Με την ευκαιρία της εθνικής μας γιορτής λίγο πολύ τα περισσότερα μπλογκ ασχολούνται με το θέμα, ο καθένας από την δική του σκοπιά.
Έτσι λοιπόν και εγώ στο παρελθόν είχα γράψει το πόστ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, Η 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ,που προκάλεσε 27 ενδιαφέροντα σχόλια και μετά ένα χρόνο το βελτίωσα με προσθήκες και με τον τίτλο
Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ οπότε τότε προκάλεσε ακόμα περισσότερη συζήτηση, με 55 σχόλια, μερικά από τα οποία έγιναν ακόμα και μετά 1 χρόνο από την ανάρτηση και τα οποία μόλις σήμερα τα πρωτοδιάβασα!
Άλλα δύο σχετικά με την Επανάσταση ποστ μου, είναι και το ΕΙΧΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ; που βασίστηκε στο βιβλίο του 1806 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ του ανωνύμου του Έλληνος που αποτελούσε ένα φλογερό κήρυγμα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους και το διεφθαρμένο ιερατείο, και το ποστ Η ΜΥΚΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ,για μία από τις αγνότερες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης.
Εξ ίσου ενδιαφέροντα σχετικά ποστ είναι του Ροϊδη O μύθος της 25ης Μαρτίου όπως επίσης και το ποστ από τα Μυστικά του κόλπου Ο αφορισμός της Επανάστασης του 1821 που παραθέτει το κείμενο του αφορισμού της Επανάστασης από τον Πατριάρχη.
Τώρα την ίδια μέρα γιορτάζεται και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου που σημαίνει αναγγελία χαρμόσυνης είδησης και ετυμολογικά προέρχεται από το ευάγγελος (=ευ+άγγελος < αγγέλω)
Για να δούμε λοιπόν πόσο χαρμόσυνη είδηση ήταν.
Με λίγα λόγια η Μαριάμ ήταν μια αρραβωνιασμένη κοπέλα με ένα μνηστήρα που δεν την είχε ακουμπήσει καθόλου γι΄ αυτό και ήταν παρθένος και αμόλυντος οπότε προφανώς εκεί που είχε αρχίσει να αναρωτιέται αν ο άνδρας που αρραβωνιάστηκε είχε κανένα πρόβλημα ή μήπως έφταιγε η ίδια και τον απωθούσε, εμφανίστηκε ένας άγγελος και της έκανε την καρδιά περιβόλι!
Ο άγγελος Γαβριήλ ήταν ο εντεταλμένος στην αναγγελία των θαυματουργών κυήσεων.
Έτσι είχε αναγγείλει και την κύηση στην Ελισάβετ, μητέρα του Ιωάννη του Βαπτιστή, παντρεμένη με τον γέρο Ζαχαρία, που τον γέννησε σε προχωρημένη ηλικία και ενώ ήταν στείρα!
Πάντως οι στείρες όπως και μία ακόμα μανα, η μάνα του Σαμψών, εκείνη την εποχή έμεναν έγκυες με τους αγγέλους ενώ τώρα μένουν ευκολότερα με το μήλο της Χρυσοβαλάντου.
Αφού λοιπόν πρώτα την χαιρέτησε και κολάκευσε την γυναικεία φιλαρέσκεια της με το Χαίρε κεχαριτωμένη της έσκασε την χαρμόσυνη είδηση:
Είσαι έγκυος !
Με το χαρμόσυνο άγγελμα της ήρθε ο ουρανός εξ ουρανού σφοντύλι!
-Μα πως γίνεται αυτό εγώ εδώ δεν έχω μυρίσει ακόμα τον κρίνο;
Εκεί λοιπόν ο άγγελος της εξήγησε πως και γιατί έγινε αυτό και επειδή όμως ούτε ο θεός δεν μπορεί να μην τηρεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τα προσχήματα, ο Ιησούς θα ήταν μόνο "ο υιός της Μαρίας" και απλώς θα "ενομίζετο" ως υιός του Ιωσήφ (Λκ. 3:23).
Όλα αυτά περιγράφονται με γλαφυρότητα στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον 1:26-38.
Βέβαια εκείνος ο κατάπτυστος pølsemannen δίνει εδώ μια διαφορετική ερμηνεία αυτού του φαινομένου της παρθενογένεσης την οποία και σας την παραθέτω με κάθε επιφύλαξη.
Σε ένα εργοστάσιο λουκάνικων εις το Ζάαρμπρυκεν κάποιος μιαρός Τούρκος εργάτης (Συμπτωματικόν?) είχε ξεχάσει ανοικτό το γκάζι με αποτέλεσμα να προκληθεί τεραστία έκρηξις, εκτοξεύουσα πλείστα λουκάνικα προς όλας τας κατευθύνσεις.
Ένα από αυτά τα λουκάνικα ανέπτυξε μεγαλύτερην ταχύτηταν από την ταχύτηταν διαφυγής από το βαρυτικόν πεδίον της γαίας, (11 κόμμα κάτι χλμ/δευτερόλεπτο δε θυμάμαι ακριβώς) και έφθασε αψηλά εις το στερέωμαν. (Φυσικά και υπαρχει στερέωμα. Άθεος είσθε?).
Έτσι το μιαρόν χοιρινόν λουκάνικον (άσε που το είχε πιάσει και ο Τουρκαλάς με τα βρωμόχερά του) έφθασε στα χέρια του υπερκλειδοκράτορος Αγίου Πετράν.
Το κοίταζε απορημένος και δεν ημπορούσε να κατανοήσει τι ήτο αυτό το πράγμαν.
Το πήγε στον Αγιον Νικόλαον, ο οποιος μολαταύτα δεν ημπόρεσε να καταλάβει περί τίνος επρόκειτο.
Κατόπιν το πήγαν στον Άγιον Φανούριον ο οποιος μολαταύτα πάλι δεν ημπόρεσε να φανερώσει περί τίνος επρόκειτο.
Κατόπιν προτροπής του Αγίου Φανουρίου αποφάσισαν να βάλουν τα μεγάλα βύσματα και το πήγαν εις την αειπαρθένον Παναγίαν μας.
Αυτή βλέποντας το απεφάνθη:
“Δεν μπορώ να σας πω ακριβώς τι είναι, ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΡΙΝΟΝ!”
Τώρα υπάρχουν και μερικοί ασεβείς που μας λένε ότι η ιστορία με την παρθενογένεση της Παναγίας και την επουράνια επέμβαση υπήρχε από πολύ παλιότερα και έχει παγκόσμια διάδοση.
Η Ντεβάκι, η ακτινοβολούσα παρθένος της ινδικής παράδοσης, ενώθηκε με τον θεό Βισνού και γέννησε τον Κρίσνα, τον αγαπημένο ήρωα των ινδουιστών και πρότυπο του Ιησού. Οι γυμνοσοφιστές της Ινδίας λένε ότι ο Βούδας γεννήθηκε από το πλευρό μιας παρθένου. Η Ίσις των αιγυπτίων με τον Ώρο στα γόνατά της, λατρευόταν με τα προσωνύμια «Δέσποινα», «Βασίλισσα των Ουρανών», «Άστρο της Θάλασσας», «Θεομήτωρ», κλπ. Πριν από αυτήν, η Παρθένος του Κόσμου Νηίθ, που προστατεύει από τον ουρανό όλη τη γη και τα παιδιά των ανθρώπων, θεωρούνταν μητέρα του μεγάλου θεού Οσίριδος. Και ο σωτήρας Μίθρας γεννήθηκε από παρθένο, και στα μνημεία του υπάρχει πολύ συχνά η απεικόνιση της μητέρας που θηλάζει το βρέφος.
Η αρχαία τευτονική θεά Χέρθα (Γη) ήταν παρθένος και έμεινε έγκυος από το επουράνιο πνεύμα (τον Ουρανό). Η μορφή της, ως βρεφοκρατούσα, υπήρχε σε πολλά ιερά άλση στη Γερμανία. Η Σκανδιναβική θεά Φρίγκα πιάστηκε στα δίκτυα του Οντίν, του πατέρα των πάντων, και γέννησε ένα γιο, τον ευλογημένο Μπάλντερ, τον θεραπευτή και σωτήρα της ανθρωπότητας. Επίσης, ο Κετσακοάτλ, ο σταυρωθείς σωτήρας των Αζτέκων, ήταν γιος της παρθένου Βασίλισσας των Ουρανών, της Κλουλαμνάν. Αλλά και οι Κινέζοι είχαν μια παρθένο μητέρα θεά, όπως και οι αρχαίοι Ετρούσκοι.
Ειδικός πάντως και με μεγάλη φαντασία στις επουράνιες αυτές θεϊκές επεμβάσεις, προφανώς λόγω της Ελληνικής του καταγωγής, ήταν ο Δίας.
Χρησιμοποιούσε τα πάντα για επίτευξη του σκοπού του.
Πότε γινόταν χρυσή βροχή για να γκαστρώσει την Δανάη, πότε καταιγίδα για να γκαστρώσει την Σεμέλη και πότε κύκνος για να γκαστρώσει την Λήδα.
Ακόμα και το επάνω κεφάλι χρησιμοποίησε για να γεννήσει την Αθηνά.
Επειδή μερικοί μπορούν να θεωρούν ότι θέματα σαν την άμωμο σύλληψη της Θεοτόκου πρέπει να μην γίνονται αντικείμενο σάτιρας θα επαναλάβω αυτό που έχει γράψει η Μπάρμπαρα Σμόκερ:
αντί να είμαστε πρόθυμοι να περιορίσουμε την ελευθερία του λόγου χάριν του υποκριτικού σεβασμού προς την θρησκεία, θα έπρεπε να περιορίσουμε τον σεβασμό προς την θρησκεία χάριν του ελεύθερου λόγου. Αυτό επιτάσσει η αναζήτηση της αλήθειας και της ελευθερίας.
Τα ίδια λέει και ο Λασκαράτος απαντώντας σε κατηγορία που του έγινε ότι αυτά τα θέματα δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο σάτιρας:
Πάρε για παράδειγμα την παρθενία της Μαρίας που σαφέστατα την εμπνευστήκανε από τις παγανιστικές παρθένες θεές. Ενοχοποίησε αυτή η παράλογη ιδιότητα τον έρωτα κι ας λέει ο Χριστός εκείνο το ωραιότατο: Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω. Έρχεται το παπαδαριό και χτίζει πάνω στην Παρθενία της ολόκληρο χάρτινο πύργο, παραμερίζει τα λόγια του Χριστού και δολοφονεί ηθικά και ψυχικά εκατομμύρια ανθρώπους που τους βάζει να προσπαθούν να ζήσουν ανέραστοι, να αυτομαστιγώνονται να ζουν μέσα στις τύψεις και στις ενοχές. Χιλιάδες κοριτσάκια ταχθήκανε από τους ηλίθιους γονείς τους να γίνουν νύμφες του Χριστού, και καταντήσανε να ικανοποιούνε τα βίτσια κάποιας διεστραμμένης ηγουμένης ή κάποιου παιδεραστή δεσπότη. Η παρθενία από διαστροφή βαφτίστηκε αρετή και παρήγαγε υποκριτές αρχιερείς με ζαρτιέρες που καυτηριάζουν το κουσούρι. Υποκρισία και παλιανθρωπιά και ανωμαλία, και όλα αυτά επειδή κάποιοι ανέραστοι εκκλησιαστικοί πατέρες, συνήθως σεξουαλικά ανάπηροι, αντί να σαλπίσουν το ηθικό και κοινωνικό μήνυμα του Χριστού, επικεντρώθηκαν στα αιδοία.
Για να μην μακρηγορώ και άλλο, έχω γράψει στο παρελθόν μερικά σχετικά ποστ που προκάλεσαν και ενδιαφέροντα σχόλια και τα οποία είναι:
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΊΚΕΣ
ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΠΕΡΙ ΠΑΡΘΕΝΙΑΣ, ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΑΡΘΕΝΙΚΟΣ ΥΜΕΝΑΣ