ΟΙ 10 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ 2024 ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΚΡΙΤΙΚΟΥΣ

Στο ΟΙ 10 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ 2024 ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΙΚΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ 10 ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ. έγραψα για τις καλύτερες ταινίες που προβλήθηκαν στην Ελλάδα σύμφωνα με τους εδώ κριτικούς.
Έχει όμως ενδιαφέρον να δούμε αντίστοιχα ποιες θεωρήθηκαν στο εξωτερικό ως οι καλύτερες ταινίες του 2024. Βέβαια ορισμένες από αυτές δεν έχουν προβληθεί στην Ελλάδα.
Με κόκκινα γράμματα είναι όσες έχω δει , ενώ με μαύρα όσες έχουν μεν προβληθεί αλλά δεν τις είδα και με πράσινα όσες δεν έχουμε δει στην χώρα μας.
Σε αυτές που έχω δει, γράφω με δύο λόγια την προσωπική μου κριτική και με κόκκινα γράμματα είναι η βαθμολογία μου, μετά του κοινού του ΑΘΗΝΟΡΑΜΑΤΟΣ και στο τέλος των κριτικών του. 
Για σύγκριση στην αρχή έβαλα ποιες θεωρεί  η ΠΕΚΚ (Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου) ως τις   καλύτερες διεθνείς ταινίες του 2024:

1.Υπέροχες Μέρες
Σε δύο βασανιστικές ώρες εμπεδώνουμε πλήρως ότι οι δημόσιες τουαλέτες στην Ιαπωνία είναι πρωτοποριακές και πεντακάθαρες!  
½    3 ½  3 ½ 

 2. Poor Things
Βασικός και θεμιτός σκοπός του Λάνθιμου είναι με τις ταινίες του να προκαλέσει τον θαυμασμό στον θεατή, με την έξω από τα συνηθισμένα θεματολογία των ταινιών του. Έτσι ο Κυνόδοντας δημιούργησε μεγάλη εντύπωση στο κοινό με το εξωσυμβατικό του θέμα, μιας και ελάχιστοι θυμόντουσαν ή είχαν δει την εξαιρετική και πολύ καλύτερη ταινία του Μεξικανού Ριπστάιν του 1973 Το κάστρο της Αγνότητας με την ίδια ακριβώς θεματολογία. Έτσι τώρα με το φαντασμαγορικό POOR THINGS κατάφερε πάλι να προκαλέσει μεγάλη εντύπωση, διεθνώς πια, με μια ταινία με ασυνήθιστη και πρωτότυπη θεματολογία με εξαιρετικά ντεκόρ και με δεξιοτεχνικές κινήσεις της κάμερας του με τα επαναλαμβανόμενα fisheye/ευρυγώνια πλάνα καθώς και με υψηλής ποιότητας φωτογραφία που πράγματι και τα δύο αξίζουν το Όσκαρ. Ο θεατής πάντως είτε αγανακτεί με αυτά που βλέπει και φεύγει, είτε αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο στο παραμύθι που εκτυλίσσεται στην οθόνη μαγεμένος από το εντυπωσιακό θέαμα και παραβλέπει όσα αναλογίζεται μετά το τέλος της πχ ότι στην ταινία δεν υπάρχει άνδρας που να έχει θετικό ρόλο η δε ανδρική σεξουαλικότητα να είναι είτε χυδαία, είτε ανώμαλη. Η ταινία τηρώντας τις τρέχουσες απόψεις περί πολιτικής ορθότητας στην Αμερική, θεωρείται φεμινιστική λόγω της απόκτησης αυτογνωσίας της πρωταγωνίστριας μέσω του σεξ , εμφανίζει επίσης στο πλοίο επί Βικτωριανής υποτίθεται εποχής και αριστοκρατικό πλούσιο μαύρο(!) και τέλος δεν θα μπορούσε μέσα σε όλες τις σεξουαλικές της συνευρέσεις να μην υπάρχει και μια λεσβιακή με έγχρωμη παρτενέρ, απαραίτητη πλέον νότα όπως σχεδόν σε όλες σήμερα τις αμερικανικές ταινίες και σήριαλ! Πολύ έξυπνα λοιπόν ο Λάθιμος και η Έμα Στόουν γνωρίζοντας ότι σε αυτούς που ψηφίζουν για Όσκαρ, εκτός από τα παραπάνω αρέσουν οι ταινίες με ασυνήθιστη θεματολογία, όπως πχ το περσινό τερατούργημα ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ, που ήδη όλοι το έχουν ξεχάσει, εστίασαν σε αυτά την προώθηση της ταινίας τους. Πάντως ο Λάθιμος έχει εμπεδώσει σωστά και ενσωματώσει στην σκηνοθετική του άποψη την αισθητική του Terry Gilliam και του του David Lynch όπως και σε μεγάλο βαθμό την αισθητική του Ζαν-Πιερ Ζενέ. Προσωπικά πάντως δεν θα συνιστούσα αυτή την ταινία σε όσους δεν τους ενδιαφέρει να προβληματιστούν βλέποντας ένα φιλμ που ξεφεύγει από τα συνήθη πλαίσια των ταινιών για δύο ευχάριστες ώρες. 2 ½  3 ½  4 ½

3. Τα Παιδιά του Χειμώνα
Βασιζόμενος στην μοναδική ικανότητα του σεναριογράφου του αξέχαστου Νεμπράσκα να γράφει ιστορίες με πρωταγωνιστές ανθρώπους που ξεφεύγουν από το συνηθισμένο, ο Πέιν κατάφερε να μας δώσει μια, με ξεχωριστή ευαισθησία δραμεντί, με την βοήθεια βέβαια και των 3 εξαιρετικών πρωταγωνιστών του. 3 ½  4   3 ½

4. Μικρά Πράγματα σαν κι Αυτά
Ταινία που καταφέρνει, παρά τον αργόσυρτο ρυθμό της, να μας δώσει την  πραγματική εικόνα μιας κοινωνίας που ενώ γιορτάζει τα Χριστούγεννα, σαν άλλος Πόντιος Πιλάτος «νίπτει τας χείρας της», στην απανθρωπιά των καλογριών, όπως καθημερινά κάνει ο εξαιρετικός πρωταγωνιστής της ταινίας , και μόνο αυτός, ένας απλός  καρβουνιάρης αποδεικνύει έμπρακτα ποιο είναι το πραγματικό τους  μήνυμα. 3 ½  3  3

5. Black Dog

6. Ο Σπόρος της Ιερής Συκιάς
Ενώ στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας θέτει πολύ σωστά το πρόβλημα ότι δεν μπορεί να συμβαδίζει η οικογενειακή σου ευμάρεια και ειρήνη όταν αποτελείς στυλοβάτη ενός απολυταρχικού καθεστώτος, δείχνοντας συγχρόνως και πραγματικές σκηνές  από βίαιες καταστολές αντικαθεστωτικών διαμαρτυριών,  δυστυχώς το υπερβολικό τέλος του είναι υπερβολικό και απογοητευτικό. 3  4  3

7. Μην Περιμένετε και Πολλά από το Τέλος του Κόσμου

8. Emilia Pérez

Μια άκρως πρωτότυπη ταινία, που με το εξωφρενικό της σενάριο τσαλαβουτάει σε όλα τα κινηματογραφικά είδη, από το μιούζικαλ και το μελόδραμα μέχρι τις γκανγκστερικές ταινίες και ξεπερνώντας ποικίλα ηθικά διλήμματα, καταφέρνει τελικά να καθηλώσει τον θεατή καθώς έχει πλέον την περιέργεια να δει την τελική κατάληξη της ιστορίας. 3   3 ½   3

 

9. Anora

Ο σκηνοθέτης με πρωτότυπο τρόπο κεντάει την εξέλιξη της ιστορίας του με σκηνές ερωτικές, βίας, κωμικές, δραματικές και συναισθηματικές, κάνοντας  ταυτόχρονα και μια έμμεση κριτική αντιμετώπιση του αμερικανικού ονείρου όταν άτομο του περιθώριού αποκτά σχέση με  άτομο ολιγαρχικής οικογένειας. Η αναπόφευκτη σύγκρουση που επέρχεται μέχρι την τελική λύση, κρατάει συνεχές το ενδιαφέρον του θεατή παρά την μεγαλύτερη διάρκεια της ταινίας. 3 ½  3   4

10. Dune: Μέρος Δεύτερο
Ξεχειλωμένη συνέχεια του 1ου, με την κλασσική διαμάχη καλών και κακών, με ιπτάμενες συσκευές υψηλής τεχνολογίας αλλά με μάχες με σπαθιά(!), σύν επίσης ένα κλασσικό ειδύλλιο. απλά εδώ στο γοητευτικό περιβάλλον της ερήμου. 1  3 ½   4

Οι καλύτερες ταινίες του 2024 από το Cahiers du Cinema:

1. Miséricorde (Αλέν Γκιροντί)

2. May December του Τοντ Χέινς
Ενδιαφέρον σενάριο από την άποψη των χαρακτήρων και των σχέσεων των πρωταγωνιστών της με την Νάταλι Πόρτμαν να φτάνει την κορύφωση του ρόλου της όταν απευθείας στην κάμερα υποδύεται την πρωταγωνίστρια της ιστορίας στην επιστολή της . 3   2   3

3. In Water (Χογνγκ Σανγκ-σου)

4. Ζώνη Ενδιαφέροντος (Τζόναθαν Γκλέιζερ)
Σε όλη την ταινία είναι εμφανές, βασικά από τα μονίμως μακρινά πλάνα (δεν υπάρχει ούτε ένα γκρο πλαν) ότι η επιλογή του σκηνοθέτη είναι να περάσει στον θεατή την αντίστιξη μεταξύ της φρίκης του στρατοπέδου, που μόνο το ακούμε, και της ανέφελης οικογενειακής ζωής του Ες δίπλα σε αυτό που επιβεβαιώνει την κοινοτοπία του κακού της Χ.Αρέντ. Μαζί με την μουσική υπόκρουση στην αρχή και το τέλος αυτό το πετυχαίνει αλλά μετά την πρώτη ώρα επειδή η ταινία δεν έχει κάποια κορύφωση αρχίζει και κουράζει τον θεατή. 3  2 ½  5

5. All We Imagine as Light (Πάγιαλ Καπάντια)

Χαμηλών τόνων ινδική ταινία με 3 γυναίκες διαφορετικών ηλικιών που ζουν με διαφορετικά προβλήματα η κάθε μία μέσα στην πολυπληθή Βομβάη και οι οποίες τελικά εκδηλώνουν και εκπληρώνουν  πιο ελεύθερα τις επιθυμίες τους όταν πηγαίνουν σε ένα παραθαλάσσιο χωριό. 2 ½   2 ½   3 ½

6. Οι Παραβατικοί (Ροντρίγκο Μορένο)

7. Ο Διάβολος Δεν Υπάρχει (Ριιουσούκε Χαμαγκούτσι)
Η ταινία συγκέντρωσε τον θαυμασμό των κριτικών που εντυπωσιάζονται με οποιαδήποτε ταινία έχει καλή μεν φωτογραφία και ακατάληπτο σενάριο, δήθεν υψηλής διανόησης και βέβαια την απαξίωση του κοινού που έχει αρχίσει να διαισθάνεται ότι πρόκειται για πατάτα την οποία δυστυχώς είδα. 1  2  3 ½

8. Ma Vie Ma Gueule (Σοφί Φιλιέρ)

9. Παγίδα του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν
Ενδιαφέρουσα αστυνομική ταινία που κρατάει συνεχές το ενδιαφέρον του θεατή παρά τις αναμενόμενες ανατροπές στο τέλος της. 2 ½  3   1 ½

10. The Other Way Around (Χόνας Τρουέμπα)
 

 

Οι 10 από τις 50 καλύτερες ταινίες του 2024 από το Sight and Sound

 

10. Nickel Boys (ΡαΜέλ Ρος)

9. Καμία Άλλη Γη (Μπασέλ Αντρά, Χαμντάν Μπαλάλ, Γιουβάλ  Αμπραχάμ & Ραχέλ Σζορ)

=7. Ματωμένος Δεσμός (Ρόουζ Γκλας)
Η ταινία στοχεύει στην αναγέννηση των b-movies της 10ετις του 50 με την προσθήκη μερικών λεσβιακών εικόνων αλλά λόγω του προχειρογραμμένου σεναρίου της προς το τέλος τα θαλασσώνει. 1 ½   2   2

=7. The Substance: Το Ελιξίριο της Νιότης (Κοραλί Φαρζά)
Διαθέτοντας μια εξαιρετική ηθοποιό και ένα πρωτότυπο σενάριο ,η σκηνοθέτις της ταινίας θέλοντας δήθεν να μας περάσει το μήνυμα ότι το ανδρικό κατεστημένο στην τηλεόραση θέλει συνεχώς νεότερες γυναίκες, κατάφερε τελικά να φτιάξει ένα κακόγουστο κατασκεύασμα που σε απωθεί. 1  2 ½   1

6. Caught by the Tides (Τζί Ζανγκ-κε)

5. Hard Truths (Μάικ Λι)

Η αντίθετη ψυχοσύνθεση  μεταξύ δύο αδελφών μιας καταθλιπτικής και επιθετικής και της άλλης καλοσυνάτης δεν μπορούν να κρατήσουν το ενδιαφέρον του θεατή σε αυτή την άστοχη ταινία και την χειρότερη του σημαντικού αυτού σκηνοθέτη 1

4. Δαχομέη (Ματί Ντιόπ)

3. Η Χίμαιρα (Αλίτσε Ρορβάκερ)
Ταινία που παίζει με την πραγματικότητα και την φαντασία και η οποία έχει καλούς ηθοποιούς αλλά θα ήθελε ένα πιο σφιχτοδεμένο σενάριο.
2  3   2 ½

2. Anora (Σον Μπέικερ)

1. All We Imagine as Light (Παγιάλ Καπάντια)
 

Οι 10 από τις 50 καλύτερες ταινίες του 2024 από την Guardian αρχικά από την διανομή για τη Μ. Βρετανία και μετά για τις ΗΠΑ

10. Κατεχόμενη Πόλη (Στιβ ΜακΚουίν)

9. Τα Παιδιά του Χειμώνα (Αλεξάντερ Πέιν)

8. Soundtrack to a Coup d'Etat (Γιόχαν Γκριμονπρέ)

7. Poor Things (Γιώργος Λάνθιμος)

6. Η Χίμαιρα (Αλίτσε Ρορβάκερ)

5. Anora (Σον Μπέικερ)

4. All We Imagine as Light (Παγιάλ Καπάντια)

3. Ζώνη Ενδιαφέροντος (Τζόναθαν Γκλέιζερ)

2. My Favourite Cake (Μαριάμ Μογκαντάμ & Μπεχτάς Σαναΐχα)
Εξαιρετικής ευαισθησίας ταινία επάνω στην μοναξιά της 3η; ηλικίας με ταυτόχρονη έμμεση αναφορά στην στην σημερινή πραγματικότητα στο Ιράν που καθιστά τελικά αναπόφευκτη και την απρόβλεπτη εξέλιξη του τέλους.  3  4  3

1. Άγνωστοι Μεταξύ μας (Άντριου Χέιγκ)
Ο σκηνοθέτης με πρωτότυπο τρόπο κεντάει την εξέλιξη της ιστορίας του με σκηνές ερωτικές, βίας, κωμικές, δραματικές και συναισθηματικές, κάνοντας  ταυτόχρονα και μια έμμεση κριτική αντιμετώπιση του αμερικανικού ονείρου όταν άτομο του περιθώριού αποκτά σχέση με  άτομο ολιγαρχικής οικογένειας. Η αναπόφευκτη σύγκρουση που επέρχεται μέχρι την τελική λύση, κρατάει συνεχές το ενδιαφέρον του θεατή παρά την μεγαλύτερη διάρκεια της ταινίας. 3 ½  3   4

 Για τις ΗΠΑ

10. Το Δέντρο με τις Χρυσές Πεταλούδες (Τιεν Αν Φαμ)

9. Αληθινός Πόνος (Τζέσι Άιζενμπεργκ)

8. I Saw the TV Glow (Τζέιν Σόενμπρουν)

7. Soundtrack to a Coup d'Etat (Γιόχαν Γκριμονπρέ)

6. Ο Σπόρος της Ιερής Συκιάς (Μοχάμαντ Ρασούλοφ)

5. Hard Truths (Μάικ Λι)

4. Anora (Σον Μπέικερ)

3. All We Imagine As Light (Παγιάλ Καπάντια)

2. Nickel Boys (ΡαΜέλ Ρος)

1. The Brutalist (Μπρέιντι Κόρμπετ)

Είναι μια σημαντική ταινία άψογη μέχρι το διάλειμμα . Στο δεύτερο μέρος χάνει κάπως τον ρυθμό της και δίνει την αίσθηση στον θεατή ότι σαν ο σκηνοθέτης να αντιλήφθηκε ότι έχοντας σπαταλήσει μέχρι τότε τον χρόνο του  αναγκάστηκε να συμπιέσει το τέλος της . 3 ½  3  2 ½

 

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

ΟΙ 10 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ 2024 ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΙΚΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ 10 ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ.

 

Οι 10 καλύτερες ταινίες του 2024, σύμφωνα με 3 γνωστούς κινηματογραφικούς κριτικούς, είναι οι παρακάτω. Με κόκκινα γράμματα είναι όσες έχω δει και για τις οποίες γράφω και μια σύντομη δική μου κριτική.  Η πρώτη βαθμολογία είναι η δική μου, η δεύτερη του κοινού του ΑΘΗΝΟΡΑΜΑΤΟΣ και η τρίτη του κριτικού του ΑΘΗΝΟΡΑΜΑΤΟΣ.

Αρχικά η λίστα με τις καλύτερες ταινίες του 2024 από τον Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο του ΑΘΗΝΟΡΑΜΑΤΟΣ

10. Υπόθεση Γκολντμάν του Σεντρίκ Καν
Μια πραγματική δικαστική υπόθεση όχι ιδιαίτερα γνωστή στην χώρα μας, δοσμένη με αντικειμενικότητα και σασπένς.  3   4    3 ½  
 
9. Μην Περιμένετε και Πολλά Από το Τέλος του Κόσμου του Ράντου Ζούντε
 
8. Οι Αντίπαλοι του Λούκα Γκουαντανίνο
Η ταινία χρησιμοποιεί το τένις σαν τον κοινό συνδετικό κρίκο που ενώνει δύο παιδικούς φίλους και μια γυναίκα στην κλασσική ιστορία που ο έρωτας μπαίνει αναμεσά τους. Κορυφαία η τελική σκηνή της ταινίας. 2 ½ 3  3
 
7. Pacifiction του Αλμπέρ Σερά
Άκρως κουραστική, με μακρόσυρτα άνευ λόγου πλάνα και ανούσιους διαλόγους και ο μόνος λόγος που δεν σταματάς να την βλέπεις είναι το πανέμορφο τοπίο της Πολυνησίας. 1 ½   2   3 ½
 
6. Υπέροχες Μέρες Perfect Days  του Βιμ Βέντερς
Σε δύο βασανιστικές ώρες εμπεδώνουμε πλήρως ότι οι δημόσιες τουαλέτες στην Ιαπωνία είναι πρωτοποριακές και πεντακάθαρες!  
½    3 ½  3 ½ 
 
5. Kneecap του Ριτς Πέπιατ
Η ιστορία δημιουργίας του ομώνυμου συγκροτήματος χιπ χοπ  1 ½  3  3
 
4. Tack της Βάνια Τέρνερ
 
3. Dune: Μέρος Δεύτερο του Ντενί Βιλνέβ
Ξεχειλωμένη συνέχεια του 1ου, με την κλασσική διαμάχη καλών και κακών, με ιπτάμενες συσκευές υψηλής τεχνολογίας αλλά με μάχες με σπαθιά(!), σύν επίσης ένα κλασσικό ειδύλλιο. απλά εδώ στο γοητευτικό περιβάλλον της ερήμου. 1  3 ½   4
 
2. Άγνωστοι Μεταξύ μας All of us strangers  του Άντριου Χέιγκ
Η πρόσφατη σχέση ενός μοναχικού ομοφυλόφιλου και οι σχέσεις του με τους πεθαμένους γονείς του σε μια μελαγχολική και αργόσυρτη ταινία δεν καταφέρνουν, παρά την διαφαινόμενη πρόθεση του σκηνοθέτη ,να μας δώσουν μια γενικότερη εικόνα της αποξένωσης των ανθρώπων.
1   3 ½  4
 
1. Poor Things του Γιώργου Λάνθιμου
Βασικός και θεμιτός σκοπός του Λάνθιμου είναι με τις ταινίες του να προκαλέσει τον θαυμασμό στον θεατή, με την έξω από τα συνηθισμένα θεματολογία των ταινιών του. Έτσι ο Κυνόδοντας δημιούργησε μεγάλη εντύπωση στο κοινό με το εξωσυμβατικό του θέμα, μιας και ελάχιστοι θυμόντουσαν ή είχαν δει την εξαιρετική και πολύ καλύτερη ταινία του Μεξικανού Ριπστάιν του 1973 Το κάστρο της Αγνότητας με την ίδια ακριβώς θεματολογία. Έτσι τώρα με το φαντασμαγορικό POOR THINGS κατάφερε πάλι να προκαλέσει μεγάλη εντύπωση, διεθνώς πια, με μια ταινία με ασυνήθιστη και πρωτότυπη θεματολογία με εξαιρετικά ντεκόρ και με δεξιοτεχνικές κινήσεις της κάμερας του με τα επαναλαμβανόμενα fisheye/ευρυγώνια πλάνα καθώς και με υψηλής ποιότητας φωτογραφία που πράγματι και τα δύο αξίζουν το Όσκαρ. Ο θεατής πάντως είτε αγανακτεί με αυτά που βλέπει και φεύγει, είτε αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο στο παραμύθι που εκτυλίσσεται στην οθόνη μαγεμένος από το εντυπωσιακό θέαμα και παραβλέπει όσα αναλογίζεται μετά το τέλος της πχ ότι στην ταινία δεν υπάρχει άνδρας που να έχει θετικό ρόλο η δε ανδρική σεξουαλικότητα να είναι είτε χυδαία, είτε ανώμαλη. Η ταινία τηρώντας τις τρέχουσες απόψεις περί πολιτικής ορθότητας στην Αμερική, θεωρείται φεμινιστική λόγω της απόκτησης αυτογνωσίας της πρωταγωνίστριας μέσω του σεξ , εμφανίζει επίσης στο πλοίο επί Βικτωριανής υποτίθεται εποχής και αριστοκρατικό πλούσιο μαύρο(!) και τέλος δεν θα μπορούσε μέσα σε όλες τις σεξουαλικές της συνευρέσεις να μην υπάρχει και μια λεσβιακή με έγχρωμη παρτενέρ, απαραίτητη πλέον νότα όπως σχεδόν σε όλες σήμερα τις αμερικανικές ταινίες και σήριαλ! Πολύ έξυπνα λοιπόν ο Λάθιμος και η Έμα Στόουν γνωρίζοντας ότι σε αυτούς που ψηφίζουν για Όσκαρ, εκτός από τα παραπάνω αρέσουν οι ταινίες με ασυνήθιστη θεματολογία, όπως πχ το περσινό τερατούργημα ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ, που ήδη όλοι το έχουν ξεχάσει, εστίασαν σε αυτά την προώθηση της ταινίας τους. Πάντως ο Λάθιμος έχει εμπεδώσει σωστά και ενσωματώσει στην σκηνοθετική του άποψη την αισθητική του Terry Gilliam και του του David Lynch όπως και σε μεγάλο βαθμό την αισθητική του Ζαν-Πιερ Ζενέ. Προσωπικά πάντως δεν θα συνιστούσα αυτή την ταινία σε όσους δεν τους ενδιαφέρει να προβληματιστούν βλέποντας ένα φιλμ που ξεφεύγει από τα συνήθη πλαίσια των ταινιών για δύο ευχάριστες ώρες. 2 ½  3 ½  4 ½
 
 
Οι 10 καλύτερες από τον κινηματογραφικό κριτικό της LiFO Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο
 
All of us strangers
 
Anora
Ο σκηνοθέτης με πρωτότυπο τρόπο κεντάει την εξέλιξη της ιστορίας του με σκηνές ερωτικές, βίας, κωμικές, δραματικές και συναισθηματικές, κάνοντας  ταυτόχρονα και μια έμμεση κριτική αντιμετώπιση του αμερικανικού ονείρου όταν άτομο του περιθώριού αποκτά σχέση με  άτομο ολιγαρχικής οικογένειας. Η αναπόφευκτη σύγκρουση που επέρχεται μέχρι την τελική λύση, κρατάει συνεχές το ενδιαφέρον του θεατή παρά την μεγαλύτερη διάρκεια της ταινίας. 3 ½  3   4

The Substance
Διαθέτοντας μια εξαιρετική ηθοποιό και ένα πρωτότυπο σενάριο ,η σκηνοθέτις της ταινίας θέλοντας δήθεν να μας περάσει το μήνυμα ότι το ανδρικό κατεστημένο στην τηλεόραση θέλει συνεχώς νεότερες γυναίκες, κατάφερε τελικά να φτιάξει ένα κακόγουστο κατασκεύασμα που σε απωθεί. 1  2 ½   1
 
Dahomey
 
Conclave
Ο Μπέργκερ κατάφερε χάρις στην σκηνοθετική του ικανότητα και τον συγκλονιστικό Ρειφ Φάινς, να δημιουργήσει ατμόσφαιρα θρίλερ σε μια καθαρά εκκλησιαστική διαδικασία, που κορυφώνεται με ένα απρόσμενο τέλος που του δίνει ταυτόχρονα και την ευκαιρία για ένα ηθικοπλαστικό δίδαγμα!  3 ½   3   3
 
The room next door
Έχοντας στην διάθεση του δύο εξαιρετικές πρωταγωνίστριες ο  Almodovar κατάφερε να μας δώσει μια τρυφερή και γεμάτη συναίσθημα ταινία επάνω στην ευθανασία και στην επιλογή από εμάς τους ιδίους του αναπόφευκτου τέλους μας. 4  3  3 ½
 
Small  things like these
Ταινία που καταφέρνει, παρά τον αργόσυρτο ρυθμό της, να μας δώσει την  πραγματική εικόνα μιας κοινωνίας που ενώ γιορτάζει τα Χριστούγεννα, σαν άλλος Πόντιος Πιλάτος «νίπτει τας χείρας της», στην απανθρωπιά των καλογριών, όπως καθημερινά κάνει ο εξαιρετικός πρωταγωνιστής της ταινίας , και μόνο αυτός, ένας απλός  καρβουνιάρης αποδεικνύει έμπρακτα ποιο είναι το πραγματικό τους  μήνυμα. 3 ½  3  3
 
Perfect Days
 
Evil does not exist
Η ταινία συγκέντρωσε τον θαυμασμό των κριτικών που εντυπωσιάζονται με οποιαδήποτε ταινία έχει καλή μεν φωτογραφία και ακατάληπτο σενάριο, δήθεν υψηλής διανόησης και βέβαια την απαξίωση του κοινού που έχει αρχίσει να διαισθάνεται ότι πρόκειται για πατάτα την οποία δυστυχώς είδα. 1   2    3 ½
 
 
Και οι 10 καλύτερες σύμφωνα με τον κινηματογραφικό κριτικό των ΝΕΩΝ  Γιάννη Ζουμπουλάκη

Poor Things

Υπέροχες Μέρες  Perfect Days
 
Small  things like these

Fremont
Χαμηλών τόνων ταινία με θέμα την μοναξιά και την δυσκολία προσαρμογής μιας μετανάστριας από το Αφγανιστάν σε μια κοινωνία στην οποία φοβάται να ανοιχτεί.  2   3 ½  3 ½
 
Stop making sence
 
C’ ancora domani Πάντα Υπάρχει Το Αύριο
Banel & Adama
 
Verbrannte Erde Η ληστεία του Βερολίνου
 
The room next door
 
Black dog
 
Η μοναδική ταινία που κατατάσσουν ανάμεσα στις 10 καλύτερες και οι 3 κριτικοί είναι το Perfect Days ενώ στις All of us strangers,  Small  things like these, The room next door και Poor Things  συμφωνούν οι 2 από τους 3.
 
Σε πλήρη αντίθεση με τους κριτικούς στις 10 ταινίες που ήρθαν πρώτες στην προτίμηση του κοινού, μόνο το Poor Things  και το Dune: Part Two έχουν επιλεγεί από αυτούς.
Σε όσες από αυτές έχω δει, γράφω μια σύντομη κριτική και η βαθμολογία είναι όπως και στις προηγούμενες.
 
Inside Out 2 (664.619)
Δεν είναι υποχρεωτικό μια πρωτότυπη  ταινία να έχει σίκουελ εκτός αν αυτό έχει να προσφέρει κάτι διαφορετικό από την  αρχική και εδώ δεν νομίζω ότι είχε, αλλά τουλάχιστον  ευτυχώς κατάφερε να διατηρήσει τα πετυχημένα γραφικά της πρώτης.  2   3 ½   3 ½

Poor Things (407.380) 

Despicable Me 4 (373.359)
 
Deadpool & Wolverine (338.611)
 
It Ends With Us (178.345)
Μπορεί το στόρι της ταινίας να θυμίζει Άρλεκιν όμως χάρις στους πρωταγωνιστές της ξεφεύγει από τις συνήθεις αισθηματικές ταινίες της αμερικανικής κινηματογραφικής παραγωγής. 2 ½   4     1
 
Dune: Part Two (174.070)
 
Kung Fu Panda 4 (156.450)
 
Moana  2 (153.246)
 
Μην Ανοίγεις Την Πόρτα (143.828)
 
Joker: Folie A Deux (138.824)   
Η ιστορία ενός εγκληματία με διχασμένη προσωπικότητα που ερωτεύεται θα μπορούσε να αποτελέσει το θέμα μιας αξιόλογης ταινίας, αλλά με καμία λογική δεν μπορεί να αποτελεί το σίκουελ μιας καταπληκτικής ταινίας με τον συγκεκριμένο ήρωα. Αποτέλεσμα ένα βαρετό κατασκεύασμα το οποίο προσπαθούν απεγνωσμένα και μάταια ο Φίνιξ και η Γκάγκα να το σώσουν από την αποτυχία. Το μόνο που αξίζει είναι το καρτούν της αρχής. ½   2 ½   3 ½
 
Αξίζει επίσης να δει κανείς εδώ ποιες θεωρούν στο εξωτερικό γνωστοί κινηματογραφικοί κριτικοί ως τις καλύτερες ταινίες του 2024.
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.

Διεθνής Αμνηστία: Περί γενοκτονίας και αντιεβραϊκής μεροληψίας

Η πάντα καλά ενημερωμένη Σώτη Τριανταφύλλου μας πληροφορεί για την συζητήσιμη στάση που τηρεί η Διεθνής Αμνηστία σχετικά με τους Εβραϊκό κράτος και την φιλοϊσλαμιστικές της θέσεις σε πολλές περιπτώσεις.
Οι υποσημειώσεις στο κείμενο με έντονα γράμματα είναι δικές μου.

Eνώ περιμέναμε, ματαίως, την αντίδραση της Διεθνούς Αμνηστίας στη σύλληψη του Αλγερινού συγγραφέα Μπουαλέμ Σανσάλ, ( έχω γράψει γι΄αυτόν το ποστ μου Μπουαλέμ Σανσάλ: Ο ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ)    το ελληνικό τμήμα της ΜΚΟ εξέδωσε έκκληση κατά της «γενοκτονίας» που διαπράττουν οι Ισραηλινοί στη Γάζα επικρίνοντας την ελληνική κυβέρνηση για τη φιλοϊσραηλινή της στάση. Η ανακοίνωση δεν περιλαμβάνει καμιά αναφορά στην επίθεση της Χαμάς, ούτε βεβαίως στην αντίληψη της παλαιστινιακής οργάνωσης για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» για τα οποία αγωνίζεται η Διεθνής Αμνηστία. Πράγμα που επιβεβαιώνει για μια ακόμα φορά τους ισχυρισμούς για τη μεροληψία της οργάνωσης, η οποία κατά καιρούς κατηγορεί, π.χ., τις ΗΠΑ για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά τηρεί σιωπή για την κατάσταση στην Κούβα, στη Β. Κορέα, στο Πακιστάν ή στη Σαουδική Αραβία. Η οργάνωση έχει επιμείνει στο ζήτημα των κρατητηρίων του Γκουαντάναμο («το σύγχρονο γκουλάγκ»), αλλά, όπως και το Human Rights Watch και άλλες συναφείς οργανώσεις, δεν πολυνοιάζεται για τους Ταλιμπάν ή για τους Ιρανούς μουλάδες· μάλιστα, μερικοί ακτιβιστές έχουν αναγνωρίσει τη λεγόμενη «αμυντική τζιχάντ», την «υπεράσπιση της θρησκείας» ως ανθρώπινο δικαίωμα.

Αν και στο εσωτερικό της Αμνηστίας υπάρχουν φωνές που καταδικάζουν τη Χαμάς, έχουν εξασθενήσει· κυρίως μετά τις κατηγορίες του Norman Finkelstein το 2015 για υποχωρήσεις στο εβραϊκό λόμπι. Ο Finkelstein, ένας από τους πιο φανατικούς κριτικούς της ισραηλινής πολιτικής και συγγραφέας του βιβλίου «Η βιομηχανία του Ολοκαυτώματος», έχει επηρεάσει τις θέσεις της Αμνηστίας. Δεν είναι ο μόνος: το 2010, ο Frank Johansson, επικεφαλής του φινλανδικού τμήματος, αποκάλεσε το Ισραήλ nilkkimaa, κράτος-απατεώνα, λέγοντας ότι παραβιάζει επανειλημμένως το διεθνές δίκαιο κι ότι είναι «μοναδικό» σ’ αυτόν τον τομέα «μολονότι κάποιοι Ρώσοι αξιωματούχοι θα μπορούσαν να περιγραφούν με τους ίδιους όρους». Παρόμοια στάση με τον Johansson κρατούσε ο Kristyan Benedict, στέλεχος του βρετανικού παραρτήματος, ο οποίος το 2012 ανήρτησε στο Twitter αντιεβραϊκά ανέκδοτα. Στη συνέχεια, στη Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Αμνηστίας το 2015, οι μισοί εκπρόσωποι καταψήφισαν μια πρόταση για εκστρατεία εναντίον του αντισημιτισμού, ενώ η εκστρατεία εναντίον της «ισλαμοφοβίας» αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής τής οργάνωσης.

 Πιο πρόσφατα, στις 11 Μαρτίου 2022, ο Paul O’Brien, διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας των ΗΠΑ δήλωσε: «Είμαστε αντίθετοι στην ιδέα […] ότι το Ισραήλ πρέπει να διατηρηθεί ως κράτος […] η Αμνηστία δεν έχει πολιτικές απόψεις για κανένα ζήτημα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του κράτους του Ισραήλ να επιβιώσει». Πώς εξηγούνται τέτοιες απόψεις; Εξηγούνται μέσω των δεσμών της Διεθνούς Αμνηστίας με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και με ένα δίκτυο οργανώσεων, θεσμών και «πολιτιστικών» ομάδων που προωθούν αντισιωνισμό, αντισημιτισμό και αντιδυτισμό. Τον Αύγουστο του 2015, οι Times ανέφεραν ότι η Yasmin Hussein, τότε επικεφαλής του τμήματος «θρησκείας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων» είχε «αδήλωτους ιδιωτικούς δεσμούς με άτομα που φέρονται ότι ήταν βασικοί παράγοντες σε μυστικά διεθνή δίκτυα ισλαμιστών, συμπεριλαμβανομένων των Αδελφών Μουσουλμάνων και της Χαμάς». Μαζί με τον σύζυγό της, Wael Musabeh, η Hussein φαίνεται πως είχε δοσοληψίες με την οικογένεια al-Qazzaz, μέλη της οποίας ήταν αξιωματούχοι της κυβέρνησης του Μοχάμεντ Μόρσι και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Το 2021 η Αμνηστία ανακοίνωσε ότι δεν θα θεωρούσε πια τον Αλεξέι Ναβάλνι πολιτικό κρατούμενο εξαιτίας των σχολίων του για τους μετανάστες το 2007 και το 2008. Εκπρόσωπος της οργάνωσης είπε ότι οι δηλώσεις του Ναβάλνι, ο οποίος προτού συλληφθεί είχε πέσει θύμα δηλητηρίασης από κατασκόπους του Πούτιν, «θα μπορούσαν να υποκινήσουν διακρίσεις, βία ή εχθρότητα […] η ρητορική μίσους δεν συμβιβάζεται με την ετικέτα “κρατούμενος συνείδησης”». Αυτή η στάση της Αμνηστίας συνδέθηκε με λογαριασμούς στο Twitter που πιθανώς προέρχονταν από τρολ του Πούτιν σε μια συντονισμένη εκστρατεία απαξίωσης του Ναβάλνι. Στη συνέχεια, διάφορες δηλώσεις και εκθέσεις της Αμνηστίας έδειχναν ίσες αποστάσεις στη ρωσο-ουκρανική σύγκρουση, κάνοντας λόγο για «κακομεταχείριση των αμάχων» εκ μέρους των Ουκρανών.Υπάρχει σίγουρα δυσκολία συλλογής πληροφοριών κι εξάλλου η οργάνωση αποτελείται από ανθρώπους με διαφορετικό βλέμμα στα πράγματα –και συχνά με ελλιπείς γνώσεις σε πολλά από αυτά. Όμως, η συλλογιστική της Αμνηστίας έχει ένα θεμελιώδες ελάττωμα: καθώς βασίζεται στον πολιτιστικό σχετικισμό, όσα θεωρεί παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Δύση τα εξετάζει με επιείκεια στον υπόλοιπο κόσμο. Γι’ αυτό, εγκλήματα όπως η κλειτοριδεκτομή, ή περιορισμοί όπως η μπούρκα, η νιχάμπ, η χιτζάμπ και τα τοιαύτα δεν την απασχολούν. Τίθεται εξάλλου ένα περίπλοκο ζήτημα πολιτικών πιέσεων και χρηματοδοτήσεων: αν και θεωρητικά υπάρχει διαφάνεια σχετικά με τους χρηματοδότες, τόσο η Αμνηστία όσο και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχουν επικριθεί διότι δέχονται δωρεές από Σαουδάραβες και Καταριανούς κι ότι στο εσωτερικό τους γίνονται σοβαρές ατασθαλίες. Δεν έχω τρόπο να επιβεβαιώσω αυτούς τους ισχυρισμούς, ξέρω όμως ότι πολλοί ακτιβιστές της Αμνηστίας και του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων χρησιμοποιούν αδόκιμες ερευνητικές μεθόδους κι ότι αξιολογούν τι συνιστά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τι όχι μέσω των δογμάτων της woke κουλτούρας. Εξαιτίας είτε δεσμεύσεων, είτε ιδεοληψιών, αυτές οι οργανώσεις δεν αντιλαμβάνονται τις απειλές που προέρχονται από τον ισλαμικό εξτρεμισμό: μέσω της αριστερής ιδεολογίας τείνουν να θεωρούν τις επικρίσεις εναντίον της Χεζμπολά, της Χαμάς, της Αλ-Κάιντα κτλ ως «επικίνδυνη απόσπαση της προσοχής από τον πραγματικό αγώνα». Έτσι, εστιάζουν στον ρατσισμό, στην ισλαμοφοβία, (σχετικά με αυτήν στο ποστ μου Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΛΑΜΟΦΟΒΙΑ) στον αποικιοκρατικό λόγο και στην ομοφοβία, αλλά αδιαφορούν για τη μισογυνία, για τον αντιεβραϊσμό

(απεκαλύφθη ότι ένα στέλεχος του Παρατηρητηρίου, ονόματι Marc Garlasco, διατηρούσε συλλογή ναζιστικών αντικειμένων τα οποία έμοιαζε να καμαρώνει) και για τον αυταρχισμό των φιλοαριστερών καθεστώτων της «Ανατολής» και του παγκόσμιου Νότου. Γενικά, η Αμνηστία τείνει να μεταβιβάζει ευθύνες από τους θύτες στα θύματα, να κολακεύει πολιτιστικά υπανάπτυκτες χώρες, και να συναγελάζεται με ισλαμικές οργανώσεις (όπως π.χ. το GAGE). Αναρωτιέμαι αν ήρθε ο καιρός να αναγνωριστεί η Αμνηστία και άλλες τέτοιες ΜΚΟ ως φορείς παραπληροφόρησης και προπαγάνδας – ή αν δεν έχει έρθει ακόμα.

(Σχετικά με την σχέση αριστεράς και ισλαμιστών έχει γράψει η Σώτη Τριανταφύλλου πρόσφατα  άρθρο, που έχω μεταφέρει στο  Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ. )
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΗΜΙΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΧΥΔΑΙΟΛΟΓΟΙ

 Μετά  τον θάνατο του Τράγκα και την αποκάλυψη της τεράστιας περιουσίας που είχε αποκτήσει με θεωρίες συνομωσίας, συκοφαντίες, ψέματα και διαστρέβλωση της πραγματικότητας, ο χυδαίος συρφετός ακροδεξιών και ακροαριστερών που τον θεωρούσε γκουρού του, απογοητεύτηκε για λίγο, αλλά βρήκε σύντομα  στέγη στο κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου για τον οποίο το 2019 είχα αναρωτηθεί   ΤΙ IQ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΊΣ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟ; 

Όμως ο φαλακρός πωλητής αλοιφών για την φαλάκρα, μαζί με τις επιστολές του Χριστού παρά τα όσα εξέμεσε για τον Σημίτη αυτές τις μέρες, υποσκελίστηκε από το νέο φρούτο, την Λατινοπούλου η οποία χωρίς φαλάκρα και με την γοητεία της νέας και όμορφης γυναίκας είπε, μεταξύ άλλων, προς άφατη ικανοποίηση αυτού του συρφετού που στήνει ευήκοον ούς  σε κάθε χυδαιότητα,  πως «η Τουρκία έπρεπε να πενθεί και όχι η Ελλάδα με τον θάνατο του Σημίτη».

Η Έλενα Ακρίτα επίσης, θέλοντας να μειώσει τον θανόντα, αφού αρχικά σχολίασε ότι για τα Τέμπη και το ναυάγιο στην Πύλο το πένθος ήταν 3μερο ενώ για τον Σημίτη 4ημερο (!), πρόβλεψε  ότι η κηδεία του δεν θα έχει την λαοθάλασσα που συγκεντρώθηκε στην κηδεία του Παλαμά (μέσα στην κατοχή!),  του Λαμπράκη, του  Παναγούλη, του Ανδρέα, του  Σεφέρη της Αλίκης, της Μελίνας του Καζαντζίδη.

Οπότε με σαρκασμό έγραψε η Πέπη Ραγκούση: Αυτό, αλήθεια, με τις sold out κηδείες δεν το είχα σκεφτεί και, αν το πάμε έτσι, ένα από τα καλύτερα sold out των τελευταίων δεκαετιών ήταν το κατευόδιο του Παντελή Παντελίδη που είχε και μεγάλη μουσική υποστήριξη.

Όπως γράφει ο Μάνος Βουλαρίνος σε αντίθεση με τους επαίνους που συνήθως δεν προσφέρονται για συμπεράσματα (συχνά επιβάλλονται από τους καλούς τρόπους), μπορούμε να καταλάβουμε πολλά για την πορεία ενός πολιτικού, παρατηρώντας ποιοι είναι και κυρίως τι εκπροσωπούν αυτοί που του επιτίθενται, ακόμη και μετά θάνατον. Και έχει δίκιο!
Η χολή και η χυδαιότητες που γράφτηκαν και ακούστηκαν αυτές τις μέρες, με άταφο ακόμα τον πρώην πρωθυπουργό, ήταν απίστευτές.
Είχα γράψει  τα παραπάνω όταν διάβασα το άρθρο του Κώστα Γιαννακίδη στο οποίο αναλύει πως επισημαίνοντας τις χυδαιότητες που έγραψαν ή είπαν διάφοροι τελικά δυστυχώς τους βγάζουμε από την αφάνεια και τους διαφημίζουμε.

Και επεξηγεί γράφοντας πως ( οι υποσημειώσεις με έντονα γράμματα είναι δικές μου) :
Η Άννα Διαμαντοπούλου συνέπλευσε με τον Άδωνι Γεωργιάδη,  σχολιάζοντας την Αφροδίτη Λατινοπούλου και τις δηλώσεις της για τον Κώστα Σημίτη. Ήταν μία ωραία επάλειψη βουτύρου πάνω στο ψωμί της Λατινοπούλου. Διότι όταν η κυρία προσβάλλει τη μνήμη ενός άταφου νεκρού, γνωρίζει ότι εκφράζει τα ταπεινότερα των ενστίκτων που διακατέχουν μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Δείτε τι γράφτηκε στα social για τον Σημίτη. Και ακούστε τι είπε η Λατινοπούλου. Και μετά αναρωτηθείτε ποια μάζεψε περισσότερους πόντους.
Η Διαμαντοπούλου πήρε μαζί της τους λογικούς. Η Λατινοπούλου εξέφρασε το επαρχιακό καφενείο. Όμως στην κάλπη οι ψήφοι δεν γράφουν από πού προέρχονται. Και όσο οι συστημικοί καταφέρονται κατά της Λατινοπούλου, τόσο εκείνη προσθέτει στο σανό, με το οποίο ταϊζει το κοινό της, το παραμύθι της καταδίωξης από τα συμφέροντα.
Διότι τι είναι η Λατινοπούλου; Με τον κίνδυνο να μου αποδώσουν μομφή περί σεξισμού, θα πω ότι είναι μία ευπαρουσίαστη κιβωτός των πλέον αντιδραστικών στοιχείων της ελληνικής κοινωνίας.
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας: η ωραία εμφάνιση της κυρίας Λατινοπούλου ευνοεί τη μετάδοση του μηνύματος της. Και η ίδια πατάει επάνω στα νέα ήθη που εισήγαγε στη δημόσια σφαίρα η περίοδος της κρίσης. Η ωμότητα, ο κυνισμός και η κοινή χυδαιότητα έχουν πλέον νομιμοποιηθεί ως στοιχεία στην εκφορά πολιτικού λόγου. Δεν χρειάζεται να τηρούνται ούτε τα προσχήματα αν αυτό που λες αντιστοιχεί στο χυλό των social media και στη χυδαιότητα που συχνά εμποτίζει το θυμικό μεγάλων λαϊκών στρωμάτων.
Όταν η Λατινοπούλου χυδαιολογεί πάνω από τον άταφο Σημίτη, έχει κατά νου δύο πράγματα: πρώτον ότι θα εκφράσει ένα κομμάτι της κοινωνίας και δεύτερον ότι θα αποκτήσει το δικαίωμα να εμφανιστεί ως στόχος του κατεστημένου.  Η συνταγή έχει τα ίδια συστατικά με εκείνα που χρησιμοποίησε η Χρυσή Αυγή, απλώς έχει μετριαστεί η ένταση. Ξενοφοβία, φτιασιδωμένος ρατσισμός, απόρριψη του διαφορετικού με επίκληση στην παράδοση και την εθνική ομοιογένεια και μία σχεδόν χουλιγκανίστικη προσέγγιση επί των εθνικών θεμάτων. Σχεδόν αυτά που θα ακούσεις μέσα σε ένα ταξί με την εικόνα του Παϊσιου να πηγαίνει πέρα-δώθε κρεμασμένη από τον καθρέφτη.
«Αυτή είναι η Ελλάδα», όπως έλεγε και ο μακαρίτης ο Σημίτης και η Αφροδίτη Λατινοπούλου το έχει καταλάβει πολύ καλά. Δεν είναι τυχαίο ότι τις τελευταίες μέρες κατάπιε επικοινωνιακά τον Βελόπουλο. Το μόνο, λοιπόν, που της πρέπει, είναι να την αγνοήσεις. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ρεκλάμα για την ίδια από τις δηλώσεις του Γεωργιάδη και της Διαμαντοπούλου, ειδικά όταν ζούμε σε μία χώρα όπου πολλοί ετεροπροσδιορίζονται πολιτικά βάσει της αντιπάθειας για τους απέναντι. Και, φυσικά, αυτή η δωρεάν ρεκλάμα αναπαράγεται με την πρώτη ευκαιρία από τα κανάλια. Σιγά μη χάσουν την ευκαιρία. Πολιτικά η Λατινοπούλου είναι ένα μηδενικό που κάνει νούμερα.
 

Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.
 

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ

Με τον θάνατο του Κώστα Σημίτη εξέλιπε πια και ο τελευταίος από τους μεγάλους πρωθυπουργούς της μεταπολίτευσης.
Αντί διάφορων τετριμμένων λόγων, μεταφέρω εδώ ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη Ποιος το ξέρει, ποιος το ξέρει; (Πατάκης 2024) που μέσα σε μία παράγραφο μας δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα της προσωπικότητας του  εκλιπόντος πρωθυπουργού.
Ο Σημίτης είναι σοβαρός άνθρωπος κάτι που δεν είναι δεδομένο στην πολιτική. Βιώνει διαφορετικούς κόσμους. Συνομιλεί με διανοούμενους όπως ο Κ. Τσουκαλάς, ο Ν.Μουζέλης ,ο Β.Ράπανος, ο Γ. Παπαδημητρίου, ο Γ. Βέλτσος. Ο αριστερός Κωνσταντίνος Τσουκαλάς έγραψε ένα διθύραμβο για τη  εκλογή Σημίτη «Εγκαινιάζει μια νέα εποχή στην ιστορία της Ελλάδας» Δεν ξέχασε την πολιτική διαθήκη του Νίκου Πουλαντζά για την στρατηγική συνεργασία ανανεωτικής Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ. Θα πρέπει βέβαια να είσαι Μπέκετ ή Ιονέσκο για να φανταστείς έναν διάλογο του ορθολογιστή Σημίτη με τον σουρεαλισμό και ποιητικό μεταμοντερνισμό  του Βέλτσου. Τα ωραιότερα ανέκδοτα ως προς την άγνοια του Σημίτη για τις αλήτικες όψεις της ζωής τα αφηγείται ο Βασίλης Ράπανος. Ο Σημίτης στον κομματικό κόσμο και υπόκοσμο θυμίζει τον καλό σεμνό μαθητή που οι αλητήριοι συμμαθητές του τραβολογούν με το στανιό στο μπουρδέλο για την ερωτική του μύηση. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ

 

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

O κατάλογος όλων των ποστ από τον Μάιο 2006 μέχρι τον Ιούλιο 2007 (1-186) υπάρχει εδώ
Από τον Ιούλιο του 2007 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2008 (187-256) υπάρχουν εδώ
Από τον Φεβρουάριο του 2008 μέχρι τον Ιούλιο του 2008 (257-299) υπάρχουν εδώ
Από τον Ιούλιο 3008 μέχρι τον Ιούνιο 2009 (300-385) υπάρχουν εδώ
Από τον Ιούλιο 2009 μέχρι τον Δεκέμβριο 2010 (386-522) υπάρχουν εδώ
Από τον Ιανουάριο 2011 μέχρι  τον  Ιούλιο 2011(523-578)  υπάρχουν εδώ
Από τον Ιούλιο  2011 μέχρι  τον Οκτώβριο 2013 (579-777) υπάρχουν εδώ.
Από τον Οκτώβριο 2013 μέχρι τον Σεπτέμβριο  2014 (778- 862) υπάρχουν εδώ
Από τον Σεπτέμβριο 2014 μέχρι τον Φεβρουάριο 2016 (863-1000) υπάρχουν εδώ
Από τον Φεβρουάριο 2016 μέχρι τον Φεβρουάριο 2019(1001-1321) υπάρχουν εδώ
Από τον Φεβρουάριο 2019 μέχρι τον Ιούνιο 2020(1322-1455) υπάρχουν εδώ
Από τον Ιούνιο 2020 μέχρι τον Δεκέμβριο 2020 (1456-1500) υπάρχουν εδώ
Από τον Δεκέμβριο 2020 μέχρι τον Απρίλιο 2022(1501-1621) υπάρχουν εδώ.
Από τον Απρίλιο 2022 μέχρι τον Ιούνιο 2023 (1622-1726) υπάρχουν εδώ
Από τον Ιούνιο 2023 μέχρι τον Απρίλιο 2024 (1727-1802) υπάρχουν εδώ

1803-ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967 ΚΑΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ 17-4
1804-ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ 21-4
1805-Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ 25-4
1806-ΘΑ ΣΩΘΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ; 29-4
1807-ΔΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ  3-5  
1808-ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ;  8-5
1809-ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ ΓΙΑ ΤΑ SMARTPHONE !  12-5
1810-ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ 17-5
1811-ΤΑ ΦΥΚΙΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ  21-5
1812- ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΕ ΣΠΙΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Α΄ Φυλακές Γκαρμπολά. 25-5
1813-ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΕ ΣΠΙΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Β΄ Φυλακές Τριγγέτα  29-5
1814-Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ PISA 2-6
1815-ΜΗΠΩΣ ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ; 6-6
1816-Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΩΣ ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ! 10-6
1817-ΟΙ 4 ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΦΥΛΕΣ  14-6
1818-ΚΕΡΔΙΖΕΙ Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ; 18-6
1819-ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ 22-6
1820-ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΓΕΡΟ ΓΙΟ ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΤΡΩΣ!  27-6
 1821-Ο ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΙΣΤΙΚΟΣ ΜΙΣΟΓΥΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ 1-7
1822-ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ; 5-7
1823-ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΈΣ ΤΑΙΝΊΕΣ α΄μέρος  9-7
1824-ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙΣ (ΤΖ)ΑΚΡΗ..  13-7 1825-ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΈΣ ΤΑΙΝΊΕΣ β΄μέρος 17-7
1826-Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΛΑΜΟΦΟΒΙΑ 21-7
1827-ΠΟΙΟΙ ΠΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΤΗΣ NOVARTIS;  25-7
1828-ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΈΣ ΤΑΙΝΊΕΣ γ΄μέρος  29-7
1829-ΒΡΩΜΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ  2-8
1830-ΕΝΑΣ ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ   6-8  
1831-  ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 10-8
1832- ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΜΠΛΟΓΚ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ !  14-8 
1833-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ. Η ΘΛΙΒΕΡΗ ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ ΜΙΑΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ  18-8
1834-ΜΙΑ ΓΑΜΗΛΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΜΕΙΝΕΙ ΑΞΕΧΑΣΤΗ!  22-8    
1835-Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ WOKE CULTURE 26-8
1836-ΠΩΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ!  30-8 
1837-Η ΑΓΡΑΜΜΜΑΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΟΣΥΝΗ  3-9
1838- ΠΩΣ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΓΙΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ  8-9
1839-ΦΥΓΕ ΜΕ ΦΟΡΑ ΑΡΧΗΓΕ!  12-9
1840-ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕ ΓΙΑ ΤΟ "ΙΛΙΟΝ ΤΡΩΑΣ" ΣΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ;  16-9
1841-ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΟΝ ΑΓΟΣ⁎  20-9
1842-ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΜΟΔΑ revised  24-9 
1843-ΜΕΡΙΚΑ MEMES ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΜΑΝΑΔΕΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ !   30-9
1844-ΤΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΜΕ ΑΓΑΛΜΑΤΑ  2-10
1845-ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ  7-10
1846-ΣΑΤΙΡΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΣΤΟ ΣΟΥΝΙΟ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΝΤΕΝΙΣΟΒΙΤΣ  11-10
1847-Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ 15-10  
1848-ΟΔΗΓΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ 19-10
1849-ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΗ ΜΕ ΟΣΤΟ !  23-10
1850-ΓΙΑΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΑΝΤΙ ΣΤΙΣ 12.  27-10
1851-ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΤΩΝ ΣΚΕΥΩΡΩΝ ΤΗΣ ΝΟΒΑΡΤΙΣ!  31-10
1852-ΜΠΟΡΕΙ Η ΧΥΔΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΝΑ ΕΚΛΕΞΟΥΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ;  4-11
1853-ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ  8-11  
 1854-ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΑΤΑΚΕΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΜΑΝΕΣ.  12-11
1855-Ο Μ@L@#@Σ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ του Χρήστου Χωμενίδη  16-11
1856-ΑΝΔΡΑΣ ΝΤΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΝΥΦΙΚΟ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ !  20-11
1857-Δεν πάει έτσι, ρε κουμπάρε… του Πάνου Κολιόπουλου.  24-11
1858-ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΕΝΟ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ ΤΟ ΚΚΕ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΟΛΟΝΤΟΜΟΡ  28-11
1859-ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ ΘΕΩΡΗΘΗΚΑΝ ΩΣ «ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ»  2-12
1860-Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕΤΑ 16 ΧΡΟΝΙΑ  6-12
1861-ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ  9-12
1862-ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ.  14-12
1863-ΟΙ 100 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΑΠΟ ΤΟ VARIETY  18-12
1864-Η «ΙΔΙΟΡΥΘΜΗ ΑΓΑΠΗ» ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ  24-12
1865-ΠΩΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΓΙΝΕ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ 28-12
 2025
1866-Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΣΘΙΑ ΤΟΥ! 1-1
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση
 

Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΣΘΙΑ ΤΟΥ!

Την Πρωτοχρονιά εορτάζουμε εκτός από τον Άγιο Βασίλειο και την Περιτομή του Χριστού. Την περιτομή αναφέρει μόνο ο Ευαγγελιστής Λουκάς  ημερολογιακά, δηλαδή την 8η ημέρα από γεννήσεως, σύμφωνα με τον σχετικό εβραϊκό νόμο χωρίς όμως να προσδιορίσει ούτε τον τόπο, ούτε ποιος έκανε την περιτομή, ούτε το μέσον που χρησιμοποιήθηκε, που αποτελούν ιδιαίτερα σημαντικά στοιχεία στη ζωή ενός Ιουδαίου, αφού τότε ονοματίζεται και ακολουθεί σχετική επί τούτου εορτή. Μνεία για τέτοια εορτή που ν΄ ακολούθησε της περιτομής του μικρού Ιησού δεν απαντάται σε κανένα ιερό κείμενο αλλά το πρόβλημα αυτό το παρακάμπτει η Εκκλησιαστική Ιστορία του Μελετίου Αθηνών με την απλούστευση "αλλ' ούτε ήτο χρεία και ανάγκη να γράψωσι, καθότι η τούτων γνώσις ουδέν παρέχει όφελος εις την σωτηρίαν ημών"!
Στις διάφορες εκκλησίες του κόσμου υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός κειμηλίων του Χριστού. Από την Ιερά Λόγχη (του εκατόνταρχου Λογγίνου) μέχρι το Ακάνθινο Στεφάνι, τα Ιερά Καρφιά της Σταύρωσης και το Τίμιο Ξύλο (καλά από αυτό υπάρχουν δάση ολόκληρα!),  η ζώνη, τα σανδάλια και ο χιτώνας του Χριστού, ακόμα και τμήματα από τα σπάργανα του Θείου Βρέφους, το αλφαβητάριο του Ιησού, τα Τίμια Δώρα των Μάγων στην  Μονή Αγίου Παύλου στο Άγιο Όρος, σπάργανα του Θείου Βρέφους, τα «Άχραντα Πάθη», τμήμα δηλαδή από τη χλαμύδα του Ιησού στην Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Αίγιο Αχαΐας. Δεν θα μπορούσε βέβαια να λείπει από αυτά το αίμα του Χριστού, γίνεται δε λιτάνευση του Αγίου Αίματος  στη βελγική Μπριζ, αλλά  επίσης το Άχραντο Αίμα του Ιησού βρίσκεται στην Εκκλησία Santa Maria Gloriosa dei Frari της Βενετίας,  ανακατεμένο με το μύρο που τον μύρωσε η Μαρία η Μαγδαληνή, στον δε  Άγιο Μάρκο υπάρχει επίσης αίμα του σε Τίμιο Ξύλο όπως επίσης και  στην Γαλλία στην εκκλησία Neuvy-Saint-Sépulchre. (λεπτομερέστερα εδώ)
Βέβαια δεν θα μπορούσε να υστερεί σε σχέση με  τους καθολικούς η Μονή Βατοπεδίου και έτσι στο μεγάλο τμήμα του τιμίου ξύλου που φυλάσσεται στη Σταυροθήκη Τιμίου Ξύλου, (στην φωτογραφία) περιγράφεται σε παλαιότερους καταλόγους πως μέσα στα φατνώματα της σταυροθήκης υπάρχουν λείψανα από τα μαλλιά αλλά και τα σπάργανα (φασκιές) του Χριστού, καθώς και το αίμα του!  

Όταν λοιπόν υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα από τον Χριστό δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτά και η ακροποσθία ή ακροβυστία του από την περιτομή του!
 Η παλαιότερη αναφορά στην Ιερή Ακροποσθία χρονολογείται από την εποχή του Καρλομάγνου, γύρω στο 800 μ.Χ. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ιερή Ακροποσθία παραδόθηκε στον Καρλομάγνο από έναν άγγελο, ο οποίος κατόπιν την εμπιστεύτηκε στον πάπα Λέοντα Γ’, όταν εκείνος έχρισε τον Καρλομάγνο αυτοκράτορα. (Ίσως ο μοναδικός θρόνος που αποκτήθηκε με μια τόσο απλή συναλλαγή!)

Όπως κατανοεί κανείς, όταν υπάρχουν πιστοί που προσκυνούν τις πλαστικά πέδιλα και το κάστανο του Παΐσιου, η ακροποσθία αποτελεί κορυφαίο κειμήλιο και για τον λόγο αυτό πάνω από 21 ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες αντιδικούσαν στο παρελθόν  ότι την είχαν  στην κατοχή τους, μέχρι που ο Πάπας Κλήμης Ζ’(1478 – 1534) αναγκάστηκε να δηλώσει πως μόνο μία είναι αυθεντική.

Δυστυχώς κατά περίεργο τρόπο όλες οι σκευοθήκες με τις  Ιερές Ακροποσθίες  του Μεσαίωνα έχουν σήμερα εξαφανιστεί, προφανώς για να μην βρεθεί κανένας άπιστος και ζητήσει ραδιοχρονομέτρηση, όπως έγινε με την Σινδόνη του Τορίνου που έχει τα σημάδια από το σώμα του Χριστού από την αποκαθήλωση του, μόνο που αποδείχτηκε επιστημονικά ότι η σινδόνη έχει κατασκευαστεί το 1290-1390 !
Επειδή όμως πολλοί έχουν την περιέργεια τι έγινε τελικά η ακροβυστία του Χριστού ο Αναστάσιος ο Σιναΐτης και ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας έδωσαν μια απόλυτα λογική και βασισμένη σε όλη την θρησκευτική θαυματοποιία απάντηση :
Την είχε φυλάξει η Παναγία και όταν  αναστήθηκε ο Κύριος την πήρε μαζί του!
 
Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση.