Τρίτη 11 Ιουνίου 2019

6-ΓΕΩΡΓΙΑ-Τιφλίδα




Περνώντας τα σύνορα από την Αρμενία στην Γεωργία και κατευθυνόμενοι στην πρωτεύουσα της Τιφλίδα, το τοπίο άρχισε να γίνεται πιο ωραίο μοιάζοντας σε μεγάλο βαθμό με το δικό μας.
Η Τιφλίδα είναι μια πολύ όμορφη, ευρωπαϊκού επιπέδου πρωτεύουσα.
Το πρώτο μέρος που επισκεπτόμαστε σε αυτήν είναι το Ιστορικό/Εθνικό Μουσείο στο οποίο σημαντική θέση κατέχουν τα χρυσά εκθέματα από τον θησαυρό της Κολχίδας που βρέθηκαν στις ανασκαφές του Βάνι, λατρευτικού κέντρου της.



Το αρχαίο βασίλειο της Κολχίδας είχε συνεχείς εμπορικές επαφές με τον ελληνικό κόσμο, όπως είναι εμφανές και από την αναγραφή των 9 μουσών στην παρακάτω θήκη ή στην εγγραφή στον πολύτιμο λίθο ΚΥΡΙΑ ΚΑΛΕ (όμορφη Κυρία) του 2-3 μΧ αιώνα.



Επίσης εκτίθενται νομίσματα με ελληνικά ονόματα,  όπως και νομίσματα με τον Μέγα Αλέξανδρο (στην πρώτη σειρά).




Εκτίθενται επίσης τμήματα από θρησκευτικές τοιχογραφίες, με το εικονιζόμενο κεφάλι να θυμίζει τα αντίστοιχο που βρέθηκε στην Ζεύγμα. (ΙV-ΖΕΥΓΜΑ –ΠΩΣ ΠΝΙΓΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΡΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ




Υπάρχουν πολλά άλλα ενδιαφέροντα και ποικίλα εκθέματα όπως πχ το λυχνάρι του 1ου πΧ αιώνα με τους έρωτες ή ενδυμασία για πανοπλίες ή τέλος, στην αίθουσα για την σοβιετική κατοχή, ένα διάτρητο από σφαίρες βαγόνι στο οποίο στις 30 Αυγούστου 1924 σε εξέγερση εναντίον των μπολσεβίκων σκοτώθηκαν οι εξεγερθέντες, από τσεκίστες (μυστική αστυνομία των Ρώσων)  





Στο ανθρωπολογικό τμήμα υπάρχουν ευρήματα από όλη την εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους.

Η Τιφλίδα κατοικείται από την αρχαιότητα και λόγω της θέσης της μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, όπως και το γεγονός ότι βρισκόταν ενδιαμέσως εμπορικών και ενεργειακών οδών, δέχτηκε την επίδραση πολλών πολιτισμών γεγονός που αντανακλάται στην αρχιτεκτονική της, που συνίσταται από κτίσματα μεσαιωνικά, νεοκλασσικά, Beaux Arts, Αρτ Νουβώ, σταλινικής εποχής αλλά και μοντέρνα.



Στην πόλη δεσπόζει το πολύπαθο κάστρο Narikala του 4ου αιώνα. Από αυτό πέρασαν Άραβες, Γεωργιανοί, Τούρκοι και Πέρσες και τελικά το 1827 καταστράφηκε μεγάλο μέρος μετά από έκρηξη πυρομαχικών των Ρώσων. Στο πάρκο πηγαίνει τελεφερίκ που ξεκινά από το πάρκο Rike.




Σε μια βραχώδη υψηλή προεξοχή στον ποταμό Mtkvari προβάλει επίσης στην πόλη η εκκλησία της Παρθένου Μαρίας Metekhi ενώ μπροστά της βρίσκεται το άγαλμα του βασιλιά Vakhtang Gorgasali.







Η ποικιλία των διάφορων αρχιτεκτονικών ρευμάτων είναι χαρακτηριστική στα σπίτια που βλέπουμε στον βράχο πάνω από το ποτάμι αλλά και σε διάφορες άλλες περιοχές της πόλης.





Όμως στην πόλη υπάρχουν και τελείως μοντέρνες αρχιτεκτονικές κατασκευές, όπως η Γέφυρα της Ειρήνης, το Tbilisi Public Service Hall με τις στέγες σε σχήμα μανιταριού, το κτήριο του Υπουργείου Συγκοινωνιών χαρακτηριστικό δείγμα της Ρωσικής εποχής και η ημιτελής και  εγκαταλειμμένη  πλέον αίθουσα συναυλιών και μουσικού θεάτρου. 




Ένα ενδιαφέρον μέρος στο κέντρο της πόλης είναι περιοχή Abanotubani που βρίσκονται τα θειούχα λουτρά και περπατώντας πλάι στο ποταμάκι μετά από αυτά, αρχικά βλέπουμε δεξιά μας  το τζαμί Shia και στο τέλος της βόλτας ένα μικρό καταρράκτη.


Στην παλιά πόλη, που θυμίζει Πλάκα, συναντάμε τον καθεδρικό ναό της Σιών που πρωτοκατασκευάστηκε τον 6-7ο αιώνα, καταστράφηκε πολλές φορές έκτοτε και εμείς βλέπουμε σήμερα με μερικές αλλαγές αυτόν που κτίστηκε τον 17ο αιώνα. Στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας υπάρχει αυτό το βρυσομάνι με την επιγραφή Holy water αλλά φαίνεται πως δεν το είχαν αγιάσει πρόσφατα και έτσι όλες οι βρύσες ήσαν κλειστές!



Σε διάφορα μέρη της παλιάς πόλης βλέπει κανείς μπρούτζινα αγάλματα με πιο χαρακτηριστικά το αντίγραφο του tamada δηλαδή συμποσίαρχου του 7ου πΧ και του Berikaoba δηλ. μασκαρεμένων λαϊκών θεατρίνων σε παγανιστικές γιορτές γονιμότητας και αναγέννησης.   




Τέλος ένα ενδιαφέρον αξιοθέατο είναι ένας κεκλιμένος πύργος που κατασκεύαζε για 30χρόνια ένας γνωστός παίκτης μαριονέτων, με παλιά κομμάτια εγκαταλελειμμένων κτιρίων και για να μην πέσει τον έχει στηρίξει στο πλάι.Ο Πύργος ολοκληρώθηκε μόλις το 2011.


ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ 

Σάββατο 8 Ιουνίου 2019

5-ΑΡΜΕΝΙΑ- Καρμραβόρ, Ματενανταράν, Νορατούζ, Τσαχατζόρ, Χάγκμπατ.




 Και αυτή την μέρα από θεού άρξασθαι! Μετά από ένα γερό πρωινό στο ξενοδοχείο ξεκινάμε για το Ασταράκ, μια από τις παλιότερες πόλεις της Αρμενίας όπου υπάρχει η εκκλησία  Καρμραβόρ του 7ου αιώνα.
Αφού περάσουμε από την ιστορική γέφυρα της πόλης του 1664 με τις τρείς άνισες μεταξύ τους αψίδες, φτάνουμε σε λίγο στην εκκλησία Καρμραβόρ που σημαίνει Κοκκινωπή, από το χρώμα του βυζαντινού θόλου της με κεραμίδια.




 Είναι σταυροειδής με ενιαίο θόλο και ο τύπος αυτός εκκλησίας  επαναλαμβάνεται και μετέπειτα στην Αρμενία . Πολλά από τα κεραμίδια της είναι από τα αρχικά. Η περίτεχνη πόρτα της είναι πρόσφατη του 1983.


Οι αγιογραφίες στο εσωτερικό της παρουσιάζουν σημαντικές φθορές.  
Επιστρέφοντας στο Ερεβάν πηγαίνουμε στο Ματενανταράν το οποίο είναι ένα μοναδικό μουσείο χειρογράφων με 20.000 χειρόγραφα από τον 5ο έως τον 18ο αιώνα, το μεγαλύτερο στον κόσμο με αρμενικά χειρόγραφα.
 Ματενανταράν σημαίνει Βιβλιοθήκη χειρογράφων, γιατί στον μεσαίωνα οι βιβλιοθήκες είχαν μόνο χειρόγραφα.




Στην είσοδο του Ματενανταράν  υπάρχει το άγαλμα του Mesrop Mashtots, που είναι  ο εφευρέτης του αρμενικού αλφαβήτου και μπροστά του είναι ο μαθητής του Koryun, ο πρώτος συγγραφέας σε αρμενική γλώσσα. Αγάλματα με διάφορους πνευματικούς ανθρώπους της Αρμενίας  σε διάφορα είδη πχ φιλοσοφία, ιστορία , ποίηση κτλ έχουν τοποθετηθεί μπροστά στο κτήριο.




Στην ιδιαίτερα εντυπωσιακή είσοδο του Ματενανταράν βλέπουμε το καλαίσθητο βραβείο που έχει απονείμει σε αυτό, το 1989 το ίδρυμα  Daniel Mitterrand, αμέσως μετά την ίδρυση του.   
Στο μουσείο εκτίθενται πολλών και διαφορετικών ειδών βιβλία και χειρόγραφα.






Πολλά από τα θρησκευτικά βιβλία διαθέτουν εξαιρετική εικονογράφηση και μερικά ευαγγέλια είναι ντυμένα με λεπτοδουλεμένα εξώφυλλα από πολύτιμα υλικά και πετράδια.





Ενδιαφέρον έχουν και τα βιβλία που αφορούν την ιατρική αλλά και τις μαθηματικές επιστήμες.




Στον παραπάνω χάρτη του ισπανού Beatus of Libeana του 8ου αιώνα η Ανατολή είναι στην κορυφή, όπου απεικονίζεται και η Εδέμ με τα 4 ποτάμια της.
Οι 12 Απόστολοι εμφανίζονται όπου δίδαξαν. Η Αρμενία είναι με κόκκινο μεταξύ Μαύρης Θάλασσας και Κασπίας.





Μετά από αυτή την επίσκεψη εγκαταλείπουμε το Ερεβάν και παίρνοντας τον δρόμο προς τα βόρεια φτάνουμε στο Νορατούζ όπου υπάρχει ένα μεγάλο νεκροταφείο με khachkar (για αυτά έχω γράψει εδώ)
To Νορατούζ είναι σήμερα το  μεγαλύτερο υπάρχον νεκροταφείο με khachkar, μετά την καταστροφή του νεκροταφείου στην Julfa του Αζερμπαϊτζάν.Το παλιότερο khachkar εδώ είναι από τα τέλη του 10ου αιώνα. Στο νεκροταφείο υπάρχει και ένα μικρό παρεκκλήσι.


Για το βράδυ μείναμε σε ένα ξενοδοχείο στο Τσαχατζόρ, μια πόλη θέρετρο, σε υψόμετρο 1841μ από την θάλασσα, που έρχεται δεύτερη μετά το Ερεβάν σε αριθμό ξενοδοχείων στην Αρμενία. Εδώ υπάρχουν πολλά πολυτελή ξενοδοχεία με σπά, καζίνα  και εγκαταστάσεις για σκι τον χειμώνα
Το μοναστήρι Kecharis του 11-13ου αιώνα, αποκατεστημένο πρόσφατα, δεσπόζει της πόλης και φωτίζεται το βράδυ.



Το τελευταίο μοναστήρι που επισκεφτήκαμε την επομένη, πριν να μπούμε στην Γεωργία, ήταν του Χάγκμπατ ή Αγπάτ του 976. Το 1996 έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Θεωρείται ότι μαζί με το μοναστήρι Sanahin αντιπροσωπεύουν την υψηλότερη άνθηση της αρμενικής θρησκευτικής αρχιτεκτονικής, της οποίας το μοναδικό στυλ αναπτύχθηκε από την ανάμειξη στοιχείων της βυζαντινής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής και της παραδοσιακής λαϊκής αρχιτεκτονικής της περιοχής του Καυκάσου
Στο συγκρότημα αυτό υπάρχει ο καθεδρικός Surb Nishan.





Τα κωδωνοστάσιο είναι σε ξεχωριστό κτίσμα και μεταξύ των διαφόρων κτισμάτων της μονής ενδιαφέρον παρουσιάζει το scriptorium, το μέρος που έγραφαν οι μοναχοί τους παπύρους, με τις τρύπες στο πάτωμα όπου τους έκρυβαν σε περίπτωση κινδύνου. Επίσης εντός και εκτός των ναών υπάρχουν και εδώ khachkar.


ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