Κυριακή 8 Μαρτίου 2009

ΜΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΓΗΡΑΤΕΙΑ ΠΕΡΑ



Παρά πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι μεγαλώνουν και γερνούν. Βλέπετε δεν έχουν διαβάσει το ποίημα του Σάμιουελ Ούλμαν, η Νιότη που δημοσίευσα πρόσφατα ,για να πειστούν πως τα νιάτα δεν είναι περίοδος ζωής, αλλά είναι κατάσταση του νου.
Έτσι αντί να πουλήσουν την ψυχή τους στον διάβολο όπως ο Ντόριαν Γρέυ, ή στην ελληνική του εκδοχή ,ο Χορν στο Τόπος στα νιάτα, προτιμούν να καταφύγουν σε πλαστικούς χειρουργούς για να σβήσουν από πάνω τους τα σημάδια του πανδαμάτορος και αμείλικτου χρόνου.
Αρχικά συνήθως σε νεώτερες ηλικίες ,καταφεύγουν για να διορθώσουν ατέλειες που οφείλονται συνήθως στην φύση και όχι στον χρόνο.
Κυρίως δε το κοινό που δεν είναι ευχαριστημένο με την εμφάνιση του είναι οι γυναίκες, όπως φάνηκε και σε εκείνες τις απαράδεκτες εκπομπές της τηλεόρασης, που προσπαθούσαν να ομορφύνουν δημοσίως διάφορες κυρίες με αμφιλεγόμενα πλήρως αποτελέσματα.
Ήδη, σε μελέτη που έγινε, οι Ελληνίδες έρχονται δεύτερες με 37% στο να πιστεύουν ότι χρειάζονται μια πλαστική επέμβαση , με πρώτες τις Ρωσίδες με 48% και τελευταίες με 27% τις Βρεττανίδες και τις Γαλλίδες οι οποίες προφανώς έχουν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση για τον εαυτό τους.
Ενδιαφέρον δε είναι ότι το 10% των γυναικών στην Ελλάδα έχει υποβληθεί σε πλαστική επέμβαση έναντι μόνο του 2,4% των ανδρών.(Διατί να το κρύψωμεν άλλλωστε, είμαστε και ομορφόπαιδα!)
Είναι βέβαια απόλυτα κατανοητό πως όταν έχει κάποιος μια δυσμορφία η καταφυγή του στην πλαστική χειρουργική είναι σαφώς αναγκαία και θεμιτή.
Όμως πολλές φορές πολλά άτομα προστρέχουν για μια πλαστική που ή δεν τους είναι αναγκαία, ή ακόμα χειρότερα το αποτέλεσμα που επιθυμούν και επιτυγχάνουν είναι κακόγουστο.
Η πιο συνηθισμένη περίπτωση από αυτές είναι η προσθετική στήθους.
Οι διάφορες σταρ του Χόλυγουντ καταφεύγουν συχνά σε αυτή την πλαστική επέμβαση και στις παρακάτω περιπτώσεις μπορείτε να κρίνετε και σεις σε ποιες ήταν αναγκαία αυτή η επέμβαση, σε ποιες όχι και ποιες ήθελαν αντί για βυζί να αποκτήσουν ολόκληρο σωσίβιο στο στήθος!
Κατά σειρά λοιπόν μπορείτε να απολαύσετε το πριν και το μετά στις παρακάτω γόησσες που όλες τους απέκτησαν από κανονικό μέχρι υπερμέγεθες βυζί.
1-Σάρα Τσέσικα Πάρκερ
2-Πόλα Αμπντούλ
3-Κάθριν Ζέτα Τζόουνς
4-Ντέμι Μούρ
5-Γούτνεϊ Χιούστον
6-Πάμελα Αντερσον






Βέβαια εκτός από τα στήθια είναι και οι μύτες .
Άλλες τις θέλουν μικρές ,άλλες μεγαλύτερες και εδώ πλέον συμμετέχει και το ανδρικό στοιχείο .
Ακολουθούν μερικές ενδεικτικές περιπτώσεις ρινοπλαστικών.
7-Αντσελίνα Τσολί αυτή την μίκρυνε
8-Κόρτνεϋ Λάβ αυτή την φάρδυνε!
9-Λιαμ Νίλσον αυτός τράβηξε και ένα λίφτινγκ μαζί.
10-Τομ Κρούζ Αυτός την μίκρυνε προφανώς για να μην τον τραβάει από την μύτη η νέα σύζυγος!



Εκεί δε που γίνεται χαμός είναι με την πλαστική χειλέων.
Άλλες τα φουσκώνουν με ενέσεις υαλουρονικού, άλλες τα μεγαλώνουν για να φαίνονται πιο αισθησιακά και όπως βλέπουμε και σε αρκετές από τις ελληνίδες τηλεοπτικές περσόνες που καταφεύγουν σε τέτοιου είδους επεμβάσεις ,τελικά καταλήγουν οι περισσότερες να μοιάζουν από το φούσκωμα των χειλιών τους με μυρμηγκοφάγο!
11-Ελεν Μπάρκιν
12-Λιβ Τάϊλερ
13-Μέλανι Γκρίφιν
14-Νίκυ Κοξ
15-Ντόνα Βερσάτσε







Τώρα πολλές δεν αφήνουν και τίποτα που να μην το φτιάξουν εκ νέου, με αποτέλεσμα να αλλάζει η φάτσα τους και οι νεανικές τους φωτογραφίες να μην θυμίζουν σε τίποτα την σημερινή τους εικόνα.
Αγλαές, αλλά επιτυχές όμως παράδειγμα του είδους είναι η Σερ (φωτογρ 16) η οποία όμως παρά την θεαματική εικόνα που παρουσιάζει ακόμα και το 2004 στην σκηνή ( φωτογραφία 17 στο Παρίσι) η πραγματικότητα στην διπλανή φωτογραφία είναι αδυσώπητη .

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα πλαστικών σε διάφορους γνωστούς αστέρες.


Τραγικές βέβαια φιγούρες είναι διάφορα σαλεμένα τελείως ταλεπόρ άτομα όπως ο/η τρανσέξουαλ Αμάντα Λεπόρ (φωτογρ 18) ή ακόμα χειρότερα μια τρελοκαμπέρο ονόματι Τσόσλιν Βίλτνενσταϊν (φωτογρ 19,20) που κάνει την μια πλαστική επάνω στην άλλη έχοντας ξοδέψει 4.000.000 δολάρια ,με αποτέλεσμα επειδή μοιάζει με την νύφη του Φρανκεστάιν να την έχουν βαφτίσει ως η νύφη του Βιλτνενστάιν !
Σπάω δε το κεφάλι μου βλέποντας την ίδια γόησσα στην φωτογραφία 20 να βρω ποια μου θυμίζει άραγε από αυτές που βλέπουμε συχνά στα δελτία ειδήσεων !





Δυστυχώς όμως ότι και να κάνει κανείς ο χρόνος είναι αμείλικτος τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες
21-Μαντόνα
22-Ούρσουλα Άντρες
23-Τζόαν Κόλλινς,76 πλέον ετών (η οποία δηλώνει ότι δεν κατέφυγε ποτέ στο νυστέρι)
24-Ζαν Κλώντ Βαν Ντάμ
25-Ρότζερ Μούρ







Αυτό λοιπόν που είναι σημαντικό είναι να προσαρμόζεται κανείς στην ηλικία του και να μην προσπαθεί με πλαστικές να φαίνεται τζόβενο, επιτυγχάνοντας πολλές φορές ένα αποτέλεσμα κωμικοτραγικό.
Βέβαια είναι θεμιτό, αν είσαι ηθοποιός, να προσπαθείς να διατηρήσεις μια εμφάνιση όσο το δυνατό πιο κοντά στην νεανική σου, αν και ηθοποιοί με ταλέντο και προσωπικότητα σαν τον Μάρλον Μπράντο ή τον Όρσον Γουέλες έπαιζαν μέχρι να πεθάνουν και ας είχαν ξεχειλώσει τελείως.
Βέβαια οι άνδρες ηθοποιοί είναι πιο τυχεροί από τις γυναίκες, γιατί ενώ αυτές έχουν συνήθως μια σταδιοδρομία που συνήθως δεν υπερβαίνει την 20ετία, αυτοί σε αρκετές περιπτώσεις παίζουν για σαφώς μεγαλύτερο διάστημα
Από τις γυναίκες αυτή που κατάφερε χάρις στο πληθωρικό της ταλέντο, χωρίς πλαστικές, να παίζει συνέχεια από ενζενύ μέχρι γεροντικής ηλικίας για διάστημα πάνω από 70 (!) χρόνια, ακόμα και με Πάρκινσον, ήταν η Κάθριν Χέπμπορν .

Η ιδέα για αυτό το ποστ μου ήρθε όταν διάβασα την συνέντευξη μιας ηθοποιού που εκτός από γοητεία διαθέτει και μυαλό και αντιμετωπίζει τον χρόνο σαν όλα τα φυσιολογικά άτομα, λέγοντας ότι είναι ενδιαφέρουσα εμπειρία να μεγαλώνεις.
Αντιγράφω από τα ΝΕΑ :
«Η ζωή είναι πολύ ωραία για να τη σπαταλάμε στα γυμναστήρια και μπροστά στον καθρέφτη. Τρώω πάρα πολύ και φοράω ρούχα που έχω από παλιά.(Μαζί σου μεγάλη! Πέστα Χρυσόστομη! ) Δεν αναζητώ πλέον τη φρεσκάδα και την ομορφιά αλλά την ευτυχία» λέει η 60χρονη σήμερα, Σιγκούρνι Γουίβερ.
«Δεν υπήρξα ποτέ το “όμορφο κοριτσάκι” ή το “φρέσκο πρόσωπο του κινηματογράφου”, επειδή δεν ήθελα να κάνω καριέρα βασιζόμενη στην εξωτερική μου εμφάνιση. Κάθε φορά δε που βλέπω ρυτίδες στο πρόσωπό μου δεν πανικοβάλλομαι. Άλλωστε δεν θα ήθελα να είχα το σώμα μιας 60χρονης και “τεντωμένο” πρόσωπο από τις πλαστικές. Το να μεγαλώνεις είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία. Σε κανέναν δεν αρέσουν τα σημάδια του χρόνου, νομίζω όμως ότι όταν διασκεδάζεις και περνάς καλά δείχνεις πάντα λαμπερή και πιο όμορφη. Αυτό είναι και το μυστικό μου» λέει η Σιγκούρνι Γουίβερ.
…..«Απέκτησα την κόρη μου όταν ήμουν 40 ετών. Αρκετά μεγάλη, δηλαδή, αλλά πιστεύω ότι δεν θα εκτιμούσα το δώρο της μητρότητας αν ήμουν νεώτερη. Ακριβώς επειδή όταν ήμουν 20 ή 30 ετών είχα αφοσιωθεί στην καριέρα μου. Βέβαια, δεν παράτησα τη δουλειά μου. Τα παιδιά θέλουν να βλέπουν ότι οι γονείς τους κάνουν δημιουργικά πράγματα για να νιώθουν υπερήφανα για εκείνους».

.

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009

ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΓΙΟΣ



Ο πατέρας μου ήταν ένα ευφυές άτομο που διέθετε και πηγαίο χιούμορ. Μας άρεσε να πειράζουμε τον κόσμο και βέβαια από μικρό παιδί το σύνηθες και αναπόφευκτο θύμα σε διάφορα πειράγματα και από τους δύο μας, ήταν η μάνα μου που τα αντιμετώπιζε όμως με ιδιαίτερη στωικότητα και πηγαία αίσθηση του χιούμορ.
Ο πατέρας μου επίσης είχε μια μοναδική διάθεση αλλά και ικανότητα να ασχολείται με τα πάντα, από μαστορέματα του σπιτιού μέχρι βαρειές χειρονακτικές εργασίες.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι τις μέρες που έγινε η επιστράτευση, είχα πάει να τον βρω στο εξοχικό που είχε. Ενώ το σπίτι ήταν ανοικτό και το αυτοκίνητο του εκεί, δεν τον έβλεπα πουθενά. Άρχισα να τον φωνάζω οπότε άκουσα μια υπόκωφη φωνή να μου απαντά από τα έγκατα της γης. Τι είχε γίνει; Εκείνες τις μέρες είχε αποφασίσει να ανοίξει ένα πηγάδι, αλλά τους εργάτες που το άνοιγαν τους επιστράτευσαν και τον άφησαν στα κρύα του λουτρού επάνω στην γλύκα ,δηλαδή μόλις ακριβώς είχαν φτάσει στον ορίζοντα του νερού.
Όποτε και αυτός έβαλε τις μπότες του κατέβηκε στο πηγάδι, έσκαβε τον πάτο, γέμιζε το ζεμπίλι με τα χώματα, ανέβαινε επάνω, ανέβαζε το ζεμπίλι το άδειαζε και άντε πάλι από την αρχή τα ίδια .Και όλα αυτά ένας επιστήμονας που δεν είχε ποτέ του σχέση με χειρονακτική εργασία και ήταν ήδη τότε 64 χρονών! Είπα να τον βοηθήσω ανεβάζοντας το ζεμπίλι και αδειάζοντας το αλλά μετά από 3 φορές πιάστηκε η μέση μου και δήλωσα παραίτηση!
Την 10ετία του 50 απέκτησε το πρώτο του αυτοκίνητο αλλά η αντιπροσωπεία δυστυχώς αφού πούλησε 5 μόνο από αυτά έκλεισε! Όπως καταλαβαίνετε εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε ούτε σαν ιδέα οργανωμένο συνεργείο από τις αντιπροσωπείες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κάτσει και να μάθει ο ίδιος το πώς γίνεται το σέρβις και οι επισκευές της μηχανής του και να κάθεται αυτοπροσώπως στο συνεργείο δίνοντας οδηγίες τι να κάνουν στους διάφορους άσχετους τότε και ανεκπαίδευτους μαστόρους.
Είναι χαρακτηριστικό δε ότι μια φορά κάνοντας πλάκα σε ένα μάστορα της συμφοράς του είπε: Κοίταξε να δεις αν σου περισσέψουν τίποτα βίδες και παξιμάδια από την μηχανή μην τα πετάξεις!
Σοβαρότατα δε αυτός του απάντησε:Μην φοβάσαι θα στα φυλάξω σε αυτό το κουτάκι! Και του έδειξε ένα χάρτινο κουτί!
Μια φορά ,επειδή τον είχε προκαλέσει ένας φίλος του ότι δεν μπορεί να το κάνει γιατί δεν έιχε ιδέα ραπτικής, κατάφερε και γύρισε επιτυχώς ένα ολόκληρο κουστούμι, που το φόρεσε με μεγάλη χαρά ο τότε θυρωρός της πολυκατοικίας μας που δεν είχε κανένα πρόβλημα που το τσεπάκι για το μαντηλάκι βρέθηκε δεξιά αντί αριστερά !
Το μόνο πράγμα που αποτύχαμε και οι δύο, παρά το ότι προσπαθήσαμε μαζί για μέρες και δεν το καταφέραμε να δουλέψει, ήταν να φτιάξουμε από την αρχή ένα πηνίο σε ένα ανεμιστήρα! Το πηνίο το φτιάξαμε αλλά ο ανεμιστήρας δεν δούλεψε ποτέ ο ρημάδης !
Ως καλός λοιπόν μαθητής του και εγώ παιδιόθεν ασχολούμαι με παντός είδους μαστορέματα και όπως είναι ευνόητο ,έχω αναλάβει την επισκευή των πάντων στο σπίτι .Αυτό δυστυχώς έχει σαν αποτέλεσμα η κ.Αθεόφοβου να θεωρεί ως αυτονόητο πως ότι χαλάει στο σπίτι πρέπει πάραυτα να επισκευαστεί και όταν καθυστερώ να το φτιάξω να με θεωρεί ως ανεπρόκοπο υπάλληλο της ,και να μου λέει με αυστηρότητα –ακόμα δεν έφτιαξες το…
Ο πατέρας μου λοιπόν, ένας τόσο χαρισματικός άνθρωπος, αφότου πήρε σύνταξη άρχισε σιγά σιγά να χάνει τόσο το χιούμορ του όσο και τις ικανότητες που είχε. Άρχισε να χάνει την αυτοπεποίθηση που είχε στον εαυτό του και στις δεξιότητες του.
Δυσκολευόταν να επισκευάσει πράγματα που ο ίδιος είχε φτιάξει στο παρελθόν και να αποκτά φοβίες που ποτέ μέχρι τότε δεν είχε.
Η αλλαγή αυτή ήταν βαθμιαία και δεν την είχα συνειδητοποιήσει, αν σε κάποια Χριστουγεννιάτικη συγκέντρωση στο σπίτι μου που παραδοσιακά μαζεύονται οι φίλοι μου και καλούσα τότε και τους γονείς μου ,δεν μου έλεγε ο κουμπάρος μου που είναι και ψυχίατρος κάτι που με συγκλόνισε: Μιλάς άσχημα στον πατέρα σου!
Είχε δίκιο.
Του μιλούσα απότομα γιατί δεν συνειδητοποιούσα, ή ενδόμυχα δεν ήθελα να συνειδητοποιήσω, την αλλαγή που είχε υποστεί ένας άνθρωπος που στο παρελθόν έπιανε πουλιά στον αέρα ενώ τώρα πια δεν καταλάβαινε πολλά από τα αυτονόητα πράγματα που του έλεγα.
Όλα αυτά μου ήρθαν στο μυαλό όταν η κόρη μου μου έστειλε με e-mail την παρακάτω υπέροχη ταινία μικρού μήκους που την είχα δει παλιότερα στον κινηματογράφο αλλά τώρα πια υπάρχει και στο διαδίκτυο.
Η ταινία «Τι είναι αυτό;» είναι μόνο 5.30 λεπτά και σκηνοθέτης της είναι ο ταλαντούχος Κωνσταντίνος Πιλάβιος ,γιος του γνωστού σας Παραμυθά.
Την ταινία την έχουν δει μέχρι στιγμής περίπου 400.000 θεατές στο You Tube !

object width="480" height="295">

Σας παραπέμπω και στην ιστοσελίδα του γιατί αξίζει να διαβάσει κανείς μερικά από τα περίπου 300 ενθουσιώδη σχόλια των συγκινημένων θεατών αυτής της τρυφερής ταινίας .
http://www.cpil.info/2008/12/14/what-is-that-the-movie/

Ελπίζω ή κόρη μου, που μου την έστειλε ,να την θυμάται μετά από μερικά χρόνια και να έχει εμπεδώσει την αλήθεια που περικλείει στο σχόλιο του ένας θεατής της:
Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις γονείς!

Κυριακή 1 Μαρτίου 2009

ΘΕΑΤΡΟ,ΛΑΓΑΝΕΣ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ



............................................ Ο Πέτερ Χάντκε
.
Αυτές τις μέρες βρίσκομαι στα Χανιά. Τα Χανιά από παλιά είναι μια πόλη με κουλτούρα και είναι ίσως από τις ελάχιστες ,αν όχι η μοναδική επαρχιακή πόλη, που διαθέτει και μόνιμη μη κρατική θεατρική σκηνή. Το θέατρο ΚΥΔΩΝΙΑ είναι ένα καλόγουστο θεατράκι σε μια διασκευασμένη μονοκατοικία του μεσοπολέμου.
Σε αυτό το θέατρο έχω δει το 2003 την ΟΛΕΑΝΝΑ του Ντεϊβιντ Μάμετ (ίσως έχετε δεί την κινηματογραφική ταινία του 1994, με τον William Macy και την Debra Eisenstadt σκηνοθετημένο από τον ίδιο τον Μάμετ) και το 2007 την Περίπτωση Φράντσα της Ινγκεμποργκ Μπάχμαν. Και οι δύο παραστάσεις ήσαν υψηλού επιπέδου αλλά η παράσταση που είδα χθες το βράδυ με τον ίδιο τον δημιουργό του θεάτρου, Μιχάλη Βιρβιδάκη, ήταν εξαιρετική .
Το έργο του Πέτερ Χάντκε Υπόγειο Μπλούζ,που παίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, είναι ουσιαστικά ένας συγκλονιστικός μονόλογος ενός ανθρώπου μεταξύ των διαδοχικών στάσεων ενός μετρό.

Ο Βιρβιδάκης (φωτογραφία), καταφέρνει να πλάσει μοναδικά την εικόνα ενός εξοργισμένου άνδρα με όλες τις ψυχολογικές του μεταπτώσεις από την καταγγελία των πάντων μέχρι την απόγνωση του για τα πάντα. Δεν έχω σκοπό να επεκταθώ περισσότερο, αλλά αν το έργο αργότερα μεταφερθεί και εκτός Χανίων να μην το χάσετε.
Όποιος ενδιαφέρεται για το έργο μπορεί να διαβάσει την κριτική του Γρ.Ιωαννίδη στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.


Αν δεν ήσαν οι αγαπητές μου Ζουζούνα και Φύρδην Μίγδην που έχουν μπει από μέρες στο κλίμα της Αποκριάς δεν θα είχα καν πάρει χαμπάρι ότι φτάσαμε κιόλας πριν την Καθαρή Δευτέρα.
Ευτυχώς δηλαδή γιατί μετά τις κραιπάλες αυτών των ημερών θα αρχίσουμε την νηστεία από αύριο.
Και να οι λαγάνες, και να οι ταραμάδες, και να οι χαλβάδες και όλα τα δύσπεπτα νηστίσιμα με αποτέλεσμα τελικά να αποκτάς ένα στομάχι μολύβι και εις απώτερον χρόνον εάν τηρείς τις νηστείες ,μια σιλουέτα σαν του μακαριστού Χριστόδουλου.
Στο μέλλον κάποτε θα σας βάλλω φωτογραφίες με τον Αθεόφοβο μεταμφιεσμένο σε Άγιο Πρεβέζης ή μαθήτρια αλλά τώρα θα αρκεστείτε σε ένα παλιό μου ποστ, από το οποίο και είναι οι φωτογραφίες μου , που περιγράφω το ψυχικό τραύμα που απέκτησα στην παιδική μου ηλικία εξ αιτίας της αποκριάς.
Και τώρα ελπίζω ότι μέχρι Τετάρτη θα έχετε χωνέψει τα νηστίσιμα της Καθαρής Δευτέρας οπότε για αυτή τη μέρα έχω να σας προτείνω και ολίγη πνευματική τροφή υψηλής στάθμης.
Πριν από 3 μήνες σας είχα παρουσιάσει τον ζωγράφο Φαίδωνα Αναστασιάδη που δυστυχώς δεν είναι πλέον μαζί μας.
Όσοι είχατε εντυπωσιαστεί από τα έργα που είχα βάλει στο ποστ, θα έχετε την ευκαιρία να δείτε πίνακες του στην νέα έκθεση έργων του στην Αθήνα με τίτλο :
Ζωγραφική / Χαρτογραφήσεις διαδρομών, στην Diana Gallery, Πλατεία Καρύτση 5.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την ΤΕΤΑΡΤΗ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ στις 20:00
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 4 έως τις 28 Μαρτίου 2009 και θα είναι ανοικτή
Τετάρτη-Σάββατο 11.00-15.00 και Τρίτη- Πέμπτη-Σάββατο 11.00-19.00.




Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009

ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ, Ο ΠΑΛΑΙΟΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΥΤΑΝΕΣ




Π.ΜΑΡΑΓΚΟΣ ΕΘΝΟΣ
Γ.ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΘΝΟΣ
Γ.ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΓΛΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΗΛ.ΜΑΚΡΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Α. ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
ΣΤΑΘΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Γ.ΚΑΛΑΪΤΖΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
ΣΤΑΘΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
ΣΤΑΘΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Γ.ΚΑΛΑΪΤΖΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Σ.ΟΡΝΕΡΑΚΗΣ ΝΕΑ
Κ.ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΝΕΑ
Δ.ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΝΕΑ
Π.ΜΑΡΑΓΚΟΣ ΕΘΝΟΣ
Γ.ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΘΝΟΣ
.
Πολλοί μετά την δεύτερη απόδραση του Παλαιοκώστα από τον Κορυδαλλό είπαν ότι η Ελλάδα έχει καταντήσει μπουρδέλο.
Έχω ξαναγράψει ότι μακάρι να ήταν μπουρδέλο!
Στα μπουρδέλα υπάρχει τάξη !
Δεν μπορεί κάθε πουτάνα να κάνει του κεφαλιού της.
Υπάρχει η τσατσά και οι μπράβοι του ευαγούς ιδρύματος που την επιβάλλουν .
Στην Ελλάδα ,που η κυβέρνηση προσπαθεί να παίξει τον ρόλο της τσατσάς , αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς ανίκανη για τον ρόλο αυτό και είναι επόμενο ότι και οι μπράβοι ,που είναι τα υποτιθέμενα όργανα της τάξεως και οι διάφοροι υπάλληλοι της, διορισμένα με ρουσφέτι, είναι εξίσου ανίκανα με αυτήν να αντιμετωπίσουν τις ευρηματικές πουτάνες.
Από την άλλη μεριά υπάρχει και ένας ολόκληρος λαός που μπορεί να μην έχει κάποια σχέση φανερή με τις πουτάνες , καθ΄ ότι έχει επισήμως και ελληνοχριστιανικώς γαλουχηθεί με το τρίπτυχο Πατρίς –θρησκεία –οικογένεια, όμως την πουτανιά την έχει στο αίμα του, και όπου μπορεί και τον παίρνει χρησιμοποιεί το άλλο τρίπτυχο με το οποίο έχει γαλουχηθεί στα κρυφά εδώ και γενεές ολόκληρες ,δηλαδή ρουφιανιά, λαμογιά και κλεψιά.
Γι΄ αυτό θαυμάζει τις πουτάνες που μπορούν να ξεφτιλίζουν τις τσατσές και τους μπράβους ξεφεύγοντας από την εξουσία τους και πετώντας κυριολεκτικά προς την ελευθερία με ελικόπτερο.
Έτσι λοιπόν αυτές τις μέρες που γίνεται της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα (δηλ. της πουτάνας το κάγκελο), πολλοί θεωρούν ότι επιβεβαιώνεται η λαϊκή παροιμία που λέει πως οι πουτάνες κι οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές (με τα λύτρα που έχουν μαζέψει στο παρελθόν από τις απαγωγές).
Αυτό δε που φοβούνται είναι ότι υπάρχει ο κίνδυνος, από τον ενθουσιασμό που θα έχουν από την επιτυχή τους απόδραση και επειδή όταν θέλει η πουτάνα να κρυφτεί η χαρά δεν την αφήνει και επειδή όπως λέει η παροιμία, όμοιος τον όμοιο γύρευε, πουτάνα την πουτάνα, κι ο κερατάς τον κερατά να περπατούν αντάμα, κάποιος κερατάς θα τους καρφώσει τελικά, γιατί δεν υπάρχει ,όπου και να κρυφτούν, εκκλησιά χωρίς καμπάνα, ούτε χωριό χωρίς πουτάνα (και προφανώς χωρίς κερατά ρουφιάνο) οπότε δεν θα καταφέρουν τελικά να φτάσουν ζωντανοί και ακέραιοι σε ηλικία που η πουτάνα σαν γεράσει γίνεται καλόγρια.
Όλος αυτός ο λαός λοιπόν έχει κάνει ήρωες του τους δραπέτες και η ιστοσελίδα που τους έχει φτιάξει στο facebook έχει φτάσει αισίως μέχρι στιγμής να αριθμεί τα 53000 μέλη που τους έχουν στείλει πάνω από 1000 μηνύματα !
Πάντως αυτός ο λαός που διακρίνεται για την κουλτούρα του και το πνεύμα του, και παρακολουθεί όλες τις πνευματώδεις και πρωτοποριακές εκπομπές της τηλεόρασης ,όπως της Πετρούλας,με ένα μήνυμα που του έστειλε με 7 λέξεις μόνο, τα είπε όλα:
Τον λένε Παλαιοκώστα και μόλις σας τελείωσε...
.

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΙ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΤΑΙ




Φωτογραφία του Παύλου Μελά αμέσως μετά την αποφοίτηση του από τη στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων με την ιδιόχειρη υπογραφή του
.
Πριν 35 περίπου χρόνια μια φαρμακευτική εταιρεία είχε κυκλοφορήσει μια σειρά με 4 φυλλάδια που είχαν φωτογραφίες της Αθήνας που είχε τραβήξει ο Παύλος Μελάς το διάστημα 1890-1896.
Από τα φυλλάδια αυτά έχω τα 3 και μου λείπει το πρώτο. (ΠΡΟΣΘΗΚΗ 20-1-2017 Ψάχνοντας σε κάτι χαρτιά μου βρήκα και το πρώτο φυλλάδιο και έτσι στο τέλος του ποστ προσέθεσα τις φωτογραφίες από αυτό)
Έχει ενδιαφέρον δε ότι τότε που κυκλοφόρησαν τράβηξαν φωτογραφίες από τα ίδια σημεία που είχε πάρει τις φωτογραφίες ο Μελάς!
Το συνοδευτικό κείμενο των φυλλαδίων στις λεζάντες το υπογράφει ο Σπύρος Παναγιωτόπουλος ,αντιπρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Όπως γράφει ο Γιάννης Σταθάτος μόνο γύρω στο 1890 εμφανίσθηκαν οι πρώτοι Eλληνες ερασιτέχνες ·φωτογράφοι και όπως ήταν φυσικό, ανήκαν στη μεγαλοαστική τάξη, αφού αυτοί διέθεταν την οικονομική ευχέρεια, αλλά και τον ελεύθερο χρόνο που απαιτούσε τότε η πρακτική της φωτογραφίας. Μεταξύ των ήσαν ο Παύλος Μελάς, η Αργίνη Σαλβάγου, η Μαίρη Παρασκευά και ο Κωνσταντίνος Ξύδας.Τόσο οι φωτογραφίες του 1890-96 όσο και οι φωτογραφίες των αρχών της 10ετιας του 1970 προβάλουν μια Αθήνα που έχει σήμερα σημαντικά αλλάξει μορφή.


1-2 Πυροβολαρχία πεδινού πυροβολικού παρατεταγμένη στην πλατεία Συντάγματος. Στο βάθος επί της οδού Όθωνος διακρίνεται το μέγαρο Μιλτιάδη Νεγρεπόντη.




3-4 Η οδός Αγχέσμου (ή Αγχεσμού) όπως λεγόταν τότε η οδός Αμερικής –Λυκαβηττού. Ο βράχος κάτω από τον Λυκαβηττό είναι δίπλα από το κτήριο της σχολής Δοξιάδη.Όλη η περιοχή αυτή έχει σήμερα κτιστεί και ο βράχος δεν είναι πια ορατός..

5-Ο ισθμός της Κορίνθου «εν τω γίγνεσθαι» (αρχές 1993)
6-Το Παναθηναϊκό Στάδιο κατά την εποχή της μαρμαρώσεως του. Ας σημειωθεί ότι το στάδιο δεν ήταν έτοιμο όταν έγιναν οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες. Ένα τμήμα των κερκίδων έμενε ακάλυπτο και ο στίβος είχε πρόχειρα στρωθεί.

7-Ο Παύλος Μελάς στο στάδιο που μόλις έχει αποπερατωθεί με τον Αναστάσιο Μεταξά αρχιτέκτονα του Σταδίου.


8-9-Η Ακρόπολις από την οδό Κολοκοτρώνη ,που στην μικρή της πλατεία ήταν στημένο στην αρχή το άγαλμα του Γέρου του Μωριά. Αντίκρυ από αυτό (Σταδίου και Αμερικής) μέχρι τον μεσοπόλεμο υπήρχε το εμποροραφείο του Λιάκου που διαφημιζόταν από την απέναντι γωνία με την εξής επιγραφή «εκεί που δείχνει ο ένδοξος Κολοκοτρώνης» Ο Δήμος Αθηναίων ονόμασε έτσι τον δρόμο γιατί ο Κολοκοτρώνης κατοικούσε εκεί μέχρι τον θάνατο του σε ένα χαμηλό σπίτι κοντά στην Αγίου Μάρκου.
Στην φωτογραφία διακρίνεται το κοσμικό κέντρο της εποχής «Κεφεστιατόριον της Πόλεως» στα ελληνικά και γαλλικά. Στην θέση του στην φωτογραφία του 70 το ξενοδοχείο ATHENE PALLAS
Δίπλα από αυτό και μεταξύ του κτηρίου που φθάνει στην Βουλής υπάρχει η ανοικτή στοά που οδηγούσε στο θέατρο ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ που σήμερα έχει γκρεμιστεί.

10-11-Το καλαίσθητο νεοκλασικού ρυθμού μέγαρο των Μελάδων στην γωνία Πανεπιστημίου και Αμερικής. Απέναντι μόλις θεμελιωνόταν ένα νέο κτήριο.
Στην ίδια περίπου θέση υπήρχε μέχρι πριν λίγα χρόνια ,από αυτή τη φωτογραφία,το ιδιόκτητο κτήριο της Αθηναϊκής Λέσχης που ιδρύθηκε από τον Μιχαήλ Μελά το 1875 και που στεγάζεται στο νέο κτήριο της φωτογραφίας με την Εμπορική τράπεζα.


12-13- Το Κεφαλάρι της Κηφισιάς. Την πρωτομαγιά οι πιο εύποροι πήγαιναν εκεί με το « Θηρίο» ενώ οι περισσότεροι Αθηναίοι πήγαιναν στην Αλυσίδα ,δηλαδή στο τέρμα Πατησίων που υπήρχε μια αλυσίδα που την έβαζαν όταν περνούσε το τραίνο για να αποφεύγονται τα ατυχήματα.



14-15-Επίσημη συγκέντρωση στην στρατιωτική λέσχη της οδού Πανεπιστημίου και η προ 35τιας εικόνα της Πανεπιστήμιου-Βουκουρεστίου.
.
Εκτός από τις φωτογραφίες των φυλλαδίων βρήκα και μερικές άλλες τραβηγμένες από τον ίδιο όπως και μερικές άλλες του ιδίου και της οικογένειας του .
16-Άσκηση Ευελπίδων στο Πυροβολικό. Την φωτογραφία τράβηξε ο Παύλος Μελάς

17-Mέλη της οικογένειας Στέφανου Δραγούμη στο εσωτερικό του σπιτιού τους, γύρω στα 1890. H φωτογραφία, τραβηγμένη από τον Π. Mελά, δίνει απτή εικόνα του γούστου και της μόδας που επικρατούσαν στα αστικά σπίτια των Αθηνών κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αι., καθώς διαμορφώνεται τότε η πρώτη αστική τάξη στην Eλλάδα. O ευρωπαϊκός αέρας είναι έκδηλος, αφού βρισκόμαστε στις αφετηρίες του σταδιακού εξευρωπαϊσμού σε όλους τους τομείς (φωτ. λεύκωμα: «αναμνήσεις», Eθνικό Iστορικό Mουσείο).

18- Oι γιοι του Mιχαήλ Γ. Mελά στις παραμονές του ελληνοτουρκικού πολέμου του ’97. Oρθιος από δεξιά: Λέων (Mασσαλία 1872 - Αθήνα 1905), Παύλος (Mασσαλία 1870 - Στάτιτσα 1904), Kωνσταντίνος (Mασσαλία 1874 - Αθήνα 1953), Bασίλειος (Αθήνα 1879 - 1956), καθιστός αριστερά, και Γεώργιος (Mασσαλία 1866 - Λονδίνο 1931) καθιστός στο κέντρο.
Από τα πέντε αδέλφια, τρεις μόνιμοι αξιωματικοί, ένας έφεδρος, ο Γεώργιος ως τον βαθμό του επιλάρχου, θα διατελέσει στη συνέχεια ιδιαίτερος γραμματέας του βασιλιά Kωνσταντίνου. Mόνο ένας, ο Λέων, θα ακολουθήσει πολιτική καριέρα με το κόμμα Δεληγιώργη, ενώ μετά τους Bαλκανικούς, απόστρατος θα μπει στην πολιτική σκηνή και ο Kωνσταντίνος. Γόνοι καλής οικογένειας, τόσο με τις σπουδές όσο και με την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, συνιστούν αντιπροσωπευτικό δείγμα των τότε ανερχόμενων αστικών στρωμάτων (φωτ.: συλλογή Nαταλίας Iωαννίδη)

19-Η οικογένεια Μελά στο σπίτι της. Ο Παύλος Μελάς Εύελπις, 1889

20-Ο Παύλος Μελάς με τη στολή ανθυπολοχαγού του πυροβολικού Φωτ.Boehringer

21-Η οικογένεια του

22-Με την γυναίκα και τα παιδιά του.

23-Ο Μελάς και η γυναίκα του Ναταλία.

24-Mε πολιτικά ο Παύλος Mελάς (αριστερά) υπομειδιά, βλέποντας στα δεξιά του τη Nαταλία που κάτι να προσπαθεί να διαβάσει εμπρός σε φιλικό ζεύγος. (φωτ.: συλλογή Nαταλίας Iωαννίδη).

25-Το σπίτι του Π. Μελά στην Κηφισιά (φωτ. πριν από το 1900)

26-Παύλος Μελάς

27-Η πρώτη φωτογραφία του που στέλνει στη σύζυγό του Ναταλία, με τη στολή του μακεδόνα αντάρτη

28-Ο τάφος το Παύλου Μελά. Φωτογράφος ο Λεωνίδας Παπάζογλου (1872 - 1918), Φωτογραφικά πορτραίτα από την Καστοριά και την περιοχή της την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, 2004.
.
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ
.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ 20-1-2017


                                    Ο Λυκαβηττός όπως φαινόταν από την οδό Ηροδότου.




Ο «Κωλοσούρτης» ο ατμοκίνητος τροχιόδρομος Αθηνών-Φαλήρου στην Πανεπιστημίου μπροστά από το Ιλίου Μέλαθρον..