Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Οι εκλογές στην ΝΔ ανέδειξαν σε νέο πρόεδρο της τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Από την εποχή της αποστασίας το όνομα Μητσοτάκης αποτελούσε για μένα ότι το κόκκινο πανί για ένα ταύρο.

Από την άλλη μεριά είναι σαφές ότι δεν μπορεί κανείς να χρεώνει στα παιδιά οποιουδήποτε τις πράξεις των γονέων του, γιατί τότε καταλήγουμε στην απαράδεκτη λογική της συλλογικής ευθύνης.

Την απεχθή αυτή θεωρία είχαν οι ναζιστές και δυστυχώς στις μέρες μας την συνεχίζουν τα θύματα τους οι Ισραηλίτες, που γκρεμίζουν το σπίτι μιας οικογένειας στην Παλαιστίνη όταν κάποιο μέλος μιας οικογένειας θεωρηθεί τρομοκράτης.

Για τον λόγο αυτό και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να κριθεί και να εκτιμηθεί ανάλογα με τις πράξεις του και όχι με το βάρος του ονόματος που φέρει.

Πολλοί μετά την εκλογή αυτή μίλησαν ότι με τις οικογένειες Παπανδρέου, Καραμανλή και τώρα Μητσοτάκη εδραιώθηκε τα τελευταία χρόνια η οικογενειοκρατία στην χώρα.

Προφανώς δεν γνωρίζουν καλή ιστορία.

Στην Ελλάδα μάλλον αποτελεί πολιτική παράδοση οι γιοί και άμεσοι συγγενείς διατελεσάντων πρωθυπουργών να γίνονται και αυτοί πρωθυπουργοί, από την εποχή ακόμα της Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδας (1822-1833), όταν ανέλαβε ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης (αντικυβερνητική επιτροπή μέχρι την άφιξη του Καποδίστρια), γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη (εκτελεστικό 1823).  

Ο  Κυριακούλης Μαυρομιχάλης (1909-10)  ήταν εγγονός του αδελφού του Πετρόμπεη . Ο Στυλιανός Μαυρομιχάλης (1963) ήταν ανιψιός του Κυριακούλη.

Ο Αυγουστίνος Καποδίστριας (1831-2) ήταν αδελφός του Ιωάννη Καποδίστρια (1827-1831)

Ο Χαρίλαος Τρικούπης (1875,1878,1880, 1882-5, 1886-90,1892-3,1893-5) ήταν γιος του πρώτου πρωθυπουργού της χώρας Σπυρίδωνα Τρικούπη (1833)

Ο Ανδρέας Ζαΐμης (1826), ο γιος του Θρασύβουλος (1869, 1871) και ο εγγονός του Αλέξανδρος (1897,1901-2,1926,1927,1928), διετέλεσαν επίσης πρωθυπουργοί. 

Ο Αλέξανδρος ήταν επίσης ανιψιός του Θεόδωρου Δεληγιάννη (1902,1904-5)  και εγγονός του Αλέξανδρου Μουρούζη που ήταν Πρίγκιπας (Πρωθυπουργός) της Μολδαβίας .

Ο προπάππος του Πέτρου Βούλγαρη (1945) , Νικόλαος Βούλγαρης ήταν θείος του Δημητρίου Βούλγαρη του γνωστού Τζουμπέ, 8 φορές  πρωθυπουργού της Ελλάδας (1855-57, 1862-3, 1863-4, 1865, 1866, 1868-9, 1871-72, 1874-5).

Ο Δημήτριος Ράλλης (1897,1903,1905,1909), ο γιος του Ιωάννης (κατοχικός πρωθυπουργός 1943-44) και ο εγγονός του Γεώργιος Ράλλης (1980-1) διετέλεσαν και αυτοί πρωθυπουργοί.

Η μητέρα του Γεωργίου  Ζαΐρα, ήταν κόρη του Κερκυραίου πολιτικού και πρωθυπουργού της Ελλάδας Γεωργίου Θεοτόκη. (1899, 1903, 1903, 1905-9)   και αδελφή του επίσης πρωθυπουργού της χώρας Ιωάννη Θεοτόκη (1950).

Ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης (1946,1946-7,1947,1947-8) ήταν επίσης ανιψιός του Παναγή Τσαλδάρη (1932,1933-35).

Ο Σοφοκλής Βενιζέλος (1944,1950,1950, 1950-1) ήταν γιος του Ελευθερίου Βενιζέλου (1910-15,1916-17,1917-20, 1924, 1928, 1929, 1929-32, 1932, 1933) .

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (1990-3) είναι  γιος της αδελφής του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος (1945,1967) ήταν ανιψιός του πρωθυπουργού Δημητρίου Γούναρη (1921,1922).

Οι πιο πρόσφατες και ως εκ τούτου και πιο γνωστές πολιτικές δυναστείες, είναι του Γεωργίου Παπανδρέου (1944,1944-45,1963,1964-5), Ανδρέα (1981-5,1985-9,1993-6) και Γιώργου (2009-11) όπως επίσης του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1955-6,1956-58,1958-61,1961-63,1974,1974-7,1977-80) και του συνονόματου  ανιψιού Κώστα (2004-7,2007-9).

Ένας ακόμα μεγαλύτερος αριθμός βουλευτών και  υπουργών έχουν άμεση σχέση είτε με διατελέσαντες πρωθυπουργούς είτε με άλλα γνωστά πολιτικά στελέχη διαφόρων κομμάτων.

Σχετικά έχω γράψει στο παρελθόν το ποστ μου Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ  στο οποίο αναγράφεται ότι από τους 93 πρωθυπουργούς που θήτευσαν από το 1828 έως το 2007, τουλάχιστον 21 συνδέονταν μεταξύ τους με στενή συγγενική σχέση, σε ευθεία ή πλάγια γραμμή.

 Πάντως για να είμαστε αντικειμενικοί σε σχέση με όσα γινόντουσαν στο παρελθόν,τόσο η τελευταία εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο η προηγούμενη του Γιώργου Παπανδρέου, έγιναν όχι από το κόμμα αλλά από τους οπαδούς του.

Μένει λοιπόν να δούμε αν ο Κυριάκος θα καταφέρει να συνεχίσει την παράδοση με τους γόνους των πολιτικών οικογενειών και να γίνει και αυτός πρωθυπουργός της χώρας.

Ο χρόνος θα δείξει αν η εκλογή αυτή πρόκειται να αποτελέσει σταθμό στην πολιτική ζωή της χώρας ή θα έχει την τραγική κατάληξη που είχε του Γιώργου Παπανδρέου.  

Το μόνο σχόλιο που θα κάνω σχετικά με την εκλογή του, βλέποντας την υποδοχή του στα γραφεία της ΝΔ ,είναι ότι πολλοί διέκριναν αρκετές φορές σε περίοπτη θέση πίσω του με την με κονκάρδα των υποστηρικτών του στο πέτο,τον πρώην βουλευτή  Πέτρο Μαντούβαλο που πρόσφατα  καταδικάστηκε  σε 4ετή φυλάκιση με αναστολή για δωροδοκία του δικαστή με την μεζούρα Καλούση.

Μπορεί ο Μαντούβαλος να του προσέφερε πολιτική υποστήριξη για αρκετά αυτονόητους λόγους αλλά εάν ο Μητσοτάκης αρχίσει να βασίζεται στο παλιό φθαρμένο πολιτικό κατεστημένο της ΝΔ δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα και όσες ελπίδες έχουν στηρίξει σε αυτόν οι ψηφοφόροι του θα πάνε χαμένες.

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΜΑΔΡΙΤΗ

Θα μου πει κανείς κοντεύει να φτάσουμε στα μισά του Γενάρη και συ θυμήθηκες τώρα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς;

Όμως σκέφτηκα ότι εδώ σύλλογοι, σωματεία, οργανώσεις κτλ φτάνουνε να κόβουνε την βασιλόπιττα ακόμα και τον Φεβρουάριο,  πειράζει που τώρα εγώ διάβασα κάτι σχετικό που μου θύμισε  μια αξέχαστη παραμονή Πρωτοχρονιάς στην Puerta del Sol στην Μαδρίτη πριν 12 χρόνια, να γράψω δυό λόγια;

Τα Χριστούγεννα του 2003 είχαμε κάνει οικογενειακώς τον γύρο της Ισπανίας, ένα από τα ωραιότερα μας ταξίδια, γιατί εκτός από τις ομορφιές της Ισπανίας  τις περισσότερες μέρες  μας είχε φυλάξει ένα  θαυμάσιο καιρό ενώ αντίστοιχα τότε στην Ελλάδα είχε κακοκαιρία.

Την παραμονή λοιπόν της πρωτοχρονιάς επήγαμε στην περίφημη Puerta del Sol όπου οι Ισπανοί γιορτάζουν εκεί την έλευση του νέου χρόνου.

Σας μεταφέρω λοιπόν ένα απόσπασμα από το κείμενο που μου θύμισε αυτή την παραμονή.

Την έλευση του νέου χρόνου στην Ισπανία συνοδεύει το έθιμο των δώδεκα σταφυλιών. Ο κόσμος συγκεντρώνεται το βράδυ της παραμονής στις πλατείες των πόλεων και μόλις το ρολόι δείξει μεσάνυχτα, οι καμπάνες χτυπούν 12 φορές. Σε κάθε χτύπο, όλοι τρώνε μια ρώγα σταφύλι. «Οσοι φάνε εγκαίρως και τις 12 ρώγες θα έχουν καλοτυχία όλη τη χρονιά» εξήγησε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ο 27χρονος κοινωνικός λειτουργός Μανουέλ Ντίας στους περίπου 35 γέροντες που διαμένουν στον Οίκο Πρόνοιας της Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδος και Ιθάκης.

«Ολοι οι γέροντες εδώ έχουν μια μεγάλη οικογένεια» εξηγεί στο «Βήμα» σε άπταιστα ελληνικά. Αφού ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στη Γεροντολογία, ενημερώθηκε μέσω Διαδικτύου για ένα πρόγραμμα εθελοντισμού. «Ηταν η πιο δύσκολη, έως σήμερα, απόφαση της ζωής μου, επειδή πρέπει να είμαι μακριά από την οικογένειά μου. Αποφάσισα να έρθω στην Ελλάδα για να αποκτήσω εμπειρία. Ξεκίνησα από τη Λιβαδειά και τα δύο τελευταία χρόνια είμαι εδώ, δίπλα στον πατέρα Παναγιώτη Ζαβιτσάνο. Εδώ έχω μάθει περισσότερα από ό,τι στο μεταπτυχιακό μου» αναφέρει.

