Η ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ, ΟΙ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΟΙ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ!

Τις τελευταίες μέρες η κοινή γνώμη ασχολείται στην τηλεόραση, τον τύπο και το ιντερνέτ με την απαράδεκτη φυλάκιση για 10 χρόνια της καθαρίστριας για την πλαστογραφία  που έκανε στο χαρτί του Δημοτικού σχολείου  που κατέθεσε για να διοριστεί.

Δυστυχώς η Δικαιοσύνη αρκετές φορές δεν είναι μόνο τυφλή αλλά είναι και παράλογη ιδίως όταν δεν ασχολείται με την ουσία μιας υπόθεσης , όπως αυτή, ή σε άλλες περιπτώσεις όταν παρακάμπτοντας την κοινή λογική εκδίδει παράλογες αποφάσεις.

 Σε πρόσφατη δικαστική απόφαση που αφορά συγγενικό μου πρόσωπο, δεν αναγνώρισε στην οικία του του 1910 σε χωριό, ότι της ανήκουν πίσω της 80τμ χώρος, στον οποίο μάλιστα υπήρχε και  ο βόθρος της οικίας! Ακόμα και στην Πανεπιστημίου την ίδια εποχή τα κτίσματα είχαν πίσω τους ελεύθερους χώρους!

Η καταδίκη της καθαρίστριας πάντως βασίστηκε στον  νόμο 1608/1950, περί καταχραστών του δημοσίου που προέβλεπε αρχικά για πλείστα αδικήματα μόνο την ποινή του θανάτου, σήμερα βέβαια ισόβια κάθειρξη.

Η αυστηρότητα του νόμου αυτού στην εποχή του ήταν δικαιολογημένη, γιατί είχαν έρθει πολλά χρήματα στην χώρα για την ανασυγκρότηση της μετά τον πόλεμο και αντίστοιχα υπήρχαν και πολλά λαμόγια που τα εποφθαλμιούσαν.

Μόλις 25 χρόνια είχαν περάσει από την εποχή που, παρά τις αντιδράσεις, είχαν οδηγήσει στην κρεμάλα δύο στρατιωτικούς ως καταχραστές του δημοσίου. (Σχετικά στο ποστ μου ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΚΡΕΜΑΛΑ)

Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο νόμος που επιβάλλει παράλογες ποινές.

Το ίδιο παράλογες ποινές προέβλεπε και ο N.4229/24 Ιουλίου 1929  του Βενιζέλου, το περίφημο ιδιώνυμο, που καθιέρωνε την δίωξη κομμουνιστών, αναρχικών και την καταστολή συνδικαλιστικών κινήσεων, ο οποίος ίσχυε μάλιστα  μέχρι το  1974.

Ο λογοτέχνης, ποιητής, πεζογράφος και πολιτικός Ασημάκης Πανσέληνος ήταν δικηγόρος. Ήταν κατά τον μεσοπόλεμο  δικηγόρος της Εργατικής Βοήθειας, οργάνωσης που βοηθούσε τους διωκόμενους με το ιδιώνυμο και έτρεχε κάθε μέρα στα δικαστήρια για να υπερασπιστεί απεργούς εργάτες, που «τους πιάνανε κατοσταριές κατοσταριές», όπως έλεγε, και τους καθίζανε στο σκαμνί για παραβίαση του νόμου αυτού, καταδικάζοντας  τους συνήθως σε  δυο χρόνια φυλακή και δυο εξορία.

Από την εμπειρία του αυτή και την αναλγησία των δικαστών, όπως στην πρόσφατη καταδίκη της καθαρίστριας εμπνεύστηκε το παρακάτω σαρκαστικό του ποίημα.

Τριμελές Πλημμελειοδικείον

Πάνω στην ξύλινη έδρα καθισμένοι,
μια γνώμη, μια καρδιά ευχαριστημένη,-
τρεις ομοιόμορφοι, ήσυχοι ανθρωπάκοι
κι ο εισαγγελέας, με Φαίρμπανξ* μουστακάκι!

'Ενας εργάτης κάθεται στον μπάγκο,
από ένα σπάγγο κρέμεται ο Χριστός
κι απ' το Χριστό κρεμιέται, δίχως σπάγγο,
το Καθεστώς!

"Εσύ είσουν αρχηγός στην απεργία;"
"Αυτό για μένα θα είτανε τιμή".
"Και τι σας φταίει το Κράτος κι η Θρησκεία";
"Βοηθούν όσους μας κλέβουν το ψωμί"!

Ο πρόεδρος είναι μάνα στη δουλειά του
κι είναι αυστηρός στα ήθη και στους τρόπους,
κοιτάει το νόμο μέσα απ' τα γιαλιά του
και μέσα από το νόμο τους ανθρώπους.

"Δυο χρόνια φυλακή και δυο εξορία"!
Και τον ακούει ο εργάτης καθιστός,
κλαίει μια γριούλα με ήμερη πικρία,
μειδιά κάτου απ' τη σκόνη του ο Χριστός,

Πάνω στην ξύλινη έδρα καθισμένοι,
μια γνώμη, μια καρδιά ευχαριστημένη,
δικάζουνε τον κλέφτη, τον αλήτη
κι απέ παίρνουν το τραμ και πάνε σπίτι.

Τρων και μιλάν για το 'Αδικο με πάθος,
διδάσκουν τα παιδιά τους ηθική,
βέβαιοι αυτοί πως είναι κατά βάθος,
πιο τίμιοι απ' όσους κλειούν στη φυλακή.

*Φαίρμπανξ μουστακάκι = μουστάκι σαν αυτό που είχε ο πασίγνωστος τότε ηθοποιός   Douglas Fairbanks.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΜΠΟΥΤΑΡΗ ΚΑΙ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙ ΒΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσει κανείς την ομιλία του Μπουτάρη στο Δημοτικό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης μετά τον προπηλακισμό που υπέστη στην συγκέντρωση μνήμης των Ποντίων.

Σε αυτή δίνει ένα μάθημα σε όλους τους πατριδοκάπηλους του τι σημαίνει γνήσιος πατριωτισμός.

Όμως οι εικόνες βίας που είδαμε (στο ποστ μου ΟΥΣΤ ! ΓΕΛΟΙΟΙ ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΟΙ! μπορείτε να δείτε το σχετικό βίντεο) δεν είναι πλέον κάτι το πρωτόγνωρο στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα.

Στο κείμενο της Κατερίνας Παναγοπούλου Όταν για χρόνια χάιδευες τον τραμπουκισμό, εξέθρεφες τραμπούκους  αναφέρεται σαφώς πως η εργαλειοποίηση της βίας έχει παρελθόν αναγράφοντας μάλιστα και χαρακτηριστικές περιπτώσεις βίας στο πρόσφατο παρελθόν.

Είναι ευνόητο ότι περιστατικά βίας σε πολιτικά πρόσωπα, σε μια κοινωνία μάλιστα που βρίσκεται σε κρίση, μόνο με ένα τρόπο μπορούν να εξαλειφθούν. Αυτός δεν είναι άλλος παρά η απερίφραστη και χωρίς μισόλογα, καταδίκη τους από όλες τις πολιτικές παρατάξεις και η ταυτόχρονη σύλληψη και καταδίκη των αυτουργών των επιθέσεων.

Δυστυχώς και στα δύο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ιδεολογικά αντίθετος και τόσο οι ανακοινώσεις του καταδίκης της βίας έχουν πάντα και το -ναι μεν αλλά- όπως επίσης και το ασύλληπτο των βιαιοπραγούντων, όπως ο Ρουβίκωνας, που ακόμα και αν συλληφθούν μέλη του διατάσσονται, από τον πρόεδρο της Βουλής μάλιστα, να τους επιστρέψουν τα περιπολικά πίσω εκεί που τους συνέλαβαν!

Σαφέστερα δε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κυρίτσης μας εξήγησε πως:  «Ο Ρουβίκωνας είναι πολιτική ομάδα που κάνει ακτιβισμό»!  Δεν μπορείς λοιπόν να συλλάβεις ακτιβιστές που το μόνο που κάνουν είναι να επιτίθενται σε πρεσβείες, να σπάνε συμβολαιογραφεία ή να μπουκάρουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας!

Αυτή την αντίληψη ανοχής της βίας διαπιστώνει κανείς ακόμα και από το πρωθυπουργικό twitter για την επίθεση στον Μπουτάρη, όταν με την διατύπωση του αποδέχεται πως θα υπήρχε έστω κάποια δικαιολογία των προπηλακισμών αν ήσαν τουλάχιστον  αγανακτισμένοι πολίτες!

Για το ίδιο θέμα  γράφει ο Μάνος Βουλαρίνος στο Η σαπίλα της Ελλάδας:

Μιλάμε για τη χώρα στην οποία ο πρωθυπουργός βγάζει ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία η μόνη κακή βία είναι η ακροδεξιά βία. Μια ανακοίνωση στην οποία με σαφήνεια δηλώνεται πως σε περίπτωση που η βία ασκείται από αγανακτισμένους πολίτες ή από συγκεντρωμένο πλήθος, μπορεί να είναι και δικαιολογημένη. Μια ανακοίνωση που, είτε από πνευματική ανεπάρκεια είτε από πεποίθηση (μπορεί και από συνδυασμό των δύο), είναι ένα τσαχπίνικο κλείσιμο του ματιού στη βία. Στην καλή βία. Σ’ αυτή τη βία που γουστάρει και υπερασπίζεται ο πρωθυπουργός της σάπιας χώρας που λέγεται Ελλάδα. Και μπράβο του.

Όμοιος ομοίω αεί πελάζει γράφει ο Πλάτων στο Συμπόσιο του και αυτό επιβεβαιώθηκε πλήρως από τον έτερο, συνήθως λαλίστατο, κυβερνητικό συνεταίρο του Τσίπρα, που είναι ο μόνος πολιτικός αρχηγός που δεν καταδίκασε την επίθεση στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης.

Πως θα μπορούσε βέβαια να την καταδικάσει όταν ο ίδιος προέτρεπε σε βία με το περίφημο «λιντσάρετε τον Πάχτα» και για το οποίο μάλιστα δικαιώθηκε από την αδέκαστο ελληνική Δικαιοσύνη!

Η ανοχή, αν όχι η χρήση της βίας για την ιδεολογική επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ, έχει βέβαια και θεωρητικό υπόβαθρο!

 Το θέμα περί «καλής» και «κακής» βίας το έχει αναπτύξει επαρκώς στο παρελθόν ο μεγάλος διανοητής του ΣΥΡΙΖΑ Κατρούγκαλος και μπορείτε να  διαβάσετε σχετικά στο ποστ  ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΙΣΜΟΣ, Ο ΝΕΟΣ ΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δυστυχώς έχει δίκιο ο Μ.Βουλαρίνος  όταν γράφει πως:

Μιλάμε για τη χώρα στην οποία μπορείς να βανδαλίσεις όπου θέλεις, να απειλήσεις όποιον θέλεις, να καταστρέψεις ό,τι θέλεις, να αποκλείσεις όποιον δρόμο και όποιο πεζοδρόμιο θέλεις, να καταλάβεις όποιον χώρο θέλεις, να κάνεις ό,τι θέλεις, αρκεί να το κάνεις με τσαμπουκά. 

Και δυστυχώς κινδυνεύουμε, όταν τα παραπάνω καταντούν καθημερινότητα να τα συνηθίσουμε, όποτε τότε θα επιβεβαιωθεί ο Μάνος Χατζιδάκις που είπε:

Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά.

Β΄ΜΕΡΟΣ- ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ NOVARTIS ΚΑΙ ΟΙ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΡΩΗΝ ΚΑΙ ΝΥΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ

Το σκάνδαλο χρηματισμού γιατρών από την Νοvartis  έχει ξεκινήσει πάνω από 4 χρόνια στις ΗΠΑ, αλλά ακόμα εκεί δεν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα του.

Η αντίστοιχη έρευνα όμως  στην Ελλάδα αντί να προχωρήσει στην αποκάλυψη γιατρών που παρανόμως χρηματίστηκαν από την εταιρεία κατέληξε ξαφνικά σε  ένα πόρισμα που αναφέρει χρηματισμό σημαντικών προσωπικοτήτων της αντιπολίτευσης, από υπουργούς μέχρι πρωθυπουργούς, σύμφωνα με μαρτυρίες από προστατευόμενους μάρτυρες.

Η κατάθεση μάλιστα της δικογραφίας την επομένη του μεγάλου συλλαλητηρίου στην Αθήνα, που βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με την κυβερνητική θέση για το Μακεδονικό αλλά και το περιεχόμενο της δικογραφίας, ,οδήγησαν στην καταγγελία του ως δημιούργημα της κυβέρνησης,  σε συνεργασία με δικαστικούς λειτουργούς, για να σπιλωθούν οι αντιπολιτευόμενοι σε αυτήν πολιτικοί.

Από καιρό υφίσταται κατηγορίες για διασυνδέσεις δικαστικών με την εκτελεστική εξουσία, οι οποίες εντάθηκαν όταν μετά μια εβδομάδα από την συνταξιοδότηση της η τέως πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου, τοποθετήθηκε στην ΓΓ του Νομικού Γραφείου του πρωθυπουργού. 

Σε ανακοίνωσή της τότε η ΝΔ έλεγε για «μαύρη σελίδα για τη Δημοκρατία»: «Αποδεικνύεται έμπρακτα ότι για αυτήν την Κυβέρνηση δεν υφίσταται στην πράξη καμία έννοια διάκρισης των εξουσιών», ο δε υπεύθυνος του τομέα Δικαιοσύνης, Μεταναστευτικής Πολιτικής και Προστασίας του Πολίτη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Θεόδωρος Παπαθεοδώρου δήλωνε: «Η αλαζονεία της εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποκαλύπτει, χωρίς ντροπή, τις σχέσεις εξάρτησης που είχε η τ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κα Θάνου με τον κ. Πρωθυπουργό.»

Σε πρόσφατο άρθρο του επίσης ο κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΚΗΣ, αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου ε.τ. γράφει:

Τέλος, διαχρονικά υπάρχει ένας μικρός αριθμός ανωτάτων κυρίως δικαστικών λειτουργών, που εγώ αποκαλώ «καριερίστες», οι οποίοι, έχοντας τη φιλοδοξία να καταλάβουν θέσεις στη δικαστική ιεραρχία που πληρώνονται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου (Προέδρων και Αντιπροέδρων Ανωτάτων Δικαστηρίων και Εισαγγελέα Αρείου Πάγου), φροντίζουν να εναρμονίσουν τις ενέργειές τους με τις κυβερνητικές επιδιώξεις. 

Είναι γνωστό ότι από την υπόθεση της Νοvartis είχε παραιτηθεί τον Μάρτιο 2017  η επικεφαλής της εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένη Ράικου η οποία είχε στοχοποιηθεί από την εφημερίδα ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ.

Η εισαγγελέας  συνέδεσε την επίθεση που δέχτηκε με το γεγονός ότι τότε  η Εισαγγελία Διαφθοράς εντόπισε άμεσο χρηματισμό μεγάλου αριθμού κρατικών αξιωματούχων -κυρίως γιατρών δημοσίων νοσοκομείων- που δωροδοκούνταν από λογαριασμό της Novartis από την Ελβετία.

Ο  νυν αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης  Παπαγγελόπουλος,  την εποχή που υπηρετούσε την δικαιοσύνη, είχε κατηγορηθεί  ως ο  εισαγγελέας με το ρεκόρ υποθέσεων στο... αρχείο  και όπως έχει γράψει η Δήμητρα Κρουστάλλη, στο άρθρο της  Υπόγειες διαδρομές Παπαγγελόπουλου ,δεν έκανε σταδιοδρομία στηριζόμενος στη νομική αυθεντία του, αλλά στις πολιτικές σχέσεις που καλλιέργησε. 

 Όπως καταγγέλλει ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, η εισαγγελέας  διαφθοράς κ. Τουλουπάκη  ήταν για τρία  χρόνια δεξί χέρι  του Παπαγγελόπουλου, όταν ήταν εισαγγελέας  Εφετών, ο δε πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της Νέας Δημοκρατίας Αθανασίου ότι οι δύο τους  βρισκόντουσαν σε συνεχή επικοινωνία από τον περασμένο Νοέμβριο μέχρι την κατάθεση της δικογραφίας.
(Αυθημερόν προσθήκη) Η κυρία Τουλουπάκη επελέγη στις 10 Απριλίου 2017 ως αντικαταστάτρια της Ελένης Ράικου. Ήταν η νεώτερη αντιεισαγγελέας  Εφετών και μάλιστα είχε μόλις προαχθεί, μολονότι αποτελεί κοινό μυστικό στο δικαστικό σώμα ότι οι εκθέσεις επιθεώρησης της ήσαν «οι χειρότερες δυνατές», σύμφωνα  με άριστους γνώστες των παρασκηνίων στον δικαστικό χώρο. Κατά την προβλεπόμενη διαδικασία, θα έπρεπε ο εισηγητής  αεροπαγίτης Χαράλαμπος Μαχαίρας να υποβάλει στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο την πρόταση του για τον νέο εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς,  από τους τέσσερις υποψηφίους που είχαν μπει στην short list. Αντί γι΄αυτό και σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές,  παρενέβη η τότε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου και πρότεινε μόνο την κυρία Τουλουπάκη. Η πρόταση της έγινε δεκτή με μόνο μειοψηφήσαντα τον αρχαιότερο αντιεισαγγελέα, ο οποίος χαίρει γενικής εκτίμησης, Αθανάσιο Κατσιρόδη.

Η επιλογή Τουλουπάκη δεν πέρασε χωρίς αντιρρήσεις . Η αντιεισαγγελέας Εφετών Ευγενία Κυβέλου, μία από τους τέσσερις υποψήφιους, αρχαιότερη στο δικαστικό σώμα, με μεγάλη εμπειρία σε δικογραφίες οικονομικού ενδιαφέροντος καλύτερες σπουδές και εκθέσεις επιθεώρησης, κατέθεσε προσφυγή η οποία απερρίφθη. Τότε γράφτηκαν στον φιλοκυβερνητικό τύπο επικριτικά σχόλια για την προσφυγή της, την οποία την παρουσίαζαν ως μέρος  του παλαιού συστήματος  που φοβάται την επιλογή Τουλουπάκη. Ένα άλλο στοιχείο του βιογραφικού της είναι οι στενές σχέσεις της με την οικογένεια Μητσοτάκη-λέγεται ότι την βάφτισε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. 

Ο πρώην υπουργός ανέφερε επίσης ότι ο Παύλος Πολάκης γνωρίζει πολύ καλά ποιοι είναι οι προστατευόμενοι μάρτυρες.

«Έχω στοιχεία ότι ο Παύλος Πολακης τους ξέρει πολύ καλά τους μάρτυρες. Πήρε πίσω στη συνέχεια αυτά που είπε διότι του υπέδειξαν οι νομικοί του σύμβουλοι ότι αυτό που έκανε τινάζει στον αέρα όλη τη διαδικασία».

Επίσης ο αντιπρόεδρος της ΝΔ έχει αναφέρει πως η κ. Τουλουπάκη έχει αναθέσει μέρος της υπόθεσης στην γενική επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης Μαρία Παπασπύρου.

Σχετικά με την διάδοχο του Λέανδρου Ρακιντζή διαβάζουμε σε περσινό δημοσίευμα:

Η Μαρία Παπασπύρου, πρώην δικαστικός, πρώην Συμπαραστάτης του Πολίτη και της Επιχείρησης στην Περιφέρεια Αττικής, και πρώην ΠαΣοΚ που μεταστράφηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, έχει προκαλέσει τέτοια δυσλειτουργία στο Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών ώστε τα παράπονα έφθασαν μέχρι το Πρωθυπουργικό Γραφείο ενώ καταγγελίες έγιναν και στη ΝΔ.     

Η κυρία Παπασπύρου υπερηφανεύεται ότι σχεδόν μεγάλωσε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο και τα αδέλφια του - έχει και η ίδια δύο παιδιά - καθώς ήταν στενή φίλη της μητέρας του, η οποία απεβίωσε νέα. Μάλιστα οι δύο οικογένειες συνδέονται με κουμπαριά. Ο κ. Τζανακόπουλος και ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Μιχάλης Καλογήρου έκαναν την άσκησή τους για την απόκτηση άδειας δικηγορίας στο γραφείο του συζύγου της Κώστα Παπασπύρου.

Μεταξύ των άλλων υποθέσεων που ερευνά το ΣΕΕΔΔ είναι αυτές της Novartis και του ΚΕΕΛΠΝΟ, αλλά ήδη εγείρονται αμφιβολίες για την αξιοπιστία των πορισμάτων. Υπάλληλοι του ΚΕΕΛΠΝΟ καταγγέλλουν σε πρώην υπουργούς, στη ΝΔ και σε άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι τους ασκούνται πιέσεις προκειμένου να καταδώσουν πολιτικούς προϊσταμένους τους.

Ας δούμε όμως και μερικά άλλα συζητήσιμα σημεία σχετικά με την δικογραφία .

1-Βάσει του απαράδεκτου νόμου περί ευθύνης υπουργών, υπάρχει σημαντική πιθανότητα αδικήματα που έχουν εκτελεστεί να έχουν παραγραφεί. Αν πράγματι τα αδικήματα έχουν παραγραφεί τα ονόματα των πολιτικών που υπάρχουν στην δικογραφία δεν θα παραγραφούν από την μνήμη των πολιτών και θα παραμείνουν σε αυτήν ως ενόχων άσχετα αν ορισμένοι  ή και όλοι  είναι αθώοι. 
 2- Επίσης το άρθρο 86 του Συντάγματος προβλέπει ότι «αν στο πλαίσιο άλλης ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης ή διοικητικής εξέτασης προκύψουν στοιχεία, τα οποία σχετίζονται με τα πρόσωπα και τα αδικήματα της προηγούμενης παραγράφου, αυτά διαβιβάζονται αμελλητί στη Βουλή» (δηλ. τα αδικήματα των πολιτικών)

Η σωστή αυτή διαδικασία τηρήθηκε από την εισαγγελέα Διαφθοράς  με θρησκευτική ευλάβεια  στην υπόθεση που εμπλέκεται ο Καμμένος  με τα όπλα της Σαουδικής Αραβίας όταν "σκόνταψε" σε αυτόν, αλλά αντίθετα όταν η μάρτυς “Κελέση” ανέφερε στις 6-11-2017 το όνομα του Γεωργιάδη αντί αμελλητί  παραπομπής στην Βουλή συνέχισε  απτόητη την έρευνα της.

Η έρευνα για την Novartis ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2016 στις ΗΠΑ , ενώ στην Ελλάδα η εισαγγελική έρευνα ξεκίνησε στις 14 Δεκεμβρίου του 2016.

Όλα τα παραπάνω δημιουργούν εύλογα ερωτήματα στο πως (αντιγράφω από εδώ) 14 μέρες μετά, στις 28 Δεκεμβρίου του 2016, ο Παύλος Πολάκης σε ανάρτησή του στο facebook προανήγγειλε αποκαλύψεις για την υπόθεση της Novartis, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τις προηγούμενες κυβερνήσεις στο θέμα αυτό. ( ΥΓ.: Μετά τις γιορτές… Novartis…».)

Στις 7/1/2017 η εφημερίδα «Documento», που κυκλοφόρησε με τίτλο «Πρώην πρωθυπουργός στο Novartis – gate», προανήγγειλε την εμπλοκή πρώην πρωθυπουργού στην υπόθεση, περιέγραψε ορισμένα από τα στοιχεία που κατέθεσαν στη συνέχεια (!) οι μάρτυρες και περιγράφει το σύστημα διαφθοράς της φαρμακοβιομηχανίας, στο «σύστημα χρηματισμού» της οποίας, σύμφωνα με καταθέσεις που επικαλείτο το δημοσίευμα, ήταν περισσότεροι από 4.500 γιατροί «προκειμένου να γράφουν φάρμακα της εταιρίας».

Ωστόσο, στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ, ξεκαθαρίζεται πως «οι προστατευόμενοι μάρτυρες δεν έχουν καταθέσει συγκεκριμένα στοιχεία για χρηματισμό υπουργών».

Παρά ταύτα, ο κ. Πολάκης -άγνωστο πώς- φαίνεται να γνώριζε πολύ περισσότερα στοιχεία για την υπόθεση και επανήλθε στις 10/1/2017 δηλώνοντας (Στο Κόκκινο) ότι «ήδη κυκλοφορούν πολλά ονόματα και θα κυκλοφορήσουν και άλλα»!

Τη σκυτάλη πήρε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος, ένα μήνα μετά, στις 10/2/2017, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του κ. Σταύρου Θεοδωράκη στη Βουλή για τη διαφθορά, προανήγγειλε (χωρίς ωστόσο να έχει προκύψει κανένα σχετικό στοιχείο από την εισαγγελική έρευνα) πως στο «σκάνδαλο» της Novartis «συνδέονται και πολιτικά στελέχη»!

Εντυπωσιακές φαίνεται πως ήταν οι γνώσεις που είχε για το περιεχόμενο της έρευνας πριν από ένα χρόνο και ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής, ο οποίος στις 28/3/2017 από το βήμα της Βουλής δήλωνε πως «το σκάνδαλο Novartis θα αποδειχθεί ίσως μεγαλύτερο και από αυτό το σκάνδαλο της Siemens», προκαλώντας τότε την έντονη αντίδραση του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος κατήγγειλε τον κ. Κοντονή για βάναυση παραβίαση της διάκρισης των εξουσιών.

Σύντομα το Γ΄Μέρος.

Α΄ΜΕΡΟΣ –ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ NOVARTIS.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΚΑΙ Ο ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

Μόλις διάβασα πως :Η θρησκευτική εορτή των Τριών Ιεραρχών ορίζεται ημέρα αργίας…… Στην απόφαση αυτή είχαν ήδη εκφράσει τις αντιρρήσεις τους οι Μητροπόλεις Θηβών και Κρήτης που είχαν ταχθεί υπέρ του εκκλησιασμού των μαθητών, αντί της αργίας.

Η παραπάνω είδηση μου θύμισε μια αντίστοιχη μέρα στην εποχή που ήμουνα μαθητής  στο Α΄Γυμνάσιο Αρρένων στην Πλάκα. (σχετικά με αυτό έχω γράψει το παστ Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΘΗΝΩΝ-ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ)

Των τριών Ιεραρχών μας μάζεψαν όλους και μας πήγαν για εκκλησιασμό στην κοντινή στο σχολείο  εκκλησία του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά.

Όπως καταλαβαίνει κανείς ένα τσούρμο πάνω από 400 μαντράχαλους που ήταν μεν ευχαριστημένοι που δεν θα έκαναν  μάθημα αλλά δεν είχαν  και πολύ μεγάλη επιθυμία να καθηλωθούν  όρθιοι μέσα σε μία εκκλησία για να παρακολουθήσουν μια λειτουργία από την οποία έτσι και αλλιώς δεν καταλάβαιναν  τίποτα, δεν ήταν και πολύ εύκολο να χαλιναγωγηθεί.

Το αποτέλεσμα ήταν μια όλο κατάνυξη βαβούρα, από τις ψιθυριστές συζητήσεις μεταξύ των μαθητών, μουλωχτά σκουντήματα και πνιχτά γέλια.

Οι καθηγητές περιπλανώμενοι μεταξύ του πλήθους προσπαθούσαν να επιβάλουν ησυχία και ευλάβεια, αλλά δυστυχώς με ανεπιτυχή αποτελέσματα.

Έχοντας δίπλα μου ένα συμμαθητή μου ,στενό φίλο μου  και νυν  κουμπάρο  μου, δεν μπορούσα να κρατήσω τα γέλια μου καθώς με μεγάλη επιτυχία πετύχαινε να μιμείται λόξυγκα με ένα ιδιαίτερα ηχηρό χικ!

Με αυτό το χικ, του δήθεν λόξυγκα, έπεφτε πολύ γέλιο στην παρέα και στους κινηματόγραφους όταν ακουγόταν μέσα στην απόλυτη σιωπή που επικρατούσε σε  κορύφωση δραματικών στιγμών  της ταινίας, όταν ήδη  το γυναικείο πλήθος είχε βγάλει από την τσάντα του μαντηλάκι για να σκουπίσει κρυφά τα δάκρυα του!

Τελικά ένας καθηγητής που ήρθε αθόρυβα από πίσω μας, μας είδε που γελάγαμε και μας πέταξε έξω από την εκκλησία με αποτέλεσμα  να εορτάσαμε τους τρείς Ιεράρχες αλητεύοντας στην Αθήνα.

Από μικρό παιδί δεν είχα καλές σχέσεις  με τις εκκλησίες και το παπαδαριό. Η παλιότερη ανάμνηση μου σε σχέση με παπάδες ήταν στα βαφτίσια μου, καθώς με βάφτισαν σε ηλικία 4 ετών. Τα κωμικοτραγικά της βάφτισης μου τα έχω περιγράψει στο ποστ μου ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ή ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΝΙΞΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ! )

Ευτυχώς το πατρικό σπίτι  δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις με τις εκκλησίες και μόνο η γιαγιά μου είχε μια-δυό εικόνες στο δωμάτιο της  αλλά την εκκλησία την απέφευγε με την εύσχημη δικαιολογία ότι την πειράζει το λιβάνι στην στηθάγχη της!   

Δεν θυμάμαι ποια συγγενής ήταν αυτή που προσπάθησε μια φορά να με πάει να κοινωνήσω, αλλά μπροστά στην σθεναρή μου αντίσταση, καθώς γαντζώθηκα στην εξώπορτα ουρλιάζοντας ,δεν θέλω, αναγκάστηκε να υποχωρήσει, με αποτέλεσμα ότι θα πεθάνω χωρίς ποτέ στην ζωή μου να μπορέσω να εφαρμόσω τις εμπνευσμένες οδηγίες του παπά στο ποστ μου  ΕΑΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΒΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το τι πιστεύει ο κάθε άνθρωπος χριστιανός, μουσουλμάνος, ιουδαίος, ινδουιστής κτλ  Είναι αναφαίρετο και σεβαστό δικαίωμα του.

Η αντίδραση μου είναι στην προσπάθεια του που κάνουν  οι κάθε λογής εκπρόσωποι των διαφόρων δογμάτων για να επιβάλλουν  με βίαιο ή μέσω  κρατικής επιβολής την δική τους θρησκευτική  πίστη, σε  άλλους ανθρώπους . Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα θρησκευτικού παραλογισμού και επιβολής παραθέτω στο ποστ μου  Η ΔΙΑΒΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Γι΄αυτό τον λόγο είναι απαράδεκτες οι προσπάθειες μητροπολιτών να επιβάλουν στους μαθητές αντί αργίας την μέρα των Τριών Ιεραρχών να τους υποβάλλουν τα σχολεία σε υποχρεωτικό εκκλησιασμό.

Δεν συζητάω βέβαια για το ποιόν των Τριών Ιεραρχών  που όπως γράφει, μεταξύ άλλων,  ο Αναγνώστης Λασκαράτος (μπλογκ Ροΐδη και Λασκαράτου εμμονές) στο ποστ   Οι Tρεις Ιεράρχες, τα σύμβολα της Αντιγνώσης ήσαν :

Μισογύνηδες, αντισημίτες, εχθροί της ελληνικής Φιλοσοφίας, αντιερωτικά νευρωτικά πλάσματα, γιοί των αγίων θρησκόληπτων μανάδων τους, που τους ανάθρεψαν  κυριαρχικά, τους «ευνούχισαν» και τους έστρεψαν στη διαστροφή του μονήρους βίου, αναρριχημένοι οι δυο από αυτούς στον πατριαρχικό θρόνο με την ωμή παρέμβαση των αιμοβόρων αυτοκρατόρων, οι Τρεις Ιεράρχες αποκαλύπτονται μέσα από τα γραπτά τους, όχι μόνο ως κήρυκες μίσους αλλά και ως γελοίες καρικατούρες  που πήραν πολύ κόσμο στο λαιμό τους με τις μωρολογίες τους που απευθύνονται σε θεόκουτες γυναικούλες και που σήμερα ειδικά φαίνονται τόσο ανόητες όσο και επικίνδυνες. 

Όπως, επίσης ο ίδιος, αναρωτιέται εύλογα για την ίδια  την αναγκαιότητα ύπαρξης αυτής της εορτής στο ποστ  Θα ξεφορτωθούμε ποτέ τους 3 Ιεράρχες;

Είναι απορίας άξιο γιατί απονέμεται αυτή η τιμή στους 3 φανατικούς βυζαντινούς καλόγερους; Σε τι ωφέλησαν την ανθρωπότητα; Ούτε την Παιδεία, ούτε τη Φιλοσοφία, ούτε την Τέχνη, ούτε την Επιστήμη προήγαγαν. Μήπως ίδρυσαν σχολεία ή δίδαξαν οι ίδιοι κάπου τα Γράμματα; Ποια είναι τέλος πάντων η παρακαταθήκη τους και πως επέδρασαν στην προόδο των ανθρώπων; Η σχολική γιορτή των Τριών Ιεραρχών, είναι μια καθαρή ανοησία, που αφορά τους πιστούς αλλά με κανένα τρόπο την εκπαιδευτική κοινότητα. Είναι καιρός να μπει άμεσα ζήτημα κατάργησής της.

ΤΟ BREXIT ΚΑΙ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

Η δολοφονία της Τζο Κοξ συντάραξε όλο τον κόσμο αλλά ταυτόχρονα δεν έκανε πολλούς να συνειδητοποιήσουν ότι σε όλη την Ευρώπη υπάρχει πλέον ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων που, όπως ο Τόμας Μέιρ είναι ικανοί να φτάσουν στον φόνο φωνάζοντας όπως αυτός  "Θάνατος στους προδότες, ελευθερία στη Βρετανία, ή την τάδε χώρα".

Όλα αυτά τα άτομα είναι ευεπίφορα στο να πιστέψουν  τον κάθε λαϊκιστή  πολιτικάντη, όπως ο Φάρατζ, που ενώ στις τελευταίες εκλογές είχε πάρει μόνο 12,5%, βάσισε την επιτυχημένη εκστρατεία του Brexit στο μεταναστευτικό. Όσοι  τον ακολούθησαν δεν έκαναν τον κόπο να σκεφτούν ότι  η Βρετανία πέρσι απορρόφησε μόνο το 3% όσων ζήτησαν άσυλο στην Ευρώπη, αλλά εισέπραξε 40 εκατομμύρια ευρώ από το Asylum Found όντας έτσι η 6η πιο ωφελημένη χώρα!   

Όπως γράφει πολύ σωστά ο Πέτρος Τατσόπουλος : Μία από τις παρενέργειες του Brexit είναι πως θα φυτρώσουν σαν μανιτάρια σε όλη την Ευρώπη κάτι πατριδοκάπηλοι κρετίνοι που θα πιστεύουν ότι η πατρίδα τους είναι ανώτερη από τις υπόλοιπες μόνο και μόνο -όπως έλεγε ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω- επειδή ΟΙ ΙΔΙΟΙ γεννήθηκαν ΕΚΕΙ.

Δυστυχώς αυτοί οι πατριδοκάπηλοι έχουν από καιρό εμφανιστεί σε όλη την Ευρώπη. Μην ξεχνάμε ότι για 31000 ψήφους  δεν εξελέγη ο ακροδεξιός υποψήφιος Νόρμπερτ Χόφερ πρόεδρος της Αυστρίας.

Στην δε Γαλλία η Λεπέν θεωρείται ότι θα είναι σοβαρός διεκδικητής της προεδρίας.

Επίσης στην Ολλανδία ,το ακροδεξιό, αντιευρωπαϊκό και αντιμεταναστευτικό κόμμα  του Γκέερτ Βίλντερς προηγείται ήδη στις δημοσκοπήσεις.  

Αλλά και στην Ελλάδα δυστυχώς η Χρυσή Αυγή έχει καταλάβει  την 3η θέση στο κοινοβούλιο.

Παρομοίως και στις άλλες ευρωπαϊκές  χώρες, με την πρωτοκαθεδρία των χωρών του τέως ανατολικού μπλοκ, τα ακροδεξιά κόμματα έχουν σημαντική ισχύ.  

Ήδη ο Βίλντερς, η Λεπέν αλλά και η Λέγκα του Βορρά στην Ιταλία ζήτησαν διενέργεια δημοψηφίσματος στην χώρα τους.

Ποιος δε θα φανταζόταν πριν λίγα χρόνια πως ένας τόσο χυδαίος λαϊκιστής σαν το Ντόναλντ Τραμπ θα έφτανε να διεκδικεί την προεδρία των ΗΠΑ;

Στο ποστ μου Ο ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΡΙΣΗ γίνεται εμφανής ο μηχανισμός με τον οποίο οι λαϊκιστές πολιτικοί καταφέρνουν να χαλιναγωγήσουν τις λαϊκές μάζες.

Έτσι και στην Βρετανία η λαϊκίστικη εκστρατεία του Brexit, ποντάροντας στον εθνικισμό  είχε μεγαλύτερη επίδραση στις μεγαλύτερες ηλικίες που είχαν αναμνήσεις από την εποχή της αυτοκρατορίας, στους λιγότερο μορφωμένους  που έχουν και λιγότερη ενημέρωση των συνεπειών που θα έχει η χώρα τους μετά την έξοδο και στους  άνεργους των αποβιομηχανοποιημένων περιοχών που θεωρούν πως οι μετανάστες τους παίρνουν τις θέσεις εργασίας. 

Αντίθετα με τον λαϊκισμό της ακροδεξιάς ο αριστερός  ηγέτης του  Κόμματος των Εργατικών  Τζέρεμι Κόρμπιν, είχε τοποθετηθεί υπέρ  της ψήφου για την παραμονή τονίζοντας:

 «Παραμένοντας στην ΕΕ, είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατέψουμε το περιβάλλον, το Εθνικό Σύστημα και τα εργατικά δικαιώματα (…)

Χρειάζεται αλλαγή, όμως αυτή μπορεί να έλθει μόνο από τα μέσα, δουλεύοντας με τους συμμάχους μας στην ΕΕ (…)

Η ΕΕ, με όλα τα ελαττώματά της, έχει αποδείξει ότι είναι το κρίσιμο διεθνές πλαίσιο για να χτίσουμε ένα καλύτερο κόσμο (…)

 Η ΕΕ έχει φέρει επενδύσεις, δουλειές και προστασία για τους εργάτες, τους καταναλωτές και το περιβάλλον»

Όλα αυτά σε αντίθεση με την ντόπια ομοφωνία των δύο άκρων του πολιτικού φάσματος που άσχετα από το βρετανικό δημοψήφισμα ανέκαθεν είχαν ταυτόσημες  απόψεις μιλώντας με τον ίδιο τρόπο για ευρωληγούρηδες και ευρωλάγνους και έξοδο από την ΕΕ.

Δεν μπορώ να προβλέψω ποια θα είναι η εξέλιξη των πραγμάτων μετά από αυτή την καθοριστική απόφαση των Βρετανών για το μέλλον της Ευρώπης, αλλά αυτή η παγκόσμια άνοδος του λαϊκισμού της ακροδεξιάς μαζί με την συνεπακόλουθη ανάπτυξη  των εθνικισμών και των εθνικών περιχαρακώσεων έχει ιστορικά αποδειχτεί ότι τελικά δεν έχει καλή εξέλιξη για τους λαούς.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 27-6-2016

Ένα κείμενο που αξίζει κανείς να το διαβάσει.

Το τέρας των Δημοψηφισμάτων απειλεί τις Δημοκρατίες

ΧΑΡΙΣ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΕΖΟΥΣ ΕΜΑΘΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ ΚΟΥΛΕ ΤΩΝ ΑΠΤΕΡΩΝ

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου μέρη της Κρήτης είναι το Παλαίκαστρο ή "Κούλες Απτέρων" που κάθε φορά που ανέβαινα σε αυτό μου έκανε  εντύπωση το πόσο λίγους επισκέπτες είχε, παρά την μοναδική του θέση καθώς  δεσπόζει στον κόλπο της Σούδας.

Αυτό το κάστρο, που όλοι όσοι έρχονται με το καράβι στα Χανιά το βλέπουν να δεσπόζει υπερήφανο στα αριστερά τους, λίγοι κάνουν τον κόπο να το επισκεφτούν.

Ευτυχώς όμως που σχεδιάστηκαν αυτοί οι ταυτόχρονοι γάμοι των Κινέζων με αποτέλεσμα  το κάστρο να αποκτήσει διεθνή προβολή και να δημιουργεί ελπίδες ότι σύντομα και τα δύο άλλα φρούρια στην  είσοδο της Σούδας το Ιτζεδίν και το κάστρο της νήσου της Σούδας θα μπορέσουν να γίνουν μονίμως επισκέψιμα από τον κόσμο γιατί σήμερα δεν είναι παρά σε σπάνιες περιπτώσεις .

Επίσης ελπίζω να γίνουν και τα αναγκαία έργα συντήρησης αυτών των μνημείων αφ΄ ενός για να μην καταστραφούν αλλά επίσης και για την αυταπόδεικτη αναγκαιότητα τους για ανάλογες εκδηλώσεις, όπως μπορεί να δει κανείς  στην παραπάνω φωτογραφία από τον γάμο και από αυτήν που έχω τραβήξει το 2004.

Το όνομα Άπτερα, όπως αναφέρει ο Στέφανος Βυζάντιος, προέκυψε κατά. την μυθολογία, από τον καυγά που είχαν οι Μούσες με τις Σειρήνες για το ποιες παίζουν καλύτερα μουσική.

Έγινε διαγωνισμός, οι Μούσες νίκησαν και από την ντροπή τους οι Σειρήνες έκοψαν τα φτερά τους, πήραν ένα λευκό χρώμα και έπεσαν στην θάλασσα που είναι κάτω από το φρούριο του Ιτζεδίν.

Έτσι η περιοχή ονομάστηκε Άπτερα και τα νησάκια που υπάρχουν στην είσοδο του κόλπου της Σούδας Λευκές.

Οι Κουλέδες ήσαν κάστρα που έκτισαν οι Τούρκοι  σε ψηλούς λόφους, σταυροδρόμια, λιμάνια, περάσματα και οι φρουρές τους είχαν σκοπό την κατασκοπεία των επαναστατών, τον έλεγχο των μετακινούμενων χριστιανών και την επικοινωνία μεταξύ τους (με σαλπίσματα ή φωτιές) σε περιπτώσεις κινδύνου, ώστε να μεταφερθεί το μήνυμα σειριακά στα κεντρικά στρατόπεδα (κισλάδες). Η λειτουργία των Κουλέδων είχε άμεσα και καταστρεπτικά αποτελέσματα για τους Κρητικούς, καθώς απέκοψε την ενδοεπικοινωνία μεταξύ τους.

http://www.cretanbeaches.com/amyntiki-arhitekt%CE%BFniki/k%CE%BFyledes/
Ο Κούλες της Απτέρας ή το φρούριο Σούμπαση, όπως αλλιώς ονομάζεται, κτίστηκε μετά την Κρητική επανάσταση του 1866 στα ερείπια ενός  άλλου φρουρίου κτισμένου για πρώτη φορά από τους Βενετούς τον 16ο αιώνα πριν να καταστραφεί από τους πειρατές το 1583.

 Κατά την παραμονή του στην Κρήτη το δέκατο όγδοο αιώνα , ο Richard Pocock στο βιβλίο του Voyages en Orient, dans l'Égypte, l'Arabie, la Palestine, la Syrie, la Grèce (1772)  περιγράφει τα ερείπια ενός ημικυκλικού πύργου .

Ο Spratt, στο βιβλίο του Travels and researches in Crete  το 1850 είχε δει τα ερείπια του, θεωρώντας  τα ρωμαϊκά ή μεσαιωνικά.

Κτίστηκε από τον Τούρκο Χουσείν Αβνί Πασά και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα φρουριακής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα.

Η κατασκευή του από τους Τούρκους έγινε με υλικό που πήραν από την αρχαία πόλη των Απτέρων.

Στις επάλξεις, που ήταν στο δώμα του Κουλέ, ανέβαιναν οι στρατιώτες με εσωτερικές ξύλινες σκάλες. Το φρούριο διέθετε όλους τους αναγκαίους χώρους στρατωνισμού, διαμονής αξιωματικών, αποθήκευσης, φυλάκισης, παρασκευής φαγητού, εστίασης, κ.α.

Το κτίριο είναι ορθογώνιο με 35 μέτρα μήκος και 25 μέτρα πλάτος  και  πλαισιώνεται από δύο πύργους στη νότια πρόσοψη . Η βόρεια όψη σχηματίζει ένα τόξο .

Το φρούριο ελέγχει πλήρως τον κόλπο της Σούδας και την κοιλάδα του Αποκόρωνα  προς τις Καλύβες και τον Βάμμο.

Βρίσκεται  επίσης πάνω από  το φρούριο του Ιτζεδίν που κτίστηκε λίγα χρόνια μετά το 1872.

Ο Κούλες μετά την αποχώρηση των Τούρκων από την Κρήτη, χρησιμοποιήθηκε ως σχολείο για το χωριό Μεγάλα Χωράφια.

ΔΥΟ ΠΟΣΤ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ  ΟΚΤΑΩΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  

ΣΙΚΑΓΟ 1Η ΜΑΙΟΥ 1886

Η ΠΟΛΥΝΕΚΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 8ΩΡΟ ΣΤΗΝ ΣΕΡΙΦΟ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΤΗΓΑΝΗΤΗ ΠΑΤΑΤΑ ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ!

Μερικές φορές διαβάζεις ένα κείμενο και διαπιστώνεις με έκπληξη πως αυτά που έχει γράψει κάποιος άλλος τα είχες και εσύ σκεφτεί κατά καιρούς έχοντας παρόμοιες εικόνες, εμπειρίες ακόμα και οσφρητικά ερεθίσματα.
 Έτσι λοιπόν τραγάνισα προ ημερών με απόλαυση το κείμενο της Έλενα Ακρίτα για ένα από τα νοστιμότερα φαγητά, που δεν ξέρω κανένα που να μην το τρώει, τις τηγανιτές πατάτες!
 Το έγραψε με έναυσμα το κίνημα της πατάτας Νευροκοπίου που υπάρχει στις μέρες μας αλλά νομίζω πως είναι και θα είναι διαχρονικό. Απολαύστε και σεις ένα μέρος από το κείμενο και είμαι σίγουρος πως μερικοί θα τρέξουν μετά να ρίξουν μερικές πατάτες στο τηγάνι!
 Κανένα τρόφιμο δεν είναι τόσο βαθιά ριζωμένο στο γονίδιό μας όσο η πατάτα. Οχι η πατατοσαλάτα, όχι ο πουρές και σίγουρα όχι το ογκραντέν ή το σουφλέ πατάτας: η τηγανητή. Η απλή τηγανητή πατατούλα. Αυτό το θεσπέσιο τραγανιστό πιάτο, αυτό το κρίτσι κρίτσι που δεν θες να τελειώσεις ποτέ, μας πάει πίσω στα παιδικά μας χρόνια, μας ταξιδεύει σε αναμνήσεις που ο χρόνος τις ξεθώριασε αλλά δεν τις εξόντωσε. Η μυρωδιά του καμένου λαδιού σε εποχές χωρίς απορροφητήρες κι αποσμητικά χώρου… Η μάνα όρθια να τις στεγνώνει σε καθαρό πανί να φύγουν τα πολλά νερά. Το λάδι που έπρεπε να κάψει καλά. Η πατάτα που έπρεπε να τσιτσιρίσει θεαματικά. Φτστσουου ένα πράγμα. Κι η μάνα που τινάζεται ελαφρά προς τα πίσω μην την πάρουν τα σκάγια κι απλώνουμε μετά οδοντόκρεμες σε καμένα δάχτυλα.
 Η πατάτα δεν έκανε ποτέ σόλο καριέρα… Πάντα από δίπλα υπήρχαν κι ένα δυο αυγά τηγανητά… Ή τυρί φέτα με λαδάκι και ρίγανη… Ή μια χωριάτικη… Κάποιο συνοδευτικό τέλος πάντων, που όμως ποτέ δεν ακύρωνε η κυριαρχία της τηγανητής πατάτας. Αυτή ήταν πάντα η σταρ, αυτή έβγαινε τελευταία στην υπόκλιση, αυτή αποθεωνόταν στο τέλος… Αν ρωτήσεις 99 στους 100 Ελληνες ποιο ήταν το αγαπημένο φαγητό των παιδικών τους χρόνων, «τηγανητές πατάτες» θα σου πουν. Κι αν τους ξαναρωτήσεις ποιες ήταν οι πιο νόστιμες που έφαγαν ποτέ, «της μάνας μου» θα σου απαντήσουν. Ακόμα και μετά, στα χρόνια της φούσκας, που οι Ελληνες ανακάλυψαν τη nouvelle - μην ξεράσω - cuisine, την πάπια με δαμάσκηνο, το χοιρινό με μέλι και το γουρούνι με γαρίφαλο στο αυτί… Πήγαιναν στο ρεστοράν, έτρωγαν την απειροελάχιστη γκουρμέ κουραδίτσα στο τεράστιο πιάτο και μετά γύριζαν σπίτι και τσάκιζαν μια τηγανιά πατάτες να στανιάρει το στομάχι τους. Η τηγανητή πατάτα είναι το πιο «αταξικό» έδεσμα που υπάρχει. Καταργεί κοινωνικούς διαχωρισμούς, ξεπετάει οικονομικές διαστρωματώσεις. Τα πλουσιόπαιδα δεν μεγάλωσαν με καπνιστό σολομό και τα φτωχόπαιδα με βλίτα απ' το βουνό. Ολα τα παιδιά με πατάτες μεγαλώσαμε… Και με πατάτες μεγαλώνουμε τα δικά μας παιδιά.
 Πόσο δίκιο έχει δε για όλες αυτές τις αηδίες της nouvelle cuisine που βρίσκεσαι μπροστά σε ένα τεράστιο πιάτο με πράγματι μια απειροελάχιστη κουραδίτσα στο κέντρο ακαθορίστου προέλευσης και γεύσης ενώ ο μαίτρ με αρκετά εμφανή σαδισμό σου εξηγεί τι απίθανους γευστικούς συνδυασμούς έχει αυτή η κουράδα στολισμένη με 3 αρακάδες και κάτι ίχνη φυτών ακαθόριστης προέλευσης.
 Το κακό δε είναι ότι πολλές γυναίκες παρασύρονται από όλη αυτή την γκουρμεδολογία που μας κατακλύζει και ενώ σε καλούν σε τραπέζι που υποτίθεται πως θέλουν να σε ευχαριστήσουν σε μεταβάλουν σε πειραματόζωο των μαγειρικών τους εμπνεύσεων. Οι δε κυρίες της παρέας αφού κατακεραυνώσουν κουτσομπολεύοντας μεταξύ τους τα εδέσματα της οικοδέσποινας, της λένε υποκριτικά -Εξαιρετικό ήταν χρυσή μου!-
Βέβαια ως γνήσια μιμητικά όντα στο δικό τους σπίτι θα προσπαθήσουν να φτιάξουν κάτι πιο απίθανο ! Ακόμα θυμάμαι τον κουμπάρο μου που σε ένα φιλικό σπίτι που μας είχαν καλέσει για φαγητό ανενδοίαστα η οικοδέσποινα που τον ξέρει παιδιόθεν του είπε πως - Α΄μάλλον αυτά που έχω φτιάξει δεν τα τρως εσύ!
Όπως έχει πει ο ίδιος αφού σε καλούν να φας και θέλουν να σε ευχαριστήσουν γιατί δεν βάζουν ένα αρνάκι στο φούρνο με πατάτες που το τρώνε όλοι και μένουν και ευχαριστημένοι;
 Ακριβώς δε αυτό που γράφει η Ακρίτα πως μετά από ένα τέτοιο γεύμα πας και ρίχνεις μια τηγανιά πατάτες το έχω ζήσει με τον παραπάνω, όταν βρισκόταν με την γυναίκα του στο Εδιμβούργο για το PhD του. Τους είχαμε επισκεφτεί με την γυναίκα μου εκεί και μας είχαν πάει σε ένα ταβερνάκι να φάμε τοπικές σπεσιαλιτέ που δυστυχώς μας έχει μείνει αξέχαστη η ανοστιά τους.
 Γυρίσαμε στο σπίτι τους και ακόμα θυμάμαι την νοστιμιά που είχαν τα τηγανιτά αυγά με μπέικον και τηγανιτές πατάτες που φάγαμε μετά τις σκωτσέζικες αηδίες!
 Δεν μου έχει μείνε δε στην μνήμη κανένα πιάτο από γκουρμέ, του κώλου, εστιατόρια ενώ μου έχουν μείνει ανεξίτηλα στο μυαλό 3 αξέχαστες γευστικές εμπειρίες από ταβερνάκια.
 Η πρώτη ήταν ένας εξαιρετικά ψημένος κολιός καλοκαίρι στην Σέριφο.
 Η δεύτερη ήταν ένα πιάτο σε ένα μαγέρικο στο λιμάνι του Πόρτο της Πορτογαλίας. Σε ένα μακρόστενο μεγάλο πιάτο μας έφεραν φρεσκοτηγανισμένες πατάτες και επάνω τους μια ζουμερή καλοψημένη μπριζόλα επάνω στην οποία είχε απλώσει ένα τηγανητό αυγό!
 Η τρίτη, και καλύτερη, ήταν σε ένα ερημικό κολπίσκο της Τζιάς που μια γριά είχε το σπίτι της και τον κήπο της. Καθώς ρωτήσαμε αν υπάρχει εκεί κοντά κάπου να φάμε, προθυμοποιήθηκε να μας φτιάξει αυτή κάτι πρόχειρο. Μας τηγάνισε αυγά από τις κότες της, έκοψε ντομάτα από τον κήπο της και τηγάνισε τις πιο θεσπέσιες τηγανιτές πατάτες που έχω φάει έχοντας τους ρίξει επάνω θρούμπη!
 Μόνο η λέξη πανδαισία μπορεί να σηματοδοτήσει επακριβώς το τι αισθανθήκαμε με αυτό το γεύμα και βέβαια ως γνήσιοι δοκιμαστές της Michelin την βαθμολογήσαμε ομόφωνα με 3 αστέρια !
 Και για όσους δεν τρώνε τηγανιτές πατάτες για να μην παχύνουν και να μην τους αυξηθεί η χοληστερίνη προφανώς δεν γνωρίζουν τα νεώτερα επιστημονικά δεδομένα που διαπίστωσαν πως βοηθούν στην καταπολέμηση του άγχους και απελευθερώνουν την «ορμόνη του έρωτα» ! Λεπτομέρειες εδώ.
 Τελειώνω δε με ένα ωραίο σχετικό ανέκδοτο.
 Ήταν τρεις αδερφές από την Κρήτη πολύ αγαπημένες. Ήρθε η ώρα να παντρευτούν.
 Η μία παντρεύτηκε κάποιον ο οποίος ζούσε στην Αμερική και θα έφευγε μαζί του.
 Η δεύτερη παντρεύτηκε κάποιον ο οποίος ζούσε στην Αγγλία και θα πήγαινε εκεί. 
 Η τρίτη παντρεύτηκε κάποιον από το χωριό τους στην Κρήτη και θα έμενε εκεί. 
 Το τελευταίο βράδυ πριν χωρίσουν λυπημένες μιλούσαν:
 - Κορίτσια να γράφουμε συχνά η μία στην άλλη, να λέμε τα νέα μας, πως περνάμε με τους άντρες μας, είπε η πρώτη.
 - Ναι, αλλά όταν θέλουμε να πούμε κάτι για το σεξ πώς να το πούμε; 
- Να μην πάρει κανείς άλλος το γράμμα και το διαβάσει, είπε η δεύτερη.
 - Εγώ λέω, όταν γράφουμε για το σεξ, να λέμε τηγανιτές πατάτες, είπε η τρίτη και όλες συμφώνησαν. Πέρασε καιρός και το πρώτο γράμμα έφτασε από την Αμερική:
 "Εδώ κορίτσια είναι πολύ ωραία. Έχουμε αλυσίδα εστιατορίων. Πολλά λεφτά, βόλτες και ταξίδια, αλλά τηγανιτές πατάτες τρώμε μια φορά το μήνα".
 Μετά ήρθε το γράμμα από την Αγγλία:
 "Κορίτσια όλα πολύ καλά. Έχουμε αλυσίδα καταστημάτων με ρούχα. Πολλά λεφτά, γυρνάμε όλο τον κόσμο, τα παιδιά πάνε στα καλύτερα σχολεία, αλλά τηγανιτές πατάτες τρώμε μια φορά στις δεκαπέντε μέρες".
 Τελευταίο ήρθε το γράμμα από το χωριό της Κρήτης:
 "Εδώ κορίτσια τι να σας πω; Όπως τα ξέρετε. Χωράφι, παιδιά, νοικοκυριό, τα ίδια και τα ίδια. Τηγανιτές πατάτες όμως τρώμε κάθε μέρα και τα Σαββατοκύριακα ο Μήτσος γλύφει και το τηγάνι."