Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΟΤΑΝ ΣΕ ΕΠΙΣΤΗΜΗ δ΄μέρος (τελευταίο)

Η ανακάλυψη του ραδίου, πριν να αντιληφθούν τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει, οδήγησε σε μια  βιομηχανική παραγωγή  προϊόντων, για καθαρισμό μέχρι  παρασκευής ραδιενεργού πόσιμου νερού στο σπίτι που θα μπορούσε  να θεραπεύσει διάφορες ασθένειες.

Με την πάροδο του χρόνου  οι εργαζόμενοι που έφτιαξαν ραδιενεργά προϊόντα άρχισαν να πεθαίνουν η δε Μαρία Κιουρί πέθανε το 1934 από λευχαιμία προφανώς λόγω της έκθεσης της στην ακτινοβολία του ραδίου.

Αντίστοιχη άγνοια υπήρχε και για το κάπνισμα που όχι μόνο δεν μιλούσαν για τους κινδύνους από αυτό, αλλά μιλούσαν και για οφέλη στην υγεία από το κάπνισμα και μάλιστα εμφάνιζαν στις διαφημίσεις και γιατρούς που το επιβεβαίωναν!

 Σχετικές διαφημίσεις εκείνης της εποχής έχω δημοσιεύσει στα ποστ μου ΠΑΛΙΕΣ, ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΡΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ και  ΞΕΝΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΣΙΓΑΡΩΝ ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΌ.

Μάλιστα κατά το τέλος του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα, η εισπνοή του καπνού των τσιγάρων  προτάθηκε ως θεραπεία για το άσθμα!

Στο προηγούμενο αναφέρθηκε η χρήση χλωροφορμίου στον τοκετό της Βασίλισσας Βικτωρίας και ουσιαστικά από τότε αρχίζει να εδραιώνεται η αναισθησία.

Μέχρι τότε ως αναισθητικά χρησιμοποιούσαν το αλκοόλ και το όπιο.

Προηγουμένως από τον 12^ο έως τον 15^ο αιώνα δημοφιλές ήταν ένα παρασκεύασμα, που αναφέρεται και στον Άμλετ του Σαίξπηρ το “dwale.” Αυτό ήταν ένα  αναισθητικό μείγμα από χολή, μαρούλι, ξύδι, ρίζα βρυωνίας και κώνιο. Τα φυτά αυτά είναι δηλητηριώδη και η ανάμιξη τους με λάθος τρόπο οδηγούσε προφανώς  στον άλλο κόσμο τον ασθενή πριν να προλάβει ο τότε χειρουργός να δράσει σε αυτόν!

 Και άλλες ουσίες που ήσαν στην πραγματικότητα δραστήρια δηλητήρια είχαν χρησιμοποιηθεί ως φάρμακα, Ένα από αυτά ήταν και ο υγρός υδράργυρος που ήταν πολύ δημοφιλής θεραπευτική ουσία από την αρχαιότητα έως πρόσφατα.

Οι αρχαίοι Πέρσες και Έλληνες το χρησιμοποιούσαν ως αλοιφή και οι Κινέζοι αλχημιστές του δευτέρου αιώνα εκτιμούσαν τον υγρό υδράργυρο για την υποτιθέμενη ικανότητά του να αυξάνει τη διάρκεια ζωής και τη ζωτικότητα. Μερικοί μάλιστα θεραπευτές υποστήριζαν  ακόμη ότι με την κατανάλωση υδραργύρου, θείου και αρσενικού, θα μπορούσε κανείς να αποκτήσει αιώνια ζωή και την ικανότητα να περπατήσει στο νερό.
Δυστυχώς κανείς δεν περπάτησε στο νερό και αντί για αιώνια ζωή εξασφάλιζαν έναν εξαιρετικά οδυνηρό θάνατο.

Ο καλομέλας που περιέχει υδράργυρο χρησιμοποιήθηκε ως φάρμακο μέχρι το τέλος του 19^ου αιώνα ως καθαρτικό αλλά και θεραπεία των σεξουαλικώς μεταδιδομένων νοσημάτων όπως η σύφιλη.

Δυστυχώς οι παρενέργειες του περιλαμβάνουν αιματηρή διάρροια, νεφρική ανεπάρκεια, δυσκολία στην αναπνοή και ακόμη και εγκεφαλικές βλάβες.

Ένα άλλο γνωστό δηλητήριο που χρησιμοποιήθηκε ευρέως για αιώνες ως φάρμακο είναι το αρσενικό. Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική είναι γνωστό ως Pi Shuang. Αποτελούσε το κύριο συστατικό σε πολλά πατενταρισμένα παρασκευάσματα, όπως πχ το Fowler's Solution που χρησιμοποιήθηκε για την θεραπεία της ελονοσίας και της σύφιλης μέχρι το 1950 ή το Donovan's Solution για την αρθρίτιδα και τον διαβήτη.

Τον 19^ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε για την θεραπεία της λέπρας και της ψωρίασης ενώ την Βικτωριανή εποχή χρησιμοποιούσαν το αρσενικό ως καλλυντικό, όπως επίσης κυκλοφορούσαν χάπια που περιείχαν αρσενικό, σε μικρές βέβαια ποσότητες και τα οποία  διαφημιζόντουσαν  ως βοήθημα απώλειας βάρους μέσω της αυξήσεως του μεταβολισμού.

Ευνόητο είναι ότι ή απλή υπέρβαση της δοσολογίας οδηγούσε σε σοβαρή δηλητηρίαση.

Το λάδι από φίδι είναι εδώ και αιώνες φάρμακο της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής για αρθραλγίες. Στην Αμερική έγινε γνωστό από τους κινέζους εργάτες που έφτιαχναν την διηπειρωτική σιδηροδρομική γραμμή οπότε το άλειφαν στην πονεμένη πλάτη τους.

Πάντως σήμερα έχουμε διαπιστώσει πως τα φίδια είναι μια πλούσια πηγή EPA (eicosapentaenoic acid), ένα ωμέγα-3 λιπαρό οξύ με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Εκτός όμως από τα φίδια δεν την γλύτωσαν και οι καρχαρίες!
Μια από τις πιο πρόσφατες εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο προέκυψε μετά την έρευνα την δεκαετία του 50 ενός ερευνητή του Χάρβαρντ, του Δρ John Prudden.
Η θεραπεία δεν προσέφερε τίποτα στην θεραπεία του καρκίνου και το μόνο που προκάλεσε ήταν η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού καρχαριών.

Η άνοδος των προκατασκευασμένων φαρμακευτικών παρασκευασμάτων ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά του 19ου αιώνα. Θεράπευαν τα πάντα, από γρίπη και ουρική αρθρίτιδα μέχρι στομαχικές διαταραχές. Είχαν και μεγαλοπρεπείς ονομασίες, όπως  “Dr. Bosche’s German Syrup”  και “Green’s August Flower,” και ήταν συνήθως  παρασκευάσματα με ζάχαρη, άχρηστα βότανα και βάμματα από σκληρά ναρκωτικά. Ήταν σύνηθες τα πατενταρισμένα αυτά «φάρμακα» να περιέχουν  αλκοόλ και κοκαΐνη, ηρωίνη, ή μορφίνη.
Θεραπευτικώς δεν προσέφεραν τίποτα  αλλά σε έκαναν  να νιώθεις υπέροχα!

Το πρόβλημα είναι ότι τέτοια μαντζούνια έδινα και στα παιδιά με πιο γνωστό και δημοφιλές το χαλαρωτικό σιρόπι της κας Winslow  το οποίο πουλιόταν ελεύθερα από τα φαρμακεία  από το 1845 μέχρι το 1930 ως θεραπεία για βρέφη που είχαν οδοντοφυΐα ή κολικοειδή άλγη. Περιείχε 65 mg μορφίνης ανά ουγγιά, κάνναβη, ηρωίνη, κονιοποιημένο όπιο, ανθρακικό νάτριο, οινόπνευμα,  και υδατική αμμωνία

Το 1863, ο ιταλός χημικός Angelo Mariani πατεντάρισε ένα θεραπευτικό  τονωτικό από  κόκκινο κρασί Μπορντώ επεξεργασμένο με φύλλα κόκας. Γρήγορα έγινε ένα δημοφιλές ποτό και οι διαφημίσεις της εποχής υποστήριζαν ότι είχε εγκριθεί από 8.000 γιατρούς και ήταν ιδανικό για εξαντλημένους  άνδρες, ευαίσθητες γυναίκες και άρρωστα παιδιά. Το είχαν αγαπήσει διασημότητες όπως ο Τόμας Έντισον, η βασίλισσα Βικτώρια, ο τσάρος της Ρωσίας, ο Πάπας Άγιος Πίος Χ και ο πάπας Λέον ΧΙΙΙ.
Αποσύρθηκε από την αγορά το 1938 μετά από 89 χρόνια σε αυτήν!

Αργότερα, ο συνδυασμός κρασιού και κοκαΐνης ενέπνευσε τον John S. Pemberton να αναπτύξει αυτό που τώρα γνωρίζουμε ως Coca-Cola.

Η Coca-Cola ήταν αρχικά "κρασί της κόκας" στη δεκαετία του 1880. Ήταν ένα μείγμα κρασιού και κοκαΐνης, αλλά το αλκοόλ αρχικά και η κοκαΐνη στο τέλος του 19ου αιώνα αντικαταστάθηκαν από σιρόπι και φύλλα κόκας. Αντίστοιχα ποτά κυκλοφορούσαν και άλλοι.

Ο Pemberton διαφήμιζε το ποτό του ως φάρμακο πανάκεια, για νευρολογικά προβλήματα, δυσπεψία, γαστροπάρεση, εξάντληση ψυχική και σωματική, απίσχνανση, δυσκοιλιότητα, κεφαλαλγία, νευρασθένεια και ανικανότητα!

Επίσης ως θεραπεία για την εξάρτηση από τη μορφίνη, η οποία ήταν όλο και συχνότερη μετά τον Αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο (ο ίδιος ο Pemberton ήταν εθισμένος σε αυτήν).

ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΟΤΑΝ ΣΕ ΕΠΙΣΤΗΜΗ α΄μέρος ,  β΄μέρος,   γ΄μέρος

Η ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΟΥ ΠΕΚΙΝΟΥ κ.ΜΠΑΖΙΑΝΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΗΣ.

Διάβασα την συνέντευξη της συντρόφου του πρωθυπουργού και μεταξύ άλλων είπε, για τις επικρίσεις της αντιπολίτευσης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άλλα υποσχέθηκε και άλλα έκανε, ότι εκείνοι έσκυβαν το κεφάλι χωρίς να χάσουν καθόλου χρόνο, πρόθυμοι σε όλες τις εντολές» και «έχουν χρεωθεί για πάντα την αναξιοπρέπεια της υποταγής τους»

Η κ Μπαζιάνα αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ενός σημαντικού τμήματος του Ελληνικού λαού που τις αυταπάτες του τις έχει αναγάγει σε πραγματικότητα. Άλλωστε  το ίδιο έχει κάνει  και ο σύντροφος της ο οποίος ανερυθρίαστα έχει  πει: Μπορείτε να μας κατηγορήσετε για αυταπάτες όχι ότι δεν τηρήσαμε την εντολή και είπαμε ψέματα

Αντιγράφω λοιπόν από εδώ μερικές από τις αυταπάτες  που έχει πει.

Ελπίζω πως δεν θα βρεθεί κανένας κακοήθης να ισχυριστεί πως όσα έλεγε ήταν ενσυνείδητα και ξεδιάντροπα ψέματα για να υποκλέψει την ψήφο των αφελών που τον πίστεψαν.

ΠΟΙΟΣ

§  Φώναζε ότι θα σκίσει τα Μνημόνια;

§  Θα καταργούσε όλα τα μνημονιακά «με έναν νόμο και ένα άρθρο»;

§  Θα πήγαινε τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ και…

§  Θα επανέφερε τη 13η σύνταξη;

ΠΟΙΟΣ

§  Θα βαρούσε νταούλια για να χορεύουν οι αγορές και…

§  Θα καταργούσε την τρόικα. Και…

§  Θα είχε μια τ έ τ ο ι α πρόταση που κ α μ ί α Μέρκελ δεν θα μπορούσε να αρνηθεί;

ΠΟΙΟΣ

§  διαβεβαίωνε ότι θα παρακαλούν να μας δανείσουν και…

§  Φώναζε «go back κυρία Μέρκελ,  go back κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης»; και ποιος μετέτρεψε το…

§  Το ‘περήφανο’ «ΌΧΙ» σε «ΝΑΙ» σε όλα και εμείς….

§  Θα υπογράψουμε ότι θέλετε (αυτά στην… νομενκλατούρα) και φέρατε τα…

§  Capital control και ποιος…

§  Θα έδιωχνε το ΔΝΤ πριν γ λ ε ί ψ ε ι το ΔΝΤ;

ΠΟΙΟΣ

§  έχει εξαγγείλει καμιά εικοσαριά φορές το τέλος της λιτότητας; και ποιος…

§  έχει ανακοινώσει 150 φορές την ανάκαμψη και την ανάπτυξη που α κ ό μ η περιμένουμε; και ποιος…

§  πανηγύριζε για εκείνον τον γελοίο διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών που θα έτρεφε 10.000 παιδάκια; και ποιος…

§  Δεσμεύτηκε να διώξει τους Κινέζους από τον Πειραιά και τους Γερμανούς από τα περιφερειακά αεροδρόμια;

§  Έλεγε ότι θα κλείσει την αξιολόγηση χωρίς πρόσθετα μέτρα κι ότι αποκλείεται να νομοθετήσει προληπτικά, ταυτόχρονα δε, π ο ι ο ς μας….

§  Μας έχει ταράξει στα πρόσθετα μέτρα και στη βαρύτερη φορολογία που έχει γνωρίσει ποτέ ο τόπος;

Εκεί όμως που η κ. Μπαζιάνα δεν είχε καμιά αυταπάτη, ήταν για την ορθότητα του  Βουλγαράκειου  αποφθέγματος: Ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό

και έτσι από εκπαιδευτικός πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης προήχθη τελικά σε καθηγήτρια Πανεπιστημίου.

Είναι δε προφανές  πως τάχιστα το 24ωρο διδακτικό της πρόγραμμα στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Μακεδονίας,  απέκτησε διεθνή προβολή με αποτέλεσμα να κληθεί να  διδάξει ως επισκέπτης Καθηγητής και στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου!

Μπορεί μεν  στο παρελθόν η σύζυγος του πρωθυπουργού να αποκτούσε  διδακτορικό πριν να έχει πάρει το πτυχίο της αντίστοιχης σχολής, αφότου όμως την διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε η Αριστερά, με ολίγη Ακροδεξιά, τέτοια φαινόμενα που οφείλονταν στην επάρατη επιδίωξη αριστείας δεν υπάρχουν, γιατί αυτή καταργήθηκε προ καιρού από τον Μπαλτά!  

Είναι γνωστό πως η Αριστερά στην Ελλάδα διακρίνεται για το ηθικό της πλεονέκτημα και θα ήταν συκοφαντία να ισχυρισθεί κανείς ότι η εξέλιξη αυτή, μιας από νεανικής ηλικίας  πιστής στην αριστερή ιδεολογία, οφείλεται σε οτιδήποτε άλλο πλην της προσωπικής της αξίας.

Γι΄αυτό είναι απαράδεκτη η δήλωση της πρώην προέδρου της Βουλής και πρώην αγαπητής  συντρόφου του συζύγου  της κ Μπαζιάνα, ότι:

«‪Σήμερα έβαλαν να μιλήσει την πρώην ασυμβίβαστη αριστερή, που θα χώριζε τον Τσίπρα αν υπέγραφε μνημόνιο, που τώρα πηγαίνει σε δεξιώσεις με τουαλέτες και γίνεται καθηγήτρια στην... Κίνα. Κάπως πρέπει να ξεπληρώσει τις φωτογραφικές ρυθμίσεις με τις οποίες ο άντρας της τής χτίζει την καριέρα της».

Ο ΖΟΥΡΑΡΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ!

Ως μαθητής ο Ζουράρις προφανώς είχε διαβάσει το ομολογουμένως αξιόλογο για την εποχή του βιβλίο του πατέρα του «Ο αυνανισμός το πάθος εις το φώς της Επιστήμης»  για το οποίο μάλιστα τον είχαν οδηγήσει και στο στρατοδικείο με την κατηγορία «την υπονόμευση του μαχητικού φρονήματος του στρατεύματος»!

Ήξερε λοιπόν πως όταν οι νεανικές ορμές δημιουργούν μια βορβορώδη ψωλεκτασία  εις  τα μέζεα του στεατοπυγικού μας υποσυστήματος για να ξεπρηστούν δύο τρόποι υπάρχουν, είτε ο αυνανισμός είτε το πήδημα.

Διαβάζοντας λοιπόν την σημερινή συνέντευξη του Ζουράρι διακρίνω ότι, λόγω ηλικίας, βρίσκεται πλέον στον αντίποδα των νεανικών του αντιλήψεων και ως άλλος Αμβρόσιος  που τον έχει χαρακτηρίσει ο ίδιος ως φασισταριό,  θέλει να βάλει όρια  και στο πότε οι μαθητές θα πηγαίνουν στα μπουρδέλα!

«Οι μαθητές να πηγαίνουν στα μπορντέλα άλλη ώρα»», είπε ο υφυπουργός Παιδείας για να δικαιολογήσει την απόφαση του υπουργείου, επικαλούμενος την εμπειρία που είχε ο ίδιος σε σχολική εκδρομή του 1958!

«Από τους 24 που πήγαμε εκδρομή το 1958  11 πήραν διαγωγή κοσμία επειδή πήγαν στο στρατιωτικό μπορντέλο του Μεσολογγίου… Δεν είναι απαραίτητο να πηγαίνουν στο μπορντέλο τις τρεις αυτές ημέρες, να πάνε μετά», δήλωσε ευθαρσώς στον ραδιοφωνικό σταθμό «Θέμα 104,6», για να προσθέσει ότι το σωστό είναι τα παιδιά «να κάτσουν στο ξενοδοχείο και να διαβάζουν».

Ήδη πριν από πάνω ένα χρόνο  ο Τατσοπουλος έχει πει σχετικά:

Για τον Ζουράρι -τον ΣΗΜΕΡΙΝΟ Ζουράρι- είχα γράψει ένα προφητικό κείμενο εν έτει... 1999. Όχι, παίζουμε. Ή να είσαι προφήτης ή να μην είσαι. Στις 17.6.1999 είχε δημοσιευτεί στην αλήστου μνήμης εφημερίδα "Εξουσία", όπου αρθρογραφούσα τότε, κι ένα χρόνο αργότερα το συμπεριέλαβα στο βιβλίο μου "Πιπέρι στη γλώσσα" (Καστανιώτης, 2000). Για να μην σας τα πολυλογώ, ταξινομούσα τον Ζουράρι στους "μετα-γραφικούς" (δικός μου νεολογισμός, ευχαριστώ). Τουτέστιν, σ' εκείνους που "δεν ντεμπουτάρουν ευθύς εξαρχής ως γραφικοί αλλά εκπίπτουν ή μετακυλούν στο είδος με την πάροδο των ετών. Εκείνους που δεν τους προίκισε η μητέρα φύση με κάποιο χρονοδιακόπτη αξιοπρεπείας, ώστε ν' αποσύρονται αυτοβούλως από το προσκήνιο μόλις φυραίνουν ή να υπομένουν αγόγγυστα το στερητικό σύνδρομο της δημοσιότητας. Εκείνους που αποφασίζουν -εν πλήρη γνώσει των συνεπειών- ν' αναβιώσουν ως παρωδία τη χρυσή τους νιότη". Αυτά για τον Ζουράρι, το 1999, πριν από δεκαεπτά χρόνια. Σήμερα, με ανάλογο σκεπτικό, ίσως να τον συμπεριελάμβανα και στους "μετα-μαλάκες". Αυτός όμως δεν θα ήταν δικός μου νεολογισμός. Θα ήταν δικός του.

Η ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΣΤΟΥΣ 50 ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥΣ!

To αμερικανικό ταξιδιωτικό περιοδικό Travel and Leisure δημοσιεύει τους 50  καλύτερους διεθνείς ταξιδιωτικούς προορισμούς για το 2018 βάσει των προτιμήσεων των συντακτών του.

Μεταξύ αυτών από την Ελλάδα είναι και η Πελοπόννησος.  

Ο συντάκτης του Adam Harney Graham γράφει για τον νέο αυτοκινητόδρομο Α71 από τα Λεύκτρα στην Σπάρτη, για την διεύρυνση των λιμανιών στο Γύθειο και το Κατάκολο, όπου πιάνει το κρουαζιερόπλοιο Viking Star από το 2014, για την εγκατάσταση αγροτουρισμού Eumelia  και βέβαια μνημονεύει τις τις γευστικές του απολαύσεις με τα μανιάτικα ζυμαρικά με ξηρή  μυζήθρα  και τα μουστοκούλουρα, αλλά και τα γλυκά  με μελάσα από  σταφύλια.

Όσοι δε επιθυμούν να μείνουν σε κάποιο γαλήνιο χώρο, με υπέροχη θέα στις γύρω ακτές, που να θυμίζει αρχαιοελληνικό ναό, αυτό τους το προσφέρει η  Villa 31 στο Πόρτο Χέλι, όπως γράφει.  

Ο παρακάτω κατάλογος είναι οι 50 καλύτεροι ταξιδιωτικού προορισμοί, σύμφωνα με το περιοδικό.

 Με κόκκινο είναι τα μέρη που έχω πάει και με έντονα γράμματα όσα, κατά την προσωπική μου γνώμη, είναι από τα πιο ενδιαφέροντα, ενώ με μπλε οι χώρες χωρίς να έχω επισκεφθεί τις συγκεκριμένες τοποθεσίες.

Στο τέλος της λίστας έχω βάλει όσα ποστ έχω γράψει για μερικά από αυτά τα μέρη.

Σόλτα, Κροατία
Γκρίνβιλ, Νότια Καρολίνα
Γρενάδα, Καραϊβική
Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
Λος Κάμπος, Μεξικό
Κοιλάδα Ουάλα Ουάλα, Ουάσιγκτον
Ουζμπεκιστάν
Αίγυπτος
Μαρακές, Μαρόκο
Νησιά Φίτζι
Αλμπουκέρκη, Μεξικό
Ζάμπια
Αρχιπέλαγος Φινλανδίας
Ακτές του Ειρηνικού στην Κολομβία
Καταρράκτες Ιγκουασού, Αργεντινή και Βραζιλία
Νησί Σαλίνα, Ιταλία
Μαυροβούνιο
Τορόντο, Καναδάς
Πιόνγκτσανγκ, Νότια Κορέα
Σαν Αντόνιο, Τέξας
Βαλέτα, Μάλτα
Ιρλανδία
Ιορδανία
Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη
Μαυρίκιος, Ινδικός Ωκεανός
Πελοπόννησος, Ελλάδα
Σάο Πάολο, Βραζιλία
Λόφοι Μπερκσάιρ, Μασαχουσέτη
Λουάνγκ Πραμπάνκ, Λάος
Νέα Ορλεάνη, Λουιζιάνα
Μπόιζι, Αϊντάχο
Πόλη του Μεξικού
Μπαχάμες, Καραϊβική
Αμπού Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Σαγκάη, Κίνα
Κοπεγχάγη, Δανία
Βρυξέλλες, Βέλγιο
Χερσόνησος Μόρνινγκτον, Μελβούρνη
Μεντόσα, Αργεντινή
Μπιγκ Σουρ, Καλιφόρνια
Τελ Αβίβ, Ισραήλ
Ουάσινγκτον, πρωτεύουσα των ΗΠΑ
Μπαλί, Ινδονησία
Νότια Σρι Λάνκα
Γροιλανδία
Λίμνες Ναγκάμπι, Αυστραλία
Σλοβενία
Έντμοντον, Καναδάς
Κοιλάδα Ίγια, Ιαπωνία
Μπαϊρόιτ, Γερμανία

Α΄ ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΥΖΜΠΕΚΙΣΤΑΝ

Β΄ΤΑΣΚΕΝΔΗ ΜΙΑ ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΠΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ

Γ΄ Η ΜΥΘΙΚΗ ΣΑΜΑΡΚΑΝΔΗ (α΄μέρος)

Δ΄ ΣΑΜΑΡΚΑΝΔΗ (β΄ μέρος) και ΣΑΧΡΙΣΑΜΠ

Ε΄ ΜΠΟΥΧΑΡΑ

ΣΤ΄ ΧΙΒΑ, ΜΙΑ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ-Η΄ ΒΟΣΝΙΑ (ΜΟΣΤΑΡ) και ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ (ΚΟΤΟΡ και ΜΠΟΥΤΒΑ)

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΗΠΑ
Β΄ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΚΟΜΑ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ 

I’m walking to New Orleans

ΙΙ -ΠΑΜ΄ ΠΛΑΤΕΙΑ; ΟΧΙ ΡΕ ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΛΑΟΣ ! 

ΜΕΞΙΚΟ-ΓΟΥΑΤΕΜΑΛΑ Δ΄(Τελευταίο) 

Δ΄ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΓΚΤΣΕ ΚΑΙ ΣΑΓΚΑΗ
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ-ΣΤ΄ΣΛΟΒΕΝΙΑ (ΛΙΜΝΕΣ ΠΛΙΤΒΙΤΣΕ-ΤΡΟΓΚΙΡ)

ΤΑ ΨΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΚΑΙ TO ΠΟΔΑΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

Στο διαμέρισμα της μικρής πολυκατοικίας (είχε 6 μόνο διαμερίσματα) του 1936 που γεννήθηκα, (στην φωτογραφία σε κόκκινο πλαίσιο το δικό μας) εκτός από τους γονείς μου ζούσαν, η γιαγιά μου από τον πατέρα μου και η Στέλλα. Η Στέλλα ήταν η ψυχοκόρη της γιαγιάς μου 8-9 χρόνια μεγαλύτερη από τον πατέρα μου και αποτελούσε πλέον ουσιαστικό μέλος της οικογενείας. Ορφανή από γονείς, την είχε πάρει από μικρή κοντά της και είχε ουσιαστικά μεγαλώσει τον πατέρα μου και τον αδελφό του και στην συνέχεια βέβαια εμένα.

Ήταν ένας αξιαγάπητος άνθρωπος που βοηθούσε στις δουλειές του σπιτιού την γιαγιά μου κυρίως ψωνίζοντας, μιας και αυτή είχε αναλάβει το μαγείρεμα μιας και η μάνα μου δούλευε και έλειπε από το σπίτι.
Ο καημός της γιαγιάς μου ήταν λίγα χρόνια πριν πεθάνει να δει την Στέλλα παντρεμένη, οπότε η ειδική σε προξενιά  θεία μου, ανέλαβε να βρει τον κατάλληλο γαμπρό και τον βρήκε! Ήταν  ένας συνταξιούχος θυρωρός, χήρος χωρίς παιδιά, καλοστεκούμενος και με ένα ωραίο σπιτάκι με κήπο στην Ηλιούπολη. Μετά πολλών δακρύων, δικών της και δικών μας, έφυγε η Στέλλα από το σπίτι και εγκαταστάθηκε στο σπίτι της στην Ηλιούπολη, προάστιο με χωματόδρομους ακόμα τότε, το οποίο άστραφτε από την καθαριότητα και στο οποίο επίσης πηγαίναμε συχνά και την βλέπαμε. Στις επισκέψεις αυτές, όταν έλειπε ο σύζυγος, πάντα βρίσκαμε την ευκαιρία με την Στέλλα να βουτήξουμε κρυφά από την κούτα των 100 τσιγάρων ΑΣΣΟΣ του άνδρα της τσιγάρα και να τα απολαύσουμε κρυφά σε ένα πλυσταριό που είχε. Έτσι άρχισα να καπνίζω περίπου 13 ετών.

 Η φωτογραφία στο σπίτι της Στέλλας με τις ξαδέλφες μου την θεία μου και στο βάθος την άλλη γιαγιά μου.

Το πρόβλημα όμως που προέκυψε με τον γάμο της Στέλλας ήταν ποιος θα ψωνίζει για το σπίτι;

Αυτός που είχε τον περισσότερο ελεύθερο χρόνος τελικά ήμουν εγώ, μιας και στο σχολείο 3 μέρες ήμουνα πρωινός και 3 απογευματινός.
Καθώς ανήκω στην πρώτη γενιά που γεννήθηκε και έζησε σε πολυκατοικία το ξεπόρτισμα από το σπίτι για ψώνια αποτελούσε μια πρώτης τάξης ευκαιρία για βόλτα και χάζεμα.

 Η φωτογραφία στο μπαλκόνι του σπιτιού με την πρώτη φωτογραφική μηχανή που απέκτησα, μια AGFA CLACK και γι΄αυτό και έχω κρεμασμένη περήφανος  την θήκη της. Έπαιρνε καρούλι με 8 φωτογραφίες.

Τα ψώνια επίσης αποτελούσαν και μια πηγή ενίσχυσης του καθημερινού χαρτζιλικιού, εκτός από όσα έγραφα στο ποστ ΠΩΣ ΜΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΑΓΟΡΑΖΕΣ ΣΟΚΟΛΑΤΕΣ!, καθώς ότι ψιλά έμεναν από τα ρέστα πήγαιναν υπέρ πίστεως και πατρίδος, δηλαδή στην τσέπη μου.
Από μικρό βέβαια  με στέλνανε να πάρω πράγματα από την αποκαλούμενη από όλους «μπακαλούλα» .  Η μπακαλούλα ήταν μια γριά μπακάλισσα  με ένα συζητήσιμης καθαριότητας μπακάλικο δίπλα ακριβώς από την είσοδο της πολυκατοικίας (αυτό που στην φωτογραφία γράφει χονδρική). Από εκεί παίρναμε μερικές φορές και για να την ενισχύσουμε όσπρια, ζάχαρη, αλεύρι κτλ που με μία σέσουλα τα έβαζε από τα τσουβάλια σε σακούλες. Όλα ήσαν χύμα, δεν υπήρχαν συσκευασίες. Τα ζύγιζε σε ζυγαριά από τις παλιές με τα βαρίδια με δράμια.

Η φωτογραφία από εδώ με τον μπακάλη να ζυγίζει πιθανώς φασόλια με την σέσουλα και τον πιτσιρικά μου θύμισε αρκετά αυτό το μπακάλικο και τον εαυτό μου σε αυτό.  

Ευτυχώς απέναντι ακριβώς από το σπίτι είχε μανάβικο το οποίο από το παράθυρο μας χάζευε μαζί με την κίνηση στην Πειραιώς  για ώρες η γιαγιά μου.

Στο βιβλίο Νεοκλασσικά σπίτια της Αθήνας και του Πειραιά του Στέλιου Σκοπελίτη-Δωδώνη 1975, βρήκα μια μεταγενέστερη, από την εποχή που γράφω φωτογραφία του μανάβικου και ήταν αυτό δίπλα στο Κουρείο που υπήρχε από τότε και για το οποίο γράφω σχετικά στο ποστ  ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΟΙ ΦΑΛΑΚΡΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ! Την εποχή που γράφω δεν υπήρχε μπροστά στο μανάβικο  το περίπτερο.

Η συνεχής επιτήρηση του μανάβη από την γιαγιά μου  και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της για τα προϊόντα της μαναβικής προέρχονταν από συγκεκριμένο λόγο. Είχε αναλάβει να τα πληρώνει αυτή από την σύνταξη της!

Κάθε φορά που με έστελνε να ψωνίσω στο μανάβικο επαναλάμβανε σαν γραμμόφωνο την ίδια συμβουλή.

-Πες του να μην σου βάλει από εκείνες πχ τις ντομάτες που τον είδα να τις γυρνάει για μην φαίνεται ότι είναι σάπιες!
Δίπλα από το μανάβικο υπήρχε ζαχαροπλαστείο που έφτιαχνε ωραία κουλουράκια.

Στο πλάι του απέναντι τετραγώνου ήταν ο φούρνος, σχεδόν παρόμοιος με της φωτογραφίας, που μου προσέφερε ιδιαίτερες στιγμές ευχαρίστησης σε δύο περιπτώσεις.

Τότε το ψωμί ήταν είδος πρώτης ανάγκης για πολύ κόσμο και όταν ζήταγες μια οκά έπρεπε να είναι ζυγισμένη μια οκά. Αν η φρατζόλα ήταν λιγότερο ο φούρναρης από μια άλλη έκοβε ένα κομμάτι για να συμπληρώσει το σωστό βάρος.

Ε, αυτό το κομμάτι ζεστού ψωμιού ποτέ δεν έφτασε σε κανένα  από τα σπίτια λόγω αμέσου καταναλώσεως από τους κουβαλητές.

Η άλλη ήταν όταν πήγαινα την Κυριακή να πάρω το ταψί με το ψητό.
Ήταν μεγάλη απόλαυση να τσιμπολογάς   τις καυτές ξεροψημένες πατάτες από το ταψί μέχρι αυτό να το μεταφέρεις  θριαμβευτικά στο σπίτι. 

Η μπακαλούλα δεν κατάφερε το κατάστημα της να μακροημερεύσει, αφ΄ενός λόγω ηλικίας, αλλά και γιατί απέναντι στην γωνία άνοιξε ένα σύγχρονο μπακάλικο που διέθετε μάλιστα και γυάλινες βιτρίνες μέσα στις οποίες ήσαν ελιές, τυριά, σαλάμια κτλ αλλά διέθετε επίσης και σύγχρονη ζυγαριά.

Σύντομα απέκτησα φιλίες με τον μπακάλη και την χαριτωμένη νεαρά κόρη του, της οποίας τα σωματικά προσόντα παρά την παιδική μου ηλικία αποσπούσαν την προσοχή μου, σε σημείο που χρειαζόταν μερικές φορές να επαναλαμβάνει την ερώτηση τι έχω πάει να πάρω.

Λίγο πριν την πρωτοχρονιά  χαζοκουβεντιάζοντας μου είπε ότι επειδή με συμπαθούν πολύ καλό θα ήταν να είμαι αυτός που θα τους κάνει  ποδαρικό τον νέο χρόνο.

Αυτά τα λόγια του αέρα το παιδικό μου μυαλό τα θεώρησε ότι αποτελούν ιδιαίτερη τιμή για το άτομο μου και πως πρέπει να φανώ αντάξιος της ξεχωριστής αυτής προτίμησης από τόσα  άλλα παιδιά της γειτονιάς.

Την παραμονή της πρωτοχρονιάς γινότανε συνήθως στο σπίτι οικογενειακή συγκέντρωση, με τους στενούς συγγενείς και μετά το φαγοπότι και την υποδοχή του νέου έτους άρχιζε χαρτοπαιξία  με 31, με φασόλια αντί για μάρκες, στην  οποία συμμετείχαν και τα παιδιά μέχρι αργά.

Έτσι περάσαμε και εκείνη την πρωτοχρονιά πηγαίνοντας να κοιμηθούμε αργά.

Όμως συνεπής από τότε σε ότι έχω υποσχεθεί, δεν είχα προλάβει να βρεθώ στις αγκάλες του Μορφέα παρά λίγες ώρες όταν το βάρβαρο ξυπνητήρι που είχα βάλει από νωρίς βάρεσε κατά τις 8.

Φορώντας ότι βρήκα μπροστά μου και με την τσίμπλα στο μάτι έτρεξα απέναντι για να κάνω ποδαρικό στο μπακάλικο.

Όταν έφτασα εκεί τότε μόλις συνειδητοποίησα ότι τα καταστήματα δεν ανοίγουν την πρωτοχρονιά καθώς κοίταζα αποσβολωμένος το κλειστό μαγαζί σε μια παραδομένη στον ύπνο του δικαίου πόλη.
Τελικά δεν κατάφερα ποτέ μου να κάνω ποδαρικό σε κάποιον, αλλά από  τα παιδικά μου χρόνια έμαθα να διαλέγω καλά και στις σωστές ποσότητες διάφορα τρόφιμα.   

Έτσι σήμερα μια εβδομαδιαία απαραίτητη και ευχάριστη ενασχόληση μου είναι μια βόλτα στην λαϊκή της γειτονιάς μου, όπως γράφω στο ποστ μου  ΛΑΪΚΗ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ.

 Καθώς σε αυτές στους πάγκους τους υπάρχουν πάντα οι ίδιοι παραγωγοί διατηρείται ακόμα η παλιά ανθρώπινη επαφή με τους πωλητές που έχει χαθεί στα απρόσωπα σουπερ μάρκετ με τους εναλλασσόμενους στα διάφορα πόστα και με διαφορετικές  βάρδιες υπαλλήλους.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΙΤΕΣ

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές και διαφόρων ειδών δίαιτες.

Έτσι λοιπόν συγκέντρωσα μερικές από τις πιο αποτελεσματικές από αυτές, χωρίς βέβαια να συμπεριλάβω σε αυτές και την επικίνδυνη δίαιτα με τα αυγά από ταινίες, για την οποία γράφω στο προηγούμενο ποστ μου.