Έτσι λοιπόν και εμείς εφοδιασμένοι με ένα πλαστικό κυπελάκι από το ξενοδοχείο πήραμε το μετρό και βρεθήκαμε μαζί με χιλιάδες Ισπανούς, που πολλοί διατελούσαν σε ευθυμία από αυτά που είχαν πιει, φορώντας διάφορα παρδαλά καπέλα  να  περιμένουμε να χτυπήσει το ρολόι του Δημαρχείου  για να φάμε τις ρόγες μας. Το έθιμο αυτό ξεκίνησε  από το 1895 και καθιερώθηκε πλέον από το 1909.

Το όνομα της πλατείας , η πύλη του Ήλιου, προέρχεται από την ανατολική πύλη που υπήρχε τον Μεσαίωνα εκεί όταν την πόλη  την περιέβαλαν τείχη .

Στην είσοδο του ταχυδρομείου υπάρχει πινακίδα που επισημαίνει ότι εκεί είναι το κέντρο της χώρας και γι΄ αυτό από εκεί ξεκινούν οι χιλιομετρικές αποστάσεις .

Στην πλατεία υπάρχει το άγαλμα του Κάρολου ΙΙΙ και το άγαλμα μιας αρκούδας που τρώει από ένα δέντρο που ονομάζεται μαντρόνα. Αυτό είναι και το εραλδικό σήμα  της Μαδρίτης.

Στην δική μου επάνω φωτογραφία, εικονίζεται στην θέση που ήταν μέχρι το 2009 στην αρχή της  Calle del Carmen και στην επομένη, από το διαδίκτυο, εκεί που βρίσκεται σήμερα.

Οι φωτογραφίες μου από την Ισπανία είναι οι πρώτες που έχω τραβήξει με ψηφιακή μηχανή.

Ήταν η δεύτερη φορά που βρεθήκαμε  πρωτοχρονιά μακριά από την Ελλάδα. Η Προηγούμενη ήταν στην Τυνησία όπου βρεθήκαμε με την παρέα μας να χορεύουμε με τους ντόπιους σε ένα κέντρο.

Όμως το δημοσίευμα εκτός από το έθιμο με τις ρόγες μου θύμισε ότι σαν το Μανουέλ Ντίας έτσι και εμείς εκείνη την μέρα προσφέραμε και κοινωνικό έργο!

Στο γκρούπ με το οποίο είχαμε πάει υπήρχαν και μερικές ηλικιωμένες γυναίκες οι οποίες φοβόντουσαν να κινηθούν μόνες τους και να πάνε στην πλατεία νύχτα . Μας παρακάλεσαν λοιπόν αν μπορούν να έρθουν μαζί μας.

Έτσι λοιπόν ο Αθεόφοβος μετά της κυρίας του μπροστά και η κόρη μας από πίσω είχαμε την επίβλεψη των γηραιών κυριών στο πήγαινε έλα αλλά και στην πλατεία για να μην χαθεί και καμία μέσα στο πλήθος.

Μετά την σώα επάνοδο στο ξενοδοχείο οι ευχαριστίες τους συνεχίστηκαν μέχρι την επιστροφή  μας στην Αθήνα.

Οι επάνω  φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο και δείχνει την πλατεία στην σημερινή της εικόνα με τον σταθμό του μέτρο και οι επόμενες από την γιορτή της παραμονής πρόσφατα.

ΕΝΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΡΕΙΑΣ ΦΥΛΗΣ

Το πρώτο ορεινό σανατόριο (2013) είναι ένα λεύκωμα, την επιμέλεια του οποίου έχουν κάνει οι ΚΙ Γουργουλιάνης και η Αννίτα Κορδατζή-Πρασσά και περιέχει  έγγραφα από το αρχείο του Γιώργου Καραμάνη που υπάρχουν τα Γενικά Αρχεία του Κράτους-Αρχεία Νομού Μαγνησίας και την Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Μαγνησίας.

Ο Γιώργος Καραμάνης (1873-1964) γόνος αρχοντικής οικογένειας από την Δράκεια του Πηλίου, αρχικά έγινε δάσκαλος αλλά σύντομα διαπίστωσε  ότι η κλίση του είναι να γίνει γιατρός και έτσι το 1895 αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η μάστιγα της εποχής ήταν η φυματίωση και γι΄αυτό και αποφάσισε σε  ηλικία 35 χρονών και ίδρυσε το 1909 στα Χάνια του Πηλίου το πρώτο ιδιωτικό και ορεινό σανατόριο στην Ελλάδα και στο οποίο αφιέρωσε τελικά όλη την ζωή του.

Θα ασχοληθώ ίσως άλλη φορά με αυτόν το αξιόλογο και αφιλοκερδή γιατρό γιατί εκτός του αγώνα που έδωσε για την θεραπεία της φυματίωσης έχει ενδιαφέρον και η τρυφερή σχέση που διατήρησε τόσο με την γυναίκα του Άννα όταν χώρισαν όσο και με τον επόμενο σύζυγό της , που δεν άλλος από τον Άγγελο Σικελιανό!

Αυτό που μου έκανε εντύπωση καθώς ξεφύλλιζα το λεύκωμα ήταν ότι ανάμεσα στα χαρτιά του αρχείου του βρέθηκε και  η παραπάνω βεβαίωση του 1943 από το Γερμανικό Προξενείο του Βόλου ότι είναι άρειος* και όχι Εβραίος!

Δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία στο λεύκωμα εκτός από τον φάκελο που βρέθηκε η βεβαίωση.

Είναι πολύ περίεργος ο λόγος που εκδόθηκε αυτό το πιστοποιητικό το 1943.

Η υπόνοια που έχω είναι ότι το πιστοποιητικό αυτό του ήταν αναγκαίο για να μπορέσει να πάρει πίσω κάποτε τα πράγματα που του είχαν πάρει από το σανατόριο οι Γερμανοί.

 Το 1942 το σανατόριο είχε καταληφθεί από τα ιταλικά στρατεύματα και στις 6 Αυγούστου είχε ανατιναχτεί η ηλεκτροπαραγωγός μηχανή του.

 Μετά την αναχώρηση των Ιταλών, γερμανικά αεροπλάνα στις 16 Σεπτεμβρίου 1943 το βομβάρδισαν ανηλεώς για τεσσεράμισι ώρες, ευτυχώς χωρίς να υποστεί μεγάλες ζημιές. Ακολούθησαν νέες καταστροφές και λεηλασίες μέχρι την αναχώρηση των Γερμανών στις 20 Οκτωβρίου 1944.

Είναι δεδομένο εκ των πραγμάτων,ότι  δεν είχε ζητήσει ο Καραμάνης  το πιστοποιητικό για λόγους φιλοναζιστικής ιδεολογίας.

 Μετά την απελευθέρωση και την επαναλειτουργία  του σανατορίου  η ισραηλινή οργάνωση  American  Joint  Distribution Committee συνεργάστηκε μαζί του και κάλυψε την νοσηλεία  δεκαέξι Εβραιών, δεκατριών από τη Θεσσαλονίκη και τριών από την Αθήνα, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν το 1947 εκεί.

Στην φωτογραφία είναι ο Καραμάνης εν μέσω αυτών των ασθενών.

Το πιστοποιητικό έχει εκδοθεί στις 21-12-1943 δηλαδή 3 μήνες μετά την αναχώρηση των Ιταλών από το Σανατόριο και δύο μήνες μετά τον βομβαρδισμό του από την Γερμανική Αεροπορία.

Να είχε επίσης άραγε φοβηθεί ο Καραμάνης ότι οι Γερμανοί το είχαν βομβαρδίσει γιατί το θεώρησαν ότι ανήκε σε Εβραίο;

Δεν είχα ξαναδιαβάσει για έκδοση τέτοιου πιστοποιητικού στην Ελλάδα πλην της περίπτωσης του  Κάραγιαν που είχε ζητήσει πιστοποιητικό για τους προγόνους του  ότι είναι Άρειοι από τον δήμο Κοζάνης  για να κρατήσει τη θέση του στη φιλαρμονική του Βερολίνου.

 Ο προπάππους του είχε γεννηθεί στην Κοζάνη και έφυγε για την Βιέννη το 1769.

Ο Κάραγιαν ήταν μέλος του Ναζιστικού κόμματος στο Σάλτσμπουργκ από το 1933.

Ήδη από τις 7 Απριλίου 1933 στην Γερμανία μπαίνει παντού  η Arierparagraph, που είναι μια ρήτρα που αποκλείει από τις  δημόσιες υπηρεσίες, τις εταιρείες, στις πράξεις για ακίνητα, κτλ τους μη Αρείους, κυρίως δε τους Εβραίους  ή όσους είναι εβραϊκής καταγωγής.

Εκτός από τους Εβραίους δεν συμπεριλαμβάνονται στους Αρείους οι Πολωνοί, οι Σέρβοι, οι Ρώσοι και οι Σλάβοι.

  Η ρήτρα αυτή  έγινε αποδεκτή σε μεγάλο βαθμό χωρίς διαμαρτυρία από τον λαό , εκτός από ένα μέρος της  Ευαγγελικής Εκκλησίας που αποσχίστηκε ως  Ομολογούσα Εκκλησία.

Το 1935 με τους νόμους της Νυρεμβέργης  μόνο όσοι είχαν γερμανικό αίμα θεωρούνται πολίτες του Ράιχ, ενώ όλοι οι άλλοι θεωρήθηκαν αντικείμενα του κράτους χωρίς πολιτικά δικαιώματα!
Στο διάγραμμα καθορίζεται πως χαρακτηρίζεται ένα άτομο ανάλογα με το πόσο εβραϊκό αίμα έχει από τους προγόνους του σύμφωνα με τους νόμους της Νυρεμβέργης .

Το πιστοποιητικό πάντως που πήρε ο Καραμάνης  δεν ξέρω αν θα μπορούσε να είναι ισχυρό στην ναζιστική Γερμανία γιατί εκεί τα πιστοποιητικά Αρείας φυλής (Ariernachweis), που ήταν αναγκαία από το 1933 για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους και τους εκπαιδευτικούς, ήσαν δύο τύπων:

-Μικρό πιστοποιητικό Αρείας φυλής (Kleiner Ariernachweis):

1- Έπρεπε να υπάρχουν 7 πιστοποιητικά γέννησης ή βάπτισης (το άτομο, οι γονείς του και οι παππούδες του) και 3 πιστοποιητικά γάμου (γονέων ή παππούδων) ή επικυρωμένες αποδείξεις τους.

2- Διαβατήριο προγόνων (Ahnenpaß) δηλαδή το γενεαλογικό δέντρο τους.

3-Πιστοποιημένος πίνακας  γενεαλογικού  δέντρου.( Αhnentafel )

-Μεγαλύτερο πιστοποιητικό Αρείας φυλής.( Großer Ariernachweis)

Ήταν απαραίτητη  προϋπόθεση   του νόμου για την κληρονομιά γης (Reichserbhofgesetz) για να διαφυλαχτεί η αγροτική κοινότητα ως πηγή αίματος  του γερμανικού λαού (!!)

Επίσης ήταν απαραίτητο για την  συμμετοχή στο ναζιστικό κόμμα.

 Στο πιστοποιητικό αυτό έπρεπε να έχει το  γενεαλογικό δέντρο μέχρι το 1800 (και το 1750 για τους αξιωματικούς των SS).

Σύμφωνα με την ιδιαίτερα αυστηρή ρύθμιση του νόμου αυτού, που είχε ως  στόχο "τη διατήρηση της καθαρότητας του γερμανικού αίματος"  ήταν επιλέξιμοι μόνο εκείνοι  οι οποίοι θα μπορούσαν να αποδείξουν από την  1η Ιανουαρίου 1800 και μετά  ότι  από τους προγόνους του πατέρα τους ή της μητέρας τους  κανένας δεν είχε εβραϊκό ή έγχρωμο(!!)  αίμα.

Προφανώς και ο Κάραγιαν για την απόκτηση αυτού του πιστοποιητικού είχε ζητήσει  από τον δήμο Κοζάνης την έκδοση του πιστοποιητικού για τους προγόνους του.

Μπορεί πλέον όλη αυτή η εποχή της ναζιστικής φρίκης να έχει περάσει  στην ιστορία και τους περισσότερους  από μας να μην απασχολεί γιατί ένας μακαρίτης γιατρός στο Πήλιο πριν από 72 χρόνια έβγαλε ένα πιστοποιητικό ότι ανήκει στην Αρεία φυλή.

Όμως αυτές τις ξεπερασμένες τερατώδεις και αντιεπιστημονικές απόψεις φυλετικής υπεροχής φαίνεται ότι τις ενστερνίζονται σήμερα στην χώρα μας 379.581 Έλληνες , δηλαδή το 7% του εκλογικού σώματος που ψήφισε ενσυνείδητα πια,ένα γνήσιο ναζιστικό κόμμα. 

Και αν πιστεύει κανείς ότι από την εποχή που δημοσίευαν αυτό το άρθρο έχουν απαλλαγεί από τις ναζιστικές τους καταβολές, μπορεί να ακούσει τον πυρηνάρχη της ΧΑ Σαλαμίνας τον Φεβρουάριο του 2013 στην τοπική οργάνωση Νίκαιας. Στον παραληρηματικό λόγο του, ο Μιχάλης Παπαδημητρίου μιλάει ανοιχτά για τριτοκοσμικά σκουπίδια και τον «υπέρτατο στόχο της διακυβέρνησης αυτού του τόπου από τις εθνικιστικές δυνάμεις της Χρυσής Αυγής», πρώτο μέλημα της οποίας είναι η «διαφύλαξη της φυλετικής καθαρότητας», άποψη που βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με τις ιδέες της ναζιστικής Γερμανίας.

Όπως επίσης όταν λέει, μεταξύ άλλων:

«Με το να προσπαθούμε να ελληνοποιούμε τους γύφτους ή να εκχριστιανίζουμε τους Πακιστανούς δημιουργούμε μιγάδες, οι οποίοι έστω και αν πιστέψουν κάποια στιγμή ότι είναι Ελληνες ποτέ μα ποτέ δεν θα αποκτήσουν πραγματικό ελληνικό χαρακτήρα και ποτέ πραγματική ελληνική συνείδηση. Ταυτόχρονα και ακόμα χειρότερα κατεβάζουμε έτσι την ποιότητα και καθαρότητα ολόκληρης της ελληνικής φυλής»,

ΣΗΜ. * Διατήρησα για ομοιομορφία την παλαιότερη γραφή της λέξης.

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΦΑΓΗΤΟ ΠΟΥ ΤΡΩΓΕΤΑΙ ΚΡΥΟ!

Πριν λίγες μέρες διάβασα για αυτό που έκαναν οι Streetpanthers, οι οποίοι είναι γνωστοί για το αυτοκόλλητο σήμα με τον γάιδαρο που κολλούν σε αυτοκίνητα που ήταν παράνομα σταθμευμένα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, εμποδίζοντας την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία αλλά και των πεζών. 

Αυτή την φορά τα τύλιξαν ολόκληρα  με σελοφάν !

Ήταν μια πολύ ήπια αντίδραση σε όλα αυτά τα γαϊδούρια που παρκάρουν όπου βρουν, αδιαφορώντας για το αν εμποδίζουν πεζούς ή άλλα αυτοκίνητα να κινηθούν.

 Προχθές περίμενα ένα γαϊδούρι,για πάνω από μισή ώρα,να τελειώσει τα ψώνια του στο σουπερμάρκετ γιατί είχε κλείσει το αυτοκίνητο μου, με το δικό του. 

Το γαϊδούρι μάλιστα μετά το χέσιμο που του έριξα, είχε σαν μόνη δικαιολογία ότι δεν άκουσε από τα μεγάφωνα του σουπερμάρκετ ότι το αυτοκίνητο του εμποδίζει κάποιο άλλο για να φύγει!

Πριν από μερικούς μήνες ένα άλλο γαϊδούρι είχε παρκάρει στην έξοδο των πάρκινγκ της πολυκατοικίας μας κάπου μία ώρα και δεν μπορούσε να βγει ή να μπει κανένα αυτοκίνητο.

Πήρα τηλέφωνο την τροχαία, ήρθαν του έκοψαν κλήση, αλλά μου είπαν ότι δεν έχουν γερανό για να το σηκώσει από εκεί.

Ταυτόχρονα όταν ρώτησα να μου πουν τον ιδιοκτήτη του, μου είπαν ότι ανήκει σε τράπεζα οπότε κατάλαβα  ότι το γαϊδούρι αυτό ούτε που θα ασχοληθεί με την κλίση.
 Πήρα  λοιπόν  την τράπεζα για να μου πουν ποιο γαϊδούρι   από τα διευθυντικά τους στελέχη το οδηγεί , γιατί Lexus αποκλείεται να οδηγούσε κάποιος κατώτερος υπάλληλος , και  με ρώτησαν αρχικά αν είμαι πελάτης της τράπεζας!
Μετά βέβαια από τα ανάλογα "γαλλικά" που άκουσαν μου είπαν ότι θα το κοιτάξουν και θα με πάρουν τηλέφωνο.

Ακόμα το περιμένω.

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις το τύλιγμα με σελοφάν λίγο θα ενοχλήσει το γαϊδούρι και αυτό που θα κάνει συνήθως, αφού σκίσει το σελοφάν, θα είναι να το πετάξει στον δρόμο με κίνδυνο να προκαλέσει μάλιστα και κανένα δυστύχημα καθώς θα το πάρει ο αέρας.

Χρειάζεται λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις μαι πιο δραστική λύση και την ιδέα για αυτήν μου την έδωσε η κουμπάρα μου η οποία αντιμετώπιζε καθημερινά το ίδιο πρόβλημα.

Στην εταιρεία που δούλευε είχε συγκεκριμένη και οριοθετημένη θέση  για να παρκάρει το αυτοκίνητο της.

Παρ΄όλα αυτά ένας συνάδελφός της όταν δεν εύρισκε να παρκάρει κάπου αλλού, πήγαινε και παρκάριζε στην θέση της.

Του έκανε παρατήρηση μία, του έκανε δύο, του έκανε τρεις αλλά αυτός τον χαβά του συνέχιζε τα ίδια.

Οπότε και αυτή μια Παρασκευή πήρε μια κόλλα χαρτί και μια  UHU που την άπλωσε σε όλη την έκταση του χαρτιού και του την κόλλησε στο τζάμι μπροστά από την θέση του οδηγού!

Το γαϊδούρι της διαμαρτυρήθηκε μετά ότι έφαγε μια ολόκληρη Κυριακή για καθαρίσει το τζάμι αλλά έκτοτε βέβαια δεν τόλμησε να το   ξανακάνει.

Η ιστορία αυτή ήρθε στην μνήμη μου ξαφνικά και αμέσως η ζοχάδα που είχα βλέποντας το παρκαρισμένο στην είσοδο των γκαράζ μετατράπηκε σε ευθυμία!

Η εκδίκηση είναι ένα φαγητό που τρώγεται κρύο!

Αυτό λοιπόν ακριβώς το φαγητό σέρβιρα  στο γαϊδούρι που είχε κλείσει το πάρκινγκ και από την βεράντα έκατσα με χαιρεκακία και απόλαυσα τον κόλπο που του ήρθε και την ώρα που έφαγε για να ξεκολλήσει,πρόχειρα βέβαια όσο για να βλέπει να φύγει, το χαρτί που είχα γράψει  επάνω

                             ΕΙΜΑΙ ΓΑΪΔΟΥΡΙ ΚΑΙ ΠΑΡΚΑΡΩ ΟΠΟΥ ΜΕ ΒΟΛΕΎΕΙ 

                                     ΓΙΑΤΙ  ΣΑΣ ΕΧΩ ΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ ΟΛΟΥΣ .

Β΄ ΜΕΡΟΣ-ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΡΑΓΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΑΞΗ;

Στις 20-12-2015 δημοσίευσα με τίτλο ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΡΑΓΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΑΞΗ; τα δύο πρώτα άρθρα του Γιάννη Μαρίνου, στα οποία αναλύει με σαφήνεια  μερικές από τις αιτίες  που μας έχουν οδηγήσει στο σημερινό αδιέξοδο του  Ασφαλιστικού.

Συνολικά με τα δύο επόμενα άρθρα του της 20-12 και 27-12-2015 στο ΒΗΜΑ ολοκλήρωσε το θέμα, αναδεικνύοντας τόσο τις ευθύνες του κράτους αλλά επίσης και των πολιτών.  

Οι επισημάνσεις με κόκκινο και η επεξήγηση στο τέλος είναι δικές μου.

Οι καταστροφικές ιδιαιτερότητες του Συνταξιοδοτικού 

Ασφαλιστικού ατέρμονη συνέχεια. Στα άρθρα των προηγούμενων δύο Κυριακών αναφερθήκαμε στις αντικειμενικές αιτίες του αδιεξόδου στο ασφαλιστικό - συνταξιοδοτικό μας σύστημα (υπογεννητικότητα, γήρανση του πληθυσμού, αύξηση του προσδόκιμου ζωής) στις οποίες θα πρέπει να προστεθούν η λόγω κρίσεως αύξηση της ανεργίας και η δραματική μείωση των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων, όπως και η συρρίκνωση των αποδοχών των εργαζομένων.

 Πέραν αυτών συντρέχουν και οι ελληνικές ιδιαιτερότητες που επιδεινώνουν δραματικά την κατάσταση. Ενδεικτικά σημειώνω ότι ένας στους πέντε είναι ανασφάλιστος, 200.000 πλήρους ωραρίου απασχολήσεως δηλώνουν μερική απασχόληση, 300.000 εμφανίζονται ψευδώς ως ελεύθεροι επαγγελματίες. Είναι και οι αόρατοι απασχολούμενοι αγνώστου αριθμού που ούτε εκείνοι ούτε οι εργοδότες τους καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές.

Οι ανασφάλιστοι και συνεπώς εισφοροδιαφεύγοντες δίνουν ρέστα ιδιαίτερα στους τομείς τουρισμού και επισιτισμού (ένας στους τρεις εργαζομένους) ενώ ουκ ολίγοι είναι οι επιδοτούμενοι από τον ΟΑΕΔ άνεργοι που ταυτόχρονα εργάζονται κρυφά. 
Οι απώλειες για τα Ταμεία από όλους αυτούς λόγω της κρίσεως ή από την αδυναμία της πολιτείας να επιβάλει τη νομιμότητα έχουν υπολογιστεί σε 6 δισεκατομμύρια ευρώ (στοιχεία της ΓΣΕΕ). Είναι προφανές ότι η εισροή ενός τόσο υψηλού ποσού στα Ταμεία θα περιόριζε ριζικά τις περικοπές. Δεν θα χρειαζόταν επίσης το κούρεμα των αποθεματικών τους.

Στις ελληνικές ιδιαιτερότητες του προβλήματος της υπονόμευσης του ασφαλιστικού οικοδομήματος ολέθριο ρόλο παίζουν οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις (μόνο το 18%-20% των ασφαλισμένων συνταξιοδοτούνται στα γενικά όρια ηλικίας). Οι εξαιρέσεις αφορούν τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, ανάμεσα στα οποία έχουν παρεισφρήσει και ουκ ολίγα υγιεινότατα, η πρόωρη συνταξιοδότηση με μόλις 15 χρόνια ασφάλισης, η προνομιούχος ευνοϊκή συνταξιοδοτική πρόνοια για τις γυναίκες σε ηλικία ακόμη και πολύ κατώτερη από τα 50 έτη, οι ένστολοι που είναι το ένα τρίτο των συνταξιούχων και αποστρατεύονται στην ηλικία των 53 ετών και συνεπώς συνταξιοδοτούνται επί 30 ή και 40 χρόνια (ζωή να 'χουν) προσφέροντας συγχρόνως μαύρη εργασία εις βάρος των ανέργων και των Ταμείων.

Ας σημειωθεί ότι ο μέσος όρος ηλικίας συνταξιοδότησης στο Δημόσιο εξακολουθεί να είναι κάτω από τα 54 χρόνια, προφανώς χάρη στις αιτήσεις πρόωρης (κυρίως λόγω της απειλής απώλειας του εφάπαξ ή για να προλάβουν τις περαιτέρω περικοπές συντάξεων). Κάπου 330.000 αιτήσεις συνταξιοδότησης αναμένουν και θα επιβαρύνουν τα Ταμεία με επιπλέον 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Το ασφαλιστικό σύστημα υπονομεύεται και με τις κατά καιρούς εθελούσιες εξόδους διαφόρων συνήθως προνομιούχων εργαζομένων (κυρίως σε τράπεζες και ΔΕΚΟ) ή με συνταξιοδότηση με ελάχιστα χρόνια θητείας, όπως για τους βουλευτές, δημάρχους και περιφερειάρχες. Υψηλό κόστος έχουν και οι πολλαπλές συντάξεις (ακόμη και 10 εισπράττουν κάποιοι, ενώ με 5 συντάξεις είναι τουλάχιστον 14.000 άτομα).

Αλλά για να είναι στοιχειωδώς πλήρης η συνοπτικότατη δυστυχώς (ελλείψει χώρου) περιγραφή των αιτιών που οδήγησαν το Ασφαλιστικό στο σημερινό αδιέξοδο θα χρειαστεί ένα ακόμη σημείωμα όπου θα κρύβονται και πολλά δυσώδη μυστικά, στα οποία συνέβαλε η φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος, συμπεριλαμβανομένης και της δήθεν αθώας Αριστεράς.

Ασφαλιστικό σύστημα που παραβιάζει ακόμη και το Σύνταγμα

Στην καρικατούρα ασφαλιστικού συστήματος στην οποία αυτό έχει καταντήσει, εκτός της συμβολής των φαύλων παροχών και ρυθμίσεων, πρωτεύοντα ρόλο διαδραμάτισαν και η εισφοροδιαφυγή από μικρούς και μεγάλους και τα διάφορα κατά καιρούς συγχωροχάρτια, που γενναιόδωρα χορηγούνταν προς τους παρανομούντες σε βάρος των νομοταγών. Τα τελευταία χρόνια στην εισφοροδιαφυγή προστέθηκαν και δεκάδες χιλιάδες οικονομικοί μετανάστες, που δουλεύουν με «μαύρα» ακόμη και για το Δημόσιο.

Σχετικά πρόσφατη και η αριστερής ευρεσιτεχνίας και ήθους συνταγή «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», η οποία ήδη διαθέτει και υπουργό* στην για πρώτη φορά κυβέρνηση της Αριστεράς. 
Η θεότυφλη μάλιστα Δικαιοσύνη μας έφθασε να νομιμοποιήσει κόμμα που καλούσε τους πολίτες να μην πληρώνουν. Δηλαδή να παρανομούν. Ανάλογης «αβλεψίας» αποτέλεσμα είναι και η πληθώρα των κάθε είδους ειδικών ευνοϊκών διατάξεων για διάφορες κατηγορίες ευνοουμένων του πολιτικού μας συστήματος.

 Μάταια το άρθρο 4 του Συντάγματος θεσπίζει για όλους τους Ελληνες «ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις» και ότι «συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Ομως πολύ πριν από το οργουελικό εύρημα είχε προβλεφθεί ακόμη και στο ίδιο το Σύνταγμά μας κάποιοι Έλληνες να είναι πιο ίσοι από τους άλλους. 
Και αφού το ίδιο το Σύνταγμά μας είναι διάτρητο από αντιδημοκρατικές παρεκκλίσεις, γιατί και οι προστάτες και εφαρμοστές του δικαστικοί να μην έχουν ευνοηθεί με πρόωρη συνταξιοδότηση, ακόμη και έπειτα από μόλις 12 χρόνια υπηρεσίας, όπως συνέβη με νόμο του 2008... 
Οπως και οι συνδικαλιστές, που με 12 χρόνια θητεία και αυτοί έπαιρναν συνδικαλιστική σύνταξη που πληρώναμε εμείς, οι δευτέρας κατηγορίας πολίτες.

Το διάσπαρτο σε πολυάριθμα Ταμεία ασφαλιστικό μας σύστημα με τεράστιο κόστος λειτουργίας είναι γνωστό ότι παρέχει πρόωρη σύνταξη και με πλασματικά χρόνια υπηρεσίας (στρατιωτική θητεία, 300 ημέρες ανεργίας, εκπαιδευτική άδεια άνευ αποδοχών, χρόνος σπουδών, χρόνος κύησης και λοχείας, χρόνος απεργίας, χρόνος μαθητείας, κ.ο.κ.). 

Πρόσφατος νόμος του ΣΥΡΙΖΑ παρέσχε σε έξι γυναίκες ασφαλισμένες στο ταμείο προσωπικού ΗΣΑΠ σύνταξη μόλις συμπλήρωσαν το 50ό έτος.

Το γενναιόδωρο (με τις εισφορές μας) φαύλο κράτος μας φόρτωσε τα ασφαλιστικά ταμεία με πολυάριθμες κατηγορίες ευνοουμένων, που ελάχιστα επιβαρύνθηκαν με ασφάλιστρα, όπως ηθοποιοί, ποδοσφαιριστές, ναυτικοί της ξηράς (με ελάχιστο χρόνο εργασίας στη θάλασσα), επαναπατρισθέντες από ανατολικές χώρες αριστεροί, πρόσφυγες από Αίγυπτο, Τουρκία, Κύπρο, αντιστασιακοί συχνά ψευδεπίγραφοι, δηλαδή απατεώνες, αγρότες που μέχρι πριν από λίγα χρόνια δεν επιβαρύνονταν με εισφορές (αλλά και αν επιβαρύνονταν σπανίως τις πληρώνουν), που μάλιστα λαμβάνουν και διπλή σύνταξη (τα ανδρόγυνα).

Προσθέστε σε όλους αυτούς και εκείνους που επιδίδονται στο ευρύτατα διαδεδομένο σπορ της απάτης - τυφλοί που οδηγούν ταξί, ανάπηροι που παίζουν ποδόσφαιρο, βαριά ασθενείς που χαίρουν άκρας υγείας, εργαζόμενοι σε (ψευδο)-βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, 7.500 που συνταξιοδοτούνταν αν και νεκροί. Επίσης τεράστιες είναι οι απώλειες των Ταμείων από επιστροφές ασφαλίστρων σε επιχειρήσεις για αναπτυξιακούς ή εξαγωγικούς λόγους, ή στον βωμό του ψηφοθηρικού λαϊκισμού (όπως υπέρ των ποδοσφαιρικών εταιρειών), ή για εξυπηρέτηση διαπλεκομένων, όπως στον χώρο του δυσώδους πετρελαϊκού κυκλώματος. Με αυτά και με αυτά φθάσαμε στο σημερινό κατάντημα.

* Ο Αλέξης Χαρίτσης από στέλεχος του κινήματος με σύνθημα το «δεν πληρώνω-δεν πληρώνω» έγινε Γενικός Γραμματέας του ΕΣΠΑ με αποτέλεσμα το «δεν εισπράττω-δεν εισπράττω» Ήταν φυσικό να γίνει και Υφυπουργός Οικονομίας για θέματα ΕΣΠΑ.

Ο υπεύθυνος του τομέα Ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, είχε κατηγορήσει την κυβέρνηση πως επί οκτώ μήνες δεν προχώρησε σε καμία απορρόφηση από το ΕΣΠΑ.