ΕΠΤΑ ΜΗΝΕΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Μπορεί να μην εκπληρώθηκαν οι  προεκλογικές  αλλά και οι μετεκλογικές  εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει όμως μια που εκπληρώθηκε!

 Δέκα μέρες μετά τις εκλογές ο Τσίπρας είχε δηλώσει στο γερμανικό περιοδικό Stern, : 

«Η Ελλάδα σε έξι μήνες θα είναι μια άλλη χώρα»

Πράγματι κατάφερε μέσα σε έξη μήνες να πραγματοποιήσει και τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις των αντιπάλων του και να καταντήσει την χώρα πραγματικά αγνώριστη, με αρνητική ανάπτυξη,  με κλειστές τράπεζες στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, με  capital controls, νεκρωμένη αγορά και παγωμένες εισαγωγές, χρηματιστήριο σε κατάρρευση,  ουσιαστικά δε  με όλους τους δείκτες της οικονομίας σε πτώση που επιστρέφουν  την χώρα σε επίπεδο που βρισκόταν αρκετά χρόνια πίσω.

Με την χθεσινή δε ψηφοφορία ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε αυτό που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην ιστορία της χώρας, να διασπαστεί ενώ βρίσκεται στην εξουσία και να χάσει την δεδηλωμένη!

Οι διασπάσεις των κομμάτων γίνονται πάντα όταν χάνουν την εξουσία και όχι όταν έχουν τον συνεκτικό της κρίκο .

Μόνο η αριστερά στην Ελλάδα έχει το προνόμιο να μην καταφέρνει να βρει ένα κοινό λόγο συνύπαρξης και κοινού πολιτικού λόγου των μελών της και διασπάται σε μεγάλες ομάδες όπως το ΚΚΕ σε Εσ και Εξ ή σε γκρουπούσκουλα όπως στην  σουρεαλιστική διάσπαση  σε Μ-Λ ΚΚΕ και ΚΚΕ Μ-Λ!

Και η διάσπαση έγινε  γιατί ο Τσίπρας και το συνονθύλευμα των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ βάσισαν όλη την προεκλογική τους ρητορεία σε  μια πολιτική που μπορεί να αποδίδει σε κόμματα του 3-4%, ενώ σε κόμματα που διεκδικούν την εξουσία η πραγματικότητα πρέπει να υπερισχύει των φαντασιώσεων.

Γιατί, όπως αποδείχτηκε και στην  πράξη, φαντασίωση ήταν να πιστεύουν πως στέλνοντας την επηρμένη κεφαλή με τα παρδαλά πουκάμισα, που βλέποντας τον μου έρχεται αυτόματα στην σκέψη ο στίχος του Σαββόπουλου , "ένας φαλάκρας απέξω κι΄από μέσα", αμέσως οι Ευρωπαίοι θα αρχίσουν να χορεύουν στους ρυθμούς από νταούλια και ζουρνάδες που θα τους έπαιζαν οι κλαρινογαμπροί  του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι είχαν την απαίτηση  να ρίξουν οι Ευρωπαίοι χωρίς μνημόνια τα λεφτά τους στον δίσκο που θα τους περίφεραν.

Μέχρι τώρα βαυκάλιζαν με ψέματα τον ελληνικό λαό και τον δίχαζαν λέγοντας ότι όλοι οι άλλοι που είχαν ψηφίσει τα μνημόνια ήσαν προδότες, πουλημένοι, Γερμανοτσολιάδες κτλ λες και αυτοί δεν θα ήθελαν αντί να υπογράφουν μνημόνια κα να κάνουν περικοπές να δίνουν αυξήσεις και προνόμια σε όλους τους ψηφοφόρους τους.

Έλεγαν πχ  "Είμαστε κυρίαρχη χώρα, θα βάλουμε τέλος στην τρόικα "(Τσίπρας 5-2-2015), "Δεν δεχόμαστε καμιά συμφωνία που κρατά σε ισχύ το μνημόνιο" (Τσίπρας 6-2-2015), "Το μνημόνιο και η έννοια της τρόικας δεν υπάρχουν!" (Τσίπρας 13-2-3015),"Δεν υπάρχει περίπτωση να συνεχίσουμε την πολιτική του μνημονίου" ( Σακελλαρίδης 13-2-2015), Μπορούμε να τα καταφέρουμε και μόνοι μας! (Σπίρτζης 5-2-2015)  "Καμία κωλοτούμπα για το χρέος!"(Σακελλαρίδης 3-2-2015) και σωρεία ποικίλων  μετεκλογικών απραγματοποίητων υποσχέσεων, που κάθε νοήμων μπορούσε εύκολα να καταλάβει ότι είναι λόγια του αέρα προερχόμενα από άτομα που μέχρι τότε, πλην της ενασχόλησης στα κομματικά γραφεία και στις συνδικαλιστικές συγκεντρώσεις,δεν διέθεταν την παραμικρή γνώση από την πραγματική οικονομία και την λειτουργία της στις υπάρχουσες οικονομικές δυνατότητες της χώρας.

Έτσι άκουγες πχ για κατάργηση των αντεργατικών μνημονιακών ρυθμίσεων (Σκουρλέτης 10-2-2015), Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης θα εφαρμοστεί κατά την διάρκεια της θητείας μας (Στρατούλης 8-2-2015), "Τέρμα στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΣΠΑ" (Λαφαζάνης  30-1-2015), "Αυξάνονται οι μισθοί (Βαλαβάνη 28-1-2015), "Στα πρώτα νομοσχέδια η επαναφορά του κατώτατου μισθού"(Σκουρλέτης 28-1-2015), "Επαναφέρω την 13η σύνταξη" (Στρατούλης 28-1-2015), "Θα κάνουμε 15.000 προσλήψεις!" (Κατρούγκαλος 3-2-2015)   

Τέλος, όπως γράφει στα ΝΕΑ(14-8-2015) ο Δημοσθένης Κούρτοβικ :

Δεν αναφέρομαι στην πανωλεθρία που γνώρισε η διαπραγματευτική τακτική του με τους δανειστές, γιατί αυτή ήταν προδιαγεγραμμένη. Εκείνο που μας αφήνει άναυδους είναι η απερίγραπτη ανικανότητα του να χειριστεί ακόμα και ζητήματα από τα πρώτα στην κλίμακα οξύτητας των ευαισθησιών του, όπως το Μεταναστευτικό για το οποίο θα νόμιζε κανείς ότι είχε κάποιο σχέδιο.

Σε αυτό κάνει λάθος! 

Προφανώς έχει ξεχάσει ότι η κ Χριστοδουλοπούλου που δεν γνωρίζει που πάνε μετά την ηλιοθεραπεία οι πρόσφυγες, στις 4-2-2015 θεωρούσε ως μία από τις άμεσες πρωτοβουλίες της νέας κυβέρνησης,  την κατεδάφιση του φράχτη στον Έβρο κάνοντας λόγο για την ανάγκη ανοιχτών συνόρων ώστε να εισέρχονται οι πρόσφυγες.

Σύμφωνα δε την ίδια  πρέπει σε όλα τα σύνορα να υπάρχει ένας ανοικτός δρόμος για να μπαίνουν όλοι οι πρόσφυγες και να ζητάνε άσυλο» 

Και προσθέτει επίσης ο Κούρτοβικ, που προφανώς έχει μείνει κατάπληκτος από την ταχύτατη στο εξάμηνο, αποκατάσταση συζύγων, γκόμενων, ξαδελφιών και παντός συγγενούς προέχοντος Συριζαίου:

Ή πάλι η ακαριαία άμα τη αναλήψει της εξουσίας, απεμπόληση του "αριστερού ήθους "το οποίο και επικαλούνταν και η άσμενη  εγκόλπωση των πελατειακών πρακτικών του παλαιοκομματισμού.  

Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι μόνοι που απέδειξαν πάντως πως διαθέτουν κομματική συνοχή είναι οι συνεργοί τους στην κυβέρνηση.

Έχουν καταλάβει πως αν θέλεις να παραμείνεις στην εξουσία είναι προτιμότερο από περήφανος και καμαρωτός αντιμνημονιακός να πέσεις στα 4 και να γίνεις χωρίς πολλές κουβέντες μνημονιακός.

Τους έχει γίνει μάθημα το τι έγινε με το ΛΑΟΣ και την ΔΗΜΑΡ όταν αποχώρησαν από την κυβέρνηση.

Προσπαθώντας να βρω κάτι θετικό από την διακυβέρνηση της χώρας από την για "πρώτη φορά Αριστερά με ακροδεξιά"  κυβέρνηση  το μόνο που μπορώ πω είναι πως οι προσωπικές επιλογές του Τσίπρα συνεργατών ήταν άκρως επιτυχείς.

Βαρουφάκης, Κωνσταντοπούλου και Ραχήλ μας προσέφεραν συνεχώς όλους αυτούς τους μήνες ψυχαγωγικές στιγμές απείρου κάλλους με  δηλώσεις, καμώματα και ενδυμασίες δικαιώνοντας την επιλογή τους από τον Τσίπρα.

Βέβαια ή χθεσινή Βουλή ήταν η μέρα της ακατάβλητης Ζωής. Κατάφερε μιλώντας ατέλειωτες ώρες και παρεμβαίνοντας συνεχώς, με την ιδιαζόντως διαπεραστική φωνή της ,να κρατήσει την πλειονότητα των βουλευτών ξύπνιους παρά το ότι οι περισσότεροι βλαστημούσαν μέσα τους την ώρα και την στιγμή που την είχαν ψηφίσει για ΠτΒ.

Έφτασε ακόμα να ενοχλήσει  και τον συνήθως αφοσιωμένο στην φραπεδιά του  Φλαμπουράρη που δήλωσε με νόημα  "ο Φρόιντ και ο Μαρξ έπρεπε να είχαν ουσιαστικό ρόλο για σοβαρότερη ανάλυση της ανθρώπινης υπόστασης "

Πάντως μια μεγάλη μορφή του γυναικείου πολιτικού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ εζήλωσε την προβολή που έχουν οι ενδυματικές προτιμήσεις του Βαρουφάκη και τελικά κατάφερε χθες να τον ξεπεράσει με την ασύλληπτης αισθητικής αναρχική  μπλούζα που φόρεσε με την γυναίκα που ανάβει τσιγάρο με μια μολότοφ!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 18-8-2015

Ένα καταπληκτικό βίντεο από ομιλία του Τσίπρα στην Λαμία στις 29 Νοέμβρη του 2014 στο οποίο κατηγορούσε την τότε κυβέρνηση για όσα κάνει αυτός σήμερα και περιγράφοντας  με σαφήνεια πως η μπλόφα του grexit δε θα πιάσει στους Ευρωπαίους!

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΥΝΑΚΙΑ

Ακόμα θυμάμαι την μέρα που ο πατέρας μου έφερε στο σπίτι το δισκάκι  που από την μια μεριά είχε τους Μοιραίους και από την άλλη την Μπαλάντα του Αντρίκου και τα δύο σε στίχους του Βάρναλη και  μουσική του Θεοδωράκη.

Οι Μοιραίοι ήταν ένα ποίημα που το ήξερα απ΄ έξω  γιατί με είχε  ενθουσιάσει όταν το πρωτοδιάβασα.

Η μπαλάντα του Αντρίκου ήταν ένα χαρούμενο στον ρυθμό τραγούδι που μέχρι πρότινος  νόμιζα πως οι στίχοι του είναι αυτοί που ακούγονται στο τραγούδι.

 Πρόσφατα όμως το διάβασα όλο και με έκπληξη διαπίστωσα πως το "χαρούμενο" αυτό τραγούδι στο δεύτερο μισό του μιλάει για αρρώστια και θάνατο συνθέτοντας έτσι μια μοναδική στην αντίθεση της μπαλάντα.

Στην αρχή είναι ένας ύμνος στις χάρες της ζωής και τα νιάτα  ενώ  μετά αναφέρεται στην αρρώστια από φυματίωση, που όταν γράφτηκε το τραγούδι ήταν αρκετές φορές θανατηφόρα.

Ήδη και στους Μοιραίους γίνεται αναφορά στην φυματίωση, κοινωνική μάστιγα της εποχής, στον στίχο:

τ’ άλλου κοντόημερ’ η γυναίκα

στο σπίτι λιώνει από χτικιό∙

Ο Θεοδωράκης με την μουσική του ήθελε προφανώς  να διατηρήσει τον ανάλαφρο τόνο που έχουν οι πρώτες 3 στροφές, προσθέτοντας στο τέλος υπαινικτικά μόνο την 6η. Απόφυγε επίσης να χρησιμοποιήσει την 4η  και την 5η με τον σαφή σεξουαλικό υπαινιγμό για το "ματάκι"  του καμπούρη Αντρέα στα νεαρά και γυμνά κορίτσια.

Είχε την τέντα ξομπλιαστή
η βάρκα του καμπούρη Αντρέα.
Γυρμένος πλάι στην κουπαστή
ονείρατα έβλεπεν ωραία.

Η Κατερίνα κι η Ζωή,
τ’ Αντιγονάκι κι η Ζηνοβία.
Ω, τι χαρούμενη ζωή!
Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία.

Τα μεσημέρια τα ζεστά
τη βάρκα παίρνανε τ’ Αντρέα
για να τις πάει στ’ ανοιχτά
όλες μαζί, τρελή παρέα.

Άξαφνα πέφταν στο νερό

Η καθεμιά γδυτή γοργόνα

Κιόλο γινόταν πιο μικρό

Τ΄Αντρέα το μάτι ίσα βελόνα

Είναι μεγάλος ο Θεός!

Τ΄αχείλι το πικρό του λέει.

Πόσο μεγάλος κι αγαθός

Και πλούσια τα χρυσά του ελέη!

Μα ρθε  ο χειμώνας ο κακός
και σκόρπισε η τρελή παρέα
Και σένα βήχας μυστικός
σ’ έριξε χάμω, μπάρμπα Αντρέα.

Κι αν φτύνεις αίμα στο γιαλό

Περνάει μπροστά σου η Ζηνοβία

(ένα τραγούδι σιγαλό

στον καφενέ παίζ΄η ρομβία):

πως τα περνάς, σ΄αναρωτά,

τα τόσα βάσανα της ζήσης;

Πάρε τα λίγ΄αυτά λεφτά

Να γιάνεις και να ξαναζήσεις.

Κ΄η βάρκα μάνα γελαστή,

Από την μια στην άλλη μπάντα

σ΄αργοκουνάει στην κουπαστή

-Καλό ταξίδι σου για πάντα!

Πόσο μεγάλος ο Θεός

Πατήρ και Πνεύμα και Υιός!

Το ενδιαφέρον με αυτό το τραγούδι είναι ότι τα πρόσωπα του τραγουδιού ήσαν  υπαρκτά. Όπως αναφέρει σε άρθρο του ο Τάκης Παπαλεονάρδος γραμμένο το 1994:

Ο Βάρναλης είχε παλιά σχέση με την Αίγινα. Τη δεκαετία του 1920 έμεινε κάμποσο καιρό εκεί. Εκεί έγραψε το πρωτοποριακό του έργο «Το φως που καίει». Εκεί εμπνεύστηκε και έγραψε πολλά ποιήματα, όπως τη Μπαλάντα του Αντρίκου. Η Κατερίνα, η Ζωή, τ’ Αντιγονάκι κι η Ζηνοβία, όλοι αυτοί ήταν υπαρκτά πρόσωπα, τη Ζηνοβία την πρόλαβα κι εγώ, πέθανε πριν 6-7 χρόνια [= περί το 1987].

Σε ένα άλλο ιστότοπο για το Αιγινήτικο Αρχοντικό αναφέρεται ότι:

Στην Αίγινα γράφτηκε και το “Φως που καίει”, και μάλιστα το ποίημα “Η μπαλάντα του Αντρίκου” γράφτηκε από ευγνωμοσύνη προς την κυρία Μπήτρου, και αναφέρει και την κόρη της τη Ζηνοβία (“το Αντιγονάκι, η Ζηνοβία….”). Η οποία με τη σειρά της σπούδασε στο Παρίσι και υπήρξε από τις πρώτες φεμινίστριες της Ευρώπης: οδηγούσε αυτοκίνητο, πήγαινε σε αντρικά καφενεία, ενώ της είχαν βγάλει και το παρατσούκλι Ζηνοβία του Deve.

 Η Ζηνοβία Μπήτρου, που τη μνημονεύει ο Βάρναλης στη “Μπαλάντα του Αντρέα

Στα σχετικά της διαμονής του Βάρναλη στην Αίγινα την δεκαετία του 20, που έχει γράψει  ο καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο,  Τάκης Παπαλεονάρδος, παραθέτει και ένα απολαυστικό ποίημα του, που το είχε χαρίσει στον φίλο του Νίκο Ζωγράφο, Τα μουνάκια!

Το ποίημα το έγραψε ο Βάρναλης το καλοκαίρι του 1974, σε ένα καφενείο στην Αίγινα, μετά από παρότρυνση της παρέας του και είναι από ότι φαίνεται το προτελευταίο που έχει γράψει, γιατί ο ποιητής πέθανε το Δεκέμβρη του 1974.

Η ποίηση του Βάρναλη έχει συνήθως μια χαρακτηριστική και σχεδόν βάρβαρη αμεσότητα στις περιγραφές που κάνει, πχ

  Είχα γυναίκα και ζα ,
είχα μια Βάσω με βυζά...

Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες
σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες
ξετσίπωτοι ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι
ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι.

Είναι πολύ ενδιαφέρον λοιπόν το γεγονός ότι εδώ ο Βάρναλης, σε αντίθεση με τους παραπάνω χαρακτηριστικούς της ποίησης του στίχους, χρησιμοποιεί ιδιαίτερα κομψές και χαριτωμένες παρομοιώσεις όπως πχ

 Σαν του νεοφούρνιστου ψωμιού τη θραψερή ζεστοβολιά

 Σαν γαρούφαλλων ανεμόσειστα φυλλάκια

 Σαν στοματάκια διψασμένα

Όταν το έγραψε ήταν πλέον 90 ετών και παρ΄όλα αυτά, αν δεν το ξέρεις θα έλεγες πως το έχει γράψει ένας άνδρας στην ακμή της σεξουαλικής του δραστηριότητας  για να εκθειάσει  αυτό που του έχει χαρίσει αξέχαστες στιγμές  απόλαυσης.

Ίσως θυμόταν εικόνες από το παρελθόν, όπως αυτές που περιγράφει στην Μπαλάντα του Αντρίκου  για το μάτι του καμπούρη Αντρέα, όταν αυτός έβλεπε τις γδυτές γοργόνες:

Κιόλο γινόταν πιο μικρό

Τ΄Αντρέα το μάτι ίσα βελόνα

ΤΑ ΜΟΥΝΑΚΙΑ 

Μουνάκια φλογισμένα σαν τα ρόδα

Σαν του νεοφούρνιστου ψωμιού τη θραψερή ζεστοβολιά

Μες τα τρεμόπαχα μεριά σας

που ονειρεύεστε νυχτιές οργιακές

Παρθενικά μουνάκια!

αργοσαλεύουν τα χειλάκια

τα χνουδωτά!

Σαν γαρούφαλλων ανεμόσειστα φυλλάκια

Σαν στοματάκια διψασμένα

από ποια δίψα;

Και κάπου κάπου αργοκυλά

στων διακαμένων σας χειλιών την άκρη

της βαρβατίλας καβλομύριστο ένα δάκρυ!

Ο ποιητής βρίσκεται σε πλήρη αντιστοιχία με την εποχή που το έγραψε και προφανώς με τις αναμνήσεις του γράφοντας για χειλάκια  χνουδωτά.

Μάλλον οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις που θα είχε από παλιά θα ήσαν παρόμοιες με αυτές που ζωγράφισε ο Gustave Courbet ,στο περίφημο έργο του  L΄origine du monde  το 1866. 

Τα πράγματα όμως σήμερα έχουν αλλάξει!

Όλα σχεδόν είναι ξυρισμένα!

Έπρεπε  τελικά να ψάξω αρκετά στο ιντερνέτ για να βρω φωτογραφίες με παραμονή έστω λίγου τριχώματος στην περιοχή.

Συνήθως τα ποιήματα σεξουαλικού περιεχομένου γνωστών συγγραφέων και ποιητών έχουν και μια σατιρική χροιά και αυτό είναι χαρακτηριστικό στην Ωδή στην Βαζελίνη του Ηλία Πετρόπουλου ή   στη συλλογή ερωτικών, βλάσφημων ποιημάτων που παρωδούν τους χριστιανικούς ψαλμούς των Aragon και  Peret.

Λίγοι, όπως ο Κουράκης , τα δημοσιεύουν με το όνομα τους, ενώ άλλοι, όπως ο Σεφέρης προτιμούν να τα δημοσιεύσουν χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο ή τέλος όπως εδώ ο Βάρναλης τα γράφουν για να διαβαστούν σε ένα περιορισμένο φιλικό τους περιβάλλον.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 6-9-2015

Στο σημερινό του ποστ ο ακαταπόνητος στην έρευνα φιλολογικών θεμάτων Ν.Σαραντάκος  μας προσφέρει ένα πιθανώς αθησαύριστο  χρονογράφημα του Βάρναλη δημοσιευμένο στην Πρωία της 26 Οκτωβρίου 1941 με τίτλο  Ο Αντρίκος όπου και υπάρχει  η αρχική καταγραφή της Μπαλάντας, ενώ επίσης δημοσιεύει και την παρακάτω φωτογραφία της βάρκας του Αντρέα.

Επίσης μας παραπέμπει σε  ένα εμπεριστατωμένο άρθρο του Γ. Μπόγρη από όπου παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα:

Η γυναικεία συντροφιά της βάρκας που περιγράφεται στο ποίημα αποτελούνταν από υπαρκτά πρόσωπα, νεαρές κοπέλες, που ξεχώριζαν για την ομορφιά και την κοινωνική τους θέση στο νησί. «Η Κατερίνα κι η Ζωή / τ’ Αντιγονάκι κι η Ζηνοβία / Ω, τι χαρούμενη ζωή / Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία»: τραγουδά η δεύτερη στροφή από το ποίημα. Η Κατερίνα (Κατίνα στην καθημερινή) και τ’ Αντιγονάκι (Αντιγόνη) είναι οι δύο αδελφές της Ιφιγένειας, το γένος Ζέρβα, συζύγου του πασίγνωστου παλιού Αιγινήτη γιατρού, του Ξυδέα

Η Ζωή ήταν η Ζωή Γιαννούλη, αδελφή του δικηγόρου Τάκη Γιαννούλη. Και, τέλος, η Ζηνοβία, η διασημότερη όλων, ήταν κόρη του Γιάγκου Μπήτρου, μεγάλου ξυλέμπορου της εποχής, και θεία της καλής φίλης Μαίρης Γαλάνη-Κρητικού, που είχε την καλοσύνη να μου δώσει τις πολύτιμες αυτές πληροφορίες. Αξίζει να σταθούμε λίγο στη Ζηνοβία, γιατί πράγματι φαίνεται ότι ήταν μια γυναίκα ξεχωριστή και πολύ προχωρημένη για τα ήθη της εποχής. Έχοντας οικονομική άνεση, ήταν η πρώτη γυναίκα στην Ελλάδα που αγόρασε και οδήγησε αυτοκίνητο, έπαιζε δημοσίως χαρτιά και κάποια εποχή μετέτρεψε το μαγαζί του πατέρα της σε κινηματογράφο. Τα φορέματά της τα έφερναν στην Αίγινα υπάλληλοι του Τσούχλου, πολυτελούς οίκου νεωτερισμών της εποχής στην Αθήνα. Διηγούνται ότι ήταν πολύ χειραφετημένη, κατήργησε από μόνη της τις ξεχωριστές πλαζ, δημιουργώντας μπαιν-μιξτ, αφού δεν δίσταζε να κολυμπά ακόμη και μέσα στο λιμάνι, συμπαρασύροντας και άλλες γυναίκες, αλλά και άντρες. Υπαρκτό πρόσωπο ήταν και ο βαρκάρης της συντροφιάς, ο καμπούρης Αντρέας, ο Αντρίκος. Πρόκειται για τον Ανδρέα Γελαδάκη, γνωστό με το παρατσούκλι «Τσουκλανίδας». -

Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Χειρότερος πρωθυπουργός, αγράμματος, τυχάρπαστος, ψεύτης και ανεύθυνος, δεν έχει υπάρξει από τη μεταπολίτευση και δώθε, πολύ σωστά επισημάνθηκε ότι περνάμε περίοδο πολιτικού «εκτσογλανισμού». Διόλου τυχαίο ότι μέσα σε ένα κλίμα απόλυτου παραλογισμού, όπου οι επιθυμίες μπερδεύτηκαν με την πραγματικότητα και το ψεύδος αναβαθμίστηκε σε αξία, πρωταγωνίστησαν παρά τω πρωθυπουργώ άσχημες και θλιβερές υπουργικές καρικατούρες που απαίτησαν και πήραν την προστασία της κυοφορούμενης νομενκλατούρας των επαγγελματιών πολιτικάντηδων της Κ.Ε, η οποία έσπευσε να καλύψει τα καμώματα των ψευτοεπαναστατών και των συγγενών τους, αποκαλύπτοντας ποιο ακριβώς είναι το όραμά τους, η σοβιετική ντάτσα στο Σούνιο, το ταχύπλοο της Ερείκουσας,  τα οικογενειακά προνόμια και το απυρόβλητο στην δημόσια κριτική. 

Δυστυχώς η παραπάνω περιγραφή του Αναγνώστη Λασκαράτου είναι μεν σκληρή αλλά αντανακλά απόλυτα την σημερινή πραγματικότητα στην πολιτική ζωή της χώρας.(οι υπογραμμίσεις δικές μου)

Στις υπουργικές καρικατούρες που για 6 μήνες πρωτοστάτησαν στην καταβαράθρωση της χώρας ανήκει σαφώς και ο προσφυώς χαρακτηρισμένος από την Welt ως  «Κιμ Καρντάσιαν της διεθνούς πολιτικής» Γιάνης Βαρουφάκης. 

Μπορεί τα Ν στο όνομα του, οι κόκκινες ταινίες στα σακάκια ,τα πουκάμισα, τα οκλαδόν στην Βουλή,  οι αλληλοσυγκρουόμενες καθημερινές συνεντεύξεις του που τις διαψεύδει την άλλη μέρα, το απών στην Αίγινα που γίνεται Όχι και μετά Ναι και όλα αυτά τα καμώματα που ελκύουν τα φώτα της δημοσιότητας  να απασχολούν και να σχολιάζονται από τον κόσμο , αυτό όμως που διαφεύγει από τους περισσότερους είναι πόσα και τι ουσιαστικότερα πράγματα κρύβονται από κάτω.

Ο μόνος υπουργός της κυβέρνησης που έχει μιλήσει χωρίς περιστροφές για τον  Βαρουφάκη είναι  ο υπουργός Προστασίας του πολίτη Γιάννης Πανούσης

 "Η αποσταθεροποίηση του νομίσματος και κατ' επέκταση η διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης, θέτουν ευθέως ζήτημα διατάραξης της εύρυθμης λειτουργίας του πολιτεύματος, άρθρο 134, παράγραφος 2, περίπτωση β' του Ποινικού Κώδικα (σ.σ. αδίκημα εσχάτης προδοσίας).

Το θέμα λοιπόν είναι αν ο Βαρουφάκης την εσχάτη προδοσία, δηλαδή το συνωμοτικά σχεδιαζόμενο plan B  την ετοίμαζε μόνος του και για τον λόγο αυτό σπατάλησε όλους αυτούς τους μήνες των διαπραγματεύσεων που υποτίθεται πως έκανε καταρρακώνοντας την χώρα, ή ενεργούσε κατόπιν συνεννοήσεως με τον Τσίπρα.

Στην πρώτη περίπτωση πιθανώς με  μαγνητοφώνηση συνεδριάσεων στου Μαξίμου (αντίστοιχες με αυτές που έκανε στις Βρυξέλλες) κρατάει στο χέρι τον Τσίπρα με πράγματα που αυτός έχει πει.

Και οι δύο περιπτώσεις δικαιολογούν την πλήρη αναδρομική κάλυψη που του έδωσε ο Τσίπρας λέγοντας: «Εγώ προσωπικά είχα δώσει εντολή στον Βαρουφάκη να ετοιμάσει το plan B».

Το ότι αν μπορούσε θα εφάρμοζε το plan B  την στιγμή που θα έκλειναν η τράπεζες, το έχει δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξή του στην ισπανική εφημερίδα El Pais.

Δεν ξέρω αν η ανικανότητα του Τσίπρα να καταλάβει τους στοιχειώδεις κανόνες λειτουργίας της ΕΕ ή οι ιδεοληψίες περί δραχμής ενός μεγάλου τμήματος του συνονθυλεύματος που αποτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ τον επηρέαζαν τόσο  ώστε να αφήσει φτάσουν   τα πράγματα στο παρά 5΄του Grexit με τις "διαπραγματεύσεις" του  Βαρουφάκη.

Γεγονός πάντως είναι, όπως γράφτηκε, ο Γιάνης και η  ομάδα του  λειτουργούσαν στο ΥΠΟΙΚ και εντός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ως «μοναχικοί λύκοι» αφού ακόμη και ο σκληρός Παναγιώτης Λαφαζάνης και η Αριστερή Πλατφόρμα εισηγούνταν στον Τσίπρα να υιοθετήσει το σχέδιο Σόιμπλε για συντεταγμένο πενταετές Grexit, ενώ όπως σημειώνουν σε πρόσφατη ανακοίνωση ο Γιάνης ήταν άνθρωπος του Αλέξη Τσίπρα και δεν συμμερίζονταν ποτέ τις απόψεις του.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Βαρουφάκης πολύ πιθανόν  συνειδητά σχεδίαζε την έξοδο της χώρας από το ευρώ και αυτό ήταν από πολλά χρόνια στις προθέσεις του και στις ιδεοληψίες του και για να το πετύχει αυτό είχε από παλιά βάλλει ως στόχο να αποκτήσει πάσει θυσία  πρόσβαση στην εξουσία.

Όντας γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας με αριστερό πατέρα ,επίκουρο Καθηγητή του πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρο της Χαλυβουργικής, και ακροδεξιά μητέρα, όπως φρόντισε ο ίδιος να την χαρακτηρίσει μη σεβόμενος την μνήμη της, είχε την δυνατότητα να αποκτήσει ευχερή πρόσβαση σε κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Αλλά ας δούμε σε συντομία, τις μακρόχρονες προσπάθειες του για πρόσβαση στην εξουσία, όπως τις αναφέρει το ΒΗΜΑ γράφοντας :

(ΒΗΜΑ)...την ιστορία του Γιάνη, του «γιου της χίτισσας» (όπως έγραψαν «Τα Νέα») αλλά και μέλους της ΕΓΕ και φίλης της κυρίας Μαργαρίτας Παπανδρέου. Του εκρηκτικού Γιάνη που η μητέρα του εξασφάλισε συστατική επιστολή από το ίνδαλμά του, τον Ανδρέα Παπανδρέου, για να σπουδάσει μαθηματικός στο Εσεξ. 

Του ασυμβίβαστου Γιάνη που ήταν φίλος της κυρίας Ελισάβετ Λύρα, η οποία ήταν μνηστή του κ. Νίκου Παπανδρέου το 1998 και έτσι, επιστρέφοντας από το Σίδνεϊ όπου ήταν λέκτορας, μπήκε στο ΠαΣοΚ, τοποθετήθηκε το 2003 στην ομάδα των ομιλητών για την παρουσίαση της «Χάρτας Σύγκλισης» του κ. Κώστα Σημίτη, συνεργάστηκε με τον κ. Αλέκο Παπαδόπουλο που ήταν επικεφαλής της ομάδας κατάρτισης του προγράμματος του ΠαΣοΚ για τις εκλογές του 2004, συγκρούστηκε με την κυρία Τίνα Μπιρμπίλη το 2005, γνώρισε την ακαδημαϊκή περιφρόνηση του κ. Ηρακλή Πολεμαρχάκι το 2006, τάχθηκε υπέρ του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου το 2007, αναζήτησε ακροατήριο στους Αγανακτισμένους της πλατείας Συντάγματος το 2012 και κατήγγειλε με ανοιχτή επιστολή τον κ. Ι. Στουρνάρα ξεχνώντας ότι ο νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν εκείνος που τον υποστήριξε για να εκλεγεί καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Από το Πανεπιστήμιο Αθηνών αποχώρησε (παρότι παραμένει καθηγητής με αναστολή) έχοντας διαταράξει τις σχέσεις του σχεδόν με όλους τους συναδέλφους του. Περιπλανήθηκε από το Σίδνεϊ ως το Τέξας προτού επιστρέψει ως υπουργός. «Είμαι ένας καλός δευτεροκλασάτος οικονομολόγος» έχει παραδεχθεί. Πουθενά αλλού δεν είναι καθηγητής εκτός από την Ελλάδα. Παραμένει παντού ένας αιώνιος λέκτορας με σποραδικές δημοσιεύσεις δευτερεύουσας επιστημονικής σημασίας που συνδυάζει το απύθμενο έλλειμμα προσοχής για την ουσία των θεμάτων με την ακόρεστη δίψα για την προσοχή των άλλων.

Ας δούμε όμως σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα ποιοι είναι οι συνεργοί του για την έξοδο από το ευρώ.

Το απόγευμα της 26ης Ιουνίου, μόλις μαθεύτηκε ότι ο Πρωθυπουργός εγκατέλειψε τις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες για να επιστρέψει στην Αθήνα, οι ουρές μεγάλωσαν απότομα στα ATM ολόκληρης της χώρας προτού ακόμη προκηρυχθεί το δημοψήφισμα. Ο 54χρονος κ. Γιάνης Βαρουφάκης  αδιαφόρησε, παρότι γνώριζε ότι η προκήρυξη θα προκαλούσε «σοκ αναλήψεων» και κλείσιμο τραπεζών. 

Παρέμεινε στις Βρυξέλλες και κατά τις 9 το βράδυ (τοπική ώρα) εμφανίστηκε σε ένα αρχοντικό 100 ετών, που έχει μετατραπεί σε μπρασερί, στο Ettangs Mellaerts, στις παρυφές της πόλης, δίπλα σε μια μικρή λίμνη. Το παράλληλο τραπεζικό σύστημα που προετοίμαζε να ενεργοποιήσει ήταν η πραγματική αιτία της επιδεικτικής αδιαφορίας του για τη βέβαιη κατάρρευση του κανονικού τραπεζικού συστήματος.

Την ίδια ώρα στο Τρόντχαϊμ, μια πόλη 175.000 κατοίκων στο κέντρο της Νορβηγίας, o 68χρονος κ. Τροντ Αντρεσεν, μηχανολόγος, λέκτορας Συστημάτων Αυτόματου Ελέγχου στο τοπικό Νορβηγικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας και αυτοδίδακτος ερευνητής των «χρηματοοικονομικών δυναμικών», έχει τελειώσει την απογευματινή βόλτα του με το ποδήλατο και παρακολουθεί τις ελληνικές εξελίξεις. Πλησιάζει η ημέρα που η «επαναστατική» μελέτη του για το παράλληλο τραπεζικό σύστημα θα εφαρμοστεί σε μια χώρα της ευρωζώνης. Ο γενειοφόρος Τροντ «εφηύρε» το 2010 το «μαγικό» ηλεκτρονικό νόμισμα που αποκάλεσε «Emergency Currency» («Νόμισμα Εκτάκτου Ανάγκης»). Ένα νόμισμα με το οποίο το κράτος θα εξυπηρετεί δαπάνες (μισθούς, συντάξεις, οφειλές προς προμηθευτές) και θα αποδέχεται φορολογικά έσοδα - μια κρίσιμη ιδιότητα που δεν το καθιστά εντελώς άχρηστο.  

Η πρώτη μοιραία συνάντηση του Γιάνη με τον Τροντ συνέβη το 1997 στην Αυστραλία. Ο οραματιστής Τροντ άφησε τη Νορβηγία για να «συνεργαστεί» για ένα εξάμηνο με τον «νεοκεϊνσιανό» καθηγητή του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ και οπαδό των θεωριών του Μίνσκι Στιβ Κιν (φωτογραφία) επάνω στα νομισματικά μακροοικονομικά μοντέλα. Ο κ. Κιν, φίλος του κ. Βαρουφάκη από το 1988, ανέλαβε τις συστάσεις ανάμεσα στους δύο «οραματιστές». 

Μετά το 2013 ο εφευρέτης κ. Αντρεσεν συνεργάζεται για την τελειοποίηση του παράλληλου νομίσματος με τον Ρόμπερτ Παρέντο, συνεργάτη ερευνητή του Ινστιτούτου Levy του Κολεγίου Bard, που βρίσκεται 90 χιλιόμετρα βόρεια της Νέας Υόρκης και το οποίο διοικεί από το 1986 ο 69χρονος Θεσσαλονικιός κ. Δημήτρης Παπαδημητρίου.

Το 2014 ο κ. Παπαδημητρίου όχι μόνο επικρότησε την πρόταση του τότε επικεφαλής οικονομολόγου της Deutsche Bank κ. Τόμας Μάγερ για την κυκλοφορία ενός παράλληλου «ελληνικού ευρώ» (geuro), αλλά έφθασε να ισχυρίζεται δημοσίως ότι με 3,5 δισ. ηλεκτρονικά geuro η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να δημιουργήσει αμέσως 550.000 θέσεις εργασίας προσλαμβάνοντας όλους (!) όσοι επιθυμούν να εργαστούν (!).

(Προσθήκη δική μου: Ο εικονιζόμενος Τόμας Μάγερ έχει δηλώσει ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ REAL NEWS(17/9) ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΦΑΙΗ ΚΑΡΑΒΙΤΗ την Κυριακή  17  Μαίου  2015: Επισκέφτηκα στην Αθήνα ιδιωτικά. Μιλήσαμε για πολλά θέματα και με τον πρωθυπουργό. Η ιδέα μου για παράλληλο νόμισμα, που είχε δημοσιοποιηθεί ήδη το 2012, αναφέρθηκε αλλά δεν ήταν το μόνο θέμα.)

(ΒΗΜΑ) Την ουτοπία αυτή έσπευσε να υλοποιήσει η 55χρονη σύζυγός του κυρία Ράνια Αντωνοπούλου. Η πρώην καθηγήτρια Οικονομικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης εγκατέλειψε τον Ιανουάριο μια θέση συμβούλου για θέματα ισότητας φύλων στα Ηνωμένα Εθνη για τη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια ορκίστηκε αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Πρόσφατα απέκτησε την τιμή να συνεργάζεται σε καθημερινή βάση με τον κωμικό ηθοποιό και νέο υφυπουργό Κοινωνικής Ασφάλισης κ.Παύλο Χαϊκάλη. Το νεοϋορκέζικο ζεύγος «κέρδισε» οριστικά τον Πρωθυπουργό όταν διοργάνωσε την ομιλία του στο Brookings Institute στις 22 Ιανουαρίου 2013.

Άτυπο ρόλο συντονιστή αυτού του ατελείωτου «οργίου της δραχμής» είχε ο καθηγητής κ.Τζέιμι Γκαλμπρέιθ, ερευνητής του Ινστιτούτου Levy και συνεργάτης της εταιρείας οικονομικών συμβούλων IDEA (Institute of Dynamic Economic Analysis) του Σιάτλ.

(Προσθήκη δική μου: Ο Γκαλμπρέιθ που συμμετείχε τακτικά στα συμπόσια της Σύμης του Γιώργου Παπανδρέου, παρά το ότι οι οικονομολόγοι του ΠΑΣΟΚ τον θεωρούσαν ως δεύτερης κατηγορίας οικονομολόγο (απλώς ο γιος του μπαμπά του), ήταν αυτός που θα δώσει το 2013 την ευκαιρία στον Τσίπρα, ως προσκεκλημένος ομιλητής να αποκτήσει προφίλ αρχηγού με ακτινοβολία εκτός συνόρων.

Δεν αποκλείεται αυτή η εισαγωγή του σε ένα διεθνές περιβάλλον πανεπιστημιακών, χάρις στον Βαρουφάκη, να εντυπωσίασε τον Τσίπρα που η μόνη σχέση του με Πανεπιστημιακές σπουδές ήταν τα 10 χρόνια που έκανε για να πάρει πτυχίο, όντας αιώνιος φοιτητής και σύμφωνα μάλιστα με καθηγητές του, σπάνια εμφανιζόταν  στις αίθουσες του Πολυτεχνείου, ασχολούμενος με καταλήψεις και αγώνες και προφανώς κάνοντας παρέα με αντίστοιχους όπως ο νυν γραμματέας της Κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ο  φυγόστρατος,  ανεπάγγελτος και επί 22ετία (!) φοιτητής   Κορωνάκης που όμως ανήκε στους διαπραγματευτές για το μνημόνιο!

Πάντως στις 3-8-2015 ο Γκαλμπρέιθ  αρνείται ότι ήταν μέλος μιας «εγκληματικής οργάνωσης» που είχε σκοπό να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ αλλά παραδέχεται ότι  ήταν εξέχον μέλος μιας πενταμελούς ομάδας, υπό τον Γιάνη Βαρουφάκη, που κατάστρωνε το περιβόητο Plan B και ότι δούλευε πάνω στο συγκεκριμένο πλάνο επί πέντε μήνες, μέχρι τον Μάιο, ότι το έκανε αμισθί, ενώ και ο ίδιος δεν αποκαλύπτει ποια ήταν τα άλλα μέλη της ομάδας.)

Επανέρχομαι στο άρθρο του ΒΗΜΑΤΟΣ:

(ΒΗΜΑ) Ο επικεφαλής του IDEA κ. Αλαν Χάρβεϊ επίσης εμπλέκεται στην υπόθεση «παράλληλο νόμισμα».

Θυμίζουμε ότι ο κ. Βαρουφάκης συνεργάστηκε το 2012 με τον πρώην σχεδιαστή των Windows της Microsoft και νυν επικεφαλής της εταιρείας βιντεοπαιχνιδιών Valve του Σιάτλ των ΗΠΑ κ. Γκέιμπ Νιούελ (φωτογραφία) στη μελέτη εικονικών οικονομικών και νομισματικών (!) συστημάτων. Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στην πρόσφατη αποκάλυψη του «Βήματος» (20.7.2015) για την επικοινωνία του κ. Βαρουφάκη για το ζήτημα του παράλληλου νομίσματος με τον βέλγο χρηματοοικονομικό σύμβουλο κ. Βίλι Ντάνενμπεργκ.

(Προσθήκη δική μου:Η εταιρεία PayServices.com στην οποία ο Βίλι Ντάνενμπεργκ (φωτογραφία) είναι αντιπρόεδρος, στις  αρχές Φεβρουαρίου, όταν ακόμα δεν είχαν γίνει ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με την τρόικια, προφανώς με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος,  ετοίμασε  παρουσίαση με το  σχέδιο της εταιρείας του για ευρωδραχμή, δηλαδή παράλληλο νόμισμα που θα λειτουργούσε σαν αποκλειστικό νόμισμα. Αυτή  προωθήθηκε σε μέλος του ΣΥΡΙΖΑ που εργάζεται ως σύμβουλος επιχειρήσεων προκειμένου να προωθηθεί στον Βαρουφάκη, κατά δήλωση του Βίλι Ντάνενμπεργκ .)

(ΒΗΜΑ) Πολλοί θα έλεγαν ότι «ο Βαρουφάκης και τα άλλα ούφο», ένα μπουνιουελικό όργιο τσαρλατάνων, λίγο έλειψε να καταστρέψουν τη χώρα. Και ότι όποιος διαθέτει πρόσβαση σε τόσο ευαίσθητες πληροφορίες μπορεί δυνητικά να τις μετατρέψει σε ιλιγγιώδη κέρδη. Ασφαλώς δεν υπάρχουν ενοχοποιητικά στοιχεία. Θα είχε ενδιαφέρον ωστόσο η άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών και των emails του κ. Βαρουφάκη και άλλων κυβερνητικών στελεχών που ενεπλάκησαν στη μυστική επιχείρηση.

Στους «εντιμότατους φίλους» του τέως υπουργού ας προσθέσουμε τον 73χρονο λόρδο Νόρμαν Λαμόντ, συντονιστή των δύο κλειστών εκδηλώσεων στις οποίες ο τέως υπουργός προσέφερε ενημέρωση σε μια πολυπληθή ομάδα κερδοσκόπων του Λονδίνου. Η πρώτη «εξομολόγηση» έγινε live στις 6 Φεβρουαρίου 2015 και η δεύτερη μέσω τηλεδιάσκεψης στις 16 Ιουλίου 2015. 
Ο Νόρμαν Λαμόντ είναι ο υπουργός Οικονομικών του βρετανού πρωθυπουργού  Τζον Μέιτζορ που ευθύνεται για την κατάρρευση της στερλίνας τη «Μαύρη Τετάρτη» 16 Σεπτεμβρίου 1992 και την αποχώρησή της από τον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, μια εξέλιξη που ο κ. Σόρος είχε  προεξοφλήσει με αποτέλεσμα να κερδίσει πάνω από 1 δισ. στερλίνες.

 Εδώ και πέντε χρόνια η αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ είναι ένα αντίστοιχο «στοίχημα» πάνω από το οποίο παραμονεύουν όλοι οι κερδοσκόποι του κόσμου. Και κάποιοι καλοθελητές, ίσως ασυναίσθητα, φροντίζουν να «βοηθήσουν» τα γεγονότα να συμβούν… 

Σχετικά με τις σχέσεις του Βαρουφάκη με τον Σόρος The Huffington Post έχει γράψει:

Θα πρέπει να μάθουμε ποια είναι η επαφή του με τον «μεγαλοεπενδυτή» κ. Τζωρτζ Σόρος, με τον οποίο μάλιστα δείπνησε στο ξενοδοχείο "Aldon" του Βερολίνου τη Μεγαλοβδομάδα. Σε εκείνο το δείπνο παραβρέθηκαν κι άλλες σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο των επιχειρήσεων και της οικονομίας, όπως οι καθηγητές κ.κ. Τζόζεφ Στίγκλιτς, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ και Τζέφρεϋ Σακς.(στην φωτογραφία)

Οι πληροφορίες αυτές διέρρευσαν σε δύο εβδομαδιαίες εφημερίδες και διαψεύστηκαν με μια λιτή ανακοίνωση που εκδόθηκε τότε από το υπουργείο Οικονομικών.

Στη φρενήρη ολίσθηση της χώρας προς το Μνημόνιο, από τον Οκτώβριο ως τον Δεκέμβριο του 2009, αυτοί οι τρεις καθηγητές ήταν άτυποι σύμβουλοι του κ. Παπανδρέου μαζί με τον κ. Βαρουφάκη, αλλά και την κ. Έλενα Παναρίτη. Οι συμβουλές όλων αυτών μάλλον δεν ήταν επιτυχείς αφού τελικώς η χώρα προσέφυγε στο ΔΝΤ και μπήκε στην περιπέτεια των Μνημονίων.

Η εξήγηση του γεγονότος ότι οι Γκαλμπρέιθ, Σάκς, Κρούγκμαν και Στίγκλιτς από παπανδρεϊκοί  υποστηρίζουν σήμερα τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και στα ακραία ενδεχόμενα της μονομερούς χρεοκοπίας και της εξόδου από το ευρώ, που ο Παπανδρέου και οι επόμενες κυβερνήσεις είχαν αποκηρύξει ως καταστροφική, είναι κατά την άποψη πρώην υπουργού  η εξής:

..είδαν στον ΣΥΡΙΖΑ ένα όχημα για τις απόψεις τους χωρίς να ξέρουν τι εστί ΣΥΡΙΖΑ. Προσεγγίζουν το κυβερνών κόμμα με την μέθοδο του cherry picking τσιμπολογάνε από την ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ τα κεφάλαια που κουμπώνουν με την δική τους ατζέντα, όπως το χρέος και η λιτότητα,"αγνοώντας τα υπόλοιπα όπως ας πούμε η εχθρικότατα του ΣΥΡΙΖΑ προς την επιχειρηματικότητα "

(ΒΗΜΑ) Φτάνουμε λοιπόν τελικά , όπως γράφει το ΒΗΜΑ, τη νύχτα του δημοψηφίσματος στις 5 Ιουλίου. Στο πρωθυπουργικό γραφείο αριστερά της κυρίας εισόδου ακούστηκε η εξής στιχομυθία:

-Γιάνη, μπορείς να εγγυηθείς ότι το παράλληλο νόμισμα θα πετύχει;

- Αλέξη, δεν εγγυώμαι ότι μπορούμε να διαχειριστούμε την κατάρρευση μιας νομισματικής ένωσης χωρίς εξωτερική βοήθεια, αλλά έχουμε τον ελληνικό λαό μαζί μας και πρέπει να τολμήσουμε.
Ο «Αλέξης» ευτυχώς δεν «τόλμησε», αφού μόλις είχε πληροφορηθεί πως δεν υπήρχε ίχνος «εξωτερικής βοήθειας». 

Ο καθένας λοιπόν ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα σχετικά με τα γεγονότα που ζήσαμε και τις προθέσεις αλλά και τις συνέπειες των πράξεων τόσο του Βαρουφάκη όσο και του Τσίπρα .

Μερικά σπαρταριστά αποφθέγματα για τους οικονομολόγους υπάρχουν στο ποστ μου: ΔΩΣΤΟΥΣ SPREAD ΚΑΙ ΠΑΡΤΟΥΣ ΤΗΝ ΨΥΧH !

ΓΑΛΛΙΚΗ ΣΟΥΙΤΑ- Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Η τρίτη ταινία από την οποία πληροφορήθηκα για την ύπαρξη μιας ακόμα σημαντικής γυναίκας,  της συγγραφέως  Ιρέν Νεμιρόβσκι, ήταν η Γαλλική σουίτα που βασίστηκε σε  ένα βιβλίο της που ανακαλύφτηκε 62 χρόνια μετά την συγγραφή του και έγινε αμέσως παγκόσμιο μπεστ σέλερ.

Οι δύο προηγούμενες ταινίες είναι η Battle For Sevastopol, στην οποία αναφέρεται το ποστ  LADY DEATH-Η ΠΙΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΣΚΟΠΕΥΤΕΣ και η ταινία  Effie Gray για την οποία έγραψα το ποστ EFFIE GRAY, Η ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Η ταινία Suite Française ( Γαλλική σουίτα ) του 2015  είναι μια Αγγλο-Γαλλο-Βελγική συμπαραγωγή και παίζουν οι Michelle Williams, Kristin Scott Thomas,  Matthias Schoenaerts, Sam Riley, Ruth Wilson, Lambert Wilson και Margot Robbie.
Η υπόθεση  της ταινίας διεξάγεται στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο μετά την κατοχή της Γαλλάς από τους Γερμανούς και είναι το ρομάντζο μιας Γαλλίδας ,της οποίας ο άνδρας αγνοείται από το μέτωπο, με ένα Γερμανό που εγκαθίσταται στο σπίτι της που κατοικεί  με την πεθερά της.

Η Ιρέν Νεμιρόφσκι (Irene Nemirovsky) ήταν Ουκρανή, εβραϊκής καταγωγής που γεννήθηκε στο Κίεβο το 1903. Ο πατέρας της  ήταν  μεγαλοτραπεζίτης και λόγω του ότι οι μπολσεβίκοι τον είχαν επικηρύξει  πήρε την οικογένεια του και κατέφυγε αρχικά στην Μόσχα ,μετά στον Ελσίνκι και το 1919 τελικά στο Παρίσι.
Σπούδασε στην Σορβόννη  φιλολογία.

Παντρεύτηκε το 1926 ένα τραπεζίτη και απέκτησε δύο κόρες την Ντενίζ το 1929 και την Ελισάβετ το 1939.

 Το πρώτο της βιβλίο   David Golder, το έστειλε σε ένα εκδότη βάζοντας μια διεύθυνση ποστ ρεστάντ και γράφοντας μόνο  το επώνυμο της χωρίς διεύθυνση . Μόλις το διάβασαν στον εκδοτικό οίκο έψαξαν να βρουν τον/ή την συγγραφέα και έφτασαν να δημοσιεύσουν αγγελίες στις εφημερίδες λόγω του ότι αυτή τότε  ήταν απασχολημένη με το πρώτο παιδί της και δεν είχε πάει να πάρει την απάντηση τους. 
Το βιβλίο γραμμένο στα 26 χρόνια της είχε  αμέσως μεγάλη επιτυχία και γυρίστηκε ταινία από τον  Julien Duvivier το 1930, με τον μεγάλο τότε ηθοποιό  Harry Baur .

Τον επόμενο χρόνο επίσης το βιβλίο της   Le Bal γυρίστηκε και αυτό ταινία.
Παρά το ότι ήταν πλέον μια αναγνωρισμένη συγγραφέας, ακόμα και από αντισημίτες συγγραφείς όπως ο Robert Brasillach ,η γαλλική πολιτεία το 1938 της αρνήθηκε την γαλλική υπηκοότητα.

Το 1939 βαπτίστηκε Καθολική και έγραφε στα ακραία εθνικιστικά περιοδικά Candide και  Gringoire.  Προφανώς η οικογενειακή της ιστορία με την φυγή τους από την Ρωσία την είχε οδηγήσει σε δεξιές απόψεις.

Μετά την έναρξη του πολέμου το Gringoire συνέχισε να δημοσιεύει άρθρα της και έτσι κατάφερνε να εξασφαλίζει τα απολύτως αναγκαία έσοδα για την οικογένεια της, μιας και από το 1940 τα βιβλία της δεν μπορούσαν να εκδίδονται γιατί είχαν απαγορευτεί και ο άντρας της ως Εβραίος είχε απολυθεί από την τράπεζα που δούλευε.

Καθώς οι Γερμανοί πλησίαζαν στο Παρίσι αρχικά αυτή παρέμεινε στο σπίτι της, φορώντας το κίτρινο άστρο στο στήθος της και έστειλε  τα παιδιά της στην νταντά τους σε ένα χωριό στην Βουργουνδία  στο οποίο πήγε τελικά και αυτή. Σε αυτό την συνέλαβε η γαλλική αστυνομία του Βισύ και από ένα κέντρο μεταγωγών αρχικά στην Κεντρική Γαλλία, την έστειλαν με την αμαξοστοιχία "Πομπή 6", στοιβαγμένη σε ένα βαγόνι 40 ατόμων με άλλες 119 γυναίκες ,στο Άουσβιτς όπου και πέθανε από τύφο μετά από ένα μήνα, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, αλλά από ότι φαίνεται στην πραγματικότητα εκτελέστηκε. Ο άντρας της στάλθηκε και αυτός στο ίδιο στρατόπεδο και οδηγήθηκε αμέσως στο θάλαμο αερίων. (ΣΤ΄ ΑΟΥΣΒΙΤΣ-ΜΠΙΡΚΕΝΑΟΥ- Η ΑΠΟΚΟΡΎΦΩΣΗ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ)

Τα παιδιά της τα είχε η νταντά τους Σεσίλ Μισό και αυτή τα εμπιστεύτικε στα χέρια της μητέρας της μαντάμ Μιτέν. Η αστυνομία όμως έψαχνε να βρει τα μικρά κορίτσια στο δημοτικό σχολείο όπου φοιτούσαν. Τα έκρυψε η δασκάλα και στη συνέχεια η μαντάμ Μιτέν ξήλωσε από τα ρούχα τους το κίτρινο άστρο του Δαβίδ και μαζί τους  διέσχισε τη μισή Γαλλία. Έφτασαν  στην περιοχή του Μπορντό, όπου και κρύφτηκαν  ως το τέλος του πολέμου.

Τα δύο κορίτσια  κουβαλούσαν μαζί τους στις μετακινήσεις τους μια βαλίτσα με οικογενειακά κειμήλια. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και ένα δερμάτινο σημειωματάριο  με πολύ μικρά γράμματα.
Τα δύο κορίτσια δεν το είχαν  διαβάσει γιατί  νόμιζαν  ότι ήταν το ημερολόγιο της μητέρας τους μετά την κατοχή και θεωρούσαν πως θα ήταν  πολύ επώδυνο γι΄ αυτές να το διαβάσουν.

Στα τέλη του 1990 έχοντας αποφασίσει να δωρίσουν  τα χαρτιά της μητέρας τους στο Institut Memoires de l'Edition Contemporaine  η Ντενίζ (στην φωτογραφία) προτού παραδώσει το χειρόγραφο αποφάσισε να το δακτυλογραφήσει.  Έτσι διάβασε προηγουμένως το σημειωματάριο  και διαπίστωσε ότι είναι δύο νουβέλες που αναφέρονται στην ζωή στην Γαλλία την περίοδο μεταξύ 4 Ιουνίου 1940, λίγο πριν την συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς και 1 Ιουλίου 1941.

Η πρώτη νουβέλα του βιβλίου, Καταιγίδα τον Ιούνιο, περιγράφει τις στιγμές της κατάρρευσης του μετώπου. Η δεύτερη, με ανατριχιαστική ηρεμία, μας δίνει το κλίμα της Κατοχής και την προσπάθεια των ανθρώπων να προσαρμοστούν στο νέο καθεστώς και να συνεχίσουν τη ζωή τους. Τελειώνει με την αναχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων της περιοχής για το ρωσικό μέτωπο ως εξής: «Σε λίγο, στο δρόμο απ' όπου είχε περάσει το γερμανικό σύνταγμα δεν έμεινε παρά λίγη σκόνη».

Στις σημειώσεις της η Νεμιρόφσκι έγραφε πως σχεδίαζε να συνεχίσει, ανάλογα με την εξέλιξη του πολέμου, με άλλες 3 νουβέλες μέχρι το τέλος του, το οποίο :"Είναι πραγματικά στην αγκαλιά των θεών, δεδομένου ότι εξαρτάται από το τι θα συμβεί."

Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2004 και έγινε μπέστ σέλερ , μεταφράστηκε δε σε 38 γλώσσες και μέχρι το 2008 είχε πουλήσει 2,5 εκατ. αντίτυπα.

Για πρώτη δε φορά το βραβείο   Renaudot απονεμήθηκε σε συγγραφέα που έχει πεθάνει.

«Το ωραιότερο βιβλίο της χρονιάς γράφτηκε εξήντα δύο χρόνια πριν» έγραψε ο «Nouvelle Observateur» στις 21 Οκτωβρίου 2004.

Τον Ιανουάριο 2006 η κόρη της Ντενίζ σε μια συνέντευξη στο BBC είπε:

«Για μένα, να ξέρετε η μεγαλύτερη χαρά μου είναι ότι το βιβλίο διαβάζεται. Είναι  ένα εξαιρετικό  συναίσθημα να έχουν φέρει τη μητέρα μου πίσω στη ζωή. Αυτό δείχνει ότι οι Ναζί δεν κατάφεραν να την δολοφονήσουν. Δεν είναι εκδίκηση, αλλά είναι μια νίκη ».

Η προσχώρηση  της στον καθολικισμό, και η γενικά αρνητική απεικόνιση των Εβραίων στα γραπτά της,  έχουν οδηγήσει   μερικούς να την χαρακτηρίζουν  με τον όρο  self-hating Jew .

Η Ιρέν Νεμιρόφσκι, σε συνέντευξή της σε δημοσιογράφο σιωνιστικού εντύπου, στα 1929 είχε απαντήσει χαρακτηριστικά:

"Με κατηγορούν για αντισημιτισμό; Ελάτε τώρα, αυτό είναι παράλογο! Εγώ η ίδια είμαι Εβραία και το λέω σε όποιον είναι πρόθυμος να ακούσει! Σε κάθε περίπτωση, στο βιβλίο μου έτσι τους είδα τους Εβραίους" 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΙΡΕΝ ΝΕΜΙΡΟΒΣΚΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Ο κύριος των ψυχών (μυθιστόρημα): Μετάφραση Εφη Κορομηλά Εκδόσεις Πατάκη, 2007

Ο χορός (μυθιστόρημα): Μετάφραση Εφη Κορομηλά Εκδόσεις Εξάντας, 1987

Το παιδί-θαύμα (νουβέλα): Μετάφραση Εφη Κορομηλά Εκδόσεις Πατάκη, 2006

Γαλλική σουίτα (μυθιστόρημα): Μετάφραση Εφη Κορομηλά Εκδόσεις Πατάκη, 2005