Κυριακή 6 Απριλίου 2008

VII-ΚΑΜΠΟΤΖΗ-ΣΙΕΜ ΡΕΠ -ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΟΥ ΑΝΓΚΟΡ



ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ

Από το Βιετνάμ φτάσαμε αεροπορικώς στο Σιεμ Ρεπ (Siem Rep) της Καμπότζης μια πόλη χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον που όμως έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια και διαθέτει πλήθος υψηλής στάθμης ξενοδοχείων γιατί κοντά είναι οι ναοί του Ανγκορ και τα 2.000.000 τουρίστες της χώρας οπωσδήποτε θα περάσουν από εδώ.
Στον χάρτη μπορεί να δει κανείς που βρίσκονται οι ναοί στην περιοχή του Ανγκορ (το κάθε τμήμα του χάρτη μεγεθύνεται με κλικ επάνω του)
Η περιοχή ήταν το κέντρο της αυτοκρατορίας των Χμέρ που επεκτείνονταν από την Μπούρμα μέχρι το Βιετνάμ μεταξύ του 802 και του 1432 μΧ και η πόλη είχε 1.000.000 κατοίκους όταν το Λονδίνο πχ εκείνη την εποχή είχε μόνο 50.000.
Από την πόλη δεν έχει μείνει τίποτα γιατί τα σπίτια, τα δημόσια κτήρια και τα παλάτια ήσαν φτιαγμένα από ξύλο. Με τούβλα και πέτρες οι βασιλιάδες –θεοί έφτιαχναν μόνο τους μεγαλοπρεπείς ναούς τους με κορυφαίο το Ανγκορ Βατ (Angor Wat) που είναι το μεγαλύτερο θρησκευτικό κτίσμα στον κόσμο ενώ το Bayon είναι το πιο ιδιόρρυθμο.
Επισκεφτήκαμε τους σημαντικότερους ναούς και ο παλιότερος από όσους είδαμε (10ος αιών) ήταν το Ανατολικό Μεμπόν (East Mebon) αφιερωμένος στον θεό Σίβα (953μΧ).
Αυτός ήταν κτισμένος σε ένα τεχνητό νησί μέσα στη δεύτερη σε μέγεθος τεχνητή δεξαμενή στην περιοχή διαστάσεων 7.150 επί 1.740 μέτρων που κρατούσε 50.000.000 κυβ.μέτρα νερού. Σήμερα η περιοχή είναι στεγνή.
Ο ναός έχει τρία επίπεδα και στο ψηλότερο στο μέσον έχει το κεντρικό κτίσμα και από ένα μικρότερο σε κάθε γωνία όλα φτιαγμένα από τα συνήθη ανθεκτικά υλικά που χρησιμοποιούσαν οι Χμερ δηλαδή τούβλα , αμμόπετρα, λατερίτη και στούκο.

Το Ανατολικό Μεμπόν. Το ύψος του νερού έφτανε περίπου μέχρι την κορυφή της ξύλινης σκάλας.
Πέτρινοι ελέφαντες 2 μέτρων στις γωνίες του 1ου και 2ου επιπέδου
Ο κεντρικός ναός περιστοιχιζόμενος από τους άλλους 4.
Βουδιστές μοναχοί σε ένα από τους 4 ναούς του τελευταίου επιπέδου.
.

Ο επόμενος ναός του 10ου αιώνα και ο μόνος που δεν είναι φτιαγμένος από βασιλιά αλλά από ένα αυλικό, είναι το Banteay Srei .(967μΧ)
Το Banteay Srei είναι ένα κομψοτέχνημα τόσο λόγω του μικρού του μεγέθους σε σχέση με τους άλλους ναούς, αλλά και λόγω των εξαιρετικών γλυπτών που έχει στους τοίχους του με γυναικείες μορφές(
devatas
) σκαλισμένες στην κόκκινη αμμόπετρα με την οποία είναι φτιαγμένο και που σκαλίζεται σαν ξύλο .Επίσης είναι μοναδικά τα υπέρθυρα και τα αετώματα του. Το όνομα του σημαίνει ακρόπολις των γυναικών ή της ομορφιάς και είναι σύγχρονο από το 1914 όταν ξαναβρέθηκε.
Το αρχικό του όνομα ήταν, κρατήστε την αναπνοή σας για να το διαβάσετε μονορούφι, Tribhuvanamahesvara.Το μακρινάρι σημαίνει Μεγάλος Κύριος του τριπλάσιου κόσμου ,ένα όνομα του θεού Σίβα που είναι αφιερωμένος.
Ο ναός έχει υποστεί καταστροφές ,βανδαλισμούς και κλοπές με διασημότερη αυτήν που έκανε το 1923 ο γνωστός συγγραφέας και πολιτικός Αντρέ Μαλρώ που έκλεψε 4 devatas ( τα αποτοιχισμένα γλυπτά επεστράφησαν όταν τον συνέλαβαν οι αποικιακές αρχές)
Το Banteay Srei . Η mandapa και ο κεντρικός πύργος.