Ας αρχίσουμε λοιπόν με μία από τις πιο πρόσφατες και απόλυτα αποτελεσματικές, την   

ΔΙΑΙΤΑ ΤΗΣ ΙΠΠΑΣΙΑΣ.

Πρωινό: 2 φέτες ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα. Δύο τηγανιτά αυγά με μπέικον. 1 ποτήρι γάλα, 1 ποτήρι πορτοκαλάδα και καφέ όσο θες
Μετά 45 λεπτά ιππασία.

Μεσημεριανό: 2 πιάτα της αρεσκείας σας, σαλάτα με μπόλικο λάδι, τηγανιτές πατάτες, μπουγιουρντί, γλυκό και κόκα κόλα ή μπύρα.
Μετά 1.30 ώρα ιππασία.

Απογευματινό: προφιτερόλ,μισό κιλό φράουλες και 2-3 μπάλες παγωτό.
Μετά 45 λεπτά ιππασία.

Βραδινό: 2 πίτσες απ όλα και κόκα κόλα. Εναλλάξ: Παϊδάκια με πατάτες τηγανιτές και σαλάτα χωριάτικη
Μετά 2 ώρες ιππασία.

Η δίαιτα έχει καταπληκτικά αποτελέσματα. Σε 20 μέρες το άλογο θα έχει χάσει τουλάχιστον 15 κιλά.

ΔΙΑΙΤΑ ΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ

Συνταγή για αδυνάτισμα που την συνέστησε  γιατρός – διαιτολόγος σε γνωστό μου.

– Τρως ότι τραβάει όρεξή σου, αλλά καθημερινά κάνεις πεζοπορία το δρομολόγιο Αθήνα-Σούνιο.

Επειδή του φάνηκε λίγο κουραστική τον ρώτησε:

-Καμιά άλλη πιο εύκολη δίαιτα γιατρέ; 

– Τρως ότι τραβάει όρεξή σου, αλλά καθημερινά κάνεις σεξ με τη γυναίκα σου, πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ.

– Ε, γιατρέ, τί είναι το Σούνιο, δυο βήματα είναι από ‘δω!

ΔΙΑΙΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΙΣΗΣ

Είναι  μια νέα δίαιτα, που τρως ό,τι θες και κάθεσαι πάντα δίπλα σε έναν πιο χοντρό…

ΔΙΑΙΤΑ ΤΗΣ ΠΑΠΙΑΣ

Τρώμε απ΄ όλα και κάνουμε την πάπια.

 ΔΙΑΙΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

 Αφού την κάνουμε ταράτσα, πιάνουμε την κοιλιά μας και αναφωνούμε: «Ωχ Παναγιά μου!».

(Έχω ακούσει και την εξής εκδοχή από Κρητικιά : Οφού ίντα καμα η σκύλα, διάλε τσ΄απολιμάρες μου!)

 Η ΔΙΑΙΤΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Τρώω με το φως της ημέρας, με το φως της λαμπας και αρκετές φορές με το φως του ψυγείου..

Η ΔΙΑΙΤΑ ΤΗΣ ΦΟΡΜΑΣ

Τρώτε ό,τι θέλετε με αποτέλεσμα να σας χωράνε μόνο φόρμες για να φορέσετε.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΑ

08:00 Ένα φραπέ και ένα τσιγάρο

12:00 Ένα τοστ

17:00 Ένα φραπέ και ένα τσιγάρο μετά από ένα ελαφρύ υπνάκο.

23:00 Μια μερίδα γύρο με τηγανιτές πατάτες, μια χωριάτικη με τρείς φέτες ψωμί, μια μερίδα  παστίτσιο, δύο σουβλάκια,2 σπανακόπιτες, 5 λουκουμάδες και για τέλος ένα γαλακτομπούρεκο.

Η ΔΙΑΙΤΑ ΤΟΥ ΑΝΑΝΑ

Τρώτε τα πάντα εκτός από ανανά.

Η ΔΙΑΙΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑΟΥΡΤΙΟΥ

Τρώτε ό,τι θέλετε και στο τέλος πάντα, οπωσδήποτε ένα γιαουρτάκι.

ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΙΤΑ
Τρώτε μερικά φρούτα και λαχανικά

 (ΜΕΤΑ τη γαλοπούλα, το γουρουνόπουλο της σούβλας, το ρολό κοτόπουλο, το φρικασέ, το σουφλέ, την καρμπονάρα τη ζαμπονοτυρόπιτα, τους λαχανοντολμάδες, το σπετσοφάι, την τούρτα σοκολάτα, τις δίπλες, το μπακλαβά, τα 31 μελομακάρονα και τους 63 κουραμπιέδες).

Κάνουν πολύ καλό και βοηθούν στην αύξηση των καύσεων.

Και για το βράδυ, ένα γιαουρτάκι μηδέν τοις εκατό (στις πέντε, μετά το ρεβεγιόν)

Συνοδεύετε με άφθονες ποσότητες ρετσίνας (Μεσογείων φυσικά!).

ΔΙΠΛΗ ΔΙΑΙΤΑ

Συνίσταται ειδικά για εξαιρετικά λαίμαργους να ξεκινούν μαζί δύο δίαιτες.

-Γιατί αυτό;

-Γιατί με την μία δεν χορταίνουν!  

ΔΙΑΙΤΑ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ

Τρως τα πάντα και ελπίζεις σε ένα θαύμα!