Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

ΓΛΥΚΟΜΟΥΝΑ, ΦΑΡΜΑΚΟΜΟΥΝΑ, ΦΑΡΜΑΚΟΨΩΛΗΣ -ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ





Διαβάζοντας το βιβλίο Τα αδιάντροπα -Λεσβιακά Λαογραφικά του Βαγγέλη Καραγιάννη με πρόλογο του Μ.Γ.Μερακλή  (Φιλιππότης) Αθήνα 1983, είδα να αναφέρει στην φράση : Είνι γλυκουμούνα μια τοπική συνήθεια που δεν την είχα ξαναδιαβάσει.
Γράφει ακριβώς :
Φράση που λέγεται για γυναίκες που έχουν επιτυχίες στους άνδρες, έστω και αν δεν είναι πολύ όμορφες.
Τον παλιό καιρό, στα χωριά της Λέσβου, ρίχνουν στο αιδοίο  του πολύ μικρού κοριτσιού λίγη ζάχαρη, "για να γλυκάν΄" κι όταν θα γίνει κοπέλα πια να την λαχταρούν και να την ζητούν σε γάμο οι γαμπροί.
Απ΄εκεί και η φράση "γλυκουμούνα"
Αντίστοιχα για τους άνδρες λέγεται:
Είνι γλυκουψώλ΄ς
Δεν ξέρω αν και σε άλλα μέρη της Ελλάδας υπάρχει το ίδιο έθιμο αλλά στην Κρήτη υπάρχουν μαντινάδες που αναφέρονται στην γλύκα του αιδοίου.
Μερικές από αυτές υπάρχουν στο βιβλίο του Ανδρέα Λενακάκη - Κρητικά αξεμούριστα -Ο ελευθερόστομος λόγος στην Κρητική παράδοση. Εκδόσεις Μύστις 2011- Ηράκλειο, με το οποίο έχω ήδη αναφερθεί στο ποστ μου  ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΞ ΣΤΗΝ 3η ΗΛΙΚΙΑ.

Ανάθεμα το το μουνί το ριζικό που έχει,
να ΄ναι γλυκό, να  ΄ναι βαθύ και να μην το κατέχει.

Από την Καστελόριζα τηλεφωνώ στην Κούμη,
την γλύκα που έχει το μουνί δεν έχει το λουκούμι.

Το κεραμίδι στην σκεπή το βάνουν, όντε βρέχει,
ε το παντέρμο το μουνί μια γλύκα που την έχει!

Το ξέω πως υπομονή δεν έχεις, μα να λάβεις,
γιατί την γλύκα του μουνιού δεν θα την καταλάβεις.

Στο ίδιο βιβλίο αναφέρονται και μερικές από την συλλογή του Εμμανουήλ Βιανιτάκη με υπαινικτικό περιεχόμενο που βέβαια υπονοούν το αιδοίο :

Εγώ εβρήκα ένα γλυκό, τρώγω, δεν έχω φύρα,
όσο΄ναι δα, τόσο ΄τανε κι όταν το πρωτοπήρα.

Σαν μου γελάσεις χαίρομαι και σα μου κλείσεις μάτι
νιώθω θα φάω το γλυκό που έχεις στο ντουλάπι.  

Τον χαρακτηρισμό γλυκομούνα  χρησιμοποιεί και ο Ανδρέας Εμπειρίκος-στο κείμενο του Αργώ ή πλους αεροστάτου που γράφτηκε το 1944 και πρωτοδημοσιεύτηκε το 1964:

Όποιος γαμά τη γλυκομούνα Μαριάννα, δεν έχει ανάγκη από θεούς ή αφεντάδες…


Όπως γράφει η Μαρία Βραχιονίδου από το Κέντρο Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων της Ακαδημίας. Αθηνών (ΚΕΝΔΙ-ΙΛΝΕ) στην εργασία της  ΟΙ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΣΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΔΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥΣ (στο 10th  International  Conference of  Greek Linguistics):
Πέρα από την ποσότητα, και η φαντασία, το χιούμορ, η ευρηματικότητα και η ποικιλία των ονομασιών των γεννητικών οργάνων και του σχετικού φρασεολογικού υλικού φανερώνει πως η παραδοσιακή κοινωνία – φορέας του ιδιωματικού λόγου ήταν αρκετά πιο απενοχοποιημένη από την αντίστοιχη αστική γύρω από τη σεξουαλικότητα.

Την ίδια άποψη είχε και ο καθηγητής Χαρίτων Χαριτωνίδης το 1935 όταν έγραψε, με το ψευδώνυμο Εύιος Ληναίου στο περίφημο βιβλίο του Απόρρητα, αναφερόμενος στο ουροδοχείον ότι:
Ο δ΄ αφελής  της Μυκόνου λαός καλεί  τούτο μουνοθώρι, ουδέν το άσεμνον αισθανόμενος. Ούτως εν Μπρουσώ μπροστομούνι καλούσι την ποδέαν, και αλλαχού αρχιδομάντρι το σώβρακο.


Στα αδιάντροπα -Λεσβιακά Λαογραφικά αναφέρεται επίσης πως:
Υπάρχουν και αντίθετες εκφράσεις σε περίπτωση θανάτου κατά την ώρα της συνουσίας:
Είν΄ φαρμακουμούνα
και για τους άνδρες:
Είν΄ φαρμακουψώλ΄ς.
Στο http://www.slang.gr/  ο φαρμακοψώλης και τα συνώνυμα φαρμακοπούτσης, φαρμακόπουτσος επεξηγούνται ως:
1-Αυτός, δηλαδή, που έχει φαρμάκι στο πέος. 
Υποθετική ιδιότητα που αποδίδεται κακοπροαίρετα και χωρίς βεβαίως προηγούμενη εργαστηριακή εξέταση, σε άνδρα, ο οποίος είχε την ατυχία να χάσει τουλάχιστον δύο συζύγους από ασθένεια.
Ο κατ' επανάληψιν χήρος
Υπάρχει δε και απόσπασμα από το βιβλίο της  Ζυράννα ΖατέληΚαι με το φώς του λύκου επανέρχονται:

ΘΕΑΓΕΝΗΣ-ΗΣΥΧΙΟΣ [...] άλλο όνομα δέν βρήκαν να δώσουν ο παπάς και η μάνα του σ' αυτόν τον φαρμακοψώλη!» Διότι, μέσα σ' όλα, είχε συμβεί φυσικά να θεωρήσουν το σπέρμα του δηλητήριο [...], αλλιώς πώς να εξηγηθεί τέτοιο θανατικό, τέτοια επιδημία;

Είναι εντυπωσιακό ότι η λαϊκή παρατηρητικότητα είχε επισημάνει ότι ενώ το σύνηθες είναι να μένουν οι γυναίκες χήρες, ορισμένοι άνδρες έμεναν χήροι από δύο τουλάχιστον γυναίκες .
Η ιατρική εξήγηση σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι οι άνδρες αυτοί ήσαν φορείς ενός από τα επικίνδυνα στελέχη του ιού HPV που είναι υπεύθυνα για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.
Πράγματι έχει υπολογιστεί στατιστικά πως γυναίκες που έχουν παντρευτεί χήρους των οποίων η προηγούμενη σύζυγος είχε πεθάνει από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας έχουν διπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν και αυτές τον ίδιο καρκίνο από τον γενικό πληθυσμό.

Στο  slang.gr βέβαια υπάρχει και μια ακόμα τελείως διαφορετική ερμηνεία της λέξης :
2-Ο γαμιάς που ... δεν ξεχνιέται, που γαμάει καλά και μια γκόμενα τον ξαναθέλει, τον ζητά απελπισμένα.

Τέλος η ερμηνεία της φαρμακομούνας  στο slang.gr είναι:
Η γυναίκα με την οποία αν έρθεις σε επαφή θα πάθεις κάτι κακό. Στο ιστορικό μιας φαρμακομούνας υπάρχουν πολλά διαζύγια, θάνατοι, καταστροφές.
Η Βραχιονίδου δίνει μια παρόμοια ερμηνεία:
η γυναίκα της οποίας πέθαναν οι προηγούμενοι δύο  ή τρεις άντρες, ή αντροφάγα.



Η σημερινή όμως ζωή κατάφερε να δώσει στον όρο και μια κυριολεκτική ερμηνεία όταν διαβάσαμε στις εφημερίδες πως:
Βραζιλιάνα έβαλε δηλητήριο στο αιδοίο της προκειμένου να «ξεφορτωθεί» τον συζυγό της!

Στην λαϊκή  παράδοση υπάρχει επίσης και ο μύθος του Vagina dentata, δηλαδή του γυναικείου κόλπου με δόντια που μπορεί να προκαλέσει ευνουχισμού του άνδρα, μύθος που έχει χρησιμοποιηθεί για αποτροπή βιασμών και επαφών με άγνωστες γυναίκες. 
Σε αυτόν τον μύθο έχει βασιστεί και η ταινία του 2007 TEETH με μια νέα κοπέλα που στον κόλπο της έχει δόντια που κόβουν ότι μπεί μέσα σε αυτόν, αν η ίδια δεν το θέλει!


Τέλος υπάρχει και το βιβλίο του Σπύρου Δόικα Αιδοίoν το Δηκτικόν (Εκδόσεις Captainbook ),το οποίο είναι μια διασκεδαστική συλλογή από ευφυείς φράσεις επιφανών ανδρών, αλλά και γυναικών για το ωραίο φύλο και τα δεινά που συνεπάγεται για τους άνδρες  ο ατέρμονας αγώνας για την κατάκτηση του.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 14-7-15
Ο Ν.Σαραντάκος στο Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Στην Εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου ΙΙ ,γράφοντας για την έκδοση του Λεξικού του Ήλιου αναφέρει την ερμηνεία ως φαρμακομούνα που έδωσε ο ναύαρχος Λυκούδης ερμηνεύοντας το γυνή  ανδροβόρος.
Γράφει σχετικά:
Μια μέρα που ο ναύαρχος έριχνε μια τελευταία ματιά στα δοκίμια των δικών του γραφτών έπεσε το μάτι του στο λήμμα «γυνή ανδροβόρος»: γυνή της οποίας αποθνήσκουν διαδοχικώς οι σύζυγοι. Χωρίς να χάσει καιρό, έβαλε παραπομπή κι έγραψε στο περιθώριο: κοινώς φαρμακομούνα! 



Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2014

ΠΑΛΙΕΣ, ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΡΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ




Παρά το ότι έχω κόψει το κάπνισμα, πάνω από 20 χρόνια, μερικές φορές στα όνειρα μου βλέπω με έκπληξη τον εαυτό μου να καπνίζει!
Μάλιστα μια μέρα έβλεπα πως κρατούσα ένα πακέτο 22 φίλτρο, που όταν πρωτοκυκλοφόρησε, η παραγωγή του δεν προλάβαινε την ζήτηση, με αποτέλεσμα να κατεβαίνω στην Κρήτη που ζούσα τότε με 3-4 κούτες από αυτά, για να μην μου λείψουν !
Σερφάροντας στο ιντερνέτ διάβασα την  είδηση πως η καπνοβιομηχανία Γεωργιάδη που το έφτιαχνε, κατέθεσε πρόσφατα αίτηση πτώχευσης.
Τελικά σερφάροντας  κατέληξα  να διαβάσω μερικά άρθρα σχετικά με την άνοδο αλλά και την πτώση της ελληνικής καπνοβιομηχανίας αλλά και να βρω και εικόνες από διαφημίσεις και πακέτα με σπάνιες μάρκες τσιγάρων που είχαν κυκλοφορήσει στο παρελθόν στην Ελλάδα και σε μέρη που υπήρχε ελληνισμός.

΄Ενα σύντομο χρονικό έχει δημοσιεύσει το ΕΘΝΟΣ 
1909: Εισάγονται οι πρώτες σιγαροποιητικές μηχανές στην Ελλάδα από τους βιομηχάνους Βάρκα και Καραβασίλη.
1913: Ιδρύεται στο Αγρίνιο η Ομόρρυθμος Καπνεμπορική Εταιρεία «Αφοί Παπαστράτου»
1931: Κυκλοφορεί η πρώτη διαφήμιση εταιρείας τσιγάρων στην Ελλάδα.
1939: Αρχίζει η μείωση της κατανάλωσης αρωματικών καπνών. Τα «λαϊκά τσιγάρα» παρά τη νέα φορολογία και την οικονομική κρίση αποκτούν μεγαλύτερο καταναλωτικό κοινό.
1940: Κατασκευάζονται τσιγάρα «AERA» με σκοπό την ενίσχυση του φρονήματος των Ελλήνων στρατιωτών.
1950: Κυκλοφορεί το πρώτο τσιγάρο με φίλτρο
1971: Κυκλοφορεί το πρώτο Marlboro lights
1978: Ο υπουργός υγείας Σπύρος Δοξιάδης, ξεκινά την πρώτη αντικαπνιστική εκστρατεία στην Ελλάδα.
1980: Από τις αρχές της δεκαετίας παρασκευάζονται στην Ελλάδα σχεδόν όλες οι ξένες μάρκες τσιγάρων και παύουν σταδιακά να εισάγονται.
1995: Κυκλοφορεί η μάρκα President σε μια πρωτοποριακή μορφή πακέτου 30 τσιγάρων
1996: Yπερψηφίζεται ο ευρωπαϊκός νόμος για την απαγόρευση της διαφήμισης του καπνίσματος με την ψήφο του τότε Υπουργού υγείας κ. Γείτονα


 Οι καπνοβιομηχανίες στον Μεσοπόλεμο έφταναν περίπου τις 150 αλλά υπήρξε μια τεράστια μείωση του αριθμού τους σε 50 μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και σε 5 μέχρι το τέλος του περασμένου αιώνα.
Τελικά σήμερα έχουν  παραμείνει εν λειτουργία μόνο 3 από τις 5 :
1- Η Παπαστράτος ΑΕ που έγινε  Philip Morris International το 2003.
2-Καρέλιας (Καλαμάτα), που πρόσφατα λόγω κερδοφορίας μοίρασε 2,5 εκ ευρώ στους εργαζόμενους της.
3- Η ΣΕΚΑΠ (Ξάνθη) που αγοράστηκε από τον  ομογενή επιχειρηματία κ. Ιβάν Σαββίδη.Τον Μάρτιο 2018 την πούλησε στη δεύτερη μεγαλύτερη πολυεθνική καπνοβιομηχανία του κόσμου, την Japan Tobacco.
4-Ο Κεράνης (Πειραιάς) έκλεισε το 2006
5-Ο Γεωργιάδης(Αθήνα),  έχει υποβάλλει αίτηση πτώχευσης και είναι κλειστός πάνω από 1 χρόνο.
Σε αυτό το ποστ δημοσιεύω τις εικόνες μόνο από  μερικές σπάνιες μάρκες τσιγάρων και όχι από τις μεγάλες και γνωστές καπνοβιομηχανίες.



Εκτός από Ξενόπουλο και η Μαρίκα Κοτοπούλη διαφήμισε τα τσιγάρα Καραβασίλη με τα λόγια: «Για κάθε άνθρωπο και ιδίως για τον ηθοποιό η ποιότης του καπνού παίζει μεγάλο ρόλο στη φωνή. Ομολογώ ότι με τα τσιγάρα Ζ-Καραβασίλη η φωνή μου δεν επηρεάσθη καθόλου και ο λαιμός μου βρήκε την ανάπαυσή του.

Όμως και  η μεγάλη ηθοποιός Κατερίνα Ανδρεάδη είπε: «Μα κύριε Καραβασίλη ήταν ανάγκη να κυκλοφορήσετε ένα τόσο καλό σιγαρέτο, ώστε να με κάνετε να γίνω και εγώ καπνίστρια;»












Όπως διαπιστώνει κανείς στην πλειονότητα των κουτιών εμφανίζονται μοντέρνες γυναίκες σε αρκετά προκλητικές για την εποχή στάσεις.
Η κατασκευή αρχικά των τσιγάρων ήταν  χειροποίητη και όταν ήρθαν στην Ελλάδα οι πρώτεςσιγαροποιητικές μηχανές υπήρξε μεγάλο πρόβλημα με τους σιγαροποιούς.

Σιγαροποιητικάς μηχανάς τελείων συστημάτων εκόμισεν το πρώτον εν Αθήναις ο καπνοβιομήχανος Κ. Βάρκας, εν Πειραιεί ο καπνοβιομήχανος Σπάθης και εν Πύργω ο καπνοβιομήχανος Β. Καραβασίλης τω 1909.
.....................................................

Οι σιγαροποιοί Αθηνών, άμα ως επληροφορήθησαν ότι εις το Τελωνείον Πειραιώς εκομίσθη σιγαροποιητική μηχανή τελείου συστήματος,  προβλέποντες ανεργίαν, απεφάσισαν όπως παντί τρόπω εμποδίσωσι την εγκατάστασιν ταύτης εις το Καπνεργοστάσιον. Προς τούτο κατήλθον εν σώματι εις Πειραιά και εδημιούργησαν ταραχάς συνεπεία των οποίων ήτο η προσωρινή αναστολή της μεταφοράς εις Αθήνας της μηχανής ταύτης. Ο Βάρκας τότε εζήτησε την προστασίαν της Αγγλικής πρεσβείας, δεδομένου ότι την μηχανήν ταύτην είχεν αγοράσει παρ' Αγγλικού εργοστασίου, υπό τον όρον της εγκαταστάσεώς της εις το Καπνεργοστάσιον Αθηνών.


Ο Γραμματεύς της Αγγλικής Πρεσβείας συνέστησε εις τον Βάρκαν όπως αναρτήση την αγγλικήν σημαίαν επί της αμάξης ήτις θα μετέφερε την μηχανήν. Η Ελληνική Κυβέρνησις προς πρόληψιν επεισοδίου και προς προστασίαν της αγγλικής σημαίας διέταξε τον τότε ανθυπομοίραρχον και νυν Αντιστράτηγον κ. Δημητρίου όπως μετά δυνάμεως εφίππου Χωροφυλακής συνοδεύση την άμαξαν την φέρουσαν την σιγαροποιητικήν μηχανήν μέχρι του Καπνεργοστασίου, διετάχθη δε και ειδική φρουρά όπως φρουρή το διαμέρισμα εις ο εγκαταστάθη αύτη προς πρόληψιν καταστροφής ταύτης υπό των εργατών».
ΠΡΟΣΘΗΚΗ 10-8-2015
Γράφει ο Παπαδιαμάντης στον Γιάννη Βλαχογιάννη στις 24 Νοεμβρίου 1903:
Να μου στείλεις ταχυδρομικώς μισήν οκάν τσιγαρέττα ψιλά, Αγρινίου του Βάρκα...

Το Αγρίνιο ήταν από τα μέρη της Ελλάδας που διακρίθηκε στην καπνοβιομηχανία με την παραγωγή καπνών που διέθετε.







Αλλά και νησιά όπως η Σάμος διέθεταν δική τους παραγωγή.





Μικρές όμως καπνοβιομηχανίες υπήρχαν σε όλη την Ελλάδα από την Δράμα, την Λαμία και τον Βόλο μέχρι την Πάτρα την Κέρκυρα και την Λευκάδα.







Επίσης και εκτός Ελλάδος υπήρχαν ελληνικές καπνοβιομηχανίες στην Κύπρο και την Αίγυπτο.



Τέλος ενδιαφέρουσες είναι οι διαφημίσεις των διάφορων καπνοπωλείων που υπήρχαν σε όλες τις μεγάλες πόλεις  της  Ελλάδας.






Πολλές εικόνες από πακέτα τσιγάρων υπάρχουν εδώ.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 7-1-2014
Σχετικά με το κάπνισμα ποστ μου:

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

ΡΟΒΑΝΙΕΜΙ , ΤΟ ΔΗΘΕΝ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ.





Σήμερα το πρωί αποφάσισα να ξεκαθαρίσω μια στοίβα από περσινές εφημερίδες και καθώς τις ξεφύλλιζα είδα πως υπάρχουν πρωτοχρονιάτικες  εκδρομές για το Ροβανιέμι που θεωρείται η πατρίδα τοη Άη Βασίλη.
Σε μια επίσκεψη μου στην Σκανδιναβία  το 2010, για την οποία είχα γράψει δύο λόγια τότε στο ποστ μου  ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑ ,όταν βρεθήκαμε στην Φιλανδία είχαμε πάει και στο Ροβανιέμι πρωτεύουσα της Λαπωνίας.




Θα έλεγα πως είναι από τα  μέρη που δεν χάνει κανείς τίποτα αν δεν τα επισκεφτεί στην ζωή του γιατί είναι τελείως ασήμαντο με 36000 κατοίκους.  
Οι Φιλανδοί όμως έχουν καταφέρει να το πατρονάρουν σαν την πατρίδα του Άη Βασίλη μιας και βρίσκεται πάνω στον Αρκτικό κύκλο ή Βόρειο πολικό κύκλο που είναι  ο παράλληλος γεωγραφικού πλάτους 66° 33΄ 38΄΄ βόρεια του Ισημερινού. Ο Αρκτικός κύκλος χωρίζει την Αρκτική Ζώνη  από την Βόρεια Ήπια Ζώνη της κυρίας Εύκρατης Ζώνης. Ονομάζεται Αρκτικός γιατί αντιστοιχεί   στο νοτιότερο άκρο  του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου.
Έτσι αυτή την εποχή είναι από τα τουριστικά μέρη που συγκεντρώνουν πλήθη κόσμου με τα παιδάκια τους που πιστεύουν πως θα δουν το Αη Βασίλη στο χωριό του!





Το χωριό του Αη Βασίλη είναι περίπου 8 χιλιόμετρα από το κέντρο του Ροβανιέμι και ουσιαστικά είναι  ένα εμπορικό κέντρο με ξύλινα σπιτάκια που στεγάζουν  διάφορα καταστήματα.
Σε ένα από αυτά βρίσκεται και το γραφείο του Αη Βασίλη που έναντι ενός ποσού ο εφημερεύων Άγιος βγαίνει φωτογραφία μαζί σας!


Στο ταχυδρομείο που υπάρχει εκεί μπορεί κανείς να στείλει γράμματα που να τα λάβει ο παραλήπτης την πρωτοχρονιά.
Εμείς το επισκεφτήκαμε Ιούλιο μήνα οπότε βέβαια δεν είχε και πολλούς επισκέπτες.



Ίσως το πιο ενδιαφέρον στο Ροβανιέμι είναι το μουσείο Άρκτικουμ
που έχει  γυάλινη οροφή και τα εκθέματα του  αναδεικνύουν τον πολιτισμό και την ιστορία των Λαπώνων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πτέρυγα που είναι αφιερωμένη στους Βίκινγκς. 


Μια ενδιαφέρουσα ιστορική εξιστόρηση  στο πως ο Άγιος Νικόλαος έγινε Santa Claus και Άη Βασίλης και πως από την Μικρά Ασία και μέσω Coca Cola έφτασε στην Φιλανδία,υπάρχει στο http://www.scribd.com/doc/194500781/Santa-Claus-the-Truth

Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2013

ΟΙ ΦΕΤΙΝΟΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ





Όπως και πέρσι έτσι και φέτος στο Πάρκο Αναψυχής της Ακαδημίας Πλάτωνος πραγματοποιούνται για τρίτη χρονιά, οι Εικαστικοί Διάλογοι 2013.
Αυτοί πραγματοποιούνται από τη Στέγη  Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση», το οποίο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από Εθνικούς Πόρους και φέτος τιμούν την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση και των 80 χρόνων από το θάνατο του μεγάλου ποιητή Κ. Π. Καβάφη (1863 – 1933).
Έτσι ένας  περίπατος στο πάρκο γίνεται ταξίδι ανάμεσα σε έργα σύγχρονων Ελλήνων και ξένων εικαστικών, που πραγματεύονται την παρουσία της αρχαίας ελληνικής σκέψης στην ποίησή του.
Έργα νέα και πρωτότυπα που δημιουργήθηκαν μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών  (προβολές βίντεο, ηλεκτρονικών εικόνων ή φωτογραφιών, animation κ.λπ.) παρουσιάζονται μέσα σε ειδικές απλές αρχιτεκτονικές κατασκευές σαν και αυτή που φαίνεται στην παραπάνω φωτογραφία.
Το πάρκο έχει πολλές εισόδους αλλά στο τέρμα της οδού Τριπόλεως στην συμβολή με την Κρατύλου είναι η κεντρική του είσοδος.
 Όσοι δεν ξέρουν που βρίσκεται, εάν  βάλουν στο GPS είτε την οδό Τριπόλεως είτε την οδό Κρατύλου, που είναι στο εξωτερικό του πάρκου,  θα το βρούν εύκολα.
Η έκθεση θα είναι μέχρι τις 7 Ιανουαρίου καθημερινά από τις  12.00-18.00
Στο περυσινό ποστ μου  Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ 2012,  μπορείτε να δείτε στο χάρτη που βρίσκεται ακριβώς ,να διαβάσετε σχετικά με την Ακαδημία Πλάτωνος και να δείτε φωτογραφίες από αυτήν.
Στους φετινούς Εικαστικούς Διαλόγους  10 νέοι στην ηλικία Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες που ασχολούνται με την ηλεκτρονική εικόνα προσέγγισαν με μέσα από την δική τους εικαστική γλώσσα τον ποιητικό λόγο του Καβάφη.
Μερικά από τα έργα ήσαν αρκετά ενδιαφέροντα ενώ άλλα όχι.

Αναφέρω μερικά από αυτά που μας κίνησαν το ενδιαφέρον.



Oracle του Γιώργου Ταχιαρχόπουλου
Είναι μία σύνθεση εικόνων από το Αρχαιολογικό και Επιγραφικό Μουσείο με 9 διαφορετικές γραμμές από διαφορετικά ποιήματα του Καβάφη χρησιμοποιώντας απαγγελίες ποιημάτων του από το αρχείο του Καβάφη.
Ένα χαριτωμένο στιγμιότυπο ήταν όταν κατά την προβολή μπήκε μέσα ένας πατέρας με ένα μικρό σε καρότσι και ένα μεγαλύτερο αγοράκι μαζί του. Στις συνεχείς απορίες του πιτσιρικά  τι είναι αυτό που βλέπουν  ο πατέρας εξηγούσε ότι βλέπουμε εικόνες με αρχαίους Έλληνες  και τα έργα τους.
Οπότε εύλογη προέκυψε η απορία του μπόμπιρα : Καλά μπαμπά, ξεβράκωτοι κυκλοφορούσαν;  !!





Εδώ ας σταθώ Μαριάννα Χριστοφίδου.
Στο βίντεο αυτό έχουν ενοποιηθεί σε ένα συνεχές αργά κινούμενο πλάνο  φωτογραφίες από ένα βιβλίο του 1881 στις οποίες απεικονίζονται  άτακτα τόσο χρονολογικά όσο και τοπογραφικά τα ευρήματα από ανασκαφές που έκανε στην Κύπρο την περίοδο 1876-79 ο Major Alexander Palma di Cesnola.



Και τόση έντασις σ΄ ελληνική  φρασεολογία Μαρία Βαρελά.
Ο στίχος είναι από το ποίημα Ούτος Εκείνος (1909)
Από τα 150 αναγνωρισμένα του έργα σε μια βάση δεδομένων μέσω ενός αλγοριθμικού μηχανισμού εντοπίζονται οι λέξεις που επαναλαμβάνονται. Αυτές είναι που εκφράζουν σημεία της ψυχοσύνθεσης του, οράματα, ιδανικά ή και νευρώσεις του.
Το βίντεο παραθέτει τις λέξεις αυτές και οι σχεδιαστικές παράμετροι της σύνθεσης της εικόνας εξαρτώνται υπολογιστικά από την συχνότητα τους στο κείμενο.


Μία ανασκαφή/ Μια ανάγνωση (Ενώπιον του Αγάλματος του Ενδυμίωνος) Rick Myers
Σε συνεργασία με την Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης συλλέχτηκαν μικρά θραύσματα Πεντελικού μαρμάρου από τις πρόσφατες εργασίες συντήρησης του Παρθενώνα. Με σκόνη από αυτά γράφτηκε το κείμενο μιας  μετάφρασης του παραπάνω ποιήματος επάνω σε μια μεμβράνη τεντωμένη σε πάνω από δύο ηχεία. Τα ηχητικά κύματα από την ανάγνωση μιας διαφορετικής μετάφρασης του ιδίου ποιήματος αποσυνθέτουν την οπτική απόδοση του κειμένου.


Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα Joana Hatjithomas & Khalil Joreige
Έχοντας σαν αφετηρία το ποίημα Περιμένοντας τους Βαρβάρους βλέπουμε εικόνες από την Βηρυττό όπου και βρίσκονται οι δημιουργοί του.


                                           Αντιόχεια -Θεοδωρόπουλος Γιάννης


                                           Απ΄τον καιρό -Έρικα Σκούρτη


                             Πρός την τράπεζα του μέλλοντος Θοδωρής Προδρομίδης


                                        Αστικό φωτοστέφανο-Βασίλης Ψάρρας


                                                Πίννα-Αθανάσιος Αργιανάς