.................................Αέτωμα με devata
Αέτωμα με τον Narasimha να έχει αρπάξει τον Hiranyakasipu.


.....................................Υπέρθυρα και αετώματα.
Το ίδιο αιώνα (961μΧ) είναι φτιαγμένος και ο ναός Pre Rup που ήταν ο ναός της πόλης. Αυτός ο ναός ,όπως και άλλοι ονομάζονται ναοί σαν βουνό και αναπαριστούν το βουνό Meru που είναι το βουνό των θεών στην μυθολογία των Hindu.(Μόνο εμείς θα έχουμε Όλυμπο;)
Οι περιφράξεις συμβολίζουν τα βουνά γύρω από το βουνό Meru και η τάφρος πέριξ του ναού τον ωκεανό. Ο ναός έχει σχήμα πυραμίδας και το σπίτι των θεών είναι το ιερό στην κορυφή.

................................................Το Pre Rup
Το Preah Khan (σημαίνει ιερό σπαθί) κατασκευάστηκε στην θέση που έγινε μια μεγάλη μάχη και κατάφεραν να ανακαταλάβουν την πόλη από τους Τσάμ. (Cham)
Ως άσκηση μνήμης προτείνω να διαβάσετε την επόμενη φράση μια φορά και να την επαναλάβετε μετά απ΄ έξω!
Πιθανώς εκεί να ήταν προηγουμένως και το παλάτι του Yasovarman II και του Tribhuvanadityavarman και ο βασιλιάς Jayavarman VII μετά την νίκη του το αφιέρωσε στον πατέρα του Dharanindravarman φτιάχνοντας ένα άγαλμα boddhisatva Avalokitesvara με την μορφή του (1191μΧ). !Στο Preah Khan υπήρχαν επίσης και ναοί για άλλους 430 θεούς και θεές.
Το ίδρυμα αυτό είχε πολλά πλούτη και ήταν συνδυασμός πόλης, ναού και βουδιστικού πανεπιστημίου με 97849 ακολούθους και υπηρέτες στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν 1000 δάσκαλοι και 1000 χορεύτριες (αυτό είναι πανεπιστήμιο όχι σαν τα δικά μας με κάτι ανέραστες γεροντοκόρες!)
Το Preah Khan καθαρίστηκε προπολεμικά από τα δέντρα της ζούγκλας και έχει υποστεί μόνο μερική αναστήλωση.
Περικλείεται από ένα τείχος μήκους 800 επί 700 μέτρα που έχει 72 garudas κάθε 50 μέτρα που περιβάλλεται από μια τάφρο. Εσωτερικά έχει άλλα 3 τείχη και εξωτερικά είχε ένα άλλο τείχος από αλλοιώσιμα υλικά που δεν υπάρχει σήμερα και περιέκλειε την πόλη.

Μία από τις εισόδους με την στεγνή σήμερα τάφρο
.................................................Preah Khan
Το εσωτερικό του ναού. Ναι, συμβολίζει αυτό ακριβώς που φανταστήκατε!
................................Υπέρθυρο με devatas
Δεν είναι γνωστή η χρήση αυτού του διώροφου κτίσματος

Garudas ύψους 5 μέτρων στο εξωτερικό τείχος .Οι φωλιές επάνω είχαν Βούδες που τους κατέστρεψε ο επόμενος βασιλιάς που επανέφερε τον Ινδουϊσμό.
.
Βάσει της χριστιανικής αρχής τίμα τον πατέρα και την μητέρα σου, ο Jayavarman VII αφιέρωσε και στην μητέρα του ένα βουδιστικό ναό, το Ta Prohm που σημαίνει βασιλικός ναός (1186μΧ) και είναι αδελφάκι με το Preah Khan .
Και εδώ υπήρχαν 12500 άνθρωποι για τον ναό μεταξύ των οποίων 18 υψηλόβαθμοι ιερείς και 615 χορεύτριες. Στα γύρω χωρία ζούσαν 80000 άνθρωποι.
Το Ta Prohm είναι από τους επιβλητικότερους ναούς και αυτός που έχει περισσότερο συγχωνευτεί με την ζούγκλα γι΄ αυτό και αποφασίστηκε να παραμείνει σε μεγάλο βαθμό όπως βρέθηκε ,αφού έγιναν σημαντικές προσπάθειες να στερεωθούν τα ερείπια και να γίνει προσβάσιμος στο κοινό.
Η εικόνα του ναού έγινε ευρύτερα γνωστή από την ταινία Lara Croft –Tomb Raider με τον κορίτσαρο την Angelina Jolie, που έχει πολλές σκηνές από αυτό τον ναό.
Ο ναός αυτός είναι επίπεδος και περιβάλλεται από 5 ορθογώνια τείχη με το εξωτερικό να είναι 1000 επί 650 μέτρα και σήμερα στο μεγαλύτερο μέρος του να είναι στην ζούγκλα (όχι του Τριανταφυλόπουλου!)
Και εδώ υπάρχει τάφρος και τα 3 εσωτερικά τείχη είναι γαλαρίες.

Το Ta Prohm Φαίνεται σαφώς η ζούγκλα που το περιβάλλει.




..................................Ρίζες από silk cotton tree

Το εσωτερικό του ναού με τις γαλαρίες και την διακόσμηση στις κολώνες

..............................Διακόσμηση με devatas
.Αυτός ο βασιλιάς εκτός από αυτούς τους δύο ναούς έφτιαξε δρόμους ,σχολεία και νοσοκομεία σε όλη την επικράτεια αλλά και ολόκληρη πόλη, την πρωτεύουσα του το Angkor Thom (σημαίνει μεγάλη πόλη) που κάλυπτε μια έκταση 9 Km2 , με το στολίδι της το Bayon .
Η αυτοκρατορία είχε φθάσει στην ακμή της, αλλά μετά τον θάνατο του το 1219 άρχισε η πτώση της και οι δύο λεηλασίες της πόλης το 1351 και το 1431 από τους Ταϊλανδούς οδήγησαν στην μετακόμιση της αυλής στην Πνομ Πενχ.
H πόλη είχε ερημώσει πριν τον 16ο αιώνα και ένας δυτικός επισκέπτης την περιέγραψε ότι είναι «τόσο φανταστική όσο η Ατλαντίδα του Πλάτωνα»Τα τείχη της ύψους 8 μέτρων περιβάλλονται από τάφρο και η κάθε πλευρά τους έχει μήκος 3 χιλιομέτρων και διαθέτει από μία πύλη. Η πόλη διέθετε σύστημα υδρεύσεως με κανάλια για τα υπόλοιπα κτίσματα της πόλης που σήμερα δεν υπάρχουν και είναι δάσος.
Ακριβώς στο κέντρο της πόλης (χάρτης) είναι ο το Bayon .
Σε αυτόν τον ναό καταλήγουν και οι δρόμοι από τις πύλες. Πριν το ναό είναι η πλατεία της Νίκης.
Σε αυτήν υπάρχουν η εξέδρα του λεπρού βασιλιά που ονομάστηκε έτσι από το άγαλμα που έχει επάνω και ένας μύθος τους μιλάει για ένα λεπρό βασιλιά. Στην πραγματικότητα το άγαλμα είναι του Yama θεού του Hindu θεού του κάτω κόσμου. Η πιθανή της χρήση ήταν για αποτέφρωση των βασιλέων.
................................. Η εξέδρα του λεπρού βασιλιά
Το άγαλμα που έδωσε το όνομα στην εξέδρα (το γνήσιο στο μουσείο)
.Δίπλα είναι η εξέδρα των Ελεφάντων από την οποία πιθανολογείται ότι ο βασιλιάς επιθεωρούσε τις στρατιωτικές και άλλες παρελάσεις.
Η εξέδρα των ελεφάντων από την εξέδρα του λεπρού βασιλιά

Οι ελέφαντες που έδωσαν το όνομα στην εξέδρα.

Η έσω πλευρά της πύλης της Νίκης του Angkor Thom Οι 23 μέτρων πύργοι έχουν και αυτοί σκαλισμένα κεφάλια όπως το Bayon.


Η γέφυρα έξω από την πύλη έχει αριστερά μια σειρά από devas και μια σειρά από asuras δεξιά και η κάθε μία κρατάει σαν διελκυστίνδα ένα νάγκα.
.
Προχωρώντας από την πλατεία φτάνουμε στο Bayon που είναι μαζί με το Angor Wat οι σημαντικότεροι ναοί του Ανκορ. Είναι ο τελευταίος δημόσιος ναός που κτίστηκε και για την αρχιτεκτονική του θα μπορούσε να την πει κανείς ότι είναι η πιο μπαρόκ των Χμερ συγκριτικά με την κλασσική του Angor Wat .Είναι επίσης και μόνος ναός που κτίστηκε από την αρχή ως βουδιστικός.
Η ιδιορρυθμία του είναι ότι είχε 49 (σήμερα υπάρχουν 37) πύργους που στην κάθε μία από τις 4 πλευρές τους έχουν σκαλισμένο ένα γιγάντιο κεφάλι. Πιθανολογείται ότι το κεφάλι είναι του βασιλιά Jayavarman VII .Όπως οι προκάτοχοι του που ήσαν Χιντού πίστευαν ότι είναι ομοούσιοι με τον Σίβα, έτσι και αυτός πίστευε ότι είναι ομοούσιος με τον Βούδα και γι΄αυτό σκάλισε περίπου 200 φορές το κεφάλι του στους πύργους.
Έχει και αυτός 3 επίπεδα και μπαίνει κανείς σε αυτόν από 8 χιαστές πύλες συνδεόμενες με σκεπασμένες στοές διακοσμημένες με εντυπωσιακά ανάγλυφα που δείχνουν σκηνές της καθημερινής ζωής και μάχες με τους Cham.

Σκίτσο που δείχνει την συνολική είκόνα του Bayon.
.........................................Το Bayon
Το κεφάλι είναι του βασιλιά Jayavarman VII και βρίσκεται σε Γαλλικό μουσείο .Είναι εμφανής η ομοιότητα με τα πέτρινα κεφάλια.






............................................Ο κεντρικός ναός στην κορυφή.


ΤΑ  ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ

Πέμπτη 3 Απριλίου 2008

ΠΙΤΣΙΡΙΚΟ, ΙΝΑ ΤΙ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΠΕΣ;



Δεν έχω μέχρι στιγμής σχολιάσει ποτέ άλλον μπλόγκερ. Σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση και αυτή θα αφορά τον γνωστό σε όλους μας Πιτσιρίκο.
Τον Πιτσιρίκο δεν τον γνωρίζω και δεν έχω καμία σχέση μαζί του εκτός από την τακτική ανάγνωση των ποστ του.
Ο Πιτσιρίκος είναι ένα χαρισματικό άτομο που έχει ένα εξαιρετικά σουρεαλιστικό χιούμορ, ακόμα και αν μερικές φορές φτάνει στην υπερβολή.
Εγώ πάντως έχω γελάσει μέχρι δακρύων με κείμενα του ,αλλά επίσης έχω συγκινηθεί όταν η σατιρική του διάθεση παραχωρεί την θέση της στο συναίσθημα.
Έχει καταφέρει να ξεπεράσει άλλοτε με σάτιρα άλλοτε με αδιαφορία ένα υπόγειο ρεύμα φθόνου, ζήλιας και κακεντρέχειας πολλών μπλόγκερ που θα επιθυμούσανε διακαώς, σαν άλλοι Ισνογκούτ να είναι Πιτσιρίκοι στην θέση του Πιτσιρίκου .
Δυστυχώς διαπιστώνει κανείς γενικότερα ότι η επιτυχία ενός μπλόγκερ δημιουργεί σε πολλούς τέτοια συναισθήματα που τα εισπράττουν με δηλητηριώδη σχόλια εκτός από τον Πιτσιρίκο κυρίως, όσοι μπλόγκερς πέτυχαν τα ποστ τους να εκδοθούν σε βιβλία,.
Η απόφαση του να γράφει σε εφημερίδες και να αναλάβει εκπομπή στο ραδιόφωνο ήρθε σαν φυσικό αποτέλεσμα της επιτυχίας που είχε στο διαδίκτυο.
Πέτυχε αυτό που θεωρώ ότι είναι ότι καλύτερο μπορεί να σου τύχει στην ζωή , δηλαδή να κάνει κανείς το χόμπυ του επάγγελμα.
Είναι δε αυτονόητο και απόλυτα θεμιτό η δουλειά αυτή να είναι με αμοιβή.
Από μερικούς αυτό θεωρήθηκε σαν ξεπούλημα της ελευθερίας του που είχε σαν μπλόγκερ να γράφει και να σατιρίζει τους πάντες και πάντα.
Αυτό είναι κάτι που μένει να αποδειχτεί στην νέα πορεία του, αν και πιστεύω ότι εάν αμβλυνθεί η σάτιρα του χάνεται μαζί και η αμεσότητα του λόγου του.
Προσωπικά άλλη είναι η αντίρρηση που έχω.
Άκουσα την πρώτη εκπομπή που έκανε και πιθανώς και από το εμφανές τρακ που είχε, ο λόγος του δεν μπορούσε να σου προκαλέσει την ίδια ευφορία ούτε καν χαμόγελο σε αντίθεση με το γραπτό του κείμενο.
Στους περισσότερους θα έχει τύχει να ακούσουν ένα έξυπνο ανέκδοτο από κάποιον που με τον τρόπο που το λέει να το σκοτώνει με τελικό αποτέλεσμα ένα συγκαταβατικό χαμόγελο, ενώ αντίθετα ακούγοντας κάποιον άλλο να λέει ένα ανέκδοτο ακόμα και γνωστό τους , να αρχίσουν γελάνε πριν καν να το τελειώσει.
Ο προφορικός λόγος λοιπόν έχει τους δικούς του κανόνες και απαιτεί τελείως διαφορετικό χειρισμό από τον γραπτό.
Ακόμα και το που και το πως εκφέρεται ο λόγος μπορεί να δημιουργεί τελείως διαφορετικά συναισθήματα.
Ένα άτομο μαγικό επάνω στην σκηνή είναι ο Γιώργος Μαρίνος .Από τον καιρό που εμφανιζόταν στην Μέδουσα δεν νομίζω ότι υπήρξε άλλος μέχρι τώρα τόσο καταπληκτικός performer σαν κι΄ αυτόν. Χαιρόσουν να τον βλέπεις να αστειεύεται και μια ολόκληρη αίθουσα να σπαρταρά στα γέλια και σε λίγο η ίδια αίθουσα να έχει πλημμυρίσει από συγκίνηση , να τραγουδά, να παίζει θέατρο και να μην τον χορταίνουν τα μάτια σου.
Ε ,τον ίδιο άνθρωπο όταν τον βλέπω να μιλάει σε συνεντεύξεις κλείνω την τηλεόραση γιατί εκεί χάνεται όλη η μαγεία που εκπέμπει στην σκηνή γιατί δεν μπορεί να αντλήσει από την άμεση ανταπόκριση που έχει με το κοινό του, που τον ενθαρρύνει και τον εμψυχώνει.
Η αμεσότητα της επικοινωνίας σκηνής με κοινό τροφοδοτεί τον καλλιτέχνη και δεν είναι τυχαίο ότι ένας επίγονος του Μαρίνου ,ο Λάκης Λαζόπουλος απογειώνεται όταν βρίσκεται μπροστά σε κοινό, η ανάγκη του δε αυτή φαίνεται από αυτό που γράφει στους τίτλους της εκπομπής του ότι τον εμψυχώνει το γέλιο της Ανθούλας !
Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς πόσο ψυχρό και απρόσωπο είναι να βρίσκεσαι ,ιδίως όταν δεν είσαι και θεατρίνος, μπροστά σε ένα μικρόφωνο και να μιλάς χωρίς να μπορείς να δεις εκείνη την στιγμή τι επίδραση έχουν τα λεγόμενα σου στο αόρατο σε σένα ακροατήριο.
Ο προφορικός δε λόγος είναι σαν την πορδή ,που λέει και ο Λαζόπουλος.
Άμα πεις μια φράση αυτή δεν ξαναγυρνάει πίσω όσο και να θέλεις . Δεν έχει ούτε delete,ούτε copy,ούτε paste που διαθέτει ο γραπτός, ώστε να μπορέσεις να γράψεις και να ξαναγράψεις μια φράση μέχρι να σε ικανοποιεί πλήρως .
Ο Πιτσιρίκος λοιπόν ,σαν ευφυές άτομο που είναι ή θα καταφέρει να μετατρέψει τον γραπτό του λόγο σε προφορικό ώστε να ακούγεται σαν να μιλάει στην παρέα του και όχι σαν να διαβάζει κείμενο ή θα επιστρέψει στο επιτυχές του γράψιμο σε έντυπα ή στο μπλόγκ του.
Προσωπικά εύχομαι να πετύχει και τα δύο .

Τρίτη 1 Απριλίου 2008

VΙ-ΒΙΕΤΝΑΜ -ΣΑΪΓΚΟΝ ,ΚΟΥ ΤΣΙ, ΔΕΛΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΜΕΚΟΓΚ



ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ

Το πρωινό που φτάσαμε στην πόλη του Χο Τσι Μινχ, το πάλαι ποτέ γνωστή ως Σαϊγκόν ,πήγαμε στην κινέζικη συνοικία Cholon , κέντρο εδώ και 3 αιώνες χρηματιστών και εμπόρων.
Εδώ η παγόδα του 19ου αιώνα,Tam Son Hoi Quan είναι αφιερωμένη στην θεά της γονιμότητας.
Είπα να αφήσω ένα σημείωμα που να ενημερώνει τις Βιετναμέζες ότι το μήλο της Χρυσοβαλάντου είναι πιο αποτελεσματικό από την θεά τους ,αλλά το αυστηρό βλέμμα της συζύγου μου με απέτρεψε.

H παγόδα του 19ου αιώνα,Tam Son Hoi Quan που είναι αφιερωμένη στην θεά της γονιμότητας.
Επάνω τα σπιράλ είναι κεριά που καίνε και στάζει το καμένο κερί στο κεφάλι σου μέχρι να το πάρεις χαμπάρι!
Κάτω είναι οι επιθυμίες των πιστών προς εκπλήρωση (σας θυμίζει τίποτα αυτό;)

Βέβαια εκτός από το όνομα η περιοχή έχει και την χάρη, γιατί εκεί υπάρχει και μία από τις πιο γραφικές αγορές της πόλης που πουλιούνται τα πάντα ,την αγορά Binh Tay που σημαίνει μεγάλη αγορά και εκτός από τους Κινέζους και Βιετναμέζους που εμπορεύονται διάφορα είδη ,έρχονται να πουλήσουν τα προϊόντα τους και οι αγρότες από όλο το Νότιο Βιετνάμ. Εδώ το γυναικείο πλήθος αγόρασε με μανία σωρεία από μαρκέ τσάντες μαϊμού !


................ Η αγορά Binh Tay στο βάθος του δρόμου.

Εικόνες από τους δρόμους της Σαϊγκόν.Εικόνες της πόλης έχετε δεί και άλλες σε προηγούμενο ποστ με τα μηχανάκια.
Συγκλονιστική ήταν επίσκεψη στο War Remnants Museum.Έχουν ενδιαφέρον οι αλλαγές του ονόματος του Μουσείου ανάλογα με την εξέλιξη των σχέσεων της χώρας με τους Αμερικανούς. Ξεκίνησε ως "The House for Displaying War Crimes of American Imperialism and the Puppet Government"(εννοούν την αμερικανόφιλη κυβέρνηση του Ν.Βιετνάμ) μετά ονομάστηκε Museum of American War Crimes, στην συνέχεια War Crimes Museum και τέλος το 1993 έλαβε την σημερινή ονομασία και έτσι ικανοποιήθηκαν τελικά οι Αμερικανοί!
Στην αυλή του υπάρχουν από ελικόπτερα μέχρι τανκ από την εποχή του πολέμου με τους Αμερικανούς, αναπαράσταση των «κελιών των τίγρεων» όπως έλεγαν τα κελιά που έβαζαν τους πολιτικούς κρατούμενους και πλήθος από φωτογραφίες από εκείνη την εποχή από τον πόλεμο του Βιετνάμ όπως τον έλεγαν οι Αμερικανοί, ή τον Αμερικανικό πόλεμο όπως τον έλεγαν οι Βιετναμέζοι και από την διεθνή συμπαράσταση που υπήρχε για τον λαό του Βιετνάμ. Μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν υπάρχει εικόνα συμπαράστασης είναι η Ελλάδα που βέβαια εκείνα τα χρόνια στέναζε από την χούντα . Περισσότερες φωτογραφίες από το μουσείο μπορείτε να δείτε εδώ.
Στον πόλεμο αυτό υπήρχαν πολλοί ελεύθεροι φωτορεπόρτερ που πλήρωσαν με την ζωή τους την τόλμη τους να βρίσκονται στο πεδίο της μάχης.

8-6-1972 Η Kim Phúc, τρέχοντας γυμνή σε δρόμο κοντά στην Trang Bang καμένη από βόμβα Ναπάλμ.
1-2-1968 Ο Αρχηγός της Νοτιοβιετναμικής Αστυνομίας Nguyen Ngoc χωρίς να διστάσει ,μπροστά στον φακό του Loan Eddie Adams(πήρε βραβείο Πούλιτζερ για αυτή την φωτογραφία) δολοφονεί τον αξιωματικό των Βιετκόγκ Nguyen Van Lem.Όταν δημοσιεύτηκε στην Αμερική αυτή η φωτογραφία επηρέασε σημαντικά την κοινή γνώμη κατά του πολέμου.
Αναπαράσταση των «κελιών των τίγρεων» με πρόπλασμα που δείχνει πως έδεναν εκεί τον κρατούμενο.
Η καρμανιόλα τους έμεινε ενθύμιο από την εποχή της Γαλλικής Αποικιοκρατίας.
Από ότι φαίνεται οι Αμερικανοί δεν τους προμήθευσαν ηλεκτρική καρέκλα για να εκσυγχρονιστούν!

Από τα αξιοθέατα είναι το Μέγαρο Επανένωσης ή της Ανεξαρτησίας. Εδώ ήταν πρώτα η έδρα του Γάλλου Κυβερνήτη και όταν χωρίστηκε ή χώρα εγκαταστάθηκε ο πρόεδρος Ντιέμ, αλλά το κτήριο καταστράφηκε το 1962 όταν η αεροπορία του σε πραξικόπημα το βομβάρδισε για να τον σκοτώσει. Ο Ντιέμ ήταν λαομίσητος και ως φανατικός καθολικός που ήταν ,κυνήγησε τους βουδιστές που ήταν πάνω από το 90% του πληθυσμού. Διαμαρτυρόμενος εναντίον αυτών των διωγμών αυτοπυρπολήθηκε ο μοναχός που την φωτογραφία του είχα δημοσιεύσει εδώ. Ο Ντιέμ το ξανάφτιαξε με όλες τις ανέσεις για να βολέψει το δικό του τομάρι και της συζύγου του εκεί ,αλλά πριν να εγκατασταθεί τον σκότωσαν.

Στο κέντρο της πόλης υπάρχουν(επάνω) , ο καθεδρικός ναός της Notre Dame (1883), ο μεγαλύτερος ναός της Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Στην ίδια πλατεία είναι (κάτω) και το κεντρικό ταχυδρομικό γραφείο(1886-91) ένα όμορφο κτήριο σχεδιασμένο από τον Γουσταύο Άϊφελ .


Σε περίπου 40 χιλιόμετρα από την Σαϊγκόν είναι η περιοχή του Cu Chi.Εδώ οι Βιετκογκ είχαν φτιάξει ένα δίκτυο με υπόγεια τούνελ συνολικού μήκους 220 χιλιομέτρων! Το δίκτυο ουσιαστικά ήταν μια υπόγεια πολιτεία με θαλάμους ,μαγειρεία ,ιατρεία κτλ που τους επέτρεπε να κινούνται αθέατοι, να κτυπούν και να εξαφανίζονται αμέσως. Οι Αμερικανοί είχαν φτιάξει ειδική ομάδα με μάσκες τους Tunnel rats για να μπαίνει στα τούνελ και αναγκάζει με αέρια τους Βιετκόγκ να βγαίνουν έξω.
Βέβαια τα περισσότερα τούνελ ήσαν ιδιαίτερα στενά που δεν χώραγαν εύκολα οι Αμερικανοί. Ο Αθεόφοβος με 5 άλλες τολμηρές κυρίες, μπήκε μέσα σκυφτός σε ένα από τα φαρδύτερα, δηλ. περίπου 1 μέτρο ύψος επί 0,80 πλάτος και όσο βλέπαμε ένα φως από τους προπορευόμενους το πράγμα τρωγόταν. Όμως μετά από λίγο το φως χάθηκε γιατί το τούνελ έκανε ορθή γωνία, οπότε ελαφρώς σοκαρισμένη η κυρία που ήταν πίσω μου υπέβαλλε το εύλογο ερώτημα :τι είναι μπροστά μου ; για να λάβει την εύλογη απάντηση από μένα :ο κώλος μου! Με ιδιαίτερη ανακούφιση είδαμε μετά από 100 μέτρα την φωτεινή τρύπα με την σκάλα προς τα επάνω περιστοιχισμένη από τα κεφάλια των υπολοίπων που κοίταζαν με ενδιαφέρον αν θα βγούμε από εκεί μέσα σώοι.
Εκτός από τις αιφνιδιαστικές επιθέσεις των Βιετκόγκ από τα τούνελ ,τους Αμερικανούς τους περίμεναν και πολλές άλλες παγίδες μέσα σε τρύπες με όρθια καρφιά, παγίδες σαν και αυτές που κλείνουν και με μυτερές δαγκάνες σου πιάνουν το πόδι, παγίδες που με το άνοιγμα μιας πόρτας καλύβας έπεφτε ολόκληρη μια κατασκευή με μυτερά καρφιά κτλ
Ένας πόλεμος αμείλικτος ,απάνθρωπος και βάρβαρος και από τις δύο μεριές .
Περισσότερες φωτογραφίες από το Cu Chi και τις παγίδες μπορείτε να δείτε εδώ.

Πρόπλασμα που δείχνει πως είναι το δίκτυο των τούνελ.Προσέξτε την έξοδο διαφυγής δεξιά κάτω από το νερό. Θυμηθείτε τους στίχους του Σαββόπουλου από το Βιετνάμ γιέ-γιέ
Τώρα κρυμμένος στο ποτάμι
ανασαίνεις
Φο Μι Τσίν, ανασαίνεις
ανασαίνεις με καλάμι με καλάμι

Φιλόξενος τόπος υποδοχής για τους Αμερικανούς επισκέπτες της περιοχής.
Από την άλλη μεριά οι Αμερικανοί μετά από τέτοια υποδοχή, πρώτα πυροβολούσαν και μετά ρώταγαν με ποιό μέρος είναι οι Βιετναμέζοι που έβλεπαν μπροστά τους.

Κρυψώνα των βιετκόγκ.Το ένα μου πόδι οπωσδήποτε χωράει να περάσει !

Είσοδος τούνελ που αν προσπαθούσε να μπεί χαμπουργκεροδιατρεφόμενος Αμερικανός θα είχε φρακάρει.
Εξαερισμός των τούνελ που φαίνεται σαν μυρμηγκοφωλιά!

Την επόμενη ημέρα μας περίμενε το Δέλτα του ποταμού Μεκόγκ και το My Tho, από όπου με καραβάκι βρεθήκαμε σε ένα από τα νησάκια της περιοχής. Η βόλτα με μια πιρόγα σε ένα από τα στενά κανάλια της περιοχής μας έδωσε την δυνατότητα να δούμε όλη την τροπική βλάστηση που υπάρχει στο Δέλτα .

Μετά την διανυκτέρευση στο Can Tho το πρωί είχε επίσκεψη με καραβάκι στην φημισμένη πλωτή αγορά της περιοχής. Εδώ υπάρχει ένα μοναδικό θέαμα από εκατοντάδες πλοιαράκια που οι αγρότες φέρνουν τα προϊόντα τους για να τα πουλήσουν . Σε κάθε καραβάκι υπάρχει ένα ψηλό κοντάρι με το τι πουλάει ο καθένας ώστε να το βλέπουν οι αγοραστές
Εδώ τελειώνει το ταξίδι στο Βιετνάμ και με το αεροπλάνο το βράδυ βρισκόμαστε στο Σιεμ Ρεπ στη 3η και σημαντικότερη από αρχαιολογικής πλευράς χώρα του ταξιδιού, την Καμπότζη.

...........................................Can Tho από τον ποταμό

Η πλωτή αγορά.Προσέξτε τα κοντάρια με τα προϊόντα στα σκάφη .


Πλωτή καντίνα γιατί ο κόσμος σε όλες τις αγορές πεινάει!


Συνύπαρξη παραδοσιακών παράκτιων σπιτιών με σύγχρονα πολυόροφα ,αλλά πάντα στενά σπίτια.


ΤΑ  ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ
 VII-ΚΑΜΠΟΤΖΗ-ΣΙΕΜ ΡΕΠ -ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΟΥ ΑΝΓΚΟΡ
VIII (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ) Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ANGKOR WAT – Η ΛΙΜΝΗ TONLE SAP ΚΑΙ Η ΠΝΟΜ ΠΕΝΧ