεάτρου, ήταν τα μεγαλύτερα της πόλης.
Οι χώροι λούσεως  αναπτύσσονταν πίσω από μία επιμήκη αίθουσα μήκους 80 μ., η οποία προοριζόταν ως χώρος υποδοχής και συναντήσεων έχοντας αποδυτήρια στις κόγχες στο πλάι.

Στο χώρο για το ψυχρό λουτρό (6,50 × 12 μ.) υπήρχε μεγάλη πισίνα νερού, την οποία κοσμούσαν αγάλματα που λειτουργούσαν ως κρήνες. Ανάμεσά τους ξεχώριζε το άγαλμα του ποτάμιου θεού Μαίανδρου , όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Τα λουτρά χτίστηκαν γύρω στα μέσα του 2ου αιώνα προς τιμή της αυτοκράτειρας Φαυστίνας, συζύγου του Μάρκου Αυρήλιου, η οποία το 164 πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Έφεσο αλλά όχι στη Μίλητο.

H πύλη της Νότιας Αγοράς χτίστηκε στα χρόνια του αυτοκράτορα Aδριανού (117-138 μΧ.) Στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, γύρω στο 538, ενσωματώθηκε στο οχυρωματικό τείχος της πόλης, ενώ γύρω στο 10ο ή 11ο αιώνα καταστράφηκε ολοσχερώς από σεισμό.
Στις αρχές του 20ου αιώνα Γερμανοί αρχαιολόγοι αποκάλυψαν τα αρχιτεκτονικά μέλη του μνημείου και το ανέστησαν. Βρίσκεται στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο.
Mόνο η βάση της πύλης έχει μείνει στην θέση της.

ΔΙΔΥΜΑ

Η ετήσια πομπή, που ακολουθούσε την Ιερά Οδό για να φτάσει μετά 17 χλμ στο Ιερό και μαντείο του Απόλλωνα στα Δίδυμα, διαρκούσε μια μέρα και έκανε έξη στάσεις.
Το αρχικό ιερό του 700 πΧ. καταστράφηκε το 494πΧ από τους Πέρσες και δεν ανοικοδομήθηκε άμεσα, όπως οι Δελφοί και ο ναός της Άρτεμης της Εφέσου, αλλά μόλις το 334 π.Χ. όταν ο Μέγας Αλέξανδρος απελευθέρωσε τις Ιωνικές πόλεις οπότε το ιερό και η διοίκηση του πέρασε στην πόλη της Μιλήτου, η οποία εξέλεγε πλέον τους ιερείς κάθε χρόνο, και ξανακατασκεύασε τον ναό o οποίος έγινε ένας από τους μεγαλύτερους του ελληνιστικού κόσμου με διαστάσεις 120x60 μέτρα.

Το κτήριο του ναού περιβαλλόταν από διπλή σειρά ιωνικών κιόνων, καθένας από τους οποίους είχε ύψος 19,70 μέτρα.
Αν και οι εργασίες κατασκευής συνεχίστηκαν για πάνω από 600 χρόνια, ο ναός του Απόλλωνα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Επρόκειτο να έχει 122 κολώνες, τοποθετήθηκαν 72 και παρέμειναν όρθιες 3.
Το κεφάλι της Μέδουσας είναι από την ανατολική ζωοφόρο του ναού.

Στην πίσω μεριά της αυλής του ναού ήταν το μέρος που δίδονταν οι χρησμοί.
Από τον 3ο αιώνα πΧ κάθε 4 χρόνια γινόταν μια πανελλήνια γιορτή με αθλητικούς, δραματικούς και αγώνες χορικού και λυρικού άσματος. Τον 4ο αιώνα μ.Χ.ο Θεοδόσιος Α΄ έκλεισε το μαντείο ενώ τον 5ο αι. μ.Χ. στον ναό του Απόλλωνα χτίστηκε μια βασιλική.
Ο σεισμός του 1493 γκρέμισε τον ναό κι άφησε μόνο τρεις κίονες όρθιους. 

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

 ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

Α-ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ 

Β-ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ! 

Γ΄ ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ

Δ΄ ΙΕΡΑΠΟΛΙΣ (Pamukkale)

Ε΄ ΕΦΕΣΟΣ α΄ μέρος

Ε΄ ΕΦΕΣΟΣ β΄ μέρος

ΣΤ΄ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΣΟΣ