ΠΩΣ ΕΜΑΘΑ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΧΛΙΑΡΟΣ, ΤΥΠΙΚΟΣ, ΑΜΟΡΦΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ!

Στα 6,5 χρόνια που έχω αυτό το μπλογκ έχω αποφύγει να εμπλέκομαι σε διαδικτυακές αντιπαραθέσεις  εκτός από 3 φορές που  είχα προκληθεί είτε προσωπικά είτε από κείμενα που διάβασα.

Την πρώτη  την  αντιμετώπισα με όσο χιούμορ διαθέτω.

Αυτή  μπορείτε να την διαβάσετε στο ποστ μου  ΠΩΣ ΕΜΑΘΑ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟΣ ΒΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΚΟΥΤΑΜΑΡΑΣ  και να απολαύσετε και τα σχόλια που υπάρχουν.

Η δεύτερη, με τον Γιώργο Παπαδόπουλο-Τετράδη ,τον γνωστό Καιρό της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ , αφορούσε κείμενο του που είχε δημοσιεύσει στην Ε και στο μπλογκ του και υπάρχει στο ποστ μου ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ

Η τρίτη  ήταν με τον thinks, και είχε σχέση με την μεταμόσχευση οργάνων.

 Σε αυτήν   αντιπαρέθεσα τις απόψεις  μας  αφήνοντας τον αναγνώστη να κρίνει αυτός ποια άποψη είναι η πιο σωστή, στο ποστ μου:

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ!

Ουσιαστική απάντηση σε αυτό το ποστ δεν πήρα και έκτοτε σταμάτησε η έως τότε τακτική ανταλλαγή σχολίων στα ποστ μας.

Η διαδικτυακή γνωριμία με τον thinks έγινε όταν κατά τύχη είχε διαβάσει το ποστ μου ΣΕΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΒΑΚΧΟΣ –ΜΙΑ ΚΑΥΣΤΙΚΗ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ!

Μου έστειλε λίγο αργότερα  με e-mail ένα κείμενο του, και το οποίο δημοσίευσα, γιατί το βρήκα ενδιαφέρον, με τίτλο ΕΝΑΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΣΤΟΝ ΣΕΡΓΙΟ ΚΑΙ ΒΑΚΧΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ.  

Μετά την αδικαιολόγητη, για μένα, αντίδραση του στην διαφωνία μας  στο θέμα που ανέφερα, σταμάτησα και να παρακολουθώ το μπλόγκ του.

Προχθές όμως ελέγχοντας τα σχόλια στον blogger είδα ένα καθυστερημένο ανώνυμο σχόλιο στο ποστ μου ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΟΗΕ

Έγραφε:

Δεν ξέρω αν  έχεις διαβάσει όσα έγραψε ο thinks σχετικά με το Ισραηλίτης και Ισραηλινός που προφανώς τα διάβασε εδώ. Έχει δίκιο σχετικά με την ακριβή ορολογία αλλά ταυτόχρονα εμμέσως σε κατηγορεί για ρατσιστή!

http://dimitristhinks.blogspot.gr/2012/12/blog-post_12.html

Σε σχόλιο του ο argosholos, σε αυτό το ποστ, είχε γράψει για την φράση μου:

 "Οι Ισραηλίτες επίσης δεν μπορούν να θεωρούν την εκλεγμένη Χαμάς..."

 Iσως πιο σωστός όρος είναι "Οι ισραηλινοί" (Israelis) αν αναφέρεσαι στους κατοίκους του κράτους του Ισραήλ.

Του είχα απαντήσει:

 Πρακτικά και οι δύο ονομασίες είναι δόκιμες και ταυτόσημες.
Σύμφωνα με το Μέγα Ορθογραφικόν Ερμηνευτικόν Λεξικόν Δημητράκου:
Ισραηλίτης=μέλος του λαού του Ισραήλ, Εβραίος και
Ισραηλινός=ο του ή εκ του Ισραήλ.

Προφανώς  διάβασε ο thinks  τα σχόλια στο ποστ μου αυτό , στο οποίο έκανα μια ιστορική αναδρομή στο Παλαιστινιακό, και περιέγραφα όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά και ουδέτερα την κατάσταση, σε αντίθεση με ανάλογο μακροσκελές ποστ που είχε δημοσιεύσει ο ίδιος (Παλαιστίνη,) στο οποίο αναπτύσσει  ουσιαστικά και αποκλειστικά τις θέσεις του Ισραήλ.

Παίρνοντας  αφορμή την ακριβολογία του όρου "Ισραηλινός" (Israeli) που σημαίνει πολίτης/υπήκοος του σημερινού κράτους του Ισραήλ, το οποίο ιδρύθηκε το 1948, επισημαίνει πως το 20,6% του συνόλου των Ισραηλινών είναι Άραβες (Παλαιστίνιοι) και  συγχρόνως κόντεψε να του βγει το μάτι του γιατί ακόμα και τα περισσότερα μέλη του Κου Κλουξ Κλαν το κατέχουν αυτό. Αλλά όχι οι περισσότεροι Ρωμιοί, όπως φαίνεται.!

(Μισό λεπτό να βγάλω την κουκούλα της Κου Κλουξ Κλάν και θα συνεχίσω!)
Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με τα αυτονόητα αλλά πιστεύω πως όλοι καταλαβαίνουν πως όταν χρησιμοποιεί κανείς. αν θέλετε λανθασμένα όπως και το λεξικό,τον όρο Ισραηλίτες ποιους εννοεί, γιατί ο όρος προϋπήρχε της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ.

{ΠΡΟΣΘΗΚΗ 5-1-2013

Από ότι φαίνεται και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως γνήσιος Ρωμιός, δεν γνώριζε αυτά που ξέρουν τα περισσότερα μέλη της Κου Κλουξ Κλάν, γιατί  μόλις διάβασα ότι έγραφε στο Ελεύθερον Βήμα στις 22-9-1934  ( δηλαδή 14 χρόνια πριν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ!) σε επιστολή του, για:

Ισραηλίτες Θεσσαλονίκης , ισραηλιτικό στοιχείο Θεσσαλονίκης, τα 16 εκατομμύρια των Ισραηλιτών που υπάρχουν είς όλον τον κόσμον κτλ

Σε όλη δε την μακροσκελή επιστολή του δεν χρησιμοποιεί πουθενά την λέξη Εβραίος παρά μόνο το Ισραηλίτης }

 Δεν θα έγραφα το σημερινό ποστ για ένα σχόλιο που δεν έχει σπουδαία σημασία αν ο thinks βρίσκοντας αφορμή το Ισραηλινός δεν άφηνε και την υπόνοια πως αυτή η χρησιμοποίηση του όρου υποδηλώνει ρατσισμό, προφανώς κατά των Εβραίων!

Γράφει σχετικά:

Όμως υπήρχε και μια άλλη ομάδα, η υφή της οποίας δεν έγινε αμέσως αντιληπτή από εμένα -η αντίδραση όμως της ομάδας αυτής με είχε ενοχλήσει λίγο χωρίς να ξέρω τότε ακριβώς γιατί. Ήταν η ομάδα η οποία περιελάμβανε εκείνους τους μπλογκερ που δεν αντέδρασαν καθόλου, ούτε αρνητικά ούτε θετικά, αλλά ιδίως εκείνους που αντέδρασαν μεν εναντίων του ρατσισμού, αλλά, το έκαναν αυτό χλιαρά, και χωρίς άμεση και καθαρή "καταδίκη" του ατόμου marianaonice.
 Όμως νομίζω ότι έτυχε να βρω και το τελευταίο κομμάτι του παζλ.
Διάβασα ότι η έκφραση "Ισραηλινός" και η έκφραση "Ισραηλίτης" είναι, λέει, εκφράσεις ταυτόσημες.

...............................

Τώρα νομίζω ότι καταλαβαίνω... Οι περισσότεροι από εκείνους που είχαν σωπάσει, και από εκείνους που είχαν αντιμετωπίσει το άτομο marianaonice χλιαρά, και δεν ξέρουν την διαφορά μεταξύ ενός "Ισραηλίτη" και ενός "Ισραηλινού" πρέπει ίσως να είχαν φερθεί έτσι, χλιαρά, τον Δεκέμβριο του 2010, επειδή δεν είχαν καν τα κότσια να παραδεχτούν ότι συμφωνούσαν με την marianaonice. Ή πάλι, ίσως, απλά, σαν τυπικοί Έλληνες, δεν ξέρουν οι άνθρωποι, και ίσως συμφωνούσαν υποσυνείδητα με την θέση της marianaonice λόγω τυπικής αμορφωσιάς επί του θέματος... και δεν αισθανόντουσαν άνετα να "καταδικάσουν" ευθέως και χωρίς τζιριτζάτζουλες.

(Τα bold σε όλο το ποστ είναι δικές μου επισημάνσεις)

Σκέφτηκα λοιπόν να ρίξω μια πρόχειρη ματιά στα σχετικά με το θέμα ποστ, σε αυτά  που έχω δημοσιεύσει από την αρχή που γράφω αυτό το μπλογκ, που έχουν σχέση με Εβραίους και Παλαιστίνη, για να δω  αν έχουν κάποια ρατσιστική ή  αντιεβραϊκή χροιά, γιατί όπως είχε πει ο Ρωμαίος Συγκλητικός Γάιος Τίτος, Verba volant, scripta manent.

Ας  ξεκινήσουμε λοιπόν  από το ποστ που αναφέρει, και τι έχω γράψει σχετικά σε αυτό για να δούμε πόσο χλιαρή ήταν η καταδίκη.

 1-(6-12-2010) Η MARIANAONICE, Η ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ, Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ,Ο ΠΛΕΥΡΗΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΕΝΕΞΗ.   

(Απαντήσεις σε σχόλια)

Επίσης το σχόλιο της MARIANAONICE για την εξόντωση των Εβραίων από τον Χίτλερ, για το οποίο και επαναλαμβάνω και εδώ πως το θεωρώ τελείως απαράδεκτο και σαφώς ρατσιστικό, δυστυχώς υπάρχει, και έχει δημοσιευθεί εδώ

(Τόσο "χλιαρή" είναι λοιπόν είναι η καταδίκη της φράσης -Κωλοεβραίοι! Μακάρι να τους εξόντωνε τελείως ο Χίτλερ!- ,την οποία μέχρι εκείνη την στιγμή η MARIANAONICE έλεγε πως δεν είναι δική της,  ώστε παραπέμπω και σε πιο μπλογκ είχε γραφτεί! )

Και συνεχίζω σε άλλο σχόλιο σαν τυπικός Έλληνας με την ανάλογη τυπική αμορφωσιά επί του θέματος:

Όσο για τους διάφορους ανώνυμους που δεν πιστεύουν στην ύπαρξη του ολοκαυτώματος, των στρατοπέδων συγκέντρωσης ή στον αριθμό των εκτελεσθέντων προφανώς δεν έχουν μιλήσει με επιζώντες από Γερμανικό. στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Ακόμα θυμάμαι την συγκλονιστική συζήτηση που είχα με μια ηλικιωμένη Εβραία που είχε στο χέρι της τατουάζ με τον αριθμό της από το στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Ίσως δε κάποτε να δημοσιεύσω μια ιατρική γνωμάτευση του πατέρα μου για τις φοβερές σωματικές βλάβες που είχε υποστεί άλλη Εβραία που είχε υποβληθεί σε απάνθρωπα πειράματα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Αλλά ας δούμε και μερικά άλλα scripta.

2-(20-8-2006) ΠΗΓΕ ΓΙΑ ΜΑΛΛΙ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ ΚΟΥΡΕΜΕΝΟ (Αναφέρεται στον πόλεμο στον Λίβανο)

Εάν το Ισραήλ και η Αμερική δεν θέλουν να δουν να εξαπλώνεται σε όλον τον Αραβικό κόσμο η Χεσμπολάχ με την πολιτική- κοινωνική- θρησκευτική-αντάρτικη δράση της πρέπει να προχωρήσουν στην δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους στην Παλαιστίνη οπότε οι ακραίες αντιλήψεις της Χεσμπολάχ, της Χαμάς και του Ιράν για εξαφάνιση του κράτους του Ισραήλ δεν θα βρίσκουν ευήκοα ώτα στον Αραβικό κόσμο.

(αυτές μήπως είναι ρατσιστικές...για τους Άραβες; !!)

3-(5-12-2007) (ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΜΠΛΟΓΚΟΣΦΑΙΡΑΣ

Το πρόβλημα λοιπόν για μένα δεν είναι ένας περιθωριακός γέρος (ο πατήρ Πλεύρης) αλλά ο υφέρπων ρατσισμός της κοινωνίας μας που εκδηλώνεται με την επίθεση που έγινε πρόσφατα στο σπίτι των Πακιστανών ή την απάνθρωπη συμπεριφορά αστυνομικών και λιμενικών σε λαθρομετανάστες.

(Μήπως είναι ρατσιστικές για τους λιμενικούς και τους αστυνομικούς; )

(Απάντηση σε σχόλιο για ενέργειες της αντιναζιστικής πρωτοβουλίας)

Η διαμαρτυρία για την πολιτική του Ισραήλ δεν έχει καμία σχέση με τον ΛΑΟ της χώρας.
Ο συσχετισμός που κάνεις είναι ατυχής.
Σωστά διαμαρτύρονται για την εισβολή στο Λίβανο και σωστά επίσης υπερασπίζονται τους Εβραίους από τους ναζιστές και το μίσος που έχουν αυτοί για την φυλή τους .

 4-(7-1-2010) Σχόλιο στο ποστ του Εβραίου μπλόγκερ  Abravanel με θέμα τον  εμπρησμό της Συναγωγής Ετς Χαΐμ.

Μόνο ανεγκέφαλοι εγκληματίες θα μπορούσαν να βάλουν αυτή την φωτιά που θα μπορούσε εκτός από την συναγωγή να καταστρέψει και όλη την Παλιά πόλη των Χανίων.

(Αυτές είναι σίγουρα ρατσιστικές για τους εμπρηστές!)

5-(3-6-2010)ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΙ, 

Είναι ένα ποστ που αναφέρεται στην δολοφονία των Τούρκων ακτιβιστών στο πλοίο που πήγαινε στην Γάζα στα  διεθνή  ύδατα από τους ισραηλινούς κομάντος που το κατέλαβαν και αντιπαρατίθενται εικόνες από τα ναζιστικά γκέτο των Εβραίων και τα αντίστοιχα των Παλαιστινίων.

(Απαντήσεις σε σχόλια)

Οι Εβραίοι δεν διαφέρουν σε τίποτα από όλους τους άλλους λαούς και άλλο πράγμα ο λαός από τις κυβερνήσεις τους.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά τι μου είπε μια ηλικιωμένη Εβραία κυρία το 1976, που είχε στο χέρι της τατουάζ με αριθμό από στρατόπεδο συγκέντρωσης, όταν της είχα πει ότι είναι απαράδεκτα όσα γίνονται στην Παλαιστίνη :- Έφταιγαν οι Έλληνες για όσα έκανε η χούντα του Παπαδόπουλου; 

Ο Χίτλερ δεν ήθελε να εκδιώξει τους Εβραίους από την Ευρώπη, ήθελε να τους εξοντώσει όλους, μαζί με τους τσιγγάνους, τους ομοφυλόφιλους κτλ
Ύστερα έχει καμιά σημασία αν εξοντώθηκαν στα κρεματόρια 600000 ή 6000000 ή 60000 ; Αριθμητικό είναι το πρόβλημα ή ηθικό;
Από ποιό αριθμό και επάνω θεωρείται ολοκαύτωμα;

(Εδώ μάλλον διακρίνεται κάποιος ρατσισμός κατά των Γερμανών μιας και ο Χίτλερ ήταν Γερμανός!)

6-(25-7-2011) ΠΩΣ ΕΦΕΥΡΕΘΗΚΕ Ο ΕΒΡΑΪΚΟΣ ΛΑΟΣ

Άρθρο Εβραίου καθηγητού Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.

Και καταλήγει (ο Περικλής Κοροβέσης) με μια δήλωση που πιστεύω πως όλοι οι λογικοί άνθρωποι θεωρούν αυτονόητη:

Με αυτά που υπέφεραν οι Εβραίοι τούς άξιζε ένα κράτος, αλλά για ποιο λόγο να μην έχουν το ίδιο δικαίωμα και οι Παλαιστίνιοι στην ίδια τους τη γη; Το Ισραήλ έγινε με μαζική μετανάστευση.

7-(3-11-2012) ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΑΡΑΓΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ;

Προσωπικά οι Ρομά μου είναι μια ιδιαίτερα προσφιλής φυλή και ιδιαίτερα έχω εκτιμήσει  την συμπαράσταση που δείχνουν στους δικούς τους όταν αντιμετωπίζουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Τελικά παρ΄όλο το ψάξιμο δεν κατάφερα να βρω κανένα ρατσιστικό σχόλιο, όχι μόνο για τους Εβραίους αλλά και οποιονδήποτε ξένο, σε όσα κείμενα και σχόλια έχω δημοσιεύσει μέχρι τώρα.

Πιστεύω βέβαια πως είναι αυτονόητο πως δεν έχει καμία σχέση με τον ρατσισμό η καταγγελία της βάρβαρης πολιτικής  ενός ΚΡΑΤΟΥΣ, όπως το Ισραήλ, με τον λαό του.

Μετά λοιπόν από όλα όσα έγραψα παραπάνω μπορώ να πω σαν τον αγαπημένο μου Εβραίο Woody Allen πως:

Νιώθω τεράστια ανακούφιση που, τελικά, το σύμπαν είναι εξηγήσιμο.

Είχα αρχίσει να φοβάμαι πως εγώ έφταιγα!*

Θα έλεγα όμως πως αν διαβάσει κανείς  το ποστ του  thinks Παλαιστίνη, και δεν γνωρίζει τίποτα σχετικά με τα γεγονότα της περιοχής, θα μείνει με την εντύπωση πως ένα πλήθος Εβραίων έχουν σκοτωθεί από επιθέσεις τρομοκρατών Παλαιστινίων και οι μόνοι Παλαιστίνιοι που έχουν σκοτωθεί από τους Εβραίους είναι όλοι  εκτός του Ισραήλ και των κατεχομένων !
Όλα τα θύματα Αράβων  που αναφέρει, είναι  300 άμαχοι  το 1981 σε βομβαρδισμό της έδρας της PLO στην Βηρυτό και 60 σε βομβαρδισμό πάλι του αρχηγείου της PLO στην Τύνιδα το 1985!

Για την σφαγή της Σάμπρα και Σατίλα των Παλαιστινίων από φαλαγγίτες συμμάχους των Ισραηλινών που, σύμφωνα με την επιτροπή  Kahan, όπως λέει ο αντιστράτηγος του Ισραήλ,  ΆβιΓκραμπόβσκι, υπεύθυνος ήταν ο υπουργός Άμυνας Αριέλ Σαρόν που τους έστειλε με την εντολή ,για να «καθαρίσουμε τους τρομοκράτες»,απλώς θεωρεί πως τα συμπεράσματα της επιτροπής είναι αμφιλεγόμενα.

 (Ως γνωστόν ο Σαρόν  ποτέ δεν λογοδότησε για την πράξη του.)

Βέβαια δεν υπάρχει και καμία αναφορά για  νεκρούς Παλαιστίνιους στα κατεχόμενα, για τους εποικισμούς, για το εμπάργκο, για τις καταδικαστικές αποφάσεις του ΟΗΕ κτλ

Μήπως άραγε αυτό το ποστ  έχει κάποια ρατσιστική χροιά για τους Παλαιστίνιους;

* Woody Allen Σκέτη Αναρχία Εκδόσεις Bell 2007.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 21-12-2012

 Ο thinks δημοσίευσε σήμερα ένα ποστ με τον τίτλο Αντίληψη στο οποίο θεωρεί ότι δίνει απαντήσεις σε όσα γράφω  παραπάνω.

Το αν το πετυχαίνει το αφήνω στην δική σας κρίση.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 31-12-2012

Στο ΒΗΜΑ της 30-12-2012 δημοσιεύτηκαν δύο εξαιρετικά ενδιαφέροντα άρθρα.

Το πρώτο του γνωστού Εβραίου Γλωσσολόγου, Φιλοσόφου και Ακτιβιστή Noam Chomsky με τίτλο Ένα μέλλον για τη Γάζα.

Το δεύτερο του αμερικανού μουσουλμάνου  stand up κωμικού, συγγραφέα και κινηματογραφιστή Aman Ali, με τίτλο Οι γέφυρες των πατεράδων μας, είναι η αντιρατσιστική χιουμοριστική απόδειξη του ότι οι άνθρωποι είναι παντού ίδιοι και έχουν τις ίδιες επιθυμίες.

ΟΤΑΝ Ο ΑΘΕΟΦΟΒΟΣ ΖΗΤΩΚΡΑΥΓΑΖΕ -I LIKE IKE!

 Πακέτο τσιγάρων που έφτιαξε η Tobacco Blending Corp. Kentucky για την προώθηση της υποψηφιότητας του Dwight Eisenhower για την προεδρία των ΗΠΑ.

Πριν δύο περίπου μήνες είχα διαβάσει στο Protagon.gr το άρθρο του  Κάρολου Μπρούσαλη  'Όταν υποδέχθηκα τον Άικ και θυμήθηκα πως και εγώ τον είχα υποδεχτεί ζητωκραυγάζοντας με ενθουσιασμό  I LIKE IKE!

Απλά είχα φυλάξει το σημερινό ποστ  να το δημοσιεύσω αντίστοιχα τις ίδιες μέρες με  την άφιξη του και παραμονή του στην Αθήνα στις 14 και 15 Δεκεμβρίου 1959 .

 Αλλά απολαύστε πρώτα την περιγραφή της υποδοχής από τον Κάρολο Μπρούσαλη.

Ο βοηθός γυμνασιάρχη, Ι. Σταματογιαννόπουλος, μας είχε προπονήσει να φωνάζουμε «άι λάικ Άικ» και να κουνάμε σημαιάκια, ελληνικά κι αμερικανικά, όσο να διαβεί ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ που μας έκανε την τιμή να προσγειωθεί στο Ελληνικό. Ο γυμνασιάρχης μας, Ξανάλατος (καλή του ώρα), είχε προσπαθήσει επί ματαίω να χαμηλώσει τον ενθουσιασμό του βοηθού του. (Για τον γυμνασιάρχη μας δεν έμαθα κάτι, μετά την αποφοίτησή μου, ο βοηθός του όμως, επί χούντας, εξελίχθηκε σε γενικό επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης). Του γυμνασιάρχη μας «του έτυχε κάτι έκτακτο» και δεν παραβρέθηκε στην υποδοχή. Ο βοηθός του ήταν εκεί, ακοίμητος φρουρός της πατροπαράδοτης ελληνικής φιλοξενίας. Και οι μαθητές του Ε’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών, που είχαμε μεταφερθεί από τα Εξάρχεια εγκαίρως με σκεπαστά στρατιωτικά φορτηγά «Τζέιμς», καλύπταμε αρκετό μήκος επί του πεζοδρομίου. Μεγαλύτερο από άλλα, όχι τόσο πατριωτικά, γυμνάσια, καθ’ όσον, όσοι συμμετείχαμε στην υποδοχή (δηλαδή όλοι, από την τρίτη ως την όγδοη τάξη*), είχαμε γλιτώσει το «επτάωρο». Μόνο που απαξάπαντες, παρά τα διπλά πουλόβερ, τουρτουρίζαμε. Και η πομπή των επισήμων αργούσε να περάσει. Κι όταν τελικά πέρασε, ούτε να φωνάξουμε «άι λάικ Άικ» αντέχαμε ούτε να κουνήσουμε τα σημαιάκια ούτε καν να χαζέψουμε τον ενθουσιασμένο από την «αυθόρμητη υποδοχή» υψηλό ξένο, με τον δίπλα του καθήμενο Κωνσταντίνο Καραμανλή. Μόνο ένα «άαα» ακούστηκε κι αυτό ως εκδήλωση θαυμασμού για την ανοιχτή Ρολς Ρόις που για πρώτη (και τελευταία, οι πολλοί) φορά βλέπαμε να περνά τόσο κοντά μας.

Εγώ προσωπικά δεν θυμάμαι ούτε πως μας είχαν  πάει όλο το  σχολείο  κάπου κοντά στην πύλη Αδριανού αλλά  το μόνο που θυμάμαι είναι πως είμαστε όλοι περιχαρείς γιατί θα γλιτώναμε το μάθημα και γι΄ αυτό με ενθουσιασμό και κάνοντας την αντίστοιχη πλάκα όλοι μας  φωνάζαμε I LIKE IKE! Είχαμε διδαχτεί από κάποιο καθηγητή να το φωνάξουμε  όταν θα πέρναγε μπροστά μας κουνώντας ταυτόχρονα τα ελληνικά και αμερικανικά χάρτινα σημαιάκια που μας είχαν δώσει.

Για την επιτυχία της υποδοχής είχαν μεταφερθεί κατά μήκος της διαδρομής όλα τα σχολεία της Αθήνας και βέβαια και πλήθος κόσμου όπως μπορεί να καταλάβει κανείς από την σχετική είδηση που έχει η εφημερίδα της επομένης.

 Προφανώς η τότε κυβέρνηση Καραμανλή δεν είχε κανένα πρόβλημα για να φανεί αρεστή στην αμερικανική υπερδύναμη να είχε αποστείλει στις διάφορες κρατικές υπηρεσίες κάποια εγκύκλιο ανάλογη με εκείνη που είχε αποσταλεί κατά την δικτατορία του Μεταξά που έγραφε το αμίμητο:

Εντέλλεστε όπως οργανώσετε αυθόρμητον  λαϊκήν υποδοχήν!

Βέβαια οι αντιδράσεις στην επίσκεψη του Αϊζενχάουερ ήσαν λίγες και μεμονωμένες λόγω του πανίσχυρου τότε κράτους της δεξιάς και της καταστολής κάθε αριστερής κίνησης αλλά και του ότι ακόμα τότε δεν είχε αναπτυχθεί έντονος αντιαμερικανισμός στη Ελλάδα ο δε Αϊζενχάουερ είχε ακόμα την αίγλη του νικητή αρχιστρατήγου των συμμαχικών δυνάμεων στον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο.

 Με προβλημάτισε όμως τι εννοούσαν  με το σύνθημα που φώναζαν στα αγγλικά, όπως γράφει η εφημερίδα, " Μακροζωία στο στρατόπεδο του Δαβίδ"

Μετά από αρκετό ψάξιμο όμως το βρήκα!

Το Καμπ Ντέιβιντ (το στρατόπεδο του Δαβίδ, όπως το μετέφρασε η εφημερίδα) ήταν το μέρος που ο Αϊζενχάουερ χρησιμοποιούσε για αναψυχή, αλλά και για να εργαστεί, όπως επίσης και να υποδεχτεί και ξένους ηγέτες.

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους είχε δεχτεί εκεί τον  Νικήτα Χρουστσόφ και η συνάντηση αυτή ήταν από αυτές που θεωρήθηκαν ότι συνέβαλαν στην  βελτίωση  των  σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών προσθέτοντας στο πολιτικό λεξικό την φράση "The Spirit of Camp David".

Η επίσκεψη είχε και ένα σοβαρό ατύχημα όταν 22 άτομα, μεταξύ των οποίων 8 σοβαρά, τραυματίστηκαν όταν στην Βασιλίσσης Σοφίας κατέπεσε ένα σιδερένιο κιγκλίδωμα και τους πλάκωσε.

 Ο πρόεδρος της ΕΔΑ Πασαλίδης απεύθυνε επιστολή στον πρόεδρο Αϊζενχάουερ στην οποία ανέπτυσσε τις θέσεις του κόμματος του για την ειρήνη, την ελευθερία και την ύφεση.

Ταυτόχρονα  αναφέρεται και στην φυλάκιση του Μανώλη Γλέζου που το 1958 είχε φυλακιστεί με την κατηγορία της κατασκοπίας υπέρ της ΕΣΣΔ και παρέμεινε σε αυτές μέχρι τον Δεκεμβρίου του 1962.

 Ο Αϊζενχάουερ θα ομιλούσε σε πανηγυρική συνεδρίαση της Βουλής και θα τον προσφωνούσε ο Πρόεδρος της.

Η κυβέρνηση είχε σκοπό να τον προσφωνήσει και ο πρωθυπουργός Καραμανλής αλλά προέκυψε θέμα από τον Παπανδρέου που έθεσε θέμα πως τότε θα έπρεπε να ομιλήσει και η αντιπολίτευση και αν αυτό δεν της επιτραπεί  τότε θα χειροκροτήσει μεν τον Αμερικανό πρόεδρο αλλά δεν θα χειροκροτήσει τον πρωθυπουργό! 

 Ίσως η κυβέρνηση Καραμανλή να μην είχε αντίρρηση να μιλήσει ο Παπανδρέου έλα όμως που τότε θα έπρεπε να δοθεί και ο λόγος στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που δεν ήταν άλλος από τον πρόεδρο της ΕΔΑ Πασαλίδη!

Τελικά βέβαια η ομιλία Καραμανλή δεν έγινε.

Ο Αϊζενχάουερ έβγαλε ένα τυπικό λόγο και στο σημείο που είπε επαίνους για την  κυβέρνηση χειροκροτήθηκε από τους βουλευτές  της ΕΡΕ, όταν μίλησε για το εκστρατευτικό σώμα στην Κορέα χειροκρότησαν και οι βουλευτές του Κέντρου και όταν μίλησε για την διεθνή ύφεση, ειρήνη και φιλία ,όπως και όταν καταφέρθηκε κατά των εξοπλισμών και της φοβίας του πολέμου χειροκροτήθηκε από όλους.

Τον Αϊζενχάουερ αναχώρησε  στις 16 Δεκεμβρίου με ελικόπτερο που τον μετέφερε σε καταδρομικό με επόμενο προορισμό  στην Τύνιδα.

Πριν να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ   ο Αϊζενχάουερ είχε επισκεφτεί ξανά την χώρα μας

το 1952 ως ανώτατος διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη. 

*Η κυβέρνηση Μεταξά  το 1937 τροποποιεί τους τύπους σχολείων σε 4 χρόνια Δημοτικό και 8 χρόνια Γυμνάσιο-Λύκειο. Όσοι όμως δεν θέλουν να συνεχίσουν στη μέση εκπαίδευση υποχρεώνονται να συνεχίσουν για άλλα δύο χρόνια στο δημοτικό ώστε να ολοκληρώσουν εξαετή υποχρεωτική στοιχειώδη εκπαίδευση. Το 1944, με τον κατοχικό νόμο 1468 της 27-2-1944 επανέρχεται το εξατάξιο γυμνάσιο αλλά παραμένει εθιμικά για χρόνια η πρώτη Γυμνασίου να ονομάζεται τρίτη.)

Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΓΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

 Το διαφημιστικό μου το έδωσαν καθώς κατέβαινα στο μετρό στο Σύνταγμα. Διαβάζοντας το, η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό, είναι πως  υπάρχουν προφανώς πολλοί αφελείς που θα πιστεύουν όλα όσα θεραπεύει και προβλέπει ο  "Δάσκαλος" για να διαθέτει μάλιστα 3 τηλέφωνα για εξυπηρέτηση της πελατείας του.

Το ίδιο όμως δεν συμβαίνει με το πλήθος  που πιστεύει πως οι Μάγια έχουν προβλέψει το τέλος του κόσμου στις 21-12-12  ή εκείνους που πίστευαν το 1896 πως ο κομήτης του Χάλεϋ θα συγκρουόταν με την γη ;

end of the world and magia από stefanelonikitelo

Κατά τον ίδιο τρόπο σε όλη την υφήλιο  οι διάφορες θρησκείες δεν κρατούν δέσμιους εκατομμύρια ανθρώπους σε κάποιο θεό, γιατί δεν μπορούν να κάνουν τους λογικούς συλλογισμούς που έκανε ο Επίκουρος εδώ και 2300 χρόνια;

-Θέλει ο θεός να εμποδίσει το κακό αλλά δεν είναι ικανός; Τότε δεν είναι παντοδύναμος.

-Μπορεί αλλά δεν θέλει; Τότε δεν είναι πανάγαθος.

-Και θέλει και μπορεί; Τότε γιατί υπάρχει το κακό;

-Δεν θέλει ούτε μπορεί; Τότε γιατί τον αποκαλούμε θεό;

Και μπορεί μεν ο "Δάσκαλος" που προανέφερα μαζί με τις χαρτορίχτρες, τις καφετζούδες, τα μέντιουμ και όλο το πλήθος των απατεώνων  να απομυζά την χαμηλότερης παιδείας μάζα, αποκλείεται όμως  να μην έχετε συναντήσει ανθρώπους ευφυείς, μορφωμένους και  συγκροτημένους που καταφεύγουν στις λεγόμενες "εναλλακτικές θεραπείες" που πιστεύουν πως με αυτές θα  λύσουν  τα προβλήματα τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο ιδιοφυής Steven  Jobs ο ιδρυτής της Apple που ενώ διαγνώστηκε ότι είχε καρκίνο του παγκρέατος για 9 μήνες αρνήθηκε να χειρουργηθεί ακολουθώντας φυτοφαγία, κάνοντας βελονισμούς, πίνοντας βότανα και χυμούς και κάνοντας υποκλυσμούς.

Όλα όσα ανέφερα παραπάνω δεν είναι τίποτα άλλο παρά η υπερίσχυση  του θυμικού και του επιθυμητού στην κοινή λογική, αυτό που σε ένα από πρώτα ποστ που έγραψα πριν 6 χρόνια, ονόμαζα  Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΣΚΕΨΗΣ.

 Σε αυτό έγραφα πως:

Υπάρχουν γύρω μας πολλοί άνθρωποι οι οποίοι έχουν ένα μαγικό τρόπο σκέψης.
Τους διακρίνει δηλαδή ένας τρόπος σκέψης ο οποίος είναι εκτός λογικής αλλά καθορίζεται μόνο από τις επιθυμίες τους.
Πιστεύουν ότι τα πράγματα θα έρθουν όπως τα επιθυμούν με κάποιο μαγικό τρόπο, χωρίς όμως να προκύπτει αυτό από πουθενά και χωρίς οι πράξεις τους να συμβάλλουν σ’ αυτό.
Όταν τα πράγματα δεν τους έρθουν όπως τα περίμεναν αντί να αποδεχθούν ότι η δική τους ανοησία η ανικανότητα είναι υπαίτια για τη κακή έκβαση των πραγμάτων ,τους φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι .

Και το ποστ μεν αυτό αναφερόταν κυρίως στα άτομα που σε όλη τους την ζωή δεν μπορούν να ισοσκελίσουν τα έσοδα τους με τα έξοδα τους και παρ΄ όλα αυτά με τον μαγικό τρόπο σκέψης που έχουν, πιστεύουν πως όλα τελικά θα φτιάξουν.

Όμως τα τελευταία χρόνια αφ ότου μας έκατσε το μνημόνιο ο μαγικός τρόπος σκέψης έχει επεκταθεί και στην πολιτική ζωή της χώρας και σε αρκετούς  το επιθυμητό έχει υποκαταστήσει το εφικτό.

Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των νεοελλήνων, ζορισμένο από την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας, πιστεύει πως θα μπορούσαμε να μην έχουμε υπογράψει το μνημόνιο και βεβαίως να έχουμε διατηρήσει τα εισοδήματα που είχαμε πριν από αυτό.

Τα λεφτά που θα χρειαζόμαστε  θα μας τα δάνειζαν οι Ρώσοι, οι Κινέζοι, ο Τσάβες ή κάποιοι άλλοι, που βέβαια δεν θα ήσαν τοκογλύφοι σαν αυτούς που μέχρι τώρα μας δάνειζαν αλλά θα το έκαναν για την ψυχή της μάνας τους  και γιατί μας αγαπάνε αφού εμείς είμαστε ξεχωριστός λαός!

Αλλά και μετά τη υπογραφή αρκετοί πιστεύουν πως υπάρχουν λύσεις για να βγούμε από την σημερινή μας κατάσταση.

Αρκεί να κάνουμε μονομερή  καταγγελία του μνημονίου ή στο πιο ήπιο επαναδιαπραγμάτευση του με όρους που θα θέτουμε εμείς και όχι οι δανειστές!

Και με την γνωστή αμετροέπεια που μας διακρίνει, όσοι δεν συμφωνούν με αυτές τις απόψεις και όσοι υπέγραψαν τα μνημόνια δεν είναι τίποτα άλλο από προδότες, πουλημένοι, Νενέκοι, ταγματασφαλίτες, Τσολάκογλοι ,Λογοθετόπουλοι κτλ και χρειάζονται κρέμασμα έξω από το μπουρδέλο την Βουλή, αφού πρώτα βέβαια καεί,  ή έστω στην ανάγκη στο  Γουδί.

Η καλύτερη περίπτωση βέβαια θα είναι να παρακαλάνε όσοι  υπέγραψαν τα μνημόνια να περάσουν από ειδικά δικαστήρια, παρά να βρουν το τέλος του πρέσβη των ΗΠΑ στη Λιβύη, όπως  δήλωσε ένας πολιτικός ογκόλιθος, που αν δεν είχε ηρωικά αδέλφια δεν θα τον ήξερε  ούτε ο περιπτεράς του.

Σε όλη αυτή την χορωδία πρωτοστατεί  κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, με την σοβαρή και καλλίφωνη κοινοβουλευτική του ομάδα και χάρις  σε αυτήν επιτυγχάνει να αυξάνει τα ποσοστά του ποντάροντας επιτυχώς στον μαγικό τρόπο σκέψης αρκετών Ελλήνων.

Όμως η προσγείωση πολλών στην σκληρή πραγματικότητα ήρθε όταν είδαν ότι μπορεί να μην είσαι προδότης, Τσολάκογλου ή ταγματασφαλίτης και παρ΄ όλα αυτά με δάκρυα στα μάτια να αναγκάζεσαι να αποδέχεσαι μνημόνιο για να σώσεις την χώρα σου.

Και μάλιστα για μόνο 17 δις ευρώ όταν η αναμενόμενη πρώτη δόση του δικού μας δανείου είναι ακριβώς διπλάσια  ! 

Και όπως  γράφει ο Γιώργος Καρελιάς:

Η κυβέρνηση της Κύπρου δεν παραδόθηκε εύκολα στην τρόικα. Το παλεύει μήνες. Αναζήτησε εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης. Όμως, φευ, δεν τις βρήκε. Έτσι, κατέρρευσε ένας ακόμη μύθος πολύ προσφιλής στην Ελλάδα. Ότι, δήθεν, άλλες φιλικές χώρες ήταν έτοιμες να μας δανείσουν, αλλά κάποιοι «προδότες» πολιτικοί το αρνήθηκαν σκόπιμα και αλυσοδέθηκαν από την τρόικα.
Η Κύπρος ζητούσε- και θα πάρει από την τρόικα- 17 δισεκατομμύρια ευρώ. Για την ίδια είναι μεγάλο ποσό, αλλά μάλλον πολύ μικρό για τα δεδομένα της Ελλάδας. Ούτε η Ρωσία ούτε η Κίνα άνοιξαν το πουγγί τους στη μικρή Κύπρο. Πόσο αφελής πρέπει να είναι κάποιος για να πιστεύει ότι θα το έκαναν για την Ελλάδα, που έχει ανάγκη από  εκατοντάδες δισεκατομμύρια;
Και οι μεν αφελείς δικαιολογούνται. Επικίνδυνοι είναι όσοι γνωρίζουν την πραγματικότητα, αλλά  συνεχίζουν, για μικροκομματικές σκοπιμότητες, να καλλιεργούν διάφορους μύθους. Ότι, δήθεν, υπήρχαν εναλλακτικές πηγές δανειοδότησης. (δική μου η υπογράμμιση)

Από ότι φαίνεται, μετά την αναπόφευκτη καταφυγή της Κύπρου σε μνημόνιο αρχίζει ο ΣΥΡΙΖΑ να εγκαταλείπει τις πομφόλυγες περί μονομερούς καταγγελίας του μνημονίου και τις ανεδαφικές  θέσεις περί αναδιαπραγμάτευσης του χρέους, όπως ακριβώς έκανε και ο Σαμαράς όταν έπαψε να είναι αντιπολίτευση, και τώρα πια ο Τσίπρας μιλάει για κούρεμα των  χρεών όλων των νοτιοευρωπαϊκών χωρών όπως είχε γίνει το 1953 όταν κουρεύτηκε το  60% του χρέους της Γερμανίας!

Όπως καταλαβαίνει κανείς ο μαγικός τρόπος σκέψης είναι πανίσχυρος και ακατάβλητος!

Πάντως μακάρι να μπορούσαμε να επιτύχουμε ένα τέτοιο κούρεμα ανώδυνα και καλά όπως αυτό που παρουσίασε η φιλανδική τηλεόραση προσφέροντας ένα γνήσιο και απολαυστικό οφθαλμόλουτρο στους θεατές της!

ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΟΗΕ

 Η ψηφοφορία στις 29 Νοεμβρίου  στον ΟΗΕ, που με τη σύμφωνη γνώμη 138 χωρών σε σύνολο 193 κατέληξε να  αναβαθμίσει  τους Παλαιστίνιους  από «οντότητα» σε «κράτος-μη μέλος παρατηρητή», ήταν αναμφίβολα μια μεγάλη νίκη για αυτούς , και  αντίθετα μια μεγάλη διπλωματική ήττα για το Ισραήλ.

Την ίδια μέρα πριν ακριβώς 65 χρόνια το Ισραήλ είχε πετύχει  στον ΟΗΕ την δημιουργία του κράτους του, με τον διαμοιρασμό των εδαφών της Παλαιστίνης που ήσαν υπό αγγλική κατοχή. Σε αυτήν, στο  μεγαλύτερο  μέρος της οι κάτοικοι της ήσαν Άραβες Παλαιστίνιοι  οι οποίοι όμως δεν αποδέχτηκαν αυτή την απόφαση που περιόριζε το δικό τους  κράτος και ξεκίνησαν πόλεμο με το εβραϊκό .

Προπολεμικά οι Άραβες συμβίωναν ειρηνικά με τους  Εβραίους και τους Χριστιανούς που υπήρχαν στην περιοχή, όπως είναι εμφανές και από τις φωτογραφίες από την Παλαιστίνη πριν το 1947 που έχει το παρακάτω βίντεο.

Οι Άραβες δεν ήσαν ανέκαθεν κατά της δημιουργίας ενός εβραϊκού κράτους στην περιοχή.

Ο βασιλιάς της Συρίας, από το 1920 έως το 1933, Faisal, στις 4-1-1919 είχε υπογράψει συμφωνία με τον Πρόεδρο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Σιωνισμού  Dr. Chaim Weizmann, με την οποία αποδεχόταν την Διακήρυξη Balfour για αραβο-εβραϊκή συνεργασία βασιζόμενη  στην εκπλήρωση των βρετανικών πολεμικών υποσχέσεων  για την ανάπτυξη μιας εβραϊκής πατρίδας. 

Η αγγλική πολιτική του διαίρει και βασίλευε, καθώς προέβλεπε πως τελικά η Βρετανία θα αποσυρόταν από τα εδάφη που κατείχε, έπαιξε  και εδώ τον ρόλο της, το ίδιο ακριβώς όπως έγινε στην Ινδία προκαλώντας την  απόσχιση του Πακιστάν όπως επίσης  και στην Κύπρο αργότερα.  

Ο συνεχής εβραϊκός εποικισμός που ξεκίνησε από το 1900, και συνεχίστηκε στην  υπό αγγλική κατοχή Παλαιστίνη,  εντάθηκε μεταξύ 1945 και 1947 με αποτέλεσμα να αλλοιώσει τα δημογραφικά δεδομένα στην περιοχή. Με την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ και τους πολέμους που επακολούθησαν με τους Άραβες, η αλλοίωση  αυτή έλαβε δραματική  τροπή μετά την εκδίωξη των Παλαιστινίων από τα μέρη που γεννήθηκαν και ζούσαν με αποτέλεσμα την προσφυγοποίηση  μεγάλου αριθμού ατόμων.

Το 2006 η UNRWA ενισχύει με 174 $ το άτομο 4,5 εκατομμύρια πρόσφυγες.

Αντίστοιχα περίπου 800.000-1.000.000 εβραίοι, από το 1947 και μετά,  κατέφυγαν στο Ισραήλ από μουσουλμανικές χώρες.

Είναι χαρακτηριστική η εικόνα των μεταβολών στον χάρτη με την συρρίκνωση των Παλαιστινιακών εδαφών και τον διαχωρισμό τους στα δύο με  την ταυτόχρονη κατάληψη όλου του παλαιστινιακού εδάφους στο βόρειο τμήμα της χώρας. 

 Μπορεί συγκρίνοντας  κανείς τον προηγούμενο με τον επόμενο χάρτη να διαπιστώσει την έκταση της κατάληψης παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ.

Οι σκούρες μπλέ περιοχές  είναι τα εδάφη που ανήκαν το 1947 σε εβραίους και οι μαύρες κουκίδες τα παλαιστινιακά χωριά που ξεριζώθηκε και εκδιώχτηκε ο πληθυσμός τους μεταξύ 1948 και 1967.

 Η απαράδεκτη δε πολιτική της συστηματικής κατασκευής οικισμών και μέσα στις  περιοχές των παλαιστινίων έχει διαμορφώσει την εικόνα που βλέπουμε στον επόμενο χάρτη.

 Μπορεί δε το τείχος του αίσχους του Βερολίνου να έπεσε μαζί με τον υπαρκτό σοσιαλισμό, το Ισραήλ όμως κατασκεύασε ένα νέο, 680 χιλιομέτρων, σαφώς παράνομο κατά το Διεθνές Δικαστήριο, για να μαντρώσει τις Παλαιστινιακές περιοχές. Ο διάσημος "ζωγράφος του δρόμου" Banksy το ζωγράφισε σε 9 σημεία παρά το ότι οι Ισραηλινοί πυροβολούσαν στον αέρα για εκφοβισμό του .

 Ουσιαστικά οι Παλαιστίνιοι ζουν σε μια τεραστίων διαστάσεων φυλακή που εκτός από το τείχος στην στεριά, αντιμετωπίζουν και περιορισμούς και στην θάλασσα καθώς η δυνατότητα να αλιεύσουν στην λωρίδα της Γάζας έχει περιοριστεί στα 3 ναυτικά μίλια.

 Μετά δε την αναβάθμιση των Παλαιστινίων από τον ΟΗΕ σε «κράτος-μη μέλος παρατηρητή» ο Νετανιάχου ,παρά την διεθνή αντίδραση στον εποικισμό σε παλαιστινιακά εδάφη, εξήγγειλε σαν αντίποινα την δημιουργία 3000 κατοικιών σε τοποθεσία που ουσιαστικά θα διχοτομήσει την περιοχή της Δυτικής Όχθης όπως είναι εμφανές στον παρακάτω χάρτη.

Η επέκταση των εποικισμών στην Ιερουσαλήμ έχει σκοπό να εδραιώσει μια πλήρη καταπάτηση και περιφρόνηση  του διεθνούς δικαίου από το  Ισραήλ δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα.

Το 1980 το Ισραήλ με τον επονομαζόμενο "νόμο της Ιερουσαλήμ"  διακήρυξε πως " η Ιερουσαλήμ είναι η πλήρης και ενιαία πρωτεύουσα της χώρας" ενώ  το σχέδιο της 3-9-1947 για τον διαμοιρασμό της Παλαιστίνης προέβλεπε, ένα ανεξάρτητο αραβικό κράτος, ένα ανεξάρτητο εβραϊκό κράτος, και την πόλη της Ιερουσαλήμ το καθεστώς της οποίας καθορίζει το ψήφισμα του ΟΗΕ 194.

Τα Ηνωμένα Έθνη με το  478 ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας που εγκρίθηκε με 14 ψήφους υπέρ, καμία κατά και 1 αποχή , δήλωσε αμέσως μετά, ότι ο νόμος ήταν «άκυρος» και «πρέπει να ακυρωθεί". Με το ψήφισμα αυτό καλούνται τα κράτη μέλη να αποσύρουν τις διπλωματικές αποστολές τους από την πόλη. Όπως τα Ηνωμένα Έθνη έτσι πολλές χώρες δεν αναγνωρίζουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα και μετά το ψήφισμα έχουν μεταφέρει τις πρεσβείες τους στο Τελ Αβίβ.

Τον Φεβρουάριο 2011 οι ΗΠΑ άσκησαν βέτο στα Ηνωμένα Έθνη σε σχέδιο ψηφίσματος  που έλεγε πως  όλοι οι εβραϊκοί εποικισμοί σε παλαιστινιακά εδάφη από το 1967 είναι παράνομοι, με την δικαιολογία πως ενώ οι οικισμοί μεν είναι παράνομοι το ψήφισμα θα έβλαπτε τις πιθανότητες για  διαπραγματεύσεις.

Οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει  το βέτο  για να προστατεύσουν το Ισραήλ σε πάνω από σαράντα καταδικαστικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Λίγες χώρες έχουν υποστηρίξει  τις ενέργειες του Ισραήλ στα Ηνωμένα Έθνη, εκτός από τις ΗΠΑ και τα συνδεόμενα με αυτήν  κράτη της Μικρονησίας , τις Νήσους Μάρσαλ και Παλάου. Πρόσφατα προστέθηκαν η Αυστραλία και ο Καναδάς.

Η άρνηση του Ισραήλ για την δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους  βασίζεται στο ότι αρχικά οι Αραβικές χώρες και οι Παλαιστίνιοι δεν αναγνώριζαν  την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ.

Ήδη όμως από το 1978/1979 η Αίγυπτος και το 1994 και η Ιορδανία, που συνορεύουν με αυτό, έχουν αναγνωρίσει το Ισραήλ.

Το 1988 μετά την ανακήρυξη από την ΟΑΠ της Παλαιστίνης ως ανεξάρτητο κράτος, ο Αραφάτ στις 13 και 14 /12 αποδέχτηκε σε ομιλία του, το ψήφισμα 242 του Συμβουλίου Ασφαλείας αναγνωρίζοντας το δικαίωμα του Ισραήλ να "υπάρχει σε συνθήκες ειρήνης και ασφαλείας"  και αποκήρυξε όλες τις μορφές τρομοκρατίας συμπεριλαμβανομένης της κρατικής.

Το 1993 πριν να υπογραφούν οι συμφωνίες του Όσλο ο Αραφάτ, ως πρόεδρος του PLO, υπέγραψε σε δύο επιστολές την αποκήρυξη της βίας και την αναγνώριση του Ισραήλ με επακόλουθο την αναγνώριση της Παλαιστινιακής αρχής.

Ως αποτέλεσμα της συμφωνίας απονεμήθηκε το 1994 στον Αραφάτ, τον Ράμπιν και τον Σιμόν Πέρες το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Δυστυχώς οι ακραίοι και των δύο πλευρών δεν επέτρεψαν την περαιτέρω εξομάλυνση των σχέσεων, με τα γνωστά επακόλουθα.

Προσωπικά πιστεύω πως τώρα πια έχει έρθει η ώρα και οι δύο πλευρές να αποδεχθούν την υπάρχουσα σήμερα πραγματικότητα όσο και αν αυτή δεν τους είναι ευχάριστη.

Οι μεν Παλαιστίνιοι απ΄ότι φαίνεται έχουν καταλάβει πως η παράταση της υπάρχουσας κατάστασης οδηγεί σε συρρίκνωση των εδαφών τους και γι΄αυτό και θέτουν ως μοναδικό όρο για επανέναρξη των συνομιλιών το σταμάτημα του εποικισμού.

Οι Ισραηλίτες επίσης δεν μπορούν να θεωρούν  την εκλεγμένη Χαμάς  ως τρομοκρατική οργάνωση και να αρνούνται την συνδιαλλαγή μαζί της  διατηρώντας τον ασφυκτικό κλοιό της Γάζας.  

Στην εποχή τους τόσο η Χαγκάνα όσο και η Ιργκούν, του μετέπειτα πρωθυπουργού Μεναχέμ Μπέκιν που μετεξελίχτηκε στο κόμμα Λικούντ, είχαν χαρακτηριστεί σαν τρομοκρατικές οργανώσεις.

Δεν μπορεί πλέον να συνεχίζεται αυτή η τραγική κατάσταση το μεν Ισραήλ βομβαρδίζοντας την Γάζα να απειλεί πως θα τους γυρίσει στον μεσαίωνα, ούτε βέβαια οι Παλαιστίνιοι να εκτοξεύουν στις εβραϊκές πόλεις πυραύλους εναντίον αμάχων.

Ο  Βρετανός αρθρογράφος στην εφημερίδα Independent και συγγραφέας Owen Jones μέσα σε 3 λεπτά περιγράφει  γλαφυρά την κατάσταση αυτή στο παρακάτω βίντεο.

Δυστυχώς με την υπάρχουσα σήμερα ακροδεξιά ηγεσία του Ισραήλ οι ελπίδες για μια λύση δεν είναι πολλές.

Ίσως όμως η πρόσφατη απόφαση του ΟΗΕ και η δυνατότητα πλέον των Παλαιστινίων να προσφύγουν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο με τον κίνδυνο να καταδικαστεί  του Ισραήλ για εγκληματικές ενέργειες, το οδηγήσει σε ωριμότερες σκέψεις για την επίλυση του παλαιστινιακού προβλήματος που έχει οδηγήσει αυτή την χώρα σε διεθνή απομόνωση.

Ήδη ο Αμπάς μιλώντας σε δημοσιογράφους στη Νέα Υόρκη δήλωσε πως:

«Έχουμε πλέον το δικαίωμα να προσφύγουμε στο ΔΠΔ αλλά δεν θα το κάνουμε τώρα, ούτε στο μέλλον, παρά μόνο σε περίπτωση ισραηλινής επίθεσης»

Ας ελπίσουμε πως στο μέλλον θα δούμε ξανά στην περιοχή ειρηνικές εικόνες σαν αυτέ που τράβηξαν το 1896 στην Παλαιστίνη οι αδελφοί  Lumier !

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ

Ένα πρόσφατο δημοσίευμα  με έκανε να θυμηθώ μια ξεχασμένη ιστορία της νεανικής μου ηλικίας.

Διάβασα  στο ΒΗmagazino στο άρθρο Η Ελλάδα των σκανδάλων για  το σκάνδαλο του Σισμανόγλειου Σανατορίου που ξέσπασε το 1956 με  πρωταγωνιστή τον βουλευτή της ΕΡΕ και γενικό διευθυντή του νοσοκομείου, Σάββα Παπαεμμανουήλ την κατάθεση ενός μάρτυρα που είπε στην δίκη που έγινε το 1958:

«Ο Παπαεμμανουήλ ήταν ο δικτατορίσκος μιας περιοχής 80.000 τετραγωνικών μέτρων» . Πράγματι, αποκαλύπτεται ότι είχε τοποθετήσει την καρδιά του Κωνσταντίνου Σισμανόγλου που διατηρούνταν σε μια γυάλα στις τουαλέτες του ιδρύματος.........

Ο εθνικός ευεργέτης Κωνσταντίνος Σισμανόγλου είχε πεθάνει το 1951.

Πίστευα πως η διατήρηση της καρδιάς κάποιου ιστορικού προσώπου ήταν συνήθεια που δεν υπήρχε πλέον μετά το ήμισυ του 20ου αιώνα αλλά σε μια πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο διαπίστωσα πως το 1958 κτίστηκε με δωρεά της Έλενας Βενιζέλου και το παρεκκλήσιο όπου τιμάται η μνήμη των Αγίων Ελευθερίου και Ελένης , όπου και φυλάσσεται μέσα σε μία λάρνακα η καρδιά της δωρήτριας.

Η Έλενα Βενιζέλου πέθανε στο Παρίσι στις 10 Σεπτεμβρίου 1959.

Η αφαίρεση της καρδιάς ενός σημαντικού νεκρού και η διατήρηση της σε μία λήκυθο ήταν μια συνήθης τακτική παλιότερα.

Όταν πέθανε ο Ναπολέων ο Hudson Lowe, ο διευθυντής της φυλακής του επέτρεψε να αφαιρεθεί η καρδιά του και να διατηρηθεί σε βάζο για την περίπτωση που η κυβέρνηση του θα επέτρεπε την μεταφορά της στην Γαλλία όπου σύμφωνα με την επιθυμία του ίδιου  είχε ζητήσει να δοθεί στην εν διαστάσει σύζυγό του, την αυτοκράτειρα Marie-Louise, αν και αυτό δεν έγινε ποτέ.

Στην Ελλάδα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών υπάρχει η λήκυθος,  με τη μαρμάρινη λάρνακα, που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Θωμάς Θωμόπουλος με την καρδία του Κανάρη έχοντας επάνω της χαραγμένη τη φράση «Χαίρε καρδία ναυάρχου Κανάρη».Στα πλάγια της λάρνακας με χρυσά γράμματα έχουν χαραχτεί τα ονόματα Χίος, Ψαρά, Τσεσμές,Αλεξάνδρεια.

 Στο μουσείο της Ύδρας υπάρχει σε ασημένια λήκυθο η καρδιά του άλλου μεγάλου αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης του Μιαούλη, η οποία γράφει επάνω της    «ΧΑΙΡΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΙΑΟΥΛΗ».

Αυτή αφαιρέθηκε με εντολή του Όθωνα  στις 11 Ιουνίου 1835, για να παραμείνει  ως σύμβολο ανδρείας και πατριωτισμού.

Θα μου πείτε τώρα ποία είναι αυτή η ιστορία που με έκανε να ψάξω για τα παραπάνω.

Η εξήγηση είναι απλή.

Στο ιατρείο του πατέρα μου σε ένα δοχείο με φορμόλη υπήρχε μια καρδιά.

Ήταν η καρδιά του παππού μου!  

Ο παππούς μου, δικηγόρος το επάγγελμα, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, είχε επιστρατευτεί στον πρώτο βαλκανικό πόλεμο και αφού έλαβε μέρος  σε πολλές και σημαντικές μάχες δυστυχώς λίγο πριν από το τέλος του και προφανώς λόγω των κακουχιών που αντιμετώπιζαν τα συνεχώς προελαύνοντα  στρατεύματα, προσεβλήθη από εξανθηματικό τύφο και πέθανε 39 ετών στην Κέρκυρα όπου και τον είχαν μεταφέρει για περίθαλψη.

Ο εξανθηματικός τύφος μεταδίδεται με τις ψείρες των ρούχων και μάστιζε την ανθρωπότητα στο παρελθόν, προκαλώντας βαρύτατες επιδημίες.

Προφανώς λόγω της επιδημικής εμφάνισης της νόσου υπήρξε η ανάγκη έκδοσης του

ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ  της 20/25 Ιουλ. 1915 : Περί υγειονομικών μέτρων κατά του εξανθηματικού τύφου.

 Φαίνεται ότι στην ευρύτερη περιοχή ενδημούσε ο εξανθηματικός τύφος γιατί από την ίδια νόσο πέθανε στην Κέρκυρα ο Πρόεδρος της Βουλής  Μιχαήλ Θεοτόκης,  στις 6 Αυγούστου του 1916.  

Η γιαγιά μου 26 ετών τότε, με δύο μικρά παιδιά, τον πατέρα μου 2 ετών και τον αδελφό του 3 ετών, δεν μπορούσε να πάει στην Κέρκυρα για την κηδεία.

Έτσι σε αυτήν πήγε ο αδελφός της, Ιωάννης Τσιγκόλης  δικηγόρος και αυτός, τότε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καρπενησίου, βουλευτής του Ελευθερίου Βενιζέλου, μετέπειτα γερουσιαστής και το 1932 υπουργός και Γενικός Διοικητής Ηπείρου. (με το βέλος στην φωτογραφία)

 Στον χάρτη μπορεί να δει κανείς τα μέρη που πολέμησε ο παππούς μου κατά τους 5 μήνες  περίπου από την έναρξη του πολέμου μέχρι τον θάνατό του.

Οι ημερομηνίες στην φωτογραφία είναι η μέρα που απελευθερώθηκαν οι πόλεις από τα ελληνικά στρατεύματα και από τις οποίες πέρασε και πολέμησε ο έφεδρος υπολοχαγός  παππούς μου, ως διοικητής λόχου της υπό τον αντισυνταγματάρχη Ηπίτη ,ανεξάρτητης Ταξιαρχίας .

Εάν προσέξει κανείς τις ημερομηνίες θα δει ότι η προέλαση των στρατευμάτων ήταν ταχύτατη και μάλιστα  χειμώνα σε δύσβατες περιοχές και με το οδικό δίκτυο της εποχής .

 Στην κερκυραϊκή εφημερίδα ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ εκτός από την αναγγελία του θανάτου του είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή η εκτενής περιγραφή της στρατιωτικής του πορείας αλλά και η πάνδημος κηδεία που του έγινε παρά το ότι δεν ήταν Κερκυραίος.

 Ο αδελφός της γιαγιάς μου επέστρεψε στο Καρπενήσι κρατώντας μαζί του το ρολόι του, τα κιάλια του, την εφημερίδα που έγραψε τα παραπάνω και  μία γυάλα που είχε μέσα την καρδιά του.

Αυτά ήσαν τελικά τα μόνα ενθύμια που είχε ο πατέρας μου από τον δικό του που δεν τον γνώρισε ποτέ.

Υπάρχουν  και τα 2 γράμματα που είχε στείλει στην γιαγιά μου. Το πρώτο  όταν έφευγε για το μέτωπο που της έγραφε πως δεν αφήνει πίσω του κανένα χρέος και το δεύτερο όταν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Κέρκυρας.

 Τα γράμματα  αυτά η γιαγιά μου τα ήξερε απ΄ έξω γιατί ήταν και η μοναδική περιουσία που της είχε αφήσει.

Τα φύλαγε μαζί με την περγαμηνή της διδακτορικής του διατριβής του 1900 που έχει και την υπογραφή του τότε γραμματέα του Πανεπιστημίου Κωστή Παλαμά.

Τώρα πλέον εγώ την φυλάω μαζί με την δική του, την δική μου, της γυναίκας μου, της κόρης μου και το πτυχίο της μάνας μου.

Όπως ο θείος του  είχε πάει στην Κέρκυρα για να ασχοληθεί με την κηδεία του πατέρα του  έτσι και δικός μου πατέρας πήγε στο Καρπενήσι και ασχολήθηκε με την κηδεία του Μπάρμπα-Γιάννη όπως αποκαλούσαν στην οικογένεια τον Ιωάννη Τσιγκόλη.

 Όταν γύρισε πίσω κρατούσε μαζί του  και την μόνη περιουσία που ο θείος του αποκόμισε από τα τόσα χρόνια της πολιτικής και δικηγορικής του ζωής.

Το μπαστούνι και το ρολόι του.

Είχα την τύχη να τον προλάβω στην ζωή και μου είχε κάνει εντύπωση τόσο η ευφυΐα του όσο και η καταπληκτική αίσθηση του χιούμορ που είχε.

Θυμάμαι κανένα χρόνο πριν να πεθάνει που τον είχαμε επισκεφτεί στο σπίτι του επειδή  είχε αρρωστήσει αρκετά σοβαρά όταν πλέον βρισκόταν στην ανάρρωση.

Τον βρήκαμε καθιστό στο κρεβάτι του,85 ετών τουλάχιστον, να ρητορεύει στους επισκέπτες του  πως : "Την σήμερον ημέραν με τας προόδους ας έχει επιτύχει η ιατρική επιστήμη μόνος όστις επιθυμεί αποθνήσκει!"

Όταν όμως έμεινε μόνος του με τον πατέρα μου του είπε γελώντας: "Μην ακούς τι λέω, φτηνά την γλύτωσα και αυτή την φορά!"

Από παιδί είχα διαπιστώσει κάθε φορά που συζητάγαμε για την καρδιά του πατέρα του, που την είχε φυλαγμένη  στο ιατρείο του, είχα διαπιστώσει πως είχε μια αμφιθυμία σχετικά με αυτήν. 

Από την μία πλευρά ήταν ένα από τα λίγα πράγματα που είχε από τον πατέρα που δεν γνώρισε και από την άλλη ως αντικείμενο τον απωθούσε.

 Έτσι όταν ήμουνα φοιτητής του πρότεινα και αμέσως το δέχτηκε και πήραμε την γυάλα και θάψαμε την καρδία σε μια γωνιά του εξοχικού του.

Δεν ξεχάσαμε όμως αυτόν άνθρωπο που κανένας από τους δύο μας δεν γνώρισε, όμως και τους δύο το πέρασμα του από την ζωή μας άφησε μόνο συναισθήματα περηφάνιας.