Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

Η ΡΕΠΟΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ




Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα..
.

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος   Μουσική: Μάνος Χατζηδάκις



Μόλις είχα δει μια πολύ καλή γαλλική ταινία , την Alceste A Bicyclette  όπου με έξυπνο  τρόπο ο καυστικός και σατυρικός λόγος του πρωταγωνιστή του Μολιέρου στον   Μισάνθρωπο μεταφέρεται στις σημερινές σχέσεις δύο ηθοποιών ,όταν πριν να κλείσω  την τηλεόραση έκανα  ένα ζάπιγκ και βρέθηκα  στον αντίποδα του προηγουμένου κομψού θεάματος.


 Έπεσα στον κραυγαλέο και φανφαρόνικο λόγο του Τράγκα, όπου με ιαχές και  με  τις χαρακτηριστικές του γκριμάτσες κατακεραύνωνε την Ρεπούση γιατί όπως κραύγαζε δεν αποδέχεται  τον χορό του Ζαλόγγου και την γενοκτονία των Ποντίων. 
Δεν είχα παρακολουθήσει τι έχει πει η Ρεπούση σχετικά με αυτά τα δύο θέματα αλλά επειδή στον φιλιππικό του  ο λάβρος δημοσιογράφος  δεν έλεγε τι ακριβώς είχε πει,  έκανα ένα πρόχειρο  ψάξιμο στο διαδίκτυο για να  διαβάσω  τι συγκεκριμένα έχει λεχθεί ή γραφτεί.


Ευτυχώς για τον χορό του Ζαλόγγου την ίδια απορία είχε και ο Γιάννης Παντελάκης  ο οποίος γράφει:

Έψαξα και άκουσα τη ραδιοφωνική συνέντευξη της Μαρίας Ρεπούση. Ηταν φανερό πως ο δημοσιογράφος που έπαιρνε τη συνέντευξη ήθελε να βγάλει ένα "λαβράκι", να πολυσυζητηθεί δηλαδή το προϊόν της συνέντευξης, άρα και να επιβεβαιωθεί και ο ίδιος. Έτσι, χωρίς αφορμή, ρώτησε την ιστορικό αν αμφισβητεί τον "χορό του Ζαλόγγου"! Η κυρία Ρεπούση προτίμησε να μην απαντήσει ευθέως, αλλά να επικαλεστεί ένα καλό ιστορικό βιβλίο (όχι δικό της) που αναφέρεται στο θέμα. Δεν πρόλαβε καν να πει τον τίτλο του βιβλίου, ας ελπίσω να τον βρω από αλλού. Είπε πως δεν θέλει να μιλήσει για ένα θέμα για το οποίο δεν είναι ειδική και συνέχισε λέγοντας πως κάθε λαός δημιουργεί τους εθνικούς του μύθους, κάτι που συμβαίνει για να εμφυσήσει εθνικό αίσθημα όταν η χώρα του βρίσκεται σε ταραγμένες περιόδους. Το είπε, δηλαδή, με έναν πολύ έμμεσο τρόπο και διόλου κατηγορηματικό.

Διάβασα και τα όσα γράφει η wikipedia για τον χορό του Ζαλόγγου και διαπίστωσα πως  είναι αρκετά συζητήσιμη η ιστορική του υπόσταση και ίσως να αποτελεί ένα γνήσια κατασκευασμένο εθνικό μύθο όπως ο αντίστοιχοι γνήσια κατασκευασμένοι μύθοι  με το λάβαρο της Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα την 25η Μαρτίου, το κρυφό σχολειό κτλ. (Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ)


 Αλλά και για την δεδομένη γενοκτονία των Ποντίων, δεν βρήκα πουθενά καμία δήλωση της ότι αυτή δεν έγινε.
Αντίθετα βρήκα ότι έχει δηλώσει:

Ο σεβασμός μου στην μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού είναι δεδομένος και δεν επιτρέπω σε κανέναν να τον αμφισβητεί

Η αντίθεση της ,όπως αναφέρει στην προσωπική της ιστοσελίδα αφορά  την ποινικοποίηση αυτής της μνήμης στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και το τονίζει  στην προσωπική της ιστοσελίδα :

Οι οποιεσδήποτε επιφυλάξεις έχουν εκφραστεί από εμένα και άλλους ιστορικούς αφορούν την ποινικοποίηση της μνήμης



Στην συνέντευξη που έδωσε στον  ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 989 επεξηγεί σαφώς τις θέσεις της. Αντιγράφω από το Πρώτο Θέμα:

Με αφορμή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ τάχθηκε κατά της ποινικοποίησης της μνήμης: «Είμαι κατά της ποινικοποίησης της μνήμης. Το ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφισε τις γενοκτονίες των Ποντίων και των Αρμενίων. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ιστορική επιστήμη είναι υποχρεωμένη να δεχθεί τις πολιτικές αποφάσεις και μάλιστα να τιμωρούνται όσοι έχουν διαφορετική άποψη. Δεν έχω καμία επιφύλαξη με τη διάταξη που προτείνει το σχέδιο νόμου του Ρουπακιώτη» είπε χαρακτηριστικά.
«Χώρες της Βαλτικής έχουν χαρακτηρίσει γενοκτονίες τα σταλινικά εγκλήματα. Μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τα εγκλήματα της Βαλτικής γενοκτονίες; Δεν είναι ότι οι ιστορικοί αρνούνται αυτά τα εγκλήματα. Κορυφαίο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας είναι το Ολοκαύτωμα. Οι ιστορικοί, είμαστε πιο προσεκτικοί με τη χρήση των όρων. Δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν εγκλήματα».
Η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ επισήμανε ακόμη: «Δεν θέλουμε να ποινικοποιείται η ελεύθερη έκφραση ή η έκφραση άλλης άποψης. Είμαστε κατά της ποινικοποίησης της μνήμης, η πλειοψηφία είναι κατά» και, αναφερόμενη στην επιστολή που έστειλε, δήλωσε ότι «η επιστολή μου ήταν ιδιωτική που απευθύνθηκε σε συναδέλφους μου. Έλεγα ότι ενδέχεται στο υπό κατάθεση νομοσχέδιο να υπάρχει διάταξη για ποινικοποίηση της μνήμης. Ήταν μια επιστολή που έλεγε ‘’στο βαθμό που υπάρχουν αντίστοιχες προβληματικές διατάξεις έχετέ το υπόψη σας’’. Αν υπερασπίζομαι ό, τι υπερασπίζομαι, είναι γιατί δεν θέλω να βγαίνουν νόμοι για το τι θα λένε και θα γράφουν οι ιστορικοί».

Άσχετα λοιπόν αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με την Ρεπούση και με την οποιανδήποτε Ρεπούση και τις απόψεις της, όπως λέει και ο εβραίος ιστορικός Πιέρ Βιντάλ Νακέ, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα οιουδήποτε να διακινεί χωρίς νομικές επιπτώσεις απόψεις και θεωρίες, ακόμη και αν είναι δημαγωγικές ή κατάπτυστες:
«Η Ιστορία υπολογίζει στη μνήμη, δεν υποτάσσεται όμως σ' αυτήν» όπως επίσης ότι «Η Ιστορία δεν είναι δικαστικό αντικείμενο. Σ' ένα ελεύθερο κράτος ούτε η Βουλή ούτε η δικαστική αρχή είναι αρμόδιες να ορίσουν την ιστορική αλήθεια» ...

Μην ξεχνάμε πως ο Ροζέ Γκαρωντύ το 1998, καταδικάστηκε σε φυλάκιση με αναστολή, στη βάση του νόμου Γκεϊσό, ο οποίος απαγορεύει να τίθεται εν αμφιβόλω η γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί. 
Προφανώς οι απόψεις της Ρεπούση είναι ενάντια στην οποιαδήποτε προσπάθεια να περάσει αντίστοιχη διάταξη στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο  που θα ποινικοποιεί  μια άποψη για θέματα που ανήκουν πλέον στην ιστορία.
Πολύ σωστά γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΥΣΣΑΣ στην Athens Voice:

Αλλά, ας δεχτώ για χάρη της συζήτησης ότι η κ. Ρεπούση έχει πει όλα όσα κατά καιρούς της αποδίδουν οι αντίπαλοί της. Ας δεχτώ επίσης ότι οι αντίπαλοί της δεν είναι ούτε ανιστόρητοι, είναι μάλιστα όλοι τέρατα ιστορικής γνώσης, ότι ανιστόρητη είναι η ίδια η βουλευτίνα του Πειραιά. Αυτό της αφαιρεί το δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη της; Πρέπει να της κλείσετε το στόμα; Και γιατί δεν φέρνετε δικά σας τεκμήρια και επιχειρήματα, αν έχετε; Έχετε όμως; Ή μονάχα ξέρετε να φοβερίζετε και να απειλείτε; Επομένως διαβάστε τι πραγματικά λέει η κ. Ρεπούση με την υπογραφή της (βιβλίο, άρθρο, δήλωση), όχι ό,τι της αποδίδεται, και μετά αντιπαρατεθείτε.

 Άσχετα όμως από τα παραπάνω υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα μια έξαρση ενός στείρου εθνικοπατριωτισμού που διαπερνά όλα τα κοινωνικά στρώματα από την δεξιά μέχρι και την αριστερά που θεωρεί προδοτική, ανθελληνική, εθνομηδενιστική  και ξενοκίνητη οποιαδήποτε αμφισβήτηση των στερεοτύπων που έχουν καλλιεργηθεί από την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους μέχρι σήμερα.
Το ίδιο και με οποιαδήποτε αναφορά στους Τούρκους που δεν τους θεωρεί εκ προοιμίου ως προαιώνιους εχθρούς του έθνους.
Για αυτό τον λόγο δεν προκαλεί ιδιαίτερη αίσθηση, ούτε δυστυχώς καν θυμηδία, όταν ο Μιχαλολιάκος προτρέπει τους οπαδούς του "να πάρουν την Πόλη" ούτε επίσης όταν αυτοί φωνάζουν  «στη Σμύρνη, στην Πόλη και στην Αγιά Σοφιά θα φτάσουμε μέχρι την Κόκκινη Μηλιά».


 Αντίθετα η  Ρεπούση αποτελεί ένα πρόσφορο άτομο για να   κατακεραυνώσει κανείς  ότι και να πει, μετά το  ατυχές "συνωστίζονταν"  της Σμύρνης, άσχετα αν η ίδια παραδέχτηκε το λάθος της και το διόρθωσε.
Παρόμοια  ίσως θα άκουγαν σήμερα   ο Χατζηδάκις και ο Γκάτσος αν ζούσαν, για την εξύμνηση του πρίγκιπα της Ανατολής Κεμάλ που ενόχλησε το εθνικό φρόνημα  γονιών και διευθύντριας Δημοτικού σχολείου  στην Θεσσαλονίκη, που  δεν αποκλείεται όμως  να είναι και φανατικοί θεατές κάθε βράδυ του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς!
Τον  τελευταίο και προφητικό στίχο  του Κεμάλ επιβεβαιώνει δυστυχώς και ο Καμπουράκης όταν γράφει:

Α ρε αθάνατη ελληνική αυτοκρατορία των σκοταδιστών, των αγράμματων και των φανατικών. Πόσο εύκολα και γρήγορα αναγεννήθηκες. Σαν τον φοίνικα μέσα απ’ τις στάχτες του…




Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΞΕΚΙΝΑ!





Σχετικά με τις μεταμοσχεύσεις έχω αναφερθεί  στο παρελθόν εκτεταμένα με τα παρακάτω ποστ μου:

Σε αυτά έχει γίνει εκτεταμένη συζήτηση και εκφράστηκαν από ορισμένους  αντιρρήσεις για την εικαζόμενη συναίνεση του θανόντος, όπως επίσης για το ότι με τον νόμο  3984 ΦΕΚ Α΄ 150/27 Ιουνίου 2011 δεν προβλεπόταν η συναίνεση της οικογενείας του θανόντος, γεγονός που το είχα και εγώ επισημάνει, αν και είχα τονίσει πως είναι αυτονόητο ότι  σε περίπτωση που οι άμεσοι συγγενείς του θανόντος δεν έδιναν την συγκατάθεση τους για λήψη οργάνων δεν επρόκειτο ποτέ  οποιαδήποτε ιατρική ομάδα να προέβαινε σε αυτήν.
Το θέμα αυτό ήδη έχει λυθεί  με την τροποποίηση του  άρθρου 9 του ν. 3984/2011,  με το ν. 4075/ΦΕΚ 89/11.4.2012, ως εξής: «Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του σύμφωνα με την παράγραφο 3 και κατόπιν συναίνεσης της οικογένειάς του».
Υπογραμμίζεται σαφώς από τον ΕΟΜ (Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων)
ότι ουδέποτε στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες χώρες της Ε.Ε., που πραγματοποιούνται μεταμοσχεύσεις κάτω από ισχυρά νομικά πλαίσια και ανεξαρτήτως νομοθετημένου τρόπου συναίνεσης, δεν έχουν ληφθεί μοσχεύματα από αποβιώσαντα δότη, χωρίς τη ενυπόγραφη συναίνεση της οικογένειάς του.
Η εφαρμογή λοιπόν του νόμου ξεκινά από σήμερα 1 Ιουνίου 2013.
Η εικαζόμενη συναίνεση, προβλέπεται από την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 2010/53/EΕ και ισχύει εδώ και χρόνια σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη όπως: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Εσθονία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Ρουμανία, Σουηδία, Φινλανδία, Πολωνία, Ουγγαρία, χωρίς κανένα πρόβλημα.
Όσοι επιθυμούν να γίνουν δωρητές οργάνων και να μην εξαρτάται αυτό από τις πιθανές αντιρρήσεις  των συγγενών τους, μπορούν να το δηλώσουν στον ΕΟΜ.
Το ίδιο επίσης μπορούν να κάνουν και όσοι  δεν επιθυμούν να ληφθούν όργανα τους μετά θάνατο.
Με την μέχρι σήμερα ισχύουσα νομοθεσία η δωρεά οργάνων του εκλιπόντος, επαφιόταν στην απόφαση της οικογένειας του εκτός και αν είχε κάρτα δωρητή οργάνων.
Δηλαδή, σύμφωνα με το νέο νόμο, σε περίπτωση προϋπάρχουσας αρνητικής δήλωσης, ο εκλιπών δεν θα γίνει δότης οργάνων ακόμα και εάν η οικογένειά του το επιθυμεί.


ΟΔΗΓΙΕΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ

Ο Ε.Ο.Μ. συγκεντρώνει τις δηλώσεις των πολιτών που εκφράζουν την άρνησή τους με τη διαδικασία του άρθρου 9 παρ. 3, που προβλέπει έγγραφη δήλωση της άρνησης.
Η «αρνητική δήλωση» η οποία μπορεί να έχει τη μορφή Υπεύθυνης Δήλωσης ή της απλής δήλωσης που θα βεβαιώνεται το γνήσιο της υπογραφής από αρμόδια αρχή, αποστέλλεται στον Ε.Ο.Μ. ταχυδρομικά ή με φαξ, πρωτοκολλείται και καταχωρείται σε σχετικό αρχείο.
Επισημαίνουμε, ότι στη δήλωση θα πρέπει να αναφέρεται ρητά η άρνηση (π.χ. «σε περίπτωση θανάτου δεν επιθυμώ να ληφθούν τα όργανά μου προς μεταμόσχευση») ενώ θα πρέπει να αναγράφονται τα εξής προσωπικά στοιχεία: Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας
Τα ανήλικα τέκνα συμπεριλαμβάνονται στην υπεύθυνη δήλωση του ενός γονέα, με τα ονόματά τους και την ημερομηνία γέννησής τους.

Οι δηλώσεις θα πρέπει να αποστέλλονται :

Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων
Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων
Αν. Τσόχα 5, 11521 Αθήνα
Φαξ : 210 7255066

Μετά την έναρξη ισχύος του σχετικού άρθρου (1/6/2013), θα αρχίσουν να αποστέλλονται ταχυδρομικώς οι σχετικές βεβαιώσεις σε όποιον έχει εγγραφεί στο αρχείο Αρνήσεων.
Επισημαίνεται, ότι η δήλωση άρνησης δωρεάς οργάνων μετά θάνατον, δεν έχει συγκεκριμένη προθεσμία υποβολής, ούτε λήγει μετά το πέρας της 1ης Ιουνίου 2013, οπότε και θα αρχίσει ισχύς άρθρου 9, του νόμου 3984 (ΦΕΚ 150/27-6-2011) περί ‘Εικαζόμενης Συναίνεσης’.
Είναι αυτονόητο ότι, οποιαδήποτε στιγμή κάποιος πολίτης το επιθυμεί, ακόμα και μετά τον Ιούνιο του 2013, θα μπορεί να δηλώνει την άρνησή του στην μετά θάνατον δωρεά οργάνων.

Τρίτη 28 Μαΐου 2013

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΚΙΤΣΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟ ΑΝΤΙ.





Ένας από του πιο αγαπημένους μου γελοιογράφους είναι ο Γιάννης Ιωάννου και θυμάμαι ακόμα την εντύπωση που μου έκαναν τα πρώτα σκίτσα του όταν τα είχα δει να δημοσιεύονται στο ΑΝΤΙ  το 1975 με το όνομα ΓΙΑΝΝΗΣ.
Ψάχνοντας στο ιντερνέτ, για να γράψω δύο λόγια για την βιογραφία του, διαπίστωσα πως, ο τόσο καυστικός αυτός γελοιογράφος, είναι ιδιαίτερα σεμνός και παρά το ότι αποτελεί πλέον ένα από τα πρώτα ονόματα στον χώρο του, ελάχιστα στοιχεία  έχει δώσει για τον εαυτό του.
Ο Γιάννης Ιωάννου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1944, σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο και πήρε το πτυχίο του το 1968.
Πηγαίνοντας στο Παρίσι γνώρισε την δυτικοευρωπαϊκή σάτιρα και επηρεάστηκε από τις γελοιογραφίες του  Wolinski  και του Reiser. (Για τον Reiser έχω γράψει τα ποστ  REISER-ΟΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΟΣΙΟ και Η ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΗ ΣΑΤΙΡΑ ΤΟΥ ΣΕΞ ΑΠΟ ΤΟΝ REISER.)
Μέχρι το 1975 δούλεψε σε διάφορα αρχιτεκτονικά γραφεία και το 1975 πρωτοδημοσίευσε σκίτσα του στο ΑΝΤΙ και από κει και πέρα μέχρι σήμερα, ένα τεράστιο αριθμό γελοιογραφιών σε περιοδικά και εφημερίδες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Σήμερα δημοσιεύει στο καθημερινό και το κυριακάτικο ΕΘΝΟΣ, και  το ATHENS VOICE. 
Ο ίδιος έχει το μπλογκ http://yannis-ioannou.com/  όπου μπορεί κανείς να δεί και τα βιβλία που έχει δημοσιεύσει ενώ επίσης  βιογραφικά του στοιχεία υπάρχουν στο site Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων. http://www.cartoonists.gr/view_cat.php?cat_id=45
Αρκετές γελοιογραφίες του έχει δημοσιεύσει και ο Σαραντάκος. (http://www.sarantakos.com/asteia/iwan.html
Στο βίντεο μιλάει στον Βασίλη Βασιλικό και είναι από τις ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεις του.



Στις γελοιογραφίες που δημοσιεύω σήμερα ο πρώτος αριθμός είναι το τεύχος του ΑΝΤΙ που δημοσιεύτηκαν και μετά η ημερομηνία που κυκλοφόρησε αυτό.
Πολλά από τα σκίτσα έχουν έντονο πολιτικό χρώμα γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είναι μόλις 1 χρόνο μετά την πτώση της χούντας και την συζητήσιμη αποχουντοποίηση που έγινε.
Θέματα της επικαιρότητας ήσαν το νέο Σύνταγμα, οι δίκες των βασανιστών, το θάψιμο του Κυπριακού, το ΠΑΣΟΚ ως κίνημα, η κυριαρχία της ισχυρής κυβέρνησης Καραμανλή, η ΕΟΚ κτλ.
¨Ήδη από τα αρχικά του σκίτσα χρησιμοποιεί τα cartoon strip για να διηγηθεί μια ιστορία ή ακόμα και για να προβάλει το ΑΝΤΙ.
Σε ορισμένα είναι εμφανής η επίδραση που ασκεί επάνω του η γραμμή του σκίτσου  του  Reiser, ιδίως όταν ξεφεύγει από τα θέματα της άμεσης επικαιρότητας όπως στο ιδιοφυές σκίτσο του τεύχους 31.





















Σάββατο 25 Μαΐου 2013

ΣΤΗΝ ΑΝΝΑ ........







Μερικές φορές ίσως ο θάνατος είναι η λύτρωση από τα βάσανα που σου επιφυλάσσει η ζωή.
Το ωραιότερο ίσως τραγούδι του Σαββόπουλου αφιερωμένο στην Άννα, που νέα ακόμα, χάθηκε για πάντα στου κόσμου την βουή, έχοντας δώσει γενναία  με θάρρος, υπομονή και πείσμα την άνιση μάχη με την νόσο μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής της.
Η παρουσία της στην ζωή θα μείνει αξέχαστη στην μνήμη όλων όσων την γνώρισαν και την έζησαν.
Καλό σου ταξίδι Άννα......

Τρίτη 21 Μαΐου 2013

ΤΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΧΑΪΛ ΧΊΤΛΕΡ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΔΥΛΛΙΑΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ !





 Είναι πρόσφατη η ιστορία με το επεισόδιο που έγινε στην Βουλή με τον βουλευτή της ΧΑ Ηλιόπουλο, αυτόν που στο χέρι του έχει τατουάζ με το Sieg Heil ,το γνωστό ναζιστικό χαιρετισμό, που σαν αθώο και αδέσποτο από τους γονείς του παιδάκι το έκανε 15 ετών γιατί του άρεσε η γραμματοσειρά, !! χωρίς να ξέρει τότε τίποτα για τον Χίτλερ! (Φαίνεται πως δεν διάβαζε τότε τα εγκωμιαστικά άρθρα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος του  Παππά, για τον Φύρερ)
Μπορείτε να τον απολαύσετε να τα λέει αυτά εδώ
Στην βαβούρα που επακολούθησε ο βετεράνος ηθοποιός Γιώργος Πάντζας,  και νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, θεώρησε σκόπιμο να αποχαιρετίσει θεατρικά τον αποχωρούντα Ηλιόπουλο (ελπίζω να μην τον μπέρδεψε με τον μακαρίτη τον Ντίνο Ηλιόπουλο)  με τους υπόλοιπους Χρυσαυγίτες  με την κραυγή  «άντε πηγαίνετε τώρα και Χάιλ Χίτλερ»
Σημειωτέον δε ότι ο Ηλιόπουλος είναι και ο τομεάρχης Παιδείας των Χρυσών Αυγών!
Έγινε πάντως αρκετή συζήτηση  σχετικά με το Χάιλ Χίτλερ αλλά δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγεται στην Ελληνική Βουλή.
Ακούστηκε ξανά στις 13 Μαρτίου 1963 όταν ο Ηλίας Ηλιού προσπαθούσε να εξηγήσει πως εξαφανίστηκαν με την βία και την νοθεία 164 ψήφοι της Αριστεράς από ένα χωριό του Κιλκίς και τον διέκοπτε συνεχώς  ο τοπικός βουλευτής της ΕΡΕ , Κώστας Παπαδόπουλος, γνωστός οπλοφόρος αρχηγός της δεξιάς  παρακρατικής οργάνωσης Εθνικός Ελληνικός Στρατός (ΕΕΣ), που συνεργάστηκε με τους Γερμανούς την περίοδο της Κατοχής.
Σχετικά με τον Παπαδόπουλο έχω δημοσιεύσει στο ποστ μου ΕΙΧΕ ΛΑΪΚΗ ΒΑΣΗ Η ΧΟΥΝΤΑ;  σχετικό έγγραφο του που είναι εμφανής η συνεργασία του με τους Γερμανούς.
Την περιγραφή του αιματηρού επεισοδίου στην τότε  Βουλή  που έφτασε στην επίθεση του Παπαδόπουλου με γρονθοκοπήματα στον βουλευτή της ΕΔΑ Μπριλλάκη και την εμπλοκή του Λαμπράκη προς υπεράσπιση του, μπορείτε να την διαβάσετε στο κείμενο του The Insider Ντοκουμέντο: Οταν ακούστηκε για πρώτη φορά το «Χάιλ Χίτλερ» στη Βουλή το 1963.
Η ειδησεογραφία της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ της επομένης μέρας, 14-3-1967, εκθέτει εκτενώς και με γλαφυρό τρόπο τα επεισόδια.
Όπως βλέπει κανείς ουδέν  καινόν υπό τον ήλιον!






 Η μόνη διαφορά που μπορεί να διαπιστώσει κανείς από το παρελθόν είναι ότι η ακροδεξιά, που πάντα υπήρχε στο Ελληνικό κοινοβούλιο όπως γράφω στο παραπάνω ποστ μου, τις περισσότερες φορές ήταν κρυμμένη στο εκάστοτε κόμμα της δεξιάς και ακόμα και αυτοί που είχαν στην εποχή τους συνεργαστεί με τους Γερμανούς κατακτητές δεν  προέβαλαν τον θαυμασμό τους στον ναζισμό καλυπτόμενοι με τον μανδύα της εθνικοφροσύνης.
Σήμερα οι ναζιστές δεν έχουν πια καμία ανάγκη να κρύβονται καθώς η λήθη καλύπτει τα πάντα.
 Γι΄ αυτό και δεν προκαλεί σε μένα καμία εντύπωση πως σε μαρτυρικούς τόπους όπως μέσα στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα την ΧΑ την ψήφισαν μεν 8 και 36 αντίστοιχα αλλά στους Καλλικρατικούς δήμους που υπάγονται, δηλαδή στα χωριά δίπλα τους, την  ψήφισαν   350 και 700 αντίστοιχα!

Αλλά για να ξεφύγουμε από την ζοφερή αυτή ατμόσφαιρα από την ναζιστική παρουσία ας πετάξουμε στην Ευρώπη για να δούμε την εικόνα που παρουσιάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Σε αντίθεση με την τεταμένη ατμόσφαιρα που επικρατεί στο ελληνικό κοινοβούλιο μία τελείως διαφορετική εικόνα διακρίνει κανείς στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο μιας και την λειτουργία του δεν την διακόπτει κανένας Κασιδιάρης ή Ηλιόπουλος!
Εκεί επικρατούν τελείως διαφορετικοί ρυθμοί όπως μπορείτε να δείτε στις παρακάτω φωτογραφίες!













Παρασκευή 17 Μαΐου 2013

ΟΙ ΛΑΙΚΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΘΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΤΗΘΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΖΕΛΙΝΑΣ ΤΖΟΛΙ!





Ετοιμαζόμουνα να γράψω ένα ποστ σχετικά με την θαρραλέα απόφαση της  Αντζελίνας Τζολί  να δημοσιοποιήσει  την άκρως επώδυνη, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, απόφαση της να υποβληθεί σε αμφοτερόπλευρη προληπτική μαστεκτομή και να εξάρω αυτή την απόφαση που ενδυναμώνει όσους αγωνίζονται  για την πρόληψη και την θεραπεία του καρκίνου.
Και πριν να προλάβω να γράψω τις πρώτες σειρές άκουσα από το ραδιόφωνο την  παρακάτω ανακοίνωση του  γραφείου Τύπου του ΠΑΜΕ :

Αν οι αστοί δημοσιογράφοι, και όχι μόνο, θέλουν να προβάλουν καρκινοπαθείς αγωνίστριες και αγωνίστριες με μαστεκτομή που συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη, ας έρθουν σε εμάς.
Έχουμε να τους δείξουμε εκατοντάδες εργάτριες, άλλες λαϊκές γυναίκες που εξακολουθούν, παρά την αρρώστια, να δίνουν τη μάχη του μεροκάματου, τη μάχη του μεγαλώματος και της ανατροφής των παιδιών χωρίς νταντάδες, τη μάχη συμμετοχής στους καθημερινούς κοινωνικούς αγώνες.
Αυτές οι γυναίκες, για τις οποίες όλοι εσείς, αστική τάξη και κολαούζοι, νιώθετε μίσος, είναι τα αληθινά πρότυπα, άξια θαυμασμού και είναι χιλιάδες τέτοιες ανώνυμες γυναίκες στη χώρα μας και διεθνώς.

Στην αρχή σκέφτηκα πως απλά ο συντάκτης είναι απλά ανεγκέφαλος!
Μετά όμως σκέφτηκα πως απλά αθέλητα του ήθελε να επιβεβαιώσει το παλαιό σύνθημα:
Το πολύ το κάπα κάπα
κάνει το παιδί μαλάκα!
Τελικά όμως κατέληξα πως απλώς έχει στόκο στο κρανίο και το μυαλό του είναι κολλημένο στην ταξική πάλη στην οποία όποιος δεν είναι προλετάριος είναι εχθρός ότι και να κάνει, και πρέπει να εξοντωθεί όπως οι πραγματικοί και φανταστικοί αντίπαλοι στην πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ.
Ο προλετάριος ή ο καπιταλιστής έχουν ένα κοινό εχθρό και αυτός είναι η οποιαδήποτε ασθένεια μπορεί να τους τύχει.
 Η ανακοίνωση αυτή θυμίζει ανατριχιαστικά την προσπάθεια της Χρυσής Αυγής που  ήθελε να κάνει αιμοδοσίες μόνο για τους Έλληνες
Εκτός των άλλων ο συντάκτης της, στην βιασύνη του να γράψει το ανεπανάληπτο αυτό κείμενο δεν πήρε χαμπάρι πως  οι "αστοί δημοσιογράφοι" προέβαλαν την απόφαση της Αντζελίνας Τζολί να κάνει προληπτική μαστεκτομή χωρίς να είναι καρκινοπαθής αλλά λόγω γονιδιακής της επιβάρυνσης.
Είμαι σίγουρος δε πως αν, ό μη γένοιτο, η σύντροφος Αλέκα είχε ανάγκη μια τέτοιας εγχείρησης αμέσως θα το κοινοποιούσε στον λαό, όπως, ως γνωστόν,  έχουν κάνει στο παρελθόν όλοι οι κομμουνιστές ηγέτες σε όλο τον κόσμο!
Σε αντίθεση υπάρχει για το θέμα μια άλλη αναφορά στο facebook από την Νατάσα Καραμανλή.
Για την Νατάσα έχω γράψει στο παρελθόν το άκρως καυστικό κείμενο ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ  που είναι ίσως το ποιό διαβασμένο κείμενο μου γιατί εκτός των επισκέψεων στο μπλογκ μου είχε και πάνω από 100 αναδημοσιεύσεις.
Όμως όσα έχει γράψει τα προσυπογράφω πλήρως μέχρι την τελευταία λέξη και δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο .

«Η Αντζελίνα Τζολί, μία από τις ωραιότερες γυναίκες στον κόσμο, υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή. Η επέμβαση αυτή είχε προληπτικό χαρακτήρα και επιλέχθηκε μετά την υποβολή της διάσημης ηθοποιού σε γονιδιακό έλεγχο για μετάλλαξη του γονιδίου BRCA1. Γυναίκες οι οποίες κρίνονται θετικές ως φορείς αυτού του γονιδίου διατρέχουν κίνδυνο σε ποσοστό μεγαλύτερο του 85% να νοσήσουν από καρκίνο του μαστού στη διάρκεια της ζωής τους. Επίσης στις γυναίκες αυτές, ο κίνδυνος για εμφάνιση καρκίνου στις ωοθήκες είναι μεγαλύτερος από 40%. Η μόνη σίγουρη θεραπεία στις περιπτώσεις αυτές είναι η πρόληψη: τακτικός μαστολογικός έλεγχος από την ηλικία των 25 ετών και προληπτική μαστεκτομή και ωοθηκεκτομή μετά την τεκνοποίηση.
Η Αντζελίνα, με βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, κρίθηκε θετική στη μετάλλαξη του γονιδίου. Πήρε τη γενναία αλλά σωστή απόφαση να προχωρήσει σε προληπτική μαστεκτομή. Θωράκισε την υγεία της, προστάτευσε τον εαυτό της και την οικογένειά της. Και συνεπής με τη δημόσια στάση που έχει επιλέξει εδώ και χρόνια μέσα από το κοινωνικό και το ανθρωπιστικό της έργο, δημοσίευσε την περιπέτειά της με άρθρο της στον Τύπο. Με την ενέργεια της αυτή έστειλε ένα μήνυμα σε όλες τις γυναίκες: Ομορφιά είναι κάτι περισσότερο από το τέλειο κορμί. Ομορφιά είναι η δύναμη και η θέληση για ζωή. Ομορφιά είναι η αυτοπεποίθηση που μας δίνουν οι επιλογές μας.
Ομορφιά είναι να μην διστάζεις να μοιράζεσαι τις εμπειρίες σου για να βοηθήσεις τους άλλους. Η Αντζελίνα Τζολί, στα μάτια όλων μας, είναι τώρα πιο όμορφη από ποτέ. Ας γίνει το πρότυπό μας»


ΠΡΟΣΘΗΚΗ 19-5-2013
Το ΠΑΜΕ  μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε από την ανακοίνωση του, την επόμενη μέρα, έβγαλε την παρακάτω ανακοίνωση προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα:
«Ορισμένοι ενοχλήθηκαν από το σχόλιο τύπου του ΠΑΜΕ για τον τρόπο της παρουσίασης της περίπτωσης της ηθοποιού Αντζελίνα Τζολί από τα ΜΜΕ. Για κάποιους καλοπροαίρετους σημειώνουμε :
Σε κανένα σημείο του σχολιασμού δεν γίνεται υποβάθμιση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η γνωστή ηθοποιός και του τρόπου που η ίδια το αντιμετωπίζει.
Η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ είχε στόχο να αναδείξει το πώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης των αστών προσεγγίζουν τέτοια ζητήματα αποκόβοντας τα από τις πολιτικές και κοινωνικές προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την αντιμετώπισή τους.
Η υποβάθμιση έως απόκρυψη των ελλείψεων στα νοσοκομεία και ιδιαίτερα τα αντικαρκινικά, των τεράστιων δυσκολιών της εργατικής οικογένειας στην πρόληψη και θεραπεία τέτοιων καταστάσεων – καθώς και η υποστήριξη από μέρους τους των πολιτικών που οδηγούν σε αυτές τις θανατηφόρες ελλείψεις απαντούν από μόνα τους στην υποκρισία των μέσων μαζικής ενημέρωσης των αστών».

Τετάρτη 15 Μαΐου 2013

ΤΑ ΚΑΤΑ ΑΘΕΟΦΟΒΟΝ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ!




Ο θρησκόληπτος Μακρυγιάννης στα Οράματα και Θάματα περιγράφει πως ο ίδιος ο θεός του έκανε βίζιτα στο σπίτι του!
 «Τότε μού λέγει τρεις φορές:
Γιάννη, Γιάννη και Αγιάννη, ήρθα και μόνος μου
κάτω εις την οικίαν σου. Δεν απόλαψε άλλος
τοιούτως σε τούτην την ζωή. Μόνον εσύ.»
Ο Αθεόφοβος δεν έχει τύχει τέτοιων τιμητικών επισκέψεων στα όνειρα του γιατί από ότι φαίνεται ο θεός δεν θέλει να ενισχύσει την μηδενική πίστη του  σε αυτόν.
Γι΄αυτό το μόνο που μπορεί να περιγράψει είναι τι είδε στον ύπνο του, δυστυχώς χωρίς θάματα, αλλά με  αντίστοιχα στην θέση τους  πλούσια θεάματα!



 Περπατούσα λοιπόν άσκοπα σε μια ρηχή  θάλασσα με το νερό να είναι λίγο πιο πάνω από τα γόνατα. Στα δεξιά μου υπήρχε ένα νησάκι που μου θύμιζε τον Σκορπιό του Ωνάση.
Σαν γνήσιος τουρίστας είχα κάνει και εγώ πριν λίγα χρόνια την βόλτα με το καραβάκι από το Νυδρί γύρω από αυτόν και γύρω από την Μαδουρή, που υπάρχει  το αρχοντόσπιτο του Βαλαωρίτη.
Καθώς περνούσα δίπλα από την νησί είδα στα πευκόφυτα ανηφορικά βράχια του να βρίσκονται σκορπισμένα καμιά 30ρια νεαρά αγόρια και κορίτσια μερικά από τα οποία σκαρφάλωναν επάνω τους προς τα πάνω, ενώ μερικά άλλα ανέβαιναν από μια φαρδιά πέτρινη σκάλα που δεν φαινόταν το τέλος της .
Ενώ προχωρούσα πλατσουρίζοντας προς την άκρη του νησιού, σε ένα πλάτωμα είδα μερικά αγόρια να βρίσκονται μέσα στα ερείπια ενός μικρού αρχαίου ναού του οποίου τα κομμάτια από τις  πεσμένες κολώνες είχαν τοποθετηθεί παράλληλα σε μια μεριά σαν να ήσαν τσιγάρα.
Τρία -τέσσερα από τα αγόρια σήκωναν με μεγάλη ευκολία κάθε ένα κομμάτι και φαίνονταν σαν να το εξέταζαν για να διαπιστώσουν αν ήταν ακέραιο.
Η πρόθεση τους μου ήταν παραπάνω από προφανής!
Είχαν σκοπό να τα πάρουν καθώς το νησάκι απείχε μόνο λίγα μέτρα από την στεριά.
Αυτόματα τους έβαλα τις φωνές λέγοντας:
Ει, αφήστε τα κάτω, αφήστε τα εκεί που τα βρήκατε!
Με την φωνή μου γύρισαν ξαφνιασμένοι ,,,,και τότε ξύπνησα!
Επειδή κρύωνα, σηκώθηκα και έριξα ένα κάλυμμα στο κρεβάτι  και προσπάθησα να βρω την συνέχεια του ονείρου μου για να δω τι έγινε τελικά με τα αρχαία.
Ξαναβρέθηκα μεν στην  θάλασσα αλλά όχι πλέον στο ίδιο μέρος.



Τώρα βρισκόμουν σε βάθος και κρατιόμουν από ένα απότομο κάθετο βράχο με το κεφάλι προς τα κάτω χωρίς καμία εξάρτηση, αλλά το  κάτω ήταν μια άβυσσος που δεν μπορούσα να δω το βάθος της.  
Το συναίσθημα που με διακατείχε ήταν μάλλον ευχάριστο όπως όταν κατεβαίνεις με το ψαροντούφεκο προς τον βυθό.
Έβαλα μια δυνατή φωνή και παρά το  ότι δεν έβλεπα το βάθος της αβύσσου άκουσα τον αντίλαλο της φωνής μου να μου απαντά.
Ξαναφώναξα και έγινε πάλι το ίδιο με τον αντίλαλο να μου απαντά, αλλά τώρα κάποια μυστηριώδης  λειτουργία του εγκεφάλου μου έκανε την σκέψη , μπορείς να φωνάζεις μέσα στο νερό; ....οπότε  ξαναξύπνησα!
Σκέφτηκα πως για να βλέπω τόση θάλασσα στον ύπνο μου μπορεί αυτό να οφείλεται στο ότι κοιμάμαι σε παραθαλάσσιο μέρος αλλά μπορεί και σε βιολογική ειδοποίηση. Αφού λοιπόν άδειασα τις μπυρίτσες που είχα πιεί το βράδυ ξαναπαραδόθηκα στας αγκάλας του Μορφέως.
Μόνιμος και συνεχής θεατής  κινηματογραφικών ταινιών μερικά από  τα όνειρα που βλέπω έχουν την δομή μιας ταινίας την οποία υπάρχουν φορές που  κατευθύνω ο ίδιος την έκβασή τους σαν σκηνοθέτης!
Υπάρχουν μέρες που έχω ξυπνήσει γελώντας από κάτι που μου φάνηκε ιδιαίτερα αστείο στον ύπνο, που δυστυχώς όμως τις περισσότερες φορές ξυπνώντας δεν το θυμάμαι.


Το σημερινό όμως όνειρο δεν είχε θάλασσα, είχε όμως δομή ταινίας που μου θύμιζε το περίφημο όνειρο του Νταλί στην ταινία του Χίτσκοκ Νύχτα Αγωνίας (Spellbound) του 1945 !
Λειτουργούσα σαν κάτι μεταξύ ήρωα και αφηγητή, σε μια ταινία που κάποιοι έψαχναν ένα τύπο για άγνωστο λόγο σε ένα σκοτεινό δρόμο με πλακόστρωτο.
Αυτός είχε βρει καταφύγιο σε ένα υπνωτήριο αστέγων και εκεί είχε συναντήσει ένα άλλο τύπο που δεν μου ήταν σαφές αν τον ήξερε από πριν ή τον είχε μόλις τότε γνωρίσει εκεί.   
Όταν όμως αυτοί που τον έψαχναν μαζί με μένα, που ήμουνα αόρατος παρατηρητής, έφτασαν στο υπνωτήριο  πήγαν και τον βρήκαν να  κοιμάται κουκουλωμένος με μια κουβέρτα.
 Όταν  τον γύρισαν  ανάσκελα  εκεί με έκπληξη διαπιστώσαμε πως στην θέση του ήταν ο άλλος τύπος, ο οποίος ήταν νεκρός, με ένα χαμόγελο στα χείλη σαν να έλεγε -σας την έφερα!
Μετά από μια μικρή περιπλάνηση στην Αθήνα βρέθηκα μόνος μου σε μία έρημη πάροδο της οδού Πειραιώς, κοντά στην Ομόνοια και εκεί σε μια άκρη σε άκτιστο οικόπεδο, κάπου δύο μέτρα κάτω από το επίπεδο του οδοστρώματος, είδα δύο πτώματα τυλιγμένα με άσπρο σεντόνι και δεμένα με σχοινί όπως τα βλέπουμε στις ταινίες όταν θέλουνε να τα πετάξουν στην θάλασσα.
Πλησίασα και το ένα είχε μια χάρτινη ταμπέλα επάνω με το όνομα ενός παλαιού καθηγητή της Ιατρικής, που το όνομα του  το είχα ακούσει από τον πατέρα μου να το αναφέρει,  ενώ στο άλλο  το σεντόνι ήταν μισοτραβηγμένο στο πρόσωπο  οπότε με έκπληξη είδα πως ήταν ο Μολότωφ!
Με έκπληξη αναφώνησα: Μα δεν είναι  δυνατόν, και οι δύο έχουν πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια , και τότε πλέον ξύπνησα  για τα καλά .
Πίνοντας τον πρωινό  μου καφέ καθώς μου έρχονταν στο μυαλό τα παραπάνω όνειρα σκέφτηκα πως ευτυχώς τώρα πια μπορώ να περιγράφω επακριβώς τι είδα στον ύπνο μου, γιατί παλιότερα, πριν τα 35-40 μου, τα όνειρα που έβλεπα αρκετές φορές ήσαν ΧΧΧ!
Έτσι έμειναν στην μνήμη μου και τα τρία όνειρα μιας νύχτας, αλλά μου δημιούργησαν την  απορία πως δημιουργήθηκαν, γιατί πριν χρόνια βρέθηκα γύρω από τον Σκορπιό, είναι καιρός που διάβασα για την πώληση του, το μόνο  ναό  περίπου σαν του ονείρου τον είχα δει πριν 2 χρόνια στο Νας της Ικαρίας, δεν έχω δει κανένα να κλέβει αρχαία, στην θάλασσα έχω από πέρσι να μπω, όταν ψαρεύω με το ψαροντούφεκο το βάθος της θάλασσας δεν ξεπερνά τα 10-15 μέτρα, ταινία κατασκοπίας έχω καιρό να παρακολουθήσω, εξίσου πολύ καιρό είχα να δω ή να διαβάσω για τον Μολότωφ και το μόνο που είχα πρόσφατα δει σε ταινία ήταν τυλιγμένο σε σεντόνι πτώμα.
Άβυσσος λοιπόν το υποσυνείδητο μας!