ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΌ ΕΝΑ ΚΑΥΣΩΝΑ ΠΡΙΝ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ

Ο πρόσφατος καύσωνας μου θύμισε έναν αντίστοιχο στην Αθήνα, ένα  καλοκαίρι των φοιτητικών μου χρόνων που οι γονείς μου είχαν πάει ένα ταξίδι στο εξωτερικό.

Το μεγάλο πρόβλημα εκείνης της εποχής ήταν ότι όσοι είμαστε Αθηναίοι και σπουδάζαμε στην Αθήνα ζηλεύαμε τους φοιτητές που ήσαν από την επαρχία και έμεναν σε κάποιο νοικιασμένο δωμάτιο γιατί αυτόματα διέθεταν όποτε ήθελαν μια εξαιρετική γκαρσονιέρα ενώ εμείς καραδοκούσαμε  πότε θα λείπουν οι γονείς μας για μπορέσουμε να φέρουμε την γκόμενα για τα περαιτέρω.

Μόλις λοιπόν έφυγαν οι δικοί μου έστειλα τηλεγράφημα στο τότε φλογερό αίσθημα και νυν και αεί πλέον σύζυγο, μιας και στο σπίτι της στην Κρήτη δεν είχε τότε τηλέφωνο, με το παρακάτω κείμενο:

Αρχίζει έκτακτο θερινό εργαστήριο.

Έλα γρήγορα για να το προλάβεις.

 Μαρία.

Άμα τη λήψη του τηλεγραφήματος οι γονείς της, ενδιαφερόμενοι όπως όλοι οι γονείς, για τις σπουδές της κόρης τους της έβγαλαν αμέσως εισιτήριο για να μην καθυστερήσει ούτε μια μέρα η εκπαίδευση της! 

Η φιλομαθής κόρη ήρθε με το επόμενο πλοίο αλλά ταυτόχρονα η πρόσκληση έγινε και στους δύο κολλητούς μου που αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα.

Έτσι λοιπόν μια ομοούσιος τριάς φίλων μετά των θηλυκών συντρόφων τους κατέλαβε από μία από τις κρεβατοκάμαρες του σπιτιού.

Εκεί απερίσπαστα μπορούσαν  τα ζευγάρια να αναπτύξουν τις προαιώνιες σχέσεις ανάμεσα στο Αρσενικό -Θηλυκό  χωρίς τους αντίστοιχους προβληματισμούς που έθετε η τότε πρωτοποριακή  και ομώνυμη ταινία του Γκοντάρ.

Βέβαια  με την απειλή της αμέσου εξώσεως, όπως οι πρωτόπλαστοι  από τον παράδεισο, τηρούσαν με ευλάβεια τις γραπτές εντολές που είχα αναρτήσει όπως πχ Όποιος πίνει νερό πλένει ποτήρι, Δεν περπατάμε ξυπόλυτοι στο παρκέ, δεν αλλάζουμε θέσεις στα αντικείμενα του σπιτιού, ότι λερώνουμε το καθαρίζουμε  κτλ.

Εκείνη την εποχή δεν είχαμε κλιματιστικά αλλά δεν θυμάμαι ο καύσωνας να είχε επηρεάσει είτε την διάθεση είτε τις επιδόσεις της παρέας  η οποία, απτόητη από αυτόν, διατηρούσε υψηλά το ηθικόν αλλά εξίσου υψηλά και το ανήθικον.

Από τα 3 ζευγάρια τα δυο  παντρευτήκαμε αργότερα, ενώ τον τρίτο φίλο τον παράτησε η κοπέλα του μόλις πήρε χαμπάρι ότι δεν είχε αντισταθεί στα θέλγητρα μιας άλλης .*

Ο χωρισμός αυτός προκάλεσε μεγάλη δυστυχία στον φίλος μας ο οποίος περνούσε μέχρι τότε καλά μαζί της, παρ΄όλο που είχε ένα πρόβλημα στο πήδημα γιατί ήταν πολύ αδύνατη και μας έλεγε συχνά μετά από σεξουαλική ευωχία που είχε μαζί της: 

Καλά ήταν αλλά βρε παιδιά με πονάει εκείνο το κόκαλο ! (εννοώντας την ηβική της σύμφυση που τον πλήγωνε προέχοντας στην λεκάνη της)

Αντίστοιχα στην υπόλοιπη παρέα ο χωρισμός αυτός δημιούργησε αισθήματα ανακούφισης κυρίως για ένα λόγο.

Λόγω οικονομικής στενότητας μας έκανε συνεχώς τράκα στα τσιγάρα μας!

Μόλις εμφανιζόταν κάποιο πακέτο έκανε  μία ανατριχιαστική, για αυτόν  που το είχε εμφανίσει  κίνηση , τεντώνοντας το χέρι της και κάμπτοντας συνεχώς τον δείκτη προς τον εαυτό της λέγοντας  συγχρόνως :

Δώς μου έεεενα τσιγαάρο!

Η εκδίκηση όμως είναι ένα φαγητό που τρώγεται κρύο!

Μία φορά λοιπόν σε ένα πάρτυ εμφανίστηκε επιτέλους η εν λόγω με ένα μονό πακέτο  των 10 τσιγάρων.

Αυτό ήταν το μεγάλο της σφάλμα!

Μόλις άνοιξε  το πακέτο για να πάρει ένα τσιγάρο ένα πλήθος από χέρια όσων είχαν υποστεί τράκα από αυτήν έκαναν επιτέλους μια βουτιά σε αυτό  το οποίο και άδειασε αυθωρεί.

Σε εκείνο το σημείο ο φίλος μας έκανε το σφάλμα να πει μια ατάκα υπερασπιζόμενος το αίσθημα του ,που έχει γράψει ιστορία και αποτελεί πλεον από τις κλασσικές ατάκες της παρέας:

Του τα  καπνίσατε όλα του κοριτσιού  βρε σεις!!

Οι  απαντήσεις που έλαβε εμπίπτουν στις διατάξεις περί ασέμνων και δεν τις γράφω.

Ο καύσωνας πέρασε, τα φοιτητικά χρόνια πέρασαν, οι νεανικοί έρωτες πέρασαν και τώρα το μόνο που μας έχει μείνει είναι το συζυγικό σέξ όπως το περιγράφει το ανέκδοτο .

Δεν ξέρετε τι είναι το συζυγικό σεξ;

Είναι αυτό που όταν συναντιόνται κάπου μέσα στο σπίτι δύο μακροχρόνια παντρεμένοι κοιτάζει ο ένας τον άλλο βλοσυρά και λένε ο ένας στον άλλο :

Αι γαμίσου!

* Σχετικό με τον χωρισμό αυτό είναι ένα από τα πρώτα μου ποστ με τίτλο ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΦΙΛΙΑ ; με αλλαγμένα βέβαια τα ονόματα.

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΗ-ΠΩΣ Η ΑΠΑΡΕΣΚΕΙΑ ΣΤΟΝ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΕΝΑ ΕΥΡΗΜΑΤΙΚΟ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ !

Στον δίσκο του Νότη Μαυρουδή ,του 1993, ΤΟΠΙΟ ΜΥΣΤΙΚΟ υπάρχει ένα  τραγούδι με τίτλο : Ωδή στον Διονύση με στίχους Τάσου Σαμαρτζή το οποίο τραγουδάει ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας.

Με το τραγούδι αυτό ήθελαν και οι τρεις τους να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους προς τον Σαββόπουλο που θεωρούσαν ότι είχε εγκαταλείψει τις αριστερές του ρίζες, που ήταν  αρκετά σαφείς στα μέχρι τότε τραγούδια του, καθώς θεωρούσαν πως  έχει προσχωρήσει πλέον στην καθεστηκυία τάξη.

Εκείνη την εποχή η αλλαγή της θεματολογίας των τραγουδιών του είχε προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις στο κοινό του, αντίστοιχες με τις αποδοκιμασίες  που υπήρξαν από θαυμαστές του Μπομπ Ντύλαν στο φεστιβάλ του Νιούπορτ το 1965 όταν άρχισε να χρησιμοποιεί ηλεκτρικά όργανα και  ασχολήθηκε και με την θρησκεία.

Όπως λέει ο ίδιος  ο Σαββόπουλος, πρόσφατα, απαντώντας στην ερώτηση :

Πόσο επίκαιρα είναι σήμερα εμβληματικά σας τραγούδια όπως «Η συγκέντρωση της ΕΦΕΕ», το «Άγγελος Εξάγγελος» και οι «Κωλοέλληνες»;

Οι Κωλοέλληνες έγιναν πια καθεστώς, δυστυχώς. Ο Άγγελος Εξάγγελος εξακολουθεί να μας τρομάζει κάθε φορά που πάει να μας πει την αλήθεια. Όσο για την συγκέντρωση της ΕΦΕΕ, έχω να πω ότι όταν ήμασταν εμείς φοιτητές παλεύαμε για να τ΄αλλάξουμε όλα, ενώ τώρα το πρυταναριό και οι φοιτητοπατέρες αγωνίζονται για να μην αλλάξει τίποτα.

Επίσης  δε στην ερώτηση:

....αναγνωρίζετε λάθη στον εαυτό σας; Αναθεωρείτε στάσεις και απόψεις;

Φυσικά και έκανα λάθη. Ήμουν όμως ειλικρινής. Έτσι αισθανόμουν και επομένως έτσι εκφραζόμουνα. Συχνά αναθεώρησα, συχνά αλλάζω. Μόνον οι νεκροί και τα ντουβάρια δεν αλλάζουν.

Αυτή την αλλαγή όμως  οι παλιοί του φίλοι  δεν την αποδέχτηκαν και    ο Γκαϊφύλλιας προλογίζει την εκτέλεση της Ωδής στον Διονύση μόνο με την κιθάρα του στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στις 16/9/2013 με τα εξής λόγια:

Για έναν άνθρωπο που αγαπήσαμε και τον είδαμε να αλλάζει. Να αλλάζει βίαια

Άσχετα από τα παραπάνω το τραγούδι πετυχαίνει να μιμηθεί με μεγάλη επιτυχία την μουσική και στιχουργική αισθητική του Σαββόπουλου  κάνοντας συχνές αναφορές σε γνωστά τραγούδια του.

Ακόμα και ο τίτλος του δίσκου του Μαρουδή Τοπίο Μυστικό παραπέμπει στο τραγούδι του Σαββόπουλου Μυστικό τοπίο από το δίσκο του Τραπεζάκια έξω (1983).

Επίσης και ο τίτλος  Ωδή στον Διονύση παραπέμπει σαφώς στο τραγούδι του Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη  από το Περιβόλι του Τρελλού (1969).

Όπως έχει πει ο ίδιος:

Το τραγούδι αυτό γράφτηκε το ’68, στο Παρίσι, που κάναμε βόλτες στα οδοφράγματα. Ήταν ο Μάης του '68, έτσι; Το τραγούδι ήταν εμπνευσμένο από τον Τσε Γκεβάρα, από την υπέροχη εκείνη αφίσα, όπου βλέπεις έναν όμορφο νέο, με την επανάσταση στα μάτια του, που είναι χαμογελαστός και έχει και ένα πούρο. Για αυτόν το έγραψα, χωρίς να αναφέρεται βέβαια πουθενά το όνομά του, ούτε και κανένα άλλο όνομα μες στο κείμενο του τραγουδιού - στον τίτλο μόνο αναφέρεται ο στρατηγός της Ρούμελης. Λοιπόν, όταν ήρθε η ώρα να το ηχογραφήσω -μιλάμε τώρα το '69- μου λέει ο Πατσιφάς, αυτό δεν πρόκειται να περάσει από τη λογοκρισία, δεν γίνεται. Οπότε έκανα αυτό που καταλάβατε, έβαλα ότι είναι ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη, με την πεποίθηση ότι τον στρατηγό της Ρούμελης και γιο της καλόγριας, όπως τον λέγανε τον Καραϊσκάκη, δεν θα τον ενοχλούσε να χρησιμοποιηθεί ως κάλυψη για τον Τσε Γκεβάρα. Αλλά και ο κομαντάντε Τσε, εάν εγνώριζε τον Καραϊσκάκη, πολύ ευχαρίστως θα δεχότανε να καλυφθεί από αυτόν. Χαίρομαι πάντως που το παίζουνε στα σχολεία στην 25η Μαρτίου, είναι ό,τι πρέπει.

 Επειδή σε αρκετούς δεν θα είναι εύκολο να κατανοήσουν σήμερα μετά 21 χρόνια σε τι αναφέρονται μερικοί στίχοι και τι υπονοούν, παραθέτω μετά τους στίχους του τραγουδιού επεξηγήσεις σε όσους είναι με κόκκινα γράμματα.

Λοιπόν μολύβι και χαρτί ¹
θα πω για κάποιον που φορεί
τα ίδια στρογγυλά γυαλιά με κάθε βλέμμα,
κι αν κάτι έχουμε κοινό
είναι που ξέρουμε κι οι δυο
πως τούτη η χώρα ζει μονάχα μ' ένα ψέμα...

Είναι γλυκός και γραφικός
αυθόρμητος γι' αυτό τρωτός
κυρίως τώρα στην πολιτική του όψη,
αθώος πάντα εκ γενετής ²
μα και με τύψεις ενοχής
αυτές που χρόνια προσπαθεί να μας φορτώσει...

Θυμάμαι τότε ήταν 'κει
μέσα στου κόσμου τη βουή³
σε μια διαδήλωση που ανάβει στην πλατεία⁴,
μα τώρα αλλάξαν οι καιροί
κι από τ' αερόστατο θωρεί⁵
μια κοντοπόδαρη φυλή⁶ τόσο γελοία...

Ντέρμπι-φωτιά της Κυριακής
κρίσιμο ματς της Εθνικής⁷
στο ενενήντα του αιώνα... αγωνία,
και στην κερκίδα που ξεσπά
αυτός εκεί μπροστά-μπροστά
σαν χουλιγκάνος⁸: θρύλος του η ορθοδοξία⁹...

Δε γράφει πια για να δειχτεί
μα πρέπει κάπου να πιαστεί
και περισσότερο να πείσει τον εαυτό του,
πως έχει δίκιο ν' αντιδρά
σαν τον τυφλό που στη φωτιά
πετάει για πάντα, σαν σκυλί, το παρελθόν του...

Το δικαστήριο είν εδώ¹⁰
μες στης παρέας το κενό
στην παραλία που μας βρίσκει πια τυχαία,
σαν ξυρισμένος¹¹ ναυαγός
αργός ταχυδακτυλουργός
που χρόνια ψάχνει για μια γυάλινη σημαία...

Για να κοιτάζει κι από 'κει
και να μιλάει για Κοεμτζή¹²
για το στρατό¹³, τους χούλιγκανς¹⁴ και τα πρεζόνια¹⁵,
όσα δε γνώρισε ποτέ
κλεισμένος σ' ένα ρετιρέ
σε μια αγκαλιά, έξω βροχή¹⁶, και φύγαν χρόνια...

Από ένα όνειρο παιδιού
σε μία κρίση ρεαλισμού
έτσι αναδύεται απ' της ψυχής τα βάθη,
μα εμείς εκεί, τέχνη παλιά
κάθε ανάσα και βουτιά
όχι - δεν κάναμε λοιπόν τα ίδια λάθη...

Λες να 'χει ακόμα στο γκαράζ
το όνειρό του τυρκουάζ
που όλοι θέλουμε μια βόλτα να μας πάει,
παλιό αμάξι με φτερά
μοντέλο του εξήντα-επτά
κι ας έχει τώρα μηχανή που δεν τραβάει...

Από του μέλλοντος το ροκ¹⁷
ως το γαλάζιο του μπαρόκ
ουράνιο σώμα που έχει χάσει την τροχιά του,
κι από τον έρωτα στο σεξ
απ' το Ροντέο¹⁸ ως το Ρεξ¹⁹
είν η παράσταση του γύρου του θανάτου...

Πάνω σε μαύρο φορτηγό²⁰
μια εκδρομή χωρίς σκοπό
όλοι μαζί έχουμε χρόνια ξεκινήσει²¹,
μα στης στροφής τη μοναξιά
κουνάει το χέρι είν αργά
δεν έχει θέση... «Γεια χαρά σου Διονύση...».

Η άποψη του Σαββόπουλου, για  όσα θεωρούν πολλοί ως αλλαγή στα πιστεύω του, έχει δοθεί περιεκτικά στην παρακάτω απάντηση :

Η δεκαετία του '80 έφερε μια μεγάλη  κοινωνική αλλαγή στη χώρα και ταυτόχρονα, κατά μία άποψη, έφερε μια αλλαγή και στο δικό σας ύφος. Συμφωνείτε με αυτό;

Αλλαγή στο ύφος παρατηρείτε; Εγώ δεν το παρατηρώ αυτό το πράγμα. Από τη μεταπολίτευση και μετά επικράτησε μια ρητορεία, εντός εισαγωγικών «αριστερή». Ήταν ένα πράγμα βερμπαλιστικό, το οποίο μάλλον με απογοήτευσε. Δηλαδή, αυτό που βλέπετε από το ’80 και μετά, θα το δείτε και πριν, στους "Αχαρνής" το '77, ας πούμε, ή και το '79 στη "Ρεζέρβα". Υπάρχει ένα τραγούδι, "Το Χειμώνα Ετούτο", που λέει «δεν είμαι πασόκα, δεν είμαι ούτε κουκουέ», κάτι τέτοιο. Αυτά τα πράγματα υπήρχαν από τότε, νομίζω. Δηλαδή, από τη μεταπολίτευση και μετά. Ε, καλά, από το ’80 και μετά, έγιναν αυτά που ξέρουμε. Ο Ανδρέας ήταν ιδιοφυία, είχε τον κόσμο στα χέρια του, θα μπορούσε να κάνει θαύματα. Αντί για αυτό, άρχισε το πάρτι. Ερχόντουσαν λεφτά από την Ευρώπη και... Ώσπου σιγά-σιγά φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Δηλαδή, ήτανε σπουδαίο ότι έφερε στην επιφάνεια εκατομμύρια συμπατριωτών μας που ήταν «βου», δεύτερης κατηγορίας λόγω φρονημάτων από τον εμφύλιο. Έτσι έπρεπε να γίνει, ανέβηκαν στην επιφάνεια και οι απόκληροι. Δεν τους έδωσε, όμως, μια παραγωγική κατεύθυνση. Απλώς διοριζόντουσαν και αυτοί στο δημόσιο. Και να οι επιδοτήσεις, και να κάτι συνεταιρισμοί, τα ξέρουμε, τι να λέμε.

ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ

1- Λοιπόν μολύβι και χαρτί, η απόγνωση άνοιξε λαγούμι, είναι ο πρώτος στίχος από το  Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο από την Ρεζέρβα (1979) που αναφέρεται στο φονικό του Κοεμτζή.

2-  με μια κρυφή, εκ γενετής αιμορραγία είναι στίχος από το Γεννήθηκα στη Σαλονίκη  από την Ρεζέρβα (1979)

3- Τη βλέπω κατεβαίνει
στέκεται στο σκαλί
και χάνεται για πάντα
στου κόσμου τη βουή.

Είναι από το τραγούδι Είδα την Άννα κάποτε από το Το περιβόλι του τρελού(1969)

4- η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά από το τραγούδι Στη Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ από το 10 χρόνια κομμάτια (1975)

5- αερόστατο θωρεί αναφέρεται στην μεγάλη συναυλία που είχε δώσει στις  19/9/1983 στο Ολυμπιακό Στάδιο και στο τέλος της είχε αποχωρήσει με αερόστατο όπως μπορείτε να δείτε εδώ.

Για την συναυλία αυτή έχει γράψει τους στίχους:

Εμείς, υπόγειας διαδρομής, το ‘83 παχύς,
με Τραπεζάκια Έξω ευτυχής,
σε κύμα ξαφνικό, στο Ολυμπιακό,
στο απόλυτο κενό.

από το Εμείς του 60 από το Κούρεμα (1989)

6- Μελαμψές φυλές κοντοπόδαρες στίχος από το Κωλοέλληνες από το Κούρεμα (1989)

7- τραγουδούν αγκαλιά
Εθνική Ελλάδος γεια σου

από το Ας κρατήσουν οι χοροί  από το δίσκο Τραπεζάκια έξω (1983).

8-Χουλιγκάνοι  Τραγούδι από τα Τραπεζάκια έξω 1983

9- Kι είτε με τις αρχαιότητες
είτε με ορθοδοξία
των Eλλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλο γαλαξία

Από το τραγούδι Ας κρατήσουν οι χοροί στο Τραπεζάκια έξω (1983)

10- Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη,

τι θα πάει να πει στην δικαιοσύνη

να το δικαστήριο υψώνεται από δω

όχι μοναχά για το στιλπνό σου το φτερό

αλλά και για την προβοσκίδα σου θαρρώ.

Στίχος από το τραγούδι Για τα παιδιά που 'ναι στο κόμμα από την Ρεζέρβα (1979)

11- ξυρισμένος Έμμεση αναφορά στην αλλαγή της εμφάνισης του όταν ξύρισε τα γένια του και φωτογραφήθηκε ξυρισμένος στο εξώφυλλο του δίσκου του  Κούρεμα (1989)

12- Δες το 1

13- Ο γιος μου πάει στον στρατό

ενώ εγώ δεν πήγα

μόν’ πήγα κι απαλλάχτηκα

κι εν τέλει μετανιώνω.

Καλύτερα στο στράτευμα

παρά στους λουφαδόρους,

νισάφι και η τρέλα τους

και τα τρελόχαρτά τους

Από το τραγούδι Ο γιος μου πάει στον στρατό από το Κούρεμα (1989)

14-Δες το 7

15- πρεζόνια΄Έμμεση αναφορά στο στίχο:

Σαν το παράπονο στη φράση: εδώ και τώρα...
Σαν το σπασμένο φαρμακείο στις δύο η ώρα...

από το τραγούδι Μυστικό τοπίο από το δίσκο Τραπεζάκια έξω (1983).

16- έξω βροχή  Έμμεση αναφορά στο στίχο:

Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα
έρχεται μπόρα και παγωνιά
Στα πόδια μας ζεστή μια θερμοφόρα
κόκκινη κουβέρτα και παλιά περιοδικά

από το τραγούδι: Έρχεται βροχή από τον  Μπάλλο (1971)

17- Και στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να πυκνώνει ο δεσμός μας
και να σμίγει παλιές κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

Από το τραγούδι Ας κρατήσουν οι χοροί  από το δίσκο Τραπεζάκια έξω (1983).

18-Το 1969 εμφανιζόταν στο Rodeo Club στην πλατεία Βικτωρίας.

Το αναφέρει και στον στίχο:

και οι δικοί μου είστε `σεις,

 γνωστοί μου άγνωστοι από χρόνια
απ' της «Ρουλότας» τις βραδιές

 κι απ' του «Ροντέο» τα τρομπόνια

στο τραγούδι  Μην περιμένετε αστειάκια στον δίσκο το Κούρεμα (1989)

19-Το  Δεκεμβρίου του 1990 εμφανίστηκε με Γιάννη Πάριο στο  Ρεξ

Σχετικά με αυτή την εμφάνιση, που τότε σχολιάστηκε αρνητικά από πολλούς, έχει πει ο ίδιος:

 Έχω κάνει κάποιες δουλειές για τα χρήματα. Αλλά ξέρετε αυτό δεν αλλάζει κάτι γιατί άντε έχεις ανάγκη από χρήματα και κάνεις μια συμφωνία. Απ’ την επόμενη στιγμή πρέπει να ξεκινήσεις να δουλεύεις σαν καλλιτέχνης. Το γεγονός ότι βρήκες κάποια καλά λεφτά τι σημαίνει; Δουλειά να γίνει και όπως να είναι; Με τον Γιάννη Πάριο ας πούμε δούλεψα γιατί ήθελα λεφτά. Ναι αλλά μετά την συμφωνία δουλεύεις σαν καλλιτέχνης για να κάνεις κάτι ωραίο.

 20-Αναφέρεται στην κάθοδο του στην Αθήνα από την Θεσσαλονίκη με οτοστόπ πάνω σε ένα φορτηγό. Για τον λόγο αυτό Φορτηγό(1966) ονόμασε και τον πρώτο του δίσκο.

21-Αναφέρεται στον στίχο του:

Εμείς, του '60 οι εκδρομείς, από το τραγούδι Εμείς, του '60  από το Κούρεμα (1989)

Σε κείμενο του στην LIFO ο Σαββόπουλος αναφέρει ποιοι ήσαν του 60 οι εκδρομείς.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 19-8-14

Όταν ο Σαββόπουλος  έδωσε στο Παλλάς το 2009 την συναυλία για τα 40 χρόνια αφότου κυκλοφόρησε   το Περιβόλι του Τρελλού είχα γράφει ένα κείμενο  που βασιζόταν στα τραγούδια του, όπως και το παραπάνω τραγούδι.

Νομίζω πως έχει την θέση του ξανά εδώ, αν θέλετε και σαν απάντηση στο  τραγούδι.

Πάνω από 40 χρόνια τώρα όταν σε μια στιγμή ανάβουν τα φώτα και η μουσική μας φέρνει τους μάγους στην σκηνή και σύντομα μαζί τους , ο Μάγος θριαμβεύει στην σκηνή, έχεις συνειδητοποιήσει πια ότι πέρασαν οι μέρες που μας πλήγωσαν και βέβαια γνωρίζεις πως η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει την δική σου μελαγχολία και ξέρεις πια πως από αρκετά χρόνια πριν είχε έρθει η στιγμή που έπρεπε ν΄ αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιούς θ΄ αφήσεις.
Μπορεί να πέρασαν για πάντα οι παλιές ιδέες, οι παλιές αγάπες, οι κραυγές και να γίνανε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών, αλλά έχεις πια αποφασίσει ότι θα είσαι πάντα εκεί μαζί του και με την μουσική του με την οποία φτιάχνουν οι Ελληνες κυκλώματα κι ιστορία οι παρέες.
Μπορεί πια στο ακροατήριο τα παιδιά με τα μαλλιά και τα μαύρα ρούχα, να έχουν τα μαλλιά τους άσπρα η τα ρούχα τους να έχουν ακολουθήσει άλλες μόδες, αλλά δεν χρειάζεται να αναρωτηθεί από την σκηνή :

Το κοινό! Που να βρίσκεται κρυμμένο;
Γιορτινό! Μακρυνό κι αγαπημένο

γιατί τώρα πια ξέρει καλά και μας το λέει πως:

Και οι δικοί μου είστε εσείς
γνωστοί μου άγνωστοι από χρόνια
απ΄της Ρουλότας τις βραδιές
κι απ του Ροντέο τα τρομπόνια.
Τα ίδια λάθη έχουμε κάνει εσείς κι εγώ,
τα ίδια λάθη

Γιατί είμαστε όλοι εκεί με τα λάθη μας ,που μεγαλώνουμε και όμορφα παλιώνουμε μαζί με μερικά από τα κορίτσια που τα πειράζαμε όταν τα βλέπαμε στον δρόμο πως δυό -δυό πέρασαν πέρασαν τα κορίτσια που δυστυχώς δεν χρειάζονται πια την μαμά τους να ρωτάνε κάθε μήνα μια φορά!
Εκεί ήταν και η Συννεφούλα που χαμογελούσε όταν άκουγε τον ποιητή να της τραγουδά να γυρίσεις σου ζητώ ,επίσης ήταν και η Άννα που κάποτε στο παρελθόν την είδε να χάνεται για πάντα στου κόσμου την βοή μόνο που τώρα γύρισε παρέα με τηνΣυννεφούλα μαζί όμως με τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους!
Δεν χρειάστηκε πολύ ώρα ώσπου η σύναξη αυτή σαν χωριό αυτόνομο να ξεδιπλωθεί ,γιατί εμείς του 60 εκδρομείς δεν είμαστε απόμακροι εξ αρχής όταν τραγουδούσαμε ,πολλοί με δακρυσμένα μάτια, τα τραγούδια που σημάδεψαν τα νιάτα μας.
Φεύγοντας από το θέατρο μπορεί να μην το ακούσαμε αυτή τη φορά ,αλλά μέσα μας τραγουδούσαμε με μπάντα την μουσική της ψυχής μας
Να μας έχει ο Θεός γερούς
πάντα ν΄ανταμώνουμε
και να ξεφαντώνουμε ,βρέ
με χορούς κυκλωτικούς
κι άλλο τόσο ελεύθερους
σαν ποταμούς 

ΠΡΟΣΘΗΚΗ  2026

Ο ποιητής και συγγραφέας Σταύρος Σταυρόπουλος στο αφιέρωμα που έκανε στον Διονύση Σαββόπουλο μετά τον θάνατο του γράφει και για τα δυο τραγούδια που γράφτηκαν εναντίον του:
 Το ένα περιλαμβάνεται στον δίσκο «Ο Θάνος Μικρούτσικος τραγουδά Θάνο Μικρούτσικο» του 1983, την ίδια χρονιά με τα Τραπεζάκια έξω∙ το «Ωδή σε ένα δρομέα ημιαντοχής», σε μουσική Θ. Μικρούτσικου και στίχους Άλκη Αλκαίου, ήταν ειρωνικό, στείρο και κακοήθες (σαν το μελάνωμα). https://www.youtube.com/watch?v=3-Vg23bSpr0
 …..Ο Μικρούτσικος ποτέ δεν είπε ένα συγγνώμη στον Σαββόπουλο για αυτήν τη μεγάλη του απρέπεια και ανορθογραφία.
Το δεύτερο επεισόδιο, του 1993, …, αν και επιθετικής στόχευσης, είναι τελείως διαφορετικό. Λέγεται «Ωδή στον Διονύση», σε μουσική του Νότη Μαυρουδή, στίχους του φίλου ποιητή, με τον οποίον γνωριστήκαμε στην «Απόπειρα», Τάσου Σαμαρτζή, και τραγούδι από τον επίσης εξαιρετικό και μοναχικό τραγουδοποιό, πρώην φίλο του Διονύση, Θανάση Γκαϊφύλλια. Ο Ν. Μαυρουδής ζήτησε συγγνώμη δημόσια (προφανώς εκ μέρους και των τριών, αφού ήταν δική του σύνθεση και σε δικό του δίσκο), είπε ότι ήταν μια αντίδραση της στιγμής που ξεχάστηκε. Αυτός ο πολύ σεμνός, ταπεινός και ευγενής μουσικός, μου διηγήθηκε προσωπικά το περιστατικό στον «Ιανό», λέγοντας μου ότι δεν ήταν κάτι σπουδαίο. Πραγματικά, κύριος.
Κι όμως, οι στίχοι του Τάσου και η φωνή του Γκαϊφύλλια δεν μπορούν να συγκριθούν με το προηγούμενο.
…Εδώ να προσθέσω ότι τυχαία είδα μια συνέντευξη του Γκαϊφύλλια σε κάποια τοπική εφημερίδα, όπου μίλαγε με πάθος για το τραγούδι, εκθειάζοντας τη μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου, αλλά προσπάθησε να το υπερασπιστεί με λάθος λόγια. Είπε χαρακτηριστικά, συγκρίνοντάς το με το «Μακρύ Ζεϊμπέκικο για τον Νίκο», ότι «είναι πρωτοφανές για ελληνικό τραγούδι να είναι 9,5 λεπτά»! Το «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο» είναι 14 λεπτά τραγούδι, προηγήθηκε της «Ωδής» δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια και αν δεν υπήρχε ο Μάνος Χατζιδάκις στο Γ΄ Πρόγραμμα δεν θα παιζόταν από κανένα ραδιόφωνο. Ήταν ήδη απαγορευμένο.
https://mag.frear.gr/makry-zeimpekiko-gia-ton-dionysi-o-archigos-se-ayto-to-panigyri/

ΔΥΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Κάθε καλοκαίρι έχω την ευκαιρία να παρακολουθήσω μερικές, συνήθως από τις πιο αξιόλογες ,παραστάσεις που παιχτήκαν τον χειμώνα στην Αθήνα ή το καλοκαίρι στην Επίδαυρο και το Ηρώδειο, στο Τεχνολογικό & πολιτιστικό πάρκο του Λαυρίου.

Φέτος η σαιζόν άρχισε με τις ΤΡΩΑΔΕΣ του Ευριπίδη σε  σκηνοθεσία  Θέμη Μουμουλίδη.

Η παράσταση διέθετε ένα πολύ καλό επιτελείο ηθοποιών αποτελούμενο από την Φιλαρέτη Κομνηνού, τον Στέλιο Μάινα, τον  Άρη Λεμπεσόπουλο, την Ζέτα Δούκα, την Ιωάννα Παππά, την Μαρία Πρωτόπαππα, τον Χρήστο Πλαΐνη, την Λένα Παπαληγούρα, την Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου, την Λουκία Μιχαλοπούλου, την Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου, την Ειρήνη Κυρμιζάκη,  την Ίριδα  Μάρα (κλαρινέτο), και την Ιώ Κυριακίδη (ακορντεόν).

Η παράσταση πέτυχε  να κάνει ένα έργο τόσων αιώνων επίκαιρο και σύγχρονο χάρις στις πανανθρώπινες αξίες που περιέχει.

Όλη η φρίκη του πολέμου και η μοίρα που περιμένει τους ηττημένους σου φέρνουν άμεσα στο μυαλό εικόνες από τις σύγχρονες τραγωδίες που ζούνε τόσα εκατομμύρια άνθρωποι στις μέρες μας σε διάφορα μέρη του πλανήτη.

Όλα τα γυναικεία μέλη του θιάσου ήταν εξαιρετικά και τα ανδρικά απλώς επαρκή γιατί βέβαια ουσιαστικά όλο το έργο  βασίζεται στους γυναικείους ρόλους.

Σε αυτούς η Εκάβη της Φιλαρέτης Κομνηνού ήταν καθηλωτική, η Μαρία Πρωτοπαππά ως Ανδρομάχη  συγκίνησε με την ερμηνεία της το κοινό και η Ιωάννα Παππά ως Κασσάνδρα πέτυχε να αποδώσει χωρίς καμία υπερβολή ένα ιδιαίτερα αβανταδόρικο ρόλο.

Ιδιαίτερα επιτυχής ήταν η μουσική επένδυση του έργου από τον Δημήτρη Παπαδημητρίου ο οποίος θα έλεγα πως πέτυχε ισάξια αν όχι καλύτερο αποτέλεσμα από την  αντίστοιχη μουσική επένδυση που είχε κάνει η Ελένη  Καραΐνδρου  για το ίδιο έργο στην παράσταση του 2001 του Αντώνη Αντύπα.

Το σκηνικό επίσης, λιτό και λειτουργικό συνέβαλε στην δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας αιχμαλωσίας  που βρίσκονταν  οι Τρωάδες .

Στην συνέχεια στον ίδιο χώρο παρακολούθησα την συναυλία του ΧΑΤΖΗ με την ΜΑΡΙΝΕΛΑ.

Το πρόγραμμα περιλάμβανε τα τραγούδια από τους δίσκους Ρεσιτάλ και Ταμ-Ταμ που στην εποχή τους είχαν αφήσει εποχή, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή.

Τον Χατζή είχαμε την ευκαιρία να τον ακούσουμε, μαζί τον γιό του στον ίδιο χώρο το 2010.

Και στην τότε συναυλία  του αλλά και στην τωρινή, διαπίστωσα με ευχαρίστηση πως παρά τα 78 του χρόνια τόσο η εμφάνιση όσο και οι φωνή του διατηρούνται σαν να μην έχουν περάσει τόσα χρόνια από τον καιρό, που  νέοι τότε, τον ακούγαμε στις μπουάτ της Πλάκας.

Στην αρχή εμφανίστηκε μόνος του ο Χατζής και στην συνέχει η κατά 2 χρόνια μικρότερη του Μαρινέλα, η οποία ενώ αρχικά η φωνή της  έδειχνε  λίγο  "μαγκωμένη" στην συνέχεια σαν να γύρισε κανείς ένα μαγικό κλειδί απλώθηκε σε όλο της το μεγαλείο, ενώ ταυτόχρονα όταν σηκώθηκε από την καρέκλα,  πέτυχε με την εξαιρετική σκηνική εμφάνιση  που έχει,  να γεμίσει την σκηνή με την παρουσία της ενώ το κοινό σιγοντάριζε από κάτω τα τραγούδια που γνώριζε.
Για όσους δεν τον ξέρουν το παρακάτω σύντομο τραγουδάκι ,που το τραγούδησε στην συναυλία, δίνει μια καθοριστική ιδέα για την συχνή θεματολογία των τραγουδιών του.

 

Έχοντας δει στο παρελθόν το έργο Αυτός ο Αλήτης ο Κοέλιο έχει πάρει πολύ κόσμο στον λαιμό του (έχω γράψει σχετικά εδώ) που ήταν γραμμένο από την δυάδα Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου περίμενα πως το νέο τους έργο Οι φόνισσες της Παπαδιαμάντη που σκηνοθέτησε ο Ρήγας και παίζουν η  Ελένη Καστάνη, η Κωνσταντίνα Μιχαήλ, η Ναταλία Δραγούμη, η Τζένη Μπότση, η Φωτεινή Ντεμίρη, η Σοφία Βογιατζάκη, ο Πατρίκιος Κωστής, η Παρθένα Χοροζίδου και η Τζέση Παπουτσή θα ήταν εξ ίσου επιτυχημένο και πνευματώδες όπως το προηγούμενο.

Δυστυχώς από τις πρώτες σκηνές του έργου η απογοήτευση ήταν πλήρης.

Το έργο έχει ένα  υποτυπώδες σενάριο με ούτε 10 έξυπνες ατάκες και πλήθος από απιθανότητες. Πιθανώς η πρόθεση των συγγραφέων να ήταν να γράψουν μια σκρούμπολ κωμωδία αλλά αυτό που κατάφεραν ήταν ένα κατασκεύασμα με σχολικού επιπέδου αστεία που απευθυνόταν στο χάχανο ενός κοινού εθισμένου σε αστεία επιπέδου Σεφερλή.

Όσοι διαβάζουν από καιρό αυτό το μπλογκ θα έχουν διαπιστώσει πώς δεν έχω κανένα πρόβλημα με την αθυροστομία εκεί που είναι αναγκαίο να πείς τα πράγματα με το χρησιμοποιούμενο όνομα τους.

Στο έργο λοιπόν αυτό δεν σε ενοχλεί  η αθυροστομία αλλά η λεκτική και σκηνική χυδαιότητα σε μερικές σκηνές του, που έχει σκοπό  στο να προκαλέσει το γέλιο σε ορισμένους σεμνότυφους θεατές.

Η σκηνοθεσία ήταν ανύπαρκτη και επιπέδου μπουλουκιού, με αποτέλεσμα οι ηθοποιοί  να τσιρίζουν  επί σκηνής με κραυγαλέο παίξιμο πιστεύοντας πως έτσι  θα αποσπάσουν το γέλιο του θεατή.

ΣΤ΄ ΑΟΥΣΒΙΤΣ-ΜΠΙΡΚΕΝΑΟΥ- Η ΑΠΟΚΟΡΎΦΩΣΗ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ

Η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη στους 536.409 Έλληνες που ψήφισαν Χρυσή Αυγή.

 «Χίλια εννεακόσια ογδόντα επτά, σαράντα δύο χρόνια μετά, μετά, με την σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στην Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού, υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ήλιο και με το θάρρος, που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και στα οράματά μας: HEIL HITLER!»

ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

(περιοδικό Χρυσή Αυγή, τεύχος 26, Μάης 1987)

Δεν υπήρξε γενοκτονία, ούτε θάλαμοι αερίων

Ο αριθμός των Εβραίων νεκρών είναι τόσο μικρός που δεν στοιχειοθετεί γενοκτονία

ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

(συνέντευξη στον δημοσιογράφο Σταύρο Θεοδωράκη και την εκπομπή «Πρωταγωνιστές» 2012)

«Η κυρίαρχη άποψη στην Ευρώπη είναι ότι έξι εκατομμύρια Εβραίοι σκοτώθηκαν. Η ιστορία έχει δείξει ότι αυτό είναι ένα ψέμα»,

ΗΛΙΑΣ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ  [Πηγή: www.doctv.gr]

Κάπου 60 χιλιόμετρα από την Κρακοβία υπάρχουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπιργκενάου  που αποτελούν τα μεγαλύτερα συγκροτήματα στρατοπέδων που κατασκεύασε η ναζιστική Γερμανία.

Από το 1979 το Άουσβιτς ανήκει στα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Η δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα από τον πόλεμο μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί.

Ήδη από το 1933 υπήρχε το στρατόπεδο  για το οποίο γράφω στο ποστ μου DIE MOORSOLDATEN, ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ...
Επίσης εκτός από τα στρατόπεδα στην Πολωνία που αναγράφονται στον παραπάνω χάρτη και στην Γερμανία υπήρχαν διάσπαρτα σε όλη την χώρα στρατόπεδα, όπως φαίνονται στον χάρτη που είχε φτιάξει ο Χίτσκοκ και μπορείτε να τον δείτε στο ποστ μου ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ ΧΙΤΣΚΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ . Τον είχε φτιάξει για να αποδείξει πως λίγο πολύ εκτός από την ναζιστική ηγεσία  και αρκετοί από τον  πληθυσμό της χώρας δεν ήταν δυνατόν  να μην γνωρίζαν  τι γίνεται μέσα σε αυτά.

Μπαίνοντας στο Άουσβιτς Ι και περνώντας από την γνωστή του πύλη με την ειρωνική επιγραφή- Η εργασία απελευθερώνει- η ηλιόλουστη μέρα και η καταπράσινη  καλοκαιρινή φύση γύρω μας δεν καταφέρνει να σου φτιάξει την διάθεση. Όλοι οι  επισκέπτες δίπλα σου έχουν μια κατηφή όψη προφανώς αναλογιζόμενοι τους ανθρώπους που βασανίστηκαν και πέθαναν σε αυτό το μέρος.

Το αντίστοιχο συναίσθημα είχα νιώσει όταν βρέθηκα στο Tuol Sleng της Καμπότζης όπως έχω γράψει στο ποστ μου  V-ΚΑΜΠΟΤΖΗ -Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΜΑΟ, Ο ΠΟΛ ΠΟΤ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ

Το στρατόπεδο αυτό το Άουσβιτς Ι ήταν το αρχικό στρατόπεδο και το διοικητικό κέντρο των 3 στρατοπέδων που συγκροτούσαν το συνολικό τεράστιο συγκρότημα των 40 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Σε αυτό δολοφονήθηκαν κάπου 70.000 κυρίως Πολωνοί διανοούμενοι και σοβιετικοί αιχμάλωτοι.

Το Άουσβιτς ΙΙ-Μπιρκενάου ήταν το στρατόπεδο εξόντωσης κυρίως Εβραίων και Ρομά ενώ το Άουσβιτς ΙΙΙ ήταν στρατόπεδο εργασίας.

Μεταξύ των ετών 1940-45 οι Γερμανοί μετέφεραν εκεί τουλάχιστον 1.300.000 ανθρώπους. Από αυτούς ήσαν:

1.100.000 Εβραίοι

140.000-150.000 Πολωνοί

23.000 Ρομά

15.000 Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου

25.000 από άλλες εθνικές ομάδες.

 Περπατώντας ανάμεσα από τα μουντά και απωθητικά κτήρια του στρατοπέδου και τα συρματοπλέγματα που το περιβάλλουν φτάνουμε στο μουσείο στο οποίο υπάρχουν πίνακες με στοιχεία και σχετικές φωτογραφίες της εποχής.

Δεν μπορεί να μην αισθανθείς ένα σφίξιμο στην καρδιά όταν βλέπεις όττ 55.000 συμπατριώτες  σου  μετέφεραν εκεί, όπως και η εικόνα τους όταν τους συγκέντρωσαν στην Θεσσαλονίκη .

Εξ ίσου συγκλονιστικές είναι οι εικόνες με τις μανάδες να κρατούν  τα μικρά παιδιά τους στο χέρι για να μπουν στα τρένα που θα τις οδηγήσουν στους τόπους εξόντωσης,αλλά και η κρυφά τραβηγμένη φωτογραφία από Sonderkommando (ειδικές μονάδες κρατουμένων) με τις γυμνές γυναίκες που τις οδηγούσαν στους θαλάμους με τα αέρια τα οποία υπήρχαν στα αμέτρητα άδεια κουτιά που βρέθηκαν εκεί.

Το υπόλοιπο υλικό του μουσείο μιλάει από μόνο του για την θηριωδία των ναζί. Οι φωτογραφίες είναι από το site του μουσείου γιατί απαγορεύεται στους επισκέπτες η φωτογράφηση.

Οι πιο σοκαριστικές  βιτρίνες είναι αυτές με τον τεράστιο σωρό παιδικών παπουτσιών, οι σωροί με τα ανθρώπινα μαλλιά, αλλά και το ύφασμα που είχαν φτιάξει με αυτά!
Μεταξύ των αντικειμένων που βρέθηκαν από τους Ρώσους όταν έφτασαν στο στρατόπεδο ήταν 370.000 ανδρικά  κοστούμια,  837.000 γυναικεία ρούχα  και 7,7 τόνοι από ανθρώπινες τρίχες!
Όλα αυτά βρέθηκαν στις 6 από τις 30 αποθήκες με υλικό που δεν πρόλαβαν να καταστρέψουν φεύγοντας οι Ναζί.

Η επόμενη επίσκεψη μας στο κτήριο 11 ήταν εξίσου σοκαριστική.

Αυτό ήταν η φυλακή όπου τιμωρούσαν τους παραβάτες των πολυάριθμων κανόνων. Σε κελιά περίπου 1,5 m2 έκλειναν 4 κρατούμενους που αναγκαστικά παρέμεναν όρθιοι και την άλλη μέρα τους έστελναν στην 12ωρη εργασία.

Όσοι είχαν καταδικαστεί σε θάνατο κλεινόντουσαν σε ένα σκοτεινό κελί στο υπόγειο χωρίς τροφή και νερό μέχρι να πεθάνουν.
Άλλους τους κρεμούσαν με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη μέχρι να εξαρθρωθούν από τους ώμους τους.

Δίπλα ήταν ο τοίχος στον οποίο γίνονταν οι εκτελέσεις.Υπολογίζεται ότι έγιναν εκεί 3000 εκτελέσεις.

Πριν φύγουμε από το Άουσβιτς Ι ,περνώντας από περιοχές με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα και φυλάκια, επισκεφτήκαμε και τον χώρο των κρεματορίων. 

Η επίσκεψη στο Άουσβιτς ΙΙ-Μπιρκενάου ήταν εξίσου τραυματική γιατί αυτό ήταν το στρατόπεδο εξόντωσης. 

Η σιδηροδρομική γραμμή έμπαινε μέσα στο στρατόπεδο και σε ένα σημείο γινότανη διαλογή των κρατουμένων μόλις έβγαιναν από βαγόνια σαν αυτό της φωτογραφίας.

Αρχικά γίνονταν δύο ουρές , στην μία οι γυναίκες και τα παιδιά και στην άλλη οι άνδρες. Οι δυνατοί και υγιείς διαχωρίζονταν από τους γέρους τους αρρώστους και τα παιδιά και τους έστελναν στο στρατόπεδο για εργασία. Οι υπόλοιποι, περίπου το 70-75%  πήγαιναν κατευθείαν στον θάλαμο αερίων. 

Τα παραπήγματα που έμεναν οι κρατούμενοι είχαν κρεβάτια που κοιμόντουσαν στο καθένα 6,οι δε τουαλέτες ήσαν κοινές και ο χρόνος χρήσης τους ήταν συγκεκριμένος.
Σε μια συνάντηση που είχαν οι ξεναγοί του Άουσβιτς με επιζώντα του στρατοπέδου τον ρώτησαν πιο ήταν το μεγαλύτερο βασανιστήριο που είχε υποστεί ως κρατούμενος και αυτός τους απάντησε: Η απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας!  

Εκεί που τελειώνει η σιδηροδρομική γραμμή ήταν και οι θάλαμοι αερίων τους οποίους μαζί με τα γραπτά αρχεία έκαψαν, κατεδάφισαν  και κατέστρεψαν τα SS για να μην υπάρχουν αποδείξεις  των εγκλημάτων τους.

Δίπλα τους έχει στηθεί ένα απέριττο μνημείο με αναμνηστικές πλάκες σε όλες τις γλώσσες των ανθρώπων διαφορετικών εθνικοτήτων που εκτελέστηκαν σε αυτά τα στρατόπεδα. Όλη η τεράστια έκταση του μνημείου είναι ντυμένη με κυβόλιθους που ο καθένας τους αντιπροσωπεύει ένα άνθρωπο που χάθηκε εκεί.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ 1

Για τους ηλίθιους που αμφισβητούν το ολοκαύτωμα αρκεί να διαβάσουν τι απάντησε ο διοικητής του Άουσβιτς  Ρούντολφ Ες (Rudolf Höß) στην δίκη του όταν κατηγορήθηκε ότι θανάτωσε τρεισήμισι εκατομμύρια κόσμο, :

Όχι, ήταν μόνο δυόμισι εκατομμύρια. Οι υπόλοιποι πέθαναν από αρρώστιες και ασιτία!

ΕΠΙΛΟΓΟΣ 2

Τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα στην Παλαιστίνη ξαναέφεραν στην επικαιρότητα το ποστ μου  ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΙ

και για όσους ενδιαφέρονται για την ιστορική εξέλιξη του Παλαιστινιακού το ποστ  ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΟΗΕ

ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

Α΄ ΠΟΛΩΝΙΑ-ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ ΜΙΑ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΧΩΡΑ

Β΄ΚΑΖΙΜΙΕΡΖ-ΛΟΥΜΠΛΙΝ-ΣΑΝΤΟΜΙΕΡΖ -3 ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΕΣ ΠΌΛΕΙΣ.

Γ΄ Η ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΚΡΑΚΟΒΙΑ (α΄μέρος)

Δ΄ ΚΡΑΚΟΒΙΑ (συνέχεια) και O ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΛΑΤΩΡΥΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΒΙΕΛΙΤΣΑ

Ε΄ Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΓΚΕΤΟ ΤΗΣ ΚΡΑΚΟΒΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΙΑ ΤΟΥ ΣΙΝΤΛΕΡ

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ

Ζ΄ ΒΡΟΣΛΑΒ, ΤΟ ΚΟΣΜΗΜΑ ΤΗΣ ΣΙΛΕΣΙΑΣ

Η΄ ΠΟΖΝΑΝ και ΤΟΡΟΥΝ ΔΥΟ ΟΜΟΡΦΕΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ

Θ΄ ΤΟ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟ ΓΚΝΤΑΝΣΚ

Ι΄ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΓΚΝΤΙΝΙΑ, ΤΟ ΘΕΡΕΤΡΟ ΣΟΠΟΤ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΣΤΡΟ ΜΑΛΜΠΟΡΚ

ΙΑ΄ Η ΗΡΩΙΚΗ ΒΑΡΣΟΒΙΑ (τελευταίο)

ΠΑΤΡΙΣ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Εάν κάτι θαυμάζω στην Χρυσή Αυγή είναι η πίστη  της στο τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκεία- Οικογένεια.
Πως μπορείς να μην θαυμάσεις την πίστη στην Πατρίδα του αρχηγού της Νίκου Μιχαλολιάκου όταν τον βλέπεις να χαιρετάει με φόντο το, στα εθνικά χρώματα βαμμένο,γνήσιο ελληνικό και πατριωτικό σύμβολο της σβάστικας;

Άλλωστε την βαθειά του πίστη στα εθνικά ιδεώδη την έχει αποδείξει έμπρακτα όταν διάλεξε για σύντροφο της ζωής του μια γυναίκα γαλουχημένη στα ίδια ιδανικά, την κόρη ενός άλλου γνησίου Έλληνα πατριώτη που στην κατοχή είχε αποδείξει έμπρακτα την αγάπη του προς την Ελλάδα.

Αλλά εξίσου πατριώτης είναι και ο υπαρχηγός του Χρήστος Παππάς, που αποτίνει φόρο τιμής όχι μόνο στον ναζισμό αλλά και στον φασισμό, που με την επίθεση του στην χώρα μας μπορέσαμε και δημιουργήσαμε το έπος της Αλβανίας και δώσαμε έτσι την δυνατότητα σε πολλές ελληνικές οικογένειες να έχουν ενδόξους ηρωικώς πεσόντες υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Και αυτός βέβαια προέρχεται από οικογένεια που έδωσε στην Ελλάδα έναν από τους συναγωνιστές και στενούς συνεργάτες του  ένδοξου ηγέτη μας Γεωργίου Παπαδόπουλου.Αν και απλός ταγματάρχης   με την ευρυμάθεια του διέπρεψε  ως κυβερνητικός επίτροπος στην Τράπεζα της Ελλάδος .

Αλλά εκτός από την Πατρίδα η Χρυσή Αυγή έχει βαθιά πίστη και στην Θρησκεία, της οποίας ,σύμφωνα με τα  εθνικά ιδεώδη που ενστερνίζονται οι αρχηγοί της,  ο Μεσσίας είναι ο Αδόλφος Χίτλερ, ο οποίος δεν γεννήθηκε αλλά «ενανθρωπίστηκε, και προτείνεται βέβαια και αλλαγή του ημερολογίου και θέσπιση ως έτους 1 της ημερομηνίας γέννησης του Αδόλφου Χίτλερ (Ιων Φιλίππου, «Αριος Πολιτισμός», Νέα Σπάρτη, Αθήνα 2008).

Ίων Φιλίππου είναι το ψευδώνυμο του Γιάννη Περδικάρη που είναι ένας από τους επτά «συνιδρυτές» της οργάνωσης στις 9.2.1986 και πολύ στενός συνεργάτης του Αρχηγού.

Όμως η Χρυσή Αυγή διαθέτει  τρυφερές και αισθαντικές ποιητικές μορφές που προτιμούν να εκφράσουν την πίστη τους στην Θρησκεία με στίχους και μουσική ,όπως ο Καιάδας ο κατά κόσμον βουλευτής της Γερμενής:

 «Κάποτε είδα μια χριστιανική εκκλησία /

 Μου μύρισε τη σαπίλα του Ιεχωβά /

Αυτή τη φτήνια του υπάνθρωπου του σταυρού /

Είδα τις φλόγες να καίνε το γιο του Θεού και τους αγίους του /
 Ονειρεύομαι τον κόσμο χωρίς τον υπάνθρωπο του Ιεχωβά /

αναγγέλλω την επιστροφή του Υπεράνθρωπου».

Όμως εκεί που η Χρυσή Αυγή μεγαλούργησε είναι στην προάσπιση της Οικογένειας, του ιερού αυτού θεσμού που αποτελεί στυλοβάτη της Ελληνικής κοινωνίας.
Κατ΄αρχάς ο αρχηγός φρόντισε να εκλεγεί, όπως είναι λογικό, βουλευτής η γυναίκα του, που έχει καταξιωθεί στον κόσμο ως ιδιοκτήτρια ξενοδοχείου ημιδιαμονής, ξενοδοχείου που έχει προσφέρει τα μάλα στους νεοέλληνες που επιθυμούν διακριτικότητα και άνεση στις ιδιαίτερες στιγμές τους όταν βρίσκονται εκτός της οικογενειακής τους εστίας.

Ως στοργικός δε πατέρας φρόντισε να "παραιτηθεί" ο εκλεγείς βουλευτής Νικήτας Ζώης  για να πάρει την θέση του ο εκλεκτός της κόρης του Ουρανίας, Αρτέμης Ματθαιόπουλος.
Μπορεί βέβαια ο Μιχαλολιάκος σαν γνήσιος λαϊκός και εθνικός αγωνιστής να έχει σούρει τα εξ αμάξης στον κοινοβουλευτισμό, για την Βουλή όμως έχει την καλύτερη γνώμη και γι΄ αυτό και διόρισε εκεί ως επιστημονικούς συνεργάτες από την γραμματέα του και οικογενειακή του φίλη, μέχρι και τρία  ανίψια  του.
Αρχικά  τον ένα γιό του αδελφού του Παναγιώτη Μιχαλόλια, Γιώργο στο γραφείο του Νίκου Μίχου, και τον άλλο Νικόλαο στο γραφείο του Κασιδιάρη.

Όμως επειδή δεν πρέπει συμφωνα με τα ελληνοχριστιανικά ήθη  να δημιουργούνται προνομιακές διακρίσεις μεταξύ των αδελφιών, την κόρη του άλλου αδελφού του, συνονόματη με την κόρη του Ουρανία, αφού την διόρισε αρχικά στο γραφείο του Κασιδιάρη, της βρήκε καλύτερη θέση στο Ευρωκοινοβούλιο στον ευρωβουλευτή Γιώργο Επιτήδειο.

Αντίστοιχα και αυτός απέδειξε πως είναι στοργικός πατέρας αφού διόρισε την δική του κόρη  στο γραφείο του άλλου ευρωβουλευτή Λάμπρου Φουντούλη. Στην στοργική δε αγκάλη του γραφείου του Επιτήδειου βρίσκεται επίσης και η κόρη  του τρίτου ευρωβουλευτή Συνοδινού.

Όμως και η σύζυγος του αρχηγού Ελένη Ζαρούλια δεν μπόρεσε να αφήσει παραπονεμένη, ιδίως τώρα που είναι προφυλακισμένος ο άνδρας της, την γυναίκα του υπαρχηγού Χρήστου Παππά, Γεωργία-Ειρήνη Δημοπούλου  και την διόρισε στο γραφείο της στην Βουλή.

Ο υπαρχηγός βέβαια φρόντισε να διοριστεί  ως επιστημονική συνεργάτις του Γιώργου Γερμενή στη Βουλή  η Ελευθερία Σταύρου-Τσάγκα. 
Είναι η σύζυγος του δικηγόρου Χριστόφορου Τσάγκα, ο οποίος παρουσιάζει τις εκπομπές της ΧΑ στο διαδίκτυο. 

Με την σειρά του βέβαια και ο Γερμενής διόρισε ως επιστημονική συνεργάτιδα την γυναίκα του Ευγενία Χρήστου, στο γραφείο της Βουλής του Γιάννη Λαγού.

Συνολικά μόνο 31 άτομα της Χρυσής Αυγής έχουν διοριστεί ως επιστημονικοί συνεργάτες στην Βουλή αλλά και όταν τελειώσουν αυτές οι θέσεις μπορούν να αρχίσουν να διορίζουν και μετακλητούς  υπαλλήλους.

Υπάρχουν λοιπόν ελπίδες να διοριστούν και  άλλοι αξιόλογοι συγγενείς των επιφανών στελεχών της Χρυσής Αυγής για να μπορέσουμε έτσι να ξεπεράσουμε αριθμητικά και ουσιαστικά την μέχρι τώρα επικρατούσα οικογενειοκρατία των Καραμανλήδων, Παπανδρέου και Μητσοτάκηδων.

Ενισχύοντας την Χρυσή Αυγή με την ψήφο σας θα εκλέγονται περισσότερα άτομα από το εκλεκτό και υψηλής στάθμης επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει, οπότε όλο και περισσότεροι συγγενείς τους θα μπορούν να διοριστούν και έτσι θα δικαιωθεί έμπρακτα τελικά ο αγώνας απέναντι στις απολύσεις που προβαίνουν οι μνημονιακοί  προδότες  που κυβερνούν την χώρα.

Τελικά μέσα σε αυτό το ζεστό και οικογενειακό περιβάλλον  που έχει δημιουργήσει η Χρυσή Αυγή με τόσους συγγενείς και φίλους γύρω σου , έχεις την αίσθηση πως σε λίγο δεν μένει παρά  να  πεταχτεί ο χρυσαυγίτης βουλευτής  Ηλιόπουλος και να αναφωνήσει όπως ο μακαρίτης συνονόματος του ηθοποιός:

Λοιπόν σήμερα δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 23-9-2014

Τον Φεβρουάριο του 2013, ο Ηλίας Κασιδιάρης κατέθετε ερώτηση στη Βουλή καταγγέλλοντας το καθεστώς των άτοκων δανείων που δίνονται στους βουλευτές και μεταξύ άλλων γράφει:

Η διατήρηση του θεσμού της χορήγησης δανείων με προνομιακούς όρους σε πρώην και νυν βουλευτές από το ταμείο αλληλοβοήθειας βουλευτών, προκαλεί τη δικαιολογημένη οργή των συμπολιτών μας...

...Πρόκειται σαφώς για ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο της Βουλής, το οποίο πρέπει να λάβει τέλος το συντομότερο δυνατόν.

Βέβαια οι λάβρες αντισυστημικές δηλώσεις των στελεχών της ΧΑ δεν αφορούν τους ίδιους.

Σαν γνήσιοι υπερασπιστές του θεσμού της  οικογένειας  εκτός από τους διορισμούς των συγγενών τους 7 βουλευτές φρόντισαν να πάρουν δάνεια από αυτά που είχε καταγγείλει ο κοινοβουλευτικός τους  εκπρόσωπος ακολουθώντας ολίγον τροποποιημένη την ομηρική ρήση :

Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περι πάρτης !

Περισσότερα εδώ.