Παρασκευή 19 Ιουνίου 2020

ΜΙΑ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΣΤΙΓΜΗ…





Το όνειρο κάθε φωτογράφου είναι κάποτε στην ζωή του να έχει την τύχη να πετύχει να βγάλει μια μοναδική και ανεπανάληπτη φωτογραφία. Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από αυτές που απεικονίζουν μερικές τέτοιες στιγμές σε αρκετές δε περιπτώσεις ιδιαίτερα ατυχείς για ορισμένους από τους φωτογραφισθέντες.
































O κατάλογος όλων των ποστ από τον Μάιο 2006 μέχρι τον Ιούλιο 2007 (1-186) υπάρχει εδώ

Από τον Ιούλιο του 2007 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2008 (187-256) υπάρχουν εδώ

Από τον Φεβρουάριο του 2008 μέχρι τον Ιούλιο του 2008 (257-299) υπάρχουν εδώ

Από τον Ιούλιο 3008 μέχρι τον Ιούνιο 2009 (300-385) υπάρχουν εδώ

Από τον Ιούλιο 2009 μέχρι τον Δεκέμβριο 2010 (386-522) υπάρχουν εδώ

Από τον Ιανουάριο 2011 μέχρι  τον  Ιούλιο 2011(523-578)  υπάρχουν εδώ

Από τον Ιούλιο  2011 μέχρι  τον Οκτώβριο 2013 (579-777) υπάρχουν εδώ.

Από τον Οκτώβριο 2013 μέχρι τον Σεπτέμβριο  2014 (778- 862) υπάρχουν εδώ

Από τον Σεπτέμβριο 2014 μέχρι τον Φεβρουάριο 2016 (863-1000) υπάρχουν εδώ

Από τον Φεβρουάριο 2016 μέχρι τον Φεβρουάριο 2019(1001-1321) υπάρχουν εδώ

2019
29-11
2020






Δευτέρα 15 Ιουνίου 2020

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ ΔΙΑΠΟΤΙΣΜΕΝΟ ΑΠΌ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΑΙΣΘΗΣΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟ ΤΟΥ





Φαίνεται ότι ορισμένα κείμενα θέλουν τον χρόνο τους για να αποκτήσουν την θέση τους στην συλλογική αποδοχή από μεγαλύτερο κοινό από το αρχικό και ευαισθητοποιημένο, από τον περίγυρο του συγγραφέα, κοινό.
Έτσι μέσα σε περίπου ένα μήνα έτυχε να διαβάσω σε δύο διαφορετικά κείμενα να αναπαράγεται η τελευταία παράγραφος από το κείμενο του Ανδρέα Εμπειρίκου Εις την οδόν των Φιλελλήνων.
Το κείμενο αυτό περιλαμβάνεται στην Οκτάνα που κυκλοφόρησε το 1980 και περιλαμβάνει κείμενα γραμμένα μεταξύ του 1958-1965.
Στο τέλος μπορεί να ακούσει κανείς να το διαβάζει ο ίδιος από τον δίσκο: O Eμπειρίκος διαβάζει Eμπειρίκο, Διόνυσος 1964.




Εις την οδόν των Φιλελλήνων 
Στον Conrad Russel Rooks*

Mια μέρα που κατέβαινα στην οδόν των Φιλελλήνων, μαλάκωνε η άσφαλτος κάτω απ' τα πόδια και από τα δένδρα της πλατείας ηκούοντο τζιτζίκια, μέσ' στην καρδιά των Aθηνών, μέσ' στην καρδιά του θέρους.
Παρά την υψηλήν θερμοκρασίαν, η κίνησις ήτο ζωηρά.


Aίφνης μία κηδεία πέρασε. Oπίσω της ακολουθούσαν πέντε-έξη αυτοκίνητα με μελανειμονούσας, και ενώ στα αυτιά μου έφθαναν ριπαί πνιγμένων θρήνων, για μια στιγμή η κίνησις διεκόπη. Tότε, μερικοί από μας (άγνωστοι μεταξύ μας μέσ' στο πλήθος) με άγχος κοιταχθήκαμε στα μάτια, ο ένας του άλλου προσπαθώντας την σκέψι να μαντεύση. Έπειτα, διαμιάς, ως μία επέλασις πυκνών κυμάτων, η κίνησις εξηκολούθησε.
Ήτο Iούλιος.

 Eις την οδόν διήρχοντο τα λεωφορεία, κατάμεστα από ιδρωμένον κόσμο ― από άνδρας λογής-λογής, κούρους λιγνούς και άρρενας βαρείς, μυστακοφόρους, από οικοκυράς χονδράς, ή σκελετώδεις, και από πολλάς νεάνιδας και μαθητρίας, εις των οποίων τους σφικτούς γλουτούς και τα σφύζοντα στήθη, πολλοί εκ των συνωθουμένων, ως ήτο φυσικόν,


επάσχιζαν (όλοι φλεγόμενοι, όλοι στητοί ως Hρακλείς ροπαλοφόροι) να κάμουν με στόματα ανοικτά και μάτια ονειροπόλα, τας συνήθεις εις παρομοίους χώρους επαφάς, τας τόσον βαρυσημάντους και τελετουργικάς, άπαντες προσποιούμενοι ότι τυχαίως, ως εκ του συνωστισμού, εγίνοντο επί των σφαιρικών θελγήτρων των δεκτικών μαθητριών και κορασίδων αυταί αι σκόπιμοι και εκστατικοί μέσα εις τα οχήματα επαφαί - ψαύσεις, συνθλίψεις και προστρίψεις.



του Mεσολογγιού και ο Mαραθών και οι Φαλλοί της Δήλου επάλλοντο σφύζοντες στο φως, όπως στου Mεξικού τας αυχμηράς εκτάσεις πάλλονται ευθυτενείς οι κάκτοι της ερήμου, στην μυστηριακή σιγή που περιβάλλει τας πυραμίδας των Aζτέκων.


Το θερμόμετρον ανήρχετο συνεχώς. Δεν ήτο θάλπος, αλλά ζέστη - η ζέστη που την γεννά το κάθετο λιοπύρι. Kαι όμως, παρά τον καύσωνα και την γοργήν αναπνοήν των πνευστιώντων, παρά την διέλευσιν της νεκρικής πομπής προ ολίγου, κανείς διαβάτης δεν ησθάνετο βαρύς, ούτε εγώ, παρ' όλον ότι εφλέγετο ο δρόμος. Kάτι σαν τέττιξ ζωηρός μέσ' στην ψυχή μου, με ηνάγκαζε να προχωρώ, με βήμα ελαφρόν υψίσυχνον. Tα πάντα ήσαν τριγύρω μου εναργή, απτά και δια της οράσεως ακόμη, και όμως, συγχρόνως, σχεδόν εξαϋλούντο μέσα στον καύσωνα τα πάντα - οι άνθρωποι και τα κτίσματα - τόσον πολύ, που και η λύπη ακόμη ενίων τεθλιμμένων, λες και εξητμίζετο σχεδόν ολοσχερώς, υπό το ίσον φως.
Tότε εγώ, με ισχυρόν παλμόν καρδίας, σταμάτησα για μια στιγμή, ακίνητος μέσα στο πλήθος, ως άνθρωπος που δέχεται αποκάλυψιν ακαριαίαν, ή ως κάποιος που βλέπει να γίνεται μπροστά του ένα θαύμα και ανέκραξα κάθιδρως:



"Θεέ ! O καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως ! Tο φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Eλλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου".

Aνδρέας Εμπειρίκος 


*Conrad Rooks (1934-2011) Αμερικανός συγγραφέας, σκηνοθέτης και παραγωγός  της ταινίας Siddhartha  από την νουβέλα του Hermann Hesse.


Πέμπτη 11 Ιουνίου 2020

ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΟΥ ΣΚΙΤΣΑΡΕΙ ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟΥΣ ΖΩΗ !




Το ζευγάρι της φωτογραφίας είναι Ο Yehuda και η Maya Devir και η αυτοβιογραφία τους στον ιστότοπο τους γράφει τα εξής :
Οι Yehuda και Maya Devir, είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι, Ισραηλινών καλλιτεχνών comic και οι δημιουργοί του δημοφιλούς web comics "One of That Days".
Ο Yehuda Devir, γεννήθηκε το 1988. "Κάνει τα μυρμήγκια να φαίνονται τεμπέληδες" (Σύμφωνα με τη θεωρία της Maya). Εκδήλωσε την αγάπη του για τη ζωγραφική από νήπιο όταν άρχισε να ζωγραφίζει στους τοίχους του υπνοδωματίου του. Επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τα αμερικανικά κόμικς.
Η Μάγια Ντεβίρ, γεννημένη το 1989, "θεά σε μορφή γυναίκας που σκορπίζει  τη χαρά όπου κι αν πηγαίνει" (Σύμφωνα με τη θεωρία του Yehuda). Είναι ρεαλιστής καλλιτέχνης και ειδικεύεται στην τέχνη να πειράζει τον Yehuda.
Το ζευγάρι ζει μαζί για σχεδόν μια δεκαετία και έχουν ένα ευτυχισμένο γάμο.. Σπούδασαν οπτική επικοινωνία στην Ακαδημία Τέχνης και Σχεδιασμού Bezalel της  Ιερουσαλήμ. Σήμερα ζουν και εργάζονται στο Τελ Αβίβ στο μικρό, ήσυχο διαμέρισμά τους.

Στις γελοιογραφίες τους απεικονίζεται με χιούμορ η καθημερινή ζωή ενός σύγχρονου ζευγαριού, με κάποιο σχετικό σχολιασμό δικό τους και δικό μου .


Yehuda :«Αγάπη μου, μήπως να κρατήσω εγώ την ομπρέλα;»


                                              Η αγάπη πονάει!


Κάτι για το οποίο συμφωνώ απόλυτα  με το ζευγάρι! Η απόλαυση δεν βρίσκεται μόνο στο σεξ!




Αυτό που πολλοί δεν το εφαρμόζουν. Αγάπη είναι να ενθαρρύνεις το ταλέντο του συντρόφου σου, ακόμα κι αν δεν έχει!


Μια καθημερινή πολύ γνωστή ιστορία. Θέλω να πάω τουαλέτα… ΤΩΡΑ!


Μια θλιβερή συχνή διαπίστωση μπροστά στον αμείλικτο καθρέπτη.


Όταν οι πρώτες άσπρες τρίχες κάνουν την εμφάνισή τους, το άλλο σου μισό είναι δίπλα σου, ο καθένας με την σκέψη του για το μέλλον.


                               Έχοντας ψωνίσει, ως συνήθως, τα χρειώδη!

              
 Οι γυναίκες δεν θέλουν να νιώθουν ότι τους νικά η αρρώστια!


Όταν παίρνεις δώρο στον καλό σου και τελικά το χρησιμοποιείς εσύ…


Όταν είσαι παντρεμένος και με παιδί περνάς την παραμονή της Πρωτοχρονιάς κάπως έτσι.

Όταν το ζευγάρι απέκτησε παιδί δεν θα μπορούσε και αυτό να λείπει από τα σκίτσα τους.


Η Αριέλ έβγαλε δόντι! Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πως ένα τόσο μικρό πράγμα μπορεί να δώσει τόσο πόνο.


Η Αριελ γεννήθηκε με ένα τόνο μαλλιά! Κάθε πρωί έχουμε ένα τελετουργικό, μόνο εγώ και εκείνη ... εξασκώ τις δεξιότητές μου στα μαλλιά της και η Ariel εξασκεί τις δεξιότητές της στο φαγητό.


Το σπίτι μας βρίσκεται υπό πολιορκία τις τελευταίες εβδομάδες ...
Η Ariel μαθαίνει να τρώει στερεά τρόφιμα και το σπίτι μαθαίνει να τρώει μαζί της. Γνωρίζουμε κάθε κόλπο που θα κάνει την Ariel να ανοίξει το στόμα της. Και σταματήστε να μαζεύετε από το πάτωμα μετά από κάθε λαχανικό που ρίχνει ... Θα ρίχνει πάντα περισσότερα κομμάτια από ό, τι έχετε τη δύναμη να μαζέψετε.


Με την απόκτηση παιδιού ακόμα κα η μέρα του Βαλεντίνου είναι διαφορετική.



Ήρθε η ώρα. Η Ariel είναι αρκετά μεγάλη και η Μάγια κι εγώ έπρεπε να επιστρέψουμε στην καθημερινή μας ρουτίνα.
Η Μάγια έκλαιγε για λίγες μέρες όποτε είπε αντίο στον Αριέλ το πρωί, οπότε συμφωνήσαμε ότι θα την πήγαινα το πρωί και η Μάγια θα την παραλάμβανε το απόγευμα.
Ποιος πίστευε ότι θα μπορούσαν να περάσουν αργά 8 ώρες ...


Κυριακή 7 Ιουνίου 2020

Ο ΜΠΙΛ ΓΚΑΙΤΣ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ.




Η αγανάκτηση του ψεκασμένου από το ψευδές Photoshop  της πραγματικής επιγραφής.


Οι παραπάνω ανύπαρκτη και κατασκευασμένη από κάποιο κακοήθη προσθήκη στην επιγραφή του ιδρύματος Μπίλ και Μελίντα Γκέιτς, παρά την κραυγαλέα ανοησία της, έγινε άμεσα πιστευτή από ένα πλήθος ανεγκέφαλων που θεωρούν από καιρό τον Μπίλ Γκέιτς σαν σατανικό εκτελεστή ενός σχεδίου για την μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού !
Για να κερδίσει άραγε τι; αλλά αυτή είναι πολύ δύσκολη σκέψη για βλάκες.



Και αυτό σκοπεύει να το πραγματοποιήσει μέσω της χρηματοδότησης που κάνει για να εμβολιάζονται τα παιδιά  στις υποανάπτυκτες χώρες.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, χάρη στον εμβολιασμό προλαμβάνονται κάθε χρόνο 2-3 εκατομμύρια θάνατοι σε όλο τον κόσμο, και μειώνονται σημαντικά οι δαπάνες για την ειδική θεραπεία ασθενειών. 
Δυστυχώς όμως ήδη το 2018 περίπου 19.4 εκατομμύρια βρέφη δεν έλαβαν το βασικό τους εμβολιασμό, ενώ περίπου το 60% από αυτά ζουν σε χώρες της Κεντρικής Αφρικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας, 


Μεταξύ των αντιεμβολιαστών εκτός του γνωστού συνωμοσιολόγου  Alex Jones, που υποστηρίζει πως η Microsoft είναι η εφεύρεση των Illuminati,είναι και ο Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ, ανιψιός του δημοκρατικού πρώην προέδρου, αλλά και η γαλλίδα ηθοποιός Ζιλιέτ Μπινός η δε ιταλίδα βουλευτής Σάρα Κουνιάλ, πρώην στέλεχος των 5 Αστέρων, ζήτησε την σύλληψή του Γκέιτς! 

Εκτός των αντιεμβολιαστών, μια ετερόκλητη συμμαχία από αριστερούς θιασώτες της φυσικοπαθητικής, πολέμιους της παγκοσμιοποίησης και ακροδεξιούς οπαδούς του Τράμπ, όπως η ομάδα Qanon, που πιστεύει πως ο Τραμπ μυστικά προσπαθεί να εξαρθρώσει ένα «δημοκρατικό παιδοσατανιστικό δίκτυο» που δρα μέσα στην κυβέρνηση!!, έχει συμμαχήσει στην δαιμονοποίηση του Γκέιτς.
Αναπόφευκτα η κάλυψη των ψευδών ειδήσεων και αντιεπιστημονικών θεωριών από τον τύπο και το ιντερνέτ είναι εκτεταμένη με αποτέλεσμα 140.000 παιδιά να πεθαίνουν το 2018 από ιλαρά, ασθένεια που μπορεί να προληφθεί με δύο δόσεις του εμβολίου που υπάρχει εδώ και πάνω από 50 χρόνια. 


Οι ισχυρισμοί αυτοί πολλαπλασιάσθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου, επισημαίνει ο Ρόρι Σμιθ διευθυντής έρευνας στην First Draft, δίκτυο μέσων ενημέρωσης που εκπονεί προγράμματα κατά της παραπληροφόρησης. σε σημείο που, σύμφωνα με τους New York Times, η παραπληροφόρηση στα αγγλικά με στόχο τον Μπιλ Γκέιτς διαδίδεται πλέον ταχύτερα απ' όλες τις ψευδείς πληροφορίες σχετικά με την Covid-19.
Με αναρτήσεις που περιέχουν παραθέσεις δηλώσεων και βίντεο που έχουν διαστρεβλωθεί, σε πολλές γλώσσες στo Facebook, το Twitter, το Instagram, το WhatsApp ή στις ιστοσελίδες συζήτησης 4chan, Reddit κά. τον κατηγορούν ότι θέλει να δώσει ένα δηλητηριασμένο εμβόλιο στους Αφρικανούς, ότι έχει προκαλέσει παράλυση σε εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά, ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας του ανήκει καθώς είναι δεύτερος μεγαλύτερος χρηματοδότης του, ότι χρησιμοποιεί τον εγκέφαλό μας για να δημιουργήσει κρυπτονομίσματα ή ακόμη ότι είναι... σατανιστής.





Ως επικριτής του Ντόναλντ Τραμπ, δέχθηκε τα πυρά της ηγερίας των υπερσυντηρητικών Λόρα Ίνγκραχαμ, η οποία τον κατηγόρησε ότι με τα εμβόλια θέλει "να παρακολουθεί" τους ανθρώπους.
Από την άλλη πλευρά, όπως επεξηγεί ο Σιλβέν Ντελουβέ ο πλούτος του και το γεγονός ότι είναι μια φυσιογνωμία των γιγάντων της τεχνολογίας τον καθιστά "υποχρεωτικά ύποπτο" για την άκρα αριστερά, ενώ ταυτόχρονα το γεγονός ότι είναι παράλληλα μια διεθνής προσωπικότητα με επιρροή τον καθιστά ενσάρκωση του "κοσμοπολιτισμού", τον οποίο μισεί η άκρα δεξιά.
Η μυθολογία ότι θέλει "να εξαλείψει το 15% του πληθυσμού" μέσω των εμβολίων ξεκίνησε όταν σε μια ομιλία του στο TED το 2010 είχε πει πως με πολύ καλά αποτελέσματα με τα νέα εμβόλια και καθώς τα ποσοστά θνησιμότητας των παιδιών μειώνονται και σταθεροποιούνται, οι γονείς θα επιλέξουν να έχουν λιγότερα παιδιά, επειδή θα ανησυχούν λιγότερο ότι τα παιδιά τους θα πεθάνουν.


Το 2019 μια ομάδα ερευνητών του ΜΙΤ χρηματοδοτούμενη από το ίδρυμα του είχε εφεύρει κάτι νανοσωματίδια τα οποία μπορούν να ενεθούν κάτω από το δέρμα και  από το σήμα που εκπέμπουν να μπορεί να διαπιστωθεί εάν το άτομο έχει εμβολιαστεί, κάτι το ιδιαίτερα χρήσιμο σε κράτη που δεν υπάρχουν δημόσια αρχεία ή αυτά είναι ελλειπή. Το ίδρυμα για να διαπιστώσει πως θα έβλεπε αυτή την ιδέα αυτή το κοινό, είχε ξεκινήσει μια σφυγμομέτρηση στο Μαλάουι, την Κένυα και το Μπανγκλαντές
Η χρήσιμη αυτή τεχνολογία απετέλεσε τον θρίαμβο της συνομωσιολογίας και κατηγορήθηκε ο Γκέιτς ότι θέλει να μας μαρκάρει όλους με το τσιπ του διαβόλου ή του Αντίχριστου και βέβαια στην χώρα μας η ανοησία και παραπληροφόρηση αυτή δεν θα μπορούσε να μην βρει φανατικούς υποστηρικτές μεταξύ των προοδευτικών στοιχείων της Εκκλησίας μας όπως ο Αμβρόσιος και ο Σεραφείμ αλλά και πολιτικού των ΑΝΕΛ.


Αυτή η παραφιλολογία επιτάθηκε όταν στις 15 Μαρτίου ο Γκαίτς είπε: θα χρειαστούμε πιθανότατα ένα είδος ψηφιακού πιστοποιητικού που θα δείχνει ποιος έχει θεραπευτεί από τον κορονοϊό, ποιος έχει ελεγχθεί πρόσφατα ή έχει εμβολιαστεί άπαξ και αποκτήσουμε ένα εμβόλιο.
Ήδη έχει δωρίσει 250 εκατομμύρια δολάρια για την κρίση, υιοθέτησε τη σημασία της ανάπτυξης ενός ασφαλούς και αποτελεσματικού εμβολίου και υποστήριξε τη δημιουργία μιας κυβερνητικής χρηματοδοτούμενης υποδομής.
Βέβαια στην γόνιμη φαντασία δεν θα μπορούσε να μην δημιουργηθεί η βεβαιότητα πως ο Γκαίτς εφεύρε ή κατασκεύασε τον ιό!
Αυτό γιατί το ίδρυμα Γκέιτς έχει χρηματοδοτήσει το βρετανικό ινστιτούτο Πίρμπράϊτ, που κάνει έρευνες  γύρω από ένα ζωικό κορονοϊό, τον ιό της μολυσματικής βρογχίτιδας των πτηνών, που πλήττει τα πτηνά.
Γι αυτό λοιπόν, κατά τους συνωμοσιολόγους ,πριν από χρόνια είχε πει πως ο κόσμος πρέπει να προετοιμαστεί για τον κίνδυνο μιας πανδημίας.
Το γεγονός ότι και πολλοί άλλοι έχουν πει το ίδιο και η απλή σκέψη ποιο λόγο θα είχε να προειδοποιήσει όταν σχεδιάζει να μας εξοντώσει είναι πολύπλοκες σκέψεις για ψεκασμένους εγκεφάλους.
Είναι γνωστό ότι η τεράστια περιουσία του στην πλειοψηφία της θα πάει στην φιλανθρωπία μέσω του ιδρύματος ενώ το κάθε ένα από τα τρία παιδιά του θα λάβει 10 εκατομμύρια δολάρια, κάτι που σημαίνει λιγότερο από το 1,1% της περιουσίας του πατέρα τους και αυτό γιατί όπως είπε:“Θέλουμε να πετύχουμε ισορροπία όπου θα έχουν μεν την ελευθερία να κάνουν τα πάντα, όχι όμως να τα λούσουμε με τόσα λεφτά, ώστε να μπορούν να μην κάνουν τίποτα”.
Θα αναρωτηθεί λοιπόν κανείς γιατί ασχολούμαστε να ανατρέψουμε όλες αυτές τις ανόητες θεωρίες των συνωμοσιολόγων.


Απλά γιατί σε πρόσφατη έρευνα στην Βρετανία έδειξε πως ένας στους δύο πολίτες έχει μικρή ή μεγάλη ροπή στο να πιστέψει τα παραπάνω. Αυτό όμως σημαίνει , σύμφωνα με άλλη έρευνα ότι όλοι αυτοί  δεν είναι διατεθειμένοι να τηρήσουν τα μέτρα ασφαλείας ή αργότερα να κάνουν το εμβόλιο όταν βρεθεί.
Έτσι η βλακεία δεν βλάπτει μόνο τον βλάκα αλλά και βλάπτει και το κοινωνικό σύνολο γιατί όπως σωστά ειπώθηκε «Μέχρι να φτάσουμε στην ανοσία της αγέλης θα πρέπει να υποστούμε την ανοησία της αγέλης»



Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ




Πολύ φοβάμαι πως το επόμενο διάστημα θα αντιμετωπίσουμε σοβαρά προβλήματα με τους Τούρκους και τις προθέσεις τους να διενεργήσουν έρευνες σε περιοχές έξω από τα 6 ναυτικά μίλια πολλών νησιών μας.
Ήδη πρόσφατα, τον Δεκέμβριο 2019 έγραψα ένα αναλυτικό ποστ σχετικά με την υφαλοκρηπίδα μας και το δίκαιο που σχετίζεται με αυτήν (ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΟΖ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΦΑΛΟΚΡΙΠΙΔΑ ΜΑΣ ;)
Νωρίτερα τον ίδιο μήνα, μετά την υπογραφή του μνημονίου μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, είχα γράψει το άρθρο ΞΕΒΡΑΚΩΤΟΙ ΣΤΟΝ ΠΑΛΟΥΚΟΤΟΠΟ και στο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ είχα μεταφέρει ένα προφητικό σχετικό άρθρο του Γιάννη Μαρίνου.


Το ζουμί από αυτά τα άρθρα είναι πως:
1-    Μπορεί να επικαλούμαστε συνεχώς το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες, αλλά η αλήθεια είναι ότι το μόνο που έχουμε κατοχυρώσει είναι τα χωρικά μας ύδατα στα 6 μίλια.
2-    Έχουμε το δικαίωμα να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12νμ αλλά αν το κάνουμε η Τουρκία θα το θεωρήσει αιτία πολέμου (το περίφημο casus belli)
3-    Αν το κάναμε όμως στο Αιγαίο, εκτός του  casus belli λόγω των πολλών νησιών μας, ουσιαστικά αυτό θα γινόταν μια κλειστή θάλασσα και σε αυτό θα αντιδρούσαν και οι μεγάλες δυνάμεις.
4-    Το 1931 επί Ελευθερίου Βενιζέλου, όταν η αεροπλοΐα ήταν ακόμα στα σπάργανα, η Ελλάδα θέσπισε εναέριο χώρο 10 μιλίων. Πρόκειται για μια αυθαίρετη και αίολη πρωτοβουλία, καθώς τα χωρικά της ύδατα είναι μόνο 6 μίλια και σύμφωνα με τα διεθνή θέσμια ο εναέριος χώρος είναι προέκταση των χωρικών υδάτων, άρα για την Ελλάδα τα 6 μίλια. Έτσι η διεθνής κοινότητα αλλά και το ΝΑΤΟ δεν μας αναγνωρίζουν εναέριο χώρο 10 μιλίων. Όσο διατηρούμε αυτό το καθεστώς η Τουρκία θα συνεχίσει τις καθημερινές παραβιάσεις και θα ξοδεύουμε τεράστια ποσά κάθε χρόνο σε άσκοπες και άνευ αποτελέσματος αναχαιτίσεις, τις οποίες, εκτός από εμάς, κανένας δεν τις θεωρεί παραβιάσεις.
5-     Ενώ συνεχώς επικαλούμαστε  τα 200 μίλια για την αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) στα θαλάσσια ύδατά μας, δεν έχουμε προβεί στη νόμιμη κατοχύρωσή τους με υποβολή σχετικών χαρτών στον ΟΗΕ, σε αντίθεση με την  Τουρκία. Έτσι η τελευταία  επικαλείται αυθαίρετες υπέρ αυτής θαλάσσιες εκτάσεις με κατάρτιση και κυκλοφορία σχετικών χαρτών, ενώ η ελληνική πλευρά τους αμφισβητεί αορίστως χωρίς όμως να αντιπαρατάσσει τους ανύπαρκτους δικούς της χάρτες.
6-    Η υφαλοκρηπίδα υφίσταται ως ‘’φυσικό δικαίωμα’’ ανεξάρτητα από τη βούληση του παράκτιου κράτους να την αποκτήσει, σε αντίθεση με την Α.Ο.Ζ. για την οποία το κράτος πρέπει να εκδηλώσει τη βούληση να αποκτήσει αυτή τη ζώνη μέσα από μια εθνική πράξη κήρυξης  σε μια περιοχή που εκτείνεται ως τα 200 ν.μ. από την ακτή με την προϋπόθεση βέβαια ότι το εύρος της θάλασσας στην περιοχή, του παρέχει μια τέτοια δυνατότητα. Τελικά το γεγονός είναι ότι όλα τα παράκτια κράτη διαθέτουν υφαλοκρηπίδα τόσο για τα ηπειρωτικά τους εδάφη όσο και για τα νησιωτικά, ενώ ΑΟΖ διαθέτουν μόνον εκείνα που το επιθυμούν. Η Τουρκία όμως  δεν έχει υπογράψει την σύμβαση για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας μαζί με τις ΗΠΑ, Ισραήλ και Βενεζουέλα.
7-    Δυστυχώς οι διατάξεις της οριοθέτησης της Α.Ο.Ζ. και της υφαλοκρηπίδας που περιέχονται στη Σύμβαση του Montego Bay δεν προσδιορίζουν ακριβώς τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου που εφαρμόζονται σε περιπτώσεις γεωγραφικής στενότητας. Οι βράχοι οι οποίοι δεν μπορούν να συντηρούν ανθρώπινη κατοίκηση ή οικονομική ζωή με δικές τους δυνάμεις δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα και Α.Ο.Ζ. (άρθρο 121, παρ.3 της Δ.Δ.Θ.)
8-    Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει τοποθετηθεί με σαφήνεια για το πρόβλημα της ΑΟΖ: Η οριοθέτηση γίνεται ή με διμερή συμφωνία, ή με προσφυγή στην διαιτησία ή με προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Δεν υπάρχουν άλλες λύσεις. Είμαστε έτοιμοι να αποδεχτούμε το αποτέλεσμα μιας διεθνούς δικαιοδοτικής κρίσης; Εννοούμε αυτό που λέμε; Ότι αναγνωρίζουμε μια και μόνη ελληνοτουρκική διαφορά, την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο; Είμαστε έτοιμοι να συνυπογράψουμε το συνυποσχετικό και να οδηγηθούμε σε διεθνή δικαιοδοτική κρίση και να αποδεχτούμε το αποτέλεσμα της απόφασης; Το δεδικασμένο;
9-    Μπορεί η Τουρκία να δικαιούται το 10% περίπου της ΑΟΖ στο Αιγαίο αλλά διεκδικεί το 50%. Σε μια τέτοια απόφαση καταφυγής στην Χάγη μπορεί να κερδίσει το 20% και μετά από παζάρι να κερδίσει το 30%.



Τελικά η προσωπική μου άποψη είναι αυτό που οφείλει άμεσα να κάνει η Ελλάδα μετά από μια συμφωνία όλων των μεγάλων πολιτικών δυνάμεων της χώρας είναι να προβεί σε δύο ενέργειες:
1-Να συμμορφωθεί με το Διεθνές Δίκαιο που προβλέπει εναέριο χώρο ίσο με τα χωρικά μας ύδατα και
2-Να δημοσιεύσει τους δικούς μας χάρτες της ΑΟΖ με την υποβολή τους στον ΟΗΕ εξαναγκάζοντας έτσι την Τουρκία να δεχθεί καταφυγή σε κάποιο διεθνές δικαιοδοτικό όργανο για τις περιοχές που υπάρχουν επικαλύψεις και αμφισβητήσεις.
Κάποτε οι ελληνικές κυβερνήσεις θα πρέπει να καταλάβουν ότι όσο παρατείνονται τέτοιες καταστάσεις με τον φόβο ότι μια απόφαση διεθνούς οργάνου δεν θα ικανοποιεί πλήρως τις θέσεις μας, τελικά θα αποβαίνει προς όφελος της Τουρκίας ή οποία συνεχώς παγιώνει τις δικές της θέσεις σε βάρος των δικών μας.
Το ότι θα βρεθούν και μερικοί πατριδοκάπηλοι που θα κατηγορήσουν όποια κυβέρνηση έρθει σε συμφωνία με την Τουρκία, ως εκχωρούσα εθνικά εδάφη, που μας ανήκουν βάσει των επιθυμιών μας βέβαια και όχι βάσει συμφωνιών, είναι σίγουρο πως θα υπάρξουν.
Κάποτε αυτές οι φοβίες πρέπει να ξεπεραστούν γιατί το κάθε πέρσι και καλύτερα στο κυπριακό αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα που οδηγούν οι συνεχείς αναβολές επίλυσης των προβλημάτων που έχουμε με την Τουρκία.