ΣΑΦΕΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΛΙΒΑΝΙΖΟΥΜΕ ΣΩΣΤΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ!

Ως γνωστό ο ιστότοπος αυτός διακρίνεται για την πληροφόρηση του σε θέματα θρησκείας.
Ήδη στο παρελθόν με  εμπεριστατωμένο ποστ μου, ενημέρωνα τους χριστεπώνυμους αναγνώστες μου για τις βασικές και προαπαιτούμενες προϋποθέσεις για να μεταλαμβάνουν σωστά.(  ΕΑΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΒΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ)
  Σήμερα χάρις στις λεπτομερείς πληροφορίες που υπάρχουν σε σοβαρό χριστιανικό ιστότοπο  θα σας ενημερώσω σε ένα άλλο ουσιαστικό θέμα, βασικό για κάθε ευσεβή χριστιανό, και αυτό δεν είναι παρά το  Πώς πρέπει να λιβανίζουμε σωστά στο σπίτι μας

Σας μεταφέρω ολόκληρο το σημαντικό αυτό κείμενο.
Όταν ξυπνήσουμε το πρωί και αφού έχουν φύγει τα πρόσωπα εκείνα που πιθανόν να τους ενοχλεί το λιβάνι για να μη τους δώσουμε αφορμή να αγανακτήσουν και να νευριάσουν και έτσι να χάσουμε την ήρεμη ψυχική κατάσταση που χρειάζεται για να λιβανίσουμε.
Ετοιμαζόμαστε λοιπόν και προτού πιούμε τον καφέ μας ή φάμε οτιδήποτε άλλο για πρωινό παίρνουμε το λιβανιστήρι.
Πρώτα λέμε την εξής Προσευχή:
Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου· ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή, εἰσάκουσόν με, Κύριε.
Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰς ὀσμὴν εὐωδίας πνευματικῆς· ὃ προσδεξάμενος εἰς τὸ ὑπερουράνιόν σου Θυσιαστήριον, ἀντικατάπεμψον ἡμῖν τὴν χάριν τοῦ Παναγίου σου Πνεύματος. 

Παίρνουμε άνθη από επιτάφιο ή άνθη από την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως που μας δίνει ο ιερέας δενδρολίβανο ή από την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου τον βασιλικό ή και των Βαΐων τα βάγια τα ξεραίνουμε καλά, όχι στον ήλιο για μερικές ημέρες. 
Αφού λοιπόν ξεραθούν καλά, τα τρίβουμε να γίνουν μικρά κομματάκια σαν τα όσπρια. Τα φυλάμε για όλο το χρόνο μέσα σε γυάλινο ή χάρτινο κουτί. Παίρνουμε το λιβανιστήρι και ντύνουμε με αλουμινόχαρτο το σκαφάκι του, καθώς επίσης και το επάνω μέρος του λιβανιστηριού. Αυτό το κάνουμε για να μην καθόμαστε να τρίβουμε και να καθαρίζουμε το λιβανιστήρι που μετά από λίγο καιρό θα μαυρίσει και θα κολλάει. Κερδίζουμε έτσι κόπο και χρόνο.
Έτσι με αυτό τον τρόπο διατηρούμε το λιβανιστήρι μας καθαρό αφαιρώντας μόνο το αλουμινόχαρτο και βάζοντας καινούργιο μετά από λίγο διάστημα.

 Αφού λοιπόν ετοιμάσαμε έτσι το λιβανιστήρι μας και έχουμε έτοιμα τα αποξηραμένα άνθη παίρνουμε με την τσιμπίδα μας μερικά και τα βάζουμε στο λιβανιστήρι. Κατόπιν ανάβουμε το καρβουνάκι μας φυσώντας το συνέχεια μέχρις ότου κοκκινίσει καλά, και το βάζουμε αναμμένο επάνω στα άνθη του λιβανιστηριού. 

Έπειτα παίρνουμε ένα σπυρί μοσχολίβανο εάν είναι μεγάλο ή τρία εάν τα σπυριά είναι μικρά. Βάζοντας τα επάνω στο αναμμένο καρβουνάκι το ένα σπυρί να λέμε ένας είναι ο Θεός. 
 Εάν βάλουμε 2 να λέμε δύο είναι οι φύσεις του Χριστού Θεός και άνθρωπος (Θεάνθρωπος) Ένας Θεός.
 Εάν βάλουμε τα τρία μικρά να λέμε Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Τρία πρόσωπα ένας Θεός. Αρχίζουμε λοιπόν να λιβανίζουμε πρώτα το εικονοστάσι με τις εικόνες και να λέμε στο Χριστό.

Κύριε ελέησον και ευλόγησαν τον οίκο τούτον ως αγαθός και ελεήμων Θεός. 
 Μετά στην Παναγία και να λέμε Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς και προστάτεψε τους δούλους του υιού σου.
 Μετά τους Αγίους και να λέμε. Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών. Δόξα σοι ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού δόξα σοι.
Αφού τελειώσουμε με το εικονοστάσι και τις εικόνες πηγαίνουμε σε κάθε ένα δωμάτιο και επάνω από το κρεβάτι του κάθε ατόμου να σταυρώνουμε τρεις φορές με το λιβανιστήρι λέγοντας.
Κύριε ελέησον και ευλόγησαν τον δούλον σου (τάδε ….. ) ως αγαθός και ελεήμων Θεός. Επαναλαμβάνουμε τρεις φορές. Τελειώνοντας τα δωμάτια βγαίνουμε στην εξώπορτα, και σταυρώνουμε τρεις φορές με το λιβανιστήρι λέγοντας τρεις φορές.
Κύριε αποδίωξαν κάθε εχθρό ορατών και αόρατων και πολέμιων εκ του οίκου τούτου ως αγαθός και ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός.
Τέλος βγαίνοντας στην μπαλκονόπορτα για να αφήσουμε το λιβανιστήρι λέμε και εκεί σταυρώνοντας τρεις φορές με το λιβανιστήρι και λέγοντας τρεις φορές το Κύριε αποδίωξαν κάθε εχθρό και πολέμιον εκ του οίκου τούτου ως αγαθός και ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός.
 

Μετά το λιβάνισμα του σπιτιού μας κάνουμε την προσευχή μας προσευχόμενοι μπροστά στο εικονοστάσι με τις εικόνες, ανάβοντας τρία καθαρά κεριά ή δύο ή ένα. 
 Τα τρία είναι τα τρία πρόσωπα της Α. Τριάδος τα δύο οι δύο φύσεις του Χριστού Θεού και ανθρώπου Θεάνθρωπος και το ένα δηλώνει τον ένα Αληθινό Θεό.
Μόλις τελειώσουμε την προσευχή μας τα σβήνουμε τα κεριά. Την στάκτη από το λιβανιστήρι την άλλη μέρα την βάζουμε σε μια χαρτοπετσέτα και την ρίχνουμε σε ένα τενεκέ και όταν μαζευτούν πολλά τα καίμε, και την στάκτη από τον τενεκέ την θάβουμε στον κήπο μας ή εάν δεν έχουμε κήπο όταν βρεθούμε στο ύπαιθρο.
Λιβανίζουμε έτσι κάθε πρωί (αλλά και οποιαδήποτε ώρα μέρα ή νύχτα μπορούμε να λιβανίζουμε) ούτως ώστε να μας έχει φυλαγμένους όλη μέρα ο Θεός η Παναγιά μας και οι Άγιοί μας.

ΑΜΗΝ
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ, ΤΟ ΣΑΧΕΛ ΚΑΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ.

Η  χώρα μας είναι σήμερα ελεύθερο κράτος  χάρις στην ναυμαχία της Ναυαρίνου . 
Δύο ήσαν βασικά οι λόγοι που οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής πολέμησαν και κατατρόπωσαν τον Τουρκικό στόλο. Αν οι Τούρκοι κατέπνιγαν την Επανάσταση που ήδη έπνεε τα λοίσθια, τότε οι τραπεζίτες του Λονδίνου, όπως ο Χάμπρο, που δάνεισαν τις επαναστατικές κυβερνήσεις με στερλίνες, και είχαν εκδώσει ομόλογα με υψηλό επιτόκιο θα έχαναν τα λεφτά τους με ενδεχόμενο κραχ στην οικονομία της Αγγλίας.
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι  δεν μπορούσαν να ανεχθούν την ανασυγκρότηση μίας ισχυρής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τον Μωχάμετ Άλυ, που θα καταργούσε την αποικιακή εκμετάλλευση του αχανούς οθωμανικού κράτους από τους Ευρωπαίους και θα άλλαζε άρδην τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η στυγνή αλήθεια είναι αυτή που είπε κάποτε  ο Πάλμερστον, «η Μεγάλη Βρεταννία δεν έχει μόνιμους φίλους αλλά μόνιμα συμφέροντα».
Ο  ευφυής Ελευθέριος Βενιζέλος  αντίστοιχα είχε κατανοήσει πλήρως ότι στην διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν αιώνιοι φίλοι παρά μόνο αιώνια συμφέροντα και έτσι πέτυχε στον Α΄παγκόσμιο πόλεμο να βγει κερδισμένη η χώρα μας καθώς,χάρις σε αυτόν, βρέθηκε με το μέρος των νικητών.
Αυτές τις σκέψεις έκανα μετά την πρόσφατη συμφωνία της χώρας για τον εξοπλισμό της από την Γαλλία. Η κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε σωστά και επιτυχώς, την ανάγκη που είχε η Γαλλία να αποδείξει διεθνώς, μετά την αιφνιδιαστική δημιουργία της  AUCUS (ΗΠΑ, Αυστραλία, Η.Β.) πως είναι η σημαντικότερη πολεμική δύναμη της Ευρώπης  και μπορεί έτσι να εξοπλίζει και αυτή συμμαχικές της Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ελλάδα, με τελευταίας τεχνολογίας όπλα. Όπλα που βελτιώνουν σημαντικά την θέση της χώρας μας απέναντι στον μόνιμο τσαμπουκά της περιοχής.
Το κόστος βέβαια για την υπερχρεωμένη χώρα μας είναι μεγάλο, αλλά όσο η Τουρκία δεν λέει να κατανοήσει  ότι δεν μπορεί  να επιβάλλει με το δίκαιο του ισχυρότερου τις θέσεις της και πως ο μόνος τρόπος  ειρηνικής συνύπαρξης στην περιοχή είναι να αποδεχθεί την επίλυση των διαφορών μας μέσω των κανόνων του διεθνούς δικαίου, ο εξοπλισμός μας θα είναι αναγκαίος και δυστυχώς και οι δύο χώρες  θα αιμορραγούν οικονομικά για εξοπλισμούς.
Και όπως έχει πει ο Ελ.Βενιζέλος αν φτάσουμε να προσέλθουμε σε διαπραγματεύσεις χωρίς να έχεις στρατιωτική ισχύ, προσέρχεσαι ως ικέτης, και όχι ως συνομιλητής.
 Είναι πραγματικότητα πάντως πως η Τουρκία διαθέτει μεγάλα γεωπολιτικά πλεονεκτήματα, ικανή διπλωματία, ισχυρό λόμπι στη Γερμανία, και έχει συνάψει μεγάλες εμπορικές συμφωνίες με τη Δύση, οι φίλοι της είναι και πολλοί και ισχυροί.
Από την άλλη πλευρά η Γαλλία, είναι η μόνη πυρηνική δύναμη της ΕΕ, η οποία στάθηκε στο πλευρό μας, όχι γενικώς και αορίστως αλλά μέσω μιας συμφωνίας με αμοιβαίες υποχρεώσεις. Ταυτόχρονα οι σχέσεις της με την Τουρκία δεν είναι καλές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε μια έξαρση μικροκομματικής πολιτικής, καταψήφισε την αγορά αυτή από την Γαλλία χαρακτηρίζοντας ο Τσίπρας την συμφωνία κακή και ανισοβαρή, όταν ήδη το 2018 ο ίδιος  διαπραγματευόταν αντίστοιχη αγορά, όπως έγραφαν τα ΝΕΑ το 2018!

Ανέφερε επίσης ότι δεν πρόκειται για συμφωνία μεταξύ ισότιμων εταίρων, επισημαίνοντας ότι προβλέπεται η καταβολή πάνω από 7 δισ. ευρώ σε Rafale και φρεγάτες από μία υπερχρεωμένη χώρα, χωρίς καμία συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας που καταρρέει, όπως είπε. 
Δεν ξέρω πάντως  ποια συμμετοχή θα μπορούσε να έχει η ελληνική αμυντική βιομηχανία όταν οι φρεγάτες Belh@rra βρίσκονται ακόμα στο στάδιο μελέτης και κατασκευής τους, με προοπτική η πρώτη να είναι έτοιμη το 2023.
Τέλος είπε πως: «Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να στείλουμε στρατιώτες να πολεμήσουν στο Σαχέλ όπου έχουν πεθάνει δεκάδες Γάλλοι στρατιώτες και σε αντάλλαγμα η Γαλλία δεν υποχρεούται να μας στηρίξει εκτός των χωρικών μας υδάτων, όπου είχαμε κρίση πέρσι». 

Η ζώνη του Σαχέλ αποτελείται από τον  Νίγηρα, το Τσαντ, τη Μαυριτανία, τη Μπουρκίνα Φάσο και το Μάλι. Με επικεφαλής τη Γαλλία, αλλά και στηριζόμενες άτυπα από τις ΗΠΑ, οι Ένοπλες Δυνάμεις των παραπάνω χωρών πολεμούν το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος της Μεγάλης Σαχάρας (EIGS), στο οποίο έχει ενσωματωθεί και ένας μεγάλος αριθμός τζιχαντιστών που ανήκουν στη λεγόμενη Μουσουλμανική Αδελφότητα, οι οποίοι έχουν σημαντική πολεμική εμπειρία την οποία απέκτησαν στο πλαίσιο των γεγονότων της Αραβικής Άνοιξης στα κράτη της Βορείου Αφρικής (Αλγερία-Λιβύη-Αίγυπτο-Τυνησία-Μαρόκο-Μαυριτανία). 
Υπερασπίζοντας τα συμφέροντα μεγάλων γαλλικών εταιρειών που υπάρχουν εκεί, η Γαλλία αντιμετωπίζει την Βόρεια Αφρική και την Μεσόγειο ως ενιαία στρατηγική μήτρα ασφάλειας για τα συμφέροντά της, αλλά και για την μη εξάπλωση των τζιχαντιστών προς την Ευρώπη, ενώ πλέον οι ΗΠΑ έχουν ουσιαστικά αποσυρθεί από την περιοχή.
Έτσι στην ζώνη του Σαχέλ υπάρχει η  αμιγώς γαλλική επιχείρηση Barkhane με στρατιωτική ισχύ σημαντική, η οποία εμπλέκεται σε εχθροπραξίες, πρωτίστως με ισλαμιστικές οργανώσεις και υπάρχει και άλλη μία, η Task Force Takuba, η οποία έρχεται και παρέχει υποστήριξη στη συνολική Γαλλική παρουσία στο Σαχέλ.

 Στη δεύτερη αυτή επιχείρηση συμμετέχουν το Βέλγιο, η Δανία, η Εσθονία, η Ιταλία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Τσεχία και συμμετέχουν υποστηρικτικά στις Γαλλικές επιχειρήσεις.

 Όλες αυτές οι χώρες συμμετέχουν γιατί έχουν αντιληφθεί τον υπαρκτό κίνδυνο για την Ευρώπη που συνιστά η εξάπλωση των τζιχαντιστών στις χώρες της Αφρικής που βρίσκονται στην Μεσόγειο.
Για να γίνει δε κατανοητό πόσο σημαντικό είναι για την χώρα μας να συμβαδίζει με την Γαλλία και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πρέπει να σημειωθεί πως  η Τουρκία διαθέτει ήδη περισσότερους από 100 στρατιώτες στο Μάλι και την Κεντροαφρικάνικη Δημοκρατία, θεωρητικά για να υποστηρίξει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο της αποστολής MINUSMA του ΟΗΕ, στην πραγματικότητα ωστόσο τους χρησιμοποιεί για να κάνει “επίδειξη σημαίας” προωθώντας τη δική της ατζέντα, απέναντι στους Γάλλους. Παράλληλα, από το 2017, η Τουρκία για να επεκτείνει την επιρροή της στην Αφρική έχει εκμισθώσει από το Σουδάν το στρατηγικό νησί Suakin, για να το χρησιμοποιήσει ως στρατιωτική βάση στην περιοχή για 100 χρόνια. Καταλυτική επίσης, ως προς τις εξελίξεις στην περιοχή, είναι και η τουρκική διείσδυση στην Σομαλία. Η Τουρκία τα τελευταία χρόνια εκπαιδεύει και προμηθεύει με οπλισμό τον Σομαλικό στρατό, οργανώνοντας ταυτόχρονα ένοπλα μισθοφορικά τμήματα από σομαλούς μαχητές, τα οποία στέλνει σε εμπόλεμες ζώνες της περιοχής προς υποστήριξη των φίλα προσκείμενων σε αυτή πολεμάρχων και κυβερνήσεων.
Τα παραπάνω δίνουν νομίζω μια σαφή απάντηση στο ερώτημα του Τσίπρα στην Βουλή: «Στο Σαχέλ τι θα υπερασπίζονται;».
Δεν είχε την ίδια απορία όταν και κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του, στα πλαίσια της συμμαχίας του ΝΑΤΟ,  2.500 έλληνες στρατιωτικοί υπηρέτησαν  στο Αφγανιστάν !
 Όταν λοιπόν, όπως είπε και ο πρωθυπουργός στη σχετική συζήτηση στη Βουλή,  «η συμφωνία περιλαμβάνει δέσμευση για συνδρομή σε περίπτωση επίθεσης ανεξαρτήτως του τόπου. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει αποφανθεί πως επίθεση δεν σημαίνει μόνον εισβολή αλλά και οποιοδήποτε επεισόδιο. Ποτέ άλλοτε μία τόσο ισχυρή δύναμη δεν βρέθηκε εγγυήτρια της εδαφικής μας ακεραιότητας επί του πεδίου και εάν χρειαστεί και εν όπλοις», είναι αυτονόητο πως μια αμυντική συμμαχία δεν λειτουργεί μόνο σε όσα αφορούν μόνο την μία χώρα και ιδίως στο θέμα της αντιμετώπισης της ισλαμικής  τρομοκρατίας.
Είναι επίσης αυτονόητο ότι  σε καμία αντίστοιχη συμφωνία δεν αναφέρεται η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα, όταν μάλιστα αυτές δεν τις έχουμε ακόμα ανακηρύξει στο Αιγαίο! 

Στην χθεσινή δημοσκόπηση του ΑΝΤ1 είναι εμφανής η αποδοχή της συμφωνίας από τους Έλληνες με το 75,2 % να την βλέπει θετικά ( 53,1% θετικά και 22,1% μάλλον θετικά) ενώ μόνο το 19,6%  αρνητικά (12,1% αρνητικά  και 7,5% μάλλον αρνητικά)  ενώ 5,2% δεν απάντησαν.

Κλείνω με αυτό που έγραψε με το καυστικό του χιούμορ ο Διόδωρος στο ΒΗΜΑ για τον Τσίπρα: θα αλλάξει την συμφωνία (όταν και εάν γίνει ξανά πρωθυπουργός) ώστε να μην στέλνονται έλληνες στρατιώτες στο Σαχέλ-ενώ τα κορόιδα οι Γάλλοι στρατιώτες που δεν έχουν Τσίπρα να τους νοιάζεται θα έρχονται στο Αιγαίο. Θα τους λένε οι στρατηγοί τους  ότι τους στέλνουν στην Μύκονο για διακοπές!. 
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

 

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟ 1946.

 Η φωτογραφία είναι από την δημοσίευση της 31-3-1946 στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ.
Ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν τότε 20 χρονών και φοιτητής οργανωμένος στην ΕΠΟΝ. 
Ακολουθούν μερικά ιστορικά στοιχεία για να κατανοήσει κανείς την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής και για το πώς ο Θεοδωράκης  έφτασε να είναι ετοιμοθάνατος.
Η 31-3-1946 είναι η μέρα στην οποία έγιναν οι πρώτες εκλογές μετά την απελευθέρωση δέκα χρόνια μετά τις προηγούμενες του 1936. 

Το βράδυ της 30 Μαρτίου 1946 είναι η μέρα στην οποία ένοπλη ομάδα 33 καταδιωκόμενων αριστερών επιτέθηκαν στους χωροφύλακες και στην εθνοφρουρά, που ήταν στρατωνισμένη στο Λιτόχωρο για την τήρηση της τάξης για τις εκλογές, άρπαξαν τον εξοπλισμό και ξαναγύρισαν στο βουνό, αφήνοντας πίσω τους 12, τουλάχιστον, νεκρούς.
Η ημερομηνία αυτή θεωρείται ως η αρχή του τρίχρονου καταστροφικού εμφύλιου πολέμου που τόσα δεινά προκάλεσε στην χώρα μας.
Το ΚΚΕ μετά τα Δεκεμβριανά και την ήττα του αναγκάστηκε να δεχθεί την συμφωνία της Βάρκιζας τον Φεβρουάριο 1945 και οι νικητές αντίπαλοι του εξαπολύουν μια λευκή τρομοκρατία εναντίον τους σε όλη την χώρα.
Αντιγράφω από εδώ: Στις αρχές του 1946 την Ελλάδα κυβερνά ο κεντρώος  Θεμιστοκλής Σοφούλης. Με την προτροπή των Άγγλων προκηρύσσει εκλογές για τις 31 Μαρτίου. Τα ΕΑΜικά κόμματα, με επικεφαλής το ΚΚΕ και οι αριστεροί φιλελεύθεροι υπό τον Γεώργιο Καφαντάρη αντιδρούν. Ζητούν δίμηνη αναβολή και εγγυήσεις, επειδή θεωρούν τις εκλογές σημαδεμένες υπέρ της δεξιάς, η οποία είχε εξαπολύσει ένα κύμα «λευκής τρομοκρατίας» στη χώρα, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας και τον αφοπλισμό του ΕΑΜ. Στο στόχαστρο των ακροδεξιών ομάδων ήταν όχι μόνο οι αριστεροί πολίτες, αλλά και οι κεντρώοι αντιμοναρχικοί.

Δεν εισακούονται και τελικά το ΚΚΕ, που φλερτάρει με την ένοπλη κατάληψη της εξουσίας, και η κεντροαριστερά θα ανακοινώσουν αποχή από τις εκλογές. Στις εκλογές θα λάβουν μέρος μόνο δεξιοί και κεντρώοι πολιτικοί σχηματισμοί. Οι παλιοί αντίπαλοι της προπολεμικής περιόδου είναι παρόντες, αλλά κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Το φιλομοναρχικό Λαϊκό Κόμμα, συμπαγές και ενωμένο, αποτελεί τον άξονα της δεξιάς συμμαχίας «Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων», ενώ το Κόμμα των Φιλελευθέρων, που ίδρυσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, είναι διασπασμένο σε έξι τμήματα (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων, Μεταρρυθμιστικόν Κόμμα, Κόμμα Βενιζελικών Φιλευθέρων, Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα, Κόμμα των Φιλελευθέρων και οι Φιλελεύθεροι του Καφαντάρη που απέχουν).
Οι εκλογές θα γίνουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, με αναλογικό εκλογικό σύστημα και θα τις κερδίσει η δεξιά και βασιλόφρων «Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων» με το 55,12% των ψήφων.
Όσον αφορά στο ποσοστό της αποχής, που πρέπει να θεωρείται «πολιτική», οι απόψεις διίστανται, επειδή δεν ανακοινώθηκε ο αριθμός των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων: Το ΚΚΕ την ανεβάζει στο 50%, οι διεθνείς παρατηρητές την κατεβάζουν στο 9,3%. Η αλήθεια πρέπει να βρίσκεται κάπου στη μέση. Νεώτερες έρευνες την υπολογίζουν γύρω στο 20-25%. Πολύ αργότερα, το ΚΚΕ θα κάνει την αυτοκριτική του και θα θεωρήσει μεγάλο πολιτικό λάθος την αποχή (Καθαίρεση Ζαχαριάδη το 1956, 8ο Συνέδριο του 1961).
Οι εκλογές θα γίνουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, με αναλογικό εκλογικό σύστημα και θα τις κερδίσει η δεξιά και βασιλόφρων «Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων» με το 55,12% των ψήφων.
Όσον αφορά στο ποσοστό της αποχής, που πρέπει να θεωρείται «πολιτική», οι απόψεις διίστανται, επειδή δεν ανακοινώθηκε ο αριθμός των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων: Το ΚΚΕ την ανεβάζει στο 50%, οι διεθνείς παρατηρητές την κατεβάζουν στο 9,3%. Η αλήθεια πρέπει να βρίσκεται κάπου στη μέση. Νεώτερες έρευνες την υπολογίζουν γύρω στο 20-25%. Πολύ αργότερα, το ΚΚΕ θα κάνει την αυτοκριτική του και θα θεωρήσει μεγάλο πολιτικό λάθος την αποχή (Καθαίρεση Ζαχαριάδη το 1956, 8ο Συνέδριο του 1961).
Στις 30-3 λοιπόν είχε εκφωνήσει λόγο ο Ιωάννης Σοφιανόπουλος από το Θέατρο Βρετάνια ως εκπρόσωπος  των κομμάτων υπέρ της αποχής.
Ο Μίκης Θεοδωράκης στο Άξιος εστί λέει πως μίλησε εκεί ο Ζαχαριάδης, αλλά αυτό είναι λάθος γιατί ο Ζαχαριάδης στις παραμονές των εκλογών έφυγε για τις ανατολικές χώρες, όπου άρχισε επαφές για τη διερεύνηση του ένοπλου αγώνα, με ενδιάμεσο σταθμό τη Θεσσαλονίκη. Από εκεί φαίνεται ότι έδωσε την εντολή για το χτύπημα στο Λιτόχωρο τη μέρα των εκλογών. 

Μετά την ομιλία έγινε μεγάλη διαδήλωση  η οποία κατέληξε στην Ομόνοια, εν μέσω συμπλοκών με τους αστυνομικούς οι οποίοι κτυπούσαν με τα γκλόμπς τους. Μπροστά στο φαρμακείο Μπακάκου στην Ομόνοια έγιναν συμπλοκές με τους διαδηλωτές να πετάνε πέτρες και ξύλα και τους αστυνομικούς να αρχίζουν να πυροβολούν τραυματίζοντας 4 άτομα. 

Όταν τον κτύπησαν έπαθε κάταγμα στο κεφάλι και ζημία στο μάτι του και τον μετέφεραν στων Α΄Βοηθειών βάζοντας τον στον νεκροθάλαμο!
Πιθανώς γι΄αυτό ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ γράφει ότι ήταν ετοιμοθάνατος.
Μια αντιπροσωπεία συναγωνιστών του με επικεφαλής τον Τάσο Λειβαδίτη, τον θεωρούσαν νεκρό και  αφού είχαν βάλει λουλούδια  εκεί που τον είχαν κτυπήσει πήγαν να τον βρουν.
Μόλις ανέκτησε τις αισθήσεις του πήγε να σηκωθεί, έπεσε κάτω λιποθύμησε και όταν συνήλθε πήγε και άνοιξε την πόρτα έπεσε στα πόδια του Λειβαδίτη και του Κοτζιά οι οποίοι τον μετάφεραν στο Λαϊκό, όπου τον έβαλαν στο χειρουργείο για να φτιάξουν τα τραύματα του ενώ το δεξί μάτι του, όπως λέει ο ίδιος είχε πάθει ανεπανόρθωτη βλάβη.
Ο πατέρας του, τότε, ως διευθυντής Υπουργείου, κατάφερε να μην τον συλλάβουν οι αστυνομικοί και να τον πάρει σπίτι στο οποίο έμεινε ένα μήνα.
Στο Βραχάτι  μετά από χρόνια ο Φαράκος, ως εκπρόσωπος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ, σε μια τελετή που έγινε εκεί, του έδωσε ένα κάδρο με το παραπάνω δημοσίευμα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ.
Και όπως είπε ο ίδιος: Είναι καλό αυτό, γιατί έχω κι ένα… «πιστοποιητικό θανάτου» και αυτό έχει πολύ σημασία, δηλαδή να έχεις περάσει από την άλλη μεριά. Αυτό ήταν κάτι που έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ζωή μου, γιατί δεν φοβήθηκα πλέον την άλλη μεριά, είχα ήδη περάσει σε αυτήν.  

 

 

10 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η Μαρία Ευθυμίου (Λάρισα 1955) είναι  ιστορικός και καθηγήτρια ΕΚΠΑ (από το 1981 διδάσκει στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας), ερευνήτρια Ιστορίας και Αρχαιολογίας, συγγραφέας ιστορικών βιβλίων, επιμελήτρια και συνεργάτης συλλογικών έργων και αρθρογράφος στην Ελληνική, Γαλλική και Αγγλική γλώσσα. Βραβευμένη με το βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημονικής Διδασκαλίας.
Στα πλαίσια της φετινής επετείου των 200 χρόνων από την Επανάσταση θεώρησα σκόπιμο να δημοσιεύσω την παρακάτω εξαιρετική  συνέντευξή της κ. Ευθυμίου που έδωσε  στο περιοδικό InsideStory, και μιλά για τις αλήθειες και τους μύθους της Επανάστασης του 1821 επισημαίνοντας:
 "Ποια είναι τα 10 πράγματα που θα έπρεπε οπωσδήποτε να πει σε κάποιον που δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα για την ελληνική επανάσταση";

1. Οι Έλληνες δεν ήταν οι πρώτοι που επαναστάτησαν ενάντια στους Οθωμανούς
Η Ελληνική Επανάσταση, που ξεκίνησε το 1821 και τελείωσε το 1830 με την αναγνώριση εθνικού ανεξάρτητου κράτους με το όνομα Ελλάς, είναι η δεύτερη στα Βαλκάνια. Την πρώτη την έκαναν οι Σέρβοι το 1804. Είχαν αρχηγό τους τον Γεώργιο Πέτροβιτς Καραγκεόργεβιτς, τον Καραγιώργη της Σερβίας, τον οποίον τιμούμε με δρόμο στην πρωτεύουσά μας επειδή υπήρξε σημαντική προσωπικότητα που έπαιξε ρόλο και στα ελληνικά πράγματα. Η σερβική επανάσταση ήταν μακρόσυρτη, ολοκληρώθηκε το 1830, αλλά με αυτονομία. Δηλαδή προέκυψε ένα αυτόνομο κράτος και όχι ανεξάρτητο, όπως αργότερα το ελληνικό.
Η επανάστασή τους δεν έμοιαζε πολύ με τη δική μας, διότι αυτών ξεκίνησε ως εξέγερση και εξελίχθηκε σε επανάσταση. Κατά την έκρηξη, δηλαδή, των γεγονότων, δεν είχαν εθνικό διακύβευμα στον νου τους, καθώς ξεκίνησαν διαμαρτυρόμενοι για την αθέτηση προνομίων που τους είχε παραχωρήσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τελικά η διαμαρτυρία έγινε επανάσταση. Αντίθετα, η ελληνική ξεκίνησε προετοιμασμένη ως τέτοια.
Τέλος η σερβική συνέβη μέσα στους ναπολεόντειους πολέμους, ενώ η ελληνική μετά τους ναπολεόντειους πολέμους. Έχει σημασία αυτό, μια και το συνολικό σκηνικό ήταν διαφορετικό στις δύο περιπτώσεις.  

2. Η Ελλάδα ήταν το πρώτο ανεξάρτητο εθνικό κράτος στην ανατολική Μεσόγειο
Η Ελλάδα υπήρξε το πρώτο ανεξάρτητο εθνικό κράτος που δημιουργήθηκε αποκοπτόμενο από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αυτό ήταν μεγάλη τομή, αν σκεφθεί κανείς ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία επί αιώνες ήταν νικηφόρα, κι αν έχανε εδάφη ─που έχανε δύσκολα─ ήταν προς όφελος μιας άλλη χώρας, που έπαιρνε τις περιοχές. Και τώρα έρχεται ένα τμήμα της –όχι μεγάλο βέβαια, διότι ήταν μικρά τα σύνορα του πρώτου ελληνικού κράτους– και γίνεται ανεξάρτητο κράτος. Αυτό το γεγονός επηρέασε τις εξελίξεις διότι οι υπόλοιποι Βαλκάνιοι θεώρησαν το ελληνικό παράδειγμα πρότυπο για την δική τους εθνική πορεία κατά το δεύτερο μισό του 19ου και το πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Ο 19ος αιώνας ονομάζεται «ο αιώνας του εθνισμού», της τάσης των λαών να αποκοπούν από τις αυτοκρατορίες και να δημιουργήσουν δικά τους ανεξάρτητα κράτη. Σε αυτό οι Έλληνες είναι μπροστά παγκοσμίως, καθώς στην ίδια περίπου εποχή, με αρχηγούς άτομα σαν τον Σιμόν Μπολιβάρ, επαναστατικά γεγονότα γίνονται και στη Λατινική Αμερική, ενάντια στους Ισπανούς, και διαμορφώνονται τα σημερινά εθνικά κράτη στην εκεί περιοχή.  

3. Κύρια αιτία της ελληνικής πρωτοπορίας: η παιδεία
Καίριος λόγος για το γεγονός ότι οι Έλληνες προηγήθηκαν ως προς την εθνική τους επανάσταση είναι ότι είχαν την πιο διαδεδομένη και σημαντική παιδεία στα Βαλκάνια, και μία γλώσσα με θαυμαστά χαρακτηριστικά πλούτου και διάρκειας. Η ελληνική γλώσσα, η κινεζική και η χίντι των Ινδών είναι οι μοναδικές ζώσες γλώσσες ανάμεσα στις περισσότερες από τις σημερινές περίπου 6.000 γλώσσες της γης, που την πορεία τους παρακολουθεί κανείς γραπτά επί σχεδόν 4.000 χρόνια. Υπήρξε δε, και ακόμα είναι, η γλώσσα της Ορθοδοξίας. Ξεκίνησε ως γλώσσα ολόκληρου του Χριστιανισμού και παρέμεινε για πολλούς αιώνες η κύρια γλώσσα της Ορθοδοξίας, γι’ αυτό και οι Ορθόδοξοι, ανεξαρτήτως καταγωγής, λέγονται παγκοσμίως Greek Orthodox, μια και τα τέσσερα πατριαρχεία της Ανατολής μιλούσαν ελληνικά – και ακόμα μιλούν, εκτός από αυτό της Αντιοχείας που πρόσφατα υιοθέτησε τα αραβικά, Το λέω αυτό διότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν θεοκρατική, σε χώριζε ανάλογα με το θρήσκευμά σου. Εξ αυτού, το γεγονός ότι τα εκατομμύρια των Χριστιανών Ορθοδόξων των Βαλκανίων, της Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής διοικούνταν από ελληνόφωνα Πατριαρχεία προσέθετε μεγάλο ειδικό βάρος στη σπουδαία αυτή γλώσσα. Και στην παιδεία της.
Κατά τον 17ο, 18ο και 19ον αιώνα, οι Έλληνες είχαν τα περισσότερα και καλύτερα σχολεία από κάθε άλλον Χριστιανικό Ορθόδοξο λαό στη Βαλκανική. Όχι κρυφά σχολεία, αντίθετα, ολοφάνερα, και δυναμικά. Εξ αυτού είχαν εγγράμματους, μορφωμένους και λογίους. Πίσω από το επίτευγμα αυτό, κατά τους ίδιους αιώνες, κρύβεται η επίδοσή τους στο χερσαίο και το θαλασσινό εμπόριο που τους έφερνε σε επαφή με Δύση και με Ανατολή, ενισχύοντας την αυτοπεποίθησή τους, την ώρα που έφερνε γνώσεις και εμπειρίες, στον καιρό του εθνισμού. 

4. Επαναστατήσαμε λόγω υπεροχής
Αυτό που συνήθως λέγεται είναι πως οι Έλληνες ξεκίνησαν το 1821 την επανάστασή τους απελπισμένοι από τα 400 χρόνια σκλαβιάς. Τούτο φυσικά ισχύει, αλλά παράλληλα ίσχυαν και άλλες πραγματικότητες. Αυτές υπογραμμίζει και ο Σπυρίδωνας Τρικούπης, ο πατέρας του Χαριλάου Τρικούπη, ο οποίος ήταν στέλεχος της Επανάστασης του 1821, λόγιος από το Μεσολόγγι, που όταν τελείωσε η Επανάσταση συνέγραψε την Ιστορία της. Στο προοίμιο του πολύτιμου αυτού έργου του ο Τρικούπης, αναφερόμενος στα αίτια της Επανάστασης, τα τοποθετεί στο γεγονός ότι οι Έλληνες, παρότι «δεσποζόμενοι», υπερείχαν και προόδευαν, ενώ οι Τούρκοι, παρότι «δεσπόζοντες» παρέμεναν στάσιμοι. Στο γεγονός δηλαδή ότι οι Έλληνες είχαν αποκτήσει αυτοπεποίθηση λόγω των επιδόσεών τους στα γράμματα, στο εμπόριο κ.λπ. και εξ αυτού αισθάνθηκαν ότι ήρθε ή ώρα να κάνουν την Επανάσταση. Ότι μπορούσαν να κάνουν την Επανάσταση. Και ότι είχαν πιθανότητες να τα βγάλουν επιτυχώς πέρα. 

5. Ο Φιλελληνισμός και η σύνδεση της Επανάστασης με τη Δύση
Ο Φιλελληνισμός που εκδηλώθηκε κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία. Κανένας λαός δεν θα μπορούσε, σε τέτοια κρίσιμη ώρα, να έχει το προνόμιο που είχαν οι Έλληνες, οι οποίοι ήσαν γνωστοί χάρη στους προγόνους τους, που οι λαοί της Ευρώπης από τον 14ο ήδη αιώνα θαύμαζαν και μελετούσαν. Ο αγώνας των Σέρβων για παράδειγμα, δεν προξένησε τέτοιο κίνημα, γιατί οι Σέρβοι ήταν σχεδόν άγνωστοι για τους Ευρωπαίους. Αντίθετα, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, όταν πληροφορήθηκαν τον Αγώνα των Ελλήνων, συγκινήθηκαν βαθιά νιώθοντας ότι τους αφορούσε, μια και οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούνταν από τον δυτικό κόσμο η βάση των ιδεών και του πολιτισμού του. Το γεγονός ότι όσο πιο μορφωμένος –άρα, κατά κανόνα, και κοινωνικά πιο ισχυρός και πιο ευκατάστατος– τόσο πιο ελληνομαθής, είχε σημασία στα πράγματα γιατί ισχυρά άτομα στάθηκαν στο πλευρό των Ελλήνων σε πολλές κοινωνίες της Ευρώπης και της Αμερικής την εποχή αυτή. Αυτό έκανε τη διαφορά στην Ελληνική Επανάσταση μια και, από ένα σημείο και πέρα, Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία στάθηκαν υπέρ των Ελλήνων και αποφάσισαν πως θα δημιουργηθεί ένα ελληνικό κράτος που θα είναι ανεξάρτητο. Κάτι που δεν έζησαν οι Σέρβοι, με αποτέλεσμα να γίνουν ανεξάρτητοι πολύ αργότερα, προς το τέλος του 19ου αιώνα, αρχές του 20ού.
Ο Φιλελληνισμός είχε δύο σκέλη: αυτούς που ήρθαν να πολεμήσουν δίπλα στους Έλληνες και αυτούς που δρούσαν υπέρ των Ελλήνων από τις πατρίδες τους, οργανωμένοι σε φιλελληνικές επιτροπές (κομιτάτα). Μέχρι και 1.200 άτομα ήρθαν από τη Δύση για να πολεμήσουν μαζί με τους Έλληνες – οι περισσότεροι Γερμανοί. Από αυτά τα 1.200 άτομα, περίπου 350 σκοτώθηκαν ή πέθαναν στην Ελλάδα – και πάλι οι περισσότεροι Γερμανοί(...)
 
6. Το λαϊκό αίσθημα ήταν φιλορωσικό, όχι φιλοδυτικό
Η σύνδεσή μας με την Αγγλία κατά την Επανάσταση του 1821 είναι εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο της νεότερης Ιστορίας μας, γιατί ερμηνεύει και μία εθνική σχιζοφρένεια που ακόμη μάς συνοδεύει, μετά από 200 χρόνια ζωής. Το γεγονός δηλαδή ότι από το ’21 συνδεθήκαμε με τη Δύση, ενώ ο μέσος Έλληνας ήταν –και σε έναν βαθμό εξακολουθεί να είναι– κατά βάση φιλορώσος και αντιδυτικός. Την ίδια στιγμή όμως ήθελε να θεωρείται δυτικός, αφενός για να προστατεύεται από την ισχυρή Δύση και αφετέρου για να συγκαταλέγεται στους ισχυρούς, πρωτοπόρους, και επιτυχημένους του σύγχρονου κόσμου. 

7. Η εχθρότητα «πολιτικών»-«στρατιωτικών»
Επί 200 χρόνια υπηρετούμε ως κοινωνία ένα σχήμα που δημιουργήθηκε στην Επανάσταση: αυτό της εχθρότητας μεταξύ «πολιτικών» και «στρατιωτικών». Την επεξεργασία αυτής της πόλωσης ανέλαβαν αργότερα, στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, κατά κύριο λόγο αριστερής κατεύθυνσης συγγραφείς, σαν τον Γιάννη Κορδάτο, οι οποίοι εξήγησαν ότι οι «κακοί πολιτικοί» πήραν στα χέρια τους την επανάσταση και αδίκησαν τους «καλούς στρατιωτικούς». Και αυτό είναι το αφήγημα που έχει περάσει για την Επανάσταση του '21. Αν ρωτήσει κανείς τον μέσο Έλληνα ποιος ήταν ο καλός της επανάστασης, θα πει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ποιος ήταν ο κακός, θα πει ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος.
Η αντίληψη αυτή πρώτα πρώτα βασίζεται σε κάτι πραγματικό: ότι κατά την επανάσταση, υπήρξε σύγκρουση μεταξύ «πολιτικών» και «στρατιωτικών». Έπειτα, στην επανάσταση την ίδια, ο μέσος απλός άνθρωπος καταλάβαινε περισσότερο τον Κολοκοτρώνη και τη στάση του, παρά τον Μαυροκορδάτο, μια και ο δεύτερος ήταν ένας Ευρωπαίος πολιτικός ενώ ο Κολοκοτρώνης ένας δικός του άνθρωπος, σαν τον ίδιο.
Όμως στο γεγονός ότι γίναμε ανεξάρτητο κράτος μεγάλο ρόλο έπαιξαν τόσο οι στρατιωτικοί όσο και οι πολιτικοί. Ανάμεσα στα άλλα, οι «πολιτικοί» κράτησαν και το διπλωματικό σκέλος των πραγμάτων του Αγώνα. Αν δεν ήταν αυτοί, πιθανά θα είχαμε γίνει αυτόνομο κράτος, όχι ανεξάρτητο. Θα ανήκαμε, δηλαδή, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, θα της πληρώναμε φόρους, στα εσωτερικά μας θα είχαμε ευρείες ελευθερίες, δεν θα είχαμε δικό μας στρατό ούτε δική μας εξωτερική πολιτική.
Γενικά, η Επανάσταση του 1821 ιδεολογικοποιήθηκε πολύ τα 200 χρόνια που κύλησαν. Όλες οι πολιτικές πλευρές τη διεκδίκησαν ως δική τους και, φυσικά, το ίδιο έκανε η Εκκλησία.

8. Οι εμφύλιοι πόλεμοι
Βασικό χαρακτηριστικό της Επανάστασης του '21 είναι και οι μεγάλης κλίμακας εσωτερικές συγκρούσεις, που πήραν τον χαρακτήρα εμφυλίου. Στην ουσία, όλο το 1824 ήταν χρονιά εμφυλίου πολέμου. Αυτό που οδήγησε την επανάσταση σε δύο κύκλους εμφυλίων ήταν η επιδίωξη του Θ. Κολοκοτρώνη να την ελέγξει πολιτικά. Τελικά, ο Κολοκοτρώνης και οι Πελοποννήσιοι ηττήθηκαν, γι’ αυτό και φυλακίστηκαν από τους αντιπάλους τους το 1825 στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, στην Ύδρα.
Ο Κολοκοτρώνης μπήκε στη διαδικασία διεκδίκησης της εξουσίας εκ μέρους των «στρατιωτικών» στηριγμένος στο γεγονός ότι είχε νικήσει, το καλοκαίρι του 1822, τον Δράμαλη στα Δερβενάκια, κάτι που εκτίναξε το κύρος και τη δύναμη του ίδιου, αλλά και των «στρατιωτικών» απέναντι στους «πολιτικούς». Με τις κινήσεις του να ελέγξει την Εθνοσυνέλευση του Άστρους, κατηγορήθηκε ότι επεδίωκε να εγκαθιδρύσει «γκοβέρνο μιλιτάρε», δηλαδή στρατιωτική κυβέρνηση. Θα μπορούσε να είχε επιτύχει, αλλά χειρίστηκε το πράγμα αφρόνως και τελικά απέτυχε, την ίδια ώρα που ο Ιμπραήμ και οι Αιγύπτιοι έμοιαζε πως συνέτριβαν την Επανάσταση, με μεγάλο κίνδυνο να ακολουθήσει γενική σφαγή.
Εδώ έχουμε μία πραγματικότητα που αξίζει προβληματισμού: το γεγονός δηλαδή ότι ένας άνθρωπος, ο οποίος πράγματι στα Δερβενάκια έσωσε την Επανάσταση, δρα μετά με τρόπο βλαπτικό για αυτήν, όπως αργότερα έπραξε και ο Μιαούλης, ο μέγιστος των Ελλήνων ναυτικών της Επανάστασης, ο οποίος, αντιπολιτευόμενος τον Καποδίστρια, έκαψε στον Πόρο τον ελληνικό στόλο το 1831.
Στην πραγματικότητα ο Εμφύλιος δεν σταμάτησε το 1825, παρά υπέβοσκε και τα επόμενα χρόνια, αναζωπυρώθηκε μετά το 1830 ως αντιπολίτευση στον Καποδίστρια, κορυφώθηκε το 1831 μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη, για να πάψει το 1833 με την έλευση της Αντιβασιλείας και του ενόπλου βαυαρικού σώματος που τη συνόδευε.

9. «Ετερόχθονες» και «αυτόχθονες»
Άλλη μία πόλωση της Επανάστασης υπήρξε εκείνη μεταξύ «αυτοχθόνων» και «ετεροχθόνων». Ετερόχθονες θεωρούνταν οι Έλληνες που ήρθαν από αλλού στα σημεία που κρατήθηκε η Επανάσταση – δηλαδή στην Πελοπόννησο, στη Στερεά και σε κάποια νησιά. Αυτοί ήρθαν να πολεμήσουν, μαζί με τους αδελφούς τους, για την ελληνική υπόθεση, ωστόσο Πελοποννήσιοι και Στερεοελλαδίτες τους θεωρούσαν «ετερόχθονες», δηλαδή από άλλη χθόνα, άλλη γη, και τους αντιμετώπιζαν εχθρικά κατηγορώντας τους ότι ήρθαν ακόπως για να τους πάρουν τις δουλειές και τα αξιώματα.
Η διάσταση αυτή διατηρήθηκε επί μακρόν στην ελληνική πολιτική ζωή, μέχρι και τη δεκαετία του 1840. Πάντως, έχει ενδιαφέρον ότι στην Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, τον Ιανουάριο του 1822, οι Έλληνες ψήφισαν ως πρώτο πρωθυπουργό τους έναν «ετερόχθονα», τον μεγάλης μόρφωσης και ικανοτήτων Φαναριώτη Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Το δε 1827, στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, ως πρώτο Κυβερνήτη τους επέλεξαν τον επτανήσιο Ιωάννη Καποδίστρια, επίσης «ετερόχθονα», άνθρωπο εντυπωσιακών ικανοτήτων, παιδείας και ήθους.
(σχετικό μου ποστ είναι το Γκαϊντούρια!)

10. Αποκοπή από το Πατριαρχείο
Μεγάλης σημασίας είναι τέλος η αποκοπή των Ελλήνων από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Τούτο, όπως και η σύνδεση των Ελλήνων με τη Δύση καθώς και τα εντυπωσιακά, δυτικού τύπου, Συντάγματα που ο Αγώνας υιοθέτησε, δικαιολογούν το γεγονός ότι ο Πόλεμος της Ελληνικής Εθνικής Ανεξαρτησίας θεωρείται Επανάσταση, μια και συνιστούν πολιτικές ανατροπές μεγάλης κλίμακας και εύρους.
Η αποκοπή της Εκκλησίας των επαναστατημένων περιοχών συνέβη αμέσως με την έκρηξη του Αγώνα, σαν να ήταν αυτονόητη, και διατηρήθηκε όλα τα χρόνια μέχρι και το 1833, οπότε το πράγμα έγινε επίσημο με την αναγνώριση το 1850 της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος – με την οποία και πορευόμαστε μέχρι σήμερα. Στη διάρκεια του Αγώνα, τα θέματα της Εκκλησίας λύνονταν από το κράτος μέσω του «Μινιστερίου της Λατρείας» και τον αντίστοιχο υπουργό, τον Μινίστρο της Λατρείας. Με τον τρόπον αυτό, η θρησκεία υπετάγη στο κράτος –στο εθνικό κράτος– κάτι που συνοδεύει τα πράγματα μέχρι σήμερα.
Οι Έλληνες στην επανάστασή τους δημιούργησαν ένα εθνικό σχήμα ελέγχου της Εκκλησίας τους. Τούτο συνέβη, στη συνέχεια, με όλα τα Χριστιανικά Ορθόδοξα κράτη της Βαλκανικής όταν απέκτησαν την ανεξαρτησία τους, καθώς έσπευσαν –και αυτά– να αποκοπούν από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, με δικούς τους, μάλιστα, Πατριάρχες. Στη βάση των εξελίξεων αυτών βρίσκεται το γεγονός ότι πολιτικός προϊστάμενος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν επί Βυζαντίου ο αυτοκράτορας, επί δε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο σουλτάνος. Έχοντας δημιουργήσει δικό σου ανεξάρτητο εθνικό κράτος, εάν ο κλήρος σου παρέμενε διοικητικά συνδεδεμένος με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, τότε, εμμέσως, ο σουλτάνος θα είχε λόγο στα δικά σου πράγματα. Και τούτο δεν επιθυμούσε κανένα βαλκανικό κράτος την ώρα της εθνικής δημιουργίας του.
 

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΔΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΥΛΙΤΕΣ

 

Πριν από 3 χρόνια είχα δημοσιεύσει το ποστ μου  ΟΤΑΝ Η ΤΡΕΛΛΑ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΑΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΣΤΥΛΟΥΣ! με φωτογραφίες και γκραβούρες από τις στήλες του Ολυμπίου Διός επάνω στις οποίες απεικονίζεται ένα περίεργο κτίσμα ενός στυλίτη το οποίο σήμερα πλέον έχει κατεδαφιστεί.
Δύο πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις, εδώ και εδώ, έχουν αρκετά νέα στοιχεία και άλλες φωτογραφίες από το κτίσμα και την ιστορία του στυλίτη, οπότε θεώρησα χρήσιμο με το σημερινό ποστ να συμπληρωθεί τα προηγούμενο.
Το θέμα έφερε στο προσκήνιο ο Πολ Κούπερ, βρετανός αρχειοδίφης, μελετητής του παρελθόντος και δημοσιογράφος. Με διδακτορικό στην πολιτισμική και λογοτεχνική σημασία των ερειπίων, ο Πολ Κούπερ αναζητεί διαρκώς πηγές ανάμεσα στα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα του παρελθόντος. Έτσι στην έρευνά του σε φωτογραφίες του 19ου αιώνα παρατήρησε μια διαφορά σε μια φωτογραφία σχεδόν 100 ετών θεωρώντας πως υπάρχει μια περίεργη «προσάρτηση» στην κορυφή του Ναού του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα.
Όταν είδε την φωτογραφία του ναού με το κτίσμα να λείπει, θεώρησε πως κάποιος είχε επεξεργαστεί την αρχική φωτογραφία, προσθέτοντας ένα περίεργο ερείπιο στην κορυφή για να φαίνεται ψηλότερη και πιο επική.
Ωστόσο η αρχική του σκέψη άλλαξε κατεύθυνση όταν ανέτρεξε στον παραπάνω  πίνακα του 1833 ζωγραφισμένο από τον Γιόχαν Μίκαελ Βίτμερ και σε μία φωτογραφία του 1862 του C.G. Fontaine με τον ναό φωτογραφημένο από άλλη γωνία.

«Ήταν προφανές, γράφει, ότι η προεξοχή είχε αφαιρεθεί από την άλλη φωτογραφία. Δεν είχε προστεθεί όπως νόμιζα».   
Το κτίσμα του στυλίτη εμφανίζεται , και σε γκραβούρες του Le Roy, (1758) και του Pomardi, (1820) αλλά και σε φωτογραφία του Robertson, (1853) (από πάνω προς τα κάτω)  

 

Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους οι προσθήκες που έγιναν στα ελληνικά μνημεία κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας έπρεπε να καταστραφούν. Έτσι έγινε και για  το καταφύγιο των χριστιανών ασκητών στον Ναό του Ολυμπίου Διός.
Μαρτυρία για τους στυλίτες του ναού του Ολυμπίου Διός υπάρχει στο άρθρο «Η αλλοτινή δόξα της Ελλάδας» του αμερικανού διπλωμάτη Αλεξάντερ Γουίλμπουρν του 1922. Ο οποίος περιγράφει ότι οι ντόπιοι άκουγαν να λένε για μια μεγάλη σειρά από στυλίτες που ζούσαν πάνω από τον ερειπωμένο ναό και τους πήγαιναν φαγητό και νερό με σκοινιά και κουβάδες. Περιγράφει μάλιστα τη συνάντηση με έναν παλιό Αθηναίο που θυμόταν να παίρνει προσφορές από ψωμιά και φρούτα για να στείλει στους στυλίτες του ναού του Δία, οι οποίοι έριχναν ένα καλάθι για να τα παραλάβουν.
Ο ερασιτέχνης  λαογράφο-ανθρωπολόγος, συγγραφέας  της «Μαγικής τοπογραφίας των Αθηνών» (Mundus, 2018),Βαγγέλης Ζήσης, στο κεφάλαιο για τους στυλίτες του Ολυμπιείου, αναφέρει πως κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας πίστευαν ότι σε ένα εσωτερικό επιστύλιο του ναού του Διός σκαρφάλωσε και έστησε το κατάλυμά του ένας ερημίτης, αφού θεώρησε ότι στη γη δεν μπορούσε να νεκρώσει αρκετά το αμαρτωλό του σώμα. Λεγόταν ότι ανεβοκατέβαζε μονάχα ένα καλαθάκι δεμένο με σκοινί δύο φορές την ημέρα, μέσα στο οποίο οι ευλαβείς χριστιανοί εναπόθεταν όσα τρόφιμα προαιρούνταν. Με αυτά τα λιγοστά αγαθά ο ασκητής κατάφερνε να επιβιώνει. Με πρότυπό του τον βίο του Αγίου Συμεών του Στυλίτη, ο εναερίτης ασκητής «δεν κατέβηκε ούτε μία φορά επί είκοσι ολόκληρα χρόνια», όπως πληροφορήθηκε το 1786 η αγγλίδα λαίδη Ελίζαμπεθ Κρέιβεν καταγράφοντας την πληροφορία κατά το περιηγητικό της ταξίδι προς την Κωνσταντινούπολη με ενδιαμέσους σταθμούς την Αθήνα και τα νησιά του Αιγαίου.
Αντίστοιχα και ο γάλλος περιηγητής του 18ου αιώνα Λουί Ζακ Λακούρ αναφέρει ότι ο ερημίτης είχε ζήσει για δεκαοκτώ χρόνια στο επιστύλιο του πέμπτου και του έκτου από τους κίονες του ανατολικού μετώπου. Σύμφωνα με τον Λακούρ, ο ασκητής χρησιμοποιούσε μια ανεμόσκαλα από την οποία του έστελναν τις προμήθειες της εβδομάδας, δίχως ο ίδιος να έχει χρειαστεί να κατέβει για έξι συνεχόμενα χρόνια. Ο Αντονέν Προυστ, ο πρώτος υπουργός Πολιτισμού της Γαλλικής Δημοκρατίας, στο καθιερωμένο για τους Ευρωπαίους Grand Tour της νιότης του ταξίδεψε από το 1857 έως το 1863 έως τη Μονή του Αθω και στο τέλος του περίπλου του στη Μεσόγειο δημοσίευσε τις εντυπώσεις του σε συνέχειες στην εφημερίδα «Le Tour du Monde». Στο κείμενό του με τίτλο «Ενας χειμώνας στην Αθήνα του 1857», ο μετέπειτα πολιτικός μεταφέρει τη μαρτυρία ενός στυλίτη του Ολυμπιείου: «Ημουν τόσο καμένος από το φοβερό ψύχος, ώστε πολύ συχνά έπεφταν τα νύχια των ποδιών και το κρυσταλλιασμένο νερό κρεμόταν από τα γένια σαν σταλακτίτες». Μέχρι το τέλος των οθωμανικών χρόνων υπήρξαν αρκετοί στυλίτες, που διαδέχονταν ο ένας τον άλλον. Και δεν ήταν μόνο χριστιανοί αλλά και μουσουλμάνοι, αναφέρει ο Βαγγέλης Ζήσης. «Κάποιος Τούρκος μιμήθηκε τους έλληνες στυλίτες κατά την περίοδο της Επανάστασης. Όμως οι έλληνες επαναστάτες τον δολοφόνησαν, γιατί θεώρησαν ότι κατασκόπευε τις κινήσεις τους και τις πρόδιδε στους ομοεθνείς του».
Τέλος αν προσέξει κανείς στο προηγούμενο ποστ στην δεύτερη και τρίτη φωτογραφία του Johan Adolf Andersohns  του 1868 αλλά και στην γκραβούρα από το Πάσχα του 1884, οι 3 χωριστές κολώνες του ναού που εμφανίζονται στις σημερινές απεικονίσεις, σε αυτές είναι δύο γιατί  λείπει η μεσαία. 

 Όπως βλέπει κανείς από κοντά και στην φωτογραφία του Schiffer του 1859 αυτή έπεσε στις 14 Οκτωβρίου 1852 από σφοδρό τυφώνα που έπληξε την Αθήνα. Τις τρομακτικές καταστροφές που έφερε το ακραίο καιρικό φαινόμενο περιγράφει στο ημερολόγιό του ο Φινλανδός ακαδημαϊκός Wilhelm Lagus: «Έτριζαν τα πάντα, ακόμα και στο διαμέρισμά μας, που ήταν εσωτερικό. Ο αέρας έπαιρνε τις καμινάδες, τα παράθυρα γίνονταν θρύψαλα και η φοβερή καταιγίδα μαινόταν όλα τη νύχτα με όλη της τη δύναμη».

Στην τελευταία αυτή φωτογραφία που έχει ληφθεί από την περιοχή πάνω από την γέφυρα του Ιλισού και την τότε υπάρχουσα εκεί πηγή της Καλλιρόης, μετά το 1852 που έπεσε η μεσαία κολώνα, βλέπουμε ότι το κτίσμα του στυλίτη είχε παραμείνει ανέπαφο!

 

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.  

 

 

 

ΟΙ ΨΕΥΔΟΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥΣ

 Ψευδοεπιστήμη ονομάζεται κάθε σύνολο απόψεων, παραδόσεων, θεωρία, μεθοδολογία, πίστη ή πρακτική σε κάποιο τομέα, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι επιστημονική, που όμως δεν ακολουθεί επιστημονικές μεθόδους και διαδικασίες.  

Σε αυτές ανήκουν η Αστρολογία, κάποιες από τις μεθόδους εναλλακτικής ιατρικής, όπως ο βελονισμός, η ομοιοπαθητική, η ρεφλεξολογία, κλπ.

Είναι απαράδεκτο λοιπόν τα υποτιθέμενα σοβαρά κανάλια να καλούν διάφορους απίθανους τύπους που δεν είναι γιατροί και να τους ακούει  ο κόσμος να λένε πως:  «στον εναλλακτικό χώρο, δεν επικροτούμε την πρακτική των εμβολίων και πως θεραπεύουν  ασθενείς COVID με βότανα, συγκεκριμένη τροφή, βιταμίνες -φυσικές και συνθετικές !» 

 Όλα αυτά τα εξωφρενικά ακούστηκαν στην εκπομπή του ΜΕGA Κοινωνία Ώρα MEGA (από το 9:10΄) από κάποιο Βασίλη Μαυρομμάτη, που αυτοτιτλοφορείται ως Ομοιοπαθητικός– Φυσικοπαθητικός Καθηγητής της αρχαίας Ελληνικής Ιατρικής (!) στο κολέγιο Paris Graduate School! με αποτέλεσμα την έντονη αντίδραση κ. Παγώνη, η οποία είπε ότι «Εγώ δεν μπορώ να είμαι σε ένα πάνελ που λέει στον κόσμο ότι με βότανα και βιταμίνες θα γίνει καλά ο κόσμος. Τι να ακούσω όταν μπροστά μου πέθαινε ο ένας μετά τον άλλο;».
Ας δούμε λοιπόν πως έφτασε ο πρώην ημιεπαγγελματίας μπασκετμπολίστας Μαυρομάτης να θεραπεύει ασθενείς COVID.
Αρχικά όπως γράφει στο βιογραφικό του «σπούδασε» στο Ιπποκράτειο Κέντρο Κλασσικής Ομοιοπαθητικής , δηλαδή ένα εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών που ο καθένας μας μπορεί να φτιάξει. Συμπλήρωσε τις «σπουδές»  με Φυσικοπαθητική στο Κολλέγιο Warnborough, ένα μη αναγνωρισμένο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που προσφέρει εκπαίδευση εξ αποστάσεως,  με τα απονεμόμενα από αυτό χαρτιά να θεωρούνται πως είναι "ουσιαστικά χωρίς αξία"
Τέλος το Paris Graduate School είναι και αυτό σχολή Φυσικοπαθητικής.
Όσο για τους Φυσικοπαθητικούς μπορεί να διαβάσει κανείς στην Βίκι πως έχουν κατηγορηθεί επανειλημμένα ότι είναι τσαρλατάνοι και κομπογιαννίτες.
Τελικά για να αποκτήσουμε μια πλήρη άποψη για το πότε σωστό είναι να ξεκινήσει μια θεραπεία με βότανα σε ασθενείς με COVID από φυσικοπαθητικούς,  νομίζω ότι το MEGA πρέπει να καλέσει να μας ενημερώσουν και μερικοί αστρολόγοι και χαρτορίχτρες!  

Δυστυχώς όμως πολλά άτομα και όχι πάντα με χαμηλή νοημοσύνη, είναι επιρρεπή στο να πιστεύουν τις αντιεπιστημονικές ανοησίες της δήθεν εναλλακτικής Ιατρικής. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Steve Jobs, του ιδιοφυούς ιδρυτή της Apple που όπως γράφω στο ποστ μου  ΠΕΡΙ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ :  καθυστέρησε 9 μήνες να χειρουργήσει  ένα σπάνιο τύπο  καρκίνου του παγκρέατος. από τον οποίο θα μπορούσε  να έχει επιζήσει. Το διάστημα αυτό  αντίθετα κατέφυγε σε εναλλακτικές θεραπείες με φυτική διατροφή, βελονισμό, βότανα, δίαιτες, χυμούς, καθαρτικούς υποκλυσμούς μέχρι και σε μέντιουμ! 

Στο ίδιο ποστ γράφω σχετικά με την από χρόνια διακινούμενη παραπληροφόρηση για τα εμβόλια ήδη το 2009:
Αν θα ψάξει δε κανείς στο ιντερνέτ σχετικά με τους εμβολιασμούς, θα διαβάσει σημεία και τέρατα για συνωμοσίες που ούτε λίγο ούτε πολύ έχουν σκοπό να μας εξοντώσουν όλους!
Για να καταλάβετε δε την εξάπλωση που έχουν οι διάφορες συνωμοσιολογικές ηλιθιότητες ένα σχετικό βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους το έχουν δει μέχρι σήμερα 547.437 άτομα στην χώρα μας!
 Λόγω των απαράδεκτων και αντιεπιστημονικών απόψεων που ακούγονται σε αυτό έχω γράψει σχετικό ποστ που καταρρίπτονται ένα προς ένα όσα λένε οι διάφοροι επιτήδειοι σε αυτό, επεξηγώντας και το τι είναι ο καθένας από τους ομιλητές και ποιά βαρύτητα έχει ο λόγος τους.
 Το σχετικό ποστ είναι το  ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΑΣ ΠΙΑΝΟΥΝ ΚΩΤΣΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ.
Βέβαια υπάρχουν και επιστήμονες που είτε εσκεμμένα για προβολή τους, είτε από εμμονή τους σε λανθασμένες απόψεις είναι υπεύθυνοι για την δημιουργία συνωμοσιολογικών θεωριών.
Όποιος διαβάσει τα παραπάνω ποστ θα διαπιστώσει πως η δημιουργία ενός αντιεμβολιαστικού κινήματος ξεκίνησε μετά την δημοσίευση το 1998  του Βρετανού χειρουργού και ερευνητή Αντριου Γουέικφιλντ, στην έγκριτη επιθεώρηση "The Lancet" μελέτης η οποία συνέδεε το εμβόλιο της ιλαράς - παρωτίτιδας - ερυθράς (MMR) με τον αυτισμό.  Ήδη μετά έρευνα των "Sunday Times", αποδείχτηκε πως ο Γουέικφιλντ είχε μαγειρέψει τα αποτελέσματα του, το «Lancet» απέσυρε τη μελέτη το 2010 και ο Γουέικφιλντ έχασε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.

Στο δε ποστ μου ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΡΑΒΕΥΘΕΝΤΕΣ ΜΕ ΝΟΜΠΕΛ ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΑΝ ΨΕΥΔΟΕΠΙΣΤΗΜΙΝΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ; αναφέρω τις περιπτώσεις επιστημόνων που έχουν βραβευτεί με Νόμπελ  και που αργότερα υποστήριξαν αστήρικτες επιστημονικές θεωρίες, που δυστυχώς βρήκαν εύκολα ευήκοα ώτα να τις αποδεχτούν, λόγω της βαρύτητας του ονόματος τους, μέχρι την τελική επικράτηση της επιστημονικής αλήθειας που τις κατέρριψε.
Η Νόσος του Νόμπελ είναι όρος που χρησιμοποιείται για αυτές τις περιπτώσεις βραβευμένων με Νόμπελ που αργότερα υποστήριξαν ανοησίες είτε ψευδοεπιστήμες.
Αρχικά ήταν ο Linus Pauling ο οποίος υποστήριζε ότι η βιταμίνη C μπορεί να θεραπεύσει το κοινό κρυολόγημα και τον καρκίνο.
Υποστήριξε την «ορθομοριακή ιατρική», η οποία ουσιαστικά διακηρύσσει ότι, εάν κάποια βιταμίνη είναι καλή, μια μεγάλη ποσότητα βιταμίνης είναι καλύτερη.
Έτσι οδηγήθηκε σε πραγματικά επικίνδυνες ανοησίες, όταν ισχυρίζονταν  ότι η υψηλή δόση βιταμίνης C μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επιτυχή αντιμετώπιση της Ebola και της πολιομυελίτιδας! Στις ίδιες ιδέες του Pauling βασίζεται και μια άλλη ψευδοϊατρική, η «λειτουργική ιατρική»
Ίσως όμως αυτός που είναι ο πλέον βεβαρυμμένος ασθενής από την Νόσο του Νόμπελ, είναι ο Luc Luc Montagnier, ο οποίος βραβεύτηκε μαζί με άλλους 2 για την ανακάλυψη του HIV. Αυτός αγκάλιασε την αγυρτεία της Ομοιοπαθητικής, την αντιεπιστημονική ιστορία ότι τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό, καθώς και την ψευδοεπιστήμη  που αναφέρεται ως «τηλεμεταφορά DNA»
Τον Νοέμβριο του 2017 ο Montagnier μαζί με τον πρώην καθηγητή Ογκολογίας και βραβευμένο Henri Joyeux, που δυστυχώς και αυτός έχει προσχωρήσει στην ψευδοεπιστήμη, έδωσαν συνέντευξη τύπου «κατά της δικτατορίας των εμβολιασμών»! Ο Joyeux έχει επίσης αποφανθεί πως « τα οράματα της Παναγίας που εμφανίστηκαν  στο Μεντουγκόριε «δεν μπορούν να εξηγηθούν επιστημονικά»
Το 1981 σε 6 κορίτσια σε θρησκευτική έκσταση στο Μεντουγκόριε στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη τους εμφανίστηκε η Παναγία! Ακόμα και η τοπική επισκοπή καθώς και η Καθολική Εκκλησία δεν έχουν αναγνωρίσει τις εμφανίσεις αυτές ως υπερφυσικές ή αυθεντικές.

Ευτυχώς που σήμερα πλέον η ιεραρχία της Ελληνικής εκκλησίας και μερικοί προοδευτικοί μητροπολίτες ακολουθούν τα μέτρα προστασίας για τον  COVID και υποστηρίζουν τους εμβολιασμούς,  παρά την αντίδραση μεγάλου αριθμού παπάδων, καλογέρων και θρησκόληπτων. 
Η μόνη τελικά ελπίδα για να σωθούν αυτοί  είναι  η Παναγία μετά το Μεντουγκόριε να εμφανιστεί εδώ και σε αυτούς με μάσκα και εμβολιασμένη!    

 Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.  

 

 

ΠΩΣ ΓΙΝΕΣΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ ΑΛΛΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΠΕΘΕΡΟ!

 

Καθώς έτρωγα μια φέτα πεπόνι και έβλεπα την παραπάνω φωτογραφία, μου ήρθε στο μυαλό η παροιμία που λέει πως :όποιος έχει μαχαίρι τρώει πεπόνι!
Πράγματι η ζωή στην χώρα μας έχει αποδείξει πολλές φορές πως  η παροιμία αυτή ισχύει και η ιστορία που θα γράψω το αποδεικνύει!
Είσαι 34 ετών γιατρός και έχεις εκλεγεί ήδη, αρκετά νέος για εκείνα τα χρόνια, υφηγητής Ιατρικής στο μοναδικό τότε Πανεπιστήμιο της χώρας.
Είναι εύλογο λοιπόν να θέλεις να ανέβεις και στην βαθμίδα του Καθηγητή.
Το μόνο όμως πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει κενή έδρα για να την διεκδικήσεις και να την καταλάβεις.
Σε αυτό το σημείο υπεισέρχεται το μαχαίρι που λέει η παροιμία που είναι αναγκαίο για να μπορέσεις να κόψεις το πεπόνι και να γευτείς την νοστιμιά του, την άνοδο  σου δηλαδή στην καθηγητική βαθμίδα.

Το μαχαίρι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι άλλος από τον δικτάτορα  Ιωάννη Μεταξά του οποίου την κόρη Νανά είχε παντρευτεί  ο φέρελπις ιατρός Ευγένιος Φωκάς. Έκτοτε έγινε ο προσωπικός του ιατρός και τον συνόδευε σε όλα του τα ταξίδια  στο εξωτερικό.

  Όταν ο Μεταξάς σπούδαζε στο Βερολίνο (στην φωτογραφία το 1902) οι συμφοιτητές του τον ονόμαζαν μικρό Μόλτκε. Ο Μόλτκε ήταν Πρώσος στρατάρχης του πρωσικού στρατού και εθεωρείτο ως  μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές φυσιογνωμίες του 19ου αιώνα.     

Σύμφωνα λοιπόν με ένα μύθο οι συμφοιτητές του είχαν κρεμάσει ένα πανό που έγραφε: Ουδέν πρόβλημα άλυτο δια τον Ιωάννη Μεταξά!
Έτσι το 1940 με αποφασιστικότητα  ο δικτάτωρ έλυσε το πρόβλημα της μη ύπαρξης έδρας για τον γαμπρό του!
Απλά έφτιαξε μια νέα έδρα γι΄ αυτόν!
Έτσι ιδρύθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών  η έδρα της Υδροθεραπείας και Ιατρικής Κλιματολογίας .
Δεν αποκλείεται να υπήρχαν κάποιες αντιρρήσεις από τους πανεπιστημιακούς, γιατί διαβάζουμε στο Ημερολόγιο του Μεταξά στις  9-9-1938 -Γεωργακόπουλος δις δια οργανισμόν Πανεπιστημίου. Πιστεύω πως κάπως ετακτοποιήθη και προ πάντων Ευγένιος.
Αλλά προφανώς αυτές οι αντιρρήσεις δεν εμπόδισαν το αυτονόητο σε μια δικτατορία.
Ο γαμπρός του δικτάτορα να εκλεγεί πανηγυρικώς καθηγητής στην έδρα που είχε φτιαχτεί ειδικά γι΄αυτόν!
Έτσι διαβάζουμε στο Ημερολόγιο του Μεταξά στις  4-3-1939- Ευγένιος εξελέγη καθηγητής παμψηφεί. Νανούλα συγκινημένη και στις  26/1/1940- Εναρκτήριος Ευγενίου.
Ο ατυχής όμως Φωκάς δεν μπόρεσε τότε να χαρεί πολύ την έδρα του καθηγητού.  Με την κατοχή από τους Γερμανούς η κυβέρνηση Τσολάκογλου το 1942 κατήργησε την έδρα του και τον απέλυσε. Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Παιδείας ήταν ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, καθηγητής και αυτός της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο και προφανώς από αυτούς που τον είχαν εκλέξει προηγουμένως παμψηφεί!  (Σχετικά ποστ μου Α- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟΣ -ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ,  Β- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - ΚΑΤΟΧΗ και Γ΄ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)   
Ήδη οι Γερμανοί τον είχαν συλλάβει, προφανώς λόγω της συγγενείας του με τον Μεταξά, αλλά για τον ίδιο λόγο τον συνέλαβαν ως όμηρο  και οι ελασίτες τον Δεκέμβριο του 1944 και τον κράτησαν μέχρι τις 15/1/1945 που δραπέτευσε.
Το 1945, με την απελευθέρωση η Ιατρική Σχολή επανίδρυσε την έδρα της Υδροθεραπείας και παμψηφεί επανεξέλεξε τον Ευγ. Φωκά ως Τακτικό Καθηγητή της.
Το 1962 με παμψηφεί απόφαση της Ιατρικής Σχολής μετατάχθηκε στην Α'  Παθολογική Κλινική οπότε μετά από λίγο καιρό η έδρα της Υδροθεραπείας  και της Αεροθεραπείας , όπως περιπαικτικά  την έλεγαν οι φοιτητές της Ιατρικής, αφού είχε εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε, καταργήθηκε.
Υπέρμαχος πάντως της αεροθεραπείας ήταν ο πεθερός μου ο οποίος στεκόταν όρθιος με το μαγιό μπροστά στην θάλασσα και δεν έμπαινε μέσα και όταν τον ρώταγαν γιατί δεν προχωράει  μέσα απαντούσε αποστομωτικά : Κάνω αεροθεραπεία!
Δυστυχώς δεν είχε τον σωστό πεθερό για να του φτιάξει μια αντίστοιχη έδρα!
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.