ΤΟ ΓΥΜΝΟ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Είναι πάντα ενδιαφέρον να μαθαίνει κανείς ποιοι ήσαν οι πρωτοπόροι στα διάφορα είδη της 7^ης  τέχνης.

 Ήδη στο παρελθόν έχω γράψει σχετικά για την  ΠΡΩΤΗ ΕΓΧΡΩΜΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ,για την  ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 3ΔΙΑΣΤΑΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ,για την ΠΡΩΤΗ ΠΟΡΝΟ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ όπως επίσης και ότι -Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΣΑΤΙΡΙΖΕ ΤΟΝ ΝΤΟΥΤΣΕ!

Με το γυναικείο καλλιτεχνικό γυμνό είχαν ήδη ασχοληθεί πριν την επίσημη μέρα γενεθλίων του κινηματογράφου στις  28 Δεκεμβρίου 1895, με την προβολή των αδελφών Λυμιέρ στο Παρίσι και φωτογράφοι, όπως γράφω στο ποστ ΤΟ ΖΩΟΠΡΑΞΙΣΚΟΠΙΟ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Ο κινηματογράφος έδωσε την δυνατότητα η άψυχη φωτογραφία να αποκτήσει ζωή και έτσι οι ερωτικές φαντασιώσεις που μπορεί να προκαλέσει μια φωτογραφία με γυμνό να αποκτήσουν την διάσταση της πραγματικότητας.

Έτσι μπορεί σήμερα το φιλμάκι Victorian Lady in Her Boudoir,  του 1896, στο οποίο μια κυρία βγάζει τα ατελείωτα ρούχα που φοράει με αποτέλεσμα  το στριπτίζ αυτό να καταλήγει να δούμε τα πόδια της γυμνά, να προκαλεί την θυμηδία του σύγχρονου θεατή, όμως κατά το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (BFI), είναι η παλαιότερη γνωστή ερωτική ταινία που έγινε στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Αντίστοιχα τον ίδιο χρόνο γυρίστηκε το πρώτο γαλλικό φιλμάκι για ενήλικες "Le Coucher de la Mariée." διάρκειας 7 λεπτών από τα οποία υπάρχουν σήμερα μόνο 2΄ Σε αυτό πάλι βλέπουμε την ηθοποιό να κάνει και αυτή στριπτίζ τα ατελείωτα ρούχα της, ενώ ένας κύριος κρυφοκοιτάζει πίσω από ένα παραβάν.

 Το 1897 γυρίστηκε επίσης το φιλμ Après le bal στο οποίο μια κυρία με την βοήθεια της υπηρεσίας της κάνει μπάνιο.

Ο Άγγλος Claude Friese-Greene (1898-1943) είχε ασχοληθεί με το καλλιτεχνικό γυμνό και στο φίλμ του, του 1920, Nude Woman by Waterfall το μοντέλο του παίρνει διάφορες πόζες καθώς αυτός πειραματίζεται με την κάμερα και την χρήση καλλιτεχνικών εφέ.

Στα χρόνια του βωβού κινηματογράφου είχε αρχίσει να υπάρχουν σκηνές με γυμνό σε αρκετές ταινίες,ταινίες που αποτέλεσαν μάλιστα και μεγάλες επιτυχίες εκείνης της εποχής.

Στο επόμενο βίντεο υπάρχουν σκηνές με γυμνό από 10 μεγάλες ταινίες από το 1911 έως το 1934.

Από την 1^η Ιουλίου  1934 μπήκε σε ενέργεια στις ΗΠΑ ο Κώδικας Παραγωγής Ταινιών (Motion Picture Production Code ή MPCC), δηλαδή έναν οδηγό αυτολογοκρισίας στον οποίο όλες τις μεγάλες εταιρείες παραγωγής του Χόλυγουντ αναγκαστικά τήρησαν  στη διάρκεια των τριών επόμενων δεκαετιών.

Με τον Κώδικα απαγορευόταν το γυμνό, η ρεαλιστική γλώσσα, η υπερβολή βία, οι σκηνές σεξ, οι διαφυλετικές ή ομοφυλοφιλικές σχέσεις κτλ.( Εδώ τα προβλήματα που αντιμετώπισαν μερικές από τις μεγάλες ταινίες του Χόλυγουντ)   .

Δύο λόγια για τις παραπάνω ταινίες

Hypocrites 1915  της   Lois Weber (1879–1939). Η ταινία ενώ εγκρίθηκε από  την λογοκρισία του British Board of Film, εξαιτίας των πολλών σκηνών με γυμνό, προκάλεσε ταραχές στην πόλη της Νέας Υόρκης, απαγορεύτηκε στο Οχάιο, και στη Βοστόνη  ο δήμαρχος απαίτησε το αρνητικό του  φιλμ να βαφτεί για να εμφανίζεται ντυμένη η γυναίκα! (Ολόκληρη η ταινία εδώ)

Dr.Mabuse 1922   του διάσημου Γερμανού σκηνοθέτη  Fritz Lang (ολόκληρη η ταινία εδώ)

Back to God’s Country 1919 του  David Hartford. Είναι από πρώτες ταινίες του Καναδά και η εμφανιζόμενη γυμνή Nell Shipman ήταν η σύζυγος του παραγωγού της ταινίας. (Ολόκληρη η ταινία εδώ)

The big Road 1934 Το 2004 στα Hong Kong Film Awards κρίθηκε  ως η 30^η καλύτερη ταινία του Κινεζικού Κινηματογράφου. (Ολόκληρη η ταινία με αγγλικούς υπότιτλους εδώ)

Ecstasy 1933 Τσέχικη ταινία του  Gustav Machatý με την Hedy Lamarr. Η ταινία θεωρείται ως η πρώτη μη πορνογραφική ταινία με γυμνές σκηνές όπως επίσης και με σκηνές οργασμού και σεξουαλικής επαφής στις οποίες όμως εμφανίζονται μόνο τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών. (Ολόκληρη η ταινία εδώ)

Intolerance (Μισαλοδοξία) 1916 του  Γκρίφιθ Το Ινστιτούτο Αμερικανικού Κινηματογράφου την κατέταξε στην 49η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.( Ολόκληρη η ταινία εδώ)

L’ Inferno 1911   Είναι  η πρώτη μεγάλου μήκους ιταλική ταινία. Το L'Inferno ήταν αναμφισβήτητα η πρώτη πραγματική υπερπαραγωγή στην ιστορία του κινηματογράφου. Θεωρείται επίσης από πολλούς μελετητές ότι αποτελεί την καλύτερη μέχρι σήμερα προσαρμογή στον κινηματογράφο έργου του Δάντη. (Ολόκληρη η ταινία εδώ)

The forbidden  Daughters 1927  Αμερικανική μικρής διάρκειας δραματική ταινία του Albert Arthur Allen στην οποία εμφανίζονται πολλές γυμνές γυναίκες. (Ολόκληρη η ταινία εδώ)

Wings  1927 γνωστή και ως Τα Φτερά της Δόξας σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουέλμαν με πρωταγωνιστές τους Κλάρα Μπόου, Ρίτσαρντ Άρλεν και Τσαρλς ''Μπάντι'' Ρότζερς. Ο Γκάρι Κούπερ εμφανίζεται επίσης σε μικρό ρόλο και κατά την διάρκεια των γυρισμάτων σύναψε θυελλώδη ερωτική σχέση με την Κλάρα Μπόου.

Ήταν τεράστια η επιτυχία της και αποτελεί την πρώτη βωβή ταινία (μαζί με την ταινία Η Αυγή (Sunrise) της ίδιας χρονιάς) που βραβεύτηκε ποτέ με Όσκαρ καλύτερης ταινίας (το βραβείο που της απένειμαν ονομαζόταν Βραβείο Καλύτερης Παραγωγής)

Στην ταινία υπάρχει  φιλί στο στόμα μεταξύ των δυο φίλων, γυμνή σκηνή με το στήθος της Κλάρα Μπόου σε πρώτο πλάνο, καθώς και μια  σκηνή στην οποία γυμνοί άνδρες περνούν από σωματικό έλεγχο πριν καταταγούν στο στρατό. (Ολόκληρη η ταινία εδώ)

The Fireman of the Follies Bergere 1928.  Είναι σύντομο φιλμ για την προβολή των Folies Bergeres.

Τέλοςη η  πρώτη ελληνική ταινία με γυμνό ήταν το 1931 το Δάφνις και Χλόη ,τεράστια επιτυχία της εποχής σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου   Οι ηθοποιοί ήταν ερασιτέχνες και  πρωταγωνιστές, ήταν  η Ελληνοαμερικανίδα χορεύτρια Λούση (Λουκία) Ματλή και ο Απόλλων Μαρσύας (ψευδ. του μετέπειτα φωτογράφου Έντισον Βήχου),

ΠΑΜΕ ΝΤΟΛΥ!

Ο φτωχός και μόνος καουμπόι που με τα τραγούδια του μας συνόδευσε όλη μας την ζωή, δεν είναι πια κοντά μας.

Μπορεί πολλά από τα τραγούδια του να είχαν εύθυμο και πολλές φορές σατιρικό χρώμα όμως η φωτογραφία του νομίζω πως απεικονίζει κατά τον πιο σαφή τρόπο την συνήθη μελαγχολική ψυχική του διάθεση.

Αυτήν την εντύπωση απεκόμισα  ήδη πριν πολλά χρόνια, όταν τον είχα συναντήσει ένα βράδυ στο σπίτι της ξαδέλφης του, αγαπημένης οικογενειακής φίλης μας και συνταξιδιώτισσας σε πολλά μας ταξίδια, που πριν λίγα χρόνια έφυγε και αυτή για το τελευταίο ταξίδι, αυτό  που δεν έχει επιστροφή.

Θυμάμαι ακόμα πόσο μεγάλη εντύπωση μας είχε κάνει όταν το 1973 , ένα μήνα πριν το Πολυτεχνείο,πήραμε στα χέρια μας τα Μικροαστικά σε κόκκινο βινύλιο και με το διαβρωτικό χιούμορ στον στίχο του Γιάννη Νεγρεπόντη αρμονικά δεμένο με την μουσική του Λουκιανού. Βέβαια δεν γνωρίζαμε τότε ότι υπήρχαν και άλλα τραγούδια που είχαν κοπεί από την λογοκρισία όπως αυτά που ακούστηκαν στην συναυλία του στον Λυκαβηττό.

Η μουσική του Κηλαηδόνη με την πρώτη Επιθεώρηση του «Ελεύθερου Θέατρου» στο Άλσος Παγκρατίου το καλοκαίρι του 1973 στην επιθεώρηση «Και συ χτενίζεσαι» ήρθε στην συνέχεια και μας επιβεβαίωσε την αρχική μας εντύπωση ότι ένα νέο μουσικό ταλέντο έχει εμφανιστεί στην χώρα μας και μάλιστα με ξεχωριστό και τελείως προσωπικό ύφος.

Μπορεί ο Θεοδωράκης, ο Χατζηδάκης και ο Σαββόπουλος να έχουν αφήσει το ανεξίτηλο στίγμα τους στην  Ελληνική μουσική, ο καθένας τους με τον δικό του τρόπο, ο Κηλαηδόνης όμως ήταν αυτός που πέτυχε με τα ευαίσθητα τραγούδια του να σκιαγραφήσει με τον πιο απλό και ουσιαστικό τρόπο την καθημερινή μας ζωή.

Όσοι έζησαν ως παιδιά ή νέοι την δεκαετία του 50 στην Αθήνα μπορούν ακούγοντας το τραγούδι του the Fuckin Fifties  να αναγνωρίσουν  με συγκίνηση πολλά πράγματα από τα νιάτα τους.

Οι αναμνήσεις του παρελθόντος αποτελούσαν πάντα για τον Κηλαηδόνη ένα βασικό στοιχείο για την έμπνευση του.

Δεν είναι τυχαίο το γιατί ο Θόδωρος Αγγελόπουλος τον προτίμησε να γράψει την μουσική για τον Θίασο, ταινία που χρειαζόταν μουσική με ακούσματα από τις 10ετιες του 40 και του 50.

Μια από τις πιο συγκλονιστικές σκηνές του διεθνούς κινηματογράφου είναι η σκηνή από την ταινία αυτή,που το μπουλούκι πλησιάζει στο χωριό τραγουδώντας και χορεύοντας «Γιαξεμπόρε» για να διαφημίσει την παράσταση του, μέχρι που φτάνει στην πλατεία του και αντικρύζει δύο κρεμασμένους.

Ως «Γιαξεμπόρε» είχε περάσει, λόγω χαμηλής παιδείας, στα Ελληνικά θεατρικά μπουλούκια το "Γεια σου αμόρε!" που φώναζαν τα αντίστοιχα ιταλικά και γαλλικά, στις αρχές του περασμένου αιώνα για να προσελκύσουν τους θεατές στα χωριά.

Χάρις επίσης στον Κηλαηδόνη υπάρχει στην ίδια ταινία η εξίσου εμβληματική σκηνή που «πολεμούν» με τα αντίστοιχα τραγούδια και τις παραφθορές τους, οι δεξιοί με τους αριστερούς μέσα σε μια ταβέρνα το 1946 λίγο πριν τον εμφύλιο

.

Αυτό που είχε πετύχει ο Κηλαηδόνης και που λίγοι συνθέτες το πετυχαίνουν, ήταν το ότι κατάφερε με την μουσική του να μιλήσει και να συνεπάρει ανθρώπους ασχέτως  ηλικίας  ή παιδείας.

Είναι χαρακτηριστικό το ότι ή θεία μου, στα 80 της, ζήτησε από την κόρη της να την πάει να τον ακούσει και μετά την παράσταση να την πάει στα παρασκήνια για να τον συγχαρεί προσωπικά!

Ο πατέρας μου όταν συχνά έκανε μερικές από τις αναγκαίες δουλειές στο σπίτι τραγούδαγε στην μάνα μου με δηκτικό τρόπο το: Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά τονίζοντας τον στίχο ..μια καλή νοικοκυρά!

Από την άλλη μια από τις καλύτερες αναμνήσεις της κόρης μου είναι το Πάρτυ της Βουλιαγμένης όταν με τα παιδιά μας διασκεδάσαμε με την ψυχή μας σε εκείνη την πρωτόγνωρη αλλά και ανεπανάληπτη μέχρι σήμερα μουσική πανδαισία.

Προσωπικά ως μόνιμος από παιδικής ηλικίας θαμώνας στα θερινά σινεμά πως μπορώ να μην συγκινηθώ όταν ακούω για τα χρόνια που περνούν και για «Κάτι νύχτες με φεγγάρι μες τα θερινά σινεμά νύχτες που περνούν και δεν θα ξαναρθούν μ΄ αγιόκλημα και γιασεμιά»

Ο Λουκιανός ευτύχησε να ζήσει και να δημιουργήσει στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Έζησε τα καλά χρόνια της δισκογραφίας  τότε που περιμέναμε με λαχτάρα πότε θα κυκλοφορήσει ένα νέος δίσκος του για να τρέξουμε να τον πάρουμε, αλλά έζησε και την πλήρη κατάρρευση της στον αιώνα μας, με αποτέλεσμα ο τελευταίος δίσκος του  Τα φανταρίστικα να κυκλοφορήσει ως ένθετο από το Δίφωνο.

Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Κηλαηδόνη είναι ότι παρά το γεγονός, πως τόσο αυτός όσο και η γυναίκα του, ανήκαν ανέκαθεν στην αριστερά, που εκείνα τα χρόνια διαπνέονταν από έντονο αντιαμερικανισμό, στην  μουσική του είναι περισσότερο από εμφανής  η επίδραση που είχε επάνω του η τζάζ και γενικότερα η αμερικανική μουσική  εκείνης της εποχής. Κορυφαία στιγμή ήταν η συνεργασία του με  την PRESERVATION HALL JAZZ BAND της Νέας Ορλεάνης στην συναυλία ΝΕΑ ΚΥΨΕΛΗ - ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ.

Στο ποστ μου I’m walking to New Orleans έχω βάλει μια φωτογραφία από το κέντρο που εμφανίζονται εκεί και στο οποίο δυστυχώς δεν κατάφερα να πάω.

Παρά το ότι γράφτηκε με κομπίνα στο Πολυτεχνείο, όπως ό ίδιος έχει πεί, κατάφερε να τελειώσει την Αρχιτεκτονική αν και ποτέ του δεν δούλεψε σαν αρχιτέκτονας. Απετέλεσε όμως ένα καλό παράδειγμα, όπως και ο Πλέσσας, που είναι χημικός, προς την κόρη μου όταν στην εφηβεία μου έλεγε για διάφορα απίθανα επαγγέλματα που θα μπορούσε να κάνει και εγώ σαν σώφρων πατήρ της απαντούσα πως:

-Τελείωσε μια σοβαρή σχολή και μετά αν έχεις κλίση σε κάτι ένα  πτυχίο δεν θα εμποδίσει να κάνεις αυτό που θέλεις όπως πχ ο Κηλαηδόνης, ο Πλέσσας κτλ

Η απάντηση βέβαια ήταν αποστομωτική βάζοντας μου στο πικάπ το τραγούδι του Κηλαηδόνη Επαγγελματικός προσανατολισμός!

Δυστυχώς, στην συγκεκριμένη περίσταση, δεν καπνίζω από χρόνια και δεν μου αρέσει το ουίσκι για να μπορέσω να τον αποχαιρετίσω με αυτά που του άρεσαν, παρά τα προβλήματα που του δημιούργησαν στην καρδιά του, που τον πρόδωσε  τελικά στα 73 του.

Στην δική μας καρδιά όμως θα παραμείνει αξέχαστος ο καουμπόη της Κυψέλης και κάθε φορά που θα ακούμε τα τραγούδια του θα δακρύζουμε στην ανάμνηση του σαν την Ντόλυ.

ΠΩΣ ΜΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΑΓΟΡΑΖΕΣ ΣΟΚΟΛΑΤΕΣ!

Διαβάζοντας στο βιβλίο του Δημήτρη Ψυχογιού Γευστικές αναμνήσεις στο διήγημα του Γιατί τα αυγά είναι σημαντικότερα από τα περιοδικά, την περιγραφή των παιδιών που αντάλλασαν στο μικρό μπακάλικο του χωριού που μεγάλωσε, αυγά με καραμέλες, μου έφερε στην μνήμη αντίστοιχες δραστηριότητες της παιδικής μου ηλικίας στα ίδια περίπου  χρόνια.

Η διαφορά μας ήταν ότι εγώ μεγάλωσα στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Πειραιώς ,μια στάση από την Ομόνοια και όχι σε χωριό. Όμως σε αντίθεση με τα σημερινά παιδιά της πόλης που οι γονείς τους δεν τα αφήνουν να κυκλοφορούν μόνα τους, οι δικοί μου με άφηναν να κυκλοφορώ ελεύθερα στην Αθήνα από την εποχή που πήγαινα στην 5^η Δημοτικού, δηλαδή 9-10 ετών .Σχετικά έχω γράψει  στο ποστ μου  ΤΑ ΚΑΠΑΚΙΑ.

Παρά το ότι ο πατέρας μου ,όπως έχω γράψει σε αυτό το ποστ ,μου έδινε χαρτζιλίκι για τα ναύλα και  για να φάω κάτι στο σχολείο , πάντα οι επιθυμίες μου ήσαν μεγαλύτερες από το χαρτζιλίκι που έπαιρνα.

Πχ εκείνη την εποχή μόλις είχαν κυκλοφορήσει κάτι σοκολάτες  των 2 δρχ με γέμιση φρούτου μέσα τους. Την έβαζες στο στόμα σου και εκεί που άρχιζε η  ηδονική λιγωμάρα που σου έφερνε η σοκολάτα ερχόταν η δροσιά και νοστιμάδα της γέμισης και συμπλήρωνε την γευστική σου απόλαυση!

Το πρόβλημα όμως ήταν ότι η μάνα μου, διαπρύσιος κήρυκας της υγιεινής διατροφής, ήταν σαφώς κατά της κατανάλωσης γλυκών και κάθε φορά που κάποιος επισκέπτης έφερνε κάποιο από εκείνα τα κόκκινα κουτιά με σοκολατάκια, όπως ήταν της μόδας τότε, με καλύτερα εκείνα τα μακρόστενα του ΦΛΟΚΑ με το σαν βελούδο εξωτερικό τους, επακολουθούσε το κυνήγι του θησαυρού για να βρω που  τα είχε κρύψει

Παρενθετικά εκείνα τα χρόνια τα κουτιά αυτά με τα σοκολατάκια ήσαν πολύ σικ να τα κρατάς όταν πήγαινες καλεσμένος κάπου. Επειδή όμως πολλοί φύλαγαν το κουτί άθικτο για να το πάνε δώρο, πολλές φορές από τον πολύ χρόνο που είχε παραμείνει σε κάποιο ντουλάπι, τα σοκολατάκια είχαν αλλοιωθεί και έτσι αναγκάστηκαν τα ζαχαροπλαστεία και έβαζαν με σφραγίδα στην κάτω μεριά του κουτιού την ημερομηνία πώλησης!

Εκείνη λοιπόν την εποχή οι εφημερίδες μετά  την ενημέρωση είχαν και άλλες χρησιμότητες. Λόγω του ότι χαρτί υγείας δεν παρασκευαζόταν ακόμα στην Ελλάδα και το εισαγωγής ήταν ακριβό ,κάθε φύλλο της κοβόταν στα 8 και σε ένα καρφί δίπλα στον απόπατο το χρησιμοποιούσαμε, χωρίς πρόβλημα σκληρότητας, για σκούπισμα του μαθημένου σε αυτό κώλου μας! 

Σήμερα βέβαια και μόνο που σκέπτομαι αυτή την χρήση μου έρχεται στο μυαλό η παραπάνω φωτογραφία!

Λόγω του ότι η οικογένεια είχε κάποια σχετική οικονομική άνεση, αρκετά νωρίς οι εφημερίδες  αντικαταστάθηκαν με χαρτί υγείας στην τουαλέτα και αυτές είχαν αρχίσει να στοιβάζονται ,γιατί όπως γράφω στο ποστ μου ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΊΑ ΤΟΥΣ.ο πατέρας μου αγόραζε καθημερινά ακόμα και 2 .

Έτσι λοιπόν οι εφημερίδες απετέλεσαν, αντί για τα αυγά που περιγράφει ο Ψυχογιός, το μέσον να απολαμβάνω τις τόσο νόστιμες σοκολάτες που έχω περιγράψει.

Είχα βρει κοντά στο Μεταξουργείο ένα παλιατζή που αγόραζε με την οκά τις εφημερίδες και βέβαια τότε, όχι για ανακύκλωση όπως σήμερα.

Αποτελούσαν το κατάλληλο υλικό για περιτύλιγμα διαφόρων προϊόντων και βασικά για αυτούς που πούλαγαν ψάρια για να τα τυλίξουν αλλά ακόμα και για τα χωνάκια μέσα στα οποία πουλούσαν στραγάλια, όπως γράφει σε άλλο του διήγημα ο Ψυχογιός.

Βέβαια με αυτές τις αγοροπωλησίες μπορεί να απόλαυσα μερικές σοκολάτες όμως ήταν η αιτία για να αποκτήσω μια άλλη απόλαυση που κρατάει μέχρι σήμερα.

Μια μέρα  εκεί που κουβαλούσα τις σακούλες με τις εφημερίδες για πρώτη και τελευταία φορά μου χαμογέλασε η τύχη χάρις στην  ατυχία κάποιου άλλου!

Ένα κατοστάρικο τυλιγμένο σε μασούρι είχε πέσει στο πεζοδρόμιο από κάποια τσέπη και με παρακλητικό τρόπο μου είπε μόλις το είδα να το ανταλλάξω με την πρώτη μου μάσκα με αναπνευστήρα για την θάλασσα, εντολή  που αμέσως εκτέλεσα.

Έτσι γνώρισα τον μαγικό κόσμο του βυθού και από τότε τον ερωτεύτηκα και μαζί με ένα μικρό ψαροντούφεκο που μου πήρε η μάνα μου, ίδιο με αυτό της φωτογραφίας, έβγαλα τις πρώτες μουρμούρες ,της ένδοξης αλιευτικής μου σταδιοδρομίας, στην παραλία της Βουλιαγμένης, που τότε ήταν ελεύθερη παραλία με ελάχιστο κόσμο.

Βέβαια η ενίσχυση του χαρτζιλικιού μου δεν γινόταν μόνο την πώληση των εφημερίδων αλλά και από ψιλά που περίσσευαν από τα ψώνια του σπιτιού που από νωρίς τα είχα αναλάβει.
Αλλά αυτό είναι θέμα για κάποιο επόμενο ποστ. 

ΡΑΣΑ ΜΕ ΜΟΛΟΤΟΦ!

Ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας Χοσε Σαραμάγκου έχει πει μια μεγάλη αλήθεια:

Όλες οι θρησκείες χωρίς εξαίρεση, ποτέ δεν είχαν σκοπό την συμφιλίωση των ανθρώπων, αλλά αντιθέτως  είναι αιτία άφατου πόνου, θλίψης και μαρτυρίων.

Είναι γνωστό ότι στην ιστορία της ανθρωπότητας αμέτρητοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους για/ή από μια θρησκεία γιατί κάποιοι άλλοι ήθελαν να τους επιβάλλουν την δική τους.

Υποτίθεται ότι η επικράτηση του χριστιανισμού με το αγαπάτε αλλήλους θα άλλαζε τα πράγματα.

Δυστυχώς όμως με το σχίσμα της εκκλησίας αυτό που επεκράτησε ήταν το μίσος μεταξύ των χριστιανικών δογμάτων, εξίσου έντονο όπως αυτό που επικρατούσε και με τους  αλλόδοξους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα θρησκευτικού παραλογισμού είναι η ιστορία που περιγράφω στο ποστ  Η ΔΙΑΒΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ 

Αλλά και μεταξύ των πιστών του ιδίου χριστιανικού δόγματος επικρατεί μίσος, με πιο φανατικούς μάλιστα όσους ασχολούνται επαγγελματικά με την θρησκεία όπως είναι οι παπάδες και οι  καλόγεροι.

Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες «αγάπης» από τον Πανάγιο τάφο μεταξύ Ορθόδοξων παπάδων.

Θα έλεγε κανείς ότι στο «Περιβόλι της Παναγίας» τα πάθη μεταξύ των καλογέρων του θα είχαν εκλείψει.

Φρούδες ελπίδες!

Οι αιτίες του μίσους και της διαμάχης μεταξύ των διαφόρων φατριών του Αγίου Όρους τις περισσότερες φορές αν δεν είναι προσχηματικές έχουν σχέση τα χρήματα  όπως πχ στην ιστορία με τους  ΚΟΛΛΥΒΑΔΕΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΒΓΗΚΑΝ ΤΑ ΚΟΛΛΥΒΑ ΞΙΝΑ

Προσχηματική αιτία ήταν στον αιώνα μας η πρόσφατη  διαμάχη μεταξύ Παλαιάς και Νέας Αδελφότητας στην μονή Εσφιγμένου.

Η Νέα Αδελφότητα μοναχών συγκροτήθηκε με απόφαση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους, το 2005, και έκτοτε θεωρείται νόμιμη, αλλά η παλιά αρνείται να παραδώσει το Μοναστήρι και το αντιπροσωπείο, με συνέπεια να σημειώνονται κατά καιρούς εντάσεις και επεισόδια με κλωτσοπατινάδες μεταξύ των καλογέρων και των αστυνομικών που προσπαθούν να επιβάλλουν την τάξη.

Η αιτία της διαμάχης είναι απλή και αποτελεί κλασσικό παράδειγμα του πως το θρησκευτικό μίσος διαβρώνει τον εγκέφαλο των ανθρώπων αλλά και του πως επίσης το ιερατείο περιφρουρεί τα κεκτημένα του.

Το 1965,  ο τότε οικουμενικός πατριάρχης Αθηναγόρας συμπροσευχήθηκε στα Ιεροσόλυμα με τον Πάπα Παύλο τον Στ'.

Έγκλημα καθοσιώσεως!

Η προσέγγιση αυτή ορθόδοξης και καθολικής Εκκλησίας προκάλεσε την οργή των Εσφιγμενιτών, οι οποίοι από το 1972 έπαψαν να μνημονεύουν στην προσευχή τους τον Οικουμενικό Πατριάρχη και αποχώρησαν από την ιερά κοινότητα.

Αυτό δεν έγινε δεκτό από το Πατριαρχείο  και έτσι αυτοί  κηρύχθηκαν σχισματικοί.

Η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους συγκρότησε Νέα Αδελφότητα μοναχών την οποία και θεωρεί νόμιμη, όπως επίσης και η πολιτεία και τα δικαστήρια, αλλά η παλιά αρνείται να παραδώσει το Μοναστήρι και το αντιπροσωπείο.

Μπουκάρουν κάθε τόσο οι της Νέας Κοινότητας να καταλάβουν το μοναστήρι αμύνονται οι της Παλαιάς μέσα από αυτό και διαδραματίζονται σκηνές απείρου κάλους και αδελφικής αγάπης μεταξύ των ρασοφόρων αδελφών.

Ήδη το 2006 είχα γράψει για τα πρώτα επεισόδια, όταν οι νόμιμοι πήγαν   να λειτουργήσουν πριν τα Χριστούγεννα σε εκκλησία που κατέχουν οι παράνομοι  στο ποστ μου ΕΣΦΙΓΜΕΝΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Στο απολαυστικό αυτό ποστ έχω δημοσιεύσει και όσες παροιμίες μπόρεσα να συλλέξω σχετικά με τους καλόγερους.

Το 2013 ένας ατυχής δικαστικός επιμελητής πήγε να εκτελέσει τελεσίδικη δικαστική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων στην μονή και του έριξαν τρεις μολότοφ και έναν εκρηκτικό μηχανισμό.

Τις προηγούμενες μέρες όμως αντί για μολότοφ έσκασε σαν μπόμπα η δικαστική απόφαση για τα γεγονότα αυτά.

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης  έκρινε ενόχους κατά πλειοψηφία (5-2), για ηθική αυτουργία τον ηγούμενο Μεθόδιο και ομόφωνα ένα μοναχό, για εμπρησμό, έκρηξη, κατοχή και χρήση εκρηκτικών και παράνομη οπλοχρησία και τους καταδίκασε σε 20 χρόνια φυλακή!

Επίσης, το δικαστήριο αποφάσισε η έφεσή τους να μην έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, που σημαίνει ότι πρέπει να συλληφθούν άμεσα και να οδηγηθούν στη φυλακή.

Μένει λοιπόν τώρα να δούμε ποιοί και πως θα τους συλλάβουν και πως θα λήξει η χριστιανική αυτή ιστορία αγάπης.

Ελπίζω σε αυτή την φάση να μην δούμε να βγαίνει αντί για αγιαστούρα κανένα καλάσνικοφ και να ραντίζει όσους ατυχείς θα πάνε να εκτελέσουνε την δικαστική απόφαση!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 10-4-2017

Και βέβαια στο Ελληνικό κράτος πριν να προλάβει να εφαρμοστεί μια απόφαση ταχύτατα αναστέλλεται!

Έγινε δεκτή σήμερα η αίτηση αναστολής της ποινής, εναντίον του μοναχού και του ηγούμενου της Μονής Εσφιγμένου,  για τα επεισόδια με την μολότοφ το 2013 στις Καρυές.Οι ποινές αναστέλοντια μέχρι να τελεσιδικίσει η υπόθεση στο εφετείο.

ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΝΟΕΡΩΣ ΝΑ ΑΝΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΟΡΕΣ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΟΡΗΓΟΥΝ ΜΑΣΤΕΡ ΣΕ ΨΕΥΔΟΕΠΙΣΤΗΜΕΣ !

Στην Ελλάδα μερικά παντελώς άγνωστα τμήματα από τα περιφερειακά Πανεπιστήμια προσπαθούν να βρουν τρόπο για να ξεφύγουν από την αφάνεια τους.

Έτσι εδώ και 9 χρόνια το τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων του Πανεπιστημίου του Αιγαίου χορηγεί μεταπτυχιακό τίτλο στην Ομοιοπαθητική!

 Οπότε εύλογα τότε αναρωτήθηκα  ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ;

Το Μάστερ στην Ομοιοπαθητική αποτελεί πράγματι Παγκόσμια πρωτοτυπία! (Σχετικά στο: Ψευδοεπιστημονικό μεταπτυχιακό στην Ελλάδα του 21ου αιώνα.)

Ίσως μετά την επιτυχία του Μάστερ αυτού, να εκπληρώσουν και το αίτημα ενός πρωτοποριακού  ερευνητού που όπως λέει: Ψάχνω μεταπτυχιακό στη Βοσκή Αόρατων Μονόκερων!   

Με την ίδια λογική το Τμήμα Αγροτικής Ανάπτυξης Κατεύθυνση Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων του Δημοκρίτειου Παν. Θράκης στην Ορεστειάδα, ήταν αυτό που χορήγησε διδακτορικό τίτλο Ιατρικής, στον γνωστό τηλεοπτικό γιατρό που διαφημίζει το ΤΟ ΟΖΟΝ ΤΟΥ ΦΙΚΙΩΡΗ!

Επειδή όμως τέτοιες ενέργειες  οδηγούν στην αγανάκτηση 62 καθηγητές  Πανεπιστημίου και ερευνητές, οι οποίοι σε επιστολή τους χαρακτηρίζουν ντροπή για το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου τέτοια μεταπτυχιακά, σκέφτηκαν ορισμένοι σε άλλα Πανεπιστήμια ότι μπορούν να κάνουν την φιγούρα τους με απλούστερο και ποιο θεαματικό τρόπο και χωρίς να εκτίθενται με άσχετα με το αντικείμενο τους διδακτορικά  .

Πώς; 

Κάνοντας επίτιμους διδάκτορες τους αρχιεπισκόπους!

Δυστυχώς η πρώτη προσπάθεια του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Τάσου Κουράκη να αναγορευθεί το 2001 ο Χριστόδουλος επίτιμος διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής (!) του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απέτυχε καθώς αγανακτισμένοι φοιτητές μπούκαραν στην αίθουσα και οδήγησαν σε ματαίωση της εκδήλωσης.

Βέβαια επειδή από τότε έχουν περάσει αρκετά χρόνια ένα άλλο τμήμα περιφερειακού Πανεπιστημίου, το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου αναγόρευσε τον Ιερώνυμο σε επίτιμο διδάκτορα του!

Οι φοιτητές του τμήματος βέβαια, εύλογα διαμαρτύρονται αναρωτώμενοι:

Ο κ. Ιερώνυμος τι είδους σχέση έχει με την καλλιτεχνική δημιουργία, την ελεύθερη έκφραση και έρευνα; Πώς έχει συμβάλλει μέχρι τώρα η Εκκλησία στην ελεύθερη έκφραση και δη στην καλλιτεχνική;

Η ιδέα όμως της προβολής κάποιου άγνωστου τμήματος Πανεπιστημίου μέσω συσχετισμού του με την πανίσχυρη εκκλησία φαίνεται ότι οδηγεί ορισμένους και στην δημιουργία ημερίδων με απίθανο αντικείμενο!

Έτσι διαβάζω κατάπληκτος:

To Εργαστήριο Οργάνωσης και Διοίκησης Υπηρεσιών & Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολή Σπάρτης, διοργάνωσε το απόγευμα της Δευτέρας 16 Ιανουαρίου 2017 επιστημονική ημερίδα, στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου στη Σπάρτη, με θέμα «Η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς».

Σκοπός της ημερίδας ήταν η προσέγγιση της έννοιας και της μεθόδου – τεχνικής της Νοεράς Προσευχής, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδρασή της και στα οφέλη της στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς, καθώς και η συσχέτισή της με την αποτελεσματικότητα, παραγωγικότητα και κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Προφανώς οι άνθρωποι δεν έκαναν ούτε μια στοιχειώδη έρευνα για να δουν ότι υπάρχουν τεκμηριωμένες μελέτες για την αναποτελεσματικότητα   της προσευχής.

Υπάρχει διάχυτη η φήμη ότι αν προσευχηθείς για κάποιον βαριά ασθενή που νοσηλεύεται σε ΜΕΘ θα βελτιωθεί έτσι η έκβαση της ασθενείας του.

Ο ομότιμος καθηγητής της Ψυχιατρικής και ψυχαναλυτής Θανάσης Τζαβάρας , που δυστυχώς δεν είναι πια μαζί  μας (γράφω σχετικά γι΄αυτόν εδώ) παρέμεινε για 3 ½ μήνες σε βαριά κατάσταση στην ΜΕΘ του Ευαγγελισμού.

Μετά την αποθεραπεία του, μετέφερε την εμπειρία του από αυτή την νοσηλεία σε ένα συγκλονιστικό βιβλίο με τίτλο Ταξίδι από τα Κύθηρα Β΄Εκδ.2010 Εκδ. Συνάψεις .

Μεταφέρω λοιπόν από αυτό τα σχετικά με την προσευχή:

Η όλη μυθολογία περί θεραπευτικής σημασίας της προσευχής κατέπεσε με την δημοσίευση το 2006 μιας εμπεριστατωμένης πολυκεντρικής μελέτης  στις ΗΠΑ. Τα συμπεράσματα που όχι μόνο δημοσιεύτηκαν στον επιστημονικό τύπο, αλλά και απετέλεσαν  και αντικείμενο ενημερωτικών άρθρων στις μεγάλες εφημερίδες , είναι ότι επρόκειτο περι μιας τυπικής αυταπάτης για να μην πω απάτης. 
Με δύο λογια σε τρείς ομάδες ασθενών που βρίσκονταν στην εντατική μετά από καρδιακό bypass, όπου κάθε ομάδα αποτελούνταν από 500 ασθενείς το μόνο που απεδείχθη με στατιστικώς έγκυρη μέθοδο, ήταν ότι είτε κάποιος δεχόταν στοχοποιημένες  προσευχές , είτε δεν δεχόταν,αυτό που παρέβαινε στα τελικά αποτέλεσματα ήταν πως όποιος ήταν «ενήμερος» ότι  προσεύχονταν για την σωτηρία του, πήγαινε χειρότερα από τους άλλους  είτε όντως προσεύχονταν είτε δεν προσεύχονταν γι΄ αυτόν.

Ελπίζω στην επόμενη ημερίδα που θα διοργανώσουν, να ασχοληθούν με ένα εξίσου αντίστοιχης σοβαρότητας φλέγον θέμα που  είναι η επίδραση και τα οφέλη της Αστρολογίας στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς.

Εάν δε κληθούν και επιστήμονες  από άλλα διάσημα πανεπιστήμια για να συμβάλλουν με τις γνώσεις τους,  μπορεί το θέμα να επεκταθεί και σε συμπόσιο εάν πχ η αστρολογία συνδυαστεί  με τα θεραπευτικά αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής ή και με το όζον  του Φικιώρη.

Συγκλονιστική θα είναι δε η επιτυχία του Συμποσίου αν συμμετάσχει και η Εκκλησία, με ταυτόχρονη χρήση θρησκευτικών Ήχων και Εικόνων από νοερώς προσευχόμενους παπάδες!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

H.Benson et al.(2006) Study of the therapeutic effects of intercessory prayer (STEP) in cardiac bypass patients.A multicenter randomized trial of uncertainly and certainly of receiving intercessory prayer. American Heart Journal 151,4,934-942.

Jean-Yves Nau. La priere serait dangereuse  pour la santé. Le Monde 7 April 2006

Το εξωφρενικό σχόλιο του Μαξίμου για τη Δικαιοσύνη και το επικείμενο τέλος εποχής.

Μεταφέρω χωρίς σχόλια, μιας και δεν είμαι Μαξίμου, ένα επίκαιρο άρθρο του Πάνου Παπαδόπουλου  από το Protagon. (οι υπογραμμίσεις με έντονα γράμματα είναι δικές μου)

Οταν έχεις δει την Ολγα Γεροβασίλη να βγαίνει βαριανασαίνοντας στην τηλεόραση μέσα στη νύχτα για να καταγγείλει την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις τηλεοπτικές άδειες, πρέπει να είσαι κάπως προετοιμασμένος. Αυτή την κυβέρνηση δεν την νοιάζει και πολύ το δημοκρατικό εθιμικό που μας επιβάλλει να μην σχολιάζουμε τις δικαστικές αποφάσεις· τέτοιες τυπικότητες είναι σαν τις γραβάτες των πλουσίων και ως γνωστόν στην κυβέρνηση δεν φορούν γραβάτες παρά μόνο για να μπουν σε πάρτι στην Ουάσιγκτον.

Αλλά θα πίστευε κανείς ότι η ιστορική απόφαση του Αρείου Πάγου για τη μη έκδοση των οκτώ τούρκων αξιωματικών δεν θα έμπαινε στο μικροσκόπιο του σχολιασμού από τα κυβερνητικά στελέχη. Θα περίμενε κανείς ότι το Μαξίμου θα επεδείκνυε το στοιχειώδες πολιτικό τακτ και, απέναντι σε μια κρίση του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας, θα αρκούνταν στο καταφύγιο του «δεν σχολιάζουμε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης».

Αμ, δε! Το επίσημο δελτίο Τύπου που έφυγε από το Μαξίμου το απόγευμα της Παρασκευής δεν μπορούσε να είναι λιγότερο ξεκάθαρο: «Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού για την απόφαση του Αρείου Πάγου». Σχόλιο. Του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού. Για την απόφαση του Αρείου Πάγου.

Και τι αναφέρει σε αυτό; Κατ’ αρχάς διαβεβαιώνει ότι από την πρώτη στιγμή «η ελληνική κυβέρνηση καταδίκασε απερίφραστα την απόπειρα πραξικοπήματος και στήριξε τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, καθώς και την τήρηση της συνταγματικής νομιμότητας στη γείτονα μας».

Για χάρη της συζήτησης ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι ο συντάκτης του πρωθυπουργικού σχολίου δεν τολμά καν να αναφέρει τη λέξη «Τουρκία»· αναφέρεται γενικά σε ένα πραξικόπημα κατά μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Δηλαδή, αν δεν γνωρίζεις λεπτομέρειες της υπόθεσης δεν καταλαβαίνεις σε ποιους και σε τι αναφέρεται. Λεπτομέρειες. Ας διαβάσουμε παρακάτω:

«Υπογραμμίζουμε σήμερα, όπως και τότε, ότι οι υπαίτιοι του πραξικοπήματος δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην χώρα μας».

Συγγνώμη, αλλά πώς η κυβέρνηση γνωρίζει αν πρόκειται για πραξικοπηματίες ή όχι; Οι ίδιοι το αρνούνται. Υιοθετεί το Μαξίμου τους ισχυρισμούς της Αγκυρας; Με αυτό το timing της δημοσιοποίησης του πρωθυπουργικού σχολίου, η κυβέρνηση δείχνει να αναφέρεται στους Οκτώ και αυτοί να έχουν δικαστεί ήδη! Και είτε α) βγήκαν πραξικοπηματίες και επομένως ισχύει το ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι στη χώρα μας -αλλιώς: μια έμμεση «εντολή» να μην τους χορηγηθεί άσυλο-, είτε β) δεν είναι «υπαίτιοι του πραξικοπήματος» άρα δεν ισχύει ο αφορισμός. Το πρόβλημα όμως δεν είναι αυτό, δεν είναι τα αμφίσημα και οι ακροβασίες του επίμαχου σχολίου για την απόφαση του Αρείου Πάγου.

Είναι εμφανής και ως έναν βαθμό συγκινητική η προσπάθεια του Μαξίμου να κατευνάσει τον Ταγίπ Ερντογάν. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο: το σχόλιο εκδόθηκε με μία ημέρα καθυστέρηση και αφού ο Ερντογάν βγήκε και κατήγγειλε ότι το καλοκαίρι ο Αλέξης Τσίπρας του είχε υποσχεθεί να του στείλει πακέτο τους Οκτώ σε αμπαλάζ δώρου και με φιόγκο.

Αλλά αν ο Ερντογάν λέει αλήθεια, τότε ο Πρωθυπουργός έχει προκαταλάβει την απόφαση των δικαστηρίων. Το έχει ξανακάνει βέβαια αυτό όταν προέβλεψε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν πρόκειται να κρίνει αντισυνταγματικό τον νόμο Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες… Από την άλλη, αν όντως έγινε έτσι, είναι να απορείς με τον Ερντογάν, που πήρε ως δεδομένη μια υπόσχεση του Τσίπρα, του ανθρώπου που έχει εγγυηθεί ότι θα σκίσει τα μνημόνια, ότι δεν θα ξαναπληρώσουμε ΕΝΦΙΑ και ότι θα μας παρακαλούν να μας δανείσουν. Τέλος πάντων.

Το θέμα, ο πυρήνας του προβλήματος, είναι το σχόλιο αυτό καθεαυτό. Για μια απόφαση της ανώτατης μορφής της Δικαιοσύνης στη χώρα μας. Για ένα ζήτημα που άπτεται βασικών αρχών ανθρωπισμού όπως η προστασία ενός ικέτη που -ασχέτως αν είναι ή όχι «υπαίτιος του πραξικοπήματος»- κινδυνεύει με βασανιστήρια και πιθανότατα με την εκτέλεση από την κρεατομηχανή ενός απολυταρχικού καθεστώτος. Το Μαξίμου βγαίνει και σχολιάζει με τέτοιο τρόπο, με υπονοούμενα, ασάφειες και αφορισμούς, μια τέτοια σημαντική δικαστική απόφαση.

Θα μου πείτε, τι να έκανε και το Μαξίμου; Να έβγαινε και να έλεγε ότι φταίνε οι δυνάμεις της διαπλοκής και τώρα που δεν εκδόθηκαν οι Οκτώ θα μείνουν κι άλλα 15.000 παιδάκια εκτός παιδικών σταθμών;

 Τέλος Εποχής

Εάν αληθεύει η ειδησεογραφία, αυτό το Σαββατοκύριακο θα είναι το  τέλος εποχής για το συγκρότημα του ΔΟΛ  με αποτέλεσμα  το αναπόφευκτο κλείσιμο των δύο ιστορικών εφημερίδων του, ΝΕΑ και ΒΗΜΑ.

Στο μπλόγκ μου έχω πολλές φορές μεταφέρει αξιόλογα κείμενα που έχουν δημοσιεύσει συνεργάτες τους, οι οποίοι ανήκουν στην αφρόκρεμα της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Προσωπικά μετά το κλείσιμο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ και τώρα του ΒΗΜΑΤΟΣ και των ΝΕΩΝ φοβάμαι πως δεν θα αργήσει να μπει η ταφόπλακα στον με φθίνουσα πορεία σοβαρό Ελληνικό τύπο.

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ-ΤΑ ΚΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΕΡ

Η διακυβέρνηση της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν η αναπόφευκτη κατάληξη μιας έμφυτης ίσως δυσανεξίας των Ελλήνων να αποδεχτούν την πραγματικότητα όταν αυτή δεν τους είναι αρεστή.

Η πραγματικότητα ήταν ότι η χώρα μετά την διεθνή οικονομική κρίση είχε πλέον χρεοκοπήσει, για πολλούς λόγους που δεν είναι του παρόντος. Για να σωθεί έπρεπε να ληφθούν επώδυνα και αντιδημοτικά μέτρα τα οποία αναπόφευκτα θα καθόριζαν εκείνοι που με το χρήμα τους θα μας βοηθούσαν.

Στην ίδια κατάσταση με μας βρέθηκαν η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Κύπρος και η Ισλανδία οι οποίες όμως σήμερα κατάφεραν ταχύτατα να ανακάμψουν, για ένα πολύ απλό λόγο: αντί να αλληλοτρώγονται για το ποιος φταίει γιατί βυθίζεται  το πλοίο, κοίταξαν όλοι μαζί πως θα το σώσουν.

Αντίθετα στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, αντί της αποδοχής της πραγματικότητας και της αντιμετώπισης της, ξεκίνησαν οι αλληλοκατηγορίες των πολιτικών παρατάξεων και στο μόνο θέμα που υπήρχε ομοφωνία ήταν, αφού βέβαια εμείς ως λαός δεν μπορεί ποτέ να φταίμε σε τίποτα, ότι υπαίτιοι για την σημερινή μας κατάσταση είναι οι  δανειστές μας, που κατά απαράδεκτο τρόπο μας ζητάνε να κάνουμε μεταρρυθμίσεις στο άψογο κράτος μας για να διασφαλίσουν οι αχρείοι ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους!  

Αυτή η κατάσταση είχε σαν αποτέλεσμα ο καταγγελτικός λόγος να αναδείξει στην πολιτική ζωή της χώρας περιθωριακά πολιτικά μορφώματα, όπως την Χρυσή Αυγή, την Ένωση Κεντρώων, τους ΑΝΕΛ και τον ΣΥΡΙΖΑ και σε τελική κατάληξη την τερατογένεση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μετά τον γάμο της αριστεράς με την ακροδεξιά.

Την προηγούμενη διετία έχω γράψει αρκετά άρθρα στα οποία αναπτύσσω με στοιχεία τις κυβερνητικές ανεπάρκειες, αστοχίες και τις συνεχείς κωλοτούμπες από τις προεκλογικές διακηρύξεις.

Αντί να επαναλάβω και εδώ όλες αυτές τις τραγικά αποτυχημένες κυβερνητικές ενέργειες πριν και μετά την κωλοτούμπα από το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης , που ζήσαμε αυτά τα δύο χρόνια, προτίμησα να σας παραθέσω μερικά από τα πιο ουσιαστικά κείμενα που δημοσίευσα αυτό το διάστημα.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ 21-2-15

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ Η ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ 1-3-15

 ΟΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ 9-5-15

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 23-5-15

ΑΝΙΚΑΝΟΙ Ή ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ;  28-6-15

 Η 7η ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΧΩΡΑ 19-7-15

Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ 7-8-15

ΕΠΤΑ ΜΗΝΕΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ 15-8-15

Ο ΠΙΟ ΑΠΟΤΥΧΗΜΈΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ 24-8-15

ΟΤΑΝ Η ΑΝΙΚΑΝΌΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΊΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ 6-4-16

ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΟΥ ΣΤΗΒ ΤΖΟΜΠΣ 25-5-16

ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 2-6-16

Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ!  14-6-16

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ακόμα και όταν ήλπιζα  ότι αυτή κυβέρνηση θα πετύχει σε κάτι και έγραφα ένα κείμενο θετικό γι΄ αυτήν, ταχύτατα αυτή φρόντιζε να διαψεύσει τις ελπίδες μου.

Μερικά από αυτά τα κείμενα είναι τα εξής:

ΕΜΠΑΙΝΕ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ! 13-2-15

 ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!  13-7-15

Ο ΦΙΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ 25-9-16

Η αριστερά στην Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση είχε πετύχει να δημιουργήσει μια αρκετά διαδεδομένη αίσθηση στον κόσμο ότι διαθέτει ένα ηθικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων πολιτικών δυνάμεων.

Πράγματι αυτό το πλεονέκτημα υπήρχε αλλά ο λόγος που υπήρχε ήταν δυστυχώς πολύ απλός. Δεν είχε μέχρι τότε αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες και δεν είχε υποστεί την αναπόφευκτη φθορά που προκαλεί η εξουσία όταν για να παραμείνεις σε αυτήν πρέπει να κάνεις αρκετούς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις πολύ συχνά ενάντια στην ιδεολογική σου καθαρότητα.

Ένα κλασσικό πρόσφατο παράδειγμα.

Ανέκαθεν η αριστερά, στην χώρα μας και διεθνώς, έχει σταθεί και πολύ σωστά, ενάντια στην ομοφοβία που διακρίνει πολλούς δεξιούς.

Όταν όμως ο ΑΝΕΛ Κώστας Κατσίκης έλεγε στην Βουλή: μπορεί ένας τρανσέξουαλ να είναι παιδαγωγός; Μπορεί ένας γκέι να είναι μπέιμπι σίτερ;Μπορεί; Ρωτάω; δεν σηκώθηκε κανένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ να του απαντήσει, ενώ στις πρόσφατες ηλιθιότητες του Γιακουμάτου άμεση ήταν η καταγγελία τους από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σχετικά κείμενα είναι:

ΤΟ ΑΠΟΛΕΣΘΕΝ ΗΘΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 1-9-15

ΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ 26-11-15

Η "ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ" ΓΙΑ ΤΑ "ΕΙΔΙΚΑ" ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ 4-3-16

Ας δούμε όμως και τα θετικά στοιχεία που προέκυψαν από την διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αυτά τα δύο χρόνια.

Μέσα στα χρόνια αυτά προσγειώθηκαν, με επώδυνο βέβαια τρόπο, όσοι είχαν πιστέψει ότι μπορεί μια κυβέρνηση στην Ελλάδα να αλλάξει την Ευρώπη η οποία θα χόρευε με τους ελληνικούς ζουρνάδες, ότι θα τρέξουν οι  κινέζοι, ο Πούτιν ακόμα και ο μακαρίτης σύντροφος Τσάβες! να μας δώσουν τα λεφτά τους για να τα διαχειριστούμε όπως θέλουμε εμείς και όχι με μνημόνια, τα οποία θα σχίζαμε στο Σύνταγμα μαζί με τους αγανακτισμένους ή έστω και στα Ζάππεια με τον Σαμαρά!

Διαπίστωσαν επίσης με σπαραγμό ψυχής ότι και ΕΜΦΙΑ θα πληρώσουν, ενώ αντίστοιχα και οι συντάξεις μειώθηκαν  και οι φόροι αγκαλιά με το ΦΠΑ αυξήθηκαν και βέβαια 13^η σύνταξη, όπως ονομάστηκε το επίδομα που δόθηκε δεν πρόκειται να το ξαναδούν μετά την επιστολή «δεν θα το ξανακάνουμε» του Τσακαλώτου.

Προσγειώθηκαν επίσης και οι ανόητοι που πίστεψαν τον προ κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ότι αν δηλώσουν «Δεν πληρώνω», δεν θα πληρώσουν ,γιατί με κάποιο  μαγικό τρόπο θα βρεθούν χρήματα για να λειτουργήσει αυτό το κράτος. Επειδή όμως η βλακεία είναι νόσος ανίατος μερικοί  όταν τους ήρθε το μπουγιουρντί να πληρώσουν κατέφυγαν στα λεφτά του Σώρρα!

Βέβαια αυτή η απότομη προσγείωση κατάληξε στην υπογραφή του 3^ου μνημονίου που μας στοίχησε κατά Στουρνάρα 86 δις και κατά τον  επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ 100 δις και αν δεν κλείσει και τωρινή αξιολόγηση ίσως και άλλα με  ένα 4^ο  μνημόνιο.

Ήδη αποδέχτηκαν αδιαμαρτύρητα και το υπερ-ταμείο και τον «κόφτη» που οι προηγούμενες κυβερνήσεις των Νενέκων είχαν αρνηθεί καν να τα συζητήσουν.

Δεν είναι περίεργο λοιπόν ότι στα 2 χρόνια διακυβέρνησης η απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα έχει σαν αποτέλεσμα το 86,5% των Ελλήνων να δηλώνει δυσαρεστημένο με την κυβέρνηση.  

Τελικά ίσως το μεγαλύτερο κέρδος για την χώρα από αυτή την διακυβέρνηση είναι αυτό που είχα γράψει στις 4-7-16 στο   Ο ΣΥΝΕΠΗΣ κ. ΔΡΙΤΣΑΣ :

Αν, ο μη γένοιτο, αναλάμβαναν στην θέση του (του Τσίπρα) ξανά οι πουλημένοι, οι δωσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες κτλ θα υπέγραφαν μεν ακριβώς τα ίδια, αλλά θα ξαναείχαν όμως  στους δρόμους τους γνήσιους και άδολους αντιμνημονιακούς αγωνιστές, πλην βεβαίως του τελευταίου αριστερού μνημονίου, να διαδηλώνουν ειρηνικά κάθε μέρα πετώντας και μερικές μολότοφ για να αποκτήσει χρώμα η διαδήλωση.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 25-1-2017

Αξίζει νομίζω να προσθέσω την κατάληξη του άρθρου του Γιώργου Καρελιά  με τίτλο Επέτειος – Η πιο μεγάλη «προσφορά» του ΣΥΡΙΖΑ

Όμως, θα υποστηρίξω κάτι, εκ πρώτης όψεως, παράδοξο, το οποίο μένει να επιβεβαιωθεί ή όχι στον ιστορικό χρόνο. Αυτό καθεαυτό το γεγονός της αριστερής διακυβέρνησης αποτελεί την πιο μεγάλη «προσφορά» του ΣΥΡΙΖΑ. Για δύο λόγους:

Πρώτον, διότι κανένα κομμάτι από το πολιτικό σύστημα –όπως αυτό ορίζεται από τις έννοιες Δεξιά, Κέντρο και Αριστερά– δεν έχει μείνει έξω από την άσκηση της διακυβέρνησης (μιλάμε για τις δυνάμεις που το επιδίωξαν, διότι υπάρχουν και άλλες που δεν το επιδιώκουν, πχ ΚΚΕ). Έτσι, ο κύκλος κλείνει.
Δεύτερον, διότι με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ περιορίζονται, αν δεν εκλείπουν οριστικά, οι ψευδαισθήσεις ότι υπάρχουν εναλλακτικοί δρόμοι άσκησης της εξουσίας ριζικά διαφορετικοί από όσους γνωρίσαμε. Και, κυρίως, εκλείπουν οι αυταπάτες ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια για σημαντική βελτίωση στη ζωή των ανθρώπων, ειδικά σήμερα που οι δεσμεύσεις τη χώρας είναι πολλές και αξεπέραστες.

Εν κατακλείδι: η απογοήτευση από την πρώτη αριστερή κυβέρνηση είναι η αρνητική όψη. Υπάρχει και η θετική: τη θέση των αυταπατών και των φαντασιώσεων, που υπήρχαν μέχρι πριν από δύο χρόνια, πήραν ο ρεαλισμός και-ελπίζουμε- η αυτογνωσία. Σε κάθε περίπτωση, τώρα πια ουδείς θα δικαιούται να λέει «δεν ήξερα». Τους ξέρουμε πλέον όλους.

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ 25 -1-2017

Δεν ξέρω γιατί το βίντεο αυτό μου θύμισε το ανέκδοτο με τον λαγό που κοκορευόταν ότι έχει πηδήξει το λιοντάρι.

Όταν το έμαθε αυτό το λιοντάρι τον βούτηξε από το αυτί και τον ρώτησε τι είναι αυτά που λέει, οπότε και αυτός του απάντησε:

-Έλα μωρέ σαχλαμάρες, έτσι πίνοντας τον καφέ μας λέμε και καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα !