Η πρωτεύουσα του Βιετνάμ είναι το Ανόι μια όμορφη πόλη 3.000.000 κατοίκων σαφώς καλύτερη από την Σαϊγκόν που μετά την ενοποίηση της χώρας μετονομάστηκε σε Χο Τσί Μινχ (το ψευδώνυμο αυτό σημαίνει φωτοδότης) προς τιμήν του πρωτεργάτη της απελευθέρωσης της χώρας πρώτα από τους Γάλλους και μετά από τους Αμερικανούς , την οποία όμως λόγω του θανάτου του 6 χρόνια νωρίτερα δεν πρόλαβε να την δει.
..................Το μαυσωλείο του Χο Τσι ΜινχΠρος τιμήν του οι Βιετναμέζοι έφτιαξαν ένα μαυσωλείο και τον έβαλαν μέσα ταριχευμένο σαν τον Λένιν. Αυτό έγινε παρά την επιθυμία του ίδιου να τον καύσουν και να σκορπίσουν τις στάχτες του στην ενοποιημένη χώρα του και εκτός από ένα μικρό μουσείο στο χωριό που γεννήθηκε να δώσουν αντί για μνημείο τα λεφτά για να γίνει ένα σχολείο.
Το Προεδρικό μέγαρο κτισμένο από τον καιρό της αποικιοκρατίας από τους Γάλλους.
Η επόμενη επίσκεψη είναι στην ξύλινη μονόστηλη παγόδα που πρωτοφτιάχτηκε τον 11 αιώνα αλλά καταστράφηκε πολλές φορές με τελευταία το κάψιμο της από τους Γάλλους το 1954 όταν εκκένωσαν την πόλη.Η περιοχή έχει πολυτελή ξενοδοχεία και πολλά φαγάδικα στην λίμνη που προσφέρουν την σπεσιαλιτέ τους που είναι κρέας σκύλου! Τα έχουν ψημένα ολόκληρα και με το κεφάλι τους όπως εμείς τα γουρουνοπουλάκια ! Γάτες από ότι είδα δεν τρώνε!
Η πύλη που ονομάζεται η πλειάς των Γραμμάτων Klue Van Cac Κτίστηκε το 1805 για να αντανακλά την λαμπρότητα του Van Mieu στις Επιστήμες γι΄ αυτό και έχει στην κάθε πλευρά ένα ήλιο. Ένα από τα πιο σημαντικά μέρη στο Ανόι είναι το Van Mieu ή ο Ναός της Λογοτεχνίας ή των Γραμμάτων που ιδρύθηκε το 1070 προς τιμήν του Κομφούκιου. Το 2000 τελείωσε και η ανακαίνιση του.
Το συγκρότημα αυτό στην ουσία ήταν Πανεπιστήμιο αρχικά για μανδαρίνους για 7 αιώνες. Το 1442 έγιναν δεκτοί και απλοί πολίτες που έρχονταν από την επαρχία για να δώσουν εξετάσεις.
Στις στήλες με τις χελώνες είναι τα ονόματα των φοιτητών που πέρασαν τις εξετάσεις.
Οι στήλες βρίσκονται στα κτίσματα που βρίσκονται στο πλάι της δεξαμενής της Ουράνιας Διαύγειας (Thien Quang Tinb)
Η βόλτα στο Ανόι με τα τουκ-τουκ είναι μια μοναδική εμπειρία για το πώς καταφέρνουν να κινούνται μέσα σε αυτό το κυκλοφοριακό κομφούζιο και να κατεβαίνεις στο τέλος ζωντανός από αυτό!
............................................Η πόλη της Σάπα

Στην δικιά μου (φαίνεται στην αριστερή άκρη της 4ης φωτογραφίας εδώ)της εξήγησα ότι ατύχησε γιατί δεν διάλεξε το κατάλληλο πρόσωπο για να πουλήσει η δε σύζυγος που θα ήταν σίγουρη αγοράστρια είχε μείνει στο πούλμαν γιατί ήταν σε ανάρρωση και δεν εύρισκε έτσι και αλλιώς ιδιαίτερα ενδιαφέρον να περπατάει στις λάσπες με ψοφόκρυο και ψιλόβροχο. Τελικά έλαβε το φιλοδώρημα της γιατί με λύγισε το γεγονός ότι περπάταγε τις λάσπες με πέδιλα και με το μωρό της στην πλάτη.
Το σαλέ που μείναμε ήταν ελβετικού τύπου αλλά η επιστροφή πάλι με το νυκτερινό τραίνο την άλλη μέρα σε 4κλινη καμπίνα σε κρεβάτι χωρίς σεντόνια και με βουλωμένους τους καμπινέδες μου θύμισε την εποχή που διετέλεσα ναύτης προπαιδευόμενος με κεφάλι γουλί μεν ίδιο σαν το σημερινό, αλλά τότε από κούρεμα με την ψιλή.
Από τα βουνά βρεθήκαμε στην θάλασσα στον κόλπο της Χαλόνγκ αφού περάσαμε
από την Χαιφόνγκ, την τρίτη σε μέγεθος πόλη του Βιετνάμ, που λόγω του ότι είναι το πιο σημαντικό λιμάνι του βορρά της χώρας το βομβάρδισαν ανηλεώς πρώτα οι Γάλλοι στον 1ο πόλεμο της Ινδοκίνας και μετά οι Αμερικανοί.
Εκεί υπήρχε και ένας ναός που είχε και αυτόν τον γελαστό Βούδα που ενθουσιάστηκε μόλις είδε και άλλον να έχει την ίδια κοιλιά!Είχε φαίνεται βαρεθεί να βλέπει συνεχώς λιπόσαρκους Βιετναμέζους!
Πλήθος από καραβάκια ξεκινούν από το λιμάνι με τουρίστες.
- Το εμπόριο γίνεται ακόμα και εν κινήσει με σκάφη που πουλάνε φρούτα.
Όλα τα σκάφη έχουν ένα δράκο στην πλώρη

Με ένα καραβάκι πήγαμε σε ένα από τα νησιά που έχει ένα ωραίο σπήλαιο. Κατά την επιστροφή το ανδρικό πλήθος κοίταζε το μοναδικό τοπίο που δεν χόρταιναν τα μάτια σου να βλέπουν και το γυναικείο πλήθος μελετούσε εμβριθώς τεχνητά μαργαριτάρια και άλλες χάνδρες που ιθαγενής νεάνις έδειχνε στις εξερευνήτριες. Το αγοραστικό μένος δεν είχε προφανώς εκτονωθεί το προηγούμενο βράδυ όταν μετά ένα καλό δείπνο μας πήγαν σε μια νυκτερινή αγορά ,που είναι κάτι το σύνηθες σε αυτές τις χώρες.Σήμερα υπάρχουν δυο ναοί αφιερωμένοι σε δύο βασιλιάδες εκ των οποίων ο ένας άλλαξε το μέχρι τότε κινεζικό νόμισμα σε βιετναμέζικο.



Σε περιμένουν εκεί κάτι μεταλλικές βάρκες για να κάνεις μια βόλτα σε ένα μοναδικό τοπίο περνώντας μέσα από σπήλαια που ίσα χωράει να περάσει η βάρκα.Την βάρκα οδηγούσε ένα ζεύγος που κωπηλατούσε και όταν πρόσφερα στην σύζυγο από κάτι μπισκότα που είχα μαζί μου αντί να τα φάει μου είπε ότι τα φυλάει για τα παιδιά της. Περιττό να σας πω ότι της χάρισα όλο το πακέτο και στην επιστροφή μας ελάφρωσε και από μερικά δολάρια γιατί πουλούσε μπλουζάκια και υφαντά.
Το ωραίο είναι ότι αν δεν έχει το νούμερο σου κάνει σήμα και έρχεται η διπλανή βάρκα που το έχει!
Όλοι οι Βιετναμέζοι είναι μοναδικοί έμποροι και με το παζάρι μπορείς να κατεβάσεις την τιμή μερικές φορές στο 1/3 ,φτάνει να μην έχεις την κ.Αθεόφοβου δίπλα σου ή οποία εκεί που παζαρεύεις πετάγεται και λέει:Έλα καημένε, δώστους ότι ζητάνε δεν τους λυπάσαι!!
Το επόμενο πρωί με το αεροπλάνο βρεθήκαμε στην Ντανάγκ.
.
Η Εκκλησία δέχεται και ευλογεί την παραδεδομένη τέλεση του Γάμου κατά το Ορθόδοξο Τυπικό ενώ θεωρεί πορνεία κάθε άλλη «συζυγική» σχέση εκτός αυτού…».
Σύμφωνα με το λεξικό Τεγόπουλος –Φυτράκης πορνεία σημαίνει η παράδοση με χρηματική αμοιβή γυναίκας σε άνδρες για συνουσία
Οπότε όποιος πηδάει τζάμπα δεν διαπράττει πορνεία !-Δόξα τω Θεώ.
-Λύθηκε το πρόβλημα.
-Πάμε να υπογράψουμε το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης και μην μου ξαναζητήσεις λεφτά για οτιδήποτε πριν το πήδημα.
-Αλλιώς σκέψου τι θα μας πεί ο Άνθιμος!
VΙ-ΒΙΕΤΝΑΜ -ΣΑΪΓΚΟΝ ,ΚΟΥ ΤΣΙ, ΔΕΛΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΜΕΚΟΓΚ
VII-ΚΑΜΠΟΤΖΗ-ΣΙΕΜ ΡΕΠ -ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΟΥ ΑΝΓΚΟΡ
VIII (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ) Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ANGKOR WAT – Η ΛΙΜΝΗ TONLE SAP ΚΑΙ Η ΠΝΟΜ ΠΕΝΧ





































